‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫دور و برت رو نگاه کن. ‫تقصیر توئه!
‫مردم عصبانی ان.
‫تو تمام چیزهایی که ساخته بودم رو نابود کردی.
‫کاری می کنم عذاب بکشی.
‫حتی سوپرمن هم...
‫اونقدر قدرتمند نیست که جلوی زاد مقاومت کنه.
‫باهاش مقابله کن، لعنتی! ‫پسش گرفتیم.
‫مورگان ادج توی یه زندان پیشرفته ـست.
‫کاری که براش به اینجا فرستاده شده بودی رو کامل کن
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫بس کن!
‫ببخشید، پدر.
‫باید استراحت کنم.
‫استراحت؟
‫این در مقایسه با ‫چیزی که بعداً تحمل می کنی هیچی نیست.
‫هیچی!
‫احساس می کنم اشتباه کردم که تو رو فرستادم، تال!
‫تو ناجی نیستی.
‫- میشم! ‫- کی؟
‫چندین ماهه مشغول این کاریم،
‫ولی بازم هنوز می لنگی.
‫پدر، خواهش می کنم!
‫من فرد برگزیده ام.
‫همون کسی میشم که براش انتخاب شدم.
‫پس ثابت کن.
‫بهم ثابت کن که دیگه هیچوقت...
‫دوباره باعث روسیاهیِ خاندان «رو» نمیشی.
‫دستگاه «نابودگر» چی شد؟
‫دقیقاً قبل از انفجار داشتیش.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫کجاست؟
‫تال!
‫- لسلی لار کجاست؟ ‫- من از کجا باید بدونم؟
‫پشت این دیوارهای سُرب اندود شده رو نمی تونم ببینم.
‫و تنها چیزی که می شنوم...
‫چیزیه که توی ذهنمه.
‫شاید هنوز برای اون وقت باشه.
‫خیلی دیر شده.
‫لسی لار خیلی وقت پیش جایگزینِ ایرما سیرس شد.
‫اونوقت هیچ حس بدی به خاطر کاری که کردی نداری؟
‫بیشتر از اونی که بتونی تصورش رو بکنی ‫حس بد دارم.
‫ولی نه به خاطر روحِ افرادی که...
‫توی این سیاره هستند،
‫به خاطر کسانی که باید دوباره زنده بشن!
‫به خاطر روح خودم و حتی روح تو، کال!
‫به خاطر اینکه چقدر در اشتباه بودم!
‫آره بودی.
‫پدرت هم همینطور.
‫اینو توی قلعه ـت پیدا کردیم.
‫بفرما!
‫همون طور که من تو رو از شر نفوذ پدرت خلاص کردم ‫منو از شر نفوذش خلاص کن.
‫دیگه هیچوقت از این کریستال استفاده نمیشه.
‫اگه نمی خوای بهم بگی لار کجاست، اشکالی نداره.
‫پیداش می کنم و میارمش اینجا.
‫بعد از اون...
‫من و تو دیگه هیچوقت همدیگه رو نمی بینیم.
‫با بابابزرگتون صحبت کردم.
‫وزارت دفاع قراره یه کم...
‫بیشتر از برنامه ـشون تو شهر بمونه.
‫تا وقتی بتونید لسلی لار رو پیدا کنید یا چی؟
‫هم اون، هم اینکه دارن معادن رو می بندن.
‫چرا؟
‫باید همۀ ایکس-کریپتونایت ها رو در بیارن...
‫تا کس دیگه ای آسیب نبینه.
‫تا کس دیگه ای قدرت پیدا نکنه.
‫- اینم هست. ‫- بعدش چی؟
‫بعدش باید همینجوری برگردیم مدرسه...
‫و تظاهر کنیم هیچکدوم از این اتفاقات نیفتادن؟
‫مدیر «بالکومب» امروز...
‫یه گردهمایی همگانی مدرسه ای گذاشته.
‫با همه در موردش حرف می زنه،
‫و هر سؤالی که بتونه رو جواب میده.
‫شاید بهتر باشه همون خونه بمونیم.
‫حتماً! تلاش خوبی بود!
‫بقیه فکر می کنن که...
‫ادج داشته روی مردم آزمایش می کرده،
‫بهشون قدرت می داده، کنترل ذهنیشون می کرده.
‫من با کمک بابابزرگتون...
‫که از سوپرمن کمک گرفته بود...
‫فهمیدم چه نقشه ای داره.
‫- بعدش جلوش رو گرفتیم. فهمیدین؟ ‫- آره، نگران نباش، مامان.
‫دیگه داریم توی داستان های من در آوردی ماهر میشیم.
‫حاضرید؟
‫باید بریم.
‫دوستتون دارم بچه ها.
‫- دوستتون دارم. ‫- دوستتون دارم.
‫کریسی یه ریز داره پیام میده،
‫می خواد بدونه کِی میام. ‫منم دیگه باید برم.
‫می خوای با خودت غذا ببری؟
‫فقط می خوام صبور باشید.
‫دارید پیشنهاد می دید که کایل از ایستگاه جدا بشه؟
‫فقط تا وقتی که این سر و صداهای مربوط به ادج بخوابه
‫- حداکثر میشه یکی دو هفته. ‫- یکی دو هفته؟
‫بیخیال، شهردار! ‫من فقط می خوام برگردم سر کارم.
‫کایل، شاید حق با ایشون باشه.
‫می دونی، من تنها کسی نیستم که...
‫دلش می خواست ادج بیاد اینجا.
‫باور کن منم این مدت داشتم همینو می گفتم، کایل.
‫دقیقاً نمی دونم چرا مردم ‫حساب تو رو از بقیه جدا کردن...
‫ولی این موضوع رو عوض می کنم.
‫کاری می کنم که الکی کسی رو مقصر ندونن.
‫فقط یه کم بهم وقت بده.
‫توجه. توجه.
‫همۀ دانش آموزها ملزوم هستند که...
‫امروز قراره خیلی مزخرف باشه.
‫انگار محاکمات جادوگری سِیلِم رو اینجا راه انداختن.
‫- سلام سارا. ‫- بقیه دارن کجا میرن؟
‫گردهمایی مدرسه در رابطه با ادج!
‫امروز حوصلۀ همچین چیزی رو ندارم.
‫کجا میری؟
‫هر جا بجز اینجا!
‫(برو)
‫- سلام، کنت! ‫- سلام، چه خبرا پسرا؟
‫رفیق، راست میگن؟ ‫بابابزرگت وزارت دفاع رو می گردونه؟
‫آره.
‫آره، کم و بیش. آره.
‫به نظر اتفاقاتی شبیه فیلم «برو بیرون» پیش اومده.
‫عجله کنید. بریم!
‫- شما هم همینطور، آقای کنت. ‫- باشه خانم.
‫امروز قراره روز عجیبی بشه، مگه نه؟
‫آره.
‫آره، من...
‫راستش الان ترجیح میدم تقریباً هر جایی باشم...
‫- بجز اینجا! ‫- می تونیم باشیم!
‫می تونیم دوتایی...
‫یه فعالیت بهتر پیدا کنیم.
‫دوتایی؟
‫یه خبر لازم داریم، لوئیس. ‫[روزنامۀ اسمالویل]
‫یه خبر بزرگ، توی صفحۀ اول،
‫با یه عنوانِ جالب توجه! یه چیزی مثلِ...
‫«در آستانۀ انقراض بشریت» ‫(ادج = آستانه)
‫شایدم یه چیزی بهتر از این.
‫برای شروع خوبه.
‫این بزرگترین خبرِ سال ـه.
‫بزرگترین خبر دوران کاری من!
‫این در حد اولین باری که ‫سوپرمن توی متروپلیس پیداش شد، خبر بزرگیه.
‫برای همین باید مصاحبه های بیشتری بگیریم.
‫کسری های مدارک قابل استناد رو...
‫می تونیم با شهادت های شاهدین عینی جبران کنیم.
‫هر چیزی که این آشفته بازار رو تصدیق کنه.
‫باید بازم با کارمندان ادج صحبت کنیم.
‫باید با شهردار صحبت کنیم...
‫- بابات! ‫- اون مصاحبه قبول نمی کنه.
‫ولی وزارت دفاع همیشه یه بیانیه منتشر می کنه.
‫- کِی؟ ‫- نمی دونم، احتمالاً به زودی.
‫لوئیس، ملت دارن بی وقفه به اینجا زنگ می زنن.
‫هول کردن! ‫همه ـشون یه سری اطلاعات جزئی دارن...
‫که اکثراً شایعه هستن. ‫بدجوری دنبال جوابن!
‫و اگه وزارت دفاع یه جور چراغ سبز بهمون میداد،
‫جواب مردم رو می دادم و ‫خیلی احساس بهتری پیدا می کردم.
‫همین الان بهش زنگ می زنم.
‫غذای خونگی؟
‫عه! جا و غذا، آره؟
‫ببین، تو جون منو نجات دادی.
‫تا جایی که می دونیم، دنیا رو نجات دادی!
‫پس تا آخر عمرت غذای مجانی می خوری.
‫این چیه؟
‫سیستم ردیابی کریپتونی های من.
‫بُردش رو بیشتر کردم تا ‫توی پیدا کردنِ لار بهمون کمک کنه.
‫شاید شانس آوردیم!
‫منو اینجوری پیدا کردی؟
‫- کم و بیش. ‫- می دونی، با این مهارت هات...
‫خیلی توی وزارت دفاع به دردِ سم می خوری.
‫اگه خواستی می تونم بهش بگم.
‫فکر نکنم. ببین، کلارک...
‫ممنونم درب خونه ـت رو به روی من باز کردی،
‫ولی وقتی لسلی رو پیدا کردیم،
‫احتمالاً دیگه برم.
‫فهمیدم حالا که توی این سیاره ام،
‫باید مثل خونه ام بدونمش.
‫شاید اینطور به نظر نیاد ولی...
‫می فهمم منظورت چیه.
‫از غذا لذت ببر.
‫یک مورد متحرک کریپتونی در هوا پیدا شد.
‫- کجا؟ ‫- داره میره سمت وزارت دفاع.
‫لباس رو آماده کن.
‫در حال همگام سازیِ تمام قابلیت ها.
‫- سم، اثری از لار نیست؟ ‫- نه!
‫ساختمون تخلیه شده؟
‫هنوز نه. حدود 60 درصد!
‫قربان، لار رو رؤیت کردیم.
‫زمین تقریبی رسیدن؟
‫برخورد تا پنج ثانیه،
‫چهار، سه،
‫دو، یک.
‫جلوش گرفته شد.
‫هنوز برنده نشدی، کال.
‫- شلیک خوبی بود. ‫- ممنون.
‫دیگه تمومه.
‫ولی یه سری کارهای نیمه تموم داریم.
‫ادج و لار رو گرفتیم.
‫فکر کنم بشه گفت ‫دیگه بالاخره می تونیم این قضیه رو فراموش کنیم.
‫«7734»
‫اون اسلحه ها رو به دلایل نادرستی ‫ساخته بودم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اشتباه فکر می کردم...
‫که تو ممکنه تهدیدی برای جهان بشی.
‫اون کریپتونایت و اون اسلحه ها رو بر می دارم...
‫و توی بتن خاکشون می کنم...
‫و در اعماق اقیانوس غرقشون می کنم.
‫ادج و لار چی؟
‫به اندازۀ کافی نگه می داریم که ‫درست و حسابی مراقب اونا باشیم،
‫ولی دیگه به اندازه ای باقی نمی مونه ‫که بتونه یه ارتش رو تأمین کنه.
‫نمی دونم چی بگم، سم.
‫لازم نیست چیزی بگی.
‫فقط بدون که تو، لوئیس و پسرا...
‫دیگه لازم نیست نگران باشید.
‫- داری ماشینم رو مسخره می کنی؟ ‫- نه، نه.
‫تو خودت اصلاً رانندگی بلد نیستی. ‫[تیم کلاغ ها]
‫رنگ صندلی ها رو دوست دارم.
‫نمره نخ خوبی داره.
‫شماها یه جایی همینجاها زندگی می کنید، آره؟
‫آره، آره، خیلی از اینجا دور نیست.
‫از کجا می دونستی؟
‫شاید یه نفر بهم گفته باشه.
‫عه؟
‫اون یه نفر دیگه چی بهت گفته؟
‫که تو یه نامزد داری...
‫که توی متروپلیس ـه.
‫نه. قبلاً داشتم.
‫از هم جدا شدیم.
‫تو چی؟ با...
‫با کسی هستی یا اینکه...؟
‫نه، هیچکس.
‫حله!
‫فکر کنم بدونم کجا باید بریم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫تو قانون شکنی!
‫- من؟ ‫- اوهوم.
‫تو امسال بیشتر از...
‫همۀ بچه های مدرسه غیبت داشتی.
‫- سیستم ایمنی بدنم ضعیفه! ‫- اوهوم.
‫آره!
‫در کل ممنونم که باهام اومدی.
‫خواهش می کنم.
‫دنیس و ایوری هنوز دارن برای اتفاقی که افتاد ‫بهت دری وری میگن؟
‫فقط می دونم دارن در موردم حرف می زنن،
‫ولی نمی تونه بدتر از...
‫حرف هایی که در مورد پدر و مادرم می زنن باشه.
‫منصفانه نیست.
‫فکر نکنم منصفانه یه چیز واقعی باشه.
‫مامانم ملکۀ روابط عمومی ـه، پس...
‫خب، پس انقدر نگران چی هستی؟
‫بابام...
‫اینجور چیزا معمولاً در آستانۀ ‫از هم پاشیدن قرارش میده.
‫یه جورایی منتظر اینم که کاملاً از هم بپاشه!
‫خب.
‫ببین، مطمئنی که نمی خوای...
‫بری سینما یا مرکز شهر یا چیزی؟
‫یه چیز باحال!
‫خودت بگو.
‫بانک چی؟
‫شانس پس گرفتنِ کار قبلیت رو داری؟
‫نخیر!
‫نه، به محض اینکه رفتم جایگزینم کردن.
‫تازه، همه چیز به اون گندِ کاری ادج مربوطه.
‫لانا، باید چیکار کنیم؟
‫میچ!
‫عه، سلام.
‫سلام.
‫از دورۀ توان بخشی اومدی بیرون، آره؟
‫هنوز کامل بیرون نیومدم.
‫فقط بدجوری هوس مرغ و وافل کرده بودم.
‫برای همین بچه ها می خواستن مهمونم کنن.
‫عه، خیلی خب.
‫یهویی شد، رئیس.
‫آره، می دونم چطوری شده.
‫شهردار «دین» گفت در مورد اینا باهات صحبت کرده.
‫در مورد مرخصی؟ ‫آره، در این مورد باهام صحبت کرده.
‫تو این موضوع رو مطرح کردی؟
‫به نظرم به نفع همه ـست.
‫مخصوصاً به نفع کسی که ‫دنبال گرفتنِ کار منه، مگه نه؟
‫کایل، اونا به فکر من و آتیش بودن،
‫- همین! ‫- آتیش؟
‫همونی که ازش کشیدمت بیرون؟
‫همونی که جونت رو ازش نجات دادم؟
‫آتیشی که عجیب الخلقه های ادج روشن کردن.
‫- کایل... ‫- عه، اون تقصیر منه؟
‫منم مثل شما خبر نداشتم که ادج داره چیکار میکنه.
‫- باشه! ‫- آهای!
‫من هیچوقت کاری نمی کنم که به کسی آسیب برسه.
‫بیخیال بچه ها!
‫شماها منو می شناسید.
‫عزیزم، بیا بریم. زود باش.
‫واقعاً که!
‫برای این کارها وقت ندارم، لوئیس.
‫بیانیۀ رسمی منتشر نمی کنیم.
‫- تمام! ‫- ولی این روند استانداردشه.
‫اگه چیزی هم باشه، از سر احترامه!
‫ولی همیشه نظرت رو منتشر می کنی.
‫خیلی خب، «نظری ندارم». ‫می تونی اینو چاپ کنی.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- تا الان به اندازۀ کافی گفتیم.
‫در حدی گفتید که سؤالات بیشتری ایجاد بشه.
‫بابا، مردم نگرانن.
‫همین الان، یه مقاله داره درست میشه...
‫- تا ایکس-کریپتونایت و اینا رو توضیح بده. ‫- داستان پردازی ـه!
‫ولی نگرانی هاشون رو کم می کنه.
‫از طرفی هم، می ترسونتشون ‫تا به اون معادن نزدیک نشن.
‫- این کار درستی نیست. ‫- لازمه!
‫بابا، اینجا الان دیگه خونۀ منه.
‫این آدما همسایه های منن.
‫انتظار داری چی بگم؟
‫بگم ادج برادر سوپرمنه؟
‫بگم داشته از اون آدما استفاده می کرده...
‫تا یه ارتش کریپتونی برای تسخیر دنیا درست کنه؟
‫نه، معلومه که نه!
‫می دونم دلت نمی خواد اینو بشنوی،
‫ولی باید خبرت رو با حداقل ها منتشر کنی.
‫آخرش این شهر هیچیش نمیشه.
‫باور کن!
‫این خانواده اصلاً به این نیاز نداره که این خبر...
‫از اسمالویل به بیرون درز کنه ‫و هر نقل قولی از من...
‫صلاحیتِ همچین اتفاقی رو بهش میده.
‫بس کن!
‫بالاخره آماده شدی.
‫حالا چی، پدر؟
‫از اینجا میری تا دستگاه نابودگر رو پیدا کنی.
‫اگه هنوز نرسیده باشه چی؟
‫اونجا بمون تا برسه.
‫تنهایی؟
‫ممکنه چندین سال طول بکشه.
‫همین الانش هم خیلی سال گذشته.
‫بررسیشون کن.
‫از نقطه ضعف هاشون سو استفاده کن و ‫ازشون نفع ببر.
‫برای احیای ما آماده شو.
‫پس شاید قبل از اینکه برم،
‫بتونم با مادر صحبت کنم.
‫قبل از اینکه برم، یه بار ببینمش و ازش مشورت بگیرم.
‫بارها بهت گفتم که مادرت...
‫هیچوقت از من حمایت نمی کنه.
‫پس چرا یه کریستال توی محفظه ام گذاشتی؟
‫تا بتونه شاهد رؤیای من...
‫برای بازگردانیِ کریپتون باشه.
