‫بیا فقط روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫باید قبل از اینکه کال-ال کاری که با دنیای من کرد،
‫با این دنیا بکنه جلوش رو بگیریم.
‫اسمش لوتر نیست. ‫جان هنری آیرونز ـه.
‫تو اون غریبه ای.
‫کسی باهاش حرف نمیزنه. ‫اول خودم میرم داخل.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫لوئیس، چه عجب از این طرفا!
‫ممنون که منتظر موندی.
‫ممنون که به این زودی حاضر شدی منو ببینی.
‫می دونم چند وقتیه همدیگه رو ندیدیم.
‫می دونی، وقتی اونا دانشجوی افسری بودن...
‫پدرت دو بار نذاشت که شوهرم...
‫از دانشکدۀ افسری اخراج بشه.
‫درب های من همیشه به روی تو بازه.
‫خب حالا چی شده که اومدی اینجا؟
‫ما این مدت یه سری تحولات توی زندگیمون داشتیم.
‫تحولات خیلی بزرگی.
‫اشتباه برداشت نکن،
‫زندگی همیشه پیچیده بوده.
‫منم با پیچیدگی ها مشکلی ندارم، ‫ولی امروز...
‫یه جورایی غافلگیر شدم و...
‫به نحوی احساس کردم که همه چیز...
‫داره از دستم میره.
‫کنترل اعصابم رو از دست دادم...
‫و نگران این شدم که اگه نتونم خودمو کنترل کنم،
‫این احتمال وجود داره که به یه نفر ‫که خیلی دوستش دارم...
‫بیشتر از قبل، آسیب بزنم.
‫می دونم چند هفتۀ اخیر برای همه ـمون سخت بوده.
‫مخلص کلام، مشکلات زیادی داشتیم.
‫مورگان ادج، اینکه ملت یهویی قدرت دار میشدن،
‫اون یارو مرموزه که میخواست باباتون رو بکُشه.
‫پس فقط میخواستیم بررسی کنیم...
‫و ببینیم که با وجود این چیزا حالتون چطوره.
‫با مربی گینز صحبت کردم. ‫درسته که راضی نیست ولی می دونه...
‫که ما سه تا داریم یه مدت از فوتبال فاصله میگیریم.
‫فقط یونیفرم هاتون رو باید بهش پس بدید.
‫من امروز میرم تحویلش میدم. ‫احتمالاً آخرین باری باشه...
‫که واردِ رختکنِ دبیرستان میشم.
‫- بابا؟ ‫- نه، لازم نیست.
‫میشه اینو بگیری؟
‫آره.
‫- میشه من برم یا...؟ ‫- هنوز صحبت هامون تموم نشده.
‫گوش کنید، این مسائلی که درگیرشون هستیم...
‫برای هر کسی ممکنه سخت باشه،
‫پس اگه استرس داشتید یا نگران بودید...
‫باید بهمون بگید. باشه؟
‫باباته!
‫باید برم وزارت دفاع و جان آیرونز رو بازجویی کنم.
‫من میرم توی انبار. ‫شما دوتا هم دردسر درست نکنید.
‫مامان...
‫فکر میکنی بتونم باهات بیام؟
‫آخه احساس کردم برای تعمیر ماشین ‫خیلی بدرد نخوردم...
‫ولی فکر کنم بتونم به تو کمک کنم.
‫- آره حتماً. ‫- خیلی خب.
‫نظری داری که چی ممکنه اینجا باشه؟
‫نه واقعیتش، ولی بابات گفت پوشش سربی داره...
‫پس یه نفر داره یه چیزی رو قایم میکنه.
‫- مثل همۀ ماشین های آدمای خطرناک می مونه. ‫- دقیقاً! پس مراقب باش.
‫نیاز به تعیین هویت!
‫خودتون رو معرفی کنید.
‫لوئیس لین.
‫صحت سنجیِ صدا تأیید شد.
‫صبح بخیر، لوئیس.
‫اسمم رو از کجا میدونی؟
‫تو یکی از کاربرهای مجازِ من هستی.
‫چه کمکی از دستم بر میاد، خانم لین؟
‫هممم، از جان هنری آیرونز چی می تونی بهم بگی؟
‫- مراقب باش. ‫- اون چیه؟
‫وای! چقدر آسون بود!
‫داری...داری روی چی کار میکنی؟
‫یه لیست کوچیک از مشاغل کوچیکیه که ‫به کمک نیاز دارن.
‫ادج یه برنامۀ مددکاریِ جدید داره.
‫به نظرم این برنامه به خیلی ها کمک کنه.
‫خیال می کردم داری برای...
‫اون برنامۀ رهبری، مورد پیدا میکنی.
‫آره، ولی الان که آقا ادج همۀ افرادی که...
‫برای اون برنامه لازم داره رو داره، ‫این پروژه رو بهم محول کرده.
‫به گمونم داره سعی میکنه به بیشترین افراد ممکن...
‫کمک کنه تا به بهترین حالت خودشون دست پیدا کنن. ‫حالا نمی دونم این یعنی چه.
‫اگه یه موقع تصمیم گرفت اون برنامه رو توسعه بده،
‫من همینجا حاضر و آماده ام.
‫می دونم. ببخشید عزیزم.
‫این برنامه پُر شده. ‫کاش می تونستم کمکت کنم.
‫مامان، به آقای کرکر کمک کردی؟
‫آخه جِس ازم میخواد برای نمایشنامۀ موزیکال...
‫یه تستی بدم،
‫ولی ما تقریباً از کلاس سوم دیگه با هم حرف نزدیم.
‫- چیه؟ ‫- قبلاً عاشق اجرا کردن بودی.
‫حتماً باید بری تست بدی.
‫خیلی توش موفق میشی.
‫تازه یه هدفی بهت میده.
‫تستش امشبه و من وقت ندارم چیزی آماده کنم.
‫خب ببین. من که امروز مرخصی گرفتم. درسته؟
‫و می دونی که یه گیتار دارم.
‫من و تو با هم تمرین می کنیم. باشه؟
‫نه، من...نه!
‫ببین، آخرِ آخرش...
‫اگه باهاش حال نکردی، بهت فشار نمیارم که بری.
‫ولی فقط یه کم فشار میارم چون خوش میگذره.
‫[تست اجرای دبیرستان اسمالویل]
‫- اهلِ تئاتر و اینجور چیزایی؟ ‫- نه. نیستـ...
‫قصد داشتم برم تست بدم ولی...
‫باید بری تو کارش. چرا نمیری؟
‫بدجوری ترس از صحنه میگیرم،
‫و اگه به این ترسم بخندی، حتماً می کُشمت.
‫نه، نه، نه، نه. من...
‫قبلنا پیانو میزدم.
‫مثل این بچه های کوچولویی که ‫تک نوازی میکنن اجرا کردم.
‫وقتی بزرگتر شدم و اضطرابم بیشتر شد،
‫یه کم برام سخت شد.
‫نمی دونستم پیانو میزدی.
‫اگه بهم بگی ثابت کن،
‫- به نفس نفس میفتم. ‫- گرفتم!
‫اگه خواستی تست بدی، بهم خبر بده...
‫و میام تشویقت کنم.
‫باشه.
‫آره، آره. می دونم. ‫(داره با پلاستیکش حرف میزنه)
‫باید اینا رو پس بدم.
‫بعداً می بینمت.
‫خداحافظ.
‫بگیر بشین، جان.
‫اسم واقعیت همینه، مگه نه؟
‫جان هنری آیرونز،
‫تکاور،
‫دو بار به افغانستان اعزام شدی.
‫وارد بخش خصوصی شدی و ‫به عنوان مهندس مکانیک...
‫برای خودت کسی شدی.
‫مشکل اینه که جان آیرونز...
‫شش سال پیش، در شرایطی مرموز مُرد.
‫لااقل روی این زمین...
‫همچین اتفاقی برای جان آیرونز افتاده.
‫چطور اومدی اینجا؟
‫سپرهای بالیستیک از کار افتادند.
‫دووم بیار!
‫دیگه چیزی نمونده، دیگه چیزی نمونده.
‫طاقت بیار! طاقت بیار!
‫تنها چیزی که باید بدونی...
‫اینه که من کسی ام که گورت رو میکَنه.
‫چون فکر میکنی به بشریت پشت میکنم؟!
‫چون خائنی، کال-ال!
‫هیولای بی روحی که هیچ حسی نسبت به...
‫میلیاردها آدمی که بهش ایمان دارن، نداره.
‫اصلاً نمی دونی که این آدما چقدر برام عزیزن.
‫چرا می دونم.
‫اتفاقی که توی دنیای من افتاد، ‫همین الان داره توی این دنیا میفته.
‫کریپتونی ها اومدن...
‫و ملحق شدنِ تو به اونا...
‫آخرین مرحله برای اینه که همه چیز به فنا بره.
‫دیگه هیچ چیزی نمیگم تا لوئیس لین رو برام بیارید.
‫پس جان هنری از یه زمینِ دیگه اومده؟
‫آره، یه جورایی گیج کننده ـست.
