‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫تو و جوردن، عملاً خودتون اسلحه اید.
‫تنها کسی که توی این خونه کاملاً غیرمسلح ـه، منم.
‫آدم نمیره توی ونِ آدمکُشیِ...
‫یه یارویی که از یه دنیای دیگه اومده، ‫فضولی کنه.
‫ما انسان های فوق العاده ای ‫در خانواده ای از اَبَرانسان ها هستیم.
‫- نمی تونم بدون اون اجرا کنم. ‫- من بجاش میام.
‫نمی تونم همه ـش به دل خودم صابون بزنم،
‫بعدش ناامید بشم.
‫تونستید به اندازۀ کافی سوژه پیدا کنید؟
‫آره، ولی تضمینی نیست که میزبان های پذیرایی باشن.
‫چیزای خیلی حال به هم زنی بودن.
‫اون گاز، کریپتونایتِ مصنوعیِ آزمایشی بود.
‫برای نفوذ به سیستم تنفسیت...
‫و تضعیفت از درون، طراحی شده بود.
‫چرا ادج اینجاست؟
‫یعنی چرا اسمالویل؟
‫مطمئناً به خاطر بریانی نیومده. ‫(نوعی غذا)
‫در عرض چند هفته رفت داخل هیزل گرین و گرنویل ‫و از اونجا اومد بیرون...
‫در عرض چند ماه، ‫عملیات های اجراییِ نیوکارتیج رو از کار انداخت،
‫الان هم که اومده اینجا.
‫باید به همون دلیلی باشه که ‫به شهرهای دیگه رفته، نه؟
‫استخراجِ ایکس-کریپتونایت،
‫استفاده از اون دستگاهی که دیدم به مردم قدرت میده.
‫آره، می دونم بخشی از دلیلش همینه،
‫ولی اسمالویل تنها شهریه که توش مونده،
‫پس حتماً یه دلیلی داره که اسمالویل فرق میکنه.
‫اون به اینجا نیاز داره.
‫این دیگه در حیطۀ تخصص توئه.
‫پیشنهاد میکنی چطوری دلیلش رو بفهمیم؟
‫بیشتر تحقیق میکنیم.
‫باید از هر منبعی که در اختیار داریم استفاده کنیم.
‫پس همونطور که می دونیم، فقط توی هیزل گرین...
‫کلارک، خبرنگار خیلی خوبیه.
‫حالا که مربیگری نمیکنه، می تونه کمک کنه.
‫هر چی اطلاعات می تونیم از لانا میگیریم،
‫مثلاً پرونده های تمام افرادی که ادج استخدام کرده،
‫اینکه کی هستن و از کجا اومدن.
‫ممنون.
‫تک تک جزئیات رو با دقت بررسی میکنیم.
‫اینم از امیلی.
‫بعدش دوباره از اول شروع میکنیم.
‫خیلی خب، پس می دونیم که امیلی جدیدترین عضوه.
‫اطلاعات رو به هم ارتباط میدیم، ‫داشته هامون رو روی هم میذاریم.
‫و اگه کارمون رو درست انجام بدیم،
‫جواب خودش مشخص میشه.
‫هدف من همیشه یه چیز بوده.
‫میخوام این دنیا رو عوض کنم.
‫و بالاخره جایی رو پیدا کردم که ‫می تونم شروع به انجام این کار کنم.
‫اینجا در اسمالویل، با آدمایی مثل تو!
‫من؟
‫چرا؟
‫می دونم چند سال اخیر، زندگی سختی داشتی.
‫از دردهات خبردارم.
‫ترس از اینکه...
‫بدونی نمیتونی خانواده ـت رو تأمین کنی،
‫اون بار مسئولیت، اون فشار!
‫با کمک من، میشه همۀ این ترس ها رو از بین برد.
‫می تونم زندگیت رو از هر لحاظِ ممکن، بهتر کنم.
‫می تونم تو رو بهتر کنم، امیلی.
‫درد داره؟
‫یه ذره هم درد نداره.
‫اگه مایل باشی، ‫می تونم یه زندگی جدید برات فعال کنم.
‫یه زندگی جدید؟
‫مراحلی که پشت سر میذاری باعث میشن احساس کنی...
‫یه آدم جدیدی.
‫آدمی با ذهنی آزاد و قدرتمندتر،
‫و قادر به انجام کارهایی که ‫هیچوقت خوابش هم نمیدیدی.
‫ولی فقط اگه خودت بخوای...
‫اگه بپذیری که زندگی ای که الان داری...
‫دیگه اون چیزی نیست که میخوای.
‫پذیرش کاملِ میزبان صورت گرفت.
‫کارِت خوب بود.
‫پروسه هنوز کامل نشده.
‫چند روز طول می کِشه تا ‫اختیار کامل رو به دست بگیری.
‫ولی وقتی این اتفاق بیفته...
‫زندگی دوباره برای تو میشه.
‫میخوای به بهترین حالتِ خودت تبدیل بشی، امیلی؟
‫بله.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «محمد و رومینا»
‫لانا گفت ادج ازش خواسته ‫تا نامزدهای بیشتری انتخاب کنه...
‫پس تا وقتی بفهمیم چه جوری باید جلوش رو بگیریم،
‫باید ملت رو متقاعد کنیم تا بهش نزدیک نشن.
‫لوئیس، اون داره به مردم پیشنهادِ شغل و پول میده،
‫چیزایی که برای به دست گرفتنِ دوبارۀ کنترل زندگیشون ‫بهشون نیاز دارن.
‫پسرا، اتوبوس الان میرسه!
‫کلارک، باید یه کاری بکنیم،
‫ولی هیچکس به حرفم گوش نمیکنه.
‫از اون جلسۀ اول سالن شهرداری گوش نمیکنن،
‫ولی به حرف تو گوش میکنن.
‫- سلام، کدوم مال منه؟ ‫- بیا.
‫ممنون.
‫خیلی خب، بچه ها. ‫احتمالاً امشب هم...
‫دیر بیایم و روی این پروندۀ ادج کار کنیم.
‫باشه، ما که در هر صورت...
‫امشب میخواستیم اجرای سارا رو ببینیم.
‫به عنوان دوستای ساده دیگه خیلی دارید با هم...
‫وقت میگذرونید.
‫فقط میخوام ازش حمایت کنم، بابا.
‫- آهان! ‫- صحیح!
‫چیه؟
‫خودش گفت میخواد دوست ساده بمونیم.
‫شاید بیشتر از این حرفا باشه ولی میذارم خودش...
‫اینو بهت بگه.
‫اتوبوس داره وایمیسته.
‫خیلی خب، توی یخچال باقی موندۀ غذا هست، خب؟
‫باشه، دوستتون دارم. خداحافظ.
‫خیلی خب، باید برم دفتر روزنامۀ محلی لانا رو ببینم.
‫باشه.
‫کلارک، تو پسر مارتا کنت هستی.
‫اون خیلی قبل تر از اینکه ادج پیداش بشه ‫داشت به مردم کمک میکرد.
‫مردم به حرفت گوش میکنن.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫اونوقت هیچکدوم از اینا متفاوت رفتار نمیکنن؟
‫تنها تغییری که من می بینم اینه که خیلی خوشحالن!
‫انگار واقعاً هیجان زده ان که اونجا هستن...
‫و بخشی از یه اتفاق بزرگن که ‫ زندگی هاشون رو عوض میکنه.
‫با اونا چیکار میکنه؟
‫توسعۀ فردی، خودبهسازی،
‫تمرین های اعتماد کردن؟!
‫واقعاً جزئیاتش رو نمی دونم.
‫خب، مثل این فرقه ها می مونه.
‫فرقش اینه که ادج داره مجانی ‫ذهن هاشون رو با قدرت شستشو میده.
‫چیز دیگه ای که می تونم بهتون بگم...
‫اینه که توی رستوران «ویکتوریا می» ‫همنشینی های صبحگاهی رو شروع کردن.
‫- همنشینی؟ ‫- اوهوم.
‫صبحونه های دوستی ساز!
‫آخ، الان دیرم میشه.
‫صبر کن... ‫لانا، شاید بهتر باشه یه استراحتی بکنی.
‫این قضیه یه جورایی دیگه داره خیلی خطرناک میشه،
‫منم نمیخوام اتفاقی برات بیفته.
‫اشکالی نداره، لوئیس. جدی میگم.
‫آخه اگه بتونم جلوی ادج رو بگیرم که ‫به یه نفر کمتر آسیب بزنه،
‫ارزشش رو داره.
‫نه، تو تمرکزت رو بذار روی اینکه ‫از نوچه های ادج...
‫چی می تونی به دست بیاری.
‫یه نفر رو میشناسم که ‫احتمالاً شانس بیشتری برای این کار داشته باشه.
‫خیلی خب.
‫سلام، پسرا!
‫آهای، بیاید اینجا.
‫- سلام، آقای کوشینگ. ‫- سلام.
‫جوردن، گوش کن، من...
‫میخواستم ازت تشکر کنم که پا پیش گذاشتی...
‫و اون روز به سارا توی تستش کمک کردی.
‫این کارِت واقعاً نجاتمون داد، پسر!
‫آره...ممنونم.
‫خیلی خب، نباید دیر کنی.
‫آره.
‫بعداً می بینیمت، باشه؟
‫باشه.
‫بی صبرانه منتظرم امشب روی صحنه ببینمت.
‫نمیخواد بپرسین!
‫دچار یه جور بحران هویتی شده.
‫واقعاً؟
‫آره، همه ـش بهم میگه دیگه برای همیشه عوض شده،
‫و حالش بهتر شده.
‫بعدش مثل همین اتفاقی که قراره برای داداشت بیفته، ‫خودشو گُم میکنه.
‫چی؟
‫بهت گفتم با تیگن ویکام کاری نداشته باش.
‫بهم اعتماد کن، باشه؟
‫کلارک؟
‫امیلی، سلام!
‫شنیده بودم به شهر برگشتی.
‫آره، آره، ببخشید که زودتر از اینا ندیدمت.
‫از وقتی که اومدیم اینجا اتفاقات خیلی زیادی افتاده
‫میدونم. اتفاقاً برای منم همینطور بوده.
‫- ولی برای من خوش یُمن بوده. ‫- عه جدی؟
‫شنیدم توی شرکت «ادج انرکورپ» کار میکنی.
‫زندگیم رو عوض کرده!
‫احساس فوق العاده ای دارم.
‫می تونم بهتر فکر کنم، تمرکز کنم.
‫مشکلاتی که قبلاً حل کردنشون به نظر غیرممکن میومد ‫الان انگار هیچی نیستن!
‫واقعاً؟ به به! می دونی چیه؟
‫راستش خیلی دوست داشتم در مورد همین صحبت کنیم.
‫یعنی دنبال کار میگردی؟
‫- خب... ‫- اشکالی نداره.
‫فقط با لانا صحبت کن.
‫اون معرفیم کرد و منو وارد این برنامه کرد.
‫مطمئنم خوشحال میشه که به نامزد سابقش کمک کنه.
‫- آره. ‫- وای، من دیگه باید برم.
‫اگه کمکی از دستم برمیومد بهم بگو.
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت، کلارک.
‫- منم همینطور. ‫- مراقب خودت باش.
‫[مکزیک؛ مزاتلان]
‫حالت خوبه؟
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫ممنون.
‫خدا رو شکر که برگشتی.
‫ادج همین الان یه نفر رو فرستاد ‫که تبلیغات روزنامۀ فردا رو...
‫کاملاً برای خودش بخره.
‫- برای عضوگیری جدید؟ ‫- دو برابرِ قبل!
‫نمی دونم ادج داره با این آدما ‫چه سحر و جادویی میکنه...
‫ولی بدجوری داره بهش رونق میده.
‫داری کجا میری؟
‫میرم قیل و قال کنم!
‫- لوئیس؟ ‫- ادج کجاست؟
‫توی یه جلسۀ گروهی ـه.
‫تازه الان از تبلیغات فردا با خبر شدم.
‫به نفعتونه که کاری با پیشنهادش نداشته باشید.
‫خانم لین...
‫باید همین الان پاشید برید.
‫پاشید برید!
‫بهم دست نزن.
‫ببخشید، اگه میشه همه یه لحظه ‫من و خانم لین رو تنها بذارن.
‫قول میدم خیلی طول نکشه.
‫می دونم به نظرتون باورنکردنی میاد، ‫چون همینطورم هست...
‫ولی اون میخواد تمام هستی ـتون رو پاک کنه...
‫و با یه چیز دیگه جایگزینش کنه.
‫این کار رو از روی درموندگی کردی!
‫می دونم داری چیکار میکنی.
‫مشاغل خوبی برای جامعه ای نیازمند مهیا میکنم.
‫داری ضمیرِ خودآگاهِ کریپتونی ها رو...
‫توی بدن انسان ها میذاری.
‫داری تسخیرشون میکنی و بهشون قدرت میدی.
‫اونوقت در این رابطه چه مدرکی داری؟
‫دِرِک پاول، رینو روزتی، لسلی!
‫آها، پس دوتا مَرد مُرده و دستیار شخصیم!
‫باید بگم این خبر حتی با معیارهای تو هم ‫حفره های زیادی داره.
‫جفتمون می دونیم حقیقت داره.
‫طبق تجربۀ من، حقیقت به طرز تفکر اشخاص بستگی داره.
‫فکر میکنی ملت حرف کیو بیشتر باور کنن؟
‫یه آدم از رده خارج شده که توی روزنامۀ محلی ـه...
‫یا مردی که داره به این شهر...
‫بهترین اقتصاد شناخته شده رو میده؟
‫این آدما عروسک های خیمه شب بازی نیستن ‫که تو بخوای کنترلشون کنی.
‫اونا آرزو دارن، خانواده دارن!
‫هیچکس مجبور نیست کاری بر خلاف میلش بکنه.
‫به همه ـشون یه پیشنهاد شده: ‫فرصتی برای یه زندگی بهتر.
‫- اونجا هم همینو نوشته. ‫- ما اینو چاپ نمی کنیم.
‫پس به گمونم انتقال شفاهی اطلاعات ‫باید کفایت کنه.
‫تو نمی تونی جلوی این قضیه رو بگیری، لوئیس.
‫شاید وقتش باشه از اون دستگاهت استفاده کنی...
‫تا اون اَبَر دوستت رو خبر کنی.
‫احتمالاً وقتش باشه.
‫ولی ریسکی ـه.
‫لازمه بهت یادآوری کنم از کجا اومده؟
‫شاید خوشحال بشه که بدونه کسانی اینجا هستن...
‫که دقیقاً مثل اونن.
‫همونطور که جان آیرونز پیشگویی کرد!
‫سوپرمن هیچ شباهتی به اونا نداره.
‫خیلی دوست دارم ببینم.
‫سلام، انگار بالاخره زبونِ اون کمد رو یاد گرفتی.
‫آره، نه...به نصیحت تو گوش کردم.
‫می دونی، عصبانیت هیچوقت به چیز خوبی ختم نمیشه.
‫آهای، تیگن!
‫ببین، میخواستم بدونم که دلت میخواد یه موقعی...
‫بعد از مدرسه با هم بگردیم؟
‫بگردیم؟
‫- یعنی فقط خودمون دوتا؟ ‫- آره، یعنی...
‫لازم نیست چیز رسمی ای باشه، فقط...
‫چه می دونم...بریم رستوران یه غذایی بخوریم.
‫هممم...
‫ببین، مطمئنم که پسر خیلی خوبی هستی...
‫ببین، من فکر کردم...
‫چه می دونم...گفتم همه ـش به همدیگه نگاه میکردیم.
‫خب، آره...آخه دستت شکسته بود...
‫و به نظر خیلی تنها میومدی.
‫میخواستم باهات برخورد خوبی داشته باشم.
‫آره، حله.
‫ببین، نمیخواستم به احساساتت صدمه بزنم...
‫نه، نه، نه، نه، نه، اشکالی...
‫اشکالی نداره.
‫اشتباه از من بود.
‫اوف، سرحملۀ شماره دو، ‫انگار یه کتاب راهنمای دیگه لازم داری.
‫باید مثل بستنِ درب کمدت...
‫روی بستن قرار و مدار کار کنی!
‫- کلارک، اینجایی؟ ‫- توی آشپزخونه ام.
‫یه مشکلی داریم.
‫مورگان ادج داره اون برنامه ـش رو توسعه میده.
‫خدای من! چی شده؟
‫رفتم جلوی سرقت از بانک رو بگیرم که تیر خوردم.
‫- از کریپتونایت استفاده کردن؟ ‫- نه، گلوله های معمولی.
‫سوپرمن کبود نمیشه، ‫علی الخصوص از گلوله!
‫به نظرت ربطی به اون گازی داره...
‫که روزتی استفاده کرد؟
‫نمی دونم.
‫باید به بابام زنگ بزنیم.
‫ببخشید که قطعۀ اولیه رو خراب کردم. ‫(اینترو یا شروع آهنگ)
‫اصلاً متوجه نشدم. عالی بودی.
‫ممنون.
‫چطور انقدر عالی پیانو میزنی؟
‫استعداد مخفی دیگه ای داری...
‫که بهم نگفتی؟
‫هممم...
‫نه، دیگه تقریباً همینا بود.
‫خب، بابت همه چیز ممنونم،
‫بابت تمام وقتی که روی این کار گذاشتی.
‫واقعاً اینکه اینجایی، خیلی برام ارزشمنده.
‫خودم میخوام اینجا باشم.
‫عافیت باشه!
‫لابد حساسیتی چیزی دارم.
‫جوردن، من...
‫جوردن!
‫جوردن.
‫یه چیزیم شده.
‫تو هم مبتلا شدی.
‫بیا بریم.
‫گاز کریپتونایتی که ‫روزتی توی وزارت دفاع روم استفاده کرد...
‫یه اسلحۀ بیولوژیکی بود ‫و فکر کنم احتمالاً مسری بوده باشه.
‫پس دارم از تو مریضی کریپتونایتی میگیرم؟
‫آره.
‫کلارک، تقصیر تو نیست.
‫حتی تا امروز نمی دونستی خبری هست.
‫تو قابلیت اَبَر-التیام داری. ‫پس چند وقت مریض می مونی؟
‫بابات هیچوقت توی زندگیش یه روز هم مریض نشده.
‫خب، منم اونقدرا حالم بد نیست.
‫آخ!
‫قرار نبود همچین اتفاقی بیفته.
‫واقعاً؟
‫آخه کاملاً واضحه که اسلحه ای ‫که برای آسیب زدن به سوپرمن طراحی شده..
‫به سوپرمن آسیب میزنه!
‫فقط برای آخرین چاره درست شده بود،
‫تا فقط موقتاً ضعیفش کنه.
‫پس چرا پسرم مریضه؟
‫اینو برام توضیح بده.
‫نوۀ خودتو به خطر انداختی.
‫سم، چطور این وضع رو درست کنیم؟
‫افرادم دارن روش کار میکنن.
‫- آهای، سارا! ‫- سلام.
‫سلام، توی این مراسم...
‫کیک و آبمیوه میدن یا نه؟
‫جوردن رو ندیدی؟
‫نه، احتمالاً داره بهترین تیشرتِ سیاهش رو ‫برای اجرا می پوشه.
‫- می دونی که چطوریه. ‫- نه، نمی دونم.
‫چون حدود یه ساعت پیش رفت و هنوز برنگشته.
‫بهت نگفت داره کجا میره؟
‫نه، مثل یه موش کوچولوی ترسیده...
‫از تمرین فرار کرد.
‫واقعاً داشت بهمون خوش میگذشت،
‫یا حداقل من اینطور فکر میکردم ‫تا اینکه قشنگ قالم گذاشت.
‫سارا، فکر نمیکنم مشکل از تو باشه.
‫پیداش میکنم.
‫باشه، پس عجله کن. ‫چون فکر کنم نفر اول اجرای من باشه.
‫امیلی!
‫امیلی، سلام.
‫همه ـش میخواستم ازت بپرسم...
‫برنامه چطور پیش میره؟
‫آقای ادج نابغه ـست.
‫می دونی، اینکه به یه نحوی پروسه ای پیدا کرده...
‫که کاملاً زندگی مردم رو متحول میکنه...
‫فوق العاده ـست.
‫چه پروسه ای؟
‫ببخشید، خیال میکردم تو این پروسه رو طی کرده باشی.
‫نه، نکردم.
‫دقیقاً باهات چیکار کرد؟
‫آقای ادج خیلی واضح گفت که به کسی نگیم.
‫امیلی، ما همدیگه رو از کلاس پنجم میشناسیم.
‫می تونی بهم اعتماد کنی.
‫لانا، یه لحظه وقت داری؟
‫بعداً می بینمت.
‫به نظر میاد...
‫یه مدته داری در مورد چیزایی تحقیق میکنی ‫که بهت ربطی ندارن.
‫تو منو مسئول برنامۀ مدیران جوان گذاشتی.
‫حداقل باید بدونم در مورد چیه.
‫حالا از روی کنجکاوی میخوای بدونی...
‫یا اینکه میخوای بری به لوئیس لین بگی؟
‫- من هیچوقت چیزی بهش نگفتم. ‫- اشکالی نداره.
‫همون طور که در نمایش ‫امروز دیدیم،
‫خانم لین مستأصله.
‫در واقع، اگه سعی نمی کرد تو رو...
‫...بترسونه تا کمک کنی، ‫بیشتر غافلگیر می شدم.
‫امیلی درباره یه پروسه ای که ‫طی کرده بهم گفت.
‫درباره چی حرف می زنه؟
‫درباره پیشنهادی که ‫بهش دادم،
‫همونی که می خوام ‫همین الان به تو بدم،
‫و اشتباه نکن.
‫جوابی که میدی روی ‫مابقی زندگیت تأثیر می ذاره.
‫- جوردن، کجایی؟ ‫- طبقه بالا.
‫وای، این جا به ‫سردی آیدیتراده.
‫برادرت مریضه.
‫این ربطی به پریدنت به سارا داره؟
‫- باید برگردم اون جا. من... ‫- تو هیچ جایی نمیری.
‫سارا ممکنه هر لحظه بره، ‫نمی تونم همین طوری ولش کنم.
‫- اون چیزیش نمیشه. ‫- چرا، میشه.
‫این دقیقا کاریه که ‫باباش کرد.
‫نمی تونم بذارم این ‫اتفاق دوباره بیفته.
‫می دونم می خوای ‫پشتش باشی،
‫اما نمی تونی ‫هیچ جایی بری،
‫تا وقتی بدونیم ‫دقیقا چه خبره.
‫وایسا...وایسا...ما حتی ‫نمی دونیم اون چه شه؟
‫کریپتونایتی که ‫برادرت رو آلوده کرده،
‫داره تأثیر متفاوتی نسبت ‫به من روش می ذاره.
‫پدربزرگت داره با ‫دکترها کار می کنه...
‫...تا یه راهی برای کمک ‫بهش پیدا کنه.
‫جاناتان، اون خوب میشه.
‫بابا، اون به نظر ‫خوب نمیاد.
‫نفس کشیدن داره ‫سخت تر میشه.
‫- چه اتفاقی داره براش میفته؟ ‫- نمی تونیم منتظر بابات بمونیم.
‫بعدا باهات تماس می گیرم.
‫چرا کلارک داره میره؟
‫که کاری که تو ‫نمی تونی رو بکنه.
‫لوئیس، اون گازی که روزتی رو ‫کلارک استفاده کرد، مصنوعی بود.
‫آزمایشی، امتحانش نکرده بودن.
‫ما نمی دونستیم چه ‫واکنشی نشون میده.
‫تمام زندگیم، کارت ‫اولویت اولت بود.
‫قبول کردن این، آسون نبود،
‫اما یاد گرفتم که تحملش کنم و ‫حتی کم کم بهش...
‫...احترام گذاشتم، چون ‫باور داشتم که داری سعی می کنی...
‫...کار درست رو بکنی و ‫واقعا ساده لوحانه فکر کردم...
‫...که وقتی خانواده تشکیل ‫بدم، شاید عوض بشی،
‫ما رو اولویت قرار بدی،
‫اما اشتباه می کردم.
‫آگاهانه و به اختیار خودت ‫به خطر انداختن جون...
‫...آدمایی که من دوست دارم...
‫نمی تونم این رو ببخشم.
‫پس وقتی این قضیه تموم ‫شد، می خوام بری...
‫...و هیچ وقت برنگردی.
‫دیگه این جا ازت ‫استقبال نمیشه.
‫جوردن آلوده به کریپتونایت شده.
‫داره روی تنفسش تأثیر می ذاره.
‫اون دچار زجر تنفسی شده.
‫چرا؟
‫کریپتونایت داره باعث ‫میشه ریه هاش پر از مایع بشن.
‫چون می تونه مقادیر ‫زیاد هوا رو فشرده کنه...
‫داره مثل من ‫سردش می کنه.
‫می تونین کریپتونایت رو ‫ازش بیرون بکشین؟
‫احتمالا، اما فقط به همون روشی که...
‫...در گذشته روی تو استفاده کردیم.
‫- چیه؟ ‫- بیا این جا.
‫بیا این جا.
‫مجبوریم کریپتونایت رو ‫بسوزونیم تا از سیستمت خارج شه.
‫چه جوری بسوزونیدش؟
‫با گرما، با گرمای شدید.
‫- نه، نه... ‫- به من گوش بده، به من گوش بده.
‫به من گوش کن. این ‫تنها راهه، خب؟
‫باید این کار رو بکنیم،
‫وگرنه ریه هات ممکنه ‫کاملا یخ بزنن.
‫- بابا، من می ترسم. ‫- من همین جا خواهم بود.
‫دستم رو می گیری، خب؟
‫هر چه قدر لازم داشتی، ‫سفت فشارش بده. باشه؟
‫از پسش بر میای.
‫مامان.
‫مامان، خوبی؟
‫باید ازش محافظت می کردم.
‫مامان، این...این گردن تو نیست.
‫من مامان توئم.
‫تنها وظیفه من اینه که ‫شماها رو در امان نگه دارم،
‫و مدام درش شکست می خورم.
‫نه، نه، نمی خوری.
‫تو کم بود تو کاروان ‫جان هنری تیر بخوری...
‫- اون تقصیر خودم بود. ‫- تصادف کردی.
‫اون هم تقصیر خودم بود.
‫حس می کنم نمی تونم ‫سرم رو برگردونم...
‫...بدون این که یکیتون ‫تو خطر جانی باشه.
‫چرا این قدر در امان ‫نگه داشتنتون سخته؟
‫نمی دونم.
‫فقط...
‫به گمونم از ویژگی های ‫ابرخانواده بودنه.
‫- سلام، لانا. ‫- سلام!
‫- برای جفتتون جا گرفتم. ‫- اُه، مرسی.
‫- سلام، چه طورین؟ ‫- سلام.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫سلام به همگی و ‫ممنون که اومدین.
‫امشب دانش آموزهامون...
‫اوضاع با اِدج چه طور ‫پیش رفت؟
‫اُه، معرکه. همه چیز رو ‫برام توضیح داد.
‫همه چیز با عقل ‫جور در میاد.
‫- خیلی خوب. ‫- آره، مرسی.
‫و در اولین اجرامون...
‫...سارا کوشینگ بسیار ‫بااستعداد رو داریم که...
‫...«چراغ کوچک» آموس لی رو ‫می خونه.
‫وو!
‫متأسفم، نمی تونم ‫این کار رو بکنم.
‫چرا، می تونی.
‫درست مثل وقتیه که ‫خونه ای، خب؟
‫♪ بعضی روزها نمی تونم ♪ ‫♪ خودم رو از جعبه در بیارم ♪
‫♪ و بعضی روزها نمی تونم ♪ ‫♪ کلید هیچ قفلی رو پیدا کنم ♪
‫♪ بعضی روزها حس می کنم ♪ ‫♪ همه چیز زیادیه ♪
‫♪ و بعد به تو نگاه می کنم ♪ ‫♪ و خیلی احساس تنهایی نمی کنم ♪
‫♪ و میگم، هی ♪
‫♪ بذار چراغ کوچیکت بدرخشه ♪
‫♪ که دنیا ببینه ♪
‫فقط منتظرم که از ‫تیمم خبر بگیرم.
‫اون وقت همه چیز رو ‫با جردن و بابات...
‫...راست و ریس می کنیم.
‫یه ذره برای این حرفا ‫دیر شده، مگه نه؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چرا اون سلاح ها رو برای ‫آسیب رسوندن به بابام ساختی؟
‫پدرت قدرتمندترین ‫موجودیه که...
‫...این دنیا تا حالا شناخته.
‫وظیفه من اینه که ‫خودمون رو در امان نگه دارم،
‫که یعنی برای هر ‫سناریویی آماده باشم،
‫صرف نظر از این که ‫چه قدر بعیده.
‫من و تو مثل بابات نیستیم،
‫یا حتی جوردن.
‫اون برادر دوقلوی منه.
‫بله، اما لحظه ای که ‫قدرت هاش بروز کردن،
‫تو و اون شروع به قدم زدن ‫در دو مسیر بسیار متفاوت کردین.
‫این می ترسوندت، مگه نه؟
‫می ترسونه.
‫می دونی، فکر می کنم ‫اشتباه می کنی.
‫فکر می کنم درباره شباهت ‫من و خودت اشتباه می کنی.
‫چه طور؟
‫من هیچ وقت نمی تونم ‫از خانواده م بترسم.
‫مهم نیست چه قدرت هایی ‫داشته باشن.
‫جاناتان، تو چیزایی که ‫من دیده م رو ندیدی.
‫آره، درست میگی.
‫اما در نهایت،
‫فکر نکنم این اهمیتی داشته باشه،
‫چون باز هم بهشون ‫اعتماد دارم،
‫و تو باز هم یه ترسویی.
‫♪ یه جنگی برای بُردن هست ♪
‫♪ برای عشقی که در خونه پیدا می کنی ♪
‫- اون بالا محشر بودی! ‫- ممنون.
‫وقتی شروع کردم ‫واقعا احساس خوبی داشت.
‫- آره. ‫- آره، بهت گفتم که می ترکونی.
‫ممنون، بابا، برای ‫کمک کردن بهم.
‫♪ خب، می دونم که من کرده م ♪
‫♪ لطفا من رو ببخش اگه قدم نمی زنم... ♪
‫امیلی، کجا میری؟ ‫اجرای اِوری هنوز تموم نشده.
‫- عجیب بود. ‫- آره.
‫میرم ببینم چی شده.
‫وایسا، کایل...
‫این رو دیده بودی؟
‫هنوز ضعیفه.
‫دقیقا به همین علت همین الان ‫چند تا از سوژه هامون رو فعال کردم.
‫برای شکست دادن سوپرمن؟
‫اون نه،
‫کسی که ازش ‫محافظت می کنه.
‫کریپتونایت تقریبا ‫از بین رفته.
‫آفرین، چیزی نمونده.
‫چیزی نمونده.
‫خودشه. خودشه. ‫تموم شد!
‫خودشه، تموم شد. ‫تمومه.
‫هی، موفق شدی، خب؟ هی.
‫هی، بهت افتخار می کنم.
‫حالت خوبه؟ ‫بیا این حا.
‫بهت افتخار می کنم. ‫یالا، پا شو.
‫پا شو.
‫منظورت چیه که نمی دونی ‫تا کی روش تأثیر می ذاره؟
‫نه، هنوز نمونه اولیه رو ‫امتحان نکرده م.
‫دقیقا حال و حوصله ش رو ‫نداشت.
‫فقط برام یه جواب ‫پیدا کن.
‫میشه فقط...مثلا...مثلا ‫زنگی چیزی بهشون بزنیم؟
‫بی دلیل که اسمش ‫قلعه تنهایی نیست!
‫می دونم حس بدیه،
‫فقط باید صبور باشیم، خب؟
‫هی، لانا.
‫لوئیس، یادته هی ازم ‫می پرسیدی که...
‫...کسی تو ادج انرکورپ...
‫...رفتارش فرق کرده یا نه؟
‫همین الان برای اولین ‫بار تو امیلی فن دیدمش.
‫- امیلی؟ ‫- آره.
‫وسط اجرای دخترش رفت.
‫هیچ وقت این کار رو نمی کرد. ‫اوری همه چیزشه.
‫یعنی، انگار اون...
‫اون یکی دیگه بود.
‫من میرم.
‫به گمونم منظور ‫ادج این بود.
‫منظورت چیه؟
‫امشب قبل از این که ‫دفتر رو ترک کنم،
‫یه پیشنهادی بهم داد...
‫...که کاری که داره با ‫بقیه می کنه رو بکنم.
‫- چی؟ ‫- من ردش کردم.
‫لانا، برای چی قبلا ‫اشاره به این نکردی؟
‫چون مضطرب بودم.
‫اون می دونست که دارم ‫اطلاعات به تو میدم.
‫هی، مامان، فکر کنم ‫با تو کار دارن.
‫لوئیس، من نگرانم.
‫اگه یه کاری بکنه چی؟
‫- مامان؟ ‫- لوئیس؟
‫- نباید زنگ می زد. ‫- لوئیس.
‫این بار نه.
‫آه!
‫این تو نیستی.
‫دیگه نه.
‫از این جا برید بیرون!
‫این قدر این رو ‫بزنین تا بیاد.
‫- تنها کاریه که می تونیم بکنیم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- باید بریم انبار. ‫- من سرشون رو گرم می کنم.
‫تو سلاح هاش رو ‫گرفتی؟
‫کایل؟
‫من همین الان از ‫سر اجرا اومدم.
‫لانا ترسیده بود. ‫چه خبره؟
‫- ادج آدم فرستاد که من رو بکشن. ‫- همچین چیزی نمیشه.
‫حرکتی نکن.
‫هدف ها اول.
‫پس کریپتونایت همچین ‫حسی داره، ها؟
‫آره.
‫بابا؟
‫متأسفم، جوردن.
‫زندگیت در حال حاضر ‫به خاطر کسی که من هستم،
‫کاملا عوض شده.
‫هر اتفاقی که داره ‫برات میفته،
‫تو هیچ کدوم از اینا رو ‫نمی خواستی.
‫نمی خواستم،
‫اما تو هم اتفاقی که برات ‫افتاد رو نخواستی.
‫یالا، تفنگ رو بده به من.
‫تو استفاده ازش ‫خیلی ماهری.
‫فقط قرار نیست ‫بکشیمت، لوئیس.
‫اون می خواست ‫اول عذاب بکشی.
‫اونا رفتن.
‫بهتر از یخه،
‫مگر این که وقتی بچه ‫بودم بهم دروغ گفته باشی.
‫فقط این طوری می تونستم ‫مجبورت کنم انجامش بدی.
‫مطمئنا کم از نخود فرنگی ‫یخ زده استفاده نکردیم،
‫مگه نه؟
‫خدایا، حتی وقتی ‫بچه بودی،
‫همیشه کبود میومدی خونه.
‫هیچ وقت اون جا نبودم که ‫جلوی کبود شدنت رو بگیرم،
‫بودم؟
‫- بابا. ‫- حقیقته.
‫هر چیزی که گفتی حقیقته.
‫من بهترین پدر نبودم.
‫خیلی غایب بودم،
‫و اون جا نبودم که جوری ازت ‫محافظت کنم که وظیفه یه والده.
‫امشب که بودی.
‫نمی تونستم بذارم به ‫نوه م آسیبی بزنن.
‫یا دختر کوچولوم.
‫لوئیس، ما تا وقتی این ‫قضیه تموم شه، این جا می مونیم.
‫از حالا به بعد،
‫تو، پسرها، کلارک، ‫اسمالویل،
‫این اولویت منه.
‫خوبه.
‫چون اون جنگی که جان ‫هنری آیرونز داشت حرفش رو می زد،
‫فکر کنم داره اتفاق میفته.
‫به نظرت حالا مامان می ذاره ‫سلاح های خورشیدی رو نگه داریم؟
‫نمی دونم.
‫یعنی اونا عملا تنها علت ‫زنده بودنمون هستن، پس...
‫خیلی بد می شد که بیام خونه و ‫بفهمم تک بچه شده م.
‫آره.
‫پس...
‫تو الان...خوبی؟
‫آره، غیر از نفس یخی.
‫پس حالا دیگه تا ابد داریش؟
‫- فکر کنم. ‫- چه حسی داره؟
‫مثل اینه که همیشه ‫یه آدامس نعنایی...
‫...تو دهنت داشته باشی.
‫چه خوب.
‫باورم نمیشه چه ‫اتفاقی افتاد.
‫مامان اِوری فن و ‫آقای کوشینگ؟
‫درسته، اما اون خودشون ‫نبودن، می دونی؟
‫خیلی خیلی شستشوی ‫مغزی داده شده بودن.
‫فکر کنم بابابزرگ داره ‫چند نفری رو می فرسته...
‫...که برن دنبال جفتشون بگردن.
‫چی قراره به سارا بگن؟
‫نمی دونم.
[جوردن: میشه حرف بزنیم؟]
‫- خدای من، چی شد؟ ‫- ناخوشی؟
‫- نه. ‫- عزیزم، میشه تنهامون بذاری؟
‫- مامان... ‫- لطفا؟
‫باید تنها با پدرت ‫صحبت کنم.
‫البته.
‫- هستی؟ ‫- نه.
‫نه، ببین، بهت گفتم که ‫دیگه اون رو کنار گذاشتم.
‫سعی دارم خودم رو ‫بهتر کنم، لانا.
‫واقعا،
‫اما یه اتفاقی امشب ‫برام افتاد.
‫تو اجرا بودم،
‫و داشتیم با سارا ‫حرف می زدیم،
‫و بعد هوشیاریم رو ‫از دست دادم.
‫بعدش یهو وسط یه ‫زمین بودم،
‫یه جایی خارج از شهر و ‫دنده هام...
‫دنده هام درد می کردن و ‫نمی دونستم چه طور رفتم اون جا.
‫نمی دونستم چه خبره...چیه؟
‫قدم هایی که داری برای ‫بهتر کردن خودت برمیداری...
‫مورگان ادج بهت ‫پیشنهادی داده؟
‫چه طور می تونم ‫کمکت کنم؟
‫می خوام بهترین حالت ‫خودم باشم.
‫می خواستم بهتر باشم.
‫برای تو و برای ‫دخترامون، عزیزم.
‫سلام، کریسی.
‫گفتی که اگه به ‫گشتن ادامه بدیم،
‫جواب خودش رو نشون ‫میده و راستش،
‫یه مدت فکر کردم ‫دیوونه ای،
‫چون هیچ چیز جدیدی ‫رو نمی شد،
‫اما بعد کل تحقیقاتی که ‫درباره آدمای قدرت داری...
‫...که می شناسیم وجود داره رو ‫گیر آوردم...
‫...و یه تیکه کوچیک ‫پیدا کردم که یه مفهومی داره.
‫فقط فعلا نمی دونم چیه، ‫اما گفتم مغز گنده تو...
‫...شاید بتونه پازل رو ‫حل کنه.
‫کریسی، درباره ‫چی حرف می زنی؟
‫ایرما سیرز و دیوید فیوگلستد.
‫کی؟
‫لسلی لار و یارو ‫حمله کننده مسافرخونه.
‫اسم واقعی لسلی لار ‫ایرما سیرزه؟
‫اوهوم...و یارو ‫دیوید فیوگلستده.
‫و حدس بزن چی؟
‫فهمیدم که جفتشون ‫اصالتا اهل اسمالویلن.
‫دِرک پاول از نیو کارتیجه.
‫رنو روزتی از متروپلیسه.
‫دیوید فیوگلستد و لسلی لار ‫از اسمالویلن.
‫وقتی دِرک پاول ‫خودش رو کشت،
‫به تو چی گفت؟
‫- که الانش هم مُرده. ‫- و قدرت هاش داشتن ضعیف می شدن.
‫آره، درست مثل ‫مال روزتی.
‫این اتفاق وقتی با دیوید ‫جنگیدم نیفتاد.
‫و با لسلی هم همین طور.
‫وقتی این جا فرود اومدم،
‫یه هفته همه جای دنیا...
‫...باران شهاب بود.
‫درسته، باقی مونده کریپتون. ‫برای همین کریپتونایت هست.
‫درسته، هر شکلی از ‫کریپتونایت،
‫و اون فرمی که این جا ‫فرود اومده، تو معادن مدفونه.
‫ایکس-کریپتونایت بوده.
‫پس تنها جای دنیا که ‫ایکس-کریپتونایت داره،
‫همون جاییه که آدمایی داره...
‫...که این قدر در معرضش قرار ‫گرفته ن که تأثیرش رو قبول کردن.
‫مثل تگ هریس.
‫ادج برای ساختن ارتشش ‫به اسمالویل نیاز نداره.
‫به مردمش نیاز داره.
‫چیه؟
‫فرستنده موقعیت مکانیت.
‫ادج.
‫خوشحالم که اومدی.
‫هر کاری که داری ‫می کنی، متوقف میشه.
‫این دقیقا همون چیزیه که ‫دوستت لوئیس لین...
‫...مدام بهم میگه.
‫تو هم مثل اون نمی تونی ‫جلوش رو بگیری.
‫واقعا فکر کردی به ‫مردم قدرت میدم...
‫...بدون این که خودم ‫داشته باشمش؟
‫می دونی، من مال خودم رو همون موقع ‫که تو به دستش آوردی، به دست آوردم، کال ال.
‫وقتی به این سیاره رسیدم.
‫وقتی رسیدی؟
‫فکر می کنم وقتشه که حقیقت رو ‫درباره هویت من بدونی.
‫و این که واقعا ‫اهل کجام،
‫برادر.
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫بیا روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫تو و جوردن، عملاً خودتون اسلحه اید.
‫تنها کسی که توی این خونه کاملاً غیرمسلح ـه، منم.
‫آدم نمیره توی ونِ آدمکُشیِ...
‫یه یارویی که از یه دنیای دیگه اومده، ‫فضولی کنه.
‫ما انسان های فوق العاده ای ‫در خانواده ای از اَبَرانسان ها هستیم.
‫- بابام رو ندیدین؟ ‫- [تست اجرای دبیرستان اسمالویل]
‫- نمی تونم بدون اون اجرا کنم. ‫- من بجاش میام.
‫نمی تونم همه ـش به دل خودم صابون بزنم،
‫بعدش ناامید بشم.
‫تونستید به اندازۀ کافی سوژه پیدا کنید؟
‫آره، ولی تضمینی نیست که میزبان های پذیرایی باشن.
‫چیزای خیلی حال به هم زنی بودن.
‫اون گاز، کریپتونایتِ مصنوعیِ آزمایشی بود.
‫برای نفوذ به سیستم تنفسیت...
‫و تضعیفت از درون، طراحی شده بود.
‫چرا ادج اینجاست؟
‫یعنی چرا اسمالویل؟
‫مطمئناً به خاطر بریانی نیومده. ‫(نوعی غذا)
‫در عرض چند هفته رفت داخل هیزل گرین و گرنویل ‫و از اونجا اومد بیرون...
‫در عرض چند ماه، ‫عملیات های اجراییِ نیوکارتیج رو از کار انداخت،
‫الان هم که اومده اینجا.
‫باید به همون دلیلی باشه که ‫به شهرهای دیگه رفته، نه؟
‫استخراجِ ایکس-کریپتونایت،
‫استفاده از اون دستگاهی که دیدم به مردم قدرت میده.
‫آره، می دونم بخشی از دلیلش همینه،
‫ولی اسمالویل تنها شهریه که توش مونده،
‫پس حتماً یه دلیلی داره که اسمالویل فرق میکنه.
‫اون به اینجا نیاز داره.
‫این دیگه در حیطۀ تخصص توئه.
‫پیشنهاد میکنی چطوری دلیلش رو بفهمیم؟
‫بیشتر تحقیق میکنیم.
‫باید از هر منبعی که در اختیار داریم استفاده کنیم.
‫پس همونطور که می دونیم، فقط توی هیزل گرین...
‫کلارک، خبرنگار خیلی خوبیه.
‫حالا که مربیگری نمیکنه، می تونه کمک کنه.
‫هر چی اطلاعات می تونیم از لانا میگیریم،
‫مثلاً پرونده های تمام افرادی که ادج استخدام کرده،
‫اینکه کی هستن و از کجا اومدن.
‫ممنون.
‫تک تک جزئیات رو با دقت بررسی میکنیم.
‫اینم از امیلی.
‫بعدش دوباره از اول شروع میکنیم.
‫خیلی خب، پس می دونیم که امیلی جدیدترین عضوه.
‫اطلاعات رو به هم ارتباط میدیم، ‫داشته هامون رو روی هم میذاریم.
‫و اگه کارمون رو درست انجام بدیم،
‫جواب خودش مشخص میشه.
‫هدف من همیشه یه چیز بوده.
‫میخوام این دنیا رو عوض کنم.
‫و بالاخره جایی رو پیدا کردم که ‫می تونم شروع به انجام این کار کنم.
‫اینجا در اسمالویل، با آدمایی مثل تو!
‫من؟
‫چرا؟
‫می دونم چند سال اخیر، زندگی سختی داشتی.
‫از دردهات خبردارم.
‫ترس از اینکه...
‫بدونی نمیتونی خانواده ـت رو تأمین کنی،
‫اون بار مسئولیت، اون فشار!
‫با کمک من، میشه همۀ این ترس ها رو از بین برد.
‫می تونم زندگیت رو از هر لحاظِ ممکن، بهتر کنم.
‫می تونم تو رو بهتر کنم، امیلی.
‫درد داره؟
‫یه ذره هم درد نداره.
‫اگه مایل باشی، ‫می تونم یه زندگی جدید برات فعال کنم.
‫یه زندگی جدید؟
‫مراحلی که پشت سر میذاری باعث میشن احساس کنی...
‫یه آدم جدیدی.
‫آدمی با ذهنی آزاد و قدرتمندتر،
‫و قادر به انجام کارهایی که ‫هیچوقت خوابش هم نمیدیدی.
‫ولی فقط اگه خودت بخوای...
‫می تونم این کار رو بکنم.
‫اگه بپذیری که زندگی ای که الان داری...
‫دیگه اون چیزی نیست که میخوای.
‫پذیرش کاملِ میزبان صورت گرفت.
‫کارِت خوب بود.
‫پروسه هنوز کامل نشده.
‫چند روز طول می کِشه تا ‫اختیار کامل رو به دست بگیری.
‫ولی وقتی این اتفاق بیفته...
‫زندگی دوباره برای تو میشه.
‫میخوای به بهترین حالتِ خودت تبدیل بشی، امیلی؟
‫بله.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «محمد و رومینا»
‫لانا گفت ادج ازش خواسته ‫تا نامزدهای بیشتری انتخاب کنه...
‫پس تا وقتی بفهمیم چه جوری باید جلوش رو بگیریم،
‫باید ملت رو متقاعد کنیم تا بهش نزدیک نشن.
‫لوئیس، اون داره به مردم پیشنهادِ شغل و پول میده،
‫چیزایی که برای به دست گرفتنِ دوبارۀ کنترل زندگیشون ‫بهشون نیاز دارن.
‫پسرا، اتوبوس الان میرسه!
‫کلارک، باید یه کاری بکنیم،
‫ولی هیچکس به حرفم گوش نمیکنه.
‫از اون جلسۀ اول سالن شهرداری گوش نمیکنن،
‫ولی به حرف تو گوش میکنن.
‫- سلام، کدوم مال منه؟ ‫- بیا.
‫ممنون.
‫خیلی خب، بچه ها. ‫احتمالاً امشب هم...
‫دیر بیایم و روی این پروندۀ ادج کار کنیم.
‫باشه، ما که در هر صورت...
‫امشب میخواستیم اجرای سارا رو ببینیم.
‫به عنوان دوستای ساده دیگه خیلی دارید با هم...
‫وقت میگذرونید.
‫فقط میخوام ازش حمایت کنم، بابا.
‫- آهان! ‫- صحیح!
‫چیه؟
‫خودش گفت میخواد دوست ساده بمونیم.
‫شاید بیشتر از این حرفا باشه ولی میذارم خودش...
‫اینو بهت بگه.
‫اتوبوس داره وایمیسته.
‫خیلی خب، توی یخچال باقی موندۀ غذا هست، خب؟
‫باشه، دوستتون دارم. خداحافظ.
‫خیلی خب، باید برم دفتر روزنامۀ محلی لانا رو ببینم.
‫باشه.
‫کلارک، تو پسر مارتا کنت هستی.
‫اون خیلی قبل تر از اینکه ادج پیداش بشه ‫داشت به مردم کمک میکرد.
‫مردم به حرفت گوش میکنن.
‫باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫اونوقت هیچکدوم از اینا متفاوت رفتار نمیکنن؟
‫تنها تغییری که من می بینم اینه که خیلی خوشحالن!
‫انگار واقعاً هیجان زده ان که اونجا هستن...
‫و بخشی از یه اتفاق بزرگن که ‫ زندگی هاشون رو عوض میکنه.
‫با اونا چیکار میکنه؟
‫توسعۀ فردی، خودبهسازی،
‫تمرین های اعتماد کردن؟!
‫واقعاً جزئیاتش رو نمی دونم.
‫خب، مثل این فرقه ها می مونه.
‫فرقش اینه که ادج داره مجانی ‫ذهن هاشون رو با قدرت شستشو میده.
‫چیز دیگه ای که می تونم بهتون بگم...
‫اینه که توی رستوران «ویکتوریا می» ‫همنشینی های صبحگاهی رو شروع کردن.
‫- همنشینی؟ ‫- اوهوم.
‫صبحونه های دوستی ساز!
‫آخ، الان دیرم میشه.
‫صبر کن... ‫لانا، شاید بهتر باشه یه استراحتی بکنی.
‫این قضیه یه جورایی دیگه داره خیلی خطرناک میشه،
‫منم نمیخوام اتفاقی برات بیفته.
‫اشکالی نداره، لوئیس. جدی میگم.
‫آخه اگه بتونم جلوی ادج رو بگیرم که ‫به یه نفر کمتر آسیب بزنه،
‫ارزشش رو داره.
‫فکر کنم بد نباشه یه سر برم اون رستوران،
‫و توی این صبحونه خودمو قاتی صحبت هاشون کنم.
‫نه، تو تمرکزت رو بذار روی اینکه ‫از نوچه های ادج...
‫چی می تونی به دست بیاری.
‫یه نفر رو میشناسم که ‫احتمالاً شانس بیشتری برای این کار داشته باشه.
‫خیلی خب.
‫سلام، پسرا!
‫آهای، بیاید اینجا.
‫- سلام، آقای کوشینگ. ‫- سلام.
‫جوردن، گوش کن، من...
‫میخواستم ازت تشکر کنم که پا پیش گذاشتی...
‫و اون روز به سارا توی تستش کمک کردی.
‫این کارِت واقعاً نجاتمون داد، پسر!
‫آره...ممنونم.
‫خیلی خب، نباید دیر کنی.
‫آره.
‫بعداً می بینیمت، باشه؟
‫باشه.
‫بی صبرانه منتظرم امشب روی صحنه ببینمت.
‫نمیخواد بپرسین!
‫دچار یه جور بحران هویتی شده.
‫واقعاً؟
‫آره، همه ـش بهم میگه دیگه برای همیشه عوض شده،
‫و حالش بهتر شده.
‫یه مدت کوتاه، اوضاع بهتر میشه، ‫همیشه این داستان رو داریم.
‫بعدش مثل همین اتفاقی که قراره برای داداشت بیفته، ‫خودشو گُم میکنه.
‫چی؟
‫بهت گفتم با تیگن ویکام کاری نداشته باش.
‫بهم اعتماد کن، باشه؟
‫کلارک؟
‫امیلی، سلام!
‫شنیده بودم به شهر برگشتی.
‫آره، آره، ببخشید که زودتر از اینا ندیدمت.
‫از وقتی که اومدیم اینجا اتفاقات خیلی زیادی افتاده
‫میدونم. اتفاقاً برای منم همینطور بوده.
‫- ولی برای من خوش یُمن بوده. ‫- عه جدی؟
‫شنیدم توی شرکت «ادج انرکورپ» کار میکنی.
‫زندگیم رو عوض کرده!
‫احساس فوق العاده ای دارم.
‫می تونم بهتر فکر کنم، تمرکز کنم.
‫مشکلاتی که قبلاً حل کردنشون به نظر غیرممکن میومد ‫الان انگار هیچی نیستن!
‫واقعاً؟ به به! می دونی چیه؟
‫راستش خیلی دوست داشتم در مورد همین صحبت کنیم.
‫یعنی دنبال کار میگردی؟
‫- خب... ‫- اشکالی نداره.
‫فقط با لانا صحبت کن.
‫اون معرفیم کرد و منو وارد این برنامه کرد.
‫مطمئنم خوشحال میشه که به نامزد سابقش کمک کنه.
‫- آره. ‫- وای، من دیگه باید برم.
‫اگه کمکی از دستم برمیومد بهم بگو.
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت، کلارک.
‫- منم همینطور. ‫- مراقب خودت باش.
‫[مکزیک؛ مزاتلان]
‫از اینجا به بعدش رو بسپارم به خودت؟
‫حالت خوبه؟
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫ممنون.
‫خدا رو شکر که برگشتی.
‫ادج همین الان یه نفر رو فرستاد ‫که تبلیغات روزنامۀ فردا رو...
‫کاملاً برای خودش بخره.
‫- برای عضوگیری جدید؟ ‫- دو برابرِ قبل!
‫نمی دونم ادج داره با این آدما ‫چه سحر و جادویی میکنه...
‫ولی بدجوری داره بهش رونق میده.
‫داری کجا میری؟
‫میرم قیل و قال کنم!
‫- لوئیس؟ ‫- ادج کجاست؟
‫توی یه جلسۀ گروهی ـه.
‫تازه الان از تبلیغات فردا با خبر شدم.
‫به نفعتونه که کاری با پیشنهادش نداشته باشید.
‫خانم لین...
‫باید همین الان پاشید برید.
‫پاشید برید!
‫بهم دست نزن.
‫ببخشید، اگه میشه همه یه لحظه ‫من و خانم لین رو تنها بذارن.
‫قول میدم خیلی طول نکشه.
‫می دونم به نظرتون باورنکردنی میاد، ‫چون همینطورم هست...
‫ولی اون میخواد تمام هستی ـتون رو پاک کنه...
‫و با یه چیز دیگه جایگزینش کنه.
‫این کار رو از روی درموندگی کردی!
‫می دونم داری چیکار میکنی.
‫مشاغل خوبی برای جامعه ای نیازمند مهیا میکنم.
‫داری ضمیرِ خودآگاهِ کریپتونی ها رو...
‫توی بدن انسان ها میذاری.
‫داری تسخیرشون میکنی و بهشون قدرت میدی.
‫اونوقت در این رابطه چه مدرکی داری؟
‫دِرِک پاول، رینو روزتی، لسلی!
‫آها، پس دوتا مَرد مُرده و دستیار شخصیم!
‫باید بگم این خبر حتی با معیارهای تو هم ‫حفره های زیادی داره.
‫جفتمون می دونیم حقیقت داره.
‫طبق تجربۀ من، حقیقت به طرز تفکر اشخاص بستگی داره.
‫فکر میکنی ملت حرف کیو بیشتر باور کنن؟
‫یه آدم از رده خارج شده که توی روزنامۀ محلی ـه...
‫یا مردی که داره به این شهر...
‫بهترین اقتصاد شناخته شده رو میده؟
‫این آدما عروسک های خیمه شب بازی نیستن ‫که تو بخوای کنترلشون کنی.
‫اونا آرزو دارن، خانواده دارن!
‫هیچکس مجبور نیست کاری بر خلاف میلش بکنه.
‫به همه ـشون یه پیشنهاد شده: ‫فرصتی برای یه زندگی بهتر.
‫- اونجا هم همینو نوشته. ‫- ما اینو چاپ نمی کنیم.
‫پس به گمونم انتقال شفاهی اطلاعات ‫باید کفایت کنه.
‫تو نمی تونی جلوی این قضیه رو بگیری، لوئیس.
‫شاید وقتش باشه از اون دستگاهت استفاده کنی...
‫تا اون اَبَر دوستت رو خبر کنی.
‫احتمالاً وقتش باشه.
‫ولی ریسکی ـه.
‫لازمه بهت یادآوری کنم از کجا اومده؟
‫شاید خوشحال بشه که بدونه کسانی اینجا هستن...
‫که دقیقاً مثل اونن.
‫همونطور که جان آیرونز پیشگویی کرد!
‫سوپرمن هیچ شباهتی به اونا نداره.
‫خیلی دوست دارم ببینم.
‫سلام، انگار بالاخره زبونِ اون کمد رو یاد گرفتی.
‫آره، نه...به نصیحت تو گوش کردم.
‫می دونی، عصبانیت هیچوقت به چیز خوبی ختم نمیشه.
‫آهای، تیگن!
‫ببین، میخواستم بدونم که دلت میخواد یه موقعی...
‫بعد از مدرسه با هم بگردیم؟
‫بگردیم؟
‫- یعنی فقط خودمون دوتا؟ ‫- آره، یعنی...
‫لازم نیست چیز رسمی ای باشه، فقط...
‫چه می دونم...بریم رستوران یه غذایی بخوریم.
‫هممم...
‫ببین، مطمئنم که پسر خیلی خوبی هستی...
‫ببین، من فکر کردم...
‫چه می دونم...گفتم همه ـش به همدیگه نگاه میکردیم.
‫خب، آره...آخه دستت شکسته بود...
‫و به نظر خیلی تنها میومدی.
‫میخواستم باهات برخورد خوبی داشته باشم.
‫آره، حله.
‫ببین، نمیخواستم به احساساتت صدمه بزنم...
‫نه، نه، نه، نه، نه، اشکالی...
‫اشکالی نداره.
‫اشتباه از من بود.
‫- حله. ‫- بعداً می بینمت.
‫اوف، سرحملۀ شماره دو، ‫انگار یه کتاب راهنمای دیگه لازم داری.
‫باید مثل بستنِ درب کمدت...
‫روی بستن قرار و مدار کار کنی!
‫- کلارک، اینجایی؟ ‫- توی آشپزخونه ام.
‫یه مشکلی داریم.
‫مورگان ادج داره اون برنامه ـش رو توسعه میده.
‫خدای من! چی شده؟
‫رفتم جلوی سرقت از بانک رو بگیرم که تیر خوردم.
‫- از کریپتونایت استفاده کردن؟ ‫- نه، گلوله های معمولی.
‫این عادی نیست.
‫سوپرمن کبود نمیشه، ‫علی الخصوص از گلوله!
‫به نظرت ربطی به اون گازی داره...
‫که روزتی استفاده کرد؟
‫نمی دونم.
‫باید به بابام زنگ بزنیم.
‫ببخشید که قطعۀ اولیه رو خراب کردم. ‫(اینترو یا شروع آهنگ)
‫اصلاً متوجه نشدم. عالی بودی.
‫ممنون.
‫چطور انقدر عالی پیانو میزنی؟
‫استعداد مخفی دیگه ای داری...
‫که بهم نگفتی؟
‫هممم...
‫نه، دیگه تقریباً همینا بود.
‫خب، بابت همه چیز ممنونم،
‫بابت تمام وقتی که روی این کار گذاشتی.
‫واقعاً اینکه اینجایی، خیلی برام ارزشمنده.
‫خودم میخوام اینجا باشم.
‫عافیت باشه!
‫لابد حساسیتی چیزی دارم.
‫جوردن، من...
‫جوردن!
‫جوردن.
‫یه چیزیم شده.
‫تو هم مبتلا شدی.
‫بیا بریم.
‫بیا عزیزم. ‫حالا چی شده؟
‫گاز کریپتونایتی که ‫روزتی توی وزارت دفاع روم استفاده کرد...
‫یه اسلحۀ بیولوژیکی بود ‫و فکر کنم احتمالاً مسری بوده باشه.
‫مثل یه جور ویروس؟
‫پس دارم از تو مریضی کریپتونایتی میگیرم؟
‫آره.
‫کلارک، تقصیر تو نیست.
‫حتی تا امروز نمی دونستی خبری هست.
‫تو قابلیت اَبَر-التیام داری. ‫پس چند وقت مریض می مونی؟
‫بابات هیچوقت توی زندگیش یه روز هم مریض نشده.
‫خب، منم اونقدرا حالم بد نیست.
‫آخ!
‫قرار نبود همچین اتفاقی بیفته.
‫واقعاً؟
‫آخه کاملاً واضحه که اسلحه ای ‫که برای آسیب زدن به سوپرمن طراحی شده..
‫به سوپرمن آسیب میزنه!
‫فقط برای آخرین چاره درست شده بود،
‫تا فقط موقتاً ضعیفش کنه.
‫پس چرا پسرم مریضه؟
‫اینو برام توضیح بده.
‫نوۀ خودتو به خطر انداختی.
‫سم، چطور این وضع رو درست کنیم؟
‫افرادم دارن روش کار میکنن.
‫- آهای، سارا! ‫- سلام.
‫سلام، توی این مراسم...
‫کیک و آبمیوه میدن یا نه؟
‫جوردن رو ندیدی؟
‫نه، احتمالاً داره بهترین تیشرتِ سیاهش رو ‫برای اجرا می پوشه.
‫- می دونی که چطوریه. ‫- نه، نمی دونم.
‫چون حدود یه ساعت پیش رفت و هنوز برنگشته.
‫بهت نگفت داره کجا میره؟
‫نه، مثل یه موش کوچولوی ترسیده...
‫از تمرین فرار کرد.
‫واقعاً داشت بهمون خوش میگذشت،
‫یا حداقل من اینطور فکر میکردم ‫تا اینکه قشنگ قالم گذاشت.
‫سارا، فکر نمیکنم مشکل از تو باشه.
‫پیداش میکنم.
‫باشه، پس عجله کن. ‫چون فکر کنم نفر اول اجرای من باشه.
‫باشه.
‫امیلی!
‫امیلی، سلام.
‫همه ـش میخواستم ازت بپرسم...
‫برنامه چطور پیش میره؟
‫آقای ادج نابغه ـست.
‫می دونی، اینکه به یه نحوی پروسه ای پیدا کرده...
‫که کاملاً زندگی مردم رو متحول میکنه...
‫فوق العاده ـست.
‫چه پروسه ای؟
‫ببخشید، خیال میکردم تو این پروسه رو طی کرده باشی.
‫نه، نکردم.
‫دقیقاً باهات چیکار کرد؟
‫آقای ادج خیلی واضح گفت که به کسی نگیم.
‫امیلی، ما همدیگه رو از کلاس پنجم میشناسیم.
‫می تونی بهم اعتماد کنی.
‫لانا، یه لحظه وقت داری؟
‫بعداً می بینمت.
‫به نظر میاد...
‫یه مدته داری در مورد چیزایی تحقیق میکنی ‫که بهت ربطی ندارن.
‫تو منو مسئول برنامۀ مدیران جوان گذاشتی.
‫حداقل باید بدونم در مورد چیه.
‫حالا از روی کنجکاوی میخوای بدونی...
‫یا اینکه میخوای بری به لوئیس لین بگی؟
‫- من هیچوقت چیزی بهش نگفتم. ‫- اشکالی نداره.
‫همون طور که در نمایش ‫امروز دیدیم،
‫خانم لین مستأصله.
‫در واقع، اگه سعی نمی کرد تو رو...
‫...بترسونه تا کمک کنی، ‫بیشتر غافلگیر می شدم.
‫امیلی درباره یه پروسه ای که ‫طی کرده بهم گفت.
‫درباره چی حرف می زنه؟
‫درباره پیشنهادی که ‫بهش دادم،
‫همونی که می خوام ‫همین الان به تو بدم،
‫و اشتباه نکن.
‫جوابی که میدی روی ‫مابقی زندگیت تأثیر می ذاره.
‫- جوردن، کجایی؟ ‫- طبقه بالا.
‫وای، این جا به ‫سردی آیدیتراده.
‫برادرت مریضه.
‫این ربطی به پریدنت به سارا داره؟
‫- باید برگردم اون جا. من... ‫- تو هیچ جایی نمیری.
‫سارا ممکنه هر لحظه بره، ‫نمی تونم همین طوری ولش کنم.
‫- اون چیزیش نمیشه. ‫- چرا، میشه.
‫این دقیقا کاریه که ‫باباش کرد.
‫نمی تونم بذارم این ‫اتفاق دوباره بیفته.
‫می دونم می خوای ‫پشتش باشی،
‫اما نمی تونی ‫هیچ جایی بری،
‫تا وقتی بدونیم ‫دقیقا چه خبره.
‫وایسا...وایسا...ما حتی ‫نمی دونیم اون چه شه؟
‫کریپتونایتی که ‫برادرت رو آلوده کرده،
‫داره تأثیر متفاوتی نسبت ‫به من روش می ذاره.
‫پدربزرگت داره با ‫دکترها کار می کنه...
‫...تا یه راهی برای کمک ‫بهش پیدا کنه.
‫جاناتان، اون خوب میشه.
‫بابا، اون به نظر ‫خوب نمیاد.
‫نفس کشیدن داره ‫سخت تر میشه.
‫- چه اتفاقی داره براش میفته؟ ‫- نمی تونیم منتظر بابات بمونیم.
‫بعدا باهات تماس می گیرم.
‫چرا کلارک داره میره؟
‫که کاری که تو ‫نمی تونی رو بکنه.
‫لوئیس، اون گازی که روزتی رو ‫کلارک استفاده کرد، مصنوعی بود.
‫آزمایشی، امتحانش نکرده بودن.
‫ما نمی دونستیم چه ‫واکنشی نشون میده.
‫تمام زندگیم، کارت ‫اولویت اولت بود.
‫قبول کردن این، آسون نبود،
‫اما یاد گرفتم که تحملش کنم و ‫حتی کم کم بهش...
‫...احترام گذاشتم، چون ‫باور داشتم که داری سعی می کنی...
‫...کار درست رو بکنی و ‫واقعا ساده لوحانه فکر کردم...
‫...که وقتی خانواده تشکیل ‫بدم، شاید عوض بشی،
‫ما رو اولویت قرار بدی،
‫اما اشتباه می کردم.
‫آگاهانه و به اختیار خودت ‫به خطر انداختن جون...
‫...آدمایی که من دوست دارم...
‫نمی تونم این رو ببخشم.
‫پس وقتی این قضیه تموم ‫شد، می خوام بری...
‫...و هیچ وقت برنگردی.
‫دیگه این جا ازت ‫استقبال نمیشه.
‫جوردن آلوده به کریپتونایت شده.
‫داره روی تنفسش تأثیر می ذاره.
‫اون دچار زجر تنفسی شده.
‫چرا؟
‫کریپتونایت داره باعث ‫میشه ریه هاش پر از مایع بشن.
‫چون می تونه مقادیر ‫زیاد هوا رو فشرده کنه...
‫داره مثل من ‫سردش می کنه.
‫می تونین کریپتونایت رو ‫ازش بیرون بکشین؟
‫احتمالا، اما فقط به همون روشی که...
‫...در گذشته روی تو استفاده کردیم.
‫- چیه؟ ‫- بیا این جا.
‫بیا این جا.
‫مجبوریم کریپتونایت رو ‫بسوزونیم تا از سیستمت خارج شه.
‫چه جوری بسوزونیدش؟
‫با گرما، با گرمای شدید.
‫- نه، نه... ‫- به من گوش بده، به من گوش بده.
‫به من گوش کن. این ‫تنها راهه، خب؟
‫باید این کار رو بکنیم،
‫وگرنه ریه هات ممکنه ‫کاملا یخ بزنن.
‫- بابا، من می ترسم. ‫- من همین جا خواهم بود.
‫دستم رو می گیری، خب؟
‫هر چه قدر لازم داشتی، ‫سفت فشارش بده. باشه؟
‫از پسش بر میای.
‫مامان.
‫مامان، خوبی؟
‫باید ازش محافظت می کردم.
‫مامان، این...این گردن تو نیست.
‫من مامان توئم.
‫تنها وظیفه من اینه که ‫شماها رو در امان نگه دارم،
‫و مدام درش شکست می خورم.
‫نه، نه، نمی خوری.
‫تو کم بود تو کاروان ‫جان هنری تیر بخوری...
‫- اون تقصیر خودم بود. ‫- تصادف کردی.
‫اون هم تقصیر خودم بود.
‫حس می کنم نمی تونم ‫سرم رو برگردونم...
‫...بدون این که یکیتون ‫تو خطر جانی باشه.
‫چرا این قدر در امان ‫نگه داشتنتون سخته؟
‫نمی دونم.
‫فقط...
‫به گمونم از ویژگی های ‫ابرخانواده بودنه.
‫هی، بیا این جا.
‫بابا یه راهی پیدا می کنه.
‫همیشه می کنه.
‫- سلام، لانا. ‫- سلام!
‫- برای جفتتون جا گرفتم. ‫- اُه، مرسی.
‫- سلام، چه طورین؟ ‫- سلام.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫سلام به همگی و ‫ممنون که اومدین.
‫امشب دانش آموزهامون...
‫اوضاع با اِدج چه طور ‫پیش رفت؟
‫اُه، معرکه. همه چیز رو ‫برام توضیح داد.
‫همه چیز با عقل ‫جور در میاد.
‫- خیلی خوب. ‫- آره، مرسی.
‫و در اولین اجرامون...
‫...سارا کوشینگ بسیار ‫بااستعداد رو داریم که...
‫...«چراغ کوچک» آموس لی رو ‫می خونه.
‫وو!
‫(نمایش استعدادهای دبیرستان اسمالویل)
‫آم...
‫متأسفم، نمی تونم ‫این کار رو بکنم.
‫چرا، می تونی.
‫درست مثل وقتیه که ‫خونه ای، خب؟
‫♪ بعضی روزها نمی تونم ♪ ‫♪ خودم رو از جعبه در بیارم ♪
‫♪ و بعضی روزها نمی تونم ♪ ‫♪ کلید هیچ قفلی رو پیدا کنم ♪
‫♪ بعضی روزها حس می کنم ♪ ‫♪ همه چیز زیادیه ♪
‫♪ و بعد به تو نگاه می کنم ♪ ‫♪ و خیلی احساس تنهایی نمی کنم ♪
‫♪ و میگم، هی ♪
‫♪ بذار چراغ کوچیکت بدرخشه ♪
‫♪ که دنیا ببینه ♪
‫فقط منتظرم که از ‫تیمم خبر بگیرم.
‫اون وقت همه چیز رو ‫با جردن و بابات...
‫...راست و ریس می کنیم.
‫یه ذره برای این حرفا ‫دیر شده، مگه نه؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چرا اون سلاح ها رو برای ‫آسیب رسوندن به بابام ساختی؟
‫پدرت قدرتمندترین ‫موجودیه که...
‫...این دنیا تا حالا شناخته.
‫وظیفه من اینه که ‫خودمون رو در امان نگه دارم،
‫که یعنی برای هر ‫سناریویی آماده باشم،
‫صرف نظر از این که ‫چه قدر بعیده.
‫من و تو مثل بابات نیستیم،
‫یا حتی جوردن.
‫اون برادر دوقلوی منه.
‫بله، اما لحظه ای که ‫قدرت هاش بروز کردن،
‫تو و اون شروع به قدم زدن ‫در دو مسیر بسیار متفاوت کردین.
‫این می ترسوندت، مگه نه؟
‫می ترسونه.
‫می دونی، فکر می کنم ‫اشتباه می کنی.
‫فکر می کنم درباره شباهت ‫من و خودت اشتباه می کنی.
‫چه طور؟
‫من هیچ وقت نمی تونم ‫از خانواده م بترسم.
‫مهم نیست چه قدرت هایی ‫داشته باشن.
‫جاناتان، تو چیزایی که ‫من دیده م رو ندیدی.
‫آره، درست میگی.
‫اما در نهایت،
‫فکر نکنم این اهمیتی داشته باشه،
‫چون باز هم بهشون ‫اعتماد دارم،
‫و تو باز هم یه ترسویی.
‫♪ یه جنگی برای بُردن هست ♪
‫♪ برای عشقی که در خونه پیدا می کنی ♪
‫- مامان. ‫- ♪ کلماتی که به پایان... ♪
‫- اون بالا محشر بودی! ‫- ممنون.
‫وقتی شروع کردم ‫واقعا احساس خوبی داشت.
‫- آره. ‫- آره، بهت گفتم که می ترکونی.
‫ممنون، بابا، برای ‫کمک کردن بهم.
‫♪ خب، می دونم که من کرده م ♪
‫♪ لطفا من رو ببخش اگه قدم نمی زنم... ♪
‫امیلی، کجا میری؟ ‫اجرای اِوری هنوز تموم نشده.
‫زود برمیگردم.
‫- عجیب بود. ‫- آره.
‫میرم ببینم چی شده.
‫وایسا، کایل...
‫این رو دیده بودی؟
‫هنوز ضعیفه.
‫دقیقا به همین علت همین الان ‫چند تا از سوژه هامون رو فعال کردم.
‫برای شکست دادن سوپرمن؟
‫اون نه،
‫کسی که ازش ‫محافظت می کنه.
‫کریپتونایت تقریبا ‫از بین رفته.
‫آفرین، چیزی نمونده.
‫چیزی نمونده.
‫خودشه. خودشه. ‫تموم شد!
‫خودشه، تموم شد. ‫تمومه.
‫هی، موفق شدی، خب؟ هی.
‫هی، بهت افتخار می کنم.
‫حالت خوبه؟ ‫بیا این حا.
‫بهت افتخار می کنم. ‫یالا، پا شو.
‫پا شو.
‫منظورت چیه که نمی دونی ‫تا کی روش تأثیر می ذاره؟
‫نه، هنوز نمونه اولیه رو ‫امتحان نکرده م.
‫دقیقا حال و حوصله ش رو ‫نداشت.
‫فقط برام یه جواب ‫پیدا کن.
‫میشه فقط...مثلا...مثلا ‫زنگی چیزی بهشون بزنیم؟
‫بی دلیل که اسمش ‫قلعه تنهایی نیست!
‫می دونم حس بدیه،
‫فقط باید صبور باشیم، خب؟
‫هی، لانا.
‫لوئیس، یادته هی ازم ‫می پرسیدی که...
‫...کسی تو ادج انرکورپ...
‫...رفتارش فرق کرده یا نه؟
‫همین الان برای اولین ‫بار تو امیلی فن دیدمش.
‫- امیلی؟ ‫- آره.
‫وسط اجرای دخترش رفت.
‫هیچ وقت این کار رو نمی کرد. ‫اوری همه چیزشه.
‫یعنی، انگار اون...
‫اون یکی دیگه بود.
‫من میرم.
‫به گمونم منظور ‫ادج این بود.
‫منظورت چیه؟
‫امشب قبل از این که ‫دفتر رو ترک کنم،
‫یه پیشنهادی بهم داد...
‫...که کاری که داره با ‫بقیه می کنه رو بکنم.
‫- چی؟ ‫- من ردش کردم.
‫لانا، برای چی قبلا ‫اشاره به این نکردی؟
‫چون مضطرب بودم.
‫اون می دونست که دارم ‫اطلاعات به تو میدم.
‫هی، مامان، فکر کنم ‫با تو کار دارن.
‫لوئیس، من نگرانم.
‫اگه یه کاری بکنه چی؟
‫- مامان؟ ‫- لوئیس؟
‫- نباید زنگ می زد. ‫- لوئیس.
‫این بار نه.
‫آه!
‫این تو نیستی.
‫دیگه نه.
‫از این جا برید بیرون!
‫این قدر این رو ‫بزنین تا بیاد.
‫- تنها کاریه که می تونیم بکنیم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- باید بریم انبار. ‫- من سرشون رو گرم می کنم.
‫تو سلاح هاش رو ‫گرفتی؟
‫کایل؟
‫من همین الان از ‫سر اجرا اومدم.
‫لانا ترسیده بود. ‫چه خبره؟
‫- ادج آدم فرستاد که من رو بکشن. ‫- همچین چیزی نمیشه.
‫حرکتی نکن.
‫هدف ها اول.
‫پس کریپتونایت همچین ‫حسی داره، ها؟
‫آره.
‫بابا؟
‫متأسفم، جوردن.
‫زندگیت در حال حاضر ‫به خاطر کسی که من هستم،
‫کاملا عوض شده.
‫هر اتفاقی که داره ‫برات میفته،
‫تو هیچ کدوم از اینا رو ‫نمی خواستی.
‫نمی خواستم،
‫اما تو هم اتفاقی که برات ‫افتاد رو نخواستی.
‫یالا، تفنگ رو بده به من.
‫تو استفاده ازش ‫خیلی ماهری.
‫فقط قرار نیست ‫بکشیمت، لوئیس.
‫اون می خواست ‫اول عذاب بکشی.
‫اونا رفتن.
‫بهتر از یخه،
‫مگر این که وقتی بچه ‫بودم بهم دروغ گفته باشی.
‫فقط این طوری می تونستم ‫مجبورت کنم انجامش بدی.
‫مطمئنا کم از نخود فرنگی ‫یخ زده استفاده نکردیم،
‫مگه نه؟
‫خدایا، حتی وقتی ‫بچه بودی،
‫همیشه کبود میومدی خونه.
‫هیچ وقت اون جا نبودم که ‫جلوی کبود شدنت رو بگیرم،
‫بودم؟
‫- بابا. ‫- حقیقته.
‫هر چیزی که گفتی حقیقته.
‫من بهترین پدر نبودم.
‫خیلی غایب بودم،
‫و اون جا نبودم که جوری ازت ‫محافظت کنم که وظیفه یه والده.
‫امشب که بودی.
‫نمی تونستم بذارم به ‫نوه م آسیبی بزنن.
‫یا دختر کوچولوم.
‫لوئیس، ما تا وقتی این ‫قضیه تموم شه، این جا می مونیم.
‫از حالا به بعد،
‫تو، پسرها، کلارک، ‫اسمالویل،
‫این اولویت منه.
‫خوبه.
‫چون اون جنگی که جان ‫هنری آیرونز داشت حرفش رو می زد،
‫فکر کنم داره اتفاق میفته.
‫به نظرت حالا مامان می ذاره ‫سلاح های خورشیدی رو نگه داریم؟
‫نمی دونم.
‫یعنی اونا عملا تنها علت ‫زنده بودنمون هستن، پس...
‫خیلی بد می شد که بیام خونه و ‫بفهمم تک بچه شده م.
‫آره.
‫پس...
‫تو الان...خوبی؟
‫آره، غیر از نفس یخی.
‫پس حالا دیگه تا ابد داریش؟
‫- فکر کنم. ‫- چه حسی داره؟
‫مثل اینه که همیشه ‫یه آدامس نعنایی...
‫...تو دهنت داشته باشی.
‫چه خوب.
‫باورم نمیشه چه ‫اتفاقی افتاد.
‫مامان اِوری فن و ‫آقای کوشینگ؟
‫درسته، اما اون خودشون ‫نبودن، می دونی؟
‫خیلی خیلی شستشوی ‫مغزی داده شده بودن.
‫فکر کنم بابابزرگ داره ‫چند نفری رو می فرسته...
‫...که برن دنبال جفتشون بگردن.
‫چی قراره به سارا بگن؟
‫نمی دونم.
[جوردن: میشه حرف بزنیم؟]
‫- خدای من، چی شد؟ ‫- ناخوشی؟
‫- نه. ‫- عزیزم، میشه تنهامون بذاری؟
‫- مامان... ‫- لطفا؟
‫باید تنها با پدرت ‫صحبت کنم.
‫البته.
‫- هستی؟ ‫- نه.
‫نه، ببین، بهت گفتم که ‫دیگه اون رو کنار گذاشتم.
‫سعی دارم خودم رو ‫بهتر کنم، لانا.
‫واقعا،
‫اما یه اتفاقی امشب ‫برام افتاد.
‫تو اجرا بودم،
‫و داشتیم با سارا ‫حرف می زدیم،
‫و بعد هوشیاریم رو ‫از دست دادم.
‫بعدش یهو وسط یه ‫زمین بودم،
‫یه جایی خارج از شهر و ‫دنده هام...
‫دنده هام درد می کردن و ‫نمی دونستم چه طور رفتم اون جا.
‫نمی دونستم چه خبره...چیه؟
‫قدم هایی که داری برای ‫بهتر کردن خودت برمیداری...
‫مورگان ادج بهت ‫پیشنهادی داده؟
‫چه طور می تونم ‫کمکت کنم؟
‫می خوام بهترین حالت ‫خودم باشم.
‫می خواستم بهتر باشم.
‫برای تو و برای ‫دخترامون، عزیزم.
‫سلام، کریسی.
‫گفتی که اگه به ‫گشتن ادامه بدیم،
‫جواب خودش رو نشون ‫میده و راستش،
‫یه مدت فکر کردم ‫دیوونه ای،
‫چون هیچ چیز جدیدی ‫رو نمی شد،
‫اما بعد کل تحقیقاتی که ‫درباره آدمای قدرت داری...
‫...که می شناسیم وجود داره رو ‫گیر آوردم...
‫...و یه تیکه کوچیک ‫پیدا کردم که یه مفهومی داره.
‫فقط فعلا نمی دونم چیه، ‫اما گفتم مغز گنده تو...
‫...شاید بتونه پازل رو ‫حل کنه.
‫کریسی، درباره ‫چی حرف می زنی؟
‫ایرما سیرز و دیوید فیوگلستد.
‫کی؟
‫لسلی لار و یارو ‫حمله کننده مسافرخونه.
‫اسم واقعی لسلی لار ‫ایرما سیرزه؟
‫اوهوم...و یارو ‫دیوید فیوگلستده.
‫و حدس بزن چی؟
‫فهمیدم که جفتشون ‫اصالتا اهل اسمالویلن.
‫دِرک پاول از نیو کارتیجه.
‫رنو روزتی از متروپلیسه.
‫دیوید فیوگلستد و لسلی لار ‫از اسمالویلن.
‫وقتی دِرک پاول ‫خودش رو کشت،
‫به تو چی گفت؟
‫- که الانش هم مُرده. ‫- و قدرت هاش داشتن ضعیف می شدن.
‫آره، درست مثل ‫مال روزتی.
‫این اتفاق وقتی با دیوید ‫جنگیدم نیفتاد.
‫و با لسلی هم همین طور.
‫وقتی این جا فرود اومدم،
‫یه هفته همه جای دنیا...
‫...باران شهاب بود.
‫درسته، باقی مونده کریپتون. ‫برای همین کریپتونایت هست.
‫درسته، هر شکلی از ‫کریپتونایت،
‫و اون فرمی که این جا ‫فرود اومده، تو معادن مدفونه.
‫ایکس-کریپتونایت بوده.
‫پس تنها جای دنیا که ‫ایکس-کریپتونایت داره،
‫همون جاییه که آدمایی داره...
‫...که این قدر در معرضش قرار ‫گرفته ن که تأثیرش رو قبول کردن.
‫مثل تگ هریس.
‫ادج برای ساختن ارتشش ‫به اسمالویل نیاز نداره.
‫به مردمش نیاز داره.
‫چیه؟
‫فرستنده موقعیت مکانیت.
‫ادج.
‫خوشحالم که اومدی.
‫هر کاری که داری ‫می کنی، متوقف میشه.
‫این دقیقا همون چیزیه که ‫دوستت لوئیس لین...
‫...مدام بهم میگه.
‫تو هم مثل اون نمی تونی ‫جلوش رو بگیری.
‫واقعا فکر کردی به ‫مردم قدرت میدم...
‫...بدون این که خودم ‫داشته باشمش؟
‫می دونی، من مال خودم رو همون موقع ‫که تو به دستش آوردی، به دست آوردم، کال ال.
‫وقتی به این سیاره رسیدم.
‫وقتی رسیدی؟
‫فکر می کنم وقتشه که حقیقت رو ‫درباره هویت من بدونی.
‫و این که واقعا ‫اهل کجام،
‫برادر.