‫بعدش برای همیشه نابودش می کنم.
‫لطفاً...
‫فقط یه بار!
‫برو...
‫و تا وقتی که روزش نرسیده برنگرد.
‫خداحافظ.
‫برای آخرین بار می پرسم، ‫دستگاه نابودگر کجاست؟
‫بهت گفتم برات هیچ فایده ای نداره.
‫اگه نمی خوای بهم بگی، اشکالی نداره.
‫ما همه چیز داریم،
‫حتی لسلی رو!
‫الان مثل تو زندانی شده.
‫قبل از اینکه بتونه فراریت بده، جلوش رو گرفتم.
‫نمی دونم نقشه ـتون چی بود، ‫ولی خوب نبود.
‫بهش میگن وفاداری!
‫چیزی که تو هیچی ازش نمی دونی.
‫من به آدمای این دنیا که منو پذیرفتن وفادارم!
‫تو رو پذیرفتن؟
‫اونا ازت می ترسن.
‫همیشه می ترسن و باید هم بترسن!
‫- اشتباه می کنی. ‫- تو باید خدا باشی...
‫ولی بردۀ اونا شدی.
‫تا حالا برات سؤال نشده که ‫اگه اینجا فرود نیومده بودی...
‫و کشاورزهای ساده بزرگت نمی کردن،
‫چه شخصیتی پیدا می کردی؟
‫- هیچ جوره شبیه تو نمی شدم. ‫- جفتمون می دونیم این حقیقت نداره.
‫تو هر روز با ذات اصلیت می جنگی.
‫تو منو نمی شناسی.
‫قدرتی که در بدنت با شدت جریان داره رو می شناسم.
‫تک تک لحظاتی رو می شناسم که تصمیم می گیری...
‫جلوی خودتو بگیری.
‫چون ما فقط اینجوری می تونیم ‫بدونِ کُشتنِ انسان ها...
‫بینشون راه بریم، مگه نه؟
‫همه ـش بحثِ کنترل کردنه!
‫ولی اینکه فقط یه بار...
‫کنترلت رو از دست دادی، حس خوبی نداشت؟
‫خداحافظ، تال.
‫توی چشم هات می بینم، برادر!
‫حسش کردی!
‫تو دقیقاً مثل منی.
‫نظری ندارن؟ همیشه نظر میدن.
‫آره، نمی دونم چی بگم.
‫به خاطر اینه که ما یه روزنامۀ کوچیکیم؟
‫وقتی توی «پلنت» بودی ‫همیشه اظهاراتشون رو می گرفتی.
‫کریسی، ما به وزارت دفاع یا بابام نیازی نداریم.
‫میشه مصاحبه های بیشتری بگیریم ‫و چیزی که می خوایم رو بنویسیم.
‫آخه با عقل جور در نمیاد.
‫این خبر یه جورایی متفاوته؟
‫نه تا جایی که من خبر دارم.
‫لوئیس، اون داره چیو قایم می کنه؟
‫نمی دونم، کریسی!
‫الان داری دروغ میگی؟
‫نه.
‫قشنگ داری دروغ میگی.
‫کریسی، اینطور نیست که فکر می کنی.
‫لوئیس لین داره طرفِ وزارت دفاع رو می گیره.
‫تو باید طرفِ مردم باشی،
‫نه اون مرد!
‫فکر می کردم توی این قضیه، همدیگه رو داریم.
‫- کریسی... ‫- لوئیس، اگه نمی تونی راستش رو بهم بگی...
‫پس شاید بهتر باشه بری.
‫می دونی، مامانت یه الگوی واقعی ـه.
‫جدی؟
‫حتی یه سال توی روز مشاغل ‫مثل اون لباس پوشیدم.
‫خیلی خب، یه حقیقتی رو باید بگم:
‫منم این کار رو کردم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- خانوادۀ خیلی باحالی داری. ‫- نه.
‫از همه شنیدم! ‫آخه خانواده ـت یه جورایی...
‫وسط بزرگترین اتفاقیه که ‫تا حالا برای اسمالویل افتاده.
‫فکر می کنی اون آدما واقعاً شستشوی مغزی شدن؟
‫چی؟
‫میگن ادج داشته روی کارمندهاش آزمایش انجام می داده.
‫دختر خاله ام گفت دیده که ‫مامان «ایوری فن» پرواز کرده.
‫خبرش رو شنیدم. ‫واقعاً... واقعاً باورنکردنی ـه، مگه نه؟
‫خب، بابابزرگت نظرش چیه؟
‫می دونه ادج چطور بهشون اون قدرت ها رو داده؟
‫تیگن، چرا منو آوردی اینجا؟
‫می خوام بیشتر بشناسمت.
‫آخه هفتۀ پیش برات جذابیتی نداشتم...
‫ولی یهویی... یهویی چی عوض شد؟
‫نمی دونم، جاناتان!
‫فقط...
‫فقط دنبال اطلاعات بودی.
‫خب، بجز اون داریم با هم می گردیم.
‫آره.
‫فکر کنم تا خونه پیاده برم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، جاناتان!
‫همه می خوان بدونن چی شده.
‫صحیح!
‫و طبیعتاً میخوای کسی باشی که بهشون میگه چی شده.
‫پس درک می کنم.
‫فعلاً!
‫اصلاً دیدی چطور بهم نگاه می کردن؟ ها؟
‫حتی گروه خودمم بهم اعتماد نداره.
‫کایل، نباید این قضیه رو به خودت بگیری، عزیزم.
‫درست نیست!
‫می دونی، تو جونت رو به خطر انداختی ‫تا این شهر رو نجات بدی.
‫شاید اگه این آدما از این ماجرا خبر داشتن...
‫فکر کردی باور می کنن؟
‫من با اینکه خودم بودم، به زور باورم میشه.
‫گندش بزنن. لانا... این واقعاً منصفانه نیست.
‫نه، نیست. خیلی کوفته!
‫ولی شهردار هوامون رو داره.
‫فقط باید صبور باشیم.
‫توی این قضیه تنها نیستیم.
‫باشه.
‫ولی ببین، نمی تونم همینجوری ول بگردم و ‫هیچ کاری نکنم.
‫خب...
‫می تونی کمک من کنی تا یه کار پیدا کنم.
‫خب، اینجا کار پیدا کردن خیلی بعیده!
‫می دونم، ولی...
‫داشتم فکر می کردم بریم توی مناطق اطراف بگردیم.
‫آره، می تونیم هم به مناطق اطراف نقل مکان کنیم.
‫کایل...
‫اگه چارۀ دیگه ای نداریم، چرا که نه؟
‫وای خدا! جدی هستی؟
‫لانا، این آدما کل زندگیمون ما رو می شناختن.
‫وقتی اینجوری انقدر سریع بهمون پشت می کنن...
‫دیگه چیزی برای گفتن بهشون باقی می مونه؟
‫این آدما خانوادۀ ما هستن.
‫ببین، اینا بالاخره تموم میشه.
‫حالا بعداً معلوم میشه، نه؟
‫چطور اینجا رو پیدا کردی؟
‫قبلنا با مامان بزرگم میومدم.
‫قصه هایی از خانواده ام برام می گفت.
‫ما اصالتاً مکزیکی هستیم...
‫ولی چندین نسله توی اسمالویل بودیم.
‫می دونی، نصف اوقات اصلاً نمی دونستم...
‫کدوم قصه هاش واقعی ان.
‫ولی همیشه باعث میشد این حس رو پیدا کنم...
‫که به یه جایی تعلق دارم.
‫هیچوقت واقعاً حس نکردم به جایی تعلق دارم...
‫تا اینکه راستش با تو آشنا شدم.
‫جوردن...
‫می دونم، می دونم، می دونم، بیخیال!
‫ولی این... ببین، کل حرفم اینه که فقط...
‫یه نفر کافیه تا کل زندگیت عوض بشه،
‫تا بهت احساس امنیت بده!
‫و تو جان رو داری،
‫خانواده ـت رو داری،
‫منو داری...
‫و اینا هیچوقت جایی نمیرن.
‫حدود بیست و خرده ای سلاح سنگین و سلاح کمری،
‫حدود چند هزارتا گلولۀ کریپتونایتی...
‫و به علاوۀ یه کلکسیون عظیم از:
‫چاقو و شمشیر و نیزه داریم.
‫نسخه های اولیۀ توی آزمایشگاه تحقیق و توسعه چی؟
‫سلاح های شیمیایی رو میگم.
‫احتمالاً حدود پنج شش تا ‫که توی مراحل مختلف توسعه ان.
‫توی انبارتون چقدر کریپتونایتِ خام دارید؟
‫به اندازۀ یکی دوتا انبار. ‫چرا این همه سؤال می پرسی؟
‫به هر حال همه ـشون قراره از بین برن.
‫به نظرم این کار اشتباهه.
‫چی؟
‫ما به 7734 نیاز داریم.
‫از اولش هم برای همین بهش اجازۀ فعالیت دادی.
‫بعدش دیدم چطور به خانواده ام آسیب زد.
‫این اسلحه ها می تونن بکُشنت.
‫آره، برای همین لازمشون داریم.
‫کلارک، تو دشمن نیستی!
‫آره، ولی ممکن بود بشم.
‫ببین سم، افرادی مثل من...
‫بدون این اسلحه ها،
‫فنا ناپذیریم.
‫و اگه اتفاقی مشابه این دوباره بیفته...
‫و از قبل نقشه ای نکشیده باشیم ‫و حرکت پیشگیرانه ای نداشته باشیم...
‫همه چیز تموم میشه.
‫کارِت خوب بود، جان!
‫بازآفرینی بی نقصی از طراحی اصلی!
‫فکر می کنم ناتالی اگه اینجا بود بهت افتخار می کرد.
‫حالا که لباست تکمیل شده...
‫و همۀ جنگجویان دشمن بازداشت شدند،
‫میشه شاخص های مأموریت جدیدمون رو ازت بپرسم؟
‫هنوز دارم روش فکر می کنم.
‫شاید بد نباشه یه تلاش دیگه برای دیدنِ خواهرت بکنی
‫می دونی، یه جورایی داری سمج میشی.
‫من برای پیش بینی نیازهات برنامه ریزی شدم.
‫سلامت بهینۀ روانی نیازمند به...
‫شکل گیریِ روابط میان فردی ـه.
‫سلام، ببخشید.
‫الان رسیدم خونه و یه صداهایی شنیدم، پس...
‫خب...
‫واقعاً اینو از صفر ساختی، آره؟
‫خیلی فوق العاده ـست.
‫عشق کارهای فنی ای؟
‫نمی دونم چی هستم.
‫همیشه ورزشکار بودم، پس نمی دونم.
‫منم همینطور.
‫می دونی، می تونی بیشتر از یه چیز باشی.
‫شاید بد نباشه یه قصه از بچگی هات...
‫برای جاناتان بگی.
‫میشه لطفاً فقط خاموش بشی؟
‫جاناتان!
‫چرا مدرسه نیستی؟
‫به نفعته به خاطر بیانیه زنگ زده باشی.
‫الان نه، لوئیس. ‫موضوع مهمی ـه.
‫- چی شده؟ ‫- موضوع کلارک ـه.
‫نگرانشم.
‫[صفحۀ نیازمندی های روزنامه]
‫سلام، سوف.
‫مامان،مشکلی پیش اومده؟
‫منظورت چیه، عزیزم؟
‫بابا ازم پرسید می خوام برم یه مدرسۀ دیگه یا نه.
‫نه، گُلم. بابایی همینجوری داشته می پرسیده.
‫الان میام، باشه؟
‫الو؟
‫عه، سلام «کیا».
‫دستگیر؟
‫جان، از تو بعیده که قانون شکنی کنی.
‫می دونم، می دونم، ولی یه دختره هست ‫که سال پایینی ـه.
‫و نمی دونم والا. خیال می کردم...
‫خیال می کردم خیلی از من سر تره. خب؟
‫برای جلب توجه یه دختره، کلاس رو پیچوندی؟
‫نکته ـش همینجاست.
‫فقط می خواست در مورد اتفاقاتی که پیش اومده بپرسه. ‫مثلاً...
‫ادج، قدرت ها، بابابزرگ...
‫و؟
‫من که چیزی بهش نگفتم.
‫باید یه صحبتی با هم بکنیم.
‫آره، باید بکنیم. ‫جان کلاسش رو پیچونده.
‫چی؟ برو طبقۀ بالا.
‫بعداً به حساب تو می رسم.
‫بعد از اینکه حرفم رو زدم...
‫در مورد اون حرف می زنیم.
‫- به بابام گفتی پروژۀ 7734 رو نگه داره؟ ‫- آره، آره.
‫قبلش باید به تو می گفتم.
‫جاناتان، طبقۀ بالا!
‫بعد از این همه بدبختی ای که کشیدیم...
‫- می دونم، می دونم. ‫- چرا؟
‫چون کار درست همینه.
‫این ربطی به ادج نداره، مگه نه؟ ‫مربوط به خودت میشه.
‫لوئیس، نزدیک بود جان آیرونز رو بکُشم.
‫- ولی نکُشتی! ‫- آره ولی اگه کُشته بودم چی؟
‫یعنی بعدش کی می مُرد؟
‫من قسم خوردم تا از مردم این سیاره دفاع کنم.
‫تا الان عملکردم در حد معقول بوده،
‫ولی اگه یه موقع گول خوردم یا فاسد شدم چی؟
‫- هیچوقت همچین اتفاقی نمیفته. ‫- ولی تازگی افتاد!
‫مردم این دنیا حق دارن که وسیله ای...
‫برای دفاع از خودشون...
‫در برابر تنها چیزی که نمی تونم ‫ازش نجاتشون بدم داشته باشن: از خودم!
‫اگه همچین اسلحه هایی وجود داشته باشه،
‫اونوقت به دست آدمای نااهل می رسه...
‫و اونموقع باید چیکار کنیم؟
‫مدرسه پیچوندن کافی نبود،
‫این یکی باید می رفت دستگیر می شد!
‫اگه جفتشون دارن بدرفتاری میکنن،
‫تنبیهشون می کنیم.
‫من پشت فرمون میشینم.
‫- لوئیس، در مورد اون چیز دیگه... ‫- چی؟
‫من درست میگم. تو اشتباه میکنی.
‫درک می کنم چرا همچین فکری می کنی.
‫می دونی اونموقع که بابام...
‫به جان هنری آیرونز...
‫اجازۀ شلیک موشک رو داد چه حسی داشتم؟
‫شرمنده!
‫پس چرا ریسکِ دوباره پیش اومدنش رو بکنیم؟
‫گفتم که. چون...
‫چون کار درست همینه.
‫اصلاً این حرف دیگه معنایی هم داره، کلارک؟
‫امروز به کریسی دروغ گفتم ‫تا از خانواده ام محافظت کنم.
‫خط قرمزِ مقدس خودمو ‫در نقش روزنامه نگار زیرپا گذاشتم.
‫جفتمون هر از گاهی توی...
‫اخلاق روزنامه نگاری، به جاده خاکی میزنیم.
‫وقتی پای حفظ کردنِ رازت در میون باشه،
‫نه توی خبرهایی که در موردشون تحقیق می کنیم.
‫آره ولی ادج برادر منه.
‫اون کریپتونی ـه. این خبر فرق می کنه.
‫چرا باید با این موضوع مشکلی نداشته باشم که ‫ارتش یه کد رمزی...
‫برای کُشتن شوهرم داره؟
‫اونم با وجود یه عالمه روانی ‫که میخوان سر به تنت نباشه!
‫واقعاً به نظر فکر خیلی بدی میاد.
‫لوئیس، میشه لطفاً فقط گوش کنی...
‫نه، هیچ حرفی نداری که دلم بخواد بشنوم...
‫و الان عصبانی ام و ‫چون سرت داد زدم احساس شرمندگی می کنم...
‫ولی از طرفی هم باید عصبانی بمونم...
‫تا جوردن رو مثل سگ بترسونم.
‫پس تو همینجا بمون...
‫و بذار جفتمون یه کم فکر کنیم...
‫و بعداً در موردش حرف می زنیم.
‫بعد از اینکه وثیقه گذاشتم ‫تا پسرم رو از زندان در بیارن!
‫- چیکار می کردین؟ ‫- واقعاً درکتون نمی کنم.
‫- می تونم توضیح بدم. ‫- واقعاً شرمنده!
‫سلام لانا. ‫شما هم باید مادر جوردن باشید.
‫شوخیت گرفته؟
‫وقتی هم سن و سال اونا بودیم، ‫همیشۀ خدا می رفتیم اونجا.
‫بجز اینکه اونجا یه ملک شخصی ـه ‫نمی دونم چی بهت بگم.
‫معاون، اگه لانا هم حتی نمی دونست ‫اونجا ملک شخصی ـه...
‫پس مطمئنم بچه ها هم نمی دونستن.
‫و بهتون قول می دم یه دنیا بلای غیرقابل تصور...
‫در انتظار پسرمه، چون مدرسه ـش رو پیچونده!
‫سارا هم همینطور.
‫دیگه هیچوقت تکرار نمیشه.
‫چون صرفاً گذاشت با یه اخطار برید...
‫یعنی راستش...
‫قربانی های اصلی ما هستیم.
‫خدا می دونه چه مزیت هایی...
‫از اون کار خاصِ لانا نصیبشون شد.
‫- هیچ مزیتی! ‫- لانا...
‫به ما هم مثل بقیه دروغ گفته شد.
‫دقیقاً همونطور که تو وقتی گفتی میخوای کمکمون کنی ‫بهمون دروغ گفتی.
‫میخوای بریم یه جای دیگه صحبت کنیم؟
‫گفتی میخوای سو تفاهم ها رو رفع کنی،
‫ولی تنها کاری که کردی این بود که ‫خودتو کشیدی کنار...
‫تا وقتی موقع انتخابات شهرداری رسید ‫دودش تو چشمت نره.
‫دارم کاری که به نفع شهره رو میکنم.
‫داری کاری که به نفع خودته رو میکنی...
‫اونم به قیمتِ آبروی خانوادۀ من!
‫و باید به خاطر این کارِت از خودت خجالت بکشی.
‫می دونی، فقط اون نیست.
‫انگار کل این شهر...
‫بهمون پشت کرده.
‫فقط دنبال یه راه برای فراموش کردن هستن.
‫مقصر دونستنِ شما ‫آسون تر از اینه که خودشون رو مقصر بدونن.
‫آره، ولی بازم دردناکه!
‫اسمالویل همیشه هوای منو داشته.
‫برای همین توش زندگیم رو تشکیل دادم،
‫ولی الان دارم میگم ایکاش ‫برای روز مبادا برنامه داشتم...
‫چون همه دست رد به سینه ام زدن...
‫و هیچ پس اندازی ندارم...
‫و به هیچ جای دیگه ای وصل نیستم.
‫و نگران خانواده ام هستم، لوئیس...
‫مخصوصاً وقتی آدمایی مثل شهردار «دین»...
‫دارن داستان رو جور دیگه ای تعریف می کنن.
‫درست نیست! درست نیست!
‫و اینجا اون شهری نیست که قبلاً عاشقش بودم.
‫سلام.
‫با یه اخطار ولشون کردن.
‫خوبه.
‫جان هنوز بالا توی اتاقشه.
‫- بهتره در موردِ... ‫- باید در مورد...
‫اول تو بگو.
‫کلارک، تو اشتباه می کنی.
‫لوئیس، باید یه نقشه داشته باشیم.
‫چرا؟
‫چون ذهنت قابل فاسد شدنه؟
‫الان مدرک داریم!
‫قلبت از ذهنت قوی تره.
‫نه، متوجه نیستی.
‫کلارک، من خودم عاشق نقشه های روز مبادایی ام...
‫ولی این یکی ریسک های خیلی بزرگی داره،
‫اونم به خاطر چیزی که ثابت کردی تهدید حساب نمیشه.
‫خیلی هم اینطور نیست.
‫منظورت چیه؟
‫بابام بهم کنترل کردن رو یاد داد.
‫تقریباً 40 ساله که دارم قدرت هام رو...
‫هر ثانیه از هر روز...
‫کنترل می کنم،
‫ولی وقتی زاد کنترلم رو به دست گرفت،
‫برای اولین بار...
‫احساس کردم که بیخیال شدن چه حسی داره.
‫تا واقعاً بیخیال همه چی بشم.
‫کلارک، اونا احساسات زاد بودن، نه تو!
‫می دونم، ولی من حسش کردم.
‫خودم بودم.
‫و نمیگم می خوام این حقیقت داشته باشه...
‫کاش حقیقت نداشت...
‫ولی حس خوبی داشت!
‫حس خیلی خیلی خوبی داشت.
‫این احساس نگرانم می کنه.
‫حتی اگه کمترین شانسی وجود داشته باشه که...
‫دوباره یه موقع بازیچۀ اون میل به بیخیالی بشم...
‫دنیا یه راهی برای اینکه جلوی منو بگیره لازم داره.
‫فکر نمی کنم هیچوقت همچین اتفاقی بیفته.
‫- لوئیس... ‫- ولی...
‫اگه یه موقع اشتباه کرده باشم...
‫و اگه این باعث میشه احساس بهتری داشته باشی ‫پس قبول!
‫بیا یه حرکت پیشگیرانه داشته باشیم،
‫ولی صد سال سیاه...
‫توی این قضیه به وزارت دفاع اعتماد نمی کنم.
‫پس باید یه نفر رو پیدا کنیم که قابل اعتماده.
‫میخوای یه بار دیگه بگی چی گفتی؟
‫می دونم خواهش بزرگیه.
‫می خوای من و فقط من...
‫قابلیتِ کُشتنت رو داشته باشم؟
‫اگه یه موقع لازم شد، آره.
‫ولی الان می دونم کی هستی.
‫می دونم، ولی این برای وضعیت هاییه که ‫قابل پیش بینی نیستن،
‫و تو خودت از نزدیک دیدی که...
‫چه خرابی هایی می تونم برای این دنیا به بار بیارم.
‫دارم سعی می کنم فراموش کنم.
‫یادت رفته؟ الان دیگه کُشتنِ تو...
‫تنها هدف زندگی کردنم نیست.
‫نباید هم باشه.
‫جان، شک ندارم توی این دنیا راه خودتو پیدا می کنی،
‫ولی به نظرم می تونی همزمان نگهبانِ 7734 هم باشی.
‫اومدی اینجا تا از این دنیا در برابر من محافظت کنی،
‫الان هم دارم ازت همینو می خوام.
‫به سم زنگ می زنم.
‫بابام داره یه چیزی رو قایم می کنه ‫و نمی تونم به اعتمادش خیانت کنم.
‫این خبر بزرگتر از تو یا باباته.
‫ما نسبت به مردم مسئولیت داریم.
‫این شهر داره از هم می پاشه.
‫باور کن می دونم.
‫مردم دارن همدیگه رو جِر واجِر می کنن،
‫و دنبال یه مقصر می گردن و اگه هیچ کاری نکنیم...
‫ما هم مثل هر کس دیگه ای ‫توی نابودی این شهر مسئولیم.
‫کاش میشد کاری کرد!
‫نمی تونم این خبر رو بنویسم.
‫اونقدر بهش نزدیکم که نمی تونم بی طرف باقی بمونم،
‫ولی تو می تونی.
‫این یه بیانیه از طرف باباته!
‫اون نمیاد همه چیز رو علنی کنه...
‫ولی این در حدی هست که بشه ‫عمدۀ خبر رو منتشر کرد...
‫و تقصیرها رو گردن کسی که حقشه انداخت:
‫مورگان ادج!
‫خیلی کارِ داغونی کردی، لوئیس.
‫می دونم.
‫امیدوارم بتونم اعتمادت رو دوباره به خودم جلب کنم.
‫اونجا چیکار می کنی؟
‫من تنها نیستم.
‫کل این مدت بدون هیچکدوم از هم نوع هام بودم،
‫چندین سال...
‫تنها بودم، پدر!
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫اون هیچ ارتباطی باهات نداره.
‫از خاندان «ال» ـه. اون برادر...
‫برادرته، آره.
‫فقط به واسطۀ اصل و نسب!
‫یه اصل و نسبِ رقت انگیزِ خیانت آمیز!
‫اون یه قهرمان شده، پدر.
‫اون هیچی نیست!
‫یه راه دیگه پیدا می کنم.
‫همچین کاری نمی کنی.
‫وقتی دستگاه نابودگر رو پیدا کردم،
‫- بهش نشون میدم چیکار می تونیم بکنیم. ‫- تال، نه!
‫خودمو بهش می شناسونم،
‫و بهش همون چیزی رو میدم که اون هم اینجا نداشته! ‫(خانواده)
‫تال، گوش کن چی میگم.
‫لازم نیست این کار رو به روش تو انجام بدم، پدر.
‫اینجوری احیا رو خراب می کنی.
‫خرابش نمی کنم. ‫فقط نمی خوام برای انجامش بمیرم.
‫راه من، تنها راهشه!
‫تال؟ تال؟
‫تال، چیکار می کنی؟ نه!
‫راه تو تنها راهه.
‫خداحافظ، پدر.
‫واقعاً نمی دونم الان باید چی بگم.
‫می تونی با یه عذرخواهی شروع کنی.
‫ببخشید که پلیس ها عصبانی شدن...
‫که ما رفتیم کنار دریاچه!
‫می دونی، قضیۀ ورود بدون اجازه رو فراموش کن، سارا.
‫مدرسه رو پیچوندی. ‫این غیرقابل قبوله!
‫باید توی کلاس بشینم تا ملت در مورد من یا شما...
‫حرف بزنن؟
‫همه به خاطر قضیۀ ادج ما رو مقصر می دونن ‫و من دیگه خسته شدم. خب؟
‫پس لطفاً حبس خونگیم بکنید.
‫خیلی هم کُشته مُردۀ این نیستم که ‫برم توی این شهر غم انگیز کوچیک...
‫کنار این آدمای کینه ایِ کوته فکرِ آشغال!
‫می دونید چیه؟ برای امشب دیگه بسه.
‫فردا از اول شروع می کنیم. باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫کاش قیافۀ شهردار «دین» رو می دیدی.
‫خودش می دونه اشتباه می کرده.
‫خب، اونم به فکر خودشه دیگه.
‫اوضاع فقط بدتر و بدتر میشه، مگه نه؟
‫نمیشه همینجوری مدرسه رو بپیچونید.
‫برام مهم نیست فکر و ذکرتون سارا کوشینگ شده...
‫یا اومدین خونه با جان هنری رُبات بسازید.
‫- فکر و ذکر؟ ‫- یه لباس جنگی ـه.
‫بچه ها، شماها خیلی سختی کشیدین.
‫می خواید یه کم خودتون رو تخلیه کنید، ‫درک می کنم!
‫ولی یه سری قوانین هست...
‫و نباید با نادیده گرفتنِ زحماتی که معلم هاتون...
‫توی کلاس هاتون می کشن، بهشون بی احترامی کنید.
‫- شرمنده ایم. ‫- واقعاً شرمنده.
‫می خواید یه بار دیگه...
‫یه جور بگید که باورمون بشه لطفاً؟
‫- شرمنده. ‫- شرمنده.
‫ممنون.
‫حالا اوضاع بالاخره داره آروم میشه،
‫پس وقتی حبس خونگیتون تموم شد،
‫می تونید دوباره نوجوون های معمولی باشید...
‫و باور کنید، توی شهرهای کوچیک ‫اتفاقاً خیلی خوش میگذره.
‫خیلی خب، برید بخوابید. الان!
‫چیه؟
‫چند وقت پیش شروع شد؟
‫چند دقیقه میشه، قربان.
‫یه تیم بفرست بررسیش کنه.
‫- علائم حیاتیش؟ ‫- علائم حیاتی نداره، قربان.
‫چیزی دریافت نمی کنیم.
‫اون میدانِ کریپتونایتی رو حداکثر کنید.
‫از اونجا بیارشون بیرون.
‫ادج!
‫رفتش.
‫کدوم گوری رفت؟
‫تو یه مأموریت داشتی!
‫- یه مأموریت! ‫- یه مأموریت!
‫و چون ضعیف هستی، ازش منحرف شدی.
‫- ضعیف! ‫- ضعیف!
‫دیگه ازش منحرف نمیشی.
‫حالا برو و کاری که براش فرستاده شدی رو کامل کن.
‫- نابودگر شو! ‫- نابودگر شو!
‫نابودگر شو!
‫وگرنه اینو بدون که تنها دلیل از دست رفتنِ کریپتون،
‫تو بودی.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫بیاید روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫دیگه نمی خوام فقط با هم دوست باشیم.
‫دور و برت رو نگاه کن. ‫تقصیر توئه!
‫مردم عصبانی ان.
‫تو تمام چیزهایی که ساخته بودم رو نابود کردی.
‫کاری می کنم عذاب بکشی.
‫حتی سوپرمن هم...
‫اونقدر قدرتمند نیست که جلوی زاد مقاومت کنه.
‫باهاش مقابله کن، لعنتی! ‫پسش گرفتیم.
‫خیلی خوشحالم که حالت بهتره، کلارک. ‫دیگه بهت شک نمی کنم.
‫هنوز معلوم نیست لسلی لار کجاست؟
‫تا آخر هفته بازداشت میشه.
‫مورگان ادج توی یه زندان پیشرفته ـست.
‫کاری که براش به اینجا فرستاده شده بودی رو کامل کن
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫بس کن!
‫ببخشید، پدر.
‫باید استراحت کنم.
‫استراحت؟
‫این در مقایسه با ‫چیزی که بعداً تحمل می کنی هیچی نیست.
‫هیچی!
‫احساس می کنم اشتباه کردم که تو رو فرستادم، تال!
‫تو ناجی نیستی.
‫- میشم! ‫- کی؟
‫چندین ماهه مشغول این کاریم،
‫ولی بازم هنوز می لنگی.
‫پدر، خواهش می کنم!
‫من فرد برگزیده ام.
‫همون کسی میشم که براش انتخاب شدم.
‫پس ثابت کن.
‫بهم ثابت کن که دیگه هیچوقت...
‫دوباره باعث روسیاهیِ خاندان «رو» نمیشی.
‫دستگاه «نابودگر» چی شد؟
‫دقیقاً قبل از انفجار داشتیش.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫کجاست؟
‫تال!
‫- لسلی لار کجاست؟ ‫- من از کجا باید بدونم؟
‫پشت این دیوارهای سُرب اندود شده رو نمی تونم ببینم.
‫و تنها چیزی که می شنوم...
‫چیزیه که توی ذهنمه.
‫شاید هنوز برای اون وقت باشه.
‫خیلی دیر شده.
‫لسی لار خیلی وقت پیش جایگزینِ ایرما سیرس شد.
‫اونوقت هیچ حس بدی به خاطر کاری که کردی نداری؟
‫بیشتر از اونی که بتونی تصورش رو بکنی ‫حس بد دارم.
‫ولی نه به خاطر روحِ افرادی که...
‫توی این سیاره هستند،
‫به خاطر کسانی که باید دوباره زنده بشن!
‫به خاطر روح خودم و حتی روح تو، کال!
‫به خاطر اینکه چقدر در اشتباه بودم!
‫آره بودی.
‫پدرت هم همینطور.
‫اینو توی قلعه ـت پیدا کردیم.
‫بفرما!
‫همون طور که من تو رو از شر نفوذ پدرت خلاص کردم ‫منو از شر نفوذش خلاص کن.
‫دیگه هیچوقت از این کریستال استفاده نمیشه.
‫اگه نمی خوای بهم بگی لار کجاست، اشکالی نداره.
‫پیداش می کنم و میارمش اینجا.
‫بعد از اون...
‫من و تو دیگه هیچوقت همدیگه رو نمی بینیم.
‫با بابابزرگتون صحبت کردم.
‫وزارت دفاع قراره یه کم...
‫بیشتر از برنامه ـشون تو شهر بمونه.
‫تا وقتی بتونید لسلی لار رو پیدا کنید یا چی؟
‫هم اون، هم اینکه دارن معادن رو می بندن.
‫چرا؟
‫باید همۀ ایکس-کریپتونایت ها رو در بیارن...
‫تا کس دیگه ای آسیب نبینه.
‫تا کس دیگه ای قدرت پیدا نکنه.
‫- اینم هست. ‫- بعدش چی؟
‫بعدش باید همینجوری برگردیم مدرسه...
‫و تظاهر کنیم هیچکدوم از این اتفاقات نیفتادن؟
‫مدیر «بالکومب» امروز...
‫یه گردهمایی همگانی مدرسه ای گذاشته.
‫با همه در موردش حرف می زنه،
‫و هر سؤالی که بتونه رو جواب میده.
‫شاید بهتر باشه همون خونه بمونیم.
‫حتماً! تلاش خوبی بود!
‫بقیه فکر می کنن که...
‫ادج داشته روی مردم آزمایش می کرده،
‫بهشون قدرت می داده، کنترل ذهنیشون می کرده.
‫من با کمک بابابزرگتون...
‫که از سوپرمن کمک گرفته بود...
‫فهمیدم چه نقشه ای داره.
‫- بعدش جلوش رو گرفتیم. فهمیدین؟ ‫- آره، نگران نباش، مامان.
‫دیگه داریم توی داستان های من در آوردی ماهر میشیم.
‫حاضرید؟
‫باید بریم.
‫دوستتون دارم بچه ها.
‫- دوستتون دارم. ‫- دوستتون دارم.
‫کریسی یه ریز داره پیام میده،
‫می خواد بدونه کِی میام. ‫منم دیگه باید برم.
‫می خوای با خودت غذا ببری؟
‫مهمونمون احتمالاً گرسنه ـشه.
‫دلسردیتون رو درک می کنم.
‫فقط می خوام صبور باشید.
‫دارید پیشنهاد می دید که کایل از ایستگاه جدا بشه؟
‫فقط تا وقتی که این سر و صداهای مربوط به ادج بخوابه
‫- حداکثر میشه یکی دو هفته. ‫- یکی دو هفته؟
‫بیخیال، شهردار! ‫من فقط می خوام برگردم سر کارم.
‫کایل، شاید حق با ایشون باشه.
‫می دونی، من تنها کسی نیستم که...
‫دلش می خواست ادج بیاد اینجا.
‫باور کن منم این مدت داشتم همینو می گفتم، کایل.
‫دقیقاً نمی دونم چرا مردم ‫حساب تو رو از بقیه جدا کردن...
‫ولی این موضوع رو عوض می کنم.
‫کاری می کنم که الکی کسی رو مقصر ندونن.
‫فقط یه کم بهم وقت بده.
‫توجه. توجه.
‫همۀ دانش آموزها ملزوم هستند که...
‫امروز قراره خیلی مزخرف باشه.
‫انگار محاکمات جادوگری سِیلِم رو اینجا راه انداختن.
‫- سلام سارا. ‫- بقیه دارن کجا میرن؟
‫گردهمایی مدرسه در رابطه با ادج!
‫امروز حوصلۀ همچین چیزی رو ندارم.
‫کجا میری؟
‫هر جا بجز اینجا!
‫(برو)
‫- سلام، کنت! ‫- سلام، چه خبرا پسرا؟
‫رفیق، راست میگن؟ ‫بابابزرگت وزارت دفاع رو می گردونه؟
‫آره.
‫آره، کم و بیش. آره.
‫به نظر اتفاقاتی شبیه فیلم «برو بیرون» پیش اومده.
‫یالا پسر، بگو ادج چطوری این کار رو کرد؟
‫خیلی خب آقایون، برید سالن ورزشی.
‫عجله کنید. بریم!
‫- شما هم همینطور، آقای کنت. ‫- باشه خانم.
‫امروز قراره روز عجیبی بشه، مگه نه؟
‫آره.
‫آره، من...
‫راستش الان ترجیح میدم تقریباً هر جایی باشم...
‫- بجز اینجا! ‫- می تونیم باشیم!
‫می تونیم دوتایی...
‫یه فعالیت بهتر پیدا کنیم.
‫دوتایی؟
‫یه خبر لازم داریم، لوئیس. ‫[روزنامۀ اسمالویل]
‫یه خبر بزرگ، توی صفحۀ اول،
‫با یه عنوانِ جالب توجه! یه چیزی مثلِ...
‫«در آستانۀ انقراض بشریت» ‫(ادج = آستانه)
‫شایدم یه چیزی بهتر از این.
‫برای شروع خوبه.
‫این بزرگترین خبرِ سال ـه.
‫بزرگترین خبر دوران کاری من!