‫جهان های چندگانه و جهان های موازی...
‫که هر کدوم زمین خودشون رو دارن و غیره و غیره!
‫یعنی روی زمینِ اون...
‫نسخه های دیگه ای از آدمای اینجا هستن؟
‫آره. بعضی وقتا!
‫مثلاً تو؟
‫چرا میخوای لوئیس لین رو ببینی؟
‫- جواب سؤالم رو بده. ‫- تا وقتی باهاش حرف نزنم چیزی نمیگم.
‫اون نمیخواد باهات حرف بزنه.
‫- بذار خودش اینو بهم بگه. ‫- بهش دروغ گفتی!
‫- به صلاحِ خودش بود. ‫- اون بهت اعتماد نداره.
‫اونی که نباید بهش اعتماد کنه تو هستی!
‫تو بودی که کُشتیشون.
‫- از چی حرف میزنی؟ ‫- اون همه چیزم بود.
‫عشق زندگیم بود،
‫همسرم...مادرِ دخترم!
‫تا اینکه تو کُشتیش.
‫نمیذارم دوباره این کار رو بکنی.
‫واقعاً با حسرت به گذشته نگاه نمی کنم.
‫بهش فکر میکنم.
‫ولی معمولاً حسرت نمیخورم، ولی این مورد...
‫امکانش هست که زیادی داری به خودت سخت میگیری؟
‫نه، خیلی عصبانی شده بودم.
‫فکرش هم نمیتونی بکنی که چه چیزایی گفتم.
‫من مقاله ها و نقدهات رو می خونم.
‫بذار اینطور بگم که ‫می دونم کلماتت قادر به انجام چه کارهایی هستن.
‫می تونم زمین و زمان رو به هم بریزم ‫و اگه قصدم همین بوده باشه،
‫حتماً حقت بوده.
‫ولی این شخص حقش نبود.
‫فکر میکنم بعضی وقتا...
‫کلمات اونقدر بُرّنده هستن...
‫که تا ابد دیدت نسبت به یه نفر رو تغییر میدن.
‫منم نمی دونم چطوری این قضیه رو درست کنم.
‫یه فکری براش می کنیم.
‫قبلاً هم توی وضعیت های مشابهی بودیم.
‫اینکه بفهمی مردی که میخواد شوهرت رو بکُشه...
‫شوهر دیگه ـت توی یه دنیای دیگه ـست؟
‫برای من که یه جورایی تازگی داره.
‫منظورم پاک کردنِ کثافتکاری هایی بود...
‫که یه نسخۀ شرورترِ تو درست کرده.
‫لوئیس، این مقاله ها رو ببین.
‫آخه این یارو...
‫بجز کت و شلوارش دقیقاً مثل منه.
‫تا اینکه شروع کرد به کُشتنِ آدمای بیگناه.
‫کلارک، مهم نیست. اون تو نیستی.
‫و اگه جان هنری قصدش اینه که بشریت رو نجات بده،
‫باید این موضوع رو قبول کنه.
‫با وجود چیزایی که از دست داده...
‫همسرش! دخترش...ناتالی؟!
‫ببین لوئیس، میتونم بیام خونه
‫تا همین الان در موردش حرف بزنیم.
‫کلارک، نه! ‫دلم براش می سوزه...
‫ولی اون زندگی خودش توی زمینِ خودش بوده.
‫الان اومده اینجا و ‫ما باید جواب سؤال هامون رو بگیریم.
‫شاید بهتر باشه من برم باهاش حرف بزنم.
‫نه، نه، هنوز نه!
‫الان دیگه وضعیتش رو می فهمم.
‫به نظرم شاید بتونم متوجهش کنم.
‫امیدوارم!
‫باید بهمون بگه چطور دنیامون رو نجات بدیم.
‫- دوستت دارم دارم، لوئیس. ‫- منم دوستت دارم.
‫سلام، مامان.
‫- سلام. ‫- خوبی؟
‫آره. بیا...بیا فعلاً با کاروان کاری نداشته باشیم.
‫قبل از اینکه بخوام برگردم داخلش ‫بهت خبر میدم.
‫بفرما!
‫دیگه داری مسخره میشی!
‫ذوق زده شدم. زود باش بازش کن.
‫اون کارتُن که خودش خودشو باز نمیکنه. ‫زود باش!
‫نُت های تمام فیلم های موزیکالِ تاریخ ـه!
‫خیلی خب. یه دونه ـشون رو انتخاب کن ‫و خودتو آماده کن! باشه؟
‫نمی تونم.
‫سارا، دست بردار. ‫تو خوانندۀ خیلی خوبی هستی.
‫چندین سال توی گروه سرود بودی.
‫دقیقاً! اجرا کردن با آدما آسون تره.
‫هر چی تعداد بیشتر باشه، آدم خیالش راحت تره.
‫کلاس پنجم اون اجرای تک نفرۀ رژۀ کریسمس رو داشتی.
‫یادت میاد؟ اگه مسمومیت غذایی نگرفتی بودی...
‫با اون اجرات می ترکوندی! مطمئنم!
‫مسمومیت غذایی نگرفته بودم.
‫سارا!
‫بابا، وقتی با مردم هستم چیزیم نیست.
‫ولی هر وقت تنها هستم...
‫احساس میکنم سینه ام داره سنگینی میکنه.
‫اگه بیشتر از اینکه از اجرای روی صحنه میترسی...
‫دلت میخواد بری خوانندگی کنی...
‫پس باید امتحانش کنی.
‫آخه ترس، صرفاً یه درد زودگذره.
‫ولی حسرت...
‫خیلی بیشتر باقی می مونه.
‫دلم میخواد انجامش بدم.
‫خیلی خب.
‫- آره. ‫- خیلی خب. پس حاضری؟
‫اوهوم.
‫وقتشه روشمون رو عوض کنیم.
‫«ترسک» می تونه به هدفمون برسونتمون.
‫نه. نه، اینجوری نمیشه.
‫ما کسی رو شکنجه نمی کنیم.
‫تو تصمیم نمیگیری که چیکار بکنیم یا چیکار نکنیم.
‫پس اگه من نتونم به حرف بیارمش...
‫ستوان ترسک وارد عمل میشه.
‫خودت میخوای بری؟
‫توی دنیای اون، ما متحد هم هستیم.
‫می تونم از این موضوع استفاده کنم.
‫ژنرال، یه موقع فکر نکنید به شما ایمان ندارم...
‫ولی میرم وسایلم رو بیارم.
‫متأسفم که نتونستم ببینمت، آبجی!
‫خیلی باحال به نظر میای.
‫و اگه قراره بشریت رو نجات بدیم ‫باید اونا رو شکست بدیم.
‫چیزی که ما رو از اونا متمایز میکنه، همینه:
‫بشریتِ ما!
‫دوستتون دارم، بچه ها!
‫- نیاز به تعیین هویت! ‫- خیلی خب، خیلی خب. جاناتان کنت.
‫جان...جان کنت.
‫هشدار! شما مورد تأیید نیستید.
‫- تا 20 ثانیۀ معکوس دیگه... ‫- نه!
‫نابود خواهید شد. ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫20، 19...
‫- مامان! مامان! ‫- 18...
‫- جان! ‫- مامان! مامان!
‫جان!
‫مامان، مورد تأیید نیستم. ‫میخواد منو بکُشه.
‫من لوئیس لین هستم. اون پسرمه!
‫- ده... ‫- شمارش معکوس رو متوقف کن.
‫- هشت... ‫- کلارک!
‫کلارک! کلارک!
‫کلارک، هوش مصنوعی میخواد جان رو بکُشه.
‫دو، یک...
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫آدم نمیره داخل ونِ آدمکُشیِ...
‫یه یارویی که از یه دنیای دیگه اومده، ‫فضولی کنه.
‫آخه اونموقع فکر کردم دیگه خطرناک نیست.
‫جاناتان، توی این جور موارد هیچ چیز ‫به اون شکلی که به نظر میاد نیست.
‫بهت گفتم با همدیگه برمیگردیم اونجا.
‫چه فکری پیش خودت میکردی؟
‫گفتم یه نگاهی به اطراف بندازم.
‫بدونِ من؟
‫جاناتان، واقعاً داشتی اونجا چیکار میکردی؟
‫مامان، حتی منم می دونستم چقدر از چیزی که...
‫اونجا دیدیم، ناراحت شدی.
‫اون چکش احمقانه ای که درست کرده بود هم که یادته؟!
‫گفتم شاید...
‫بتونم برم اونجا و دنبالِ...
‫وایستا، وایستا، صبر کن. ‫دنبال سلاح میگشتی؟
‫بابا! تو و جوردن عملاً خودتون سلاحید.
‫توی این خونه من تنها کسی ام که کاملاً غیرمسلح ام.
‫جاناتان...من و مادرت ازت محافظت میکنیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آخه یه ثانیۀ دیگه مونده بود که بمیرم...
‫و مامان کاری از دستش بر نمیومد. ‫تو هم...
