‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫این خانواده به اسمالویل نیاز داره.
‫اتفاقی که توی دنیای من افتاد،
‫داره توی این دنیا اتفاق میفته.
‫به احتمال زیاد...
‫مورگان ادج داره یه ارتش میسازه.
‫داری ضمیر خودآگاه کریپتونی ها رو...
‫توی بدن آدما میذاری.
‫داری تسخیرشون میکنی و بهشون قدرت میدی.
‫امشب یه اتفاقی برام افتاد.
‫هوشیاریم رو از دست دادم.
‫نمیدونم چه خبره.
‫مورگان ادج بهت پیشنهادی داد؟
‫فکر کنم وقتش باشه حقیقت رو...
‫در مورد اینکه من کی ام...
‫و واقعاً از کجا اومدم بدونی، برادر!
‫برادر؟
‫می دونم چقدر بعید به نظر میاد...
‫ولی ما دوتا،
‫یه نوع خونِ کریپتونی در رگ هامون داریم.
‫تو برادرم نیستی.
‫چرا هستم، کال-ال.
‫حالا میخوای باور کن، میخوای نکن. ‫(به زبان کریپتونی)
‫اسم واقعیم، «تال-رو» ـه.
‫من پسر «زیتا-رو»...
‫و «لارا لور-وان» هستم.
‫امکان نداره.
‫مادر من...
‫با پدر تو یعنی «جور-ال» ازدواج کرد. ‫آره، می دونم.
‫ازدواجشون چندین سال بعد از...
‫وصلتی بود که با پدر من کرد.
‫چندین سال بعد از به دنیا اومدنِ من!
‫اولین بار اونموقع بود که...
‫هشدار داد کریپتون رو به افوله.
‫دقیقاً به خاطر همین، پدرم منو فرستاد اینجا.
‫اولین پسرِ کریپتونی ای که از اونجا رفت، من بودم.
‫و با یه هدف به اینجا اومدم:
‫تا نسل کریپتونی ـمون رو ادامه بدم.
‫مادر من...
‫هیچوقت نمیومد زندگی آدمای بیگناه رو نابود کنه.
‫انسان ها به هیچ عنوان بیگناه نیستن.
‫جیکوب! وای خدا!
‫- مارگارت، صبر کن! ‫- یه پسر بچه ـست.
‫تکون نخور.
‫گفتم تکون نخور!
‫این دنیایی که ازش محافظت میکنی...
‫لیاقتش ساکنینی بهتر از این آدماست.
‫این تصمیم رو تو نباید بگیری که.
‫دیگه تصمیمش گرفته شده!
‫متوجه نیستی، کال؟
‫ما الان این فرصت رو داریم...
‫تا با هم نوع هامون باشیم.
‫تا دوباره یه خانواده داشته باشیم.
‫خانواده؟
‫معادن، ایکس-کریپتونایت ها و مردم این شهر،
‫بهم ابزار لازم رو دادن.
‫کریپتون بالاخره احیا میشه.
‫شورای دفاع حکمرانی میکنه...
‫و مادرمون یه بار دیگه میاد پیشمون.
‫می دونم تو هم به اندازۀ من دلت میخواد ببینیش.
‫کمک کن این کار رو بکنم، برادر.
‫اینجوری نه!
‫دیگه تقریباً وقتش رسیده، کال-ال.
‫مردممون به زودی بیدار میشن.
‫و وقتی این اتفاق میفته،
‫میخوام کنارم باشی،
‫وگرنه تو هم از بین میری.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫چرا همیشه براش لاپوشونی میکنی؟
‫براش لاپوشونی نکردم.
‫- چرا کردی. ‫- میدونی چیه، عزیزم؟
‫- الان واقعاً حوصلۀ این صحبت ها رو ندارم. ‫- معلومه که نداری!
‫چون نمی تونی قبول کنی...
‫که شوهرت دیگه اون آدمی نیست که ‫باهاش ازدواج کردی.
‫بسه!
‫نمی فهمی داری چی میگی،
‫در ضمن من نیازی ندارم یه نوجوون...
‫بهم امر و نهی کنه.
‫باشه.
‫نوجوون! چی میگی برا خودت؟
‫امشب خونۀ دنیس اینا می مونم.
‫- سارا! ‫- نه!
‫سارا!
‫همه چی روبراهه؟
‫کایل، واقعاً لازمه بهم بگی چی شد.
‫همه چیز رو!
‫از اون اولش شروع کن که رفتی پیش ادج.
‫[لوئیس]
‫سلام، با لانا تماس گرفتید. ‫پیام بذارید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫لانا، باید به محض اینکه تونستی بهم زنگ بزنی.
‫خواهش میکنم! نگرانتم!
‫هنوز جواب نمیده.
‫یه نفر می فرستم خونه ـش.
‫مورگان ادج برادرته؟
‫امکان نداره، مگه نه؟
‫چیزایی از کریپتون می دونست که...
‫امکان نداره کسی بدونه.
‫به زبونش حرف میزد.
‫قدرت های کریپتونی داشت.
‫من...
‫- نمی دونم. ‫- چی میخواد؟
‫که کریپتونی ها بیان اینجا.
‫و میخواد من بهشون ملحق بشم.
‫برای همین ضمیرهای خودآگاه کریپتونی رو ‫وارد انسان ها میکرده.
‫میخواد زمین به کریپتون بعدی تبدیل بشه.
‫نمی فهمم. چرا فکر میکرد بهش ملحق میشی؟
‫چون می تونه مادر کریپتونیم رو برگردونه.
‫مردممون رو!
‫کلارک، قبل از اینکه ذهنت رو درگیر کنی...
‫فکر نمیکنی باید اصلاً ‫از بن و ریشه ببینی این حقیقت داره یا نه؟
‫الان که ادج افرادش رو فرستاد ‫تا تو و جاناتان رو بکُشه، نمیذارم برم.
‫عزیزم، نصف وزارت دفاع توی چمن جلوی خونه ـمونن.
‫دارن نقل مکان میکنن توی شهر. ‫ادج نمیاد اینجا.
‫برو، اگه نیازت داشته باشیم، بهت زنگ میزنیم.
‫- ممکنه؟ ‫- ممکنه، آره.
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫لزومی نداشت.
‫لزوم؟
‫لزومی برای اینکه کل زندگیم بدونم یه برادر داشتم؟
‫برادری که میخواد با یه جور تکنولوژی...
‫که مادرم درست کرده، کریپتون رو برگردونه.
‫لزومی نداشت؟
‫دلسردیت رو درک می کنم.
‫ولی مادرت هیچوقت قصد برگردوندنِ کریپتون رو نداشت.
‫حداقل اونطور که...
‫«زیتا-رو» دلش میخواست عملیش کنه نبود.
‫اختراع لارا وسیله ای برای حفاظت بود،
‫تا مردممون رو با حفظ کردن...
‫و منتقل کردنِ ذهنشون نجات بده.
‫همونطور که ذهن من اینجا حفظ شده.
‫این زیتا-رو بود که خواست...
‫دنیاهای دیگه رو استعمار کنه،
‫و ساکنینش رو به عنوان میزبان، بَرده کنه.
‫نمی تونم اجازه بدم این اتفاق بیفته.
‫باید همۀ کسانی که ادج...
‫براشون ضمیر خودآگاه کریپتونی کاشته رو برگردونم. ‫فقط...
‫فقط بهم بگو چیکار کنم و منم میکنم.
‫دستگاه «نابودگر» فراتر از سطح درک منه.
‫اختراع مادرته!
‫اون این تکنولوژی رو توسعه داد.
‫متأسفم، پسرم.
‫نمی تونم کمکت کنم.
‫[میشه لطفاً یه صحبتی بکنیم؟]
‫چرا هر بار که به نظر میرسه...
‫اوضاع قراره بهتر بشه...
‫یه اتفاقی میفته...
‫و همه چی بدتر از قبل میشه؟
‫خوبی؟
‫پسر، من فیلمِ کاری که بابا توی سیارۀ جان هنری...
‫انجام داد رو دیدم.
‫مامان رو کُشت.
‫یعنی همزادش یا هر چی که بود این کار رو کرد.
‫خب؟
‫خب اگه ادجِ اون سیاره...
‫همون برادر سوپرمن باشه چی؟
‫شاید مامانشون رو برگردونده باشه،
‫و به سوپرمن یه خانوادۀ کریپتونی داده باشه،
‫و برای همین به بشریت پشت کرده.
‫شاید اتفاقی که اونجا افتاده...
‫اینجا هم داره میفته.
‫بازم چیزی عوض نمیشه.
‫ببین، کل حرفم اینه که وقتی تمام زندگیت...
‫فکر کنی تنها عضو باقیموندۀ خانواده ـتی...
‫و بعدش بفهمی که...
‫برادری داشتی که هیچوقت ازش خبر نداشتی...
‫و بعدش بتونی مامانت رو ببینی...
‫- این هر کسی رو تحت تأثیر قرار میده! ‫- آره میده.
‫ولی فرق بین ادج و بابات...
‫اینه که یه خانواده داره: ‫ما سه تایی که اینجاییم!
‫ما خانواده ـشیم.
‫و تحت هر شرایطی، خانواده ـش می مونیم.
‫کایل کوشینگ رو پیدا کردیم.
‫کجا؟
‫چرا بهم نگفتی میخواستی بری دیدنِ ادج؟
‫چون در مورد «برنامۀ مدیران»...
‫بهم دروغ گفتی، لانا.
‫یعنی معلوم بود فکر نمیکردی بُنیه ـش رو داشته باشم.
‫- کایل! ‫- نه لانا. اشکالی نداره.
‫دیگه خسته شدم از بس گند زدم.
‫به رابطه ام با تو...
‫به رابطه ام با دخترامون.
‫پس آره، اون روز صبح رفتم به دیدنش.
‫اونم بهت یه پیشنهاد داد.
‫گفتش می تونم با طی کردنِ این پروسه...
‫زندگیم رو متحول کنم،
‫خودمو بهتر کنم.
‫همینطور هم شد.
‫اونوقت این پروسه دقیقاً چی بود؟
‫مرحلۀ اول این بود که...
‫رفتم داخل یه دستگاهی.
‫حالا کجا بود؟
‫ادج کجا بُردت؟
‫سلام لوئیس.
‫همه چی روبراهه؟
‫همه چی خوبه.
‫اومدم ببینم در چه حالی هستید.
‫آره.
‫اومدی منو ببینی!
‫شماها همه ـتون خیلی ضعیفید.
‫همه ـمون نه!
‫برید، برید، برید! حرکت کنید!
‫کارِت خوب بود.
‫خوبی؟
‫نه. نه واقعیتش.
‫دخترا چطورن؟
‫سوفی خونۀ پدر و مادرمه.
‫از چیزی خبر نداره.
‫سارا دیشب گذاشت رفت.
‫فکر میکنه دارم لاپوشونیِ کایل رو میکنم.
‫جواب تماس ها و پیامک هام رو نمیده.
‫به پسرا میگیم باهاش ارتباط برقرار کنن.
‫می دونید، خیلی وقته که...
‫اتفاق عجیبی توی این شهر نیفتاده بود.
‫خیال میکردم دیگه اینجور چیزا تموم شدن...
‫ولی بعدش شوهرم اینجوری شد.
‫لانا، نجاتش میدیم. بهت قول میدم.
‫- چطوری؟ ‫- بهترین جا برای شروع...
‫اینه که بفهمیم ادج ‫دستگاه نابودگرش رو کجا مخفی میکنه.
‫از اون روی کایل استفاده کردن؟
‫آره. حالا هر جا که باشه، واضحه که اون مکان...
‫محموله های ایکس-کِی ‫از معادن «شوستر» دریافت میکرده
‫- ایکس-کِی چیه؟ ‫- ایکس-کریپتونایت.
‫چیزیه که ادج داشته استخراجش میکرده.
‫چیزیه که به مردم این قدرت ها رو میده.
‫فرضیه ـمون اینه که قدرت ها فقط به ‫بومی های اسمالویل میخورن،
‫آدمایی که مدت زیادی در معرضش بودن.
‫مثل کایل و امیلی...
‫و عملاً همۀ کسانی که من...
‫برای برنامۀ مدیران استخدام کردم.
‫کلی از این آدمایی که بهشون میگه «سوژه»...
‫ارتش خصوصیش رو تشکیل میدن.
‫اونوقت شما...
‫هویت این آدما رو می شناسید؟
‫توی لیست مظنونینِ قاتلمون هستن.
‫اطلاعاتی که از پرونده های کارمندان ‫و ملاقات های حضوری به دست آوردم،
‫اسم هایی که تو پیشنهاد دادی،
‫هر کسی که ممکنه با ادج در تماس بوده باشه.
‫لیست خیلی بزرگیه...
‫که متأسفانه ما رو به حقایق مهمتر نزدیک نمیکنه.
‫منم نمیدونم حقایق مهمتر چیا هستن.
‫عه، البته دارم یه چیز عجیب می بینم.
‫اون!
‫دکتر «دبنی داناوان».
‫به عنوان پزشک شخصیِ ادج ثبت شده.
‫تست های سلامتِ تمام کسانی که...
‫توی برنامۀ مدیران بودن رو اون اجرا میکرد.
‫این یارو یه موقعیت کار رسمی-آزمایشیِ ‫دانشگاه ام.آی.تی رو ول کرده تا برای ادج کار کنه؟
‫حقوق خیلی زیادیه که بخواد ازش چشم پوشی کنی.
‫دوتا مدرک دکتری در ژنتیک و شیمی اعصابِ ملکولی.
‫علومی که اگه قرار باشه...
‫یه نفر رو با یکی دیگه جابجا کنی بدرد میخورن.
‫- اوهوم. ‫- می دونی این تست های سلامت کجا انجام میشن؟
‫نه، این فوق محرمانه بود.
‫قبل از اون قضیۀ دستگیری، ‫سعی کردم از زیر زبون کایل بکِشم.
‫به نظرم باید دوباره سعیمون رو بکنیم.
‫دستور بازداشت بذارید.
‫توی کل منطقۀ سه ایالتی!
‫پلیس محلی، ایالتی، اف بی ای. ‫حتی پیشاهنگ های نوپا هم بیفتن دنبال این یارو.
‫با خودم گفتم پرسیدنش ضرری نداره.
‫لااقل برای من ضرری نداره.
‫این مرد کجاست؟
‫اصلاً می دونی الان با چه خطری طرفی؟
‫می دونی که وقتی حمله شروع بشه...
‫مردم من با تو...
‫و خانواده ـت چیکار میکنن؟
‫واقعاً حیف شد.
‫من فقط دنبال یه گفتگوی خوب بودم.
‫یه بار دیگه می پرسم.
‫این مرد رو کجا پیدا کنم؟
‫گوشت جمجمه ـت رو...
‫ذوب می کنم.
‫امروز نه!
‫کجاست؟
‫می دونستم بابام فاجعه ـست.
‫به گمونم نمیخواستم قبول کنم در چه حد فاجعه ـست.
‫سارا، خیلی متأسفم.
‫چرا باید متأسف باشی؟ ‫خودم متأسف نیستم.
‫چه بهتر که آدم بدونه، نه؟
‫حتی با وجود اینکه مامانم کلاً روی فاز انکاره!
‫شاید بهتر باشه انقدر به مامانت سخت نگیری.
‫چرا؟
‫اگه مامانم کاری نکنه، هیچی عوض نمیشه.
‫بابام فاجعه ـست و تنها کاری که مامانم میکنه...
‫اینه که داره کمربند مشکیش رو ‫توی پیامک های پرخاشگرانۀ منفعل میگیره.
‫- حق با توئه. ‫- جان!
‫سارا، حقیقت در مورد بابات اینه که...
‫- ...بدجوری داغونه. ‫- آره جان، می دونم.
‫نه، به خاطر مصرفش نمیگم.
‫مورگان ادج باهاش یه کاری کرده.
‫این به نظرت احمقانه میاد...
‫ولی در واقع بدنش رو دزدیدن.
‫بدنش رو دزدیدن؟
‫ببین، این ارتشی هایی که سر و کله ـشون پیدا شده،
‫از طرف وزارت دفاعن.
‫یه سازمان کاهش دهندۀ تهدیدات ـه ‫ که رئیسشون بابابزرگمونه.
‫زمین رو از شر فضایی ها امن میکنن.
‫الان یه سری دانشمند دارن بابات رو بررسی میکنن،
‫دارن سعی میکنن کمکش کنن، ولی راستش...
‫اصلاً فکر نکنم درست و حسابی...
‫بدونن چی به چیه. خب؟
‫پس تقصیر اونا نیست،
‫تقصیر بابات نیست،
‫و سارا، مطمئناً تقصیر مامانت نیست.
‫شاید بد نباشه خودت بری از نزدیک ببینی.
‫لانا داره بدجوری خود خوری میکنه.
‫نمی تونه نکنه!
‫کلارک، چرا ادج...
‫باید به سوپرمن وقت بده تا تصمیم بگیره؟
‫منظورت چیه؟
‫ادج یه گرگِ بیرحمِ شرکتی ـه.
‫هیچوقت به کسی چیزی نمیده.
‫چرا باید به سوپرمن وقت بده؟
‫تنها دلیلی که با عقل جور در میاد ‫اینه که خودش وقت میخواد.
‫شاید سوژه ها هنوز برای اینکه...
‫کارشون تموم نشده...
‫احیا یا منتقل یا هر چی که هست، نشدن.
‫و ادج می دونه اگه قراره سوپرمن رو شکست بده...
‫به همه نیاز داره.
‫داناوان رو پیدا کردن.
‫به گمونم باید...
‫- باید از پشت بری؟ ‫- ...باید از پشت برم. آره.
‫تو با ما میای.
‫باید کاری که این دستگاه ‫این چند وقت داشته با آدما میکرده رو برعکس کنیم.
‫- برعکسش کنم؟ ‫- آره.
‫همه رو به همون انسانی که باید باشن تبدیل میکنی.
‫- نمی تونم این کار رو بکنم. ‫- تو کاری که من میگم رو میکنی.
‫ببینید، من به زور می فهمم ‫این تکنولوژی چطور کار میکنه.
‫اگه میخواید این پروسه رو برعکس کنید...
‫باید کسی که...
‫اونو اختراع کرده رو پیدا کنید.
‫اون دیگه کدوم خریه؟
‫مادرم!
‫این همه زحمت به خاطر مورگان ادج!
‫اگه جلوش رو نگیریم، خیلی بدتر از این حرفا میشه.
‫اون اینجاست.
‫همه چی روبراهه؟
‫می دونم تو به این چیزا عادت داری،
‫ولی یه کم عجیبه که سوپرمن رو...
‫توی زندگی واقعی ببینی.
‫عادت کرده بودم که همه ـش توی تلویزیون ببینمش.
‫آره، می تونه یه کم عجیب باشه.
‫یالا. دنبالم بیا.
‫راهی هست که بشه با...
‫ضمیر خودآگاهِ داخل «نابودگر» ارتباط برقرار کرد؟
‫ذهن های کریپتونی ای که داخلشن، واقعاً زنده نیستن.
‫وقتی یه ضمیر خودآگاه انتخاب بشه،
‫برای فعال شدن به یه میزبان نیاز دارن.
‫پس این کار فقط اینجوری عملی میشه که...
‫ضمیر خودآگاهِ لارا لور-ون رو ‫بذاریم توی یکی از اهالی اسمالویل؟
‫تا جایی که من می دونم همینطوره.
‫این دستگاه رو آماده کن.
‫حس خوبی به این کار ندارم.
‫چارۀ دیگه ای نداریم.
‫وقتمون هم داره تموم میشه.
‫باید فوراً یه داوطلب پیدا کنیم.
‫من انجامش میدم.
‫متأسفم ولی امکان پذیر نیست.
‫چرا نیست؟ من بچۀ اسمالویلم.
‫برای این قضیه نامزد ایده آلی هستم.
‫دیگه لازم نیست دنبال داوطلب بگردین.
‫- خیلی هم بیراه نمیگه. ‫- بابا!
‫میشه لطفاً همه یه لحظه تنهامون بذارن.
‫مسئولیتش به گردن تو نیست.
‫پس به گردن کیه؟
‫وقتی کایل کل شهر رو...
‫هواخواهِ ادج کرد، من بودم که هیچ کاری نکردم.
‫اصلاً من بودم که دوست های خودمو ‫توی برنامۀ مدیرانِ ادج...
‫ثبت نام کردم.
‫- لانا... ‫- اینجا شهر منه،
‫و از هر نظر که بهش نگاه کنی، ‫شهرم رو یاری نکردم.
‫پس نگو مسئولیتش به گردن من نیست.
‫نه وقتی که در آستانۀ از دست دادنِ همه چیزم هستم.
‫ممنونم که میخوای این کار رو بکنی،
‫ولی تو خانواده داری.
‫آره، شوهرم یکی از اوناست...
‫و اگه هیچ کاری نکنم...
‫یه روان پریشِ فضایی میشه.
‫باید کایل رو نجات بدم، لوئیس.
‫اگه هنوز شانسی برای زنده موندنش باشه،
‫- باید انجامش بدم. ‫- سارا و سوفی چی میشن؟
‫اونا همه چیز منن، خودتم میدونی.
‫برای همین نمی تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫نه، برای همین باید بذاری.
‫باید این مشکل رو برای اونا...
‫برای خودم و برای همۀ افراد اینجا حل کنم.
‫اصلاً تضمینی نیست که این کار جواب بده.
‫با علوم فضایی ها طرفیم.
‫خب، پس خوبه که...
‫من فقط یه بانکدارِ بومی ام ‫که بیشتر از این حالیش نمیشه.
‫اجازه ندارید برید داخل.
‫این دخترشه.
‫دیگه اینم اجازه میخواد؟
‫یه بار در این باره صحبت کردیم.
‫ازتون میخوام این محل رو ترک کنید.
‫اگه نکنیم چی؟ میخوای چیکار کنی؟ ‫بهمون شلیک میکنی؟
‫بچه ها، شاید بهتر باشه بعداً دوباره بیایم.
‫نه، چه این سرباز عوضی...
‫بخواد یا نخواد، ما میریم داخل.
‫اینجا چه خبره؟
‫الان وسط یه مورد اورژانسیِ ملی هستم،
‫اونوقت باید بیان بهم خبر بدن که نوه هام...
‫اینجا دردسر درست کردن؟!
‫فقط میخوایم بریم داخل تا اون باباش رو ببینه.
‫شدنی نیست.
‫بهش گفتیم چه بلایی سرش اومده، باشه؟
‫حقشه که خودش از نزدیک ببینه.
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫چه می دونم؟ ‫شاید چون از مخفی کاری های مزخرفت خسته شدم.
‫- اون مخفی کاری ها جون آدما رو نجات میدن. ‫- واقعاً؟
‫چون همه ـش همینو میگی...
‫ولی همه ـش ثابت میشه حقیقت نداره.
‫به خاطر مریض شدنِ داداشت این حرفا رو میزنی؟
‫نه، به خاطر همه چیز! خب؟
‫همه ـش جوری رفتار میکنی که ‫انگار داری کار درست رو میکنی...
‫ولی همه ـش دقیقاً برعکسش ثابت میشه.
‫بیخیال بابا! نمیشه یه بار ‫مثل یه آدم معمولی رفتار کنی،
‫نه یه سرباز؟
‫بذار برن داخل.
‫ممنون، بابابزرگ.
‫بابا؟
‫نمی فهمم.
‫تو که گفتی یه جور...
‫تو!
‫فکر میکنی اسباب بازی کوچولوهات ‫می تونن جلومون رو بگیرن؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫بابایی دیگه وجود نداره.
‫الان شده یه جسدِ جیغ جیغو!
‫خاکستر روی آتیش!
‫ببین، سارا. بیا از اینجا بریم.
‫ببین، ببین، بیا بریم، بیا بریم.
‫آهای!
‫وقتی از اینجا اومدم بیرون،
‫اول از همه تو رو می کُشم.
‫- از این وضع خوشم نمیاد. ‫- منم خوشم نمیاد،
‫ولی انتخاب خودش بوده ‫و باید بهش احترام بذاریم.
‫می دونم، ولی اون لاناست.
‫یکی از صمیمی ترین دوست هامه.
‫برای همین باید یه چیزی بهش بگی،
‫حتی اگه سوپرمن بگه، باز هم خیلی ارزش داره.
‫میخواستم ازت تشکر کنم.
‫خیلی شجاعی.
‫مطمئن نیستم اینطور باشه.
‫قلبم داره با سرعت چند کیلومتر بر ساعت می تَپه.
‫آره، من...می دونم. ‫(چون قدرت شنوایی سوپرمن بالاست)
‫راست میگی.
‫ببخشید.
‫می دونی، مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫همیشه یه راه دیگه ای هم هست.
‫فکر نمیکنم واقعاً این حرف رو قبول داشته باشی.
‫در ضمن، الان سوپرمن بهم دروغ گفت؟
‫دروغ نیست. فقط...
‫فقط میخوام خوش بین باشم.
‫به گمونم برای همینه که قهرمانی.
‫در حال حاضر تو قهرمانی، لانا.
‫وقتشه!
‫ما همینجاییم.
‫جواب داد؟ حالش خوبه؟
‫کال-ال.
‫مادر!
‫می دونم درک این قضیه برات سخته.
‫احیا کردن، دست آورد کل زندگیم بود.
‫راهی برای تضمین این بود که تمدن ما...
‫برای همیشه از بین نره.
‫هیچوقت قرار به این نبود که به عنوان راهی...
‫برای جایگزینی یه نژاد دیگه استفاده بشه.
‫کریپتونی ها، آدمای صلح طلبی هستن.
‫حداقل اکثریتمون اینطورن.
‫نمی فهمم.
‫قضیۀ زیتا-رو و برادرم چیه؟
‫یه خانوادۀ دیگه داشتی؟
‫ما به صورت ژنتیکی وصلت داده شدیم.
‫توی کریپتون، هزاران سال بود...
‫که اتحادها اینطور شکل میگرفتن.
‫بعدش با پدرت آشنا شدم.
‫عاشق همدیگه شدیم،
‫و بعدش دیگه از زیتا-رو جدا شدم.
‫من و جور-ال یه رویای مشترک...
‫برای دنیایی بهتر داشتیم.
‫بعدش تو رو به دنیا آوردم.
‫اونوقت وقتی من و پدرت...
‫تصمیم گرفتیم تو رو به زمین بفرستیم،
‫امیدوار بودیم اون رویا رو محقق کنی.
‫فکر کنم کردم.
‫کریستالِ سنگ خورشیدی که توی سفینه ام بود،
‫چرا فقط مال پدر بود؟
‫چرا مال تو نبود؟
‫زیتا-رو دزدیدش.
‫برای اینکه ترکش کردم، انتقام گرفت.
‫بزرگترین ترسم برای ول کردنِ تو...
‫این بود که بدونِ مادر بمونی.
‫اینجا یه مادر داشتم.
‫اسمش مارتا بود.
‫خیلی دوستم داشت.
‫واقعاً نمی دونی این چقدر برام ارزشمنده، کال-ال.
‫این دنیا...
‫با آغوش باز تو رو پذیرفت.
‫آره.
‫تازه عاشق یه نفر هم شدی.
‫از روی طرز نگاهت می فهمم.
‫اون عشق زندگیمه.
‫تنها چیزی که از دارِ دنیا برات میخواستم همین بود.
‫که یه خونۀ جدید پیدا کنی،
‫یه نفر که دوستش داشته باشی پیدا کنی،
‫و خانوادۀ خودتو تشکیل بدی.
‫ما دوتا پسر داریم.
‫[کافۀ ویکتوریا]
‫ما چیکار کنیم؟
‫ما؟
‫نگاهش کن. ناراحته.
‫فکر کنم میخواد با تو حرف بزنه.
‫آره، اونوقت چرا انقدر ناراحته؟
‫چون رفتی بهش همه چیو گفتی.
‫ببین، من برای اینکه بهش...
‫حقیقت رو گفتم، عذرخواهی نمیکنم. خب؟ ‫هیچوقت نمیکنم!
‫و ایکاش...ایکاش اوضاع اینطوری نبودن،
‫و اتفاقی که برای باباش افتاده، خیلی مزخرفه.
‫خب؟ ولی به نظرم...
‫به نظرم الان تنها کاری که می تونی بکنی ‫اینه که پیشش باشی.
‫آره، حق با توئه.
‫خیلی متأسفم.
‫باید می دیدمش.
‫باید می فهمیدم، ولی انگار...
‫اصلاً نمی دونم چی بود.
‫فکر کنم یه عالمه آدم باهوش...
‫الان دارن سعی میکنن همینو بفهمن.
‫دیشب، اون...
‫اون بابام بود.
‫می دونم اون بابام بود،
‫ولی برخورد خیلی بدی باهاش داشتم.
‫اون ممکنه آخرین باری باشه...
‫که بابام رو می بینم.
‫اینکه به بابام گفتم معتاد،
‫میشه آخرین حرفایی که بهش زدم؟
‫اون باید برگرده.
‫فقط باید امیدمون رو از دست ندیم.
‫- پیداشون میکنم. ‫- لازم نیست.
‫- اونا نابودگر رو گرفتـ... ‫- گفتم لازم نیست!
‫برو برای ورودمون آماده شو.
‫الان؟
‫کال-ال تصمیمش رو گرفت.
‫بشریت رو به ما ترجیح داد.
‫دیگه نمیشه برادرم رو نجات داد.
‫این وسیله چه جوری کار میکنه؟
‫همونطور که کامپیوترها کار میکنن.
‫فرقش اینه که بجای کامپیوتر...
‫یه مغزه!
‫و اطلاعاتی که آپلود میشن...
‫ضمیر خودآگاهِ شخص هستن.
‫نابودگر این اطلاعات رو ثبت و منتقل میکنه.
‫یه ضمیر خودآگاه جدید، به یه شخص وارد میشه.
‫حالا در طول این پروسۀ انتقال،
‫ضمیر خودآگاهِ قدیمی وجود داره؟
‫آره، ولی تا وقتی که انتقال کامل نشده.
‫بعدش ضمیر خودآگاه جدید، ‫کاملاً کنترل رو به دست میگیره.
‫بعد از چند روز این اتفاق میفته؟
‫چندین روز! چندین هفته!
‫بستگی داره میزبان چقدر مشتاق باشه...
‫که این زندگی جدید رو بپذیره، ‫البته اگه مشتاق باشه!
‫اون شخص هر وقت که خواست، ‫می تونه بُعدِ کریپتونی ای که...
‫داره کامل میشه رو ظاهر کنه؟
‫اگه خودش بخواد، آره.
‫ضمیر خودآگاه کریپتونی داخل نابودگر می مونه...
‫و قدرت هاشون به مرور زمان از بین میرن.
‫حالا چطور جلوشون رو بگیریم؟
‫نذارید انتقال کامل بشه،
‫تا فقط ضمیر خودآگاه قدیمی باقی بمونه.
‫- می تونیم این کار رو بکنیم؟ ‫- می تونیم.
‫فقط باید کسانی که تحت تأثیرش قرار گرفتن رو...
‫دوباره در جریان پروسۀ نابودسازی قرار بدیم.
‫- بیاریمشون اینجا؟ همه ـشون رو؟ ‫- بله.
‫و بذاریمشون توی دستگاه؟
‫- بله. ‫- ولی ما که نمی دونیم...
‫چند نفر این مرحله رو طِی کردن.
‫حتماً یه راه دیگه ای هست که ‫همه رو همزمان انجام داد.
‫اونجوری انرژی خیلی زیادی میخواد.
‫چقدر؟
‫چیزی میخوایم که با...
‫خورشیدِ این سیاره برابری کنه.
‫ادج ـه.
‫یه راه پیدا کنید همه رو با هم برگردونیم.
‫تا جایی که بتونم معطلشون میکنم.
‫چطور میخوای این کار رو بکنی؟
‫به همون سبکی که اون ازت تقاضا کرد ‫ازش تقاضا کن:
‫به عنوان برادر!
‫مادر.
‫برو پسرم.
‫قهرمانی باش که می دونستم میشی.
‫سلام مجدد...
‫سوپرمن!
‫چرا دوستشون داری؟
‫باید یه دلیلی داشته باشه.
‫اولش که رسیدی زمین...
‫زیر پر و بالت رو گرفتن؟
‫جوری باهات رفتار کردن که انگار از اونایی؟
‫چون همچین کاری برای من نکردن.
‫من توی یه روستای بریتانیایی فرود اومدم...
‫که ازم استقبال نکردن.
‫شکارم کردن.
‫گیرم انداختن.
‫دستگیرم کردن.
‫و چندین سال از چشم دنیا مخفیم کردن.
‫یه تیکه گوشتِ فضایی!
‫یه جور آزمایش...
‫تا بفهمن چرا این توانایی ها رو دارم.
‫برادر، متأسفم که این اتفاق ها برات افتاده...
‫ولی همۀ آدمای اینجا، این شکلی نیستن.
‫فقط وقتی میترسن اینجوری نیستن.
‫و باور کن...
‫کاری کردم بترسن!
‫نه. نه.
‫نه!
‫دوباره هم میخوام همین کار رو بکنم.
‫البته بدونِ تو، برادر!
‫بگو ببینم...
‫بودن در کنار پسرم، چه جوریه؟
‫بیشتر وقتا آسونه.
‫بعضی وقتا خیلی سخته.
‫بیشتر وقتا کاملاً احساس امنیت میکنم،
‫ولی از یه طرف هم روزهایی بودن که...
‫ترسناک ترین روزهای زندگیم بودن.
‫ولی همیشه عشق و احترام هست.
‫رابطۀ شراکتی؟
‫کاملاً درسته.
‫توی کریپتون...
‫بیشترین امیدها و رویاهایی که ‫یه نفر می تونه داشته باشه رو داشتم.
‫و به همه ـشون رسیدم.
‫بعدش یه روز...
‫اون امیدها و رویاها رو برای پسری که ‫تازه به دنیا آورده بودمش داشتم.
‫ممنونم لوئیس.
‫برای اینکه رویاهام رو محقق کردی.
‫اون اولین و بزرگترین قهرمان دنیاست،
‫ولی میخواستم بدونید که...
‫حتی از این هم مرد بهتریه.
‫در مورد دیشب...
‫و اجرا...
‫خیلی متأسفم که نتونستم بیام.
‫به خاطر این قضیه بود، مگه نه؟
‫آره.
‫احساس میکنم خیلی آدم عوضی ای هستم، جوردن.
‫این عجیب و غریب بودن هات الان منطقی به نظر میرسه.
‫آخه تو همۀ اینا رو می دونستی...
‫ولی نباید به کسی میگفتی.
‫می دونی، راستش خیلی خوشحالم که...
‫بجای من، پدرت اونجا بود.
‫تونستید با هم اون اجرا رو داشته باشید.
‫خاطرۀ خیلی خوبیه که آدم یادش بمونه.
‫بفرما.
‫یه خبری شده.
‫این دیگه چیه؟
‫آره، انسان ها نقص دارن.
‫و درسته که بعضی هاشون بیشتر از بقیه نقص دارن،
‫ولی مستحق کاری که تو میخوای بکنی نیستن.
‫ازشون در برابر هم نوع های خودت دفاع میکنی؟
‫مستحق این نیستن که جونشون رو از دست بدن.
‫اونا از ما پَست ترن، کال!
‫نه، نیستن. ‫فقط متفاوتن.
‫من با یه مأموریت به اینجا فرستاده شدم:
‫- تا مردمم رو احیا کنم. ‫- نه!
‫- تا کریپتون رو نجات بدم. ‫- بس کن!
‫و شکست نمی خورم!
‫چرا میخوری.
‫کال، موضوع اینه که...
‫تا الان فقط همین یه سیاره رو شناختی،
‫پس نمی دونی از دست دادنِ یه سیاره ‫چه دردی داره!
‫ولی من می دونم...
‫و نمیذارم دوباره این اتفاق بیفته.
‫اونا هم نمیذارن.
‫اونا خانواده ـت هستن که دارن میان، کال.
‫مردم واقعی ـت، نسل واقعی ـت!
‫تصمیمت رو بگیر.
‫ما یا اونا؟
‫ما یا اونایی وجود نداره.
‫سم، وقتمون داره تموم میشه.
‫حاضره؟
‫- حاضرید؟ ‫- آره.
‫آره.
‫فقط اون قضیۀ منبع انرژیش آماده نیست.
‫اینجا چیزی نداریم که به اندازۀ کافی قدرتمند باشه.
‫چرا داریم: من!
‫چی؟
‫تمام انرژیم رو یک دفعه آزاد میکنم،
‫یه جرقۀ خورشیدی درست میکنم؛ ‫انرژیش کفایت میکنه.
‫اونجوری تا چند روز نمی تونی هیچ کاری کنی.
‫نمی تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫چاره ای نداریم.
‫سوپرمن!
‫سم، وقتمون داره تموم میشه. ‫همه رو ببر بیرون.
‫من دارم میام داخل. ‫اونا هم دارن میان.
‫همگی برید بیرون!
‫برید! همین الان!
‫برید بیرون!
‫پسرا! پسرا!
‫خواهشاً همین الان بیاید اینجا.
‫- سارا کجاست؟ ‫- نمی دونم.
‫پسرا، همین الان!
‫بدو!
‫یالا! یالا!
‫نکن!
‫سارا؟
‫بابا؟
‫دخترم، چی شد؟
‫لانا؟
‫لوئیس!
‫قربان، اثری از مورگان ادج نیست.
‫کره زمین رو بگردید تا پیداش کنید.
‫اثری از بابا هم نیست.
‫اون کجاست؟
‫فقط خودمونیم؟
‫فعلاً آره.
‫ولی هنوزم شانس موفقیت هست.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫مامانت میخواست ما بیایم اسمالویل.
‫این خانواده به اسمالویل نیاز داره.
‫اتفاقی که توی دنیای من افتاد،
‫داره توی این دنیا اتفاق میفته.
‫به احتمال زیاد...
‫مورگان ادج داره یه ارتش میسازه.
‫داری ضمیر خودآگاه کریپتونی ها رو...
‫توی بدن آدما میذاری.
‫داری تسخیرشون میکنی و بهشون قدرت میدی.
‫امشب یه اتفاقی برام افتاد.
‫هوشیاریم رو از دست دادم.
‫نمیدونم چه خبره.
‫مورگان ادج بهت پیشنهادی داد؟
‫فکر کنم وقتش باشه حقیقت رو...
‫در مورد اینکه من کی ام...
‫و واقعاً از کجا اومدم بدونی، برادر!
‫برادر؟
‫می دونم چقدر بعید به نظر میاد...
‫ولی ما دوتا،
‫یه نوع خونِ کریپتونی در رگ هامون داریم.
‫تو برادرم نیستی.
‫چرا هستم، کال-ال.
‫حالا میخوای باور کن، میخوای نکن. ‫(به زبان کریپتونی)
‫اسم واقعیم، «تال-رو» ـه.
‫من پسر «زیتا-رو»...
‫و «لارا لور-وان» هستم.
‫امکان نداره.
‫مادر من...
‫با پدر تو یعنی «جور-ال» ازدواج کرد. ‫آره، می دونم.
‫ازدواجشون چندین سال بعد از...
‫وصلتی بود که با پدر من کرد.
‫چندین سال بعد از به دنیا اومدنِ من!
‫اولین بار اونموقع بود که...
‫هشدار داد کریپتون رو به افوله.
‫دقیقاً به خاطر همین، پدرم منو فرستاد اینجا.
‫اولین پسرِ کریپتونی ای که از اونجا رفت، من بودم.
‫و با یه هدف به اینجا اومدم:
‫تا نسل کریپتونی ـمون رو ادامه بدم.
‫مادر من...
‫هیچوقت نمیومد زندگی آدمای بیگناه رو نابود کنه.
‫انسان ها به هیچ عنوان بیگناه نیستن.
‫جیکوب! وای خدا!
‫- مارگارت، صبر کن! ‫- یه پسر بچه ـست.
‫تکون نخور.
‫گفتم تکون نخور!
‫این دنیایی که ازش محافظت میکنی...
‫لیاقتش ساکنینی بهتر از این آدماست.
‫این تصمیم رو تو نباید بگیری که.
‫دیگه تصمیمش گرفته شده!
‫متوجه نیستی، کال؟
‫ما الان این فرصت رو داریم...
‫تا با هم نوع هامون باشیم.
‫تا دوباره یه خانواده داشته باشیم.
‫خانواده؟
‫معادن، ایکس-کریپتونایت ها و مردم این شهر،
‫بهم ابزار لازم رو دادن.
‫کریپتون بالاخره احیا میشه.
‫شورای دفاع حکمرانی میکنه...
‫و مادرمون یه بار دیگه میاد پیشمون.
‫می دونم تو هم به اندازۀ من دلت میخواد ببینیش.
‫کمک کن این کار رو بکنم، برادر.
‫اینجوری نه!
‫دیگه تقریباً وقتش رسیده، کال-ال.
‫مردممون به زودی بیدار میشن.
‫و وقتی این اتفاق میفته،
‫میخوام کنارم باشی،
‫وگرنه تو هم از بین میری.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫بالاخره انداختیش بیرون؟
‫سارا، قضیه اون چیزی نیست که به نظر میاد.
‫اون چیزی مصرف نکرده بود.
‫واقعاً؟
‫آخه معمولاً روال کار همینطوریه.
‫عدل همون موقع که به نظر میاد بابا داره عوض میشه،
‫به این نتیجه میرسه که مصرف کردن...
‫- مهمتر از پیش خانواده بودنشه. ‫- همچین اتفاقی نیفتاده.
‫چرا همیشه براش لاپوشونی میکنی؟
‫براش لاپوشونی نکردم.
‫- چرا کردی. ‫- میدونی چیه، عزیزم؟
‫- الان واقعاً حوصلۀ این صحبت ها رو ندارم. ‫- معلومه که نداری!
‫چون نمی تونی قبول کنی...
‫که شوهرت دیگه اون آدمی نیست که ‫باهاش ازدواج کردی.
‫بسه!
‫نمی فهمی داری چی میگی،
‫در ضمن من نیازی ندارم یه نوجوون...
‫بهم امر و نهی کنه.
‫باشه.
‫نوجوون! چی میگی برا خودت؟
‫امشب خونۀ دنیس اینا می مونم.
‫- سارا! ‫- نه!
‫سارا!
‫همه چی روبراهه؟
‫کایل، واقعاً لازمه بهم بگی چی شد.
‫همه چیز رو!
‫از اون اولش شروع کن که رفتی پیش ادج.
‫[لوئیس]
‫سلام، با لانا تماس گرفتید. ‫پیام بذارید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫لانا، باید به محض اینکه تونستی بهم زنگ بزنی.
‫خواهش میکنم! نگرانتم!
‫هنوز جواب نمیده.
‫یه نفر می فرستم خونه ـش.
‫مورگان ادج برادرته؟
‫امکان نداره، مگه نه؟
‫چیزایی از کریپتون می دونست که...
‫امکان نداره کسی بدونه.
‫به زبونش حرف میزد.
‫قدرت های کریپتونی داشت.
‫من...
‫- نمی دونم. ‫- چی میخواد؟
‫که کریپتونی ها بیان اینجا.
‫و میخواد من بهشون ملحق بشم.
‫برای همین ضمیرهای خودآگاه کریپتونی رو ‫وارد انسان ها میکرده.
‫میخواد زمین به کریپتون بعدی تبدیل بشه.
‫نمی فهمم. چرا فکر میکرد بهش ملحق میشی؟
‫چون می تونه مادر کریپتونیم رو برگردونه.
‫مردممون رو!
‫کلارک، قبل از اینکه ذهنت رو درگیر کنی...
‫فکر نمیکنی باید اصلاً ‫از بن و ریشه ببینی این حقیقت داره یا نه؟
‫الان که ادج افرادش رو فرستاد ‫تا تو و جاناتان رو بکُشه، نمیذارم برم.
‫عزیزم، نصف وزارت دفاع توی چمن جلوی خونه ـمونن.
‫دارن نقل مکان میکنن توی شهر. ‫ادج نمیاد اینجا.
‫برو، اگه نیازت داشته باشیم، بهت زنگ میزنیم.
‫- ممکنه؟ ‫- ممکنه، آره.
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫لزومی نداشت.
‫لزوم؟
‫لزومی برای اینکه کل زندگیم بدونم یه برادر داشتم؟
‫برادری که میخواد با یه جور تکنولوژی...
‫که مادرم درست کرده، کریپتون رو برگردونه.
‫لزومی نداشت؟
‫دلسردیت رو درک می کنم.
‫ولی مادرت هیچوقت قصد برگردوندنِ کریپتون رو نداشت.
‫حداقل اونطور که...
‫«زیتا-رو» دلش میخواست عملیش کنه نبود.
‫اختراع لارا وسیله ای برای حفاظت بود،
‫تا مردممون رو با حفظ کردن...
‫و منتقل کردنِ ذهنشون نجات بده.
‫همونطور که ذهن من اینجا حفظ شده.
‫این زیتا-رو بود که خواست...
‫دنیاهای دیگه رو استعمار کنه،
‫و ساکنینش رو به عنوان میزبان، بَرده کنه.
‫نمی تونم اجازه بدم این اتفاق بیفته.
‫باید همۀ کسانی که ادج...
‫براشون ضمیر خودآگاه کریپتونی کاشته رو برگردونم. ‫فقط...
‫فقط بهم بگو چیکار کنم و منم میکنم.
‫دستگاه «نابودگر» فراتر از سطح درک منه.
‫اختراع مادرته!
‫اون این تکنولوژی رو توسعه داد.
‫متأسفم، پسرم.
‫نمی تونم کمکت کنم.
‫[میشه لطفاً یه صحبتی بکنیم؟]
‫چرا هر بار که به نظر میرسه...
‫اوضاع قراره بهتر بشه...
‫یه اتفاقی میفته...
‫و همه چی بدتر از قبل میشه؟
‫خوبی؟
‫پسر، من فیلمِ کاری که بابا توی سیارۀ جان هنری...
‫انجام داد رو دیدم.
‫مامان رو کُشت.
‫یعنی همزادش یا هر چی که بود این کار رو کرد.
‫خب؟
‫خب اگه ادجِ اون سیاره...
‫همون برادر سوپرمن باشه چی؟
‫شاید مامانشون رو برگردونده باشه،
‫و به سوپرمن یه خانوادۀ کریپتونی داده باشه،
‫و برای همین به بشریت پشت کرده.
‫شاید اتفاقی که اونجا افتاده...
‫اینجا هم داره میفته.
‫بازم چیزی عوض نمیشه.
‫ببین، کل حرفم اینه که وقتی تمام زندگیت...
‫فکر کنی تنها عضو باقیموندۀ خانواده ـتی...
‫و بعدش بفهمی که...
‫برادری داشتی که هیچوقت ازش خبر نداشتی...
‫و بعدش بتونی مامانت رو ببینی...
‫- این هر کسی رو تحت تأثیر قرار میده! ‫- آره میده.
‫ولی فرق بین ادج و بابات...
‫اینه که یه خانواده داره: ‫ما سه تایی که اینجاییم!
‫ما خانواده ـشیم.
‫و تحت هر شرایطی، خانواده ـش می مونیم.
‫کایل کوشینگ رو پیدا کردیم.
‫کجا؟
‫چرا بهم نگفتی میخواستی بری دیدنِ ادج؟
‫چون در مورد «برنامۀ مدیران»...
‫بهم دروغ گفتی، لانا.
‫یعنی معلوم بود فکر نمیکردی بُنیه ـش رو داشته باشم.
‫- کایل! ‫- نه لانا. اشکالی نداره.
‫دیگه خسته شدم از بس گند زدم.
‫به رابطه ام با تو...
‫به رابطه ام با دخترامون.
‫پس آره، اون روز صبح رفتم به دیدنش.
‫اونم بهت یه پیشنهاد داد.
‫گفتش می تونم با طی کردنِ این پروسه...
‫زندگیم رو متحول کنم،
‫خودمو بهتر کنم.
‫همینطور هم شد.
‫اونوقت این پروسه دقیقاً چی بود؟
‫مرحلۀ اول این بود که...
‫رفتم داخل یه دستگاهی.
‫حالا کجا بود؟
‫ادج کجا بُردت؟
‫سلام لوئیس.
‫همه چی روبراهه؟
‫همه چی خوبه.
‫اومدم ببینم در چه حالی هستید.
‫آره.
‫اومدی منو ببینی!
‫شماها همه ـتون خیلی ضعیفید.
‫همه ـمون نه!
‫برید، برید، برید! حرکت کنید!
‫کارِت خوب بود.
‫خوبی؟
‫نه. نه واقعیتش.
‫دخترا چطورن؟
‫سوفی خونۀ پدر و مادرمه.
‫از چیزی خبر نداره.
‫سارا دیشب گذاشت رفت.
‫فکر میکنه دارم لاپوشونیِ کایل رو میکنم.
‫جواب تماس ها و پیامک هام رو نمیده.
‫به پسرا میگیم باهاش ارتباط برقرار کنن.
‫می دونید، خیلی وقته که...
‫اتفاق عجیبی توی این شهر نیفتاده بود.
‫خیال میکردم دیگه اینجور چیزا تموم شدن...
‫ولی بعدش شوهرم اینجوری شد.
‫لانا، نجاتش میدیم. بهت قول میدم.
‫- چطوری؟ ‫- بهترین جا برای شروع...
‫اینه که بفهمیم ادج ‫دستگاه نابودگرش رو کجا مخفی میکنه.
‫از اون روی کایل استفاده کردن؟
‫آره. حالا هر جا که باشه، واضحه که اون مکان...
‫محموله های ایکس-کِی ‫از معادن «شوستر» دریافت میکرده
‫- ایکس-کِی چیه؟ ‫- ایکس-کریپتونایت.
‫چیزیه که ادج داشته استخراجش میکرده.
‫چیزیه که به مردم این قدرت ها رو میده.
‫فرضیه ـمون اینه که قدرت ها فقط به ‫بومی های اسمالویل میخورن،
‫آدمایی که مدت زیادی در معرضش بودن.
‫مثل کایل و امیلی...
‫و عملاً همۀ کسانی که من...
‫برای برنامۀ مدیران استخدام کردم.
‫کلی از این آدمایی که بهشون میگه «سوژه»...
‫ارتش خصوصیش رو تشکیل میدن.
‫اونوقت شما...
‫هویت این آدما رو می شناسید؟
‫توی لیست مظنونینِ قاتلمون هستن.
‫اطلاعاتی که از پرونده های کارمندان ‫و ملاقات های حضوری به دست آوردم،
‫اسم هایی که تو پیشنهاد دادی،
‫هر کسی که ممکنه با ادج در تماس بوده باشه.
‫لیست خیلی بزرگیه...
‫که متأسفانه ما رو به حقایق مهمتر نزدیک نمیکنه.
‫منم نمیدونم حقایق مهمتر چیا هستن.
‫عه، البته دارم یه چیز عجیب می بینم.
‫اون!
‫دکتر «دبنی داناوان».
‫به عنوان پزشک شخصیِ ادج ثبت شده.
‫تست های سلامتِ تمام کسانی که...
‫توی برنامۀ مدیران بودن رو اون اجرا میکرد.
‫این یارو یه موقعیت کار رسمی-آزمایشیِ ‫دانشگاه ام.آی.تی رو ول کرده تا برای ادج کار کنه؟
‫حقوق خیلی زیادیه که بخواد ازش چشم پوشی کنی.
‫دوتا مدرک دکتری در ژنتیک و شیمی اعصابِ ملکولی.
‫علومی که اگه قرار باشه...
‫یه نفر رو با یکی دیگه جابجا کنی بدرد میخورن.
‫- اوهوم. ‫- می دونی این تست های سلامت کجا انجام میشن؟
‫نه، این فوق محرمانه بود.
‫قبل از اون قضیۀ دستگیری، ‫سعی کردم از زیر زبون کایل بکِشم.
‫به نظرم باید دوباره سعیمون رو بکنیم.
‫دستور بازداشت بذارید.
‫توی کل منطقۀ سه ایالتی!
‫پلیس محلی، ایالتی، اف بی ای. ‫حتی پیشاهنگ های نوپا هم بیفتن دنبال این یارو.
‫با خودم گفتم پرسیدنش ضرری نداره.
‫لااقل برای من ضرری نداره.
‫این مرد کجاست؟
‫اصلاً می دونی الان با چه خطری طرفی؟
‫می دونی که وقتی حمله شروع بشه...
‫مردم من با تو...
‫و خانواده ـت چیکار میکنن؟
‫واقعاً حیف شد.
‫من فقط دنبال یه گفتگوی خوب بودم.
‫یه بار دیگه می پرسم.
‫این مرد رو کجا پیدا کنم؟
‫گوشت جمجمه ـت رو...
‫ذوب می کنم.
‫امروز نه!
‫کجاست؟
‫می دونستم بابام فاجعه ـست.
‫به گمونم نمیخواستم قبول کنم در چه حد فاجعه ـست.
‫سارا، خیلی متأسفم.
‫چرا باید متأسف باشی؟ ‫خودم متأسف نیستم.
‫چه بهتر که آدم بدونه، نه؟
‫حتی با وجود اینکه مامانم کلاً روی فاز انکاره!
‫شاید بهتر باشه انقدر به مامانت سخت نگیری.
‫چرا؟
‫اگه مامانم کاری نکنه، هیچی عوض نمیشه.
‫بابام فاجعه ـست و تنها کاری که مامانم میکنه...
‫اینه که داره کمربند مشکیش رو ‫توی پیامک های پرخاشگرانۀ منفعل میگیره.
‫- حق با توئه. ‫- جان!
‫سارا، حقیقت در مورد بابات اینه که...
‫- ...بدجوری داغونه. ‫- آره جان، می دونم.
‫نه، به خاطر مصرفش نمیگم.
‫مورگان ادج باهاش یه کاری کرده.
‫این به نظرت احمقانه میاد...
‫ولی در واقع بدنش رو دزدیدن.
‫بدنش رو دزدیدن؟
‫ببین، این ارتشی هایی که سر و کله ـشون پیدا شده،
‫از طرف وزارت دفاعن.
‫یه سازمان کاهش دهندۀ تهدیدات ـه ‫ که رئیسشون بابابزرگمونه.
‫زمین رو از شر فضایی ها امن میکنن.
‫الان یه سری دانشمند دارن بابات رو بررسی میکنن،
‫دارن سعی میکنن کمکش کنن، ولی راستش...
‫اصلاً فکر نکنم درست و حسابی...
‫بدونن چی به چیه. خب؟
‫پس تقصیر اونا نیست،
‫تقصیر بابات نیست،
‫و سارا، مطمئناً تقصیر مامانت نیست.
‫شاید بد نباشه خودت بری از نزدیک ببینی.
‫لانا داره بدجوری خود خوری میکنه.
‫نمی تونه نکنه!
‫کلارک، چرا ادج...
‫باید به سوپرمن وقت بده تا تصمیم بگیره؟
‫منظورت چیه؟
‫ادج یه گرگِ بیرحمِ شرکتی ـه.
‫هیچوقت به کسی چیزی نمیده.
‫چرا باید به سوپرمن وقت بده؟
‫تنها دلیلی که با عقل جور در میاد ‫اینه که خودش وقت میخواد.
‫شاید سوژه ها هنوز برای اینکه...
‫کارشون تموم نشده...
‫احیا یا منتقل یا هر چی که هست، نشدن.
‫و ادج می دونه اگه قراره سوپرمن رو شکست بده...
‫به همه نیاز داره.
‫داناوان رو پیدا کردن.
‫به گمونم باید...
‫- باید از پشت بری؟ ‫- ...باید از پشت برم. آره.
‫تو با ما میای.
‫باید کاری که این دستگاه ‫این چند وقت داشته با آدما میکرده رو برعکس کنیم.
‫- برعکسش کنم؟ ‫- آره.
‫همه رو به همون انسانی که باید باشن تبدیل میکنی.
‫- نمی تونم این کار رو بکنم. ‫- تو کاری که من میگم رو میکنی.
‫ببینید، من به زور می فهمم ‫این تکنولوژی چطور کار میکنه.
‫اگه میخواید این پروسه رو برعکس کنید...
‫باید کسی که...
‫اونو اختراع کرده رو پیدا کنید.
‫اون دیگه کدوم خریه؟
‫مادرم!
‫این همه زحمت به خاطر مورگان ادج!
‫اگه جلوش رو نگیریم، خیلی بدتر از این حرفا میشه.
‫اون اینجاست.
‫همه چی روبراهه؟
‫می دونم تو به این چیزا عادت داری،
‫ولی یه کم عجیبه که سوپرمن رو...
‫توی زندگی واقعی ببینی.
‫عادت کرده بودم که همه ـش توی تلویزیون ببینمش.
‫آره، می تونه یه کم عجیب باشه.
‫یالا. دنبالم بیا.
‫راهی هست که بشه با...
‫ضمیر خودآگاهِ داخل «نابودگر» ارتباط برقرار کرد؟
‫ذهن های کریپتونی ای که داخلشن، واقعاً زنده نیستن.
‫وقتی یه ضمیر خودآگاه انتخاب بشه،
‫برای فعال شدن به یه میزبان نیاز دارن.
‫پس این کار فقط اینجوری عملی میشه که...
‫ضمیر خودآگاهِ لارا لور-ون رو ‫بذاریم توی یکی از اهالی اسمالویل؟
‫تا جایی که من می دونم همینطوره.
‫این دستگاه رو آماده کن.
‫حس خوبی به این کار ندارم.
‫چارۀ دیگه ای نداریم.
‫وقتمون هم داره تموم میشه.
‫باید فوراً یه داوطلب پیدا کنیم.
‫من انجامش میدم.
‫متأسفم ولی امکان پذیر نیست.
‫چرا نیست؟ من بچۀ اسمالویلم.
‫برای این قضیه نامزد ایده آلی هستم.
‫دیگه لازم نیست دنبال داوطلب بگردین.
‫- خیلی هم بیراه نمیگه. ‫- بابا!
‫میشه لطفاً همه یه لحظه تنهامون بذارن.
‫مسئولیتش به گردن تو نیست.
‫پس به گردن کیه؟
‫وقتی کایل کل شهر رو...
‫هواخواهِ ادج کرد، من بودم که هیچ کاری نکردم.
‫اصلاً من بودم که دوست های خودمو ‫توی برنامۀ مدیرانِ ادج...
‫ثبت نام کردم.
‫- لانا... ‫- اینجا شهر منه،
‫و از هر نظر که بهش نگاه کنی، ‫شهرم رو یاری نکردم.
‫پس نگو مسئولیتش به گردن من نیست.
‫نه وقتی که در آستانۀ از دست دادنِ همه چیزم هستم.
‫ممنونم که میخوای این کار رو بکنی،
‫ولی تو خانواده داری.
‫آره، شوهرم یکی از اوناست...
‫و اگه هیچ کاری نکنم...
‫یه روان پریشِ فضایی میشه.
‫باید کایل رو نجات بدم، لوئیس.
‫اگه هنوز شانسی برای زنده موندنش باشه،
‫- باید انجامش بدم. ‫- سارا و سوفی چی میشن؟
‫اونا همه چیز منن، خودتم میدونی.
‫برای همین نمی تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫نه، برای همین باید بذاری.
‫باید این مشکل رو برای اونا...
‫برای خودم و برای همۀ افراد اینجا حل کنم.
‫اصلاً تضمینی نیست که این کار جواب بده.
‫با علوم فضایی ها طرفیم.
‫خب، پس خوبه که...
‫من فقط یه بانکدارِ بومی ام ‫که بیشتر از این حالیش نمیشه.
‫اجازه ندارید برید داخل.
‫این دخترشه.
‫دیگه اینم اجازه میخواد؟
‫یه بار در این باره صحبت کردیم.
‫ازتون میخوام این محل رو ترک کنید.
‫اگه نکنیم چی؟ میخوای چیکار کنی؟ ‫بهمون شلیک میکنی؟
‫بچه ها، شاید بهتر باشه بعداً دوباره بیایم.
‫نه، چه این سرباز عوضی...
‫بخواد یا نخواد، ما میریم داخل.
‫اینجا چه خبره؟
‫الان وسط یه مورد اورژانسیِ ملی هستم،
‫اونوقت باید بیان بهم خبر بدن که نوه هام...
‫اینجا دردسر درست کردن؟!
‫فقط میخوایم بریم داخل تا اون باباش رو ببینه.
‫شدنی نیست.
‫بهش گفتیم چه بلایی سرش اومده، باشه؟
‫حقشه که خودش از نزدیک ببینه.
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫چه می دونم؟ ‫شاید چون از مخفی کاری های مزخرفت خسته شدم.
‫- اون مخفی کاری ها جون آدما رو نجات میدن. ‫- واقعاً؟
‫چون همه ـش همینو میگی...
‫ولی همه ـش ثابت میشه حقیقت نداره.
‫به خاطر مریض شدنِ داداشت این حرفا رو میزنی؟
‫نه، به خاطر همه چیز! خب؟
‫همه ـش جوری رفتار میکنی که ‫انگار داری کار درست رو میکنی...
‫ولی همه ـش دقیقاً برعکسش ثابت میشه.
‫بیخیال بابا! نمیشه یه بار ‫مثل یه آدم معمولی رفتار کنی،
‫نه یه سرباز؟
‫بذار برن داخل.
‫ممنون، بابابزرگ.
‫بابا؟
‫نمی فهمم.
‫تو که گفتی یه جور...
‫تو!
‫فکر میکنی اسباب بازی کوچولوهات ‫می تونن جلومون رو بگیرن؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫بابایی دیگه وجود نداره.
‫الان شده یه جسدِ جیغ جیغو!
‫خاکستر روی آتیش!
‫ببین، سارا. بیا از اینجا بریم.
‫ببین، ببین، بیا بریم، بیا بریم.
‫آهای!
‫وقتی از اینجا اومدم بیرون،
‫اول از همه تو رو می کُشم.
‫- از این وضع خوشم نمیاد. ‫- منم خوشم نمیاد،
‫ولی انتخاب خودش بوده ‫و باید بهش احترام بذاریم.
‫می دونم، ولی اون لاناست.
‫یکی از صمیمی ترین دوست هامه.
‫برای همین باید یه چیزی بهش بگی،
‫حتی اگه سوپرمن بگه، باز هم خیلی ارزش داره.
‫میخواستم ازت تشکر کنم.
‫خیلی شجاعی.
‫مطمئن نیستم اینطور باشه.
‫قلبم داره با سرعت چند کیلومتر بر ساعت می تَپه.
‫آره، من...می دونم. ‫(چون قدرت شنوایی سوپرمن بالاست)
‫راست میگی.
‫ببخشید.
‫می دونی، مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫همیشه یه راه دیگه ای هم هست.
‫فکر نمیکنم واقعاً این حرف رو قبول داشته باشی.
‫در ضمن، الان سوپرمن بهم دروغ گفت؟
‫دروغ نیست. فقط...
‫فقط میخوام خوش بین باشم.
‫به گمونم برای همینه که قهرمانی.
‫در حال حاضر تو قهرمانی، لانا.
‫وقتشه!
‫ما همینجاییم.
‫جواب داد؟ حالش خوبه؟
‫کال-ال.
‫مادر!
‫می دونم درک این قضیه برات سخته.
‫احیا کردن، دست آورد کل زندگیم بود.
‫راهی برای تضمین این بود که تمدن ما...
‫برای همیشه از بین نره.
‫هیچوقت قرار به این نبود که به عنوان راهی...
‫برای جایگزینی یه نژاد دیگه استفاده بشه.
‫کریپتونی ها، آدمای صلح طلبی هستن.
‫حداقل اکثریتمون اینطورن.
‫نمی فهمم.
‫قضیۀ زیتا-رو و برادرم چیه؟
‫یه خانوادۀ دیگه داشتی؟
‫ما به صورت ژنتیکی وصلت داده شدیم.
‫توی کریپتون، هزاران سال بود...
‫که اتحادها اینطور شکل میگرفتن.
‫بعدش با پدرت آشنا شدم.
‫عاشق همدیگه شدیم،
‫و بعدش دیگه از زیتا-رو جدا شدم.
‫من و جور-ال یه رویای مشترک...
‫برای دنیایی بهتر داشتیم.
‫بعدش تو رو به دنیا آوردم.
‫اونوقت وقتی من و پدرت...
‫تصمیم گرفتیم تو رو به زمین بفرستیم،
‫امیدوار بودیم اون رویا رو محقق کنی.
‫فکر کنم کردم.
‫کریستالِ سنگ خورشیدی که توی سفینه ام بود،
‫چرا فقط مال پدر بود؟
‫چرا مال تو نبود؟
‫زیتا-رو دزدیدش.
‫برای اینکه ترکش کردم، انتقام گرفت.
‫بزرگترین ترسم برای ول کردنِ تو...
‫این بود که بدونِ مادر بمونی.
‫اینجا یه مادر داشتم.
‫اسمش مارتا بود.
‫خیلی دوستم داشت.
‫واقعاً نمی دونی این چقدر برام ارزشمنده، کال-ال.
‫این دنیا...
‫با آغوش باز تو رو پذیرفت.
‫آره.
‫تازه عاشق یه نفر هم شدی.
‫از روی طرز نگاهت می فهمم.
‫اون عشق زندگیمه.
‫تنها چیزی که از دارِ دنیا برات میخواستم همین بود.
‫که یه خونۀ جدید پیدا کنی،
‫یه نفر که دوستش داشته باشی پیدا کنی،
‫و خانوادۀ خودتو تشکیل بدی.
‫ما دوتا پسر داریم.
‫از اونا برام بگو.
‫[کافۀ ویکتوریا]
‫ما چیکار کنیم؟
‫ما؟
‫نگاهش کن. ناراحته.
‫فکر کنم میخواد با تو حرف بزنه.
‫آره، اونوقت چرا انقدر ناراحته؟
‫چون رفتی بهش همه چیو گفتی.
‫ببین، من برای اینکه بهش...
‫حقیقت رو گفتم، عذرخواهی نمیکنم. خب؟ ‫هیچوقت نمیکنم!
‫و ایکاش...ایکاش اوضاع اینطوری نبودن،
‫و اتفاقی که برای باباش افتاده، خیلی مزخرفه.
‫خب؟ ولی به نظرم...
‫به نظرم الان تنها کاری که می تونی بکنی ‫اینه که پیشش باشی.
‫آره، حق با توئه.
‫خیلی متأسفم.
‫باید می دیدمش.
‫باید می فهمیدم، ولی انگار...
‫اصلاً نمی دونم چی بود.
‫فکر کنم یه عالمه آدم باهوش...
‫الان دارن سعی میکنن همینو بفهمن.
‫دیشب، اون...
‫اون بابام بود.
‫می دونم اون بابام بود،
‫ولی برخورد خیلی بدی باهاش داشتم.
‫اون ممکنه آخرین باری باشه...
‫که بابام رو می بینم.
‫اینکه به بابام گفتم معتاد،
‫میشه آخرین حرفایی که بهش زدم؟
‫اون باید برگرده.
‫فقط باید امیدمون رو از دست ندیم.
‫- پیداشون میکنم. ‫- لازم نیست.
‫- اونا نابودگر رو گرفتـ... ‫- گفتم لازم نیست!
‫برو برای ورودمون آماده شو.
‫الان؟
‫کال-ال تصمیمش رو گرفت.
‫بشریت رو به ما ترجیح داد.
‫دیگه نمیشه برادرم رو نجات داد.
‫این وسیله چه جوری کار میکنه؟
‫همونطور که کامپیوترها کار میکنن.
‫فرقش اینه که بجای کامپیوتر...
‫یه مغزه!
‫و اطلاعاتی که آپلود میشن...
‫ضمیر خودآگاهِ شخص هستن.
‫نابودگر این اطلاعات رو ثبت و منتقل میکنه.
‫یه ضمیر خودآگاه جدید، به یه شخص وارد میشه.
‫حالا در طول این پروسۀ انتقال،
‫ضمیر خودآگاهِ قدیمی وجود داره؟
‫آره، ولی تا وقتی که انتقال کامل نشده.
‫بعدش ضمیر خودآگاه جدید، ‫کاملاً کنترل رو به دست میگیره.
‫بعد از چند روز این اتفاق میفته؟
‫چندین روز! چندین هفته!
‫بستگی داره میزبان چقدر مشتاق باشه...
‫که این زندگی جدید رو بپذیره، ‫البته اگه مشتاق باشه!
‫اون شخص هر وقت که خواست، ‫می تونه بُعدِ کریپتونی ای که...
‫داره کامل میشه رو ظاهر کنه؟
‫اگه خودش بخواد، آره.
‫ضمیر خودآگاه کریپتونی داخل نابودگر می مونه...
‫و قدرت هاشون به مرور زمان از بین میرن.
‫حالا چطور جلوشون رو بگیریم؟
‫نذارید انتقال کامل بشه،
‫تا فقط ضمیر خودآگاه قدیمی باقی بمونه.
‫- می تونیم این کار رو بکنیم؟ ‫- می تونیم.
‫فقط باید کسانی که تحت تأثیرش قرار گرفتن رو...
‫دوباره در جریان پروسۀ نابودسازی قرار بدیم.
‫- بیاریمشون اینجا؟ همه ـشون رو؟ ‫- بله.
‫و بذاریمشون توی دستگاه؟
‫- بله. ‫- ولی ما که نمی دونیم...
‫چند نفر این مرحله رو طِی کردن.
‫حتماً یه راه دیگه ای هست که ‫همه رو همزمان انجام داد.
‫اونجوری انرژی خیلی زیادی میخواد.
‫چقدر؟
‫چیزی میخوایم که با...
‫خورشیدِ این سیاره برابری کنه.
‫ادج ـه.
‫یه راه پیدا کنید همه رو با هم برگردونیم.
‫تا جایی که بتونم معطلشون میکنم.
‫چطور میخوای این کار رو بکنی؟
‫به همون سبکی که اون ازت تقاضا کرد ‫ازش تقاضا کن:
‫به عنوان برادر!
‫مادر.
‫برو پسرم.
‫قهرمانی باش که می دونستم میشی.
‫سلام مجدد...
‫سوپرمن!
‫چرا دوستشون داری؟
‫باید یه دلیلی داشته باشه.
‫اولش که رسیدی زمین...
‫زیر پر و بالت رو گرفتن؟
‫جوری باهات رفتار کردن که انگار از اونایی؟
‫چون همچین کاری برای من نکردن.
‫من توی یه روستای بریتانیایی فرود اومدم...
‫که ازم استقبال نکردن.
‫شکارم کردن.
‫گیرم انداختن.
‫دستگیرم کردن.
‫و چندین سال از چشم دنیا مخفیم کردن.
‫یه تیکه گوشتِ فضایی!
‫یه جور آزمایش...
‫تا بفهمن چرا این توانایی ها رو دارم.
‫برادر، متأسفم که این اتفاق ها برات افتاده...
‫ولی همۀ آدمای اینجا، این شکلی نیستن.
‫فقط وقتی میترسن اینجوری نیستن.
‫و باور کن...
‫کاری کردم بترسن!
‫نه. نه.
‫نه!
‫دوباره هم میخوام همین کار رو بکنم.
‫البته بدونِ تو، برادر!
‫بگو ببینم...
‫بودن در کنار پسرم، چه جوریه؟
‫بیشتر وقتا آسونه.
‫بعضی وقتا خیلی سخته.
‫بیشتر وقتا کاملاً احساس امنیت میکنم،
‫ولی از یه طرف هم روزهایی بودن که...
‫ترسناک ترین روزهای زندگیم بودن.
‫ولی همیشه عشق و احترام هست.
‫رابطۀ شراکتی؟
‫کاملاً درسته.
‫توی کریپتون...
‫بیشترین امیدها و رویاهایی که ‫یه نفر می تونه داشته باشه رو داشتم.
‫و به همه ـشون رسیدم.
‫بعدش یه روز...
‫اون امیدها و رویاها رو برای پسری که ‫تازه به دنیا آورده بودمش داشتم.
‫ممنونم لوئیس.
‫برای اینکه رویاهام رو محقق کردی.
‫اون اولین و بزرگترین قهرمان دنیاست،
‫ولی میخواستم بدونید که...
‫حتی از این هم مرد بهتریه.
‫در مورد دیشب...
‫و اجرا...
‫خیلی متأسفم که نتونستم بیام.
‫به خاطر این قضیه بود، مگه نه؟
‫آره.
‫احساس میکنم خیلی آدم عوضی ای هستم، جوردن.
‫این عجیب و غریب بودن هات الان منطقی به نظر میرسه.
‫آخه تو همۀ اینا رو می دونستی...
‫ولی نباید به کسی میگفتی.
‫می دونی، راستش خیلی خوشحالم که...
‫بجای من، پدرت اونجا بود.
‫تونستید با هم اون اجرا رو داشته باشید.
‫خاطرۀ خیلی خوبیه که آدم یادش بمونه.
‫بفرما.
‫یه خبری شده.
‫این دیگه چیه؟
‫آره، انسان ها نقص دارن.
‫و درسته که بعضی هاشون بیشتر از بقیه نقص دارن،
‫ولی مستحق کاری که تو میخوای بکنی نیستن.
‫ازشون در برابر هم نوع های خودت دفاع میکنی؟
‫مستحق این نیستن که جونشون رو از دست بدن.
‫اونا از ما پَست ترن، کال!
‫نه، نیستن. ‫فقط متفاوتن.
‫من با یه مأموریت به اینجا فرستاده شدم:
‫- تا مردمم رو احیا کنم. ‫- نه!
‫- تا کریپتون رو نجات بدم. ‫- بس کن!
‫و شکست نمی خورم!
‫چرا میخوری.
‫کال، موضوع اینه که...
‫تا الان فقط همین یه سیاره رو شناختی،
‫پس نمی دونی از دست دادنِ یه سیاره ‫چه دردی داره!
‫ولی من می دونم...
‫و نمیذارم دوباره این اتفاق بیفته.
‫اونا هم نمیذارن.
‫اونا خانواده ـت هستن که دارن میان، کال.
‫مردم واقعی ـت، نسل واقعی ـت!
‫تصمیمت رو بگیر.
‫ما یا اونا؟
‫ما یا اونایی وجود نداره.
‫سم، وقتمون داره تموم میشه.
‫حاضره؟
‫- حاضرید؟ ‫- آره.
‫آره.
‫فقط اون قضیۀ منبع انرژیش آماده نیست.
‫اینجا چیزی نداریم که به اندازۀ کافی قدرتمند باشه.
‫چرا داریم: من!
‫چی؟
‫تمام انرژیم رو یک دفعه آزاد میکنم،
‫یه جرقۀ خورشیدی درست میکنم؛ ‫انرژیش کفایت میکنه.
‫اونجوری تا چند روز نمی تونی هیچ کاری کنی.
‫نمی تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫چاره ای نداریم.
‫سوپرمن!
‫سم، وقتمون داره تموم میشه. ‫همه رو ببر بیرون.
‫من دارم میام داخل. ‫اونا هم دارن میان.
‫همگی برید بیرون!
‫برید! همین الان!
‫برید بیرون!
‫همین الان! برید، برید، برید!
‫پسرا! پسرا!
‫خواهشاً همین الان بیاید اینجا.
‫- سارا کجاست؟ ‫- نمی دونم.
‫پسرا، همین الان!
‫بدو!
‫یالا! یالا!
‫نکن!
‫سارا؟
‫بابا؟
‫دخترم، چی شد؟
‫لانا؟
‫لوئیس!
‫قربان، اثری از مورگان ادج نیست.
‫کره زمین رو بگردید تا پیداش کنید.
‫اثری از بابا هم نیست.
‫اون کجاست؟
‫فقط خودمونیم؟
‫فعلاً آره.
‫ولی هنوزم شانس موفقیت هست.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»