‫این در حد اولین باری که ‫سوپرمن توی متروپلیس پیداش شد، خبر بزرگیه.
‫برای همین باید مصاحبه های بیشتری بگیریم.
‫کسری های مدارک قابل استناد رو...
‫می تونیم با شهادت های شاهدین عینی جبران کنیم.
‫هر چیزی که این آشفته بازار رو تصدیق کنه.
‫باید بازم با کارمندان ادج صحبت کنیم.
‫باید با شهردار صحبت کنیم...
‫- بابات! ‫- اون مصاحبه قبول نمی کنه.
‫ولی وزارت دفاع همیشه یه بیانیه منتشر می کنه.
‫- کِی؟ ‫- نمی دونم، احتمالاً به زودی.
‫لوئیس، ملت دارن بی وقفه به اینجا زنگ می زنن.
‫هول کردن! ‫همه ـشون یه سری اطلاعات جزئی دارن...
‫که اکثراً شایعه هستن. ‫بدجوری دنبال جوابن!
‫و اگه وزارت دفاع یه جور چراغ سبز بهمون میداد،
‫جواب مردم رو می دادم و ‫خیلی احساس بهتری پیدا می کردم.
‫همین الان بهش زنگ می زنم.
‫غذای خونگی؟
‫عه! جا و غذا، آره؟
‫ببین، تو جون منو نجات دادی.
‫تا جایی که می دونیم، دنیا رو نجات دادی!
‫پس تا آخر عمرت غذای مجانی می خوری.
‫این چیه؟
‫سیستم ردیابی کریپتونی های من.
‫بُردش رو بیشتر کردم تا ‫توی پیدا کردنِ لار بهمون کمک کنه.
‫شاید شانس آوردیم!
‫منو اینجوری پیدا کردی؟
‫- کم و بیش. ‫- می دونی، با این مهارت هات...
‫خیلی توی وزارت دفاع به دردِ سم می خوری.
‫اگه خواستی می تونم بهش بگم.
‫فکر نکنم. ببین، کلارک...
‫ممنونم درب خونه ـت رو به روی من باز کردی،
‫ولی وقتی لسلی رو پیدا کردیم،
‫احتمالاً دیگه برم.
‫فهمیدم حالا که توی این سیاره ام،
‫باید مثل خونه ام بدونمش.
‫شاید اینطور به نظر نیاد ولی...
‫می فهمم منظورت چیه.
‫از غذا لذت ببر.
‫یک مورد متحرک کریپتونی در هوا پیدا شد.
‫- کجا؟ ‫- داره میره سمت وزارت دفاع.
‫لباس رو آماده کن.
‫در حال همگام سازیِ تمام قابلیت ها.
‫- سم، اثری از لار نیست؟ ‫- نه!
‫ساختمون تخلیه شده؟
‫هنوز نه. حدود 60 درصد!
‫قربان، لار رو رؤیت کردیم.
‫زمین تقریبی رسیدن؟
‫برخورد تا پنج ثانیه،
‫چهار، سه،
‫دو، یک.
‫جلوش گرفته شد.
‫هنوز برنده نشدی، کال.
‫- شلیک خوبی بود. ‫- ممنون.
‫دیگه تمومه.
‫ولی یه سری کارهای نیمه تموم داریم.
‫ادج و لار رو گرفتیم.
‫فکر کنم بشه گفت ‫دیگه بالاخره می تونیم این قضیه رو فراموش کنیم.
‫«7734»
‫اون اسلحه ها رو به دلایل نادرستی ‫ساخته بودم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اشتباه فکر می کردم...
‫که تو ممکنه تهدیدی برای جهان بشی.
‫اون کریپتونایت و اون اسلحه ها رو بر می دارم...
‫و توی بتن خاکشون می کنم...
‫و در اعماق اقیانوس غرقشون می کنم.
‫ادج و لار چی؟
‫به اندازۀ کافی نگه می داریم که ‫درست و حسابی مراقب اونا باشیم،
‫ولی دیگه به اندازه ای باقی نمی مونه ‫که بتونه یه ارتش رو تأمین کنه.
‫نمی دونم چی بگم، سم.
‫لازم نیست چیزی بگی.
‫فقط بدون که تو، لوئیس و پسرا...
‫دیگه لازم نیست نگران باشید.
‫- داری ماشینم رو مسخره می کنی؟ ‫- نه، نه.
‫تو خودت اصلاً رانندگی بلد نیستی. ‫[تیم کلاغ ها]
‫رنگ صندلی ها رو دوست دارم.
‫نمره نخ خوبی داره.
‫شماها یه جایی همینجاها زندگی می کنید، آره؟
‫آره، آره، خیلی از اینجا دور نیست.
‫از کجا می دونستی؟
‫شاید یه نفر بهم گفته باشه.
‫عه؟
‫اون یه نفر دیگه چی بهت گفته؟
‫که تو یه نامزد داری...
‫که توی متروپلیس ـه.
‫نه. قبلاً داشتم.
‫از هم جدا شدیم.
‫تو چی؟ با...
‫با کسی هستی یا اینکه...؟
‫نه، هیچکس.
‫حله!
‫فکر کنم بدونم کجا باید بریم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫تو قانون شکنی!
‫- من؟ ‫- اوهوم.
‫تو امسال بیشتر از...
‫همۀ بچه های مدرسه غیبت داشتی.
‫- سیستم ایمنی بدنم ضعیفه! ‫- اوهوم.
‫آره!
‫در کل ممنونم که باهام اومدی.
‫خواهش می کنم.
‫دنیس و ایوری هنوز دارن برای اتفاقی که افتاد ‫بهت دری وری میگن؟
‫فقط می دونم دارن در موردم حرف می زنن،
‫ولی نمی تونه بدتر از...
‫حرف هایی که در مورد پدر و مادرم می زنن باشه.
‫منصفانه نیست.
‫فکر نکنم منصفانه یه چیز واقعی باشه.
‫مامانم ملکۀ روابط عمومی ـه، پس...
‫خب، پس انقدر نگران چی هستی؟
‫بابام...
‫اینجور چیزا معمولاً در آستانۀ ‫از هم پاشیدن قرارش میده.
‫یه جورایی منتظر اینم که کاملاً از هم بپاشه!
‫خب.
‫ببین، مطمئنی که نمی خوای...
‫بری سینما یا مرکز شهر یا چیزی؟
‫یه چیز باحال!
‫خودت بگو.
‫بانک چی؟
‫شانس پس گرفتنِ کار قبلیت رو داری؟
‫نخیر!
‫نه، به محض اینکه رفتم جایگزینم کردن.
‫تازه، همه چیز به اون گندِ کاری ادج مربوطه.
‫لانا، باید چیکار کنیم؟
‫میچ!
‫عه، سلام.
‫سلام.
‫از دورۀ توان بخشی اومدی بیرون، آره؟
‫هنوز کامل بیرون نیومدم.
‫فقط بدجوری هوس مرغ و وافل کرده بودم.
‫برای همین بچه ها می خواستن مهمونم کنن.
‫عه، خیلی خب.
‫یهویی شد، رئیس.
‫آره، می دونم چطوری شده.
‫شهردار «دین» گفت در مورد اینا باهات صحبت کرده.
‫در مورد مرخصی؟ ‫آره، در این مورد باهام صحبت کرده.
‫تو این موضوع رو مطرح کردی؟
‫به نظرم به نفع همه ـست.
‫مخصوصاً به نفع کسی که ‫دنبال گرفتنِ کار منه، مگه نه؟
‫کایل، اونا به فکر من و آتیش بودن،
‫- همین! ‫- آتیش؟
‫همونی که ازش کشیدمت بیرون؟
‫همونی که جونت رو ازش نجات دادم؟
‫آتیشی که عجیب الخلقه های ادج روشن کردن.
‫- کایل... ‫- عه، اون تقصیر منه؟
‫منم مثل شما خبر نداشتم که ادج داره چیکار میکنه.
‫- باشه! ‫- آهای!
‫من هیچوقت کاری نمی کنم که به کسی آسیب برسه.
‫بیخیال بچه ها!
‫شماها منو می شناسید.
‫عزیزم، بیا بریم. زود باش.
‫واقعاً که!
‫برای این کارها وقت ندارم، لوئیس.
‫بیانیۀ رسمی منتشر نمی کنیم.
‫- تمام! ‫- ولی این روند استانداردشه.
‫اگه چیزی هم باشه، از سر احترامه!
‫ولی همیشه نظرت رو منتشر می کنی.
‫خیلی خب، «نظری ندارم». ‫می تونی اینو چاپ کنی.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- تا الان به اندازۀ کافی گفتیم.
‫در حدی گفتید که سؤالات بیشتری ایجاد بشه.
‫بابا، مردم نگرانن.
‫همین الان، یه مقاله داره درست میشه...
‫- تا ایکس-کریپتونایت و اینا رو توضیح بده. ‫- داستان پردازی ـه!
‫ولی نگرانی هاشون رو کم می کنه.
‫از طرفی هم، می ترسونتشون ‫تا به اون معادن نزدیک نشن.
‫- این کار درستی نیست. ‫- لازمه!
‫بابا، اینجا الان دیگه خونۀ منه.
‫این آدما همسایه های منن.
‫انتظار داری چی بگم؟
‫بگم ادج برادر سوپرمنه؟
‫بگم داشته از اون آدما استفاده می کرده...
‫تا یه ارتش کریپتونی برای تسخیر دنیا درست کنه؟
‫نه، معلومه که نه!
‫می دونم دلت نمی خواد اینو بشنوی،
‫ولی باید خبرت رو با حداقل ها منتشر کنی.
‫آخرش این شهر هیچیش نمیشه.
‫باور کن!
‫این خانواده اصلاً به این نیاز نداره که این خبر...
‫از اسمالویل به بیرون درز کنه ‫و هر نقل قولی از من...
‫صلاحیتِ همچین اتفاقی رو بهش میده.
‫بس کن!
‫بالاخره آماده شدی.
‫حالا چی، پدر؟
‫از اینجا میری تا دستگاه نابودگر رو پیدا کنی.
‫اگه هنوز نرسیده باشه چی؟
‫اونجا بمون تا برسه.
‫تنهایی؟
‫ممکنه چندین سال طول بکشه.
‫همین الانش هم خیلی سال گذشته.
‫بررسیشون کن.
‫از نقطه ضعف هاشون سو استفاده کن و ‫ازشون نفع ببر.
‫برای احیای ما آماده شو.
‫پس شاید قبل از اینکه برم،
‫بتونم با مادر صحبت کنم.
‫قبل از اینکه برم، یه بار ببینمش و ازش مشورت بگیرم.
‫بارها بهت گفتم که مادرت...
‫هیچوقت از من حمایت نمی کنه.
‫پس چرا یه کریستال توی محفظه ام گذاشتی؟
‫تا بتونه شاهد رؤیای من...
‫برای بازگردانیِ کریپتون باشه.
‫بعدش برای همیشه نابودش می کنم.
‫لطفاً...
‫فقط یه بار!
‫برو...
‫و تا وقتی که روزش نرسیده برنگرد.
‫خداحافظ.
‫برای آخرین بار می پرسم، ‫دستگاه نابودگر کجاست؟
‫بهت گفتم برات هیچ فایده ای نداره.
‫اگه نمی خوای بهم بگی، اشکالی نداره.
‫ما همه چیز داریم،
‫حتی لسلی رو!
‫الان مثل تو زندانی شده.
‫قبل از اینکه بتونه فراریت بده، جلوش رو گرفتم.
‫نمی دونم نقشه ـتون چی بود، ‫ولی خوب نبود.
‫بهش میگن وفاداری!
‫چیزی که تو هیچی ازش نمی دونی.
‫من به آدمای این دنیا که منو پذیرفتن وفادارم!
‫تو رو پذیرفتن؟
‫اونا ازت می ترسن.
‫همیشه می ترسن و باید هم بترسن!
‫- اشتباه می کنی. ‫- تو باید خدا باشی...
‫ولی بردۀ اونا شدی.
‫تا حالا برات سؤال نشده که ‫اگه اینجا فرود نیومده بودی...
‫و کشاورزهای ساده بزرگت نمی کردن،
‫چه شخصیتی پیدا می کردی؟
‫- هیچ جوره شبیه تو نمی شدم. ‫- جفتمون می دونیم این حقیقت نداره.
‫تو هر روز با ذات اصلیت می جنگی.
‫تو منو نمی شناسی.
‫قدرتی که در بدنت با شدت جریان داره رو می شناسم.
‫تک تک لحظاتی رو می شناسم که تصمیم می گیری...
‫جلوی خودتو بگیری.
‫چون ما فقط اینجوری می تونیم ‫بدونِ کُشتنِ انسان ها...
‫بینشون راه بریم، مگه نه؟
‫همه ـش بحثِ کنترل کردنه!
‫ولی اینکه فقط یه بار...
‫کنترلت رو از دست دادی، حس خوبی نداشت؟
‫خداحافظ، تال.
‫توی چشم هات می بینم، برادر!
‫حسش کردی!
‫تو دقیقاً مثل منی.
‫نظری ندارن؟ همیشه نظر میدن.
‫آره، نمی دونم چی بگم.
‫به خاطر اینه که ما یه روزنامۀ کوچیکیم؟
‫وقتی توی «پلنت» بودی ‫همیشه اظهاراتشون رو می گرفتی.
‫کریسی، ما به وزارت دفاع یا بابام نیازی نداریم.
‫میشه مصاحبه های بیشتری بگیریم ‫و چیزی که می خوایم رو بنویسیم.
‫آخه با عقل جور در نمیاد.
‫این خبر یه جورایی متفاوته؟
‫نه تا جایی که من خبر دارم.
‫لوئیس، اون داره چیو قایم می کنه؟
‫نمی دونم، کریسی!
‫الان داری دروغ میگی؟
‫نه.
‫قشنگ داری دروغ میگی.
‫کریسی، اینطور نیست که فکر می کنی.
‫لوئیس لین داره طرفِ وزارت دفاع رو می گیره.
‫تو باید طرفِ مردم باشی،
‫نه اون مرد!
‫فکر می کردم توی این قضیه، همدیگه رو داریم.
‫- کریسی... ‫- لوئیس، اگه نمی تونی راستش رو بهم بگی...
‫پس شاید بهتر باشه بری.
‫می دونی، مامانت یه الگوی واقعی ـه.
‫جدی؟
‫حتی یه سال توی روز مشاغل ‫مثل اون لباس پوشیدم.
‫خیلی خب، یه حقیقتی رو باید بگم:
‫منم این کار رو کردم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- خانوادۀ خیلی باحالی داری. ‫- نه.
‫خب، با وجود مامان و بابابزرگت...
‫دیگه جای شکی نمی مونه.
‫پس در مورد بابابزرگم هم شنیدی.
‫همون یه نفر بهت گفته؟
‫از همه شنیدم! ‫آخه خانواده ـت یه جورایی...
‫وسط بزرگترین اتفاقیه که ‫تا حالا برای اسمالویل افتاده.
‫فکر می کنی اون آدما واقعاً شستشوی مغزی شدن؟
‫چی؟
‫میگن ادج داشته روی کارمندهاش آزمایش انجام می داده.
‫دختر خاله ام گفت دیده که ‫مامان «ایوری فن» پرواز کرده.
‫خبرش رو شنیدم. ‫واقعاً... واقعاً باورنکردنی ـه، مگه نه؟
‫خب، بابابزرگت نظرش چیه؟
‫می دونه ادج چطور بهشون اون قدرت ها رو داده؟
‫تیگن، چرا منو آوردی اینجا؟
‫می خوام بیشتر بشناسمت.
‫آخه هفتۀ پیش برات جذابیتی نداشتم...
‫ولی یهویی... یهویی چی عوض شد؟
‫نمی دونم، جاناتان!
‫فقط...
‫فقط دنبال اطلاعات بودی.
‫خب، بجز اون داریم با هم می گردیم.
‫آره.
‫فکر کنم تا خونه پیاده برم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، جاناتان!
‫همه می خوان بدونن چی شده.
‫صحیح!
‫و طبیعتاً میخوای کسی باشی که بهشون میگه چی شده.
‫پس درک می کنم.
‫فعلاً!
‫اصلاً دیدی چطور بهم نگاه می کردن؟ ها؟
‫حتی گروه خودمم بهم اعتماد نداره.
‫کایل، نباید این قضیه رو به خودت بگیری، عزیزم.
‫درست نیست!
‫می دونی، تو جونت رو به خطر انداختی ‫تا این شهر رو نجات بدی.
‫شاید اگه این آدما از این ماجرا خبر داشتن...
‫فکر کردی باور می کنن؟
‫من با اینکه خودم بودم، به زور باورم میشه.
‫گندش بزنن. لانا... این واقعاً منصفانه نیست.
‫نه، نیست. خیلی کوفته!
‫ولی شهردار هوامون رو داره.
‫فقط باید صبور باشیم.
‫توی این قضیه تنها نیستیم.
‫باشه.
‫ولی ببین، نمی تونم همینجوری ول بگردم و ‫هیچ کاری نکنم.
‫خب...
‫می تونی کمک من کنی تا یه کار پیدا کنم.
‫خب، اینجا کار پیدا کردن خیلی بعیده!
‫می دونم، ولی...
‫داشتم فکر می کردم بریم توی مناطق اطراف بگردیم.
‫آره، می تونیم هم به مناطق اطراف نقل مکان کنیم.
‫کایل...
‫اگه چارۀ دیگه ای نداریم، چرا که نه؟
‫وای خدا! جدی هستی؟
‫لانا، این آدما کل زندگیمون ما رو می شناختن.
‫وقتی اینجوری انقدر سریع بهمون پشت می کنن...
‫دیگه چیزی برای گفتن بهشون باقی می مونه؟
‫این آدما خانوادۀ ما هستن.
‫ببین، اینا بالاخره تموم میشه.
‫حالا بعداً معلوم میشه، نه؟
‫چطور اینجا رو پیدا کردی؟
‫قبلنا با مامان بزرگم میومدم.
‫قصه هایی از خانواده ام برام می گفت.
‫ما اصالتاً مکزیکی هستیم...
‫ولی چندین نسله توی اسمالویل بودیم.
‫می دونی، نصف اوقات اصلاً نمی دونستم...
‫کدوم قصه هاش واقعی ان.
‫ولی همیشه باعث میشد این حس رو پیدا کنم...