‫تو هم تقریباً به موقع نرسیدی.
‫جاناتان، منو ببین. منو ببین!
‫چون بهت اعتماد داشتم گذاشتم باهام بیای.
‫خیال می کردم اونقدر مسئولیت پذیر باشی...
‫که بدونی چه چیزایی به مو بندن! ‫که بدونی همۀ اینا چقدر خطرناکن!
‫- پس الان دیگه بهم اعتماد نداری؟ ‫- خیلی خب، بیاید خونسردیمون رو حفظ کنیم.
‫می دونستی این کار ریسکی ـه.
‫می دونم که می دونستی، ‫ولی بازم رفتی داخل.
‫اونم تنهایی و بدون اطلاع من.
‫برای چی؟ برای اینکه سلاح پیدا کنی؟
‫نزدیک بود بمیری، ‫نه به خاطر اینکه مسلح نبودی...
‫به خاطر اینکه بی ملاحظه و احمق بودی.
‫و اگه مُرده بودی...
‫تنها کسی که باید مقصر می دونستیمش خودت بودی!
‫از جلوی چشمام دور شو!
‫باشه، باشه.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم، کلارک.
‫باشه، باشه. من اینو به عنوان «نه» در نظر میگیرم.
‫- ممکن بود کُشته بشه. ‫- می دونم، می دونم.
‫خیلی ترسیدیم و چی بگم والا...
‫فکر نمیکنی یه ذره خشن برخورد کردی؟
‫میخوای راجع به چیزی که توی کاروان دیدی بهم بگی؟
‫- گفتم حالم خوبه، کلارک! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫ببین، می دونم می تونی از پس هر چیزی بر بیای...
‫ولی کمک خواستن از دیگران عار نیست.
‫و من میخوام همیشه اون فردی باشم که کمکت میکنه،
‫ولی درک میکنم که ‫شاید الان به کمک کس دیگه ای نیاز داشته باشی.
‫نظرت با اون زنی که قبلاً باهاش حرف میزدی چیه؟ ‫دوستِ بابات رو میگم.
‫- دکتر وایلز. ‫- هنوز توی وزارت دفاع ـه؟
‫فقط بهش فکر کن. ‫من میرم یه سر به جاناتان بزنم.
‫- آقای کوشینگ؟ ‫- سلام، خانم لار!
‫- اومدین لانا رو ببینین؟ ‫- آره.
‫دخترمون یه چیزی توی مدرسه ـش داره،
‫و میخواد براش تست بده. ‫منم یواشکی از تمرین و آواز خوندنش...
‫و گیتار زدنِ خودم یه فایل صوتی ضبط کردم.
‫بگذریم، لانا خیلی خوشش میاد.
‫مردی با استعدادهای بسیار!
‫برای همین خیلی ناراحت شدیم که ‫پیشنهادمون رو رد کردید.
‫- عذر میخوام؟! ‫- فقط بدونید که آقای ادج...
‫خیلی به شما علاقه منده.
‫می دونم امیدواره که تجدید نظر کنید.
‫متشکرم.
‫نمی دونم والا. 150 هزار دلار؟ ‫مبلغِ خیلی زیادیه.
‫آره، ولی وام نیست.
‫یه جور هدیه ـست. ‫آقای ادج به کار و کاسبیت ایمان داره.
‫الان می تونی فروشگاه رو بازسازی کنی.
‫- لانا؟ باید باهات صحبت کنم. ‫- باشه.
‫- موضوع مهمیه. ‫- اوهوم. ببخشید.
‫- بهم دروغ گفتی؟ ‫- چی؟
‫لسلی لار گفت مورگان ادج برای اون پُست منو میخواسته
‫اگه مورگان ادج منو میخواد و منم کارش رو میخوام،
‫خب پس مشکل چیه؟
‫برای تو پُستی نیست، کایل.
‫لار که چیز دیگه ای گفت.
‫خب، اون که همه چیز رو نمی دونه.
‫بیخیال، لانا. ‫اون دستِ راست ادج ـه.
‫ادج فکر میکنه به درد رهبری کردن نمیخوری.
‫بهت احترام میذاره و ‫قدردانِ همۀ کارهایی که براش کردی هست...
‫و به خاطر همین چیزی به لسلی نگفته.
‫فکر کنم بهتر باشه برگردی سرِ کارِت.
‫فکر کردی خنده داره که همینجوری اینجا نشستی ‫و وقتم رو تلف میکنی؟
‫من که حرف خنده داری نزدم.
‫اون طرفِ اون آینه...
‫یه نفر هست که آماده ـست بیاد اینجا...
‫و با خودش سدیم پنتوتال و بنزینات ‫و یه سری داروی دیگه....
‫که نمی تونم تلفظشون کنم بیاره.
‫بعضی هاشون آزمایشی ان.
‫ولی کاری باهات میکنن که ‫چیزایی که میخوام بدونم رو بهم بگی.
‫حالا این خنده دار بود!
‫ببین، توی دنیای من، مثل گردن کُلُفت ها حرف میزنی،
‫ولی هیچوقت زندانی ها رو شکنجه یا چیزخور نمیکنی.
‫این مدت نشسته بودی اینجا و ‫در مورد خودم بهم میگفتی...
‫چون توی یه دنیای دیگه...
‫پدر زنت بودم.
‫اگه برات ارزشی داشتم...
‫یه چیزی بهم بگو که دلم میخواد بدونم.
‫دلت میخواد بدونی چطوری مُردی؟
‫مثل یه قهرمان در حال تلاش برای نجات دنیا!
‫تا اینکه اون کُشتت.
‫نمی تونی بهش اعتماد کنی، سم.
‫اشتباه میکنی.
‫اگه ده دوازده تا کریپتونی دیگه اومدن...
‫و اون تصمیم گرفت به اونا وفادار باشه چی؟
‫- اون جناحش رو عوض نمیکنه. ‫- اونا مردمش هستن.
‫نژاد خودشو به نژاد بشریت ترجیح میده.
‫اونموقع چقدر شانس داری؟
‫بذارید خیس عرق بشه، ‫بعدش برش گردونید داخل سلولش.
‫من و تو باید حرف بزنیم.
‫دلیلی داره که همه چیز رو بهم نگفتی؟
‫منظورت چیه؟
‫موندم خودتو سرِ کی خالی کردی...
‫و نگرانی که کی مثل سابق بهت نگاه نکنه.
‫پسرم، جاناتان! ‫باید صندلی های بهتری بگیری.
‫لوئیس، امروز چی شد؟
‫جان یه کار احمقانه کرد و من عصبانی شدم.
‫میخوای بگی چیکار کرده؟
‫رفت بیرون و خودشو تو دردسر انداخت.
‫راستش معجزه ـست که هنوز زنده ـست.
‫ظاهراً اتفاقی که افتاده تو رو ترسونده.
‫حتی فکرش هم نمیتونی بکنی!
‫همین مادر بودن خودش خیلی سخته،
‫باید بزرگشون کنی و هواشون رو داشته باشی.
‫بعدش وقتی به اندازۀ کافی بزرگ میشن ‫هنوز هم بخشی از وجودت...
‫اون بیرون توی دنیاست.
‫انگار قلبت اون بیرونه...
‫و ممکنه هر اتفاقی براش پیش بیاد ‫ولی هیچ کاری از دستت بر نمیاد.
‫ظاهراً احساسِ درماندگی و ناتوانی کردی.
‫خیلی وقت بود همچین حسی نداشتم.
‫میدونم.
‫احتمالاً از وقتی که بچه ـت رو سقط کردی. ‫(سقط جنین غیرعمدی)
‫اونموقع خیلی بهم کمک کردی.
‫فقط یه جلسه اومدی.
‫با شغلی که دارم، یه جورایی همین که ‫به خانواده ام وقت اختصاص بدم سخته.
‫سقط بچه خیلی چیز رایجی ـه.
‫آره رایجه ولی از طرفی می تونه ضربۀ روحی وارد کنه.
‫و تا جایی که به خاطر میارم، ‫یه اسم هم انتخاب کرده بودی.
‫میخواستیم اسم مامان بزرگم رو روش بذاریم،
‫ناتالی!
‫ستوان ترسک.
‫یه فکری دارم. ‫تو برو یه استراحتی بکن.
‫ده دقیقه من و این دوستمون رو تنها بذار.
‫نخیر! اون برمیگرده داخل سلولش.
‫این دستورِ ژنرال لین ـه.
‫می دونی مشکلت چیه، روزتی؟
‫زیادی به قوانین پایبندی.
‫می دونی مشکل تو چیه؟ ‫هیچی!
‫مشکلاتت دیگه به سر رسیدن!
‫حالا نوبت توئه. مشکلات تو تازه دارن شروع میشن.
‫ببین، می فهمم عزاداری برای فقدان خیلی مهمه.
‫کلی مطلب توی کتاب ها و وبسایت ها خوندم.
‫من از اون دسته از آدم ها هستم که وقتی...
‫درگیری هام بیشترن، راحت تر با مشکلات کنار میام.
‫بهم کمک میکنه تمرکز کنم.
‫فقط میخواستم بدونم با توجه به احساساتی که ‫برام توصیفشون کردی...
‫و با توجه با واکنشی که به جاناتان نشون دادی،
‫وقت بیشتری برای عزاداری لازم داری یا نه.
‫از روزهای تعطیلم استفاده کردم. ‫برای خودم وقت گذاشتم.
‫لوئیس، چرا سرِ جاناتان داد زدی؟
‫- خودشو به خطر انداخت. ‫- به خاطر همین کنترلت رو از دست دادی؟
‫گفتم که، منو ترسوند!
‫همین؟ دلیل دیگه ای نداشت؟
‫دیگه میخوای چی بگم؟
‫که فقط به خاطر من اونجا بود؟
‫و اگه آسیب می دید یا اتفاق بدتری براش پیش میومد،
‫به خاطر من می بود؟
‫نمی تونم مقصر از دست دادنِ یه بچۀ دیگه باشم!
‫لوئیس، ما به شیوه های مختلفی ‫به عزاهامون واکنش نشون میدیم...
‫ولی باید درک کنی که این...
‫الان رسیدیم به اونجاش که...
‫بهم میگی سقط بچه ام تقصیر من نبوده؟
‫چون...
‫عذاب وجدانی که دارم واقعیه.
‫هیچوقت دست از کار نکشیدم.
‫کار کردن، تمرین کردن، زندگی کردن، ‫بلند کردنِ یه چیز سنگین...
‫به خاطر این چیزا بچه ـت رو از دست ندادی.
‫تو از کجا میدونی؟
‫بیشترِ سقط ها به علتِ مشکلات ژنتیکی به وجود بیان.
‫آره، می دونم ولی...
‫لوئیس، جوری روی زندگیت کنترل داری که خیلی ها ندارن
‫ولی چیزایی که نمی تونی کنترل کنی،
‫باید یاد بگیری قبولشون کنی و بیخیالشون بشی.
‫سقط جنینت نتیجۀ کاری نبوده که تو کردی...
‫یا نکردی.
‫حادثه ای بوده که برات پیش اومده!
‫خیلی برای دیدنش ذوق زده بودم.
‫کاش که یه میانبری وجود داشت،
‫ولی چون نداره، باید به خودت اجازه بدی...
‫که فرآیند عزاداری رو طِی کنی.
‫مهم نیست چقدر زمان می بره.
‫- چون اگه این کار رو نکنی... ‫- آره، می دونم.
‫دیدم وقتی نکنی، چی میشه.
‫♪ آسمون های خاکستری پاک میشن ♪
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫♪ ابرها رو بزن کنار و شاد باش ♪
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫♪ نقابِ عبوسانۀ فاجعه رو از روی صورتت بردار ♪
‫♪ بهت نمیاد ♪
‫♪ بدونِ اون ماسک، انقدر خوشگل میشی که ‫ خودتم خوشحال میشی... ♪
‫- جوردن! ‫- سلام.
‫سلام، چرا جواب پیام هام رو نمیدی؟
‫مشغول بودم. بهت که گفتم میام اینجا.
‫حتماً باید باهات صحبت کنم. باشه؟
‫می دونی که الان تقریباً...
‫تنها کسی هستی که دارم. خب؟
‫جان، چی شده؟
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫حتی نمی دونم از کجاش برات بگم.
‫هر اتفاقی که افتاده باشه، ما پشت همدیگه ایم.
‫- باشه؟ ‫- حله.
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫اونا برای چی ان؟
‫میخوام حمایت خودمو نشون بدم.
‫رفیق، بیخیال! اون که نامزدت نیست!
‫سلام بچه ها.
‫- بابام رو ندیدین؟ ‫- نه، من که ندیدمش.
‫بدونِ اون نمی تونم اجرا کنم.
‫سارا کوشینگ؟ نوبت توئه!
‫نمیادش.
‫نمیـ...نمیتونم تنهایی آواز بخونم.
‫من میام.
‫چی؟
‫تو...تو حتی موسیقیش رو بلد نیستی.
‫می تونم از روی نُت بزنم. ‫از پسش بر میام.
‫هممم...
‫بیا دیگه. وقت داره میره.
‫باشه، باشه، باشه.
‫هممم...اومدم!
‫خب من دیگه...
‫پیگیری نکردم که این آهنگ مال کدوم فیلمه.
‫پس برو بریم.
‫♪ بعضی روزا میخوام خودمو ‫از جعبۀ مشکلات بیارم بیرون ♪
‫♪ ولی بعضی روزا نمی تونم ‫کلید باز کردنِ مشکلاتم رو پیدا کنم ♪
‫♪ بعضی روزا احساس میکنم... ♪
‫♪ همه چیز به هم ریخته ♪
‫♪ ولی بعدش به تو نگاه میکنم ♪
‫♪ و خیلی احساس تنهایی نمیکنم ♪
‫♪ پس میگم، آهای... ♪
‫♪ بذار نورت جلوه نمایی کنه ♪
‫♪ تا دنیا ببینه ♪
‫♪ آهای، بذار نورت جلوه نمایی کنه ♪
‫♪ بذار نورت جلوه نمایی کنه ♪
‫♪ تا دنیا ببینه ♪
‫هنوزم میخوای از ترسک استفاده کنی؟
‫راستش به نظرم به لوئیس نیاز داریم.
‫- بیخیال سم! ‫- می تونه از پس خودش بر بیاد.
‫میدونم میتونه و در حالت عادی قبول میکردم،
‫ولی این یارو با یه نسخۀ دیگه ـش ‫از یه دنیای دیگه ازدواج کرده.
‫یه خانواده داشتن، یه بچه، یه دختر به اسم ناتالی.
‫اسم مادرم رو گذاشتن؟
‫هم اسمِ اون بچه ای که از دست دادینش.
‫آره، عجیبه ولی...
‫وقتی برای اینجور چیزا نداریم.
‫من میخوام دنیا رو نجات بدم و بهترین شانسی که...
‫برای فهمیدنِ برنامه ـش داریم...
‫اینه که بذارم دخترم کاری که ‫توش مهارت داره رو انجام بده.
‫من این ساختمون رو بلدم.
‫اگه سریعترین راه خروج رو میخواستی ‫باید میرفتی چپ.
‫قبلش یه ایستگاه داریم.
‫با یه دلال مسلح!
‫می فهمم. ترسیدی.
‫اگه فرار کنی، ‫شاید سوپرمن ردت رو بزنه...
‫و بفهمه داری کجا می بریم.
‫یا نکنه چون نمیتونی باهاش روبرو بشی میترسی؟
‫می تونم سوپرمن رو شکست بدم.
‫همۀ قدرت هایی که اون داره رو دارم.
‫و مزیتِ اضافی ای که لازم دارم...
‫همینجاست!
‫این فرصت نصیبم میشه که ببینم ‫همدیگه رو می کُشید.
‫وضعیت؟
‫- قربان، زنگ خطرِ بخش پنجم ـه. ‫- آیرونز کجاست؟
‫معلوم نیست. ‫دوربین ها غیرفعالن و گزارش های تأیید نشده ای...
‫از وجودِ یه جنازه در محل زندان دریافت شده.
‫قربان، اون جنازۀ ترسک ـه. ‫اون مُرده، قربان.
‫- روزتی رو بهم نشون بدید. ‫- من پیداش میکنم.
‫صبر کن. نمیتونی وارد بخش پنجم بشی.
‫پس انبار کریپتونایت هاتون رو اونجا نگه میدارید.
‫یه آزمایشگاه توسعه و تحقیقات ـه.
‫توش حدود ده دوازده تا نسخۀ اولیۀ ‫اسلحه های کریپتونایت-محور،
‫نارنجکِ ترکش دار، اسلحه های تیغ دار،
‫اسپری های افشانه ای و گازهای بیوشیمی ای هست.
‫لُب کلام، اگه بری اون پایین...
‫احتمالش هست که دیگه زنده برنگردی.
‫راهنماییم کن، ژنرال. ‫این پایین دیدم کوره!
‫دوربین ها هنوز قطعن ولی راحت پیداش میکنی.
‫شمارۀ 7734 ـه.
‫آیرونز کجاست؟
‫هر نقشه ای که کشیده باشه، می تونم کمکت کنم.
‫به کل اشتباه گرفتی.
‫تنها زندانی ای که کمک لازم داره، تو هستی.
‫کل ساختمون توی قرنطینه ـست؟
‫منو به ژنرال لین وصل کن.
‫برو.
‫هر کسی که شنل قرمز نداره رو...
‫مسلح و به شدت خطرناک در نظر بگیرید.
‫بابا، چه خبره؟
‫می بینی؟ جناحت رو اشتباه انتخاب کردی.
‫شانس آوردی که باید برم مأموریتم رو کامل کنم.
‫توی دنیای من، خودمون یه بخش 7734 داشتیم.
‫بین همۀ اسلحه هایی که ‫باهاشون کریپتونی ها رو می کُشتم...
‫اینو بیشتر دوست داشتم.
‫من دشمنت نیستم.
‫برای چی باید ریسک کنم؟
‫همین الان اسلحه ـت رو بنداز.
‫- وایستا! ‫- شلیک نکنید.
‫میخواستی منو ببینی؟ اومدم!
‫- باید بری، لوئیس. ‫- من جایی نمیرم.
‫هر طور خودت مایلی. ‫جان، از ناتالی خبر دارم.
‫خبر دارم که توی دنیات چه بلایی...
‫سرِ تو و خانواده ـت اومده.
‫پس می دونی چرا مجبورم این کار رو بکنم.
‫خواهش میکنم!
‫خواهش میکنم، خشم رو توی چشم هات می بینم.
‫داره جلوی چیزی که ‫می تونم باهاش همدردی کنم رو میگیره:
‫عذابِ اینکه نمی دونی کم کاری کردی یا نه!
‫که کاری بوده که می تونستی برای نجاتشون بکنی یا نه.
‫ولی هیچ راهی نبوده. ‫اگه راهی بود، حتماً پیداش میکردی.
‫اونا مُردن و این تقصیر تو نیست.
‫ولی تقصیر اونم نیست.
‫تو نمی دونی چی در پیش ـه.
‫جان، دنیاهامون با هم فرق میکنن.
‫سوپرمنِ ما خوبه.
‫هیچوقت و هیچوقت بهمون پشت نمیکنه.
‫- از کجا میدونی؟ ‫- میدونم دیگه.
‫تازه اگه بکُشیش...
‫یه مرد بیگناه و یه قهرمان رو...
‫تو چه جور آدمی میشی؟
‫ظاهراً داری خوب میشی.
‫آره، تنفسم بهتر شده.
‫گازِ خیلی بدی بود.
‫اون گاز یه کریپتونایتِ مصنوعیِ آزمایشی بود.
‫برای نفوذ به سیستم تنفسیت...
‫و تضعیفت از درون، طراحی شده بود.
‫اینطوری نسبت به روش های سنتی آسیب پذیرتر میشی.
‫باید بدونی که من از صمیم قلب قصد داشتم...
‫هیچوقت از این چیزا استفاده نکنیم.
‫سم...
‫نمیخوام توی چشم هام نگاه کنی و بهم دروغ بگی.
‫من امیدوارم همه چیز بر وفق مراد پیش بره،
‫ولی وظیفه ام اینه که ‫برای بدترین احتمالات آماده باشم.
‫حتی وقتی بحثِ تو باشه.
‫متأسفم که اینجوری خبردار شدی.
‫- اعتماد یه جادۀ دو طرفه ـست. ‫- می دونم.
‫و می دونم که باید تلاش کنم تا ‫دوباره اعتمادت رو جلب کنم.
‫- در مورد روزتی... ‫- هممم.
‫اون یه نظامیِ نسل سومی بود. ‫(نسل مدرن)
‫عاشق کارش و کشورش بود.
‫هیچوقت هیچ علامتی از ‫توانایی های اَبَرانسانی نشون نداد.
‫اگه خودش نبوده باشه چی؟
‫وقتی دِرِک پاول خودشو کُشت،
‫غیرمستقیم گفت که یه نفر دیگه بوده.
‫گفتش دیگه تنها نبودم.
‫- دقیقاً منظورش چی بوده؟ ‫- نمی دونم.
‫لوئیس یه فرضیه ای داره.
‫فکر میکنه که مورگان ادج راهی پیدا کرده...
‫تا ادراک فضایی ها رو ‫به میزبان های انسانی منتقل کنه.
‫کریپتونی ها؟
‫یعنی میگی شاید حق با جان آیرونز باشه؟
‫احتمالش خیلی زیاده که مورگان ادج...
‫داره یه ارتش میسازه.
‫تبریک میگم.
‫به محض اینکه به شهر برگردن...
‫با تک تک شما جداگانه صحبت میکنن،
‫و تضمین میکنم که پاداش وفاداریتون رو میگیرید.
‫تک تک شما به بهترین حالت خودتون دست پیدا میکنید.
‫سارا!
‫ببخشید، باشه؟
‫ببین، یه خبر بد راجع به...
‫یه فرصت شغلی بهم رسید. میفهمی؟
‫و...
‫احساس کردم باید یه کم اعصابم رو آروم کنم.
‫تا به خودم اومدم دیدم تستت رو از دست دادم،
‫و اونموقع دیگه خیلی...
‫ببین، می دونم.
‫می دونم گند زدم و بهت قول میدم...
‫نده!
‫فقط قول چیزی رو بهم نده.
‫اگه میخوای هر کاری بکنی، فقط بکن!
‫اشکالی نداره. من...
‫همه ـش به دل خودم صابون میزنم...
‫ولی بعدش دوباره...
‫ناامید میشم.
‫سارا!
‫یارو میخواست بابا رو بکُشه، ‫اونوقت الان...
‫مهمونمون شده؟
‫جداً فکر نمیکنم اگه خطرناک بود...
‫مامان میذاشت اینجا بمونه.
‫بعد از اون چیزایی که توی اون کاروان دید...
‫واقعاً فکر میکنی میتونه درست تصمیم بگیره؟
‫به گمونم این حرفت حقم بود.
‫یه لحظه منو با داداشت تنها بذار.
‫باشه.
‫وقتی تو و داداشت حدود 18 ماهه بودین،
‫حامله شدم.
‫آخرش بچه رو از دست دادم...
‫پس چیزی نیست که خیلی در موردش حرف بزنم.
‫میخواستیم اسمش رو ناتالی بذاریم.
‫آره، دقیقاً.
‫این مدت فکر میکردم دیگه چیزی نیست...
‫ولی بعدش به خاطر اینکه یاد اون بچه ای که ‫از دست دادم افتادم...
‫و به خاطر اینکه تقریباً تو رو از دست دادم ‫یهویی از کوره در رفتم.
‫و چیزایی گفتم که هیچوقت نباید میگفتم.
‫منظور خاصی هم از اون حرفا نداشتم ‫ولی این توجیه خوبی نیست.
‫اصلاً نباید اونجوری سرت داد میزدم.
‫خیلی متأسفم و خیلی دوستت دارم...
‫و امیدوارم منو ببخشی.
‫جان، اگه یه نفر توی این خانواده باشه...
‫که میفهمه چقدر داری اذیت میشی، اون منم!
‫می دونم چه حسی داره که دور و برِ کسی باشه...
‫که میتونه با تریلر مثل توپ تردستی کنه. ‫اونوقت میخوای کمک کنی.
‫میخوای دنیا رو نجات بدی ولی فقط میتونی...
‫یه گوشه وایستی و آچار رو بگیری دستت.
‫ترس از آسیب پذیر بودن رو می فهمم.
‫بهت یه راه هایی ‫برای کنار اومدن با این موضوع یاد میدم.
‫ولی الان فقط میخوام بدونی...
‫که ما توی یه گروهیم.
‫ما انسان های فوق العاده ای...
‫در خانواده ای از اَبَرانسان ها هستیم،
‫و باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫ظاهراً تقریباً حالت خوب شده.
‫کم و بیش.
‫منم میتونم ماشینم رو بردارم و برم.
‫خیلی ساده ـست:
‫اگه واقعاً جنگی در پیش باشه،
‫هر چی بیشتر نیروی کمکی داشته باشیم بهتره!
‫این یه نمایش اعتماده.
‫اینکه گذاشتم زنده بمونی...
‫به این معنی نیست که آماده باشم ‫تا دوشادوشت بجنگم.
‫می فهمم.
‫اگه نظرت عوض شد...
‫می دونی چطوری پیدام کنی.
‫خداحافظ، خانم لین!
‫امیدوارم یه جوری تسلی دردت رو پیدا کنی.
‫خیلی چیزا هست که میخوام بگم،
‫ولی تو زنی نیستی که میخوام بهش بگم.
‫فقط شبیهِ اونی،
‫پس با گفتنِ «خدا به همراهتون» از پیشتون میرم.
‫خوش اومدید، کاپیتان لوتر.
‫پروفایل کاپیتان لوتر رو پاک کن.
‫یه دونه جدید برای من ایجاد کن: ‫جان هنری آیرونز.
‫حتماً.
‫مسیری برای یه مقصد جدید آماده کنم؟
‫نظرت چیه خاموش بشی؟
‫فکر کنم یه مدت خودم رانندگی کنم.
‫هر طور مایلی، جان!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫بیا فقط روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫باید قبل از اینکه کال-ال کاری که با دنیای من کرد،
‫با این دنیا بکنه جلوش رو بگیریم.
‫اسمش لوتر نیست. ‫جان هنری آیرونز ـه.
‫تو اون غریبه ای.
‫کسی باهاش حرف نمیزنه. ‫اول خودم میرم داخل.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫لوئیس، چه عجب از این طرفا!
‫ممنون که منتظر موندی.
‫ممنون که به این زودی حاضر شدی منو ببینی.
‫می دونم چند وقتیه همدیگه رو ندیدیم.
‫می دونی، وقتی اونا دانشجوی افسری بودن...
‫پدرت دو بار نذاشت که شوهرم...
‫از دانشکدۀ افسری اخراج بشه.
‫درب های من همیشه به روی تو بازه.
‫خب حالا چی شده که اومدی اینجا؟
‫ما این مدت یه سری تحولات توی زندگیمون داشتیم.
‫تحولات خیلی بزرگی.
‫اشتباه برداشت نکن،
‫زندگی همیشه پیچیده بوده.
‫منم با پیچیدگی ها مشکلی ندارم، ‫ولی امروز...
‫یه جورایی غافلگیر شدم و...
‫به نحوی احساس کردم که همه چیز...
‫داره از دستم میره.
‫کنترل اعصابم رو از دست دادم...
‫و نگران این شدم که اگه نتونم خودمو کنترل کنم،
‫این احتمال وجود داره که به یه نفر ‫که خیلی دوستش دارم...
‫بیشتر از قبل، آسیب بزنم.
‫می دونم چند هفتۀ اخیر برای همه ـمون سخت بوده.
‫مخلص کلام، مشکلات زیادی داشتیم.
‫مورگان ادج، اینکه ملت یهویی قدرت دار میشدن،
‫اون یارو مرموزه که میخواست باباتون رو بکُشه.
‫پس فقط میخواستیم بررسی کنیم...
‫و ببینیم که با وجود این چیزا حالتون چطوره.
‫با مربی گینز صحبت کردم. ‫درسته که راضی نیست ولی می دونه...
‫که ما سه تا داریم یه مدت از فوتبال فاصله میگیریم.
‫فقط یونیفرم هاتون رو باید بهش پس بدید.
‫من امروز میرم تحویلش میدم. ‫احتمالاً آخرین باری باشه...
‫که واردِ رختکنِ دبیرستان میشم.
‫- بابا؟ ‫- نه، لازم نیست.
‫میشه اینو بگیری؟
‫آره.
‫- میشه من برم یا...؟ ‫- هنوز صحبت هامون تموم نشده.
‫گوش کنید، این مسائلی که درگیرشون هستیم...
‫برای هر کسی ممکنه سخت باشه،
‫پس اگه استرس داشتید یا نگران بودید...
‫باید بهمون بگید. باشه؟
‫باباته!
‫باید برم وزارت دفاع و جان آیرونز رو بازجویی کنم.
‫اگه چیزی توی کاروان پیدا کردم بهت خبر میدم.
‫- باشه. ‫- موفق باشی.
‫خداحافظ پسرا!
‫من میرم توی انبار. ‫شما دوتا هم دردسر درست نکنید.
‫مامان...
‫فکر میکنی بتونم باهات بیام؟
‫آخه احساس کردم برای تعمیر ماشین ‫خیلی بدرد نخوردم...
‫ولی فکر کنم بتونم به تو کمک کنم.
‫- آره حتماً. ‫- خیلی خب.
‫نظری داری که چی ممکنه اینجا باشه؟
‫نه واقعیتش، ولی بابات گفت پوشش سربی داره...
‫پس یه نفر داره یه چیزی رو قایم میکنه.
‫- مثل همۀ ماشین های آدمای خطرناک می مونه. ‫- دقیقاً! پس مراقب باش.
‫نیاز به تعیین هویت!
‫خودتون رو معرفی کنید.
‫لوئیس لین.
‫صحت سنجیِ صدا تأیید شد.
‫صبح بخیر، لوئیس.
‫اسمم رو از کجا میدونی؟
‫تو یکی از کاربرهای مجازِ من هستی.
‫چه کمکی از دستم بر میاد، خانم لین؟
‫هممم، از جان هنری آیرونز چی می تونی بهم بگی؟
‫- مراقب باش. ‫- اون چیه؟
‫وای! چقدر آسون بود!
‫داری...داری روی چی کار میکنی؟
‫یه لیست کوچیک از مشاغل کوچیکیه که ‫به کمک نیاز دارن.
‫ادج یه برنامۀ مددکاریِ جدید داره.
‫به نظرم این برنامه به خیلی ها کمک کنه.
‫خیال می کردم داری برای...
‫اون برنامۀ رهبری، مورد پیدا میکنی.
‫آره، ولی الان که آقا ادج همۀ افرادی که...
‫برای اون برنامه لازم داره رو داره، ‫این پروژه رو بهم محول کرده.
‫به گمونم داره سعی میکنه به بیشترین افراد ممکن...
‫کمک کنه تا به بهترین حالت خودشون دست پیدا کنن. ‫حالا نمی دونم این یعنی چه.
‫اگه یه موقع تصمیم گرفت اون برنامه رو توسعه بده،
‫من همینجا حاضر و آماده ام.
‫می دونم. ببخشید عزیزم.
‫این برنامه پُر شده. ‫کاش می تونستم کمکت کنم.
‫مامان، به آقای کرکر کمک کردی؟
‫آخه جِس ازم میخواد برای نمایشنامۀ موزیکال...
‫یه تستی بدم،
‫ولی ما تقریباً از کلاس سوم دیگه با هم حرف نزدیم.
‫- چیه؟ ‫- قبلاً عاشق اجرا کردن بودی.
‫حتماً باید بری تست بدی.
‫خیلی توش موفق میشی.
‫تازه یه هدفی بهت میده.
‫تستش امشبه و من وقت ندارم چیزی آماده کنم.
‫خب ببین. من که امروز مرخصی گرفتم. درسته؟
‫و می دونی که یه گیتار دارم.
‫من و تو با هم تمرین می کنیم. باشه؟
‫نه، من...نه!
‫ببین، آخرِ آخرش...
‫اگه باهاش حال نکردی، بهت فشار نمیارم که بری.
‫ولی فقط یه کم فشار میارم چون خوش میگذره.
‫[تست اجرای دبیرستان اسمالویل]
‫- اهلِ تئاتر و اینجور چیزایی؟ ‫- نه. نیستـ...
‫قصد داشتم برم تست بدم ولی...
‫باید بری تو کارش. چرا نمیری؟
‫بدجوری ترس از صحنه میگیرم،
‫و اگه به این ترسم بخندی، حتماً می کُشمت.
‫نه، نه، نه، نه. من...
‫قبلنا پیانو میزدم.
‫مثل این بچه های کوچولویی که ‫تک نوازی میکنن اجرا کردم.
‫وقتی بزرگتر شدم و اضطرابم بیشتر شد،
‫یه کم برام سخت شد.
‫نمی دونستم پیانو میزدی.
‫اگه بهم بگی ثابت کن،
‫- به نفس نفس میفتم. ‫- گرفتم!
‫اگه خواستی تست بدی، بهم خبر بده...
‫و میام تشویقت کنم.
‫باشه.
‫آره، آره. می دونم. ‫(داره با پلاستیکش حرف میزنه)
‫باید اینا رو پس بدم.
‫بعداً می بینمت.
‫خداحافظ.
‫خیلی زود برمیگردم.
‫بگیر بشین، جان.
‫اسم واقعیت همینه، مگه نه؟
‫جان هنری آیرونز،
‫تکاور،
‫دو بار به افغانستان اعزام شدی.
‫وارد بخش خصوصی شدی و ‫به عنوان مهندس مکانیک...
‫برای خودت کسی شدی.
‫مشکل اینه که جان آیرونز...
‫شش سال پیش، در شرایطی مرموز مُرد.
‫لااقل روی این زمین...
‫همچین اتفاقی برای جان آیرونز افتاده.
‫چطور اومدی اینجا؟
‫سپرهای بالیستیک از کار افتادند.
‫دووم بیار!
‫دیگه چیزی نمونده، دیگه چیزی نمونده.
‫طاقت بیار! طاقت بیار!
‫تنها چیزی که باید بدونی...
‫اینه که من کسی ام که گورت رو میکَنه.
‫چون فکر میکنی به بشریت پشت میکنم؟!
‫چون خائنی، کال-ال!
‫هیولای بی روحی که هیچ حسی نسبت به...
‫میلیاردها آدمی که بهش ایمان دارن، نداره.
‫اصلاً نمی دونی که این آدما چقدر برام عزیزن.
‫چرا می دونم.
‫اتفاقی که توی دنیای من افتاد، ‫همین الان داره توی این دنیا میفته.
‫کریپتونی ها اومدن...
‫و ملحق شدنِ تو به اونا...
‫آخرین مرحله برای اینه که همه چیز به فنا بره.
‫دیگه هیچ چیزی نمیگم تا لوئیس لین رو برام بیارید.
‫پس جان هنری از یه زمینِ دیگه اومده؟
‫آره، یه جورایی گیج کننده ـست.
‫جهان های چندگانه و جهان های موازی...
‫که هر کدوم زمین خودشون رو دارن و غیره و غیره!
‫یعنی روی زمینِ اون...
‫نسخه های دیگه ای از آدمای اینجا هستن؟
‫آره. بعضی وقتا!
‫مثلاً تو؟
‫چرا میخوای لوئیس لین رو ببینی؟
‫- جواب سؤالم رو بده. ‫- تا وقتی باهاش حرف نزنم چیزی نمیگم.
‫اون نمیخواد باهات حرف بزنه.
‫- بذار خودش اینو بهم بگه. ‫- بهش دروغ گفتی!
‫- به صلاحِ خودش بود. ‫- اون بهت اعتماد نداره.
‫اونی که نباید بهش اعتماد کنه تو هستی!
‫تو بودی که کُشتیشون.
‫- از چی حرف میزنی؟ ‫- اون همه چیزم بود.
‫عشق زندگیم بود،
‫همسرم...مادرِ دخترم!
‫تا اینکه تو کُشتیش.
‫نمیذارم دوباره این کار رو بکنی.
‫واقعاً با حسرت به گذشته نگاه نمی کنم.
‫بهش فکر میکنم.
‫ولی معمولاً حسرت نمیخورم، ولی این مورد...
‫امکانش هست که زیادی داری به خودت سخت میگیری؟
‫نه، خیلی عصبانی شده بودم.
‫فکرش هم نمیتونی بکنی که چه چیزایی گفتم.
‫من مقاله ها و نقدهات رو می خونم.
‫بذار اینطور بگم که ‫می دونم کلماتت قادر به انجام چه کارهایی هستن.
‫می تونم زمین و زمان رو به هم بریزم ‫و اگه قصدم همین بوده باشه،
‫حتماً حقت بوده.
‫ولی این شخص حقش نبود.
‫فکر میکنم بعضی وقتا...
‫کلمات اونقدر بُرّنده هستن...
‫که تا ابد دیدت نسبت به یه نفر رو تغییر میدن.
‫منم نمی دونم چطوری این قضیه رو درست کنم.
‫یه فکری براش می کنیم.
‫قبلاً هم توی وضعیت های مشابهی بودیم.
‫اینکه بفهمی مردی که میخواد شوهرت رو بکُشه...
‫شوهر دیگه ـت توی یه دنیای دیگه ـست؟
‫برای من که یه جورایی تازگی داره.
‫منظورم پاک کردنِ کثافتکاری هایی بود...
‫که یه نسخۀ شرورترِ تو درست کرده.
‫لوئیس، این مقاله ها رو ببین.
‫آخه این یارو...
‫بجز کت و شلوارش دقیقاً مثل منه.
‫تا اینکه شروع کرد به کُشتنِ آدمای بیگناه.
‫کلارک، مهم نیست. اون تو نیستی.
‫و اگه جان هنری قصدش اینه که بشریت رو نجات بده،
‫باید این موضوع رو قبول کنه.
‫با وجود چیزایی که از دست داده...
‫فکر میکنی همچین چیزی ممکن باشه؟
‫همسرش! دخترش...ناتالی؟!
‫ببین لوئیس، میتونم بیام خونه
‫تا همین الان در موردش حرف بزنیم.
‫کلارک، نه! ‫دلم براش می سوزه...
‫ولی اون زندگی خودش توی زمینِ خودش بوده.
‫الان اومده اینجا و ‫ما باید جواب سؤال هامون رو بگیریم.
‫شاید بهتر باشه من برم باهاش حرف بزنم.
‫نه، نه، هنوز نه!
‫الان دیگه وضعیتش رو می فهمم.
‫به نظرم شاید بتونم متوجهش کنم.
‫امیدوارم!
‫باید بهمون بگه چطور دنیامون رو نجات بدیم.
‫- دوستت دارم دارم، لوئیس. ‫- منم دوستت دارم.
‫سلام، مامان.
‫- سلام. ‫- خوبی؟
‫آره. بیا...بیا فعلاً با کاروان کاری نداشته باشیم.
‫قبل از اینکه بخوام برگردم داخلش ‫بهت خبر میدم.
‫بفرما!
‫دیگه داری مسخره میشی!
‫ذوق زده شدم. زود باش بازش کن.
‫اون کارتُن که خودش خودشو باز نمیکنه. ‫زود باش!
‫نُت های موسیقی؟
‫نُت های تمام فیلم های موزیکالِ تاریخ ـه!
‫خیلی خب. یه دونه ـشون رو انتخاب کن ‫و خودتو آماده کن! باشه؟
‫هممم.
‫بابا...
‫نمی تونم.
‫سارا، دست بردار. ‫تو خوانندۀ خیلی خوبی هستی.
‫چندین سال توی گروه سرود بودی.
‫دقیقاً! اجرا کردن با آدما آسون تره.
‫هر چی تعداد بیشتر باشه، آدم خیالش راحت تره.
‫کلاس پنجم اون اجرای تک نفرۀ رژۀ کریسمس رو داشتی.
‫یادت میاد؟ اگه مسمومیت غذایی نگرفتی بودی...
‫با اون اجرات می ترکوندی! مطمئنم!
‫مسمومیت غذایی نگرفته بودم.
‫سارا!
‫بابا، وقتی با مردم هستم چیزیم نیست.
‫ولی هر وقت تنها هستم...
‫احساس میکنم سینه ام داره سنگینی میکنه.
‫اگه بیشتر از اینکه از اجرای روی صحنه میترسی...
‫دلت میخواد بری خوانندگی کنی...
‫پس باید امتحانش کنی.
‫آخه ترس، صرفاً یه درد زودگذره.
‫ولی حسرت...
‫خیلی بیشتر باقی می مونه.
‫دلم میخواد انجامش بدم.
‫خیلی خب.
‫- آره. ‫- خیلی خب. پس حاضری؟
‫اوهوم.
‫وقتشه روشمون رو عوض کنیم.
‫«ترسک» می تونه به هدفمون برسونتمون.
‫نه. نه، اینجوری نمیشه.
‫ما کسی رو شکنجه نمی کنیم.
‫تو تصمیم نمیگیری که چیکار بکنیم یا چیکار نکنیم.
‫پس اگه من نتونم به حرف بیارمش...
‫ستوان ترسک وارد عمل میشه.
‫خودت میخوای بری؟
‫توی دنیای اون، ما متحد هم هستیم.
‫می تونم از این موضوع استفاده کنم.
‫ژنرال، یه موقع فکر نکنید به شما ایمان ندارم...
‫ولی میرم وسایلم رو بیارم.
‫متأسفم که نتونستم ببینمت، آبجی!
‫خیلی باحال به نظر میای.
‫و اگه قراره بشریت رو نجات بدیم ‫باید اونا رو شکست بدیم.
‫چیزی که ما رو از اونا متمایز میکنه، همینه:
‫بشریتِ ما!
‫دوستتون دارم، بچه ها!
‫- نیاز به تعیین هویت! ‫- خیلی خب، خیلی خب. جاناتان کنت.
‫جان...جان کنت.
‫هشدار! شما مورد تأیید نیستید.
‫- تا 20 ثانیۀ معکوس دیگه... ‫- نه!
‫نابود خواهید شد. ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫20، 19...
‫- مامان! مامان! ‫- 18...
‫- جان! ‫- مامان! مامان!
‫جان!
‫مامان، مورد تأیید نیستم. ‫میخواد منو بکُشه.
‫من لوئیس لین هستم. اون پسرمه!
‫- ده... ‫- شمارش معکوس رو متوقف کن.
‫- هشت... ‫- کلارک!
‫کلارک! کلارک!
‫کلارک، هوش مصنوعی میخواد جان رو بکُشه.
‫دو، یک...
‫حالت خوبه؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫آدم نمیره داخل ونِ آدمکُشیِ...
‫یه یارویی که از یه دنیای دیگه اومده، ‫فضولی کنه.
‫آخه اونموقع فکر کردم دیگه خطرناک نیست.
‫جاناتان، توی این جور موارد هیچ چیز ‫به اون شکلی که به نظر میاد نیست.
‫بهت گفتم با همدیگه برمیگردیم اونجا.
‫چه فکری پیش خودت میکردی؟
‫گفتم یه نگاهی به اطراف بندازم.
‫بدونِ من؟
‫جاناتان، واقعاً داشتی اونجا چیکار میکردی؟
‫مامان، حتی منم می دونستم چقدر از چیزی که...
‫اونجا دیدیم، ناراحت شدی.
‫اون چکش احمقانه ای که درست کرده بود هم که یادته؟!
‫گفتم شاید...
‫بتونم برم اونجا و دنبالِ...
‫وایستا، وایستا، صبر کن. ‫دنبال سلاح میگشتی؟
‫بابا! تو و جوردن عملاً خودتون سلاحید.
‫توی این خونه من تنها کسی ام که کاملاً غیرمسلح ام.
‫جاناتان...من و مادرت ازت محافظت میکنیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آخه یه ثانیۀ دیگه مونده بود که بمیرم...
‫و مامان کاری از دستش بر نمیومد. ‫تو هم...
‫تو هم تقریباً به موقع نرسیدی.
‫جاناتان، منو ببین. منو ببین!
‫چون بهت اعتماد داشتم گذاشتم باهام بیای.
‫خیال می کردم اونقدر مسئولیت پذیر باشی...
‫که بدونی چه چیزایی به مو بندن! ‫که بدونی همۀ اینا چقدر خطرناکن!
‫- پس الان دیگه بهم اعتماد نداری؟ ‫- خیلی خب، بیاید خونسردیمون رو حفظ کنیم.
‫می دونستی این کار ریسکی ـه.
‫می دونم که می دونستی، ‫ولی بازم رفتی داخل.
‫اونم تنهایی و بدون اطلاع من.
‫برای چی؟ برای اینکه سلاح پیدا کنی؟
‫نزدیک بود بمیری، ‫نه به خاطر اینکه مسلح نبودی...
‫به خاطر اینکه بی ملاحظه و احمق بودی.
‫و اگه مُرده بودی...
‫تنها کسی که باید مقصر می دونستیمش خودت بودی!
‫از جلوی چشمام دور شو!
‫باشه، باشه.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم، کلارک.
‫باشه، باشه. من اینو به عنوان «نه» در نظر میگیرم.
‫- ممکن بود کُشته بشه. ‫- می دونم، می دونم.
‫خیلی ترسیدیم و چی بگم والا...
‫فکر نمیکنی یه ذره خشن برخورد کردی؟
‫میخوای راجع به چیزی که توی کاروان دیدی بهم بگی؟
‫- گفتم حالم خوبه، کلارک! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫ببین، می دونم می تونی از پس هر چیزی بر بیای...
‫ولی کمک خواستن از دیگران عار نیست.
‫و من میخوام همیشه اون فردی باشم که کمکت میکنه،
‫ولی درک میکنم که ‫شاید الان به کمک کس دیگه ای نیاز داشته باشی.
‫نظرت با اون زنی که قبلاً باهاش حرف میزدی چیه؟ ‫دوستِ بابات رو میگم.
‫- دکتر وایلز. ‫- هنوز توی وزارت دفاع ـه؟
‫فقط بهش فکر کن. ‫من میرم یه سر به جاناتان بزنم.
‫- آقای کوشینگ؟ ‫- سلام، خانم لار!
‫- اومدین لانا رو ببینین؟ ‫- آره.
‫دخترمون یه چیزی توی مدرسه ـش داره،
‫و میخواد براش تست بده. ‫منم یواشکی از تمرین و آواز خوندنش...
‫و گیتار زدنِ خودم یه فایل صوتی ضبط کردم.
‫بگذریم، لانا خیلی خوشش میاد.
‫مردی با استعدادهای بسیار!
‫برای همین خیلی ناراحت شدیم که ‫پیشنهادمون رو رد کردید.
‫- عذر میخوام؟! ‫- فقط بدونید که آقای ادج...
‫خیلی به شما علاقه منده.
‫می دونم امیدواره که تجدید نظر کنید.
‫متشکرم.
‫نمی دونم والا. 150 هزار دلار؟ ‫مبلغِ خیلی زیادیه.
‫آره، ولی وام نیست.
‫یه جور هدیه ـست. ‫آقای ادج به کار و کاسبیت ایمان داره.
‫الان می تونی فروشگاه رو بازسازی کنی.
‫- لانا؟ باید باهات صحبت کنم. ‫- باشه.
‫- موضوع مهمیه. ‫- اوهوم. ببخشید.
‫سلام، چی شده؟ انگار ناراحتی.
‫- بهم دروغ گفتی؟ ‫- چی؟
‫لسلی لار گفت مورگان ادج برای اون پُست منو میخواسته
‫اگه مورگان ادج منو میخواد و منم کارش رو میخوام،
‫خب پس مشکل چیه؟
‫برای تو پُستی نیست، کایل.
‫لار که چیز دیگه ای گفت.
‫خب، اون که همه چیز رو نمی دونه.
‫بیخیال، لانا. ‫اون دستِ راست ادج ـه.
‫ادج فکر میکنه به درد رهبری کردن نمیخوری.
‫بهت احترام میذاره و ‫قدردانِ همۀ کارهایی که براش کردی هست...
‫و به خاطر همین چیزی به لسلی نگفته.
‫فکر کنم بهتر باشه برگردی سرِ کارِت.
‫فکر کردی خنده داره که همینجوری اینجا نشستی ‫و وقتم رو تلف میکنی؟
‫من که حرف خنده داری نزدم.
‫اون طرفِ اون آینه...
‫یه نفر هست که آماده ـست بیاد اینجا...
‫و با خودش سدیم پنتوتال و بنزینات ‫و یه سری داروی دیگه....
‫که نمی تونم تلفظشون کنم بیاره.
‫بعضی هاشون آزمایشی ان.
‫ولی کاری باهات میکنن که ‫چیزایی که میخوام بدونم رو بهم بگی.
‫حالا این خنده دار بود!
‫ببین، توی دنیای من، مثل گردن کُلُفت ها حرف میزنی،
‫ولی هیچوقت زندانی ها رو شکنجه یا چیزخور نمیکنی.
‫این مدت نشسته بودی اینجا و ‫در مورد خودم بهم میگفتی...
‫چون توی یه دنیای دیگه...
‫پدر زنت بودم.
‫اگه برات ارزشی داشتم...
‫یه چیزی بهم بگو که دلم میخواد بدونم.
‫دلت میخواد بدونی چطوری مُردی؟
‫مثل یه قهرمان در حال تلاش برای نجات دنیا!
‫تا اینکه اون کُشتت.
‫نمی تونی بهش اعتماد کنی، سم.
‫اشتباه میکنی.
‫اگه ده دوازده تا کریپتونی دیگه اومدن...
‫و اون تصمیم گرفت به اونا وفادار باشه چی؟
‫- اون جناحش رو عوض نمیکنه. ‫- اونا مردمش هستن.
‫نژاد خودشو به نژاد بشریت ترجیح میده.
‫اونموقع چقدر شانس داری؟
‫بذارید خیس عرق بشه، ‫بعدش برش گردونید داخل سلولش.
‫من و تو باید حرف بزنیم.
‫دلیلی داره که همه چیز رو بهم نگفتی؟
‫منظورت چیه؟
‫موندم خودتو سرِ کی خالی کردی...
‫و نگرانی که کی مثل سابق بهت نگاه نکنه.
‫پسرم، جاناتان! ‫باید صندلی های بهتری بگیری.
‫لوئیس، امروز چی شد؟
‫جان یه کار احمقانه کرد و من عصبانی شدم.
‫میخوای بگی چیکار کرده؟
‫رفت بیرون و خودشو تو دردسر انداخت.
‫راستش معجزه ـست که هنوز زنده ـست.
‫ظاهراً اتفاقی که افتاده تو رو ترسونده.
‫حتی فکرش هم نمیتونی بکنی!
‫همین مادر بودن خودش خیلی سخته،
‫باید بزرگشون کنی و هواشون رو داشته باشی.
‫بعدش وقتی به اندازۀ کافی بزرگ میشن ‫هنوز هم بخشی از وجودت...
‫اون بیرون توی دنیاست.
‫انگار قلبت اون بیرونه...
‫و ممکنه هر اتفاقی براش پیش بیاد ‫ولی هیچ کاری از دستت بر نمیاد.
‫ظاهراً احساسِ درماندگی و ناتوانی کردی.
‫خیلی وقت بود همچین حسی نداشتم.
‫میدونم.
‫احتمالاً از وقتی که بچه ـت رو سقط کردی. ‫(سقط جنین غیرعمدی)
‫اونموقع خیلی بهم کمک کردی.
‫فقط یه جلسه اومدی.
‫با شغلی که دارم، یه جورایی همین که ‫به خانواده ام وقت اختصاص بدم سخته.
‫سقط بچه خیلی چیز رایجی ـه.
‫آره رایجه ولی از طرفی می تونه ضربۀ روحی وارد کنه.
‫و تا جایی که به خاطر میارم، ‫یه اسم هم انتخاب کرده بودی.
‫میخواستیم اسم مامان بزرگم رو روش بذاریم،
‫ناتالی!
‫ستوان ترسک.
‫یه فکری دارم. ‫تو برو یه استراحتی بکن.
‫ده دقیقه من و این دوستمون رو تنها بذار.
‫نخیر! اون برمیگرده داخل سلولش.
‫این دستورِ ژنرال لین ـه.
‫می دونی مشکلت چیه، روزتی؟
‫زیادی به قوانین پایبندی.
‫می دونی مشکل تو چیه؟ ‫هیچی!
‫مشکلاتت دیگه به سر رسیدن!
‫حالا نوبت توئه. مشکلات تو تازه دارن شروع میشن.
‫ببین، می فهمم عزاداری برای فقدان خیلی مهمه.
‫کلی مطلب توی کتاب ها و وبسایت ها خوندم.
‫من از اون دسته از آدم ها هستم که وقتی...
‫درگیری هام بیشترن، راحت تر با مشکلات کنار میام.
‫بهم کمک میکنه تمرکز کنم.
‫فقط میخواستم بدونم با توجