‫الان دیگه تقریباً به نظرم واضحه...
‫که صلاح شهر توی اشتغال زاییِ مورگان ادج ـه.
‫می گن ادج داشته روی کارمندهاش...
‫آزمایش انجام می داده.
‫فقط دنبال اطلاعات بودی.
‫خب، همزمان داریم با هم می گردیم.
‫فکر کنم تا خونه پیاده برم.
‫منم مثل شماها خبر نداشتم...
‫که ادج داره چیکار می کنه.
‫- باشه حتماً! ‫- آهای!
‫مردم عصبانی ان. دارن خودشون رو خالی می کنن.
‫می تونیم هم بریم توی مناطق حومه زندگی کنیم.
‫این قضیه بالاخره تموم می شه.
‫وزارت دفاع یه کم بیشتر از...
‫برنامه ـشون، توی شهر می مونه.
‫باید همۀ ایکس-کریپتونایت ها رو در بیارن،
‫تا کس دیگه ای آسیب نبینه.
‫تا کس دیگه ای قدرت پیدا نکنه!
‫لوئیس لین داره لاپوشونیِ کارهای ‫وزارت دفاع رو می کنه.
‫تو مثلاً باید طرفِ مردم باشی.
‫نمی تونم این خبر رو بنویسم.
‫اونقدر بهش نزدیکم که نمی شه بی طرف باقی بمونم،
‫ولی تو می تونی.
‫دستگاه «نابودگر» چی شد؟
‫دقیقاً قبل از انفجار دستت بود.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫کدوم گوری رفت؟
‫حالا برو و کاری که ‫براش به اینجا فرستاده شدی رو کامل کن.
‫- نابودگر بشو. ‫- نابودگر بشو.
‫تو نابودگر هستی!
‫نابودگر بشو.
‫- خونه ـمون نابود شد. ‫- زیتا-رو یه قولی داده بود.
‫که پسر خودش به نابودگر تبدیل بشه.
‫نمی تونم این کار رو بکنم.
‫انقدر نِق نزن، پسر.
‫دلیل آموزش هام همین بود.
‫- خواهش می کنم، پدر! ‫- یه راه دیگه پیدا می کنم.
‫راه من تنها راهه.
‫جون سالم به در نمی برم.
‫ولی یه چیزِ خیلی عالی تر می شی.
‫نابودگر می شی.
‫صرفاً با لمس دستانِ تو،
‫مردممون احیا می شن.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آخه چون ادج هنوز آزاده، برات خطرناکه.
‫من و جان هنوز می ریم مدرسه.
‫چطوریه که خونۀ سارا اینا خطرناک تره؟
‫پدر و مادرش هم خونه می مونن؟
‫فکر کنم.
‫فکر می کنی یا مطمئنی؟
‫دوباره خونه ـشون رو برای فروش گذاشتن.
‫مطمئنم بالاخره یه بزرگتری پیدا می شه.
‫دوباره به فروش گذاشتن؟ چی؟
‫برای این می پرسم که تو و سارا...
‫جدیداً خیلی با هم صمیمی شدین.
‫مامان، لطفاً بس کن!
‫لازم نیست برای بار هزارم حرفش رو بزنیم.
‫فقط می خوایم خیالمون راحت باشه...
‫که تصمیم های مسئولیت پذیرانه ای می گیری.
‫به خاطر همین...
‫- به نظرم باید برادرت رو با خودت ببری. ‫- نه، نه، نه.
‫قبول نمی کنم که ملازم باشم.
‫در ضمن باید...
‫با جان هنری روی چکش کار کنم.
‫جدیداً خیلی با جان هنری می گردی.
‫خب، آره، اون عملاً نابغه ایه که...
‫دو بار جون بابا رو نجات داده.
‫پس فکر می کنم بتونم خیلی چیزا ازش یاد بگیرم.
‫اونقدرا خیالمون راحت نیست...
‫که از اونجور اسلحه ها بسازی.
‫خب، آخه نمی شه که جفتش با هم باشه.
‫یا ادج خطرناکه یا نیست.
‫فقط می خوام برای وقتی که ‫دوباره سر و کله ـش پیدا می شه آماده باشم.
‫باشه، خیلی منطقی داری حرف می زنی.
‫زود باشید. یالا! ‫می تونید برید.
‫لانا خونه ـش رو برای فروش گذاشته؟ ‫کِی گذاشته بود؟
‫نمی دونم. ‫می خوای برو از خودش بپرس.
‫می شه از ابزار فروشی...
‫- لامپ هم بگیری؟ ‫- نمی شه!
‫ابزار فروشی خانوادۀ تیگ، کارشون رو تعطیل کردن.
‫چی؟
‫توی ماه اخیر، این چهارمین کسب و کار محلی ـه.
‫آره می دونم. اسمالویل خیلی وضعش خرابه.
‫انگار ادج اینجا رو بدتر از قبل کرده.
‫آره، اینکه وزارت دفاع هم هنوز اینجاست، ‫کار رو بدتر کرده.
‫حالا که حرفش شد، صدای بابات رو می شنوم.
‫ادج رو پیدا کرده؟
‫نه، انگار ناراحته.
‫اون همیشه ناراحته.
‫«وزارت دفاع، اسمالویل رو گروگان گرفته»؟
‫چیزی از این موضوع می دونی؟
‫کریسی دیشب برام توضیح داد.
‫پس چرا جلوی انتشارش رو نگرفتی؟
‫چون کلی سؤال خوب مطرح کرده.
‫داره کارش رو می کنه دیگه.
‫با انتقاد از مردها و زنانی که...
‫دارن سعی می کنن از این شهر محافظت کنن؟
‫ما رو «نیروی اِشغال گر» خطاب کرده.
‫آره، این یکی شاید یه کم اغراق آمیز باشه.
‫وزارت دفاع یک ماهه که اینجاست.
‫ملت می خوان بدونن کِی می رید.
‫وقتی به نظرم اینجا امن بیاد.
‫ولی نمی تونم اینو بگم، چون اگه مردم بفهمن...
‫که مورگان ادج هنوز آزاده، ‫ترس میفته به جونشون.
‫قبول کردم که امروز توی سالن شهرداری صحبت کنم،
‫تا بلکه خیال مردم رو راحت کنم.
‫الان دیگه تقریباً غیرممکن شد.
‫پس یه بار هم که شده روراست باش.
‫کلی از اون سؤال ها ‫به خانواده ـمون و و رازهایی که...
‫شماها رو در امان نگه می داره برمی گردن.
‫الان واقعاً مشکل همینه؟
‫داری انگیزه ام رو زیر سؤال می بری؟
‫چیکار کنم، لوئیس؟
‫از دنیا محافظت کنم یا از خانواده ـمون؟
‫آخه ظاهراً هر کاری بکنم ‫از نظر تو اشکال داره.
‫بابا، شرمنده.
‫دیگه صحبتی ندارم.
‫[بازدید برای عموم آزاد] ‫[خانه ای زیبا برای فروش]
‫عه، سلام کلارک. ‫جوردن اون پشت پیش ساراست.
‫نه، راستش برای بازدید از خونه اومدم.
‫خیلی که دیر نیومدم؟
‫نه، به هیچ وجه.
‫بفرما تو.
‫ممنونم. ممنونم.
‫خب، چی شده که اسمالویل رو انتخاب کردین؟
‫- می دونی، بزرگ شدۀ اینجا هستم. ‫- عه، جدی؟
‫آره. آره. واقعاً عاشقش بودم.
‫می دونی، شهر عالی ای بود. آدمای خوبی داشت.
‫- اینجا با دوست صمیمیم آشنا شدم. ‫- مرد خوش شانسی بوده که با تو رفیق شده.
‫زنه! زنه!
‫و باور کن اونی که شانس آورده منم.
‫ولی یه جورایی به نظر میاد که ‫اخیراً داره ازم دوری می کنه.
‫خودم می دونم. شرمنده، کلارک.
‫فقط اینکه هر بار می بینمت...
‫یاد همۀ چیزهایی میفتم که دارم از دستشون می دم.
‫شاید این نشونه ای برای این باشه که باید بمونی.
‫گوش کن.
‫وقتی تو رفتی...
‫حاضر بودم هر کاری بکنم...
‫تا اینجا نگهت دارم.
‫ولی به یه شروع نو نیاز داشتی...
‫و ما هم الان همچین چیزی لازم داریم.
‫آره...
‫ولی من اونموقع بچه بودم،
‫تو هم کل زندگیت اینجا بودی.
‫در ضمن الان که مامانم مُرده، ‫تو قلب اسمالویلی.
‫هستی دیگه.
‫ولی اسمالویل از دست رفته.
‫آدمای اینجا قدیما هوای همدیگه رو داشتن.
‫بعد از کاری که ادج کرد، ‫اون اعتماد از بین رفت.
‫پس بمون و کمک کن از نو بسازیمش.
‫شرمنده، کلارک.
‫واقعاً شرمنده ام.
‫ولی ما تصمیممون رو گرفتیم.
‫فکر کنم بابات کاملاً شکست خورد.
‫پس به گمونم هیچ جوره اینجا نمی مونید، درسته؟
‫نه، عمراً اگه جایی بریم.
‫ولی پدر و مادرت دارن خونه رو می فروشن.
‫به کی؟
‫کسی نمی تونه سریع از این شهر بره.
‫هیچ آدم عاقلی الان به اسمالویل نقل مکان نمی کنه.
‫فکر نمی کنم مامانت باهات هم عقیده باشه.
‫ظاهراً کمر به رفتن بسته.
‫چه جوری حرفاش رو شنیدی؟
‫خب، مهم نیست.
‫تفکرشون خیلی مسخره ـست.
‫فکر می کنن اگه بریم یه جای دیگه...
‫می تونیم از نو شروع کنیم.
‫گرچه فقط یه پیشنهادِ مزخرف ‫ برای خرید اینجا بهشون دادن.
‫عالیه.
‫یه موقع جلوی بابام این حرف رو نزنی!
‫نه، نه، نه، نه، منظورم اینه که...
‫عالیه که اینجا می مونید. همین!
‫می دونم منظورت چی بود.
‫خب، اون چند ولت ـه؟
‫- بیشتر از اونی که بتونی از پسش بر بیای. ‫- چی بگم.
‫قبلاً بدون هیچ مشکلی ازش استفاده کردم.
‫خب، الان مشکل ساز می شه.
‫چه اصلاحات دیگه ای داری انجام می دی؟
‫در مورد سؤال پرسیدن چی گفته بودم؟
‫که نپرسم.
‫قضیۀ این چیه؟
‫اون...
‫اون ایدۀ نات بود. ‫(ناتاشا)
‫دقیقاً بعد از اینکه ‫کار لباس قدیمی رو تموم کردیم گفتش.
‫بهت کمک کرده لباس جنگیت رو بسازی؟
‫معرکه ـست!
‫معرکه نیست.
‫چهارده سالِش بود و ‫مامانش توی پخش زندۀ تلویزیون کُشته شد.
‫شرمنده... حرفم احمقانه بود.
‫در یک لحظه، کل کودکیش ازش دزدیده شد.
‫آخرین ماه های زندگیش رو توی یه پناهگاه زیرزمینی ‫قایم شده بود.
‫- می دونم. ‫- پس انقدر وقت منو تلف نکن.
‫تو باید... باید بری بیرون پیش دوستات باشی...
‫و مثل بچه های عادی باشی، ‫نه اینکه اینجا بازی های جنگی بکنی.
‫فقط می خواستم ازت یاد بگیرم.
‫خب، دیگه چیزی ندارم بهت آموزش بدم.
‫برو مزاحم یکی دیگه بشو.
‫الان بابام کلی تیکه بارم کرد.
‫- آخ لوئیس... ‫- عیبی نداره.
‫حق داشتی اون مقاله رو چاپ کنی.
‫حق مردمه که بدونن چرا وزارت دفاع هنوز اینجاست.
‫به نظرت توی سالن شهرداری ‫جواب سؤال هامون رو می گیریم؟
‫شاید بگیریم، شایدم نگیریم. ‫ولی به هیچکس بیشتر از تو...
‫برای پرسیدنِ سؤالات سخت، اعتماد ندارم.
‫خب، خیلی لطف داری...
‫و به خاطر همین حرفت، ‫چیزی که باید بهت بگم رو خیلی سخت تر کردی.
‫بهم پیشنهاد خریدِ روزنامۀ «گزت» رو دادن.
‫کی داده؟ یه آدم میلیاردر؟
‫بیشتر به شرکت های اختلاطی چند ملیتی می خوره.
‫چه بدتر! اخبار برای اونا مهم نیست.
‫تنها چیزی که براشون مهمه، سود و زیانه.
‫کریسی، اونا همۀ دستاوردهامون رو نابود می کنن.
‫می دونم، ولی مگه چارۀ دیگه ای هم دارم؟
‫داریم ورشکسته می شیم.
‫بعد از قضیۀ ادج، مشترکینِ کممون، کم تر هم شدن.
‫- مشترکین جدید پیدا می کنیم. ‫- چطور؟
‫ما یه روزنامۀ شهرستانی...
‫توی شهری هستیم که دیگه داره از بین می ره.
‫حتی داشتنِ مشهورترین خبرنگارِ دنیا...
‫نمی تونه جلوی بسته شدنِ اینجا رو بگیره.
‫اگه روزنامۀ گزت ادغام بشه...
‫ادج برنده می شه.
‫بعضی وقتا برنده ای وجود نداره.
‫فقط بازنده هست.
‫لوئیس، اگه این پیشنهاد رو قبول نکنم،
‫در عرض یه ماه ورشکسته می شم.
‫چاره ای ندارم.
‫تموم شد.
‫یک فداکاریِ باارزش.
‫شروع می کنیم.
‫وقتش رسیده.
‫کریپتون احیا می شه.
‫شاید اون اسمالویل از بین رفته.
‫آخه کریسی کل زندگیش توی «گزت» کار کرده...
‫تا آخرش دودستی بده بره.
‫کاری از دست تو برنمیاد؟
‫اگه سوپرمن شروع به بانک زدن نکنه، نه!
‫یه معجزه لازم داره.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم!
‫فقط اون نیست که معجزه لازم داره.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم! ‫(دبیرستان اسمالویل؛ ورودی بلوک c)
‫انگار وضع خوب نیست.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم!
‫خیلی بَده.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم!
‫همگی توجه کنید.
‫- باید یه کاری بکنیم. ‫- لطفاً...
‫آروم باشید و روی صندلی هاتون بشینید،
‫تا بتونیم شروع کنیم.
‫فقط... نمی خوام با عجله تصمیمی بگیریم...
‫که بعداً ازش پشیمون می شیم.
‫فکر نمی کنم خیلی چاره ای داشته باشیم.
‫مردم اینجا یه جورایی مجبورمون کردن.
‫همه که باهامون مشکل ندارن، کایل.
‫خیلی خب، ببین.
‫من واقعاً قدردانِ...
‫همۀ کارهایی هستم که کنت ها برامون کردن.
‫خیلی هوامون رو داشتن، ولی...
‫لانا، دوستی با اونا غذا سر سفره ـمون نمیاره.
‫می دونم.
‫فقط سخته.
‫سرحملۀ دوم، کجا قایم شده بودی؟
‫عه!
‫سلام، می دونید که مدرسه چه جوریه دیگه.
‫داشتم کارهای عقب افتادۀ مدرسه رو می کردم.
‫ارتش شهرمون رو محاصره کرده،
‫اونوقت تو توی خونه قایم شده بودی تا درس بخونی؟
‫رفیق، جواب چرتی دادی!
‫دیگه وقتشه از جات بلند شی، داداش.
‫پدر و مادر جیمی خارج از شهرن.
‫کل خونه ـشون در اختیار خودشه.
‫همین الان «ولنیتز» داره یه بشکۀ نوشیدنی می گیره.
‫یه چیز به درد بخور.
‫درصد شکرش خیلی بالاست.
‫خیلی خب، پایه ام.
‫تو هم بیا، قدکوتوله.
‫خیلی خب، ما می ریم دنیس و کیتلین رو برداریم.
‫شما پسرا رو اونجا می بینیم. خب؟
‫- خداحافظ. ‫- فعلاً رفیق.
‫دیگه شان بیشتر از این نمی تونست...
‫خصومتش رو غیرمستقیم نشون بده.
‫چی بگم... شاید چون قبلاً قرار می ذاشتین،
‫صحنۀ عجیب غریبی شد.
‫قبلاً که این قضیه مشکل ساز نبود.
‫الان که آبرویی برای پدر و مادرم نمونده،
‫انگار من هم شریک جرمشون هستم.
‫می دونی... به خاطر اون قضیه.
‫- آره، آره، آره. فقط... ‫- خیلی خب.
‫وقتی رسیدی خونه بهم زنگ بزن.
‫- باشه. خیلی خب. ‫- فعلاً.
‫ولنیتز به نفعشه این دفعه پیراهنش رو در نیاره.
‫می بینی اون روزنامۀ مزخرفت...
‫چه آشوبی به پا کرده؟
‫پس بذار کمک کنم.
‫امیدوار بودم همینو بگی.
‫خیلی خب دوستان. ‫جلسه رو شروع می کنیم.
‫ژنرال لین اومده اینجا تا به سؤالاتی که احتمالاً...
‫در مورد حضور پیوستۀ وزارت دفاع در اسمالویل دارید ‫جواب بده.
‫- ژنرال لین بفرمایید. ‫- ممنونم، شهردار «دین».
‫سربازهاتون کِی از شهر می رن بیرون؟
‫آره!
‫بهتون قول می دم که وزارت دفاع ‫داره با سریعترین سرعت ممکن کارش رو انجام می ده.
‫به محض اینکه همۀ مواد خطرناک...
‫از معادن خارج بشن،
‫می تونید انتظارِ کاهش چشمگیری ‫در نیروها داشته باشید.
‫اون نیروها دارن مشاغلی که...
‫در حاشیۀ خیابون اصلی اینجاست رو فراری می دن.
‫آخه چرا نمی شه همه ـشون رو ‫کنار معادن مستقر کنید؟
‫آره، تازه مگه چی توی اون معادن هست...
‫که انقدر خطرناکه؟
‫اجازه ندارم که در موردِ...
‫ماهیت اصلیِ اون ماده صحبت کنم، ولی...
‫اینکه جلوی چشمامون دارید این کارها رو می کنید ‫اشکالی نداره؟!
‫ببینید دوستان، مطمئنم که...
‫دلیل خوبی برای استخراج اون ماده دارن.
‫آره، احتمالاً کلی ارزش مالی داشته باشن.
‫بهتون اطمینان می دم که هیچکس از این قضیه ‫سودی به جیب نمی زنه.
‫ما صرفاً برای صلاح عموم داریم عمل می کنیم.
‫ژنرال لین، می تونید بگید مورگان ادج الان کجاست؟
‫در حال حاضر نمی تونم علناً در این باره صحبتی کنم.
‫چرا نمی تونید؟ مردم ترسیدن...
‫و می خوان بدونن در امانن یا نه.
‫- آره. ‫- آره!
‫خانم «بپو»، به نظرم برای امروز...
‫به اندازۀ کافی مردم رو ترسونده باشین.
‫- بابا! ‫- می شه حداقل بگید ادج توی بازداشتگاهه یا نه؟
‫- خانم بپو! ‫- نه، نیست.
‫- لوئیس! ‫- حق دارن بدونن.
‫ادج چند هفته پیش...
‫تونست از یه بازداشتگاه فرار کنه.
‫حالا از اونموقع تا حالا، سوپرمن و وزارت دفاع...
‫تمام تلاششون رو داشتند می کردند ‫تا رد اون رو بزنن.
‫ولی تا به الان...
‫هنوز معلوم نیست کجاست.
‫باید نگران این باشیم که یه موقع برنگرده اینجا؟
‫متأسفانه تا زمانیکه مورگان ادج دستگیر نشده...
‫دلیل برای نگرانی هست.
‫ولی مطمئن باشید که ‫وزارت دفاع داره تمام تلاشش رو می کنه...
‫تا مردم اسمالویل رو در امان نگه داره.
‫کسی به یه کلمه از حرفای اون مرد اعتماد نکنه.
‫اون مادر دِرِک پاول ـه؟
‫آره.
‫وزارت دفاع ماه هاست که داره دروغ می گه.
‫از همون موقع که پسرم مُرد!
‫تازه من مدرک دارم.
‫[ادارۀ آتش نشانی اسمالویل]
‫فکرش رو می کردم تو باشی.
‫با خودم گفتم الان بهترین وقت ‫برای جمع کردنِ وسایلمه.
‫مخصوصاً الان که همۀ بچه ها...
‫توی سالن شهرداری هستند.
‫رئیسِ آتش نشانی «بریستول» زنگ زد و سراغت رو گرفت. ‫(شهرستانی در ماساچوست آمریکا)
‫فقط دارم نظر این و اون رو می پرسم. همین!
‫جدی؟ آخه تابلوی «برای فروش»...
‫که توی چمنِ جلوی خونه ـتونه، ‫چیز دیگه ای نشون می ده.
‫می خوای چیکار کنم، تامارا؟
‫وقتی اینجا ثبت نام کردم، کار راحتی نبود، رئیس!
‫همۀ مردهای دیگه یه جوری بهم نگاه می کردن...
‫و فکر می کردن یه زن جایی توی ایستگاه نداره، ‫چه برسه سیاه پوست هم باشه!
‫ولی تو... تو همیشه هوام رو داشتی.
‫چون می دونستم در موردت اشتباه فکر می کنن.
‫امیدوار بودم دوباره هم بتونیم بهشون ثابت کنیم ‫که دارن اشتباه می کنن.
‫باید بدونی که به رئیس ایستگاه بریستول گفتم...
‫که اگه تو بری توی تیمش، خیلی خوش شانسه!
‫موفق باشی، رئیس.
‫من ازت حمایت می کنم.
‫این چه کوفتیه؟
‫- وای خدا! ‫- شلیک! شلیک!
‫وای خدا!
‫این نامه ای از طرف وزارت دفاعه...
‫که اون مردی که اونجا وایستاده امضاش کرده.
‫توش نوشته که تحقیقات برای مرگ پسرم ‫در حال انجامه.
‫درسته، خانم پاول. ‫ما هنوز در مرحلۀ...
‫جمع آوری اطلاعات برای علت مرگ دِرِک هستیم.
‫اون به خاطر کاری که مورگان ادج کرد مُرد.
‫اینجوری بود که مُرد. ‫چندین ماهه اینو می دونستی...
‫ولی به خودت زحمت ندادی چیزی بهم بگی.
‫شارون، می دونم این شرایط چقدر برات سخت بوده.
‫واقعاً نمی دونی چه حسی داره که ‫آدم بچه ـش رو از دست بده.
‫مادر، عذاب وجدان پیدا می کنه...
‫و دائماً با خودش فکر می کنه که...
‫چه کاری رو می تونسته جور دیگه ای انجام بده.
‫واقعاً شرمنده ام.
‫لطفاً بهم بگید مورگان ادج با پسرم چیکار کرد.
‫باید حقیقت رو بدونم.
‫همین الان ادج به تیمم حمله کرد.
‫چی؟
‫الان به مکانی که لار رو ‫توش نگه داشته بودیم حمله کرد.
‫باید بریم.
‫ببخشید دوستان ولی یه مشکلی پیش اومده...
‫که فوراً باید بهش رسیدگی کنیم.
‫نه، نه، نه!
‫کجا می ری؟
‫حق این خانم نیست که بی جواب بذاریش.
‫- داری فرار می کنی؟ ‫- ما دنبال جواب سؤال هامونیم.
‫حقیقت رو بهمون بگو! ‫ما دنبال جواب سؤال هامونیم.
‫ما دنبال جواب سؤال هامونیم.
‫- باید برگردیم اونجا. ‫- شدنی نیست.
‫اسمالویل داره خودش رو تیکه پاره می کنه.
‫اگه هیچ کاری نکنیم...
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫ادج آزاده و لار هم با خودش بُرده.
‫پس باید به شهر هشدار بدیم.
‫انگار هیچ جایی دور و بر اسمالویل نیست.
‫به خاطر اینه که یه هدف دیگه دارن.
‫ردیابم بعد از اینکه از وزارت دفاع رفتن ‫ردشون رو زده.
‫توی متروپلیسن.
‫- دقیقاً مثل زمینِ خودت. ‫- شما دوتا باید همین الان برید.
‫صبر کنید. ‫روی زمینِ تو، سوپرمن دست تنها نبود.
‫یه ارتش کامل داشت.
‫ادج واقعاً فکر می کنه که...
‫اون و لار می تونن یه شهر رو نابود کنن؟
‫با وجود چیزی که موقع فرارش...
‫از وزارت دفاع دیدیم، شاید بتونه!
‫شایدم فقط می خواد منو اذیت کنه.
‫خاطراتم رو دیده.
‫می دونه چقدر خاطره توی متروپلیس داریم.
‫باشه، ولی اگه فقط می خواسته تو رو اذیت کنه...
‫چرا مستقیم نیومده اسمالویل؟
‫یه قضیۀ بزرگتری در جریانه که ما متوجهش نیستیم.
‫منم باید باهاتون بیام. ‫می تونی مراقب پسرا باشی؟
‫تماس می گیرم و ترتیب اینو می دم که ‫به مزرعه برگردن.
‫می دونی ادج دقیقاً کجاست؟
‫ظاهراً هنوز توی «پارک سنتنیال» ـه.
‫لطفاً موانع رو جابجا نکنید.
‫[پلیس ضربتِ متروپلیس]
‫لطفاً همگی عقب بایستید.
‫خواهشاً بهم بگو که ‫اون مورگان ادج نیست که روی هوا شناوره.
‫- عه، اینجا رو! ‫- سوپرمنه!
‫باید همه رو ببرید عقب.
‫اینجا خطرناکه.
‫لوئیس، می دونی اینجا چه خبره؟
‫فکر می کنیم مورگان ادج ‫در آستانۀ حمله به متروپلیس ـه.
‫فقط همون دوتا هستن؟
‫تا جایی که معلومه، آره.
‫باید نگران تعداد بیشتری باشیم؟
‫فکر نکنم اون دیگه مورگان ادج باشه.
‫پس کیه؟
میخوام ولنیتز رو توی لیوان برگردون شکست بدم
‫- بیا بریم. بیا بریم. ‫- اگه به خاطر ولنیتز باشه...
‫سلام، جان.
‫می شه صحبت کنیم؟
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫کارِت توی ایستگاه چطور پیش رفت؟
‫خب، داشتم... داشتم با تامارا صحبت می کردم...
‫و... این فکر رو توی سرم انداخت که...
‫نمی دونم والا... شاید حق با تو باشه.
‫شاید... شاید این تصمیم درستی نباشه.
‫اصلاً اینجا کلی دستاورد داریم.
‫فکر اینکه بخوایم همۀ اینا رو ‫پشت سر بذاریم، ترسناکه!
‫آره.
‫کایل هستم.
‫- سوفی، صاف وایستا. ‫- آخ!
‫سوفی!
‫بیا تو.
‫خب، دخترا، می خواستیم یه خبری بهتون بدیم.
‫همین الان به باباتون یه پیشنهاد کاری داده شد.
‫چه کاری؟
‫هنوزم آتش نشانی، فقط...
‫فقط توی یه شهر دیگه.
‫کارش توی شهرستان بریستول ـه.
‫اونجا که دو ساعت تا اینجا فاصله ـشه.
‫به خاطر همین باید نقل مکان کنیم، ‫وگرنه این کار شدنی نیست.
‫ولی مگه نگفتید که...
‫پیشنهاد خرید خونه، خیلی کم بوده؟
‫کم بود، ولی ببین، سارا...
‫این فرصت خیلی خوبیه.
‫رئیسشون داره برای بازنشستگی آماده می شه،
‫که یعنی می تونم پا پیش بذارم...
‫و جاش رو بگیرم.
‫اصلاً خودتون می فهمید چی می گید؟
‫این همه به آدمایی که ‫اسمالویل رو ترک می کردن چیز می گفتید،
‫اونوقت به محض اینکه اوضاع سخت شد ‫می خواید از اینجا فرار کنید؟
‫بیخیال، سارا. ‫بی انصافی نکن!
‫- خیلی آدمای دورویی هستید. ‫- عه!
‫- عزیزم، به خاطر جوردن ناراحتی؟ ‫- نه، نه.
‫به خاطر این ناراحتم که...
‫پدر و مادرم دروغگوهای دورویی هستن.
‫ببین، این قضیه برای همه سخته.
‫گوش کن، ما فقط می خوایم...
‫کاری که به نفع خانواده ـمونه رو بکنیم.
‫شاید صلاحیتِ گرفتنِ این تصمیم رو نداشته باشی!
‫آخه اولِ اولش خود تو بودی که پاچه خواریِ...
‫مورگان ادج رو کردی که بیاد اینجا.
‫پدرت رو به خاطر این قضایا مقصر ندون.
‫تو رو هم مقصر می دونم.
‫شماها خیلی احمقید!
‫سارا! سارا!
‫این قضیه ربطی به دوستت نداره، کال-ال.
‫چرا اومدین اینجا؟
‫با خودمون گفتیم شاعرانه ـست که ‫شهری که ازش دفاع می کردی...
‫اول از همه سقوط کنه.
‫ما بیخیالِ این شهر نمی شیم،
‫شما هم می دونید که تنهایی نمی تونید بگیریدش.
‫نابودگر از بین رفته. ‫سوژه هاتون از بین رفتن.
‫تال-رو...
‫لازم نیست کس دیگه ای آسیب ببینه.
‫دیگه تال-رویی در کار نیست.
‫جان...
‫دارم علائم چهارتا کریپتونی جدید رو ‫توی پارک دریافت می کنم.
‫مهمون داریم.
‫برید!
‫این شهر رو به زانو در بیارید.
‫مگه دستگاه نابودگر از بین نرفته بود؟
‫چرا. این یه چیز دیگه ـست.
‫حواست به ادج باشه.
‫مراقب لسلی لار باش.
‫قبلش باید بهم می گفتی!
‫همه باید برید داخل و پناه بگیرید.
‫به متروپلیس حمله شده. برید!
‫توی ناحیۀ تجاری، دارم دوتاشون رو می بینم.
‫اون منطقه خیلی پرجمعیت ـه.
‫باید قبل از اینکه کلی تلفات بدیم برسی اونجا.
‫یه دونه ـشون از پا در اومد. ‫یه تیم بفرست تقاطع خیابان جورگنز و خیابون چهارم.
‫نه، بهم اعتماد کن. فقط روی 42 بفروش...
‫و بقیۀ چیزها رو بسپار به هیئت مدیره.
‫سپر دفاع روی 63 درصد، 59 درصد، 55 درصد.
‫این مسخره بازی ها دیگه بسه!
‫چکشم!
‫چکش جنبشی در وضعیت آفلاین ـه.
‫- آنلاینش کن. ‫- تا 90 ثانیۀ دیگه دوباره بهش متصل می شیم.
‫خب، حس می کنم شاید اونموقع که ‫کنار مخزن آب بودیم...
‫برداشت اشتباهی از من کرده باشی.
‫نه، راستش رو بخوای ‫فکر نمی کنم برداشتم اشتباه بوده باشه.
‫خیلی خب، خیلی خب، می دونی چیه؟
‫واقعاً می خواستم ازت اطلاعات بکشم،
‫که کار مزخرفی بود و واقعاً شرمنده ام.
‫ولی جداً می خواستم باهات بگردم.
‫اینجور چیزا لزوماً نباید دو طرفه باشن.
‫درسته، چون اونموقع که بهت گفتم بیا بریم بیرون...
‫خیلی واضح بهم گفتی که ‫فقط سوژۀ کار خیر بودم.
‫نه!
‫می دونی، یه جورایی من ملکۀ پیام های قاتی پاتی شدم
‫آره، آره. یه جورایی در موردت بهم هشدار داده بودن.
‫جای تعجب نداره!
‫از وقتی که به این شهر اومدم...
‫ملت جوری رفتار می کنن که ‫انگار من سطحم از اینجا بالاتره.
‫صبر کن ببینم، به این شهر اومدی؟ از کجا اومدی؟
‫سنترال سیتی، دو سال قبل! ‫(شهرِ کاراکتر فلش)
‫بابام...
‫یه جورایی فرستاده شده بود زندان.
‫من و مامانم به این نتیجه رسیدیم که ‫باید از نو شروع کنیم.
‫خبر نداشتم.
‫آخه به هر کسی این حرفا رو نمی زنم.
‫چون بعدش مردم برای خودشون نتیجه گیری می کنن...
‫و فکر می کنن که یه جور دخترکِ نچسب هستم.
‫خب، متأسفم که همچین اتفاقی برات افتاده.
‫می دونم اومدن به یه شهر جدید و شروع نو...
‫کار آسونی نیست. می دونی؟
‫می دونم.
‫یه جورایی به خاطر همین ‫همه ـش داشتم بهت لبخند می زدم.
‫احساس می کردم می تونم ‫وضعیتی که توش هستی رو درک کنم.
‫به گمونم منطقی ـه.
‫آهای، سارا، سارا، سلام.
‫سارا، چی شده؟ سارا؟
‫به چی نگاه می کنید؟ هان؟
‫هِی، هِی، سارا!
‫از بریستول به بابام پیشنهاد کاری داده شده.
‫فکر کنم باید از اینجا بریم.
‫مگه نگفتی غیرممکنه؟
‫آهای، آهای، همگی ساکت بشید.
‫توی متروپلیس یه خبراییه.
‫و در «پارک سنتنیال» گرفته شده.
‫همونطور که می بینید، سوپرمن همراه با متحد خود...
‫عه، عه! اون مورگان ادج ـه؟
‫...که یکجور لباس جنگیِ زرهی داشت، وارد صحنه شد.
‫[جی بی اس]
‫لوئیس، خبر داری قضیه چیه؟
‫آره. خلاصه ـش رو بخوای،
‫مورگان ادج داره بدن مردم رو تصاحب می کنه...
‫و ازشون برای نابودیِ متروپلیس استفاده می کنه.
‫خب، این به شدت وحشتناکه!
‫جنت، باید به مردم بگیم چه خبره.
‫باشه، پس احتمالاً بهتر باشه خودت بهشون بگی.
‫یه میکروفون توی کیف مطبوعاتیم هست.
‫من لوئیس لین هستم و ‫به صورت زنده از متروپلیس گزارش می دم.
‫اینجا مورگان ادج حمله ای رو به شهر آغاز کرده.
‫- چقدر زمان باقی مونده؟ ‫- تا 15 ثانیۀ دیگه دوباره متصل می شیم.
‫داره کدوم گوری می ره؟
‫ظاهراً ادج قابلیت اینو داره...
‫که به مردم قدرت بده و ذهن هاشون رو تسخیر کنه.
‫لانا، داری می بینی؟
‫برای همین خیلی مهمه که همۀ اهالی متروپلیس...
‫جایی امن برای پناه گرفتن پیدا کنند ‫تا ادج یا دستگیر...
‫و یا کُشته بشه.
‫سوپرمن در تلاشه تا جلوی ادج...
‫و همۀ افرادی که مبتلا کرده رو بگیره.
‫- جان! ‫- اون اینجوری مُرد.
‫لوئیس، پشت سرت!
‫در حال اتصال: سه، دو، یک.
‫خطا زدی!
‫اوه!
‫لار از پا در اومد. ‫یه دونه دیگه هم زدم.
‫من هیچوقت خطا نمی زنم.
‫هنوز داری می گیری؟
‫شاید این تیکه آخرش رو از هوش رفته باشم، ولی آره.
‫همونطور که می بینید، ‫سوپرمن در این نبرد، تنها نیست.
‫ولی چون نمی دونیم چند نفر شهروند...
‫مبتلا شده ان، خیلی مهمه که...
‫حواستون به هرگونه فعالیت مشکوکی باشه.
‫من لوئیس لین هستم ‫و این گزارش زنده ای از متروپلیس بود.
‫مامانت فوق العاده ـست.
‫می دونم.
‫کی مونده؟
‫فقط اون آقای اخمالو مونده!
‫بیا تمومش کنیم.
‫الان چی شد؟ ‫نمی دونم.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫حتی بهش دست هم نزدیم.
‫رفتش.
‫قربان، افرادمون الان توی مزرعۀ کنت ها هستن.
‫پسرا اونجا نیستن.
‫ممنون.
‫خواهش می کنم! ‫می تونیم یه فکری برای رابطه ـمون بکنیم.
‫می تونیم بعداً در موردش صحبت کنیم.
‫مثلاً یه موقع که مامانت ‫چند لحظه قبلش نزدیک نبوده بمیره.
‫نه، همین باعث می شه این قضیه مهم تر باشه.
‫ببین، من...
‫نمی خوام تو رو از دست بدم.
‫منم نمی خوام.
‫فقط نمی دونم چه جوری می خوایم ‫رابطه رو حفظ کنیم.
‫اینجوری هیچوقت همدیگه رو نمی بینیم.
‫می تونیم زنگ بزنیم. می تونیم پیام بدیم. ‫می تونیم چت تصویری بکنیم.
‫برادرت هم با الایزا همین کار رو کرد.
‫به محض اینکه نقل مکان کرد، دختره قالش گذاشت.
‫- ولی ما با اونا فرق می کنیم. ‫- آره، منم از این «ما» خوشم میاد.
‫ولی می ترسم اگه از دور با هم در ارتباط باشیم،
‫کم کم از خودمون بدمون میاد، خب؟
‫نوه های من کدوم گوری ان؟
‫سلام، بابابزرگ.
‫- الان می خواستم زنگ بزنم. ‫- جفتتون...
‫همین الان برید توی ماشین.
‫می شه بهمون بگید قضیۀ مورگان ادج چیه؟
‫به قیافۀ من می خوره...
‫که به نوجوون های سرخوش، اطلاعات محرمانه بدم؟
‫بابابزرگ، واقعاً شرمنده ایم.
‫نمی خوام بشنوم. ‫راه بیفتید.
‫می شه حداقل سارا رو ببریم خونه؟
‫شب خیلی سختی داشتیم.
‫باشه. بریم.
‫- خداحافظ! ‫- لعنت!
‫بعداً می بینمت.
‫فعلاً.
‫ادج چطور تونست از نابودگر استفاده کنه؟
‫همیشه یه قدم عقبی، کال-ال.
‫اونموقع که ادج داشت حرف می زد...
‫- شبیه به این بود که... ‫- ...چندین نفر داشتن حرف می زدن.
‫شاید به خاطر همین هیچوقت نابودگر رو پیدا نکردین.
‫چرا؟ چون ادج یه جوری خودشو نابودگر کرده؟
‫یعنی اصلاً همچین چیزی ممکنه؟
‫توجیه خوبی برای قدرت های جدیدشه.
‫و اون چهار تا سوژۀ جدیدش!
‫خیلی خب، فرض کنیم ادج می تونه سوژه بسازه.
‫- بعدش کجا می ره؟ ‫- معلوم نیست؟
‫می ره بیشتر بسازه!
‫چطوری پیدامون کردین؟
‫من وزارت دفاع رو می گردونم.
‫به نظرت نمی تونم ردِ نوه های خودمو بزنم؟
‫چی بود؟
‫- وای خدا... ‫- مراقب باشید.
‫ماشین به ادج زد ولی اون حتی از جاش تکون نخورد.
‫جان، فرستندۀ موقعیت مکانیِ خودتو آوردی؟
‫وقتی تصادف کردیم از دستم افتاد.
‫دارید از چی صحبت می کنید؟
‫توی داشبورد...
‫یه سلاح کمری هست که با تیر کریپتونایت پر شده.
‫می خوایم یکی از شما پسرا بیاید اینجا و برش دارید.
‫باشه.
‫جان، دستت!
‫دست چپم مشکلی نداره.
‫حالا ازت می خوام شلیک کنی.
‫تجربۀ تیراندازی داری؟
‫- یه کم از جان هنری یاد گرفتم. ‫- خوبه.
‫می خوام ادج رو نشونه بگیری.
‫باشه.
‫- برای شلیک آماده ـش کن. ‫- باشه.
‫همینجوری اونجا وایستاده.
‫خیلی خب. ‫سعی کن دستت رو ثابت نگه داری.
‫فقط یه بار فرصتِ شلیک کردن داری.
‫باشه.
‫وقتی نشونه ـش گرفتی، ماشه رو بکش.
‫زدیش؟ زدیش؟
‫نمی دونم. یهویی... پرواز کرد رفت!
‫پرواز کرد کجا رفت؟
‫جوردن!
‫دوستت دارم.
‫نه! نه!
‫سارا، سارا، درب رو باز کن.
‫ادج بُردش.
‫هیچ کاری از دستش بر نمی اومد.
‫باید کمکش کنیم. ‫یکی باید کمکش کنه.
‫منو ببین. منو ببین. ‫تو باید بری خونه.
‫- بابات رو پیدا کن. بابات رو بیار. ‫- باشه.
‫همین الان! برو! برو!
‫بابابزرگ. بابابزرگ، حالتون خوبه؟
‫فعلاً نمی خواد نگران من باشی. ‫اون فرستنده رو پیدا کن.
‫باشه.
‫از اینجا ببرش.
‫بابا! بابا!
‫- چی شده؟ ‫- بابا، خواهش می کنم!
‫پسرا!
‫- بابا! ‫- جاناتان، چی شده؟
‫- خوبی؟ ‫- ادج جوردن رو بُرد.
‫- چی؟ ‫- باید پیداش کنی! برو.
‫از جون من چی می خوای؟
‫لوئیس.
‫چی شده؟ پسرا کجان؟
‫پسرا کجان؟
‫- ادج جوردن رو بُرده. ‫- نه!
‫سعی کردم دنبالش برم. ‫دیگه دیر شده بود.
‫نه، برو پیداش کن.
‫لوئیس، لوئیس، همه جا رو گشتم.
‫آفرین، پسرم!
‫حالا...
‫شروع می کنیم.
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫دیگه نمی خوام دوست های معمولی باشیم.
‫من فقط دنبال صلاحِ این شهرم.
‫الان دیگه تقریباً به نظرم واضحه...
‫که صلاح شهر توی اشتغال زاییِ مورگان ادج ـه.
‫می گن ادج داشته روی کارمندهاش...
‫آزمایش انجام می داده.
‫فقط دنبال اطلاعات بودی.
‫خب، همزمان داریم با هم می گردیم.
‫فکر کنم تا خونه پیاده برم.
‫منم مثل شماها خبر نداشتم...
‫که ادج داره چیکار می کنه.
‫- باشه حتماً! ‫- آهای!
‫مردم عصبانی ان. دارن خودشون رو خالی می کنن.
‫می تونیم هم بریم توی مناطق حومه زندگی کنیم.
‫این قضیه بالاخره تموم می شه.
‫وزارت دفاع یه کم بیشتر از...
‫برنامه ـشون، توی شهر می مونه.
‫باید همۀ ایکس-کریپتونایت ها رو در بیارن،
‫تا کس دیگه ای آسیب نبینه.
‫تا کس دیگه ای قدرت پیدا نکنه!
‫لوئیس لین داره لاپوشونیِ کارهای ‫وزارت دفاع رو می کنه.
‫تو مثلاً باید طرفِ مردم باشی.
‫نمی تونم این خبر رو بنویسم.
‫اونقدر بهش نزدیکم که نمی شه بی طرف باقی بمونم،
‫ولی تو می تونی.
‫دستگاه «نابودگر» چی شد؟
‫دقیقاً قبل از انفجار دستت بود.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫کدوم گوری رفت؟
‫حالا برو و کاری که ‫براش به اینجا فرستاده شدی رو کامل کن.
‫- نابودگر بشو. ‫- نابودگر بشو.
‫تو نابودگر هستی!
‫نابودگر بشو.
‫- خونه ـمون نابود شد. ‫- زیتا-رو یه قولی داده بود.
‫که پسر خودش به نابودگر تبدیل بشه.
‫نمی تونم این کار رو بکنم.
‫انقدر نِق نزن، پسر.
‫دلیل آموزش هام همین بود.
‫- خواهش می کنم، پدر! ‫- یه راه دیگه پیدا می کنم.
‫راه من تنها راهه.
‫جون سالم به در نمی برم.
‫ولی یه چیزِ خیلی عالی تر می شی.
‫نابودگر می شی.
‫صرفاً با لمس دستانِ تو،
‫مردممون احیا می شن.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آخه چون ادج هنوز آزاده، برات خطرناکه.
‫من و جان هنوز می ریم مدرسه.
‫چطوریه که خونۀ سارا اینا خطرناک تره؟
‫پدر و مادرش هم خونه می مونن؟
‫فکر کنم.
‫فکر می کنی یا مطمئنی؟
‫دوباره خونه ـشون رو برای فروش گذاشتن.
‫مطمئنم بالاخره یه بزرگتری پیدا می شه.
‫دوباره به فروش گذاشتن؟ چی؟
‫برای این می پرسم که تو و سارا...
‫جدیداً خیلی با هم صمیمی شدین.
‫مامان، لطفاً بس کن!
‫لازم نیست برای بار هزارم حرفش رو بزنیم.
‫فقط می خوایم خیالمون راحت باشه...
‫که تصمیم های مسئولیت پذیرانه ای می گیری.
‫به خاطر همین...
‫- به نظرم باید برادرت رو با خودت ببری. ‫- نه، نه، نه.
‫قبول نمی کنم که ملازم باشم.
‫در ضمن باید...
‫با جان هنری روی چکش کار کنم.
‫جدیداً خیلی با جان هنری می گردی.
‫خب، آره، اون عملاً نابغه ایه که...
‫دو بار جون بابا رو نجات داده.
‫پس فکر می کنم بتونم خیلی چیزا ازش یاد بگیرم.
‫اونقدرا خیالمون راحت نیست...
‫که از اونجور اسلحه ها بسازی.
‫خب، آخه نمی شه که جفتش با هم باشه.
‫یا ادج خطرناکه یا نیست.
‫فقط می خوام برای وقتی که ‫دوباره سر و کله ـش پیدا می شه آماده باشم.
‫باشه، خیلی منطقی داری حرف می زنی.
‫زود باشید. یالا! ‫می تونید برید.
‫لانا خونه ـش رو برای فروش گذاشته؟ ‫کِی گذاشته بود؟
‫نمی دونم. ‫می خوای برو از خودش بپرس.
‫می شه از ابزار فروشی...
‫- لامپ هم بگیری؟ ‫- نمی شه!
‫ابزار فروشی خانوادۀ تیگ، کارشون رو تعطیل کردن.
‫چی؟
‫توی ماه اخیر، این چهارمین کسب و کار محلی ـه.
‫آره می دونم. اسمالویل خیلی وضعش خرابه.
‫انگار ادج اینجا رو بدتر از قبل کرده.
‫آره، اینکه وزارت دفاع هم هنوز اینجاست، ‫کار رو بدتر کرده.
‫حالا که حرفش شد، صدای بابات رو می شنوم.
‫ادج رو پیدا کرده؟
‫نه، انگار ناراحته.
‫اون همیشه ناراحته.
‫«وزارت دفاع، اسمالویل رو گروگان گرفته»؟
‫چیزی از این موضوع می دونی؟
‫کریسی دیشب برام توضیح داد.
‫پس چرا جلوی انتشارش رو نگرفتی؟
‫چون کلی سؤال خوب مطرح کرده.
‫داره کارش رو می کنه دیگه.
‫با انتقاد از مردها و زنانی که...
‫دارن سعی می کنن از این شهر محافظت کنن؟
‫ما رو «نیروی اِشغال گر» خطاب کرده.
‫آره، این یکی شاید یه کم اغراق آمیز باشه.
‫وزارت دفاع یک ماهه که اینجاست.
‫ملت می خوان بدونن کِی می رید.
‫وقتی به نظرم اینجا امن بیاد.
‫ولی نمی تونم اینو بگم، چون اگه مردم بفهمن...
‫که مورگان ادج هنوز آزاده، ‫ترس میفته به جونشون.
‫قبول کردم که امروز توی سالن شهرداری صحبت کنم،
‫تا بلکه خیال مردم رو راحت کنم.
‫الان دیگه تقریباً غیرممکن شد.
‫پس یه بار هم که شده روراست باش.
‫کلی از اون سؤال ها ‫به خانواده ـمون و و رازهایی که...
‫شماها رو در امان نگه می داره برمی گردن.
‫الان واقعاً مشکل همینه؟
‫داری انگیزه ام رو زیر سؤال می بری؟
‫چیکار کنم، لوئیس؟
‫از دنیا محافظت کنم یا از خانواده ـمون؟
‫آخه ظاهراً هر کاری بکنم ‫از نظر تو اشکال داره.
‫بابا، شرمنده.
‫دیگه صحبتی ندارم.
‫[بازدید برای عموم آزاد] ‫[خانه ای زیبا برای فروش]
‫عه، سلام کلارک. ‫جوردن اون پشت پیش ساراست.
‫نه، راستش برای بازدید از خونه اومدم.
‫خیلی که دیر نیومدم؟
‫نه، به هیچ وجه.
‫بفرما تو.
‫ممنونم. ممنونم.
‫خب، چی شده که اسمالویل رو انتخاب کردین؟
‫- می دونی، بزرگ شدۀ اینجا هستم. ‫- عه، جدی؟
‫آره. آره. واقعاً عاشقش بودم.
‫می دونی، شهر عالی ای بود. آدمای خوبی داشت.
‫- اینجا با دوست صمیمیم آشنا شدم. ‫- مرد خوش شانسی بوده که با تو رفیق شده.
‫زنه! زنه!
‫و باور کن اونی که شانس آورده منم.
‫ولی یه جورایی به نظر میاد که ‫اخیراً داره ازم دوری می کنه.
‫خودم می دونم. شرمنده، کلارک.
‫فقط اینکه هر بار می بینمت...
‫یاد همۀ چیزهایی میفتم که دارم از دستشون می دم.
‫شاید این نشونه ای برای این باشه که باید بمونی.
‫گوش کن.
‫وقتی تو رفتی...
‫حاضر بودم هر کاری بکنم...
‫تا اینجا نگهت دارم.
‫ولی به یه شروع نو نیاز داشتی...
‫و ما هم الان همچین چیزی لازم داریم.
‫آره...
‫ولی من اونموقع بچه بودم،
‫تو هم کل زندگیت اینجا بودی.
‫در ضمن الان که مامانم مُرده، ‫تو قلب اسمالویلی.
‫هستی دیگه.
‫ولی اسمالویل از دست رفته.
‫آدمای اینجا قدیما هوای همدیگه رو داشتن.
‫بعد از کاری که ادج کرد، ‫اون اعتماد از بین رفت.
‫پس بمون و کمک کن از نو بسازیمش.
‫شرمنده، کلارک.
‫واقعاً شرمنده ام.
‫ولی ما تصمیممون رو گرفتیم.
‫فکر کنم بابات کاملاً شکست خورد.
‫پس به گمونم هیچ جوره اینجا نمی مونید، درسته؟
‫نه، عمراً اگه جایی بریم.
‫ولی پدر و مادرت دارن خونه رو می فروشن.
‫به کی؟
‫کسی نمی تونه سریع از این شهر بره.
‫هیچ آدم عاقلی الان به اسمالویل نقل مکان نمی کنه.
‫فکر نمی کنم مامانت باهات هم عقیده باشه.
‫ظاهراً کمر به رفتن بسته.
‫چه جوری حرفاش رو شنیدی؟
‫خب، مهم نیست.
‫تفکرشون خیلی مسخره ـست.
‫فکر می کنن اگه بریم یه جای دیگه...
‫می تونیم از نو شروع کنیم.
‫گرچه فقط یه پیشنهادِ مزخرف ‫ برای خرید اینجا بهشون دادن.
‫عالیه.
‫یه موقع جلوی بابام این حرف رو نزنی!
‫نه، نه، نه، نه، منظورم اینه که...
‫عالیه که اینجا می مونید. همین!
‫می دونم منظورت چی بود.
‫الان به مامان می گم.
‫سوفی!
‫خفه شو. ‫سوفی، صبر کن!
‫خب، اون چند ولت ـه؟
‫- بیشتر از اونی که بتونی از پسش بر بیای. ‫- چی بگم.
‫قبلاً بدون هیچ مشکلی ازش استفاده کردم.
‫خب، الان مشکل ساز می شه.
‫چه اصلاحات دیگه ای داری انجام می دی؟
‫در مورد سؤال پرسیدن چی گفته بودم؟
‫که نپرسم.
‫قضیۀ این چیه؟
‫اون...
‫اون ایدۀ نات بود. ‫(ناتاشا)
‫دقیقاً بعد از اینکه ‫کار لباس قدیمی رو تموم کردیم گفتش.
‫بهت کمک کرده لباس جنگیت رو بسازی؟
‫معرکه ـست!
‫معرکه نیست.
‫چهارده سالِش بود و ‫مامانش توی پخش زندۀ تلویزیون کُشته شد.
‫شرمنده... حرفم احمقانه بود.
‫در یک لحظه، کل کودکیش ازش دزدیده شد.
‫آخرین ماه های زندگیش رو توی یه پناهگاه زیرزمینی ‫قایم شده بود.
‫- می دونم. ‫- پس انقدر وقت منو تلف نکن.
‫تو باید... باید بری بیرون پیش دوستات باشی...
‫و مثل بچه های عادی باشی، ‫نه اینکه اینجا بازی های جنگی بکنی.
‫فقط می خواستم ازت یاد بگیرم.
‫خب، دیگه چیزی ندارم بهت آموزش بدم.
‫برو مزاحم یکی دیگه بشو.
‫الان بابام کلی تیکه بارم کرد.
‫- آخ لوئیس... ‫- عیبی نداره.
‫حق داشتی اون مقاله رو چاپ کنی.
‫حق مردمه که بدونن چرا وزارت دفاع هنوز اینجاست.
‫به نظرت توی سالن شهرداری ‫جواب سؤال هامون رو می گیریم؟
‫شاید بگیریم، شایدم نگیریم. ‫ولی به هیچکس بیشتر از تو...
‫برای پرسیدنِ سؤالات سخت، اعتماد ندارم.
‫خب، خیلی لطف داری...
‫و به خاطر همین حرفت، ‫چیزی که باید بهت بگم رو خیلی سخت تر کردی.
‫بهم پیشنهاد خریدِ روزنامۀ «گزت» رو دادن.
‫کی داده؟ یه آدم میلیاردر؟
‫بیشتر به شرکت های اختلاطی چند ملیتی می خوره.
‫چه بدتر! اخبار برای اونا مهم نیست.
‫تنها چیزی که براشون مهمه، سود و زیانه.
‫کریسی، اونا همۀ دستاوردهامون رو نابود می کنن.
‫می دونم، ولی مگه چارۀ دیگه ای هم دارم؟
‫داریم ورشکسته می شیم.
‫بعد از قضیۀ ادج، مشترکینِ کممون، کم تر هم شدن.
‫- مشترکین جدید پیدا می کنیم. ‫- چطور؟
‫ما یه روزنامۀ شهرستانی...
‫توی شهری هستیم که دیگه داره از بین می ره.
‫حتی داشتنِ مشهورترین خبرنگارِ دنیا...
‫نمی تونه جلوی بسته شدنِ اینجا رو بگیره.
‫اگه روزنامۀ گزت ادغام بشه...
‫ادج برنده می شه.
‫بعضی وقتا برنده ای وجود نداره.
‫فقط بازنده هست.
‫لوئیس، اگه این پیشنهاد رو قبول نکنم،
‫در عرض یه ماه ورشکسته می شم.
‫چاره ای ندارم.
‫تموم شد.
‫یک فداکاریِ باارزش.
‫شروع می کنیم.
‫وقتش رسیده.
‫کریپتون احیا می شه.
‫[دبیرستان اسمالویل]
‫اسمالویل بدون لانا لین، یه جاش می لنگه.
‫اون بخشی از این شهره.
‫شاید بیراه هم نمی گه.
‫شاید اون اسمالویل از بین رفته.
‫آخه کریسی کل زندگیش توی «گزت» کار کرده...
‫تا آخرش دودستی بده بره.
‫کاری از دست تو برنمیاد؟
‫اگه سوپرمن شروع به بانک زدن نکنه، نه!
‫یه معجزه لازم داره.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم!
‫فقط اون نیست که معجزه لازم داره.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم! ‫(دبیرستان اسمالویل؛ ورودی بلوک c)
‫انگار وضع خوب نیست.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم!
‫خیلی بَده.
‫وزارت دفاع نمی خوایم! وزارت دفاع نمی خوایم!
‫همگی توجه کنید.
‫- باید یه کاری بکنیم. ‫- لطفاً...
‫آروم باشید و روی صندلی هاتون بشینید،
‫تا بتونیم شروع کنیم.
‫سلام عزیزم.
‫من یه سر می رم ایستگاه آتش نشانی...
‫و وسایلم رو جمع می کنم.
‫احتمالاً برای پختن دنده ها به موقع برگردم خونه.
‫به نظر تو ما داریم اشتباه می کنیم؟
‫چون دندۀ کمر می خوریم؟
‫اینکه داریم از اسمالویل می ریم.
‫منظورم اینه که ‫به نظرت داریم خیلی راحت تسلیم می شیم؟
‫کلارک این حرف رو زد.
‫فقط... نمی خوام با عجله تصمیمی بگیریم...
‫که بعداً ازش پشیمون می شیم.
‫فکر نمی کنم خیلی چاره ای داشته باشیم.
‫مردم اینجا یه جورایی مجبورمون کردن.
‫همه که باهامون مشکل ندارن، کایل.
‫خیلی خب، ببین.
‫من واقعاً قدردانِ...
‫همۀ کارهایی هستم که کنت ها برامون کردن.
‫خیلی هوامون رو داشتن، ولی...
‫لانا، دوستی با اونا غذا سر سفره ـمون نمیاره.
‫می دونم.
‫فقط سخته.
‫آره، می دونم.
‫ولی ببین، تا وقتی تو رو دارم...
‫مهم نیست کجا زندگی می کنیم.
‫خیلی خب، پس من و تو...
‫می تونیم هر جایی خونه زندگی تشکیل بدیم. ‫خب؟
‫آره.
‫- دیگه خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫به اسمالویل جدید خوش اومدین.
‫دقیقاً مثل قدیمه...
‫فقط رقت انگیزتره.
‫سرحملۀ دوم، کجا قایم شده بودی؟
‫عه!
‫سلام، می دونید که مدرسه چه جوریه دیگه.
‫داشتم کارهای عقب افتادۀ مدرسه رو می کردم.
‫ارتش شهرمون رو محاصره کرده،
‫اونوقت تو توی خونه قایم شده بودی تا درس بخونی؟
‫رفیق، جواب چرتی دادی!
‫دیگه وقتشه از جات بلند شی، داداش.
‫پدر و مادر جیمی خارج از شهرن.
‫کل خونه ـشون در اختیار خودشه.
‫همین الان «ولنیتز» داره یه بشکۀ نوشیدنی می گیره.
‫یه چیز به درد بخور.
‫درصد شکرش خیلی بالاست.
‫خیلی خب، پایه ام.
‫تو هم بیا، قدکوتوله.
‫خیلی خب، ما می ریم دنیس و کیتلین رو برداریم.
‫شما پسرا رو اونجا می بینیم. خب؟
‫- خداحافظ. ‫- فعلاً رفیق.
‫دیگه شان بیشتر از این نمی تونست...
‫خصومتش رو غیرمستقیم نشون بده.
‫چی بگم... شاید چون قبلاً قرار می ذاشتین،
‫صحنۀ عجیب غریبی شد.
‫قبلاً که این قضیه مشکل ساز نبود.
‫الان که آبرویی برای پدر و مادرم نمونده،
‫انگار من هم شریک جرمشون هستم.
‫ما مجبور نیستیم بریم.
‫نه! خیلی وقته که شماها با هم نگشتید.
‫و لحظات برادرانۀ خوشی می تونید داشته باشید.
‫تازه نوشیدنیش خیلی به درد بخوره!
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫به سوفیا قول داده بودم که ‫ آرایش موهاش رو انجام بدم.
‫می دونی... به خاطر اون قضیه.
‫- آره، آره، آره. فقط... ‫- خیلی خب.
‫وقتی رسیدی خونه بهم زنگ بزن.
‫- باشه. خیلی خب. ‫- فعلاً.
‫ولنیتز به نفعشه این دفعه پیراهنش رو در نیاره.
‫می بینی اون روزنامۀ مزخرفت...
‫چه آشوبی به پا کرده؟
‫پس بذار کمک کنم.
‫امیدوار بودم همینو بگی.
‫خیلی خب دوستان. ‫جلسه رو شروع می کنیم.
‫ژنرال لین اومده اینجا تا به سؤالاتی که احتمالاً...
‫در مورد حضور پیوستۀ وزارت دفاع در اسمالویل دارید ‫جواب بده.
‫- ژنرال لین بفرمایید. ‫- ممنونم، شهردار «دین».
‫سربازهاتون کِی از شهر می رن بیرون؟
‫آره!
‫بهتون قول می دم که وزارت دفاع ‫داره با سریعترین سرعت ممکن کارش رو انجام می ده.
‫به محض اینکه همۀ مواد خطرناک...
‫از معادن خارج بشن،
‫می تونید انتظارِ کاهش چشمگیری ‫در نیروها داشته باشید.
‫اون نیروها دارن مشاغلی که...
‫در حاشیۀ خیابون اصلی اینجاست رو فراری می دن.
‫آخه چرا نمی شه همه ـشون رو ‫کنار معادن مستقر کنید؟
‫آره، تازه مگه چی توی اون معادن هست...
‫که انقدر خطرناکه؟
‫اجازه ندارم که در موردِ...
‫ماهیت اصلیِ اون ماده صحبت کنم، ولی...
‫اینکه جلوی چشمامون دارید این کارها رو می کنید ‫اشکالی نداره؟!
‫ببینید دوستان، مطمئنم که...
‫دلیل خوبی برای استخراج اون ماده دارن.
‫آره، احتمالاً کلی ارزش مالی داشته باشن.
‫بهتون اطمینان می دم که هیچکس از این قضیه ‫سودی به جیب نمی زنه.
‫ما صرفاً برای صلاح عموم داریم عمل می کنیم.
‫ژنرال لین، می تونید بگید مورگان ادج الان کجاست؟
‫در حال حاضر نمی تونم علناً در این باره صحبتی کنم.
‫چرا نمی تونید؟ مردم ترسیدن...
‫و می خوان بدونن در امانن یا نه.
‫- آره. ‫- آره!
‫خانم «بپو»، به نظرم برای امروز...
‫به اندازۀ کافی مردم رو ترسونده باشین.
‫- بابا! ‫- می شه حداقل بگید ادج توی بازداشتگاهه یا نه؟
‫- خانم بپو! ‫- نه، نیست.
‫- لوئیس! ‫- حق دارن بدونن.
‫ادج چند هفته پیش...
‫تونست از یه بازداشتگاه فرار کنه.
‫حالا از اونموقع تا حالا، سوپرمن و وزارت دفاع...
‫تمام تلاششون رو داشتند می کردند ‫تا رد اون رو بزنن.
‫ولی تا به الان...
‫هنوز معلوم نیست کجاست.
‫باید نگران این باشیم که یه موقع برنگرده اینجا؟
‫متأسفانه تا زمانیکه مورگان ادج دستگیر نشده...
‫دلیل برای نگرانی هست.
‫ولی مطمئن باشید که ‫وزارت دفاع داره تمام تلاشش رو می کنه...
‫تا مردم اسمالویل رو در امان نگه داره.
‫کسی به یه کلمه از حرفای اون مرد اعتماد نکنه.
‫اون مادر دِرِک پاول ـه؟
‫آره.
‫وزارت دفاع ماه هاست که داره دروغ می گه.
‫از همون موقع که پسرم مُرد!
‫تازه من مدرک دارم.
‫[ادارۀ آتش نشانی اسمالویل]
‫فکرش رو می کردم تو باشی.
‫با خودم گفتم الان بهترین وقت ‫برای جمع کردنِ وسایلمه.
‫مخصوصاً الان که همۀ بچه ها...
‫توی سالن شهرداری هستند.
‫رئیسِ آتش نشانی «بریستول» زنگ زد و سراغت رو گرفت. ‫(شهرستانی در ماساچوست آمریکا)
‫فقط دارم نظر این و اون رو می پرسم. همین!
‫جدی؟ آخه تابلوی «برای فروش»...
‫که توی چمنِ جلوی خونه ـتونه، ‫چیز دیگه ای نشون می ده.
‫می خوای چیکار کنم، تامارا؟
‫وقتی اینجا ثبت نام کردم، کار راحتی نبود، رئیس!
‫همۀ مردهای دیگه یه جوری بهم نگاه می کردن...
‫و فکر می کردن یه زن جایی توی ایستگاه نداره، ‫چه برسه سیاه پوست هم باشه!
‫ولی تو... تو همیشه هوام رو داشتی.
‫چون می دونستم در موردت اشتباه فکر می کنن.
‫امیدوار بودم دوباره هم بتونیم بهشون ثابت کنیم ‫که دارن اشتباه می کنن.
‫باید بدونی که به رئیس ایستگاه بریستول گفتم...
‫که اگه تو بری توی تیمش، خیلی خوش شانسه!
‫موفق باشی، رئیس.
‫من ازت حمایت می کنم.
‫این چه کوفتیه؟
‫- وای خدا! ‫- شلیک! شلیک!
‫وای خدا!
‫این نامه ای از طرف وزارت دفاعه...
‫که اون مردی که اونجا وایستاده امضاش کرده.
‫توش نوشته که تحقیقات برای مرگ پسرم ‫در حال انجامه.
‫درسته، خانم پاول. ‫ما هنوز در مرحلۀ...
‫جمع آوری اطلاعات برای علت مرگ دِرِک هستیم.
‫اون به خاطر کاری که مورگان ادج کرد مُرد.
‫اینجوری بود که مُرد. ‫چندین ماهه اینو می دونستی...
‫ولی به خودت زحمت ندادی چیزی بهم بگی.
‫شارون، می دونم این شرایط چقدر برات سخت بوده.
‫واقعاً نمی دونی چه حسی داره که ‫آدم بچه ـش رو از دست بده.
‫مادر، عذاب وجدان پیدا می کنه...
‫و دائماً با خودش فکر می کنه که...
‫چه کاری رو می تونسته جور دیگه ای انجام بده.
‫واقعاً شرمنده ام.
‫لطفاً بهم بگید مورگان ادج با پسرم چیکار کرد.
‫باید حقیقت رو بدونم.
‫همین الان ادج به تیمم حمله کرد.
‫چی؟
‫الان به مکانی که لار رو ‫توش نگه داشته بودیم حمله کرد.
‫باید بریم.
‫ببخشید دوستان ولی یه مشکلی پیش اومده...
‫که فوراً باید بهش رسیدگی کنیم.
‫نه، نه، نه!
‫کجا می ری؟
‫حق این خانم نیست که بی جواب بذاریش.
‫- داری فرار می کنی؟ ‫- ما دنبال جواب سؤال هامونیم.
‫حقیقت رو بهمون بگو! ‫ما دنبال جواب سؤال هامونیم.
‫ما دنبال جواب سؤال هامونیم.
‫- باید برگردیم اونجا. ‫- شدنی نیست.
‫اسمالویل داره خودش رو تیکه پاره می کنه.
‫اگه هیچ کاری نکنیم...
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫ادج آزاده و لار هم با خودش بُرده.
‫پس باید به شهر هشدار بدیم.
‫انگار هیچ جایی دور و بر اسمالویل نیست.
‫به خاطر اینه که یه هدف دیگه دارن.
‫ردیابم بعد از اینکه از وزارت دفاع رفتن ‫ردشون رو زده.
‫توی متروپلیسن.
‫- دقیقاً مثل زمینِ خودت. ‫- شما دوتا باید همین الان برید.
‫صبر کنید. ‫روی زمینِ تو، سوپرمن دست تنها نبود.
‫یه ارتش کامل داشت.
‫ادج واقعاً فکر می کنه که...
‫اون و لار می تونن یه شهر رو نابود کنن؟
‫با وجود چیزی که موقع فرارش...
‫از وزارت دفاع دیدیم، شاید بتونه!
‫شایدم فقط می خواد منو اذیت کنه.
‫خاطراتم رو دیده.
‫می دونه چقدر خاطره توی متروپلیس داریم.
‫باشه، ولی اگه فقط می خواسته تو رو اذیت کنه...
‫چرا مستقیم نیومده اسمالویل؟
‫یه قضیۀ بزرگتری در جریانه که ما متوجهش نیستیم.
‫منم باید باهاتون بیام. ‫می تونی مراقب پسرا باشی؟
‫تماس می گیرم و ترتیب اینو می دم که ‫به مزرعه برگردن.
‫می دونی ادج دقیقاً کجاست؟
‫ظاهراً هنوز توی «پارک سنتنیال» ـه.
‫لطفاً موانع رو جابجا نکنید.
‫[پلیس ضربتِ متروپلیس]
‫لطفاً همگی عقب بایستید.
‫خواهشاً بهم بگو که ‫اون مورگان ادج نیست که روی هوا شناوره.
‫- عه، اینجا رو! ‫- سوپرمنه!
‫باید همه رو ببرید عقب.
‫اینجا خطرناکه.
‫لوئیس، می دونی اینجا چه خبره؟
‫فکر می کنیم مورگان ادج ‫در آستانۀ حمله به متروپلیس ـه.
‫فقط همون دوتا هستن؟
‫تا جایی که معلومه، آره.
‫باید نگران تعداد بیشتری باشیم؟
‫فکر نکنم اون دیگه مورگان ادج باشه.
‫پس کیه؟
‫- سلام! ‫- چطوری؟
‫سلام، زود باش یه نوشیدنی بگیر.
‫اون پشت، «لیوان برگردون» بازی می کنیم.
‫باشه، برو من میام. برو من میام.
‫- بابابزرگه. ‫- جواب نده.
‫اگه اتفاقی افتاده باشه چی؟
‫اونموقع دوباره زنگ می زنه.
‫نمی دونم والا. هیچوقت زنگ نمی زنه.
‫فقط برای یه ساعت، یه بچۀ معمولی باش.
‫باشه؟ فرستنده ام همراهمه.
‫اگه اتفاق مهمی افتاد، به بابا خبر می دم.
‫از کِی تا حالا اهل مهمونی رفتن شدی؟
‫مگه الان نباید با جان هنری...
‫مشغول ساختِ سکوی پرتابی چیزی باشی؟
‫اولاً که موشک اندازه،
‫دوماً می خوام ولنیتز رو ‫توی «لیوان برگردون» شکست بدم.
‫- بیا بریم. بیا بریم. ‫- اگه به خاطر ولنیتز باشه...
‫سلام، جان.
‫می شه صحبت کنیم؟
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫کارِت توی ایستگاه چطور پیش رفت؟
‫خب، داشتم... داشتم با تامارا صحبت می کردم...
‫و... این فکر رو توی سرم انداخت که...
‫نمی دونم والا... شاید حق با تو باشه.
‫شاید... شاید این تصمیم درستی نباشه.
‫اصلاً اینجا کلی دستاورد داریم.
‫فکر اینکه بخوایم همۀ اینا رو ‫پشت سر بذاریم، ترسناکه!
‫آره.
‫کایل هستم.
‫- سوفی، صاف وایستا. ‫- آخ!
‫سوفی!
‫بیا تو.
‫خب، دخترا، می خواستیم یه خبری بهتون بدیم.
‫همین الان به باباتون یه پیشنهاد کاری داده شد.
‫چه کاری؟
‫هنوزم آتش نشانی، فقط...
‫فقط توی یه شهر دیگه.
‫کارش توی شهرستان بریستول ـه.
‫اونجا که دو ساعت تا اینجا فاصله ـشه.
‫به خاطر همین باید نقل مکان کنیم، ‫وگرنه این کار شدنی نیست.
‫ولی مگه نگفتید که...
‫پیشنهاد خرید خونه، خیلی کم بوده؟
‫کم بود، ولی ببین، سارا...
‫این فرصت خیلی خوبیه.
‫رئیسشون داره برای بازنشستگی آماده می شه،
‫که یعنی می تونم پا پیش بذارم...
‫و جاش رو بگیرم.
‫اصلاً خودتون می فهمید چی می گید؟
‫این همه به آدمایی که ‫اسمالویل رو ترک می کردن چیز می گفتید،
‫اونوقت به محض اینکه اوضاع سخت شد ‫می خواید از اینجا فرار کنید؟
‫بیخیال، سارا. ‫بی انصافی نکن!
‫- خیلی آدمای دورویی هستید. ‫- عه!
‫- عزیزم، به خاطر جوردن ناراحتی؟ ‫- نه، نه.
‫به خاطر این ناراحتم که...
‫پدر و مادرم دروغگوهای دورویی هستن.
‫ببین، این قضیه برای همه سخته.
‫گوش کن، ما فقط می خوایم...
‫کاری که به نفع خانواده ـمونه رو بکنیم.
‫شاید صلاحیتِ گرفتنِ این تصمیم رو نداشته باشی!
‫آخه اولِ اولش خود تو بودی که پاچه خواریِ...
‫مورگان ادج رو کردی که بیاد اینجا.
‫پدرت رو به خاطر این قضایا مقصر ندون.
‫تو رو هم مقصر می دونم.
‫شماها خیلی احمقید!
‫سارا! سارا!
‫این قضیه ربطی به دوستت نداره، کال-ال.
‫چرا اومدین اینجا؟
‫با خودمون گفتیم شاعرانه ـست که ‫شهری که ازش دفاع می کردی...
‫اول از همه سقوط کنه.
‫ما بیخیالِ این شهر نمی شیم،
‫شما هم می دونید که تنهایی نمی تونید بگیریدش.
‫نابودگر از بین رفته. ‫سوژه هاتون از بین رفتن.
‫تال-رو...
‫لازم نیست کس دیگه ای آسیب ببینه.
‫دیگه تال-رویی در کار نیست.
‫جان...
‫دارم علائم چهارتا کریپتونی جدید رو ‫توی پارک دریافت می کنم.
‫مهمون داریم.
‫برید!
‫این شهر رو به زانو در بیارید.
‫مگه دستگاه نابودگر از بین نرفته بود؟
‫چرا. این یه چیز دیگه ـست.
‫حواست به ادج باشه.
‫مراقب لسلی لار باش.
‫قبلش باید بهم می گفتی!
‫همه باید برید داخل و پناه بگیرید.
‫به متروپلیس حمله شده. برید!
‫احیاناً دوربینی ندارید که ‫بتونیم باهاش پخش زنده بگیریم؟
‫توی «جی بی اس» پیش جنت ـه. ‫رفت بالای پشت بوم...
‫تا یه فیلم واضح از این اتفاقات بگیره.
‫توی ناحیۀ تجاری، دارم دوتاشون رو می بینم.
‫اون منطقه خیلی پرجمعیت ـه.
‫باید قبل از اینکه کلی تلفات بدیم برسی اونجا.
‫یه دونه ـشون از پا در اومد. ‫یه تیم بفرست تقاطع خیابان جورگنز و خیابون چهارم.
‫نه، بهم اعتماد کن. فقط روی 42 بفروش...
‫و بقیۀ چیزها رو بسپار به هیئت مدیره.
‫سپر دفاع روی 63 درصد، 59 درصد، 55 درصد.
‫این مسخره بازی ها دیگه بسه!
‫چکشم!
‫چکش جنبشی در وضعیت آفلاین ـه.
‫- آنلاینش کن. ‫- تا 90 ثانیۀ دیگه دوباره بهش متصل می شیم.
‫خب، حس می کنم شاید اونموقع که ‫کنار مخزن آب بودیم...
‫برداشت اشتباهی از من کرده باشی.
‫نه، راستش رو بخوای ‫فکر نمی کنم برداشتم اشتباه بوده باشه.
‫خیلی خب، خیلی خب، می دونی چیه؟
‫واقعاً می خواستم ازت اطلاعات بکشم،
‫که کار مزخرفی بود و واقعاً شرمنده ام.
‫ولی جداً می خواستم باهات بگردم.
‫اینجور چیزا لزوماً نباید دو طرفه باشن.
‫درسته، چون اونموقع که بهت گفتم بیا بریم بیرون...
‫خیلی واضح بهم گفتی که ‫فقط سوژۀ کار خیر بودم.
‫نه!
‫می دونی، یه جورایی من ملکۀ پیام های قاتی پاتی شدم
‫آره، آره. یه جورایی در موردت بهم هشدار داده بودن.
‫جای تعجب نداره!
‫از وقتی که به این شهر اومدم...
‫ملت جوری رفتار می کنن که ‫انگار من سطحم از اینجا بالاتره.
‫صبر کن ببینم، به این شهر اومدی؟ از کجا اومدی؟
‫سنترال سیتی، دو سال قبل! ‫(شهرِ کاراکتر فلش)
‫بابام...
‫یه جورایی فرستاده شده بود زندان.
‫من و مامانم به این نتیجه رسیدیم که ‫باید از نو شروع کنیم.
‫خبر نداشتم.
‫آخه به هر کسی این حرفا رو نمی زنم.
‫چون بعدش مردم برای خودشون نتیجه گیری می کنن...
‫و فکر می کنن که یه جور دخترکِ نچسب هستم.
‫خب، متأسفم که همچین اتفاقی برات افتاده.
‫می دونم اومدن به یه شهر جدید و شروع نو...
‫کار آسونی نیست. می دونی؟
‫می دونم.
‫یه جورایی به خاطر همین ‫همه ـش داشتم بهت لبخند می زدم.
‫احساس می کردم می تونم ‫وضعیتی که توش هستی رو درک کنم.
‫به گمونم منطقی ـه.
‫پس...
‫اگه این یعنی دیگه با هم مشکلی نداریم،
‫پس نظرت چیه این اطراف رو بهت نشون بدم، ‫آقای تازه وارد؟
‫باشه، حله، ولی اندفعه اگه می شه ‫بیخیالِ مخزن آب بشو!
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫چون، می دونی... فقط همونه!
‫این اطراف خیلی چیز خاصی برای دیدن وجود نداره.
‫یه جورایی می دونستم.
‫آهای، سارا، سارا، سلام.
‫سارا، چی شده؟ سارا؟
‫ببخشید.
‫جوردن، باید باهات صحبت کنم.
‫آهای، یه کم آداب معاشرت داشته باش، کوشینگ!
‫خفه شو، «کوری».
‫به چی نگاه می کنید؟ هان؟
‫هِی، هِی، سارا!
‫چی شده؟
‫از بریستول به بابام پیشنهاد کاری داده شده.
‫فکر کنم باید از اینجا بریم.
‫مگه نگفتی غیرممکنه؟
‫آهای، آهای، همگی ساکت بشید.
‫توی متروپلیس یه خبراییه.
‫این فیلم، دقیقاً قبل از شروع درگیری...
‫و در «پارک سنتنیال» گرفته شده.
‫همونطور که می بینید، سوپرمن همراه با متحد خود...
‫عه، عه! اون مورگان ادج ـه؟
‫...که یکجور لباس جنگیِ زرهی داشت، وارد صحنه شد.
‫[جی بی اس]
‫لوئیس، خبر داری قضیه چیه؟
‫آره. خلاصه ـش رو بخوای،
‫مورگان ادج داره بدن مردم رو تصاحب می کنه...
‫و ازشون برای نابودیِ متروپلیس استفاده می کنه.
‫خب، این به شدت وحشتناکه!
‫جنت، باید به مردم بگیم چه خبره.
‫باشه، پس احتمالاً بهتر باشه خودت بهشون بگی.
‫یه میکروفون توی کیف مطبوعاتیم هست.
‫من لوئیس لین هستم و ‫به صورت زنده از متروپلیس گزارش می دم.
‫اینجا مورگان ادج حمله ای رو به شهر آغاز کرده.
‫- چقدر زمان باقی مونده؟ ‫- تا 15 ثانیۀ دیگه دوباره متصل می شیم.
‫داره کدوم گوری می ره؟
‫ظاهراً ادج قابلیت اینو داره...
‫که به مردم قدرت بده و ذهن هاشون رو تسخیر کنه.
‫لانا، داری می بینی؟
‫برای همین خیلی مهمه که همۀ اهالی متروپلیس...
‫جایی امن برای پناه گرفتن پیدا کنند ‫تا ادج یا دستگیر...
‫و یا کُشته بشه.
‫سوپرمن در تلاشه تا جلوی ادج...
‫و همۀ افرادی که مبتلا کرده رو بگیره.
‫- جان! ‫- اون اینجوری مُرد.
‫لوئیس، پشت سرت!
‫در حال اتصال: سه، دو، یک.
‫خطا زدی!
‫اوه!
‫لار از پا در اومد. ‫یه دونه دیگه هم زدم.
‫من هیچوقت خطا نمی زنم.
‫هنوز داری می گیری؟
‫شاید این تیکه آخرش رو از هوش رفته باشم، ولی آره.
‫همونطور که می بینید، ‫سوپرمن در این نبرد، تنها نیست.
‫ولی چون نمی دونیم چند نفر شهروند...
‫مبتلا شده ان، خیلی مهمه که...
‫حواستون به هرگونه فعالیت مشکوکی باشه.
‫من لوئیس لین هستم ‫و این گزارش زنده ای از متروپلیس بود.
‫مامانت فوق العاده ـست.
‫می دونم.
‫کی مونده؟
‫فقط اون آقای اخمالو مونده!
‫بیا تمومش کنیم.
‫الان چی شد؟ ‫نمی دونم.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫حتی بهش دست هم نزدیم.
‫رفتش.
‫قربان، افرادمون الان توی مزرعۀ کنت ها هستن.
‫پسرا اونجا نیستن.
‫ممنون.
‫خواهش می کنم! ‫می تونیم یه فکری برای رابطه ـمون بکنیم.
‫می تونیم بعداً در موردش صحبت کنیم.
‫مثلاً یه موقع که مامانت ‫چند لحظه قبلش نزدیک نبوده بمیره.
‫نه، همین باعث می شه این قضیه مهم تر باشه.
‫ببین، من...
‫نمی خوام تو رو از دست بدم.
‫منم نمی خوام.
‫فقط نمی دونم چه جوری می خوایم ‫رابطه رو حفظ کنیم.
‫اینجوری هیچوقت همدیگه رو نمی بینیم.
‫می تونیم زنگ بزنیم. می تونیم پیام بدیم. ‫می تونیم چت تصویری بکنیم.
‫برادرت هم با الایزا همین کار رو کرد.
‫به محض اینکه نقل مکان کرد، دختره قالش گذاشت.
‫- ولی ما با اونا فرق می کنیم. ‫- آره، منم از این «ما» خوشم میاد.
‫ولی می ترسم اگه از دور با هم در ارتباط باشیم،
‫کم کم از خودمون بدمون میاد، خب؟
‫نوه های من کدوم گوری ان؟
‫سلام، بابابزرگ.
‫- الان می خواستم زنگ بزنم. ‫- جفتتون...
‫همین الان برید توی ماشین.
‫بیا بریم.
‫می شه بهمون بگید قضیۀ مورگان ادج چیه؟
‫به قیافۀ من می خوره...
‫که به نوجوون های سرخوش، اطلاعات محرمانه بدم؟
‫بابابزرگ، واقعاً شرمنده ایم.
‫نمی خوام بشنوم. ‫راه بیفتید.
‫می شه حداقل سارا رو ببریم خونه؟
‫شب خیلی سختی داشتیم.
‫باشه. بریم.
‫- خداحافظ! ‫- لعنت!
‫بعداً می بینمت.
‫فعلاً.
‫ادج چطور تونست از نابودگر استفاده کنه؟
‫همیشه یه قدم عقبی، کال-ال.
‫اونموقع که ادج داشت حرف می زد...
‫- شبیه به این بود که... ‫- ...چندین نفر داشتن حرف می زدن.
‫شاید به خاطر همین هیچوقت نابودگر رو پیدا نکردین.
‫چرا؟ چون ادج یه جوری خودشو نابودگر کرده؟
‫یعنی اصلاً همچین چیزی ممکنه؟
‫توجیه خوبی برای قدرت های جدیدشه.
‫و اون چهار تا سوژۀ جدیدش!
‫خیلی خب، فرض کنیم ادج می تونه سوژه بسازه.
‫- بعدش کجا می ره؟ ‫- معلوم نیست؟
‫می ره بیشتر بسازه!
‫چطوری پیدامون کردین؟
‫من وزارت دفاع رو می گردونم.
‫به نظرت نمی تونم ردِ نوه های خودمو بزنم؟
‫چی بود؟
‫- وای خدا... ‫- مراقب باشید.
‫ماشین به ادج زد ولی اون حتی از جاش تکون نخورد.
‫جان، فرستندۀ موقعیت مکانیِ خودتو آوردی؟
‫وقتی تصادف کردیم از دستم افتاد.
‫دارید از چی صحبت می کنید؟
‫توی داشبورد...
‫یه سلاح کمری هست که با تیر کریپتونایت پر شده.
‫می خوایم یکی از شما پسرا بیاید اینجا و برش دارید.
‫باشه.
‫جان، دستت!
‫دست چپم مشکلی نداره.
‫حالا ازت می خوام شلیک کنی.
‫تجربۀ تیراندازی داری؟
‫- یه کم از جان هنری یاد گرفتم. ‫- خوبه.
‫می خوام ادج رو نشونه بگیری.
‫باشه.
‫- برای شلیک آماده ـش کن. ‫- باشه.
‫همینجوری اونجا وایستاده.
‫خیلی خب. ‫سعی کن دستت رو ثابت نگه داری.
‫فقط یه بار فرصتِ شلیک کردن داری.
‫باشه.
‫وقتی نشونه ـش گرفتی، ماشه رو بکش.
‫زدیش؟ زدیش؟
‫نمی دونم. یهویی... پرواز کرد رفت!
‫پرواز کرد کجا رفت؟
‫جوردن!
‫دوستت دارم.
‫نه! نه!
‫سارا، سارا، درب رو باز کن.
‫ادج بُردش.
‫هیچ کاری از دستش بر نمی اومد.
‫باید کمکش کنیم. ‫یکی باید کمکش کنه.
‫منو ببین. منو ببین. ‫تو باید بری خونه.
‫- بابات رو پیدا کن. بابات رو بیار. ‫- باشه.
‫همین الان! برو! برو!
‫بابابزرگ. بابابزرگ، حالتون خوبه؟
‫فعلاً نمی خواد نگران من باشی. ‫اون فرستنده رو پیدا کن.
‫باشه.
‫از اینجا ببرش.
‫بابا! بابا!
‫- چی شده؟ ‫- بابا، خواهش می کنم!
‫پسرا!
‫- بابا! ‫- جاناتان، چی شده؟
‫- خوبی؟ ‫- ادج جوردن رو بُرد.
‫- چی؟ ‫- باید پیداش کنی! برو.
‫از جون من چی می خوای؟
‫لوئیس.
‫چی شده؟ پسرا کجان؟
‫پسرا کجان؟
‫- ادج جوردن رو بُرده. ‫- نه!
‫سعی کردم دنبالش برم. ‫دیگه دیر شده بود.
‫نه، برو پیداش کن.
‫لوئیس، لوئیس، همه جا رو گشتم.
‫اون رفته! اون رفته!
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- نمی دونم.
‫نمی دونم.
‫آفرین، پسرم!
‫حالا...
‫شروع می کنیم.