‫که به یه جایی تعلق دارم.
‫هیچوقت واقعاً حس نکردم به جایی تعلق دارم...
‫تا اینکه راستش با تو آشنا شدم.
‫جوردن...
‫می دونم، می دونم، می دونم، بیخیال!
‫ولی این... ببین، کل حرفم اینه که فقط...
‫یه نفر کافیه تا کل زندگیت عوض بشه،
‫تا بهت احساس امنیت بده!
‫و تو جان رو داری،
‫خانواده ـت رو داری،
‫منو داری...
‫و اینا هیچوقت جایی نمیرن.
‫واقعاً با این جمله ـت تحت تأثیرم قرار دادی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫شما دوتا، دیگه کافیه!
‫حدود بیست و خرده ای سلاح سنگین و سلاح کمری،
‫حدود چند هزارتا گلولۀ کریپتونایتی...
‫و به علاوۀ یه کلکسیون عظیم از:
‫چاقو و شمشیر و نیزه داریم.
‫نسخه های اولیۀ توی آزمایشگاه تحقیق و توسعه چی؟
‫سلاح های شیمیایی رو میگم.
‫احتمالاً حدود پنج شش تا ‫که توی مراحل مختلف توسعه ان.
‫توی انبارتون چقدر کریپتونایتِ خام دارید؟
‫به اندازۀ یکی دوتا انبار. ‫چرا این همه سؤال می پرسی؟
‫به هر حال همه ـشون قراره از بین برن.
‫به نظرم این کار اشتباهه.
‫چی؟
‫ما به 7734 نیاز داریم.
‫از اولش هم برای همین بهش اجازۀ فعالیت دادی.
‫بعدش دیدم چطور به خانواده ام آسیب زد.
‫این اسلحه ها می تونن بکُشنت.
‫آره، برای همین لازمشون داریم.
‫کلارک، تو دشمن نیستی!
‫آره، ولی ممکن بود بشم.
‫ببین سم، افرادی مثل من...
‫بدون این اسلحه ها،
‫فنا ناپذیریم.
‫و اگه اتفاقی مشابه این دوباره بیفته...
‫و از قبل نقشه ای نکشیده باشیم ‫و حرکت پیشگیرانه ای نداشته باشیم...
‫همه چیز تموم میشه.
‫کارِت خوب بود، جان!
‫بازآفرینی بی نقصی از طراحی اصلی!
‫فکر می کنم ناتالی اگه اینجا بود بهت افتخار می کرد.
‫حالا که لباست تکمیل شده...
‫و همۀ جنگجویان دشمن بازداشت شدند،
‫میشه شاخص های مأموریت جدیدمون رو ازت بپرسم؟
‫هنوز دارم روش فکر می کنم.
‫شاید بد نباشه یه تلاش دیگه برای دیدنِ خواهرت بکنی
‫می دونی، یه جورایی داری سمج میشی.
‫من برای پیش بینی نیازهات برنامه ریزی شدم.
‫سلامت بهینۀ روانی نیازمند به...
‫شکل گیریِ روابط میان فردی ـه.
‫سلام، ببخشید.
‫الان رسیدم خونه و یه صداهایی شنیدم، پس...
‫خب...
‫واقعاً اینو از صفر ساختی، آره؟
‫خیلی فوق العاده ـست.
‫عشق کارهای فنی ای؟
‫نمی دونم چی هستم.
‫همیشه ورزشکار بودم، پس نمی دونم.
‫منم همینطور.
‫می دونی، می تونی بیشتر از یه چیز باشی.
‫شاید بد نباشه یه قصه از بچگی هات...
‫برای جاناتان بگی.
‫میشه لطفاً فقط خاموش بشی؟
‫جاناتان!
‫چرا مدرسه نیستی؟
‫به نفعته به خاطر بیانیه زنگ زده باشی.
‫الان نه، لوئیس. ‫موضوع مهمی ـه.
‫- چی شده؟ ‫- موضوع کلارک ـه.
‫نگرانشم.
‫[صفحۀ نیازمندی های روزنامه]
‫سلام، سوف.
‫مامان،مشکلی پیش اومده؟
‫منظورت چیه، عزیزم؟
‫بابا ازم پرسید می خوام برم یه مدرسۀ دیگه یا نه.
‫نه، گُلم. بابایی همینجوری داشته می پرسیده.
‫الان میام، باشه؟
‫الو؟
‫عه، سلام «کیا».
‫دستگیر؟
‫جان، از تو بعیده که قانون شکنی کنی.
‫می دونم، می دونم، ولی یه دختره هست ‫که سال پایینی ـه.
‫و نمی دونم والا. خیال می کردم...
‫خیال می کردم خیلی از من سر تره. خب؟
‫برای جلب توجه یه دختره، کلاس رو پیچوندی؟
‫نکته ـش همینجاست.
‫فقط می خواست در مورد اتفاقاتی که پیش اومده بپرسه. ‫مثلاً...
‫ادج، قدرت ها، بابابزرگ...
‫و؟
‫من که چیزی بهش نگفتم.
‫باید یه صحبتی با هم بکنیم.
‫آره، باید بکنیم. ‫جان کلاسش رو پیچونده.
‫چی؟ برو طبقۀ بالا.
‫بعداً به حساب تو می رسم.
‫بعد از اینکه حرفم رو زدم...
‫در مورد اون حرف می زنیم.
‫- به بابام گفتی پروژۀ 7734 رو نگه داره؟ ‫- آره، آره.
‫قبلش باید به تو می گفتم.
‫جاناتان، طبقۀ بالا!
‫بعد از این همه بدبختی ای که کشیدیم...
‫- می دونم، می دونم. ‫- چرا؟
‫چون کار درست همینه.
‫این ربطی به ادج نداره، مگه نه؟ ‫مربوط به خودت میشه.
‫لوئیس، نزدیک بود جان آیرونز رو بکُشم.
‫- ولی نکُشتی! ‫- آره ولی اگه کُشته بودم چی؟
‫یعنی بعدش کی می مُرد؟
‫من قسم خوردم تا از مردم این سیاره دفاع کنم.
‫تا الان عملکردم در حد معقول بوده،
‫ولی اگه یه موقع گول خوردم یا فاسد شدم چی؟
‫- هیچوقت همچین اتفاقی نمیفته. ‫- ولی تازگی افتاد!
‫مردم این دنیا حق دارن که وسیله ای...
‫برای دفاع از خودشون...
‫در برابر تنها چیزی که نمی تونم ‫ازش نجاتشون بدم داشته باشن: از خودم!
‫اگه همچین اسلحه هایی وجود داشته باشه،
‫اونوقت به دست آدمای نااهل می رسه...
‫و اونموقع باید چیکار کنیم؟
‫مدرسه پیچوندن کافی نبود،
‫این یکی باید می رفت دستگیر می شد!
‫اگه جفتشون دارن بدرفتاری میکنن،
‫تنبیهشون می کنیم.
‫من پشت فرمون میشینم.
‫- لوئیس، در مورد اون چیز دیگه... ‫- چی؟
‫من درست میگم. تو اشتباه میکنی.
‫درک می کنم چرا همچین فکری می کنی.
‫می دونی اونموقع که بابام...
‫به جان هنری آیرونز...
‫اجازۀ شلیک موشک رو داد چه حسی داشتم؟
‫شرمنده!
‫پس چرا ریسکِ دوباره پیش اومدنش رو بکنیم؟
‫گفتم که. چون...
‫چون کار درست همینه.
‫اصلاً این حرف دیگه معنایی هم داره، کلارک؟
‫امروز به کریسی دروغ گفتم ‫تا از خانواده ام محافظت کنم.
‫خط قرمزِ مقدس خودمو ‫در نقش روزنامه نگار زیرپا گذاشتم.
‫جفتمون هر از گاهی توی...
‫اخلاق روزنامه نگاری، به جاده خاکی میزنیم.
‫وقتی پای حفظ کردنِ رازت در میون باشه،
‫نه توی خبرهایی که در موردشون تحقیق می کنیم.
‫آره ولی ادج برادر منه.
‫اون کریپتونی ـه. این خبر فرق می کنه.
‫چرا باید با این موضوع مشکلی نداشته باشم که ‫ارتش یه کد رمزی...
‫برای کُشتن شوهرم داره؟
‫اونم با وجود یه عالمه روانی ‫که میخوان سر به تنت نباشه!
‫واقعاً به نظر فکر خیلی بدی میاد.
‫لوئیس، میشه لطفاً فقط گوش کنی...
‫نه، هیچ حرفی نداری که دلم بخواد بشنوم...
‫و الان عصبانی ام و ‫چون سرت داد زدم احساس شرمندگی می کنم...
‫ولی از طرفی هم باید عصبانی بمونم...
‫تا جوردن رو مثل سگ بترسونم.
‫پس تو همینجا بمون...
‫و بذار جفتمون یه کم فکر کنیم...
‫و بعداً در موردش حرف می زنیم.
‫بعد از اینکه وثیقه گذاشتم ‫تا پسرم رو از زندان در بیارن!
‫- چیکار می کردین؟ ‫- واقعاً درکتون نمی کنم.
‫- می تونم توضیح بدم. ‫- واقعاً شرمنده!
‫سلام لانا. ‫شما هم باید مادر جوردن باشید.
‫کیا، چی شده؟
‫بدون اجازه وارد منطقۀ نزدیک برکۀ اطلس شده بودن.
‫شوخیت گرفته؟
‫وقتی هم سن و سال اونا بودیم، ‫همیشۀ خدا می رفتیم اونجا.
‫بجز اینکه اونجا یه ملک شخصی ـه ‫نمی دونم چی بهت بگم.
‫معاون، اگه لانا هم حتی نمی دونست ‫اونجا ملک شخصی ـه...
‫پس مطمئنم بچه ها هم نمی دونستن.
‫و بهتون قول می دم یه دنیا بلای غیرقابل تصور...
‫در انتظار پسرمه، چون مدرسه ـش رو پیچونده!
‫سارا هم همینطور.
‫دیگه هیچوقت تکرار نمیشه.
‫چون صرفاً گذاشت با یه اخطار برید...
‫- دلیل نمیشه که نادیده بگیریمش. ‫- مامان...
‫- هنوز حرف نزن! ‫- داشتم می گفتم...
‫مشکل اصلی خانوادۀ کوشینگ هستن.
‫جدی میگم کلانتر، من از همون روز اول...
‫به مورگان ادج مشکوک بودم.
‫ولی کایل رو که می شناسی. ‫همه ـش اصرار می کنه...
‫تا اینکه بالاخره به هدفش برسه.
‫یعنی راستش...
‫قربانی های اصلی ما هستیم.
‫خدا می دونه چه مزیت هایی...
‫از اون کار خاصِ لانا نصیبشون شد.
‫- هیچ مزیتی! ‫- لانا...
‫به ما هم مثل بقیه دروغ گفته شد.
‫دقیقاً همونطور که تو وقتی گفتی میخوای کمکمون کنی ‫بهمون دروغ گفتی.
‫میخوای بریم یه جای دیگه صحبت کنیم؟
‫گفتی میخوای سو تفاهم ها رو رفع کنی،
‫ولی تنها کاری که کردی این بود که ‫خودتو کشیدی کنار...
‫تا وقتی موقع انتخابات شهرداری رسید ‫دودش تو چشمت نره.
‫دارم کاری که به نفع شهره رو میکنم.
‫داری کاری که به نفع خودته رو میکنی...
‫اونم به قیمتِ آبروی خانوادۀ من!
‫و باید به خاطر این کارِت از خودت خجالت بکشی.
‫حالت خوبه؟
‫الان نمی دونم حالم چطوره.
‫- احساسات مختلفی دارم. ‫- بیشتر عصبانی هستی، درسته؟
‫خیلی عصبانی ام! تا حالا به این توجه کردی که...
‫که چقدر صورت شهردار، مُشت خورش ملس ـه؟
‫آره، توجه کردم.
‫خدا!
‫می دونی، فقط اون نیست.
‫انگار کل این شهر...
‫بهمون پشت کرده.
‫فقط دنبال یه راه برای فراموش کردن هستن.
‫مقصر دونستنِ شما ‫آسون تر از اینه که خودشون رو مقصر بدونن.
‫آره، ولی بازم دردناکه!
‫اسمالویل همیشه هوای منو داشته.
‫برای همین توش زندگیم رو تشکیل دادم،
‫ولی الان دارم میگم ایکاش ‫برای روز مبادا برنامه داشتم...
‫چون همه دست رد به سینه ام زدن...
‫و هیچ پس اندازی ندارم...
‫و به هیچ جای دیگه ای وصل نیستم.
‫و نگران خانواده ام هستم، لوئیس...
‫مخصوصاً وقتی آدمایی مثل شهردار «دین»...
‫دارن داستان رو جور دیگه ای تعریف می کنن.
‫درست نیست! درست نیست!
‫و اینجا اون شهری نیست که قبلاً عاشقش بودم.
‫برو توی اتاقت. ‫بعداً دربارۀ این قضیه حرف می زنیم.
‫سلام.
‫با یه اخطار ولشون کردن.
‫خوبه.
‫جان هنوز بالا توی اتاقشه.
‫- بهتره در موردِ... ‫- باید در مورد...
‫اول تو بگو.
‫کلارک، تو اشتباه می کنی.
‫لوئیس، باید یه نقشه داشته باشیم.
‫چرا؟
‫چون ذهنت قابل فاسد شدنه؟
‫الان مدرک داریم!
‫قلبت از ذهنت قوی تره.
‫نه، متوجه نیستی.
‫کلارک، من خودم عاشق نقشه های روز مبادایی ام...
‫ولی این یکی ریسک های خیلی بزرگی داره،
‫اونم به خاطر چیزی که ثابت کردی تهدید حساب نمیشه.
‫خیلی هم اینطور نیست.
‫منظورت چیه؟
‫بابام بهم کنترل کردن رو یاد داد.
‫تقریباً 40 ساله که دارم قدرت هام رو...
‫هر ثانیه از هر روز...
‫کنترل می کنم،
‫ولی وقتی زاد کنترلم رو به دست گرفت،
‫برای اولین بار...
‫احساس کردم که بیخیال شدن چه حسی داره.
‫تا واقعاً بیخیال همه چی بشم.
‫کلارک، اونا احساسات زاد بودن، نه تو!
‫می دونم، ولی من حسش کردم.
‫خودم بودم.
‫و نمیگم می خوام این حقیقت داشته باشه...
‫کاش حقیقت نداشت...
‫ولی حس خوبی داشت!
‫حس خیلی خیلی خوبی داشت.
‫این احساس نگرانم می کنه.
‫حتی اگه کمترین شانسی وجود داشته باشه که...
‫دوباره یه موقع بازیچۀ اون میل به بیخیالی بشم...
‫دنیا یه راهی برای اینکه جلوی منو بگیره لازم داره.
‫فکر نمی کنم هیچوقت همچین اتفاقی بیفته.
‫- لوئیس... ‫- ولی...
‫اگه یه موقع اشتباه کرده باشم...
‫و اگه این باعث میشه احساس بهتری داشته باشی ‫پس قبول!
‫بیا یه حرکت پیشگیرانه داشته باشیم،
‫ولی صد سال سیاه...
‫توی این قضیه به وزارت دفاع اعتماد نمی کنم.
‫پس باید یه نفر رو پیدا کنیم که قابل اعتماده.
‫میخوای یه بار دیگه بگی چی گفتی؟
‫می دونم خواهش بزرگیه.
‫می خوای من و فقط من...
‫قابلیتِ کُشتنت رو داشته باشم؟
‫اگه یه موقع لازم شد، آره.
‫ولی الان می دونم کی هستی.
‫می دونم، ولی این برای وضعیت هاییه که ‫قابل پیش بینی نیستن،
‫و تو خودت از نزدیک دیدی که...
‫چه خرابی هایی می تونم برای این دنیا به بار بیارم.
‫دارم سعی می کنم فراموش کنم.
‫یادت رفته؟ الان دیگه کُشتنِ تو...
‫تنها هدف زندگی کردنم نیست.
‫نباید هم باشه.
‫جان، شک ندارم توی این دنیا راه خودتو پیدا می کنی،
‫ولی به نظرم می تونی همزمان نگهبانِ 7734 هم باشی.
‫اومدی اینجا تا از این دنیا در برابر من محافظت کنی،
‫الان هم دارم ازت همینو می خوام.
‫به سم زنگ می زنم.
‫[مجلۀ اسمالویل]
‫انتظار نداشتم تو رو ببینم.
‫یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫یه جورایی سرم شلوغه، لوئیس.
‫حق با تو بود. دروغ گفتم.
‫بابام داره یه چیزی رو قایم می کنه ‫و نمی تونم به اعتمادش خیانت کنم.
‫این خبر بزرگتر از تو یا باباته.
‫ما نسبت به مردم مسئولیت داریم.
‫این شهر داره از هم می پاشه.
‫باور کن می دونم.
‫مردم دارن همدیگه رو جِر واجِر می کنن،
‫و دنبال یه مقصر می گردن و اگه هیچ کاری نکنیم...
‫ما هم مثل هر کس دیگه ای ‫توی نابودی این شهر مسئولیم.
‫کاش میشد کاری کرد!
‫نمی تونم این خبر رو بنویسم.
‫اونقدر بهش نزدیکم که نمی تونم بی طرف باقی بمونم،
‫ولی تو می تونی.
‫این یه بیانیه از طرف باباته!
‫اون نمیاد همه چیز رو علنی کنه...
‫ولی این در حدی هست که بشه ‫عمدۀ خبر رو منتشر کرد...
‫و تقصیرها رو گردن کسی که حقشه انداخت:
‫مورگان ادج!
‫خیلی کارِ داغونی کردی، لوئیس.
‫می دونم.
‫امیدوارم بتونم اعتمادت رو دوباره به خودم جلب کنم.
‫اونجا چیکار می کنی؟
‫من تنها نیستم.
‫کل این مدت بدون هیچکدوم از هم نوع هام بودم،
‫چندین سال...
‫تنها بودم، پدر!
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫اون هیچ ارتباطی باهات نداره.
‫از خاندان «ال» ـه. اون برادر...
‫برادرته، آره.
‫فقط به واسطۀ اصل و نسب!
‫یه اصل و نسبِ رقت انگیزِ خیانت آمیز!
‫اون یه قهرمان شده، پدر.
‫اون هیچی نیست!
‫یه راه دیگه پیدا می کنم.
‫همچین کاری نمی کنی.
‫وقتی دستگاه نابودگر رو پیدا کردم،
‫- بهش نشون میدم چیکار می تونیم بکنیم. ‫- تال، نه!
‫خودمو بهش می شناسونم،
‫و بهش همون چیزی رو میدم که اون هم اینجا نداشته! ‫(خانواده)
‫تال، گوش کن چی میگم.
‫لازم نیست این کار رو به روش تو انجام بدم، پدر.
‫اینجوری احیا رو خراب می کنی.
‫خرابش نمی کنم. ‫فقط نمی خوام برای انجامش بمیرم.
‫راه من، تنها راهشه!
‫تال؟ تال؟
‫تال، چیکار می کنی؟ نه!
‫راه تو تنها راهه.
‫خداحافظ، پدر.
‫واقعاً نمی دونم الان باید چی بگم.
‫می تونی با یه عذرخواهی شروع کنی.
‫ببخشید که پلیس ها عصبانی شدن...
‫که ما رفتیم کنار دریاچه!
‫می دونی، قضیۀ ورود بدون اجازه رو فراموش کن، سارا.
‫مدرسه رو پیچوندی. ‫این غیرقابل قبوله!
‫باید توی کلاس بشینم تا ملت در مورد من یا شما...
‫حرف بزنن؟
‫همه به خاطر قضیۀ ادج ما رو مقصر می دونن ‫و من دیگه خسته شدم. خب؟
‫پس لطفاً حبس خونگیم بکنید.
‫خیلی هم کُشته مُردۀ این نیستم که ‫برم توی این شهر غم انگیز کوچیک...
‫کنار این آدمای کینه ایِ کوته فکرِ آشغال!
‫می دونید چیه؟ برای امشب دیگه بسه.
‫فردا از اول شروع می کنیم. باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫از دست نوجوون ها!
‫کاش قیافۀ شهردار «دین» رو می دیدی.
‫خودش می دونه اشتباه می کرده.
‫خب، اونم به فکر خودشه دیگه.
‫اوضاع فقط بدتر و بدتر میشه، مگه نه؟
‫شاید حق با تو باشه، کایل.
‫شاید بهتر باشه وسایلمون رو جمع کنیم...
‫و تا می تونیم از اینجا دور بشیم.
‫چیزیمون نمیشه.
‫اصلاً می دونید چقدر توی دردسر افتادید؟
‫نمیشه همینجوری مدرسه رو بپیچونید.
‫برام مهم نیست فکر و ذکرتون سارا کوشینگ شده...
‫یا اومدین خونه با جان هنری رُبات بسازید.
‫- فکر و ذکر؟ ‫- یه لباس جنگی ـه.
‫بچه ها، شماها خیلی سختی کشیدین.
‫می خواید یه کم خودتون رو تخلیه کنید، ‫درک می کنم!
‫ولی یه سری قوانین هست...
‫و نباید با نادیده گرفتنِ زحماتی که معلم هاتون...
‫توی کلاس هاتون می کشن، بهشون بی احترامی کنید.
‫- شرمنده ایم. ‫- واقعاً شرمنده.
‫می خواید یه بار دیگه...
‫یه جور بگید که باورمون بشه لطفاً؟
‫- شرمنده. ‫- شرمنده.
‫ممنون.
‫حالا اوضاع بالاخره داره آروم میشه،
‫پس وقتی حبس خونگیتون تموم شد،
‫می تونید دوباره نوجوون های معمولی باشید...
‫و باور کنید، توی شهرهای کوچیک ‫اتفاقاً خیلی خوش میگذره.
‫خیلی خب، برید بخوابید. الان!
‫چیه؟
‫«توی شهرهای کوچیک خیلی خوش میگذره».
‫فقط می خواستم یه چیزی بهشون بگم ‫که بهش امیدوار باشن.
‫- به طرز عجیبی خوشم اومد! ‫- عه، جداً؟
‫اونوقت هنوز به شهرهای کوچیک علاقه پیدا نکردی؟
‫به شوهرم که توی شهر کوچیکه علاقه پیدا کردم.
‫هممم. با اینم کارم راه میفته.
‫چند وقت پیش شروع شد؟
‫چند دقیقه میشه، قربان.
‫یه تیم بفرست بررسیش کنه.
‫- علائم حیاتیش؟ ‫- علائم حیاتی نداره، قربان.
‫چیزی دریافت نمی کنیم.
‫اون میدانِ کریپتونایتی رو حداکثر کنید.
‫از اونجا بیارشون بیرون.
‫ادج!
‫رفتش.
‫کدوم گوری رفت؟
‫تو یه مأموریت داشتی!
‫- یه مأموریت! ‫- یه مأموریت!
‫و چون ضعیف هستی، ازش منحرف شدی.
‫- ضعیف! ‫- ضعیف!
‫دیگه ازش منحرف نمیشی.
‫حالا برو و کاری که براش فرستاده شدی رو کامل کن.
‫- نابودگر شو! ‫- نابودگر شو!
‫نابودگر شو!
‫وگرنه اینو بدون که تنها دلیل از دست رفتنِ کریپتون،
‫تو بودی.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫بیاید روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫دیگه نمی خوام فقط با هم دوست باشیم.
‫دور و برت رو نگاه کن. ‫تقصیر توئه!
‫مردم عصبانی ان.
‫تو تمام چیزهایی که ساخته بودم رو نابود کردی.
‫کاری می کنم عذاب بکشی.
‫حتی سوپرمن هم...
‫اونقدر قدرتمند نیست که جلوی زاد مقاومت کنه.
‫باهاش مقابله کن، لعنتی! ‫پسش گرفتیم.
‫خیلی خوشحالم که حالت بهتره، کلارک. ‫دیگه بهت شک نمی کنم.
‫هنوز معلوم نیست لسلی لار کجاست؟
‫تا آخر هفته بازداشت میشه.
‫مورگان ادج توی یه زندان پیشرفته ـست.
‫کاری که براش به اینجا فرستاده شده بودی رو کامل کن
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫بس کن!
‫ببخشید، پدر.
‫باید استراحت کنم.
‫استراحت؟
‫این در مقایسه با ‫چیزی که بعداً تحمل می کنی هیچی نیست.
‫هیچی!
‫احساس می کنم اشتباه کردم که تو رو فرستادم، تال!
‫تو ناجی نیستی.
‫- میشم! ‫- کی؟
‫چندین ماهه مشغول این کاریم،
‫ولی بازم هنوز می لنگی.
‫پدر، خواهش می کنم!
‫من فرد برگزیده ام.
‫همون کسی میشم که براش انتخاب شدم.
‫پس ثابت کن.
‫بهم ثابت کن که دیگه هیچوقت...
‫دوباره باعث روسیاهیِ خاندان «رو» نمیشی.
‫دستگاه «نابودگر» چی شد؟
‫دقیقاً قبل از انفجار داشتیش.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫کجاست؟
‫تال!
‫- لسلی لار کجاست؟ ‫- من از کجا باید بدونم؟
‫پشت این دیوارهای سُرب اندود شده رو نمی تونم ببینم.
‫و تنها چیزی که می شنوم...
‫چیزیه که توی ذهنمه.
‫شاید هنوز برای اون وقت باشه.
‫خیلی دیر شده.
‫لسی لار خیلی وقت پیش جایگزینِ ایرما سیرس شد.
‫اونوقت هیچ حس بدی به خاطر کاری که کردی نداری؟
‫بیشتر از اونی که بتونی تصورش رو بکنی ‫حس بد دارم.
‫ولی نه به خاطر روحِ افرادی که...
‫توی این سیاره هستند،
‫به خاطر کسانی که باید دوباره زنده بشن!
‫به خاطر روح خودم و حتی روح تو، کال!
‫به خاطر اینکه چقدر در اشتباه بودم!
‫آره بودی.
‫پدرت هم همینطور.
‫اینو توی قلعه ـت پیدا کردیم.
‫بفرما!
‫همون طور که من تو رو از شر نفوذ پدرت خلاص کردم ‫منو از شر نفوذش خلاص کن.
‫دیگه هیچوقت از این کریستال استفاده نمیشه.
‫اگه نمی خوای بهم بگی لار کجاست، اشکالی نداره.
‫پیداش می کنم و میارمش اینجا.
‫بعد از اون...
‫من و تو دیگه هیچوقت همدیگه رو نمی بینیم.
‫با بابابزرگتون صحبت کردم.
‫وزارت دفاع قراره یه کم...
‫بیشتر از برنامه ـشون تو شهر بمونه.
‫تا وقتی بتونید لسلی لار رو پیدا کنید یا چی؟
‫هم اون، هم اینکه دارن معادن رو می بندن.
‫چرا؟
‫باید همۀ ایکس-کریپتونایت ها رو در بیارن...
‫تا کس دیگه ای آسیب نبینه.
‫تا کس دیگه ای قدرت پیدا نکنه.
‫- اینم هست. ‫- بعدش چی؟
‫بعدش باید همینجوری برگردیم مدرسه...
‫و تظاهر کنیم هیچکدوم از این اتفاقات نیفتادن؟
‫مدیر «بالکومب» امروز...
‫یه گردهمایی همگانی مدرسه ای گذاشته.
‫با همه در موردش حرف می زنه،
‫و هر سؤالی که بتونه رو جواب میده.
‫شاید بهتر باشه همون خونه بمونیم.
‫حتماً! تلاش خوبی بود!
‫بقیه فکر می کنن که...
‫ادج داشته روی مردم آزمایش می کرده،
‫بهشون قدرت می داده، کنترل ذهنیشون می کرده.
‫من با کمک بابابزرگتون...
‫که از سوپرمن کمک گرفته بود...
‫فهمیدم چه نقشه ای داره.
‫- بعدش جلوش رو گرفتیم. فهمیدین؟ ‫- آره، نگران نباش، مامان.
‫دیگه داریم توی داستان های من در آوردی ماهر میشیم.
‫حاضرید؟
‫باید بریم.
‫دوستتون دارم بچه ها.
‫- دوستتون دارم. ‫- دوستتون دارم.
‫کریسی یه ریز داره پیام میده،
‫می خواد بدونه کِی میام. ‫منم دیگه باید برم.
‫می خوای با خودت غذا ببری؟
‫مهمونمون احتمالاً گرسنه ـشه.
‫دلسردیتون رو درک می کنم.
‫فقط می خوام صبور باشید.
‫دارید پیشنهاد می دید که کایل از ایستگاه جدا بشه؟
‫فقط تا وقتی که این سر و صداهای مربوط به ادج بخوابه
‫- حداکثر میشه یکی دو هفته. ‫- یکی دو هفته؟
‫بیخیال، شهردار! ‫من فقط می خوام برگردم سر کارم.
‫کایل، شاید حق با ایشون باشه.
‫می دونی، من تنها کسی نیستم که...
‫دلش می خواست ادج بیاد اینجا.
‫باور کن منم این مدت داشتم همینو می گفتم، کایل.
‫دقیقاً نمی دونم چرا مردم ‫حساب تو رو از بقیه جدا کردن...
‫ولی این موضوع رو عوض می کنم.
‫کاری می کنم که الکی کسی رو مقصر ندونن.
‫فقط یه کم بهم وقت بده.
‫توجه. توجه.
‫همۀ دانش آموزها ملزوم هستند که...
‫امروز قراره خیلی مزخرف باشه.
‫انگار محاکمات جادوگری سِیلِم رو اینجا راه انداختن.
‫- سلام سارا. ‫- بقیه دارن کجا میرن؟
‫گردهمایی مدرسه در رابطه با ادج!
‫امروز حوصلۀ همچین چیزی رو ندارم.
‫کجا میری؟
‫هر جا بجز اینجا!
‫(برو)
‫- سلام، کنت! ‫- سلام، چه خبرا پسرا؟
‫رفیق، راست میگن؟ ‫بابابزرگت وزارت دفاع رو می گردونه؟
‫آره.
‫آره، کم و بیش. آره.
‫به نظر اتفاقاتی شبیه فیلم «برو بیرون» پیش اومده.
‫یالا پسر، بگو ادج چطوری این کار رو کرد؟
‫خیلی خب آقایون، برید سالن ورزشی.
‫عجله کنید. بریم!
‫- شما هم همینطور، آقای کنت. ‫- باشه خانم.
‫امروز قراره روز عجیبی بشه، مگه نه؟
‫آره.
‫آره، من...
‫راستش الان ترجیح میدم تقریباً هر جایی باشم...
‫- بجز اینجا! ‫- می تونیم باشیم!
‫می تونیم دوتایی...
‫یه فعالیت بهتر پیدا کنیم.
‫دوتایی؟
‫یه خبر لازم داریم، لوئیس. ‫[روزنامۀ اسمالویل]
‫یه خبر بزرگ، توی صفحۀ اول،
‫با یه عنوانِ جالب توجه! یه چیزی مثلِ...
‫«در آستانۀ انقراض بشریت» ‫(ادج = آستانه)
‫شایدم یه چیزی بهتر از این.
‫برای شروع خوبه.
‫این بزرگترین خبرِ سال ـه.
‫بزرگترین خبر دوران کاری من!
‫این در حد اولین باری که ‫سوپرمن توی متروپلیس پیداش شد، خبر بزرگیه.
‫برای همین باید مصاحبه های بیشتری بگیریم.
‫کسری های مدارک قابل استناد رو...
‫می تونیم با شهادت های شاهدین عینی جبران کنیم.
‫هر چیزی که این آشفته بازار رو تصدیق کنه.
‫باید بازم با کارمندان ادج صحبت کنیم.
‫باید با شهردار صحبت کنیم...
‫- بابات! ‫- اون مصاحبه قبول نمی کنه.
‫ولی وزارت دفاع همیشه یه بیانیه منتشر می کنه.
‫- کِی؟ ‫- نمی دونم، احتمالاً به زودی.
‫لوئیس، ملت دارن بی وقفه به اینجا زنگ می زنن.
‫هول کردن! ‫همه ـشون یه سری اطلاعات جزئی دارن...
‫که اکثراً شایعه هستن. ‫بدجوری دنبال جوابن!
‫و اگه وزارت دفاع یه جور چراغ سبز بهمون میداد،
‫جواب مردم رو می دادم و ‫خیلی احساس بهتری پیدا می کردم.
‫همین الان بهش زنگ می زنم.
‫غذای خونگی؟
‫عه! جا و غذا، آره؟
‫ببین، تو جون منو نجات دادی.
‫تا جایی که می دونیم، دنیا رو نجات دادی!
‫پس تا آخر عمرت غذای مجانی می خوری.
‫این چیه؟
‫سیستم ردیابی کریپتونی های من.
‫بُردش رو بیشتر کردم تا ‫توی پیدا کردنِ لار بهمون کمک کنه.
‫شاید شانس آوردیم!
‫منو اینجوری پیدا کردی؟
‫- کم و بیش. ‫- می دونی، با این مهارت هات...
‫خیلی توی وزارت دفاع به دردِ سم می خوری.
‫اگه خواستی می تونم بهش بگم.
‫فکر نکنم. ببین، کلارک...
‫ممنونم درب خونه ـت رو به روی من باز کردی،
‫ولی وقتی لسلی رو پیدا کردیم،
‫احتمالاً دیگه برم.
‫فهمیدم حالا که توی این سیاره ام،
‫باید مثل خونه ام بدونمش.
‫شاید اینطور به نظر نیاد ولی...
‫می فهمم منظورت چیه.
‫از غذا لذت ببر.
‫یک مورد متحرک کریپتونی در هوا پیدا شد.
‫- کجا؟ ‫- داره میره سمت وزارت دفاع.
‫لباس رو آماده کن.
‫در حال همگام سازیِ تمام قابلیت ها.
‫- سم، اثری از لار نیست؟ ‫- نه!
‫ساختمون تخلیه شده؟
‫هنوز نه. حدود 60 درصد!
‫قربان، لار رو رؤیت کردیم.
‫زمین تقریبی رسیدن؟
‫برخورد تا پنج ثانیه،
‫چهار، سه،
‫دو، یک.
‫جلوش گرفته شد.
‫هنوز برنده نشدی، کال.
‫- شلیک خوبی بود. ‫- ممنون.
‫دیگه تمومه.
‫ولی یه سری کارهای نیمه تموم داریم.
‫ادج و لار رو گرفتیم.
‫فکر کنم بشه گفت ‫دیگه بالاخره می تونیم این قضیه رو فراموش کنیم.
‫«7734»
‫اون اسلحه ها رو به دلایل نادرستی ‫ساخته بودم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اشتباه فکر می کردم...
‫که تو ممکنه تهدیدی برای جهان بشی.
‫اون کریپتونایت و اون اسلحه ها رو بر می دارم...
‫و توی بتن خاکشون می کنم...
‫و در اعماق اقیانوس غرقشون می کنم.
‫ادج و لار چی؟
‫به اندازۀ کافی نگه می داریم که ‫درست و حسابی مراقب اونا باشیم،
‫ولی دیگه به اندازه ای باقی نمی مونه ‫که بتونه یه ارتش رو تأمین کنه.
‫نمی دونم چی بگم، سم.
‫لازم نیست چیزی بگی.
‫فقط بدون که تو، لوئیس و پسرا...
‫دیگه لازم نیست نگران باشید.
‫- داری ماشینم رو مسخره می کنی؟ ‫- نه، نه.
‫تو خودت اصلاً رانندگی بلد نیستی. ‫[تیم کلاغ ها]
‫رنگ صندلی ها رو دوست دارم.
‫نمره نخ خوبی داره.
‫شماها یه جایی همینجاها زندگی می کنید، آره؟
‫آره، آره، خیلی از اینجا دور نیست.
‫از کجا می دونستی؟
‫شاید یه نفر بهم گفته باشه.
‫عه؟
‫اون یه نفر دیگه چی بهت گفته؟
‫که تو یه نامزد داری...
‫که توی متروپلیس ـه.
‫نه. قبلاً داشتم.
‫از هم جدا شدیم.
‫تو چی؟ با...
‫با کسی هستی یا اینکه...؟
‫نه، هیچکس.
‫حله!
‫فکر کنم بدونم کجا باید بریم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫تو قانون شکنی!
‫- من؟ ‫- اوهوم.
‫تو امسال بیشتر از...
‫همۀ بچه های مدرسه غیبت داشتی.
‫- سیستم ایمنی بدنم ضعیفه! ‫- اوهوم.
‫آره!
‫در کل ممنونم که باهام اومدی.
‫خواهش می کنم.
‫دنیس و ایوری هنوز دارن برای اتفاقی که افتاد ‫بهت دری وری میگن؟
‫فقط می دونم دارن در موردم حرف می زنن،
‫ولی نمی تونه بدتر از...
‫حرف هایی که در مورد پدر و مادرم می زنن باشه.
‫منصفانه نیست.
‫فکر نکنم منصفانه یه چیز واقعی باشه.
‫مامانم ملکۀ روابط عمومی ـه، پس...
‫خب، پس انقدر نگران چی هستی؟
‫بابام...
‫اینجور چیزا معمولاً در آستانۀ ‫از هم پاشیدن قرارش میده.
‫یه جورایی منتظر اینم که کاملاً از هم بپاشه!
‫خب.
‫ببین، مطمئنی که نمی خوای...
‫بری سینما یا مرکز شهر یا چیزی؟
‫یه چیز باحال!
‫خودت بگو.
‫بانک چی؟
‫شانس پس گرفتنِ کار قبلیت رو داری؟
‫نخیر!
‫نه، به محض اینکه رفتم جایگزینم کردن.
‫تازه، همه چیز به اون گندِ کاری ادج مربوطه.
‫لانا، باید چیکار کنیم؟
‫میچ!
‫عه، سلام.
‫سلام.
‫از دورۀ توان بخشی اومدی بیرون، آره؟
‫هنوز کامل بیرون نیومدم.
‫فقط بدجوری هوس مرغ و وافل کرده بودم.
‫برای همین بچه ها می خواستن مهمونم کنن.
‫عه، خیلی خب.
‫یهویی شد، رئیس.
‫آره، می دونم چطوری شده.
‫شهردار «دین» گفت در مورد اینا باهات صحبت کرده.
‫در مورد مرخصی؟ ‫آره، در این مورد باهام صحبت کرده.
‫تو این موضوع رو مطرح کردی؟
‫به نظرم به نفع همه ـست.
‫مخصوصاً به نفع کسی که ‫دنبال گرفتنِ کار منه، مگه نه؟
‫کایل، اونا به فکر من و آتیش بودن،
‫- همین! ‫- آتیش؟
‫همونی که ازش کشیدمت بیرون؟
‫همونی که جونت رو ازش نجات دادم؟
‫آتیشی که عجیب الخلقه های ادج روشن کردن.
‫- کایل... ‫- عه، اون تقصیر منه؟
‫منم مثل شما خبر نداشتم که ادج داره چیکار میکنه.
‫- باشه! ‫- آهای!
‫من هیچوقت کاری نمی کنم که به کسی آسیب برسه.
‫بیخیال بچه ها!
‫شماها منو می شناسید.
‫عزیزم، بیا بریم. زود باش.
‫واقعاً که!
‫برای این کارها وقت ندارم، لوئیس.
‫بیانیۀ رسمی منتشر نمی کنیم.
‫- تمام! ‫- ولی این روند استانداردشه.
‫اگه چیزی هم باشه، از سر احترامه!
‫ولی همیشه نظرت رو منتشر می کنی.
‫خیلی خب، «نظری ندارم». ‫می تونی اینو چاپ کنی.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- تا الان به اندازۀ کافی گفتیم.
‫در حدی گفتید که سؤالات بیشتری ایجاد بشه.
‫بابا، مردم نگرانن.
‫همین الان، یه مقاله داره درست میشه...
‫- تا ایکس-کریپتونایت و اینا رو توضیح بده. ‫- داستان پردازی ـه!
‫ولی نگرانی هاشون رو کم می کنه.
‫از طرفی هم، می ترسونتشون ‫تا به اون معادن نزدیک نشن.
‫- این کار درستی نیست. ‫- لازمه!
‫بابا، اینجا الان دیگه خونۀ منه.
‫این آدما همسایه های منن.
‫انتظار داری چی بگم؟
‫بگم ادج برادر سوپرمنه؟
‫بگم داشته از اون آدما استفاده می کرده...
‫تا یه ارتش کریپتونی برای تسخیر دنیا درست کنه؟
‫نه، معلومه که نه!
‫می دونم دلت نمی خواد اینو بشنوی،
‫ولی باید خبرت رو با حداقل ها منتشر کنی.
‫آخرش این شهر هیچیش نمیشه.
‫باور کن!
‫این خانواده اصلاً به این نیاز نداره که این خبر...
‫از اسمالویل به بیرون درز کنه ‫و هر نقل قولی از من...
‫صلاحیتِ همچین اتفاقی رو بهش میده.
‫بس کن!
‫بالاخره آماده شدی.
‫حالا چی، پدر؟
‫از اینجا میری تا دستگاه نابودگر رو پیدا کنی.
‫اگه هنوز نرسیده باشه چی؟
‫اونجا بمون تا برسه.
‫تنهایی؟
‫ممکنه چندین سال طول بکشه.
‫همین الانش هم خیلی سال گذشته.
‫بررسیشون کن.
‫از نقطه ضعف هاشون سو استفاده کن و ‫ازشون نفع ببر.
‫برای احیای ما آماده شو.
‫پس شاید قبل از اینکه برم،
‫بتونم با مادر صحبت کنم.
‫قبل از اینکه برم، یه بار ببینمش و ازش مشورت بگیرم.
‫بارها بهت گفتم که مادرت...
‫هیچوقت از من حمایت نمی کنه.
‫پس چرا یه کریستال توی محفظه ام گذاشتی؟
‫تا بتونه شاهد رؤیای من...
‫برای بازگردانیِ کریپتون باشه.
‫بعدش برای همیشه نابودش می کنم.
‫لطفاً...
‫فقط یه بار!
‫برو...
‫و تا وقتی که روزش نرسیده برنگرد.
‫خداحافظ.
‫برای آخرین بار می پرسم، ‫دستگاه نابودگر کجاست؟
‫بهت گفتم برات هیچ فایده ای نداره.
‫اگه نمی خوای بهم بگی، اشکالی نداره.
‫ما همه چیز داریم،
‫حتی لسلی رو!
‫الان مثل تو زندانی شده.
‫قبل از اینکه بتونه فراریت بده، جلوش رو گرفتم.
‫نمی دونم نقشه ـتون چی بود، ‫ولی خوب نبود.
‫بهش میگن وفاداری!
‫چیزی که تو هیچی ازش نمی دونی.
‫من به آدمای این دنیا که منو پذیرفتن وفادارم!
‫تو رو پذیرفتن؟
‫اونا ازت می ترسن.
‫همیشه می ترسن و باید هم بترسن!
‫- اشتباه می کنی. ‫- تو باید خدا باشی...
‫ولی بردۀ اونا شدی.
‫تا حالا برات سؤال نشده که ‫اگه اینجا فرود نیومده بودی...
‫و کشاورزهای ساده بزرگت نمی کردن،
‫چه شخصیتی پیدا می کردی؟
‫- هیچ جوره شبیه تو نمی شدم. ‫- جفتمون می دونیم این حقیقت نداره.
‫تو هر روز با ذات اصلیت می جنگی.
‫تو منو نمی شناسی.
‫قدرتی که در بدنت با شدت جریان داره رو می شناسم.
‫تک تک لحظاتی رو می شناسم که تصمیم می گیری...
‫جلوی خودتو بگیری.
‫چون ما فقط اینجوری می تونیم ‫بدونِ کُشتنِ انسان ها...
‫بینشون راه بریم، مگه نه؟
‫همه ـش بحثِ کنترل کردنه!
‫ولی اینکه فقط یه بار...
‫کنترلت رو از دست دادی، حس خوبی نداشت؟
‫خداحافظ، تال.
‫توی چشم هات می بینم، برادر!
‫حسش کردی!
‫تو دقیقاً مثل منی.
‫نظری ندارن؟ همیشه نظر میدن.
‫آره، نمی دونم چی بگم.
‫به خاطر اینه که ما یه روزنامۀ کوچیکیم؟
‫وقتی توی «پلنت» بودی ‫همیشه اظهاراتشون رو می گرفتی.
‫کریسی، ما به وزارت دفاع یا بابام نیازی نداریم.
‫میشه مصاحبه های بیشتری بگیریم ‫و چیزی که می خوایم رو بنویسیم.
‫آخه با عقل جور در نمیاد.
‫این خبر یه جورایی متفاوته؟
‫نه تا جایی که من خبر دارم.
‫لوئیس، اون داره چیو قایم می کنه؟
‫نمی دونم، کریسی!
‫الان داری دروغ میگی؟
‫نه.
‫قشنگ داری دروغ میگی.
‫کریسی، اینطور نیست که فکر می کنی.
‫لوئیس لین داره طرفِ وزارت دفاع رو می گیره.
‫تو باید طرفِ مردم باشی،
‫نه اون مرد!
‫فکر می کردم توی این قضیه، همدیگه رو داریم.
‫- کریسی... ‫- لوئیس، اگه نمی تونی راستش رو بهم بگی...
‫پس شاید بهتر باشه بری.
‫می دونی، مامانت یه الگوی واقعی ـه.
‫جدی؟
‫حتی یه سال توی روز مشاغل ‫مثل اون لباس پوشیدم.
‫خیلی خب، یه حقیقتی رو باید بگم:
‫منم این کار رو کردم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- خانوادۀ خیلی باحالی داری. ‫- نه.
‫خب، با وجود مامان و بابابزرگت...
‫دیگه جای شکی نمی مونه.
‫پس در مورد بابابزرگم هم شنیدی.
‫همون یه نفر بهت گفته؟
‫از همه شنیدم! ‫آخه خانواده ـت یه جورایی...
‫وسط بزرگترین اتفاقیه که ‫تا حالا برای اسمالویل افتاده.
‫فکر می کنی اون آدما واقعاً شستشوی مغزی شدن؟
‫چی؟
‫میگن ادج داشته روی کارمندهاش آزمایش انجام می داده.
‫دختر خاله ام گفت دیده که ‫مامان «ایوری فن» پرواز کرده.
‫خبرش رو شنیدم. ‫واقعاً... واقعاً باورنکردنی ـه، مگه نه؟
‫خب، بابابزرگت نظرش چیه؟
‫می دونه ادج چطور بهشون اون قدرت ها رو داده؟
‫تیگن، چرا منو آوردی اینجا؟
‫می خوام بیشتر بشناسمت.
‫آخه هفتۀ پیش برات جذابیتی نداشتم...
‫ولی یهویی... یهویی چی عوض شد؟
‫نمی دونم، جاناتان!
‫فقط...
‫فقط دنبال اطلاعات بودی.
‫خب، بجز اون داریم با هم می گردیم.
‫آره.
‫فکر کنم تا خونه پیاده برم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، جاناتان!
‫همه می خوان بدونن چی شده.
‫صحیح!
‫و طبیعتاً میخوای کسی باشی که بهشون میگه چی شده.
‫پس درک می کنم.
‫فعلاً!
‫اصلاً دیدی چطور بهم نگاه می کردن؟ ها؟
‫حتی گروه خودمم بهم اعتماد نداره.
‫کایل، نباید این قضیه رو به خودت بگیری، عزیزم.
‫درست نیست!
‫می دونی، تو جونت رو به خطر انداختی ‫تا این شهر رو نجات بدی.
‫شاید اگه این آدما از این ماجرا خبر داشتن...
‫فکر کردی باور می کنن؟
‫من با اینکه خودم بودم، به زور باورم میشه.
‫گندش بزنن. لانا... این واقعاً منصفانه نیست.
‫نه، نیست. خیلی کوفته!
‫ولی شهردار هوامون رو داره.
‫فقط باید صبور باشیم.
‫توی این قضیه تنها نیستیم.
‫باشه.
‫ولی ببین، نمی تونم همینجوری ول بگردم و ‫هیچ کاری نکنم.
‫خب...
‫می تونی کمک من کنی تا یه کار پیدا کنم.
‫خب، اینجا کار پیدا کردن خیلی بعیده!
‫می دونم، ولی...
‫داشتم فکر می کردم بریم توی مناطق اطراف بگردیم.
‫آره، می تونیم هم به مناطق اطراف نقل مکان کنیم.
‫کایل...
‫اگه چارۀ دیگه ای نداریم، چرا که نه؟
‫وای خدا! جدی هستی؟
‫لانا، این آدما کل زندگیمون ما رو می شناختن.
‫وقتی اینجوری انقدر سریع بهمون پشت می کنن...
‫دیگه چیزی برای گفتن بهشون باقی می مونه؟
‫این آدما خانوادۀ ما هستن.
‫ببین، اینا بالاخره تموم میشه.
‫حالا بعداً معلوم میشه، نه؟
‫چطور اینجا رو پیدا کردی؟
‫قبلنا با مامان بزرگم میومدم.
‫قصه هایی از خانواده ام برام می گفت.
‫ما اصالتاً مکزیکی هستیم...
‫ولی چندین نسله توی اسمالویل بودیم.
‫می دونی، نصف اوقات اصلاً نمی دونستم...
‫کدوم قصه هاش واقعی ان.
‫ولی همیشه باعث میشد این حس رو پیدا کنم...
‫که به یه جایی تعلق دارم.
‫هیچوقت واقعاً حس نکردم به جایی تعلق دارم...
‫تا اینکه راستش با تو آشنا شدم.
‫جوردن...
‫می دونم، می دونم، می دونم، بیخیال!
‫ولی این... ببین، کل حرفم اینه که فقط...
‫یه نفر کافیه تا کل زندگیت عوض بشه،
‫تا بهت احساس امنیت بده!
‫و تو جان رو داری،
‫خانواده ـت رو داری،
‫منو داری...
‫و اینا هیچوقت جایی نمیرن.
‫واقعاً با این جمله ـت تحت تأثیرم قرار دادی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫شما دوتا، دیگه کافیه!
‫حدود بیست و خرده ای سلاح سنگین و سلاح کمری،
‫حدود چند هزارتا گلولۀ کریپتونایتی...
‫و به علاوۀ یه کلکسیون عظیم از:
‫چاقو و شمشیر و نیزه داریم.
‫نسخه های اولیۀ توی آزمایشگاه تحقیق و توسعه چی؟
‫سلاح های شیمیایی رو میگم.
‫احتمالاً حدود پنج شش تا ‫که توی مراحل مختلف توسعه ان.
‫توی انبارتون چقدر کریپتونایتِ خام دارید؟
‫به اندازۀ یکی دوتا انبار. ‫چرا این همه سؤال می پرسی؟
‫به هر حال همه ـشون قراره از بین برن.
‫به نظرم این کار اشتباهه.
‫چی؟
‫ما به 7734 نیاز داریم.
‫از اولش هم برای همین بهش اجازۀ فعالیت دادی.
‫بعدش دیدم چطور به خانواده ام آسیب زد.
‫این اسلحه ها می تونن بکُشنت.
‫آره، برای همین لازمشون داریم.
‫کلارک، تو دشمن نیستی!
‫آره، ولی ممکن بود بشم.
‫ببین سم، افرادی مثل من...
‫بدون این اسلحه ها،
‫فنا ناپذیریم.
‫و اگه اتفاقی مشابه این دوباره بیفته...
‫و از قبل نقشه ای نکشیده باشیم ‫و حرکت پیشگیرانه ای نداشته باشیم...
‫همه چیز تموم میشه.
‫کارِت خوب بود، جان!
‫بازآفرینی بی نقصی از طراحی اصلی!
‫فکر می کنم ناتالی اگه اینجا بود بهت افتخار می کرد.
‫حالا که لباست تکمیل شده...
‫و همۀ جنگجویان دشمن بازداشت شدند،
‫میشه شاخص های مأموریت جدیدمون رو ازت بپرسم؟
‫هنوز دارم روش فکر می کنم.
‫شاید بد نباشه یه تلاش دیگه برای دیدنِ خواهرت بکنی
‫می دونی، یه جورایی داری سمج میشی.
‫من برای پیش بینی نیازهات برنامه ریزی شدم.
‫سلامت بهینۀ روانی نیازمند به...
‫شکل گیریِ روابط میان فردی ـه.
‫سلام، ببخشید.
‫الان رسیدم خونه و یه صداهایی شنیدم، پس...
‫خب...
‫واقعاً اینو از صفر ساختی، آره؟
‫خیلی فوق العاده ـست.
‫عشق کارهای فنی ای؟
‫نمی دونم چی هستم.
‫همیشه ورزشکار بودم، پس نمی دونم.
‫منم همینطور.
‫می دونی، می تونی بیشتر از یه چیز باشی.
‫شاید بد نباشه یه قصه از بچگی هات...
‫برای جاناتان بگی.
‫میشه لطفاً فقط خاموش بشی؟
‫جاناتان!
‫چرا مدرسه نیستی؟
‫به نفعته به خاطر بیانیه زنگ زده باشی.
‫الان نه، لوئیس. ‫موضوع مهمی ـه.
‫- چی شده؟ ‫- موضوع کلارک ـه.
‫نگرانشم.
‫[صفحۀ نیازمندی های روزنامه]
‫سلام، سوف.
‫مامان،مشکلی پیش اومده؟
‫منظورت چیه، عزیزم؟
‫بابا ازم پرسید می خوام برم یه مدرسۀ دیگه یا نه.
‫نه، گُلم. بابایی همینجوری داشته می پرسیده.
‫الان میام، باشه؟
‫الو؟
‫عه، سلام «کیا».
‫دستگیر؟
‫جان، از تو بعیده که قانون شکنی کنی.
‫می دونم، می دونم، ولی یه دختره هست ‫که سال پایینی ـه.
‫و نمی دونم والا. خیال می کردم...
‫خیال می کردم خیلی از من سر تره. خب؟
‫برای جلب توجه یه دختره، کلاس رو پیچوندی؟
‫نکته ـش همینجاست.
‫فقط می خواست در مورد اتفاقاتی که پیش اومده بپرسه. ‫مثلاً...
‫ادج، قدرت ها، بابابزرگ...
‫و؟
‫من که چیزی بهش نگفتم.
‫باید یه صحبتی با هم بکنیم.
‫آره، باید بکنیم. ‫جان کلاسش رو پیچونده.
‫چی؟ برو طبقۀ بالا.
‫بعداً به حساب تو می رسم.
‫بعد از اینکه حرفم رو زدم...
‫در مورد اون حرف می زنیم.
‫- به بابام گفتی پروژۀ 7734 رو نگه داره؟ ‫- آره، آره.
‫قبلش باید به تو می گفتم.
‫جاناتان، طبقۀ بالا!
‫بعد از این همه بدبختی ای که کشیدیم...
‫- می دونم، می دونم. ‫- چرا؟
‫چون کار درست همینه.
‫این ربطی به ادج نداره، مگه نه؟ ‫مربوط به خودت میشه.
‫لوئیس، نزدیک بود جان آیرونز رو بکُشم.
‫- ولی نکُشتی! ‫- آره ولی اگه کُشته بودم چی؟
‫یعنی بعدش کی می مُرد؟
‫من قسم خوردم تا از مردم این سیاره دفاع کنم.
‫تا الان عملکردم در حد معقول بوده،
‫ولی اگه یه موقع گول خوردم یا فاسد شدم چی؟
‫- هیچوقت همچین اتفاقی نمیفته. ‫- ولی تازگی افتاد!
‫مردم این دنیا حق دارن که وسیله ای...
‫برای دفاع از خودشون...
‫در برابر تنها چیزی که نمی تونم ‫ازش نجاتشون بدم داشته باشن: از خودم!
‫اگه همچین اسلحه هایی وجود داشته باشه،
‫اونوقت به دست آدمای نااهل می رسه...
‫و اونموقع باید چیکار کنیم؟
‫مدرسه پیچوندن کافی نبود،
‫این یکی باید می رفت دستگیر می شد!
‫اگه جفتشون دارن بدرفتاری میکنن،
‫تنبیهشون می کنیم.
‫من پشت فرمون میشینم.
‫- لوئیس، در مورد اون چیز دیگه... ‫- چی؟
‫من درست میگم. تو اشتباه میکنی.
‫درک می کنم چرا همچین فکری می کنی.
‫می دونی اونموقع که بابام...
‫به جان هنری آیرونز...
‫اجازۀ شلیک موشک رو داد چه حسی داشتم؟
‫شرمنده!
‫پس چرا ریسکِ دوباره پیش اومدنش رو بکنیم؟
‫گفتم که. چون...
‫چون کار درست همینه.
‫اصلاً این حرف دیگه معنایی هم داره، کلارک؟
‫امروز به کریسی دروغ گفتم ‫تا از خانواده ام محافظت کنم.
‫خط قرمزِ مقدس خودمو ‫در نقش روزنامه نگار زیرپا گذاشتم.
‫جفتمون هر از گاهی توی...
‫اخلاق روزنامه نگاری، به جاده خاکی میزنیم.
‫وقتی پای حفظ کردنِ رازت در میون باشه،
‫نه توی خبرهایی که در موردشون تحقیق می کنیم.
‫آره ولی ادج برادر منه.
‫اون کریپتونی ـه. این خبر فرق می کنه.
‫چرا باید با این موضوع مشکلی نداشته باشم که ‫ارتش یه کد رمزی...
‫برای کُشتن شوهرم داره؟
‫اونم با وجود یه عالمه روانی ‫که میخوان سر به تنت نباشه!
‫واقعاً به نظر فکر خیلی بدی میاد.
‫لوئیس، میشه لطفاً فقط گوش کنی...
‫نه، هیچ حرفی نداری که دلم بخواد بشنوم...
‫و الان عصبانی ام و ‫چون سرت داد زدم احساس شرمندگی می کنم...
‫ولی از طرفی هم باید عصبانی بمونم...
‫تا جوردن رو مثل سگ بترسونم.
‫پس تو همینجا بمون...
‫و بذار جفتمون یه کم فکر کنیم...
‫و بعداً در موردش حرف می زنیم.
‫بعد از اینکه وثیقه گذاشتم ‫تا پسرم رو از زندان در بیارن!
‫- چیکار می کردین؟ ‫- واقعاً درکتون نمی کنم.
‫- می تونم توضیح بدم. ‫- واقعاً شرمنده!
‫سلام لانا. ‫شما هم باید مادر جوردن باشید.
‫کیا، چی شده؟
‫بدون اجازه وارد منطقۀ نزدیک برکۀ اطلس شده بودن.
‫شوخیت گرفته؟
‫وقتی هم سن و سال اونا بودیم، ‫همیشۀ خدا می رفتیم اونجا.
‫بجز اینکه اونجا یه ملک شخصی ـه ‫نمی دونم چی بهت بگم.
‫معاون، اگه لانا هم حتی نمی دونست ‫اونجا ملک شخصی ـه...
‫پس مطمئنم بچه ها هم نمی دونستن.
‫و بهتون قول می دم یه دنیا بلای غیرقابل تصور...
‫در انتظار پسرمه، چون مدرسه ـش رو پیچونده!
‫سارا هم همینطور.
‫دیگه هیچوقت تکرار نمیشه.
‫چون صرفاً گذاشت با یه اخطار برید...
‫- دلیل نمیشه که نادیده بگیریمش. ‫- مامان...
‫- هنوز حرف نزن! ‫- داشتم می گفتم...
‫مشکل اصلی خانوادۀ کوشینگ هستن.
‫جدی میگم کلانتر، من از همون روز اول...
‫به مورگان ادج مشکوک بودم.
‫ولی کایل رو که می شناسی. ‫همه ـش اصرار می کنه...
‫تا اینکه بالاخره به هدفش برسه.
‫یعنی راستش...
‫قربانی های اصلی ما هستیم.
‫خدا می دونه چه مزیت هایی...
‫از اون کار خاصِ لانا نصیبشون شد.
‫- هیچ مزیتی! ‫- لانا...
‫به ما هم مثل بقیه دروغ گفته شد.
‫دقیقاً همونطور که تو وقتی گفتی میخوای کمکمون کنی ‫بهمون دروغ گفتی.
‫میخوای بریم یه جای دیگه صحبت کنیم؟
‫گفتی میخوای سو تفاهم ها رو رفع کنی،
‫ولی تنها کاری که کردی این بود که ‫خودتو کشیدی کنار...
‫تا وقتی موقع انتخابات شهرداری رسید ‫دودش تو چشمت نره.
‫دارم کاری که به نفع شهره رو میکنم.
‫داری کاری که به نفع خودته رو میکنی...
‫اونم به قیمتِ آبروی خانوادۀ من!
‫و باید به خاطر این کارِت از خودت خجالت بکشی.
‫حالت خوبه؟
‫الان نمی دونم حالم چطوره.
‫- احساسات مختلفی دارم. ‫- بیشتر عصبانی هستی، درسته؟
‫خیلی عصبانی ام! تا حالا به این توجه کردی که...
‫که چقدر صورت شهردار، مُشت خورش ملس ـه؟
‫آره، توجه کردم.
‫خدا!
‫می دونی، فقط اون نیست.
‫انگار کل این شهر...
‫بهمون پشت کرده.
‫فقط دنبال یه راه برای فراموش کردن هستن.
‫مقصر دونستنِ شما ‫آسون تر از اینه که خودشون رو مقصر بدونن.
‫آره، ولی بازم دردناکه!
‫اسمالویل همیشه هوای منو داشته.
‫برای همین توش زندگیم رو تشکیل دادم،
‫ولی الان دارم میگم ایکاش ‫برای روز مبادا برنامه داشتم...
‫چون همه دست رد به سینه ام زدن...
‫و هیچ پس اندازی ندارم...
‫و به هیچ جای دیگه ای وصل نیستم.
‫و نگران خانواده ام هستم، لوئیس...
‫مخصوصاً وقتی آدمایی مثل شهردار «دین»...
‫دارن داستان رو جور دیگه ای تعریف می کنن.
‫درست نیست! درست نیست!
‫و اینجا اون شهری نیست که قبلاً عاشقش بودم.
‫برو توی اتاقت. ‫بعداً دربارۀ این قضیه حرف می زنیم.
‫سلام.
‫با یه اخطار ولشون کردن.
‫خوبه.
‫جان هنوز بالا توی اتاقشه.
‫- بهتره در موردِ... ‫- باید در مورد...
‫اول تو بگو.
‫کلارک، تو اشتباه می کنی.
‫لوئیس، باید یه نقشه داشته باشیم.
‫چرا؟
‫چون ذهنت قابل فاسد شدنه؟
‫الان مدرک داریم!
‫قلبت از ذهنت قوی تره.
‫نه، متوجه نیستی.
‫کلارک، من خودم عاشق نقشه های روز مبادایی ام...
‫ولی این یکی ریسک های خیلی بزرگی داره،
‫اونم به خاطر چیزی که ثابت کردی تهدید حساب نمیشه.
‫خیلی هم اینطور نیست.
‫منظورت چیه؟
‫بابام بهم کنترل کردن رو یاد داد.
‫تقریباً 40 ساله که دارم قدرت هام رو...
‫هر ثانیه از هر روز...
‫کنترل می کنم،
‫ولی وقتی زاد کنترلم رو به دست گرفت،
‫برای اولین بار...
‫احساس کردم که بیخیال شدن چه حسی داره.
‫تا واقعاً بیخیال همه چی بشم.
‫کلارک، اونا احساسات زاد بودن، نه تو!
‫می دونم، ولی من حسش کردم.
‫خودم بودم.
‫و نمیگم می خوام این حقیقت داشته باشه...
‫کاش حقیقت نداشت...
‫ولی حس خوبی داشت!
‫حس خیلی خیلی خوبی داشت.
‫این احساس نگرانم می کنه.
‫حتی اگه کمترین شانسی وجود داشته باشه که...
‫دوباره یه موقع بازیچۀ اون میل به بیخیالی بشم...
‫دنیا یه راهی برای اینکه جلوی منو بگیره لازم داره.
‫فکر نمی کنم هیچوقت همچین اتفاقی بیفته.
‫- لوئیس... ‫- ولی...
‫اگه یه موقع اشتباه کرده باشم...
‫و اگه این باعث میشه احساس بهتری داشته باشی ‫پس قبول!
‫بیا یه حرکت پیشگیرانه داشته باشیم،
‫ولی صد سال سیاه...
‫توی این قضیه به وزارت دفاع اعتماد نمی کنم.
‫پس باید یه نفر رو پیدا کنیم که قابل اعتماده.
‫میخوای یه بار دیگه بگی چی گفتی؟
‫می دونم خواهش بزرگیه.
‫می خوای من و فقط من...
‫قابلیتِ کُشتنت رو داشته باشم؟
‫اگه یه موقع لازم شد، آره.
‫ولی الان می دونم کی هستی.
‫می دونم، ولی این برای وضعیت هاییه که ‫قابل پیش بینی نیستن،
‫و تو خودت از نزدیک دیدی که...
‫چه خرابی هایی می تونم برای این دنیا به بار بیارم.
‫دارم سعی می کنم فراموش کنم.
‫یادت رفته؟ الان دیگه کُشتنِ تو...
‫تنها هدف زندگی کردنم نیست.
‫نباید هم باشه.
‫جان، شک ندارم توی این دنیا راه خودتو پیدا می کنی،
‫ولی به نظرم می تونی همزمان نگهبانِ 7734 هم باشی.
‫اومدی اینجا تا از این دنیا در برابر من محافظت کنی،
‫الان هم دارم ازت همینو می خوام.
‫به سم زنگ می زنم.
‫[مجلۀ اسمالویل]
‫انتظار نداشتم تو رو ببینم.
‫یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫یه جورایی سرم شلوغه، لوئیس.
‫حق با تو بود. دروغ گفتم.
‫بابام داره یه چیزی رو قایم می کنه ‫و نمی تونم به اعتمادش خیانت کنم.
‫این خبر بزرگتر از تو یا باباته.
‫ما نسبت به مردم مسئولیت داریم.
‫این شهر داره از هم می پاشه.
‫باور کن می دونم.
‫مردم دارن همدیگه رو جِر واجِر می کنن،
‫و دنبال یه مقصر می گردن و اگه هیچ کاری نکنیم...
‫ما هم مثل هر کس دیگه ای ‫توی نابودی این شهر مسئولیم.
‫کاش میشد کاری کرد!
‫نمی تونم این خبر رو بنویسم.
‫اونقدر بهش نزدیکم که نمی تونم بی طرف باقی بمونم،
‫ولی تو می تونی.
‫این یه بیانیه از طرف باباته!
‫اون نمیاد همه چیز رو علنی کنه...
‫ولی این در حدی هست که بشه ‫عمدۀ خبر رو منتشر کرد...
‫و تقصیرها رو گردن کسی که حقشه انداخت:
‫مورگان ادج!
‫خیلی کارِ داغونی کردی، لوئیس.
‫می دونم.
‫امیدوارم بتونم اعتمادت رو دوباره به خودم جلب کنم.
‫اونجا چیکار می کنی؟
‫من تنها نیستم.
‫کل این مدت بدون هیچکدوم از هم نوع هام بودم،
‫چندین سال...
‫تنها بودم، پدر!
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫اون هیچ ارتباطی باهات نداره.
‫از خاندان «ال» ـه. اون برادر...
‫برادرته، آره.
‫فقط به واسطۀ اصل و نسب!
‫یه اصل و نسبِ رقت انگیزِ خیانت آمیز!
‫اون یه قهرمان شده، پدر.
‫اون هیچی نیست!
‫یه راه دیگه پیدا می کنم.
‫همچین کاری نمی کنی.
‫وقتی دستگاه نابودگر رو پیدا کردم،
‫- بهش نشون میدم چیکار می تونیم بکنیم. ‫- تال، نه!
‫خودمو بهش می شناسونم،
‫و بهش همون چیزی رو میدم که اون هم اینجا نداشته! ‫(خانواده)
‫تال، گوش کن چی میگم.
‫لازم نیست این کار رو به روش تو انجام بدم، پدر.
‫اینجوری احیا رو خراب می کنی.
‫خرابش نمی کنم. ‫فقط نمی خوام برای انجامش بمیرم.
‫راه من، تنها راهشه!
‫تال؟ تال؟
‫تال، چیکار می کنی؟ نه!
‫راه تو تنها راهه.
‫خداحافظ، پدر.
‫واقعاً نمی دونم الان باید چی بگم.
‫می تونی با یه عذرخواهی شروع کنی.
‫ببخشید که پلیس ها عصبانی شدن...
‫که ما رفتیم کنار دریاچه!
‫می دونی، قضیۀ ورود بدون اجازه رو فراموش کن، سارا.
‫مدرسه رو پیچوندی. ‫این غیرقابل قبوله!
‫باید توی کلاس بشینم تا ملت در مورد من یا شما...
‫حرف بزنن؟
‫همه به خاطر قضیۀ ادج ما رو مقصر می دونن ‫و من دیگه خسته شدم. خب؟
‫پس لطفاً حبس خونگیم بکنید.
‫خیلی هم کُشته مُردۀ این نیستم که ‫برم توی این شهر غم انگیز کوچیک...
‫کنار این آدمای کینه ایِ کوته فکرِ آشغال!
‫می دونید چیه؟ برای امشب دیگه بسه.
‫فردا از اول شروع می کنیم. باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫از دست نوجوون ها!
‫کاش قیافۀ شهردار «دین» رو می دیدی.
‫خودش می دونه اشتباه می کرده.
‫خب، اونم به فکر خودشه دیگه.
‫اوضاع فقط بدتر و بدتر میشه، مگه نه؟
‫شاید حق با تو باشه، کایل.
‫شاید بهتر باشه وسایلمون رو جمع کنیم...
‫و تا می تونیم از اینجا دور بشیم.
‫چیزیمون نمیشه.
‫اصلاً می دونید چقدر توی دردسر افتادید؟
‫نمیشه همینجوری مدرسه رو بپیچونید.
‫برام مهم نیست فکر و ذکرتون سارا کوشینگ شده...
‫یا اومدین خونه با جان هنری رُبات بسازید.
‫- فکر و ذکر؟ ‫- یه لباس جنگی ـه.
‫بچه ها، شماها خیلی سختی کشیدین.
‫می خواید یه کم خودتون رو تخلیه کنید، ‫درک می کنم!
‫ولی یه سری قوانین هست...
‫و نباید با نادیده گرفتنِ زحماتی که معلم هاتون...
‫توی کلاس هاتون می کشن، بهشون بی احترامی کنید.
‫- شرمنده ایم. ‫- واقعاً شرمنده.
‫می خواید یه بار دیگه...
‫یه جور بگید که باورمون بشه لطفاً؟
‫- شرمنده. ‫- شرمنده.
‫ممنون.
‫حالا اوضاع بالاخره داره آروم میشه،
‫پس وقتی حبس خونگیتون تموم شد،
‫می تونید دوباره نوجوون های معمولی باشید...
‫و باور کنید، توی شهرهای کوچیک ‫اتفاقاً خیلی خوش میگذره.
‫خیلی خب، برید بخوابید. الان!
‫چیه؟
‫«توی شهرهای کوچیک خیلی خوش میگذره».
‫فقط می خواستم یه چیزی بهشون بگم ‫که بهش امیدوار باشن.
‫- به طرز عجیبی خوشم اومد! ‫- عه، جداً؟
‫اونوقت هنوز به شهرهای کوچیک علاقه پیدا نکردی؟
‫به شوهرم که توی شهر کوچیکه علاقه پیدا کردم.
‫هممم. با اینم کارم راه میفته.
‫چند وقت پیش شروع شد؟
‫چند دقیقه میشه، قربان.
‫یه تیم بفرست بررسیش کنه.
‫- علائم حیاتیش؟ ‫- علائم حیاتی نداره، قربان.
‫چیزی دریافت نمی کنیم.
‫اون میدانِ کریپتونایتی رو حداکثر کنید.
‫از اونجا بیارشون بیرون.
‫ادج!
‫رفتش.
‫کدوم گوری رفت؟
‫تو یه مأموریت داشتی!
‫- یه مأموریت! ‫- یه مأموریت!
‫و چون ضعیف هستی، ازش منحرف شدی.
‫- ضعیف! ‫- ضعیف!
‫دیگه ازش منحرف نمیشی.
‫حالا برو و کاری که براش فرستاده شدی رو کامل کن.
‫- نابودگر شو! ‫- نابودگر شو!
‫نابودگر شو!
‫وگرنه اینو بدون که تنها دلیل از دست رفتنِ کریپتون،
‫تو بودی.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»