‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫من با یه هدف اومدم اینجا:
‫تا نسل کریپتونی ـمون رو ادامه بدم.
‫کریپتون بالاخره احیا میشه،
‫و مادرمون میاد پیشمون.
‫- کمکم کن این کار رو بکنم، برادر. ‫- این راهش نیست.
‫باید همۀ کسانی که ادج براشون ‫ضمیر خودآگاه کریپتونی کاشته رو برگردونم.
‫تمام انرژیم رو یک جا خالی میکنم. ‫کفایت میکنه.
‫اونجوری تا چند روز، از کار افتاده میشی.
‫- بابا؟ ‫- سارا!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫نه، نه، نه!
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫بالاخره اون روز فرا رسید.
‫خیلی خوشحالم که اینجا می بینمت.
‫- کی هستی؟ ‫- من «جور-ال» هستم.
‫و تو...
‫تو پسر منی!
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫اینجا...اینجا جاییه که می تونی به دور از...
‫چشم های فضولِ دنیا، آموزش ببینی.
‫یاد بگیری که واقعاً کی هستی...
‫و چرا به اینجا فرستاده شدی.
‫از کجا به اینجا فرستاده شدم؟
‫تو روی سیارۀ کریپتون به دنیا اومدی.
‫اسم واقعیت «کال» ـه.
‫آخرین پسر از خاندانِ «ال». ‫(کال-ال)
‫چرا من انقدر متفاوتم؟
‫به خاطر خورشیدِ زمین.
‫سلول هات پرتوهاش رو به نحوی جذب میکنن...
‫که انسان ها نمی تونن جذبشون کنن.
‫با این کار انرژی ای تقریباً بی حد و حصر درست میشه.
‫پوستت، استخوون هات و عضلاتت...
‫قدرتی غیرقابل تصور میگیرن.
‫به مرور زمان بهت یاد میدم...
‫که چطور از اون قدرت،
‫اون سرعت،
‫و اون زور استفاده کنی.
‫یاد میگیری کارهایی رو انجام بدی...
‫که هیچوقت فکر نمیکردی روی این زمین ممکن باشن.
‫یوهو!
‫من آماده ام، پدر. ‫یه حسی بهم میگه!
‫از نظر جسمی و روحی آره.
‫ولی یه چیز دیگه هست که باید یاد بگیری،
‫چیزی که اینجا نمی تونم بهت یاد بدم.
‫- چه چیزی؟ ‫- دلیل اینکه دلت میخواد بهشون کمک کنی.
‫برو.
‫دوباره به دنیا ملحق شو.
‫سفرۀ دلت رو براشون باز کن.
‫ببین چرا دلت میخواد قهرمانشون بشی.
‫فهمیدم واقعاً کی هستم.
‫پدر کریپتونیم رو دیدم.
‫کریپتونی؟
‫کریپتون سیارۀ مادریمه که اصالتاً بچۀ اونجام.
‫می دونم چرا این قابلیت ها رو دارم، مامان.
‫می دونم چرا به زمین فرستاده شدم...
‫تا قهرمانش باشم.
‫برای همین برگشتی خونه؟
‫تا قهرمان باشی؟
‫آره...
‫ولی هنوز نه!
‫قبلش باید یه نفر رو ببینم.
‫کایل دیگه الاناست که برسه.
‫لانا!
‫سلام.
‫- سلام، یه خبر خوب دارم. ‫- چی؟
‫باشه.
‫متأسفم، کلارک.
‫ولی تو خیلی وقت بود که رفته بودی.
‫مردم به زندگی هاشون ادامه میدن.
‫آره.
‫- آره، گمونم همینطور باشه. ‫- با من بیا.
‫میخوام یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫این چیه؟
‫بعد از اینکه رفتی، ‫خواب دیدم داشتی پرواز میکردی.
‫ولی اون پسری که میشناختم نبودی،
‫به شکلِ الانت بودی. ‫برای همین اینو درست کردم.
‫مامان...
‫اینکه بعد از مرگ بابا تنهات گذاشتم...
‫وای...عزیزم،
‫اونموقع لازم بود اون کار رو بکنی،
‫الان هم لازمه این کار رو بکنی.
‫وقتشه بری دنیا رو نجات بدی، کلارک.
‫فکر کنم هنوز یه چیزی رو سینه ـش بخواد.
‫ببخشید، خانم؟ خانم؟
‫می دونید خیابون «میلج» کجاست؟
‫خیابون میلج. خیابون میلج.
‫عذر میخوام، جناب. ‫عذر میخوام!
‫می دونید خیابون میلج کجاست؟
‫ترمزها کار نمیکنن. نمی تونم نگهش دارم.
‫چراغ قرمزه. لایی بکِش.
‫- یه سری آدم جلومن. ‫- مراقب باش!
‫دیدید چی شد؟
‫- بفرما، رفیق. ‫- ممنون.
‫لباس باحالی داری.
‫ممنونم. مامانم برام درست کرده.
‫- وای خدا! ‫- اوه!
‫- صحنه رو دیدی؟ ‫- آره، همینجا...بیا ببین.
‫- اونو دیدی؟ ‫- چیو؟
‫یه نفر الان یه بچه رو نجات داد ‫و نذاشت ماشین بکُشتش...
‫و بعدش پرواز کرد رفت توی آسمون.
‫- پرواز کرد؟ ‫- پرواز، می دونی...
‫مثل پرنده یا هواپیما و اینا. ‫(اشاره به دیالوگ معروف سوپرمن)
‫باور نکردنی بود.
‫دیدی چی شکلی بود؟
‫شبیه مردی بود که شنل پوشیده و پرواز میکنه.
‫روزنامۀ «دیلی پلنت» باید این خبر رو بشنوه.
‫این رزومه نیست، درخواستِ کمکه!
‫عه، خب...اوه، اوه...ببخشید.
‫خب، من اتفاقاً سابقۀ روزنامه نگاریِ با کیفیت...
‫- برای روزنامۀ مدرسه داشتم. ‫- ببین، اینجا متروپلیس ـه.
‫روزنامه نگارهای مستعد میخوام، ‫نه آدمای از همه جا رونده شده!
‫وقتی قشنگ با تجربه شدی، بیا پیشم.
‫نه، نه، نه. آقای وایت. ‫آقای وایت، لطفاً ببینید.
‫من سریع یاد میگیرم،
‫و هر کار بخواید میکنم.
‫فقط...فقط یه فرصت بهم بدید.
‫باشه، خبری از بیمۀ سلامت یا...
‫- اضافه کاری نیست. ‫- عیبی نداره.
‫و هر پنج شنبه باید لباس های ‫خشکشویی شده ام رو تحویل بگیری.
‫باشه، حتماً. باشه جناب.
‫باشه، بچه جون. استخدامی.
‫حالا سعی کن خودتو برسونی.
‫باشه. میخواید...؟ ‫بهتره که...ولش کن.
‫باشه، این...
‫تمام کسانی که اینجا هستن ‫قابل اعتمادترین دوست های...
‫مردم متروپلیس هستن.
‫- اینو یادت نره! ‫- چشم، جناب.
‫با لین بگرد. اون راه و چاه رو بهت یاد میده.
‫لین، جناب؟
‫کی بهت گفته کراوات بزنی؟
‫بذار حدس بزنم. «لامبارد»؟ ‫به حرفاش توجه نکن.
‫گرچه می تونه برای بازی های تیم «میتیرز» ‫بلیت بگیره.
‫- بیسبال دوست داری؟ ‫- معلومه!
‫آخه کی از تفریحات آمریکایی خوشش نمیاد، خانم لین؟
‫بگو لوئیس.
‫نگفتی اسمت چیه.
‫کنت. کلارک. کلارک کنت.
‫آخ، آخ. ببخشید.
‫تا حالا با کسی به اسم کلارک آشنا نشده بودم.
‫منم تا حالا با کسی به اسم لوئیس ‫آشنا نشده بودم.
‫راستش معلم کلاس اولم...
‫لوئیس هنیگن بود، پس در اصل...
‫در اصل تو میشی دومین نفر!
‫کجا بوده؟
‫قایقی که توی رودخونۀ هابز ‫داشته غرق میشده رو نجات داده.
‫جیمی یه عکس هم گرفته.
‫به نظر خبر خیلی بزرگی میاد.
‫آره، همۀ روزنامه نگارهای اینجا...
‫سر از پا نمیشناسن تا خبرش رو پوشش بدن.
‫از دستِ پسرها و قهرمان هاشون!
‫مگه قهرمان ها چیز خوبی نیستن؟
‫چرا، معلومه که هستن. ‫منم می دونم به این یارو نیاز داریم،
‫فقط اینکه از وقتی پیداش شده...
‫همۀ توجه ها رو به سمت خودش جلب کرده.
‫متروپلیس مشکلات زیادی داره...
‫که منحصر به عملیات های نجات نمیشن.
‫مشکلات ساختاری! ‫بیا، اینجا رو ببین.
‫- این رعد و برق ها؟ ‫- علامت نازی هاست.
‫همه جای بخش جنوبی متروپلیس دیده میشن،
‫و در کنارشون یه سری حملات آتش افروزی...
‫بر علیه مشاغل سهم اقلیتی راه انداختن.
‫نظری داری که مسئول این کارها کیه؟
‫طبق چیزایی که شنیدم، یه روانی...
‫با نقاب فلزی و پالتوی بارانی.
‫- از این ماجرا خبر نداشتم. ‫- دقیقاً حرف منم همینه.
‫من چندین ماهه دارم این خبر رو پوشش میدم،
‫ولی خبرهای من همه ـش تحت الشعاعِ ‫مرد معجزه آسای ملت قرار میگیرن.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫یه روانی با نقاب فلزی و پالتوی بارانی؟
‫به نظر... ‫آقا، گوشم با شماست.
‫یوهو! آره!
‫کلارک، کلارک، باید یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫باید قبل از اینکه «پری» بره خونه ‫اینو بهش بدم.
‫- حدس بزن الان کی دستگیر شد؟ ‫- عه!
‫- اونو ولش کن. ‫- صبر کن...عه، نه...من باید...
‫باشه.
‫یه حسی بهم میگه یکی از این کثافتا...
‫مظنون ماست.
‫واقعاً توی این کار خیلی ماهری.
‫ممنون.
‫من...دیگه باید برم.
‫چرا با این عجله؟
‫با کسی قرار داری؟
‫نه، نه، اینجوریا نیست.
‫فقط...میخوام بازپخش «ساینفیلد» رو ببینم.
‫یه مقدار ناگت مرغ داغ کنم. همین.
‫خیلی بهم کمک کردی، کلارک.
‫اگه بخوای احتمالاً بتونم با پری صحبت کنم...
‫تا بخش مختص خودت رو بهت بده:
‫سیاست داخلی یا از اینجور چیزا.
‫عه. هممم...نه!
‫با این وضع مشکلی ندارم.
‫ترجیح میدم اینجا باشم.
‫به خاطر این خبر یا من؟
‫هممم...
‫حس میکنم سؤال انحرافی ـه.
‫- شب بخیر، کلارک. ‫- شب بخیر، لوئیس.
‫لوئیس رو ندیدی؟
‫رابطش توی کتابخونه دوباره بهش زنگ زد.
‫یه چیزایی راجع به یه یارویی گفت ‫که توی فروشگاه ابزار آلات کار میکنه.
‫- هنری میلر؟ ‫- اوهوم.
‫نباید این کار رو بکنی، هنری.
‫اونا هیچ گناهی ندارن.
‫اونا جاشون اینجا نیست.
‫اینجا مسابقات دو و میدانی نیست، کنت!
‫این آدما محلۀ منو دزدیدن،
‫اونوقت تو جوری قضیه رو می پیچونی ‫که انگار من آدم بَده ام؟
‫من قهرمانِ کوفتیِ اینجام!
‫حتی تو هم نمی تونی همه ـشون رو نجات بدی.
‫حالا کی قهرمانه؟
‫از کجا خبردار شدی؟
‫گزارش هایی که ‫توی «دیلی پلنت» چاپ میکنی رو میخوندم.
‫ولی قوۀ شنیداریم هم بی تأثیر نبود.
‫قوۀ شنیداریت؟
‫آها!
‫اَبَر شنواییم!
‫ما رسماً با هم آشنا نشدیم. ‫من لوئیس لین هستم.
‫خوشوقتم، خانم لین.
‫اونوقت تو دقیقاً کی هستی؟
‫آقای متروپلیس؟
‫مرد سرخ آبی؟
‫مطمئنم خودت یه اسمی برام در نظر میگیری.
‫اون کی بود؟
‫سوپرمن!
‫به برنامۀ «دیلی پلنت تودی» خوش اومدید.
‫من لوئیس لین هستم و در کنار من...
‫سوپرمن در اولین مصاحبۀ تلویزیونیشه.
‫ممنونم که قبول کردی بیای اینجا.
‫ممنونم که دعوتم کردین.
‫حالا همونطور که میدونی از زمانیکه اولین بار...
‫بیش از یکسال پیش خودتو توی متروپلیس...
‫نشون دادی، دنیا مسحورت شده. ‫یکی از سؤال های اساسی...
‫که در مورد سوپرمن پرسیده میشه...
‫اینه که قبل از اون، چند وقت روی زمین بودی.
‫خب، در اصل کل زندگیم!
‫- بعد از اینکه سیاره ام نابود شد... ‫- کریپتون؟
‫درسته، وقتی کریپتون نابود شد...
‫محفظه ای که به وسیلۀ اون فرار کردم...
‫اینجا روی زمین سقوط کرد.
‫دقیقاً کجای زمین؟
‫هنوز آماده نیستم اینو فاش کنم.
‫گمانه زنی ها بر اینه که توی خاک ایالات متحده بوده.
‫خب، چون انگلیسی صحبت میکنم همچین برداشتی نکنید.
‫هر جایی ممکنه بوده باشه. ‫(به زبان کانتونی)
‫به چند تا زبون مختلف صحبت میکنی. ‫اینم یه جور قدرت ماورایی ـه؟
‫نه.
‫فقط کنجکاو بودم دنیا رو بشناسم.
‫میخواستم با آدمای مختلف و مناطق مختلف ‫بیشتر آشنا بشم...
‫برای همین روی زبان هاشون مطالعات انجام دادم.
‫چند تا زبان؟
‫همه ـشون.
‫وقتی مردم دنیا ازت بپرسن که...
‫دنبال چه ارزش هایی هستی، جوابشون رو چی میدی؟
‫خودم دوست دارم اینطور فکر کنم ‫که همۀ چیزهای خوب و شایسته!
‫حقیقت، عدالت.
‫به سبک آمریکایی؟
‫فکر کنم الان یه بنده خدایی...
‫داره سعی میکنه ازم اعتراف بگیره که ‫من بزرگ شدۀ اینجام.
‫کات!
‫میشه یه نفر یه نگاه به میکروفون لوئیس بندازه؟
‫خیلی خب بچه ها، برای کنترل صدا آماده باشید.
‫نه، اونو نمیگم.
‫فکر میکنم سوپرمن بهت علاقه داشته باشه.
‫چرت و پرت نگو.
‫ندیدی چطوری همه ـش بهت لبخند میزنه؟
‫من آرزومه کسی رو داشته باشم ‫که اینجوری بهم نگاه کنه.
‫اساساً فیلم های مورد علاقه ام اینجوری تموم میشن.
‫جنت، اون سوپرمنه. ‫این چیزا جزو خصوصیاتشه.
‫مؤدبانه به مردم نگاه میکنه.
‫خیلی خب، گوش کن. ‫الان به عنوان تهیه کننده ـت باهات صحبت نمیکنم.
‫به عنوان یکی از بهترین دوست هات صحبت میکنم.
‫- و دارم بهت میگم... ‫- جنت!
‫یه احساسات عاطفیِ جدی ای در جریانه...
‫- گوش کن چی میگم. ‫ - تو هم اگه میخوای با شایسته ترین مجردِ دنیا...
‫بری سر قرار، باید به خودت بیای.
‫برام جذابیتی نداره، خب؟
‫من عاشق یکی دیگه ام.
‫کلارکِ دفتر روزنامه ـمون.
‫یه چند ماهی میشه داریم قرار میذاریم.
‫می دونم دست و پا چلفتی ـه ‫ولی عاشقشم.
‫صحیح! اونی که عینک میزنه!
‫- آره. ‫- خیلی بانمکه.
‫- آره. ‫- خب، این عالیه لوئیس.
‫خبر نداشتم عاشق شدی.
‫به خاطر اینکه هنوز به کسی نگفتم، حتی به خودش!
‫ببین، یه سؤال یهویی در مورد سوپرمن داشتم.
‫احیاناً اَبَر شنوایی نداره که؟
‫میشه دیگه بریم؟
‫آره، آره.
‫عذر میخوام.
‫رفتارم حرفه ای نبود.
‫اشکالی نداره. اون...اون مرد خوش شانسی ـه.
‫فکر نکنی با این حرفا بهت آسون میگیرم.
‫- اگه آسون میگرفتی بهم بر میخورد. ‫- خیلی خب.
‫حاضری؟
‫دلشوره دارم.
‫فکر میکردم اصلاً نمیدونی دلشوره چیه.
‫وای، خیلی خوشحالم که اومدی.
‫آخ، نگاهش کن.
‫از وقتی که کلارک در مورد شما دوتا بهم گفت،
‫بی صبرانه منتظر بودم تا بیای مزرعه ـمون.
‫دیدی گفتم؟
‫خب، خوشحالم که بالاخره اومدم.
‫ممنونم.
‫خیلی از اهالی اسمالویل دارن له له میزنن ‫تا تو رو هم ببینن.
‫- مامان، مامان، مامان، قول دادی! ‫- بیخیال کلارک!
‫فقط همسایه ها و خانوادۀ ادلستین...
‫و دخترای کلوپ آموزشی هستن.
‫خب، دل تو دلم نیست که با همه آشنا بشم.
‫بیاید داخل. ‫ناهار حاضره!
‫اون فوق العاده ـست.
‫آره، می دونم.
‫حالا چرا انقدر لفتش دادی تا بیاریش اینجا؟
‫- چون باید آماده میشدم. ‫- برای اینکه منو ببینه؟
‫منظورم این نبود.
‫آوردمش اینجا تا هویت واقعیم رو بهش بگم.
‫عه، مطمئنی؟
‫به محض اینکه بهش بگی، دیگه راه برگشتی نیست.
‫آره، خب...
‫از همون لحظۀ اولی که دیدمش، ‫دیگه راه برگشتی نبود.
‫دنبالم بیا. ‫میخوام یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫مراسم ازدواجت چطور بود، پسرم؟
‫بهترین روز بود!
‫لوئیس خوشگل شده بود.
‫کاش می تونستی اونجا باشی.
‫باید همین الان از اینجا بری بیرون، پسرم.
‫- پدر، چی شده؟ ‫- برو!
‫همین الان از اینجا برو بیرون!
‫سلام عزیزم. ‫یه موضوعی هست که باید بهت بگم.
‫- لوئیس، امروز چه روزیه؟ ‫- من حامله ام.
‫قراره پدر و مادر بشیم.
‫خیلی خب، لوئیس، درست قبل از اینکه بیای بیرون...
‫- یه اتفاق خیلی عجیب افتاد. ‫- منم باورم نمیشه.
‫دقیقاً همونطوره که توی ماه عسلمون گفتی.
‫به خاطر همین بوده که رازت رو به کسی نگفتی.
‫تا بتونیم با هم یه زندگی مشترک داشته باشیم.
‫الان هم می تونیم یه خانواده تشکیل بدیم.
‫اصلاً تا الان نمی دونستم انقدر دلم بچه میخواد.
‫- وای خدا! ‫- همه چی روبراهه؟
‫آره، از روبراه هم یه چیز بیشتر!
‫ظاهراً قراره دوقلو داشته باشید.
‫چی؟ مطمئنی؟
‫اوه...الان اینا خودشونن؟
‫آره، حالا نمی تونم به قطع بگم...
‫ولی آره، ظاهراً پسر هستن.
‫چون دختر میخواستم این نصیبم شد.
‫باورم نمیشه یک دفعه ای قراره دو بار پدر بشم!
‫میشه لطفاً برام آب بیارید؟
‫به نظرت این به خاطر سوپرمنه؟
‫پدرم بهم اطمینان داد که هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫از اون طرف نمی دونست که دوقلو حامله ام...
‫و این خودش خیلی شوکه کننده بود.
‫ببین، مشکلی پیش نمیاد. بهت قول میدم.
‫کسی داره این حرف رو میزنه که مجبور نیست...
‫دوتا بچه رو همزمان به دنیا بیاره.
‫کلارک، من بچه ها رو ‫توی «قلعۀ تنهایی» به دنیا نمیارما!
‫این واقعی نیست.
‫در یک عمر خاطره،
‫هیچ چیز خاص تر از پدر شدن نیست.
‫- چیکار کردی؟ ‫- آروم باش، کال-ال.
‫اصلاً دوست ندارم این لحظۀ مهم رو از دست بدی.
‫جوردن و جاناتان کنت،
‫پسران دوقلوی لوئیس و سوپرمن.
‫نه، نه، خواهش میکنم، خواهش میکنم. ‫اونا فقط بچه ان.
‫تو اصلاً منو نمیشناسی، برادر.
‫هیچوقت به نوزادها آسیب نمیزنم.
‫ولی برعکسش، پسرای نوجوون...
‫بحثشون کاملاً فرق میکنه.
‫خوبه که بیدار شدی، کال-ال.
‫الان می تونیم در مورد شرایط تسلیم شدنت ‫با هم مذاکره کنیم.
‫پسرای من اهرم فشار نیستن.
‫این دستگاه رو «تر-لوک»...
‫یکی از بزرگترین دانشمندان کریپتون ساخت.
‫به کاربرش این امکان رو میده ‫که تا به ذهن خوابِ شخص دیگه جهت بده.
‫می دونستی به خاطر جرقۀ خورشیدیم ضعیف میشم.
‫برای همین تا اینجا دنبالت اومدم،
‫چون اینجا می تونم ارزشمندترین خاطراتت رو ‫غربال کنم.
‫- تا ازم اخاذی کنی؟ ‫- نه کال، تا درکت کنم.
‫تا درک کنم که چه دلیل احتمالی ای داشتی...
‫که به نسل خودت خیانت کردی.
‫باورم نمیشه همه ـش برای یه خانوادۀ انسانی بوده.
‫- تو هیچی از اونا نمی دونی. ‫- به اندازۀ کافی می دونم.
‫یه زنِ آدمیزاد و پسرهای دوقلو! ‫به طرز اسفناکی پیش پا افتاده ـست.
‫تو هم که بجای اینکه یه پسر واقعیِ کریپتونی باشی،
‫شبیه این روستایی های احمق...
‫زندگی روزمره ـت رو میگذرونی.
‫فقط من نیستم که بُعدِ کریپتونیم رو مخفی کردم.
‫من نقشه داشتم که این کار رو کردم، ‫نه اینکه شرمم بشه.
‫همینکه مردی به این بزرگی باشی ‫ولی به این نتیجه برسی که ارزشت کمتره...
‫خودش نشون میده که این دنیا چقدر معمولی ـه.
‫نمی دونم دنبال چی هستی...
‫ولی با تهدید کردنِ خانواده ام...
‫بهش نمیرسی.
‫این یه تهدید نیست، کال.
‫زندگی هاشون رو اینجوری نابود میکنم که ‫اون چیزی که...
‫خیلی برات مهمه، یعنی رازت رو...
‫به گوش همۀ دنیا می رسونم:
‫- سوپرمن خانواده داره. ‫- نه!
‫پس یه راه دیگه بهم بگو.
‫به عنوان برادرت ازت یه خواهشی کردم ‫ولی تو بهم حمله کردی،
‫به عنوان یه کریپتونی اومدم ولی ازم دزدی کردی،
‫به عنوان یه دوست اومدم ‫ولی تمام چیزایی که ساخته بودم رو خراب کردی.
‫اون هیچکدوم از این چیزا نیست. ‫(دوست، برادر، کریپتونی)
‫به حرف هاش گوش نکن.
‫این مَرده که ذهنت رو فاسد کرده.
‫ذهن مادرمون رو هم فاسد کرد.
‫باهاش صحبت کردم. لارا رو میگم.
‫اون معتقده هنوز ظرفیتِ خوب شدن رو داری.
‫همون موقع که کمکت کرد تا برای...
‫گرفتنِ جونِ کریپتونی ها نقشه بچینی؟
‫همون جون هایی که بدنِ...
‫انسان های بیگناه رو اشغال کرده بودن؟
‫بسه!
‫من با این شخصیتِ صوتی در مورد اخلاقیات بحث نمیکنم
‫من اینجا وایستادم، برادر.
‫با گوشت و استخوون و قلبی تپنده!
‫خانوادۀ اصلی ات!
‫با ارادۀ خودت بهم محلق شو.
‫نمی تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫پس کاری میکنم که عذاب بکِشی.
‫دوستت دارم، پسرم.
‫تو بزرگترین سرافکندگیِ زندگیم هستی، کال-ال.
‫در تمام عمرم رؤیای اینو داشتم...
‫که یه برادر و یه خانواده داشته باشم.
‫ولی آخرش تو دست رد به سینه ام زدی.
‫حتماً نباید اینجوری پیش میرفت.
‫این سردرد بدتر از وقتیه که ‫سرم رو محکم کوبیده باشم توی دیوار!
‫تا جایی که ما می دونیم...
‫باید در عرض یکی دو روز از بین بره.
‫حال امیلی چطوره؟
‫گیج شده. شوکه شده.
‫دقیقاً چی می دونه؟
‫مثل بقیه، فقط نکات کلیدی رو می دونه.
‫ادج داشته به مردم قدرت میداده،
‫و با ذهنشون ور میرفته تا کنترلشون کنه.
‫چیزی راجع به ضمیر خودآگاه فضایی ها نمی دونه؟
‫وزارت دفاع فکر میکرد بهتره این علنی نشه.
‫بازم درکش خیلی سخته.
‫و مردم این شهر دنبال جواب سؤالاتشونن.
‫آره. اونموقع دنبال کسی میگردن...
‫که تقصیرات رو بندازن گردنش و تقریباً مطمئنم...
‫من در رأس لیستشون قرار میگیرم.
‫تو نیت خِیری داشتی، عزیزم.
‫مشکل از نیتم نیست.
‫مشکل از این سرِ کله شقمه که حرف حالیش نمیشه.
‫نباید بدون اطلاعت میرفتم پیش ادج.
‫حالا که حرف از ادج شد، خبر داری کجا رفته؟
‫سوپرمن و وزارت دفاع دارن دنبالش میگردن.
‫مطمئنم به زودی پیداش میشه.
‫با این همه گشت های ارتشی...
‫انگار وسط شهر منطقۀ جنگی شده.
‫عین پایان دنیا می مونه.
‫فکر کنم بابابزرگ گفت به زودی میرن.
‫فقط باید همۀ کسانی که...
‫ذهنشون عوض و اینا شده بود رو بررسی میکردن.
‫بابام یه بُعد خوب داره ‫و یه بُعد نه چندان خوب.
‫ولی وقتی دیدم یه آدم کاملاً متفاوت شده...
‫- حتماً غیر عادی بوده. ‫- خیلی عجیب بوده!
‫فقط با وجود اینکه مامانم گفته بود ‫تقصیر خودش نیست...
‫بدترین چیزها به ذهنم رسید.
‫خب، بعضی وقتا آدم درست نمی فهمه...
‫که پدر و مادرها دارن راست میگن یا نه.
‫احتمالاً اونا هم در مورد ما همین نظر رو دارن.
‫انگار خانواده ها همیشه دارن به هم دروغ میگن...
‫که خیلی چیز مزخرفیه.
‫پس ممنونم که در مورد همه چیز باهام روراست بودید.
‫نه، نه، خواهش میکنم.
‫فقط...متأسفم که...
‫متأسفم که همچین تجربۀ تکون دهنده ای بود.
‫حداقل حقیقت بود.
‫اشکالی نداره یه لحظه با جوردن تنها باشم؟
‫باشه، باشه، حتماً.
‫سارا، من...من خیلی متأسفم.
‫همۀ اتفاقاتی که داشت میفتاد رو بهت نگفتم.
‫حتی جان بهم گفت که بهت بگم،
‫ولی من قبول نکردم. خیلی ترسیده بودم.
‫دیگه نمیخوام فقط دوست های ساده باشیم.
‫منم نمیخوام.
‫لوئیس...
‫یه لحظه...یه لحظه وایستا.
‫هممم...
‫گوش کن، میخواستم...میخواستم ازت عذرخواهی کنم،
‫به خاطر اینکه این مدت باهات اینجوری رفتار کردم.
‫- اشکالی نداره، کایل. ‫- نه، نه، اشکال داره.
‫ببین، من تقریباً...
‫در مورد خیلی چیزا اشتباه میکردم، ولی...
‫بیشتر از همه در مورد تو اشتباه فکر میکردم.
‫تو آدم خوبی هستی، لوئیس.
‫و خیلی خوشحالم که عضوی از این شهری.
‫ممنونم.
‫خب، پس یعنی الان دیگه رسماً رسمی شد؟
‫یا چی؟
‫- آره، به گمونم! ‫- جدی؟
‫خوشحالم که اینو میشنوم، عزیزم...
‫ولی الان که نامزد داری...
‫من و بابات باید یه صحبت کوچیکی...
‫در مورد انتظاراتمون باهات داشته باشیم.
‫ظاهراً بابا اومد.
‫پدرتون به این زودی ها برنمیگرده.
‫به خاطر همین عمو مورگان تصمیم گرفت ‫یه سر بهتون بزنه.
‫پس این زندگی ایه که کال-ال انتخاب کرده.
‫از نزدیک، مأیوس کننده تره!
‫تو اینجا جایی نداری.
‫آدم اینجوری با فامیلش صحبت نمیکنه، لوئیس.
‫مخصوصاً وقتی پسرای جوون اطرافتن.
‫بابامون کجاست؟
‫وقتی ولش کردم، آش و لاش...
‫توی دژ یخیش افتاده بود.
‫جای عجیبی برای قلعه سازی ـه.
‫من بیابون رو انتخاب کردم.
‫دوست دارم نور خورشید رو روی صورتم حس کنم.
‫- همین الان از اینجا برو! ‫- جوردن، بس کن.
‫می بینم که پسرت ‫شجاعتِ تو خالی رو ازت به ارث بُرده.
‫جوردن!
‫- به پسرای من نزدیک نشو! ‫- همۀ اینا تقصیر توئه.
‫به خاطر تأثیر تو بود که اون...
‫به مردم خودش پشت کرد.
‫بذار اونا برن. ‫این قضیه بین من و توئه.
‫متأسفانه برای این کار دیگه دیر شده، خانم لین.
‫ولی میذارم اونقدری زنده بمونن ‫که مرگت رو ببینن.
‫تحسین برانگیزه، کال-ال. ‫ولی این چیزی رو عوض نمیکنه.
‫هر کار بخوای میکنم.
‫فقط با خانواده ام کاری نداشته باش.
‫اگه قسم بخوری که تسلیم فرمان من بشی...
‫بهت قول میدم میذارم بدون هیچ آسیبی زنده بمونن.
‫کلارک، لطفاً این کار رو نکن.
‫تسلیم میشم.
‫قشنگ به مردی که می شناختینش نگاه کنید،
‫چون این آخرین بارتونه که می بینیدش.
‫متأسفم.
‫وقت بیشتری لازم داشتیم.
‫حق با اون بود.
‫- اینجا... ‫- خونۀ منه.
‫من آماده ام، پدر!
‫چه عجب!
‫پسرم!
‫روی این زمین، چه سالی ـه؟
‫با اندازه گیری های اونا، سال 1987 ـه.
‫حالا دستگاه «نابودگر» رو پیدا کردی؟
‫هنوز نه.
‫من به جای یه پسر، یه احمق به دنیا آوردم؟
‫مأموریتت ساده بود.
‫سال ها دنبالش گشتم ولی هنوز به زمین نرسیده.
‫که اینطور.
‫خب، باید تا اونموقع...
‫آماده بشیم.
‫خودم آموزشت میدم.
‫ممنونم پدر.
‫باید همۀ نقطه ضعف ها رو ریشه کَن کنیم...
‫تا بتونی توی این دنیا به قدرت برسی.
‫کریپتونی دیگه ای هم هست ‫که برای ملحق شدن به من فرستاده شده باشه؟
‫اینم از اون نقطه ضعف!
‫تو به هیچکس نیاز نداری، پسرم.
‫فقط من! شیرفهم شد؟
‫بله آقا!
‫اولین درس، سطح درده.
‫به کار بردنش ابزاریه که ‫ ارزش استراتژیک بالایی داره.
‫گرچه در مورد تو...
‫لازمه که بتونی تحملش کنی.
‫- اون اومد، پدر. ‫- پسرِ جور-ال!
‫بدترین فردِ کریپتون!
‫- مجبور نیستی این کار رو بکنی. ‫- می بینی چطوری التماس میکنه؟
‫نقطه ضعفش هیچوقت از بین نرفت.
‫قسم خورده که خودشو تسلیم کنه، پدر.
‫- دستگاه «نابودگر» چی؟ ‫- ازش گرفتمش.
‫پس بیاید شروع کنیم.
‫جان، داره اتفاق میفته.
‫دقیقاً همونطور که تو گفتی.
‫فکر کنم سوپرمن عوض شده.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫بیاید روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫من با یه هدف اومدم اینجا:
‫تا نسل کریپتونی ـمون رو ادامه بدم.
‫کریپتون بالاخره احیا میشه،
‫و مادرمون میاد پیشمون.
‫- کمکم کن این کار رو بکنم، برادر. ‫- این راهش نیست.
‫باید همۀ کسانی که ادج براشون ‫ضمیر خودآگاه کریپتونی کاشته رو برگردونم.
‫تمام انرژیم رو یک جا خالی میکنم. ‫کفایت میکنه.
‫اونجوری تا چند روز، از کار افتاده میشی.
‫- بابا؟ ‫- سارا!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫نه، نه، نه!
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫بالاخره اون روز فرا رسید.
‫خیلی خوشحالم که اینجا می بینمت.
‫- کی هستی؟ ‫- من «جور-ال» هستم.
‫و تو...
‫تو پسر منی!
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫اینجا...اینجا جاییه که می تونی به دور از...
‫چشم های فضولِ دنیا، آموزش ببینی.
‫یاد بگیری که واقعاً کی هستی...
‫و چرا به اینجا فرستاده شدی.
‫از کجا به اینجا فرستاده شدم؟
‫تو روی سیارۀ کریپتون به دنیا اومدی.
‫اسم واقعیت «کال» ـه.
‫آخرین پسر از خاندانِ «ال». ‫(کال-ال)
‫چرا من انقدر متفاوتم؟
‫به خاطر خورشیدِ زمین.
‫سلول هات پرتوهاش رو به نحوی جذب میکنن...
‫که انسان ها نمی تونن جذبشون کنن.
‫با این کار انرژی ای تقریباً بی حد و حصر درست میشه.
‫پوستت، استخوون هات و عضلاتت...
‫قدرتی غیرقابل تصور میگیرن.
‫به مرور زمان بهت یاد میدم...
‫که چطور از اون قدرت،
‫اون سرعت،
‫و اون زور استفاده کنی.
‫یاد میگیری کارهایی رو انجام بدی...
‫که هیچوقت فکر نمیکردی روی این زمین ممکن باشن.
‫یوهو!
‫من آماده ام، پدر. ‫یه حسی بهم میگه!
‫از نظر جسمی و روحی آره.
‫ولی یه چیز دیگه هست که باید یاد بگیری،
‫چیزی که اینجا نمی تونم بهت یاد بدم.
‫- چه چیزی؟ ‫- دلیل اینکه دلت میخواد بهشون کمک کنی.
‫برو.
‫دوباره به دنیا ملحق شو.
‫سفرۀ دلت رو براشون باز کن.
‫ببین چرا دلت میخواد قهرمانشون بشی.
‫چیزی که دنبالش بودی رو پیدا کردی؟
‫آره. آره، فکر کنم.
‫فهمیدم واقعاً کی هستم.
‫پدر کریپتونیم رو دیدم.
‫کریپتونی؟
‫کریپتون سیارۀ مادریمه که اصالتاً بچۀ اونجام.
‫می دونم چرا این قابلیت ها رو دارم، مامان.
‫می دونم چرا به زمین فرستاده شدم...
‫تا قهرمانش باشم.
‫برای همین برگشتی خونه؟
‫تا قهرمان باشی؟
‫آره...
‫ولی هنوز نه!
‫قبلش باید یه نفر رو ببینم.
‫کایل دیگه الاناست که برسه.
‫لانا!
‫سلام.
‫- سلام، یه خبر خوب دارم. ‫- چی؟
‫ایستگاه آتش نشانی نیرو می گیره.
‫آره!
‫وای، این فوق العاده ـست.
‫خیلی خوشحالم.
‫وای محشره!
‫- خیلی فرصت بزرگیه. ‫- آره.
‫بیا بریم تو.
‫باشه.
‫متأسفم، کلارک.
‫ولی تو خیلی وقت بود که رفته بودی.
‫مردم به زندگی هاشون ادامه میدن.
‫آره.
‫- آره، گمونم همینطور باشه. ‫- با من بیا.
‫میخوام یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫این چیه؟
‫بعد از اینکه رفتی، ‫خواب دیدم داشتی پرواز میکردی.
‫ولی اون پسری که میشناختم نبودی،
‫به شکلِ الانت بودی. ‫برای همین اینو درست کردم.
‫مامان...
‫اینکه بعد از مرگ بابا تنهات گذاشتم...
‫وای...عزیزم،
‫اونموقع لازم بود اون کار رو بکنی،
‫الان هم لازمه این کار رو بکنی.
‫وقتشه بری دنیا رو نجات بدی، کلارک.
‫فکر کنم هنوز یه چیزی رو سینه ـش بخواد.
‫ببخشید، خانم؟ خانم؟
‫می دونید خیابون «میلج» کجاست؟
‫خیابون میلج. خیابون میلج.
‫عذر میخوام، جناب. ‫عذر میخوام!
‫می دونید خیابون میلج کجاست؟
‫ترمزها کار نمیکنن. نمی تونم نگهش دارم.
‫چراغ قرمزه. لایی بکِش.
‫- یه سری آدم جلومن. ‫- مراقب باش!
‫دیدید چی شد؟
‫- بفرما، رفیق. ‫- ممنون.
‫لباس باحالی داری.
‫ممنونم. مامانم برام درست کرده.
‫- وای خدا! ‫- اوه!
‫- صحنه رو دیدی؟ ‫- آره، همینجا...بیا ببین.
‫- اونو دیدی؟ ‫- چیو؟
‫یه نفر الان یه بچه رو نجات داد ‫و نذاشت ماشین بکُشتش...
‫و بعدش پرواز کرد رفت توی آسمون.
‫- پرواز کرد؟ ‫- پرواز، می دونی...
‫مثل پرنده یا هواپیما و اینا. ‫(اشاره به دیالوگ معروف سوپرمن)
‫باور نکردنی بود.
‫دیدی چی شکلی بود؟
‫شبیه مردی بود که شنل پوشیده و پرواز میکنه.
‫روزنامۀ «دیلی پلنت» باید این خبر رو بشنوه.
‫این رزومه نیست، درخواستِ کمکه!
‫عه، خب...اوه، اوه...ببخشید.
‫خب، من اتفاقاً سابقۀ روزنامه نگاریِ با کیفیت...
‫- برای روزنامۀ مدرسه داشتم. ‫- ببین، اینجا متروپلیس ـه.
‫روزنامه نگارهای مستعد میخوام، ‫نه آدمای از همه جا رونده شده!
‫وقتی قشنگ با تجربه شدی، بیا پیشم.
‫نه، نه، نه. آقای وایت. ‫آقای وایت، لطفاً ببینید.
‫من سریع یاد میگیرم،
‫و هر کار بخواید میکنم.
‫فقط...فقط یه فرصت بهم بدید.
‫باشه، خبری از بیمۀ سلامت یا...
‫- اضافه کاری نیست. ‫- عیبی نداره.
‫و هر پنج شنبه باید لباس های ‫خشکشویی شده ام رو تحویل بگیری.
‫باشه، حتماً. باشه جناب.
‫باشه، بچه جون. استخدامی.
‫حالا سعی کن خودتو برسونی.
‫باشه. میخواید...؟ ‫بهتره که...ولش کن.
‫باشه، این...
‫تمام کسانی که اینجا هستن ‫قابل اعتمادترین دوست های...
‫مردم متروپلیس هستن.
‫- اینو یادت نره! ‫- چشم، جناب.
‫با لین بگرد. اون راه و چاه رو بهت یاد میده.
‫لین، جناب؟
‫کی بهت گفته کراوات بزنی؟
‫بذار حدس بزنم. «لامبارد»؟ ‫به حرفاش توجه نکن.
‫گرچه می تونه برای بازی های تیم «میتیرز» ‫بلیت بگیره.
‫- بیسبال دوست داری؟ ‫- معلومه!
‫آخه کی از تفریحات آمریکایی خوشش نمیاد، خانم لین؟
‫بگو لوئیس.
‫نگفتی اسمت چیه.
‫کنت. کلارک. کلارک کنت.
‫آخ، آخ. ببخشید.
‫تا حالا با کسی به اسم کلارک آشنا نشده بودم.
‫منم تا حالا با کسی به اسم لوئیس ‫آشنا نشده بودم.
‫راستش معلم کلاس اولم...
‫لوئیس هنیگن بود، پس در اصل...
‫در اصل تو میشی دومین نفر!
‫می دونی، خانم هنیگن در واقع معلم محبوبم بود.
‫بهم کسر و خط شکسته رو یاد داد.
‫مرد مرموز دوباره خودی نشون داد. ‫توی این ماه سومین بارشه.
‫کجا بوده؟
‫قایقی که توی رودخونۀ هابز ‫داشته غرق میشده رو نجات داده.
‫جیمی یه عکس هم گرفته.
‫با این جایزۀ پولیتزر میگیرم، لین.
‫یه حسی بهم میگه!
‫به نظر خبر خیلی بزرگی میاد.
‫آره، همۀ روزنامه نگارهای اینجا...
‫سر از پا نمیشناسن تا خبرش رو پوشش بدن.
‫از دستِ پسرها و قهرمان هاشون!
‫مگه قهرمان ها چیز خوبی نیستن؟
‫چرا، معلومه که هستن. ‫منم می دونم به این یارو نیاز داریم،
‫فقط اینکه از وقتی پیداش شده...
‫همۀ توجه ها رو به سمت خودش جلب کرده.
‫متروپلیس مشکلات زیادی داره...
‫که منحصر به عملیات های نجات نمیشن.
‫مشکلات ساختاری! ‫بیا، اینجا رو ببین.
‫- این رعد و برق ها؟ ‫- علامت نازی هاست.
‫همه جای بخش جنوبی متروپلیس دیده میشن،
‫و در کنارشون یه سری حملات آتش افروزی...
‫بر علیه مشاغل سهم اقلیتی راه انداختن.
‫نظری داری که مسئول این کارها کیه؟
‫طبق چیزایی که شنیدم، یه روانی...
‫با نقاب فلزی و پالتوی بارانی.
‫- از این ماجرا خبر نداشتم. ‫- دقیقاً حرف منم همینه.
‫من چندین ماهه دارم این خبر رو پوشش میدم،
‫ولی خبرهای من همه ـش تحت الشعاعِ ‫مرد معجزه آسای ملت قرار میگیرن.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫یه روانی با نقاب فلزی و پالتوی بارانی؟
‫به نظر... ‫آقا، گوشم با شماست.
‫یوهو! آره!
‫کلارک، کلارک، باید یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫باید قبل از اینکه «پری» بره خونه ‫اینو بهش بدم.
‫- حدس بزن الان کی دستگیر شد؟ ‫- عه!
‫- اونو ولش کن. ‫- صبر کن...عه، نه...من باید...
‫باشه.
‫یه حسی بهم میگه یکی از این کثافتا...
‫مظنون ماست.
‫واقعاً توی این کار خیلی ماهری.
‫ممنون.
‫من...دیگه باید برم.
‫چرا با این عجله؟
‫با کسی قرار داری؟
‫نه، نه، اینجوریا نیست.
‫فقط...میخوام بازپخش «ساینفیلد» رو ببینم.
‫یه مقدار ناگت مرغ داغ کنم. همین.
‫خیلی بهم کمک کردی، کلارک.
‫اگه بخوای احتمالاً بتونم با پری صحبت کنم...
‫تا بخش مختص خودت رو بهت بده:
‫سیاست داخلی یا از اینجور چیزا.
‫عه. هممم...نه!
‫با این وضع مشکلی ندارم.
‫ترجیح میدم اینجا باشم.
‫به خاطر این خبر یا من؟
‫هممم...
‫حس میکنم سؤال انحرافی ـه.
‫- شب بخیر، کلارک. ‫- شب بخیر، لوئیس.
‫لوئیس رو ندیدی؟
‫رابطش توی کتابخونه دوباره بهش زنگ زد.
‫یه چیزایی راجع به یه یارویی گفت ‫که توی فروشگاه ابزار آلات کار میکنه.
‫- هنری میلر؟ ‫- اوهوم.
‫نباید این کار رو بکنی، هنری.
‫اونا هیچ گناهی ندارن.
‫اونا جاشون اینجا نیست.
‫اینجا مسابقات دو و میدانی نیست، کنت!
‫این آدما محلۀ منو دزدیدن،
‫اونوقت تو جوری قضیه رو می پیچونی ‫که انگار من آدم بَده ام؟
‫من قهرمانِ کوفتیِ اینجام!
‫حتی تو هم نمی تونی همه ـشون رو نجات بدی.
‫حالا کی قهرمانه؟
‫از کجا خبردار شدی؟
‫گزارش هایی که ‫توی «دیلی پلنت» چاپ میکنی رو میخوندم.
‫ولی قوۀ شنیداریم هم بی تأثیر نبود.
‫قوۀ شنیداریت؟
‫آها!
‫اَبَر شنواییم!
‫ما رسماً با هم آشنا نشدیم. ‫من لوئیس لین هستم.
‫خوشوقتم، خانم لین.
‫اونوقت تو دقیقاً کی هستی؟
‫آقای متروپلیس؟
‫مرد سرخ آبی؟
‫مطمئنم خودت یه اسمی برام در نظر میگیری.
‫اون کی بود؟
‫سوپرمن!
‫به برنامۀ «دیلی پلنت تودی» خوش اومدید.
‫من لوئیس لین هستم و در کنار من...
‫سوپرمن در اولین مصاحبۀ تلویزیونیشه.
‫ممنونم که قبول کردی بیای اینجا.
‫ممنونم که دعوتم کردین.
‫حالا همونطور که میدونی از زمانیکه اولین بار...
‫بیش از یکسال پیش خودتو توی متروپلیس...
‫نشون دادی، دنیا مسحورت شده. ‫یکی از سؤال های اساسی...
‫که در مورد سوپرمن پرسیده میشه...
‫اینه که قبل از اون، چند وقت روی زمین بودی.
‫خب، در اصل کل زندگیم!
‫- بعد از اینکه سیاره ام نابود شد... ‫- کریپتون؟
‫درسته، وقتی کریپتون نابود شد...
‫محفظه ای که به وسیلۀ اون فرار کردم...
‫اینجا روی زمین سقوط کرد.
‫دقیقاً کجای زمین؟
‫هنوز آماده نیستم اینو فاش کنم.
‫گمانه زنی ها بر اینه که توی خاک ایالات متحده بوده.
‫خب، چون انگلیسی صحبت میکنم همچین برداشتی نکنید.
‫هر جایی ممکنه بوده باشه. ‫(به زبان کانتونی)
‫به چند تا زبون مختلف صحبت میکنی. ‫اینم یه جور قدرت ماورایی ـه؟
‫نه.
‫فقط کنجکاو بودم دنیا رو بشناسم.
‫میخواستم با آدمای مختلف و مناطق مختلف ‫بیشتر آشنا بشم...
‫برای همین روی زبان هاشون مطالعات انجام دادم.
‫چند تا زبان؟
‫همه ـشون.
‫وقتی مردم دنیا ازت بپرسن که...
‫دنبال چه ارزش هایی هستی، جوابشون رو چی میدی؟
‫خودم دوست دارم اینطور فکر کنم ‫که همۀ چیزهای خوب و شایسته!
‫حقیقت، عدالت.
‫به سبک آمریکایی؟
‫فکر کنم الان یه بنده خدایی...
‫داره سعی میکنه ازم اعتراف بگیره که ‫من بزرگ شدۀ اینجام.
‫کات!
‫میشه یه نفر یه نگاه به میکروفون لوئیس بندازه؟
‫خیلی خب بچه ها، برای کنترل صدا آماده باشید.
‫آماده باشید لطفاً.
‫حس میکنم به جایی نمی رسیم.
‫باورم نمیشه!
‫نه، می فهمم. اون داره طفره میره.
‫نه، اونو نمیگم.
‫فکر میکنم سوپرمن بهت علاقه داشته باشه.
‫چرت و پرت نگو.
‫ندیدی چطوری همه ـش بهت لبخند میزنه؟
‫من آرزومه کسی رو داشته باشم ‫که اینجوری بهم نگاه کنه.
‫اساساً فیلم های مورد علاقه ام اینجوری تموم میشن.
‫جنت، اون سوپرمنه. ‫این چیزا جزو خصوصیاتشه.
‫مؤدبانه به مردم نگاه میکنه.
‫خیلی خب، گوش کن. ‫الان به عنوان تهیه کننده ـت باهات صحبت نمیکنم.
‫به عنوان یکی از بهترین دوست هات صحبت میکنم.
‫- و دارم بهت میگم... ‫- جنت!
‫یه احساسات عاطفیِ جدی ای در جریانه...
‫- گوش کن چی میگم. ‫ - تو هم اگه میخوای با شایسته ترین مجردِ دنیا...
‫بری سر قرار، باید به خودت بیای.
‫برام جذابیتی نداره، خب؟
‫من عاشق یکی دیگه ام.
‫کلارکِ دفتر روزنامه ـمون.
‫یه چند ماهی میشه داریم قرار میذاریم.
‫می دونم دست و پا چلفتی ـه ‫ولی عاشقشم.
‫صحیح! اونی که عینک میزنه!
‫- آره. ‫- خیلی بانمکه.
‫- آره. ‫- خب، این عالیه لوئیس.
‫خبر نداشتم عاشق شدی.
‫به خاطر اینکه هنوز به کسی نگفتم، حتی به خودش!
‫ببین، یه سؤال یهویی در مورد سوپرمن داشتم.
‫احیاناً اَبَر شنوایی نداره که؟
‫میشه دیگه بریم؟
‫آره، آره.
‫عذر میخوام.
‫رفتارم حرفه ای نبود.
‫اشکالی نداره. اون...اون مرد خوش شانسی ـه.
‫فکر نکنی با این حرفا بهت آسون میگیرم.
‫- اگه آسون میگرفتی بهم بر میخورد. ‫- خیلی خب.
‫حاضری؟
‫دلشوره دارم.
‫فکر میکردم اصلاً نمیدونی دلشوره چیه.
‫الان بحثِ مامانته، کلارک. ‫اگه ازم خوشش نیاد چی؟
‫امکان نداره.
‫شاید بخش مخاطبین روزنامه رو ندیده باشی...
‫ولی باور کن خیلی هم امکان داره!
‫سلام.
‫وای، خیلی خوشحالم که اومدی.
‫آخ، نگاهش کن.
‫از وقتی که کلارک در مورد شما دوتا بهم گفت،
‫بی صبرانه منتظر بودم تا بیای مزرعه ـمون.
‫دیدی گفتم؟
‫خب، خوشحالم که بالاخره اومدم.
‫ممنونم.
‫خیلی از اهالی اسمالویل دارن له له میزنن ‫تا تو رو هم ببینن.
‫- مامان، مامان، مامان، قول دادی! ‫- بیخیال کلارک!
‫فقط همسایه ها و خانوادۀ ادلستین...
‫و دخترای کلوپ آموزشی هستن.
‫خب، دل تو دلم نیست که با همه آشنا بشم.
‫بیاید داخل. ‫ناهار حاضره!
‫اون فوق العاده ـست.
‫آره، می دونم.
‫حالا چرا انقدر لفتش دادی تا بیاریش اینجا؟
‫- چون باید آماده میشدم. ‫- برای اینکه منو ببینه؟
‫منظورم این نبود.
‫آوردمش اینجا تا هویت واقعیم رو بهش بگم.
‫عه، مطمئنی؟
‫به محض اینکه بهش بگی، دیگه راه برگشتی نیست.
‫آره، خب...
‫از همون لحظۀ اولی که دیدمش، ‫دیگه راه برگشتی نبود.
‫خیلی برات خوشحالم عزیزم.
‫همه چی روبراهه؟
‫همه چی عالیه، عزیزم. ‫عالیه!
‫دنبالم بیا. ‫میخوام یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫دوستت دارم، لوئیس.
‫دوستت دارم، کلارک.
‫باورم نمیشه با لوئیس لین ازدواج کردم. ‫[تازه عروس و دوماد]
‫کاملاً در اختیار توئم، عزیزم. ‫در تمام فراز و نشیب ها.
‫می دونی، من...
‫مدت زیادی رازم رو به کسی نگفتم...
‫و الان دلیلش رو فهمیدم.
‫به خاطر تو بوده.
‫تا بتونیم این زندگی رو با هم داشته باشیم.
‫دلم نمیخواد با کس دیگه ای زندگی مشترک داشته باشم.
‫شاید الان وقت مناسبی برای گفتنش نباشه ولی...
‫بی صبرانه منتظرم تا به بابام بگم دارم عروسی میکنم.
‫خیلی ذوق زده میشه.
‫یعنی به گمونم تا حدی که ‫یه هولوگرام بتونه ذوق کنه!
‫خب، باید تا بعد از ماه عسل صبر کنه.
‫مراسم ازدواجت چطور بود، پسرم؟
‫بهترین روز بود!
‫لوئیس خوشگل شده بود.
‫کاش می تونستی اونجا باشی.
‫باید همین الان از اینجا بری بیرون، پسرم.
‫- پدر، چی شده؟ ‫- برو!
‫همین الان از اینجا برو بیرون!
‫سلام عزیزم. ‫یه موضوعی هست که باید بهت بگم.
‫- لوئیس، امروز چه روزیه؟ ‫- من حامله ام.
‫- حامله ای؟ ‫- آره.
‫می دونم...قصدش رو نداشتیم.
‫اصلاً نمی دونستیم امکانش هست یا نه،
‫ولی سه تا تست حاملگی...
‫توی دستشویی هست و همه ـشون یه چیز رو میگن.
‫قراره پدر و مادر بشیم.
‫خیلی خب، لوئیس، درست قبل از اینکه بیای بیرون...
‫- یه اتفاق خیلی عجیب افتاد. ‫- منم باورم نمیشه.
‫دقیقاً همونطوره که توی ماه عسلمون گفتی.
‫به خاطر همین بوده که رازت رو به کسی نگفتی.
‫تا بتونیم با هم یه زندگی مشترک داشته باشیم.
‫الان هم می تونیم یه خانواده تشکیل بدیم.
‫اصلاً تا الان نمی دونستم انقدر دلم بچه میخواد.
‫آره. آره، منم همینطور.
‫خیلی خب، راستش رو بگو، پسر میخوای یا دختر؟
‫من...من فقط میخوام بچه سالم باشه.
‫بیخیال، کلارک. ‫خیلی قابل پیش بینی هستی.
‫چیه؟ راستش رو گفتم.
‫خیلی خب، پس بذار من بگم.
‫- دختر میخوام! ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫- وای خدا! ‫- همه چی روبراهه؟
‫آره، از روبراه هم یه چیز بیشتر!
‫ظاهراً قراره دوقلو داشته باشید.
‫چی؟ مطمئنی؟
‫اوه...الان اینا خودشونن؟
‫آره، حالا نمی تونم به قطع بگم...
‫ولی آره، ظاهراً پسر هستن.
‫چون دختر میخواستم این نصیبم شد.
‫باورم نمیشه یک دفعه ای قراره دو بار پدر بشم!
‫میشه لطفاً برام آب بیارید؟
‫عزیزم...
‫به نظرت این به خاطر سوپرمنه؟
‫پدرم بهم اطمینان داد که هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫از اون طرف نمی دونست که دوقلو حامله ام...
‫و این خودش خیلی شوکه کننده بود.
‫ببین، مشکلی پیش نمیاد. بهت قول میدم.
‫کسی داره این حرف رو میزنه که مجبور نیست...
‫دوتا بچه رو همزمان به دنیا بیاره.
‫کلارک، من بچه ها رو ‫توی «قلعۀ تنهایی» به دنیا نمیارما!
‫این واقعی نیست.
‫در یک عمر خاطره،
‫هیچ چیز خاص تر از پدر شدن نیست.
‫- چیکار کردی؟ ‫- آروم باش، کال-ال.
‫اصلاً دوست ندارم این لحظۀ مهم رو از دست بدی.
‫داری عالی پیش میری.
‫- دیگه تقریباً تمومه. ‫- نه بابا؟ بعد از 27 ساعت!
‫- نمیدونم ادج چه جوری اینجاست. ‫- منم دوستت دارم.
‫فقط یه هُل دیگه بده، لوئیس.
‫بعدش جاناتان کوچولو با جوردن آشنا میشه.
‫اون همه چیز رو میدونه.
‫موفق شدی.
‫- یه خانواده داریم، کلارک! ‫- آره، دارید.
‫جوردن و جاناتان کنت،
‫پسران دوقلوی لوئیس و سوپرمن.
‫نه، نه، خواهش میکنم، خواهش میکنم. ‫اونا فقط بچه ان.
‫تو اصلاً منو نمیشناسی، برادر.
‫هیچوقت به نوزادها آسیب نمیزنم.
‫ولی برعکسش، پسرای نوجوون...
‫بحثشون کاملاً فرق میکنه.
‫خوبه که بیدار شدی، کال-ال.
‫الان می تونیم در مورد شرایط تسلیم شدنت ‫با هم مذاکره کنیم.
‫پسرای من اهرم فشار نیستن.
‫این دستگاه رو «تر-لوک»...
‫یکی از بزرگترین دانشمندان کریپتون ساخت.
‫به کاربرش این امکان رو میده ‫که تا به ذهن خوابِ شخص دیگه جهت بده.
‫می دونستی به خاطر جرقۀ خورشیدیم ضعیف میشم.
‫برای همین تا اینجا دنبالت اومدم،
‫چون اینجا می تونم ارزشمندترین خاطراتت رو ‫غربال کنم.
‫- تا ازم اخاذی کنی؟ ‫- نه کال، تا درکت کنم.
‫تا درک کنم که چه دلیل احتمالی ای داشتی...
‫که به نسل خودت خیانت کردی.
‫باورم نمیشه همه ـش برای یه خانوادۀ انسانی بوده.
‫- تو هیچی از اونا نمی دونی. ‫- به اندازۀ کافی می دونم.
‫یه زنِ آدمیزاد و پسرهای دوقلو! ‫به طرز اسفناکی پیش پا افتاده ـست.
‫تو هم که بجای اینکه یه پسر واقعیِ کریپتونی باشی،
‫شبیه این روستایی های احمق...
‫زندگی روزمره ـت رو میگذرونی.
‫فقط من نیستم که بُعدِ کریپتونیم رو مخفی کردم.
‫من نقشه داشتم که این کار رو کردم، ‫نه اینکه شرمم بشه.
‫همینکه مردی به این بزرگی باشی ‫ولی به این نتیجه برسی که ارزشت کمتره...
‫خودش نشون میده که این دنیا چقدر معمولی ـه.
‫نمی دونم دنبال چی هستی...
‫ولی با تهدید کردنِ خانواده ام...
‫بهش نمیرسی.
‫این یه تهدید نیست، کال.
‫زندگی هاشون رو اینجوری نابود میکنم که ‫اون چیزی که...
‫خیلی برات مهمه، یعنی رازت رو...
‫به گوش همۀ دنیا می رسونم:
‫- سوپرمن خانواده داره. ‫- نه!
‫پس یه راه دیگه بهم بگو.
‫به عنوان برادرت ازت یه خواهشی کردم ‫ولی تو بهم حمله کردی،
‫به عنوان یه کریپتونی اومدم ولی ازم دزدی کردی،
‫به عنوان یه دوست اومدم ‫ولی تمام چیزایی که ساخته بودم رو خراب کردی.
‫اون هیچکدوم از این چیزا نیست. ‫(دوست، برادر، کریپتونی)
‫به حرف هاش گوش نکن.
‫این مَرده که ذهنت رو فاسد کرده.
‫ذهن مادرمون رو هم فاسد کرد.
‫باهاش صحبت کردم. لارا رو میگم.
‫اون معتقده هنوز ظرفیتِ خوب شدن رو داری.
‫همون موقع که کمکت کرد تا برای...
‫گرفتنِ جونِ کریپتونی ها نقشه بچینی؟
‫همون جون هایی که بدنِ...
‫انسان های بیگناه رو اشغال کرده بودن؟
‫بسه!
‫من با این شخصیتِ صوتی در مورد اخلاقیات بحث نمیکنم
‫من اینجا وایستادم، برادر.
‫با گوشت و استخوون و قلبی تپنده!
‫خانوادۀ اصلی ات!
‫با ارادۀ خودت بهم محلق شو.
‫نمی تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫پس کاری میکنم که عذاب بکِشی.
‫دوستت دارم، پسرم.
‫تو بزرگترین سرافکندگیِ زندگیم هستی، کال-ال.
‫در تمام عمرم رؤیای اینو داشتم...
‫که یه برادر و یه خانواده داشته باشم.
‫ولی آخرش تو دست رد به سینه ام زدی.
‫حتماً نباید اینجوری پیش میرفت.
‫این سردرد بدتر از وقتیه که ‫سرم رو محکم کوبیده باشم توی دیوار!
‫تا جایی که ما می دونیم...
‫باید در عرض یکی دو روز از بین بره.
‫حال امیلی چطوره؟
‫گیج شده. شوکه شده.
‫دقیقاً چی می دونه؟
‫مثل بقیه، فقط نکات کلیدی رو می دونه.
‫ادج داشته به مردم قدرت میداده،
‫و با ذهنشون ور میرفته تا کنترلشون کنه.
‫چیزی راجع به ضمیر خودآگاه فضایی ها نمی دونه؟
‫وزارت دفاع فکر میکرد بهتره این علنی نشه.
‫بازم درکش خیلی سخته.
‫و مردم این شهر دنبال جواب سؤالاتشونن.
‫آره. اونموقع دنبال کسی میگردن...
‫که تقصیرات رو بندازن گردنش و تقریباً مطمئنم...
‫من در رأس لیستشون قرار میگیرم.
‫تو نیت خِیری داشتی، عزیزم.
‫مشکل از نیتم نیست.
‫مشکل از این سرِ کله شقمه که حرف حالیش نمیشه.
‫نباید بدون اطلاعت میرفتم پیش ادج.
‫حالا که حرف از ادج شد، خبر داری کجا رفته؟
‫سوپرمن و وزارت دفاع دارن دنبالش میگردن.
‫مطمئنم به زودی پیداش میشه.
‫با این همه گشت های ارتشی...
‫انگار وسط شهر منطقۀ جنگی شده.
‫عین پایان دنیا می مونه.
‫فکر کنم بابابزرگ گفت به زودی میرن.
‫فقط باید همۀ کسانی که...
‫ذهنشون عوض و اینا شده بود رو بررسی میکردن.
‫بابام یه بُعد خوب داره ‫و یه بُعد نه چندان خوب.
‫ولی وقتی دیدم یه آدم کاملاً متفاوت شده...
‫- حتماً غیر عادی بوده. ‫- خیلی عجیب بوده!
‫فقط با وجود اینکه مامانم گفته بود ‫تقصیر خودش نیست...
‫بدترین چیزها به ذهنم رسید.
‫خب، بعضی وقتا آدم درست نمی فهمه...
‫که پدر و مادرها دارن راست میگن یا نه.
‫احتمالاً اونا هم در مورد ما همین نظر رو دارن.
‫انگار خانواده ها همیشه دارن به هم دروغ میگن...
‫که خیلی چیز مزخرفیه.
‫پس ممنونم که در مورد همه چیز باهام روراست بودید.
‫نه، نه، خواهش میکنم.
‫فقط...متأسفم که...
‫متأسفم که همچین تجربۀ تکون دهنده ای بود.
‫حداقل حقیقت بود.
‫اشکالی نداره یه لحظه با جوردن تنها باشم؟
‫باشه، باشه، حتماً.
‫سارا، من...من خیلی متأسفم.
‫همۀ اتفاقاتی که داشت میفتاد رو بهت نگفتم.
‫حتی جان بهم گفت که بهت بگم،
‫ولی من قبول نکردم. خیلی ترسیده بودم.
‫من...
‫دیگه نمیخوام فقط دوست های ساده باشیم.
‫منم نمیخوام.
‫لوئیس...
‫یه لحظه...یه لحظه وایستا.
‫هممم...
‫گوش کن، میخواستم...میخواستم ازت عذرخواهی کنم،
‫به خاطر اینکه این مدت باهات اینجوری رفتار کردم.
‫- اشکالی نداره، کایل. ‫- نه، نه، اشکال داره.
‫ببین، من تقریباً...
‫در مورد خیلی چیزا اشتباه میکردم، ولی...
‫بیشتر از همه در مورد تو اشتباه فکر میکردم.
‫تو آدم خوبی هستی، لوئیس.
‫و خیلی خوشحالم که عضوی از این شهری.
‫ممنونم.
‫خب، پس یعنی الان دیگه رسماً رسمی شد؟
‫یا چی؟
‫- آره، به گمونم! ‫- جدی؟
‫خوشحالم که اینو میشنوم، عزیزم...
‫ولی الان که نامزد داری...
‫من و بابات باید یه صحبت کوچیکی...
‫در مورد انتظاراتمون باهات داشته باشیم.
‫ظاهراً بابا اومد.
‫پدرتون به این زودی ها برنمیگرده.
‫به خاطر همین عمو مورگان تصمیم گرفت ‫یه سر بهتون بزنه.
‫پس این زندگی ایه که کال-ال انتخاب کرده.
‫از نزدیک، مأیوس کننده تره!
‫تو اینجا جایی نداری.
‫آدم اینجوری با فامیلش صحبت نمیکنه، لوئیس.
‫مخصوصاً وقتی پسرای جوون اطرافتن.
‫بابامون کجاست؟
‫وقتی ولش کردم، آش و لاش...
‫توی دژ یخیش افتاده بود.
‫جای عجیبی برای قلعه سازی ـه.
‫من بیابون رو انتخاب کردم.
‫دوست دارم نور خورشید رو روی صورتم حس کنم.
‫- همین الان از اینجا برو! ‫- جوردن، بس کن.
‫می بینم که پسرت ‫شجاعتِ تو خالی رو ازت به ارث بُرده.
‫جوردن!
‫- به پسرای من نزدیک نشو! ‫- همۀ اینا تقصیر توئه.
‫به خاطر تأثیر تو بود که اون...
‫به مردم خودش پشت کرد.
‫بذار اونا برن. ‫این قضیه بین من و توئه.
‫متأسفانه برای این کار دیگه دیر شده، خانم لین.
‫ولی میذارم اونقدری زنده بمونن ‫که مرگت رو ببینن.
‫تحسین برانگیزه، کال-ال. ‫ولی این چیزی رو عوض نمیکنه.
‫هر کار بخوای میکنم.
‫فقط با خانواده ام کاری نداشته باش.
‫اگه قسم بخوری که تسلیم فرمان من بشی...
‫بهت قول میدم میذارم بدون هیچ آسیبی زنده بمونن.
‫کلارک، لطفاً این کار رو نکن.
‫تسلیم میشم.
‫قشنگ به مردی که می شناختینش نگاه کنید،
‫چون این آخرین بارتونه که می بینیدش.
‫متأسفم.
‫وقت بیشتری لازم داشتیم.
‫حق با اون بود.
‫- اینجا... ‫- خونۀ منه.
‫من آماده ام، پدر!
‫چه عجب!
‫پسرم!
‫روی این زمین، چه سالی ـه؟
‫با اندازه گیری های اونا، سال 1987 ـه.
‫حالا دستگاه «نابودگر» رو پیدا کردی؟
‫هنوز نه.
‫من به جای یه پسر، یه احمق به دنیا آوردم؟
‫مأموریتت ساده بود.
‫سال ها دنبالش گشتم ولی هنوز به زمین نرسیده.
‫که اینطور.
‫خب، باید تا اونموقع...
‫آماده بشیم.
‫خودم آموزشت میدم.
‫ممنونم پدر.
‫باید همۀ نقطه ضعف ها رو ریشه کَن کنیم...
‫تا بتونی توی این دنیا به قدرت برسی.
‫کریپتونی دیگه ای هم هست ‫که برای ملحق شدن به من فرستاده شده باشه؟
‫اینم از اون نقطه ضعف!
‫تو به هیچکس نیاز نداری، پسرم.
‫فقط من! شیرفهم شد؟
‫بله آقا!
‫اولین درس، سطح درده.
‫به کار بردنش ابزاریه که ‫ ارزش استراتژیک بالایی داره.
‫گرچه در مورد تو...
‫لازمه که بتونی تحملش کنی.
‫- اون اومد، پدر. ‫- پسرِ جور-ال!
‫بدترین فردِ کریپتون!
‫- مجبور نیستی این کار رو بکنی. ‫- می بینی چطوری التماس میکنه؟
‫نقطه ضعفش هیچوقت از بین نرفت.
‫قسم خورده که خودشو تسلیم کنه، پدر.
‫- دستگاه «نابودگر» چی؟ ‫- ازش گرفتمش.
‫پس بیاید شروع کنیم.
‫جان، داره اتفاق میفته.
‫دقیقاً همونطور که تو گفتی.
‫فکر کنم سوپرمن عوض شده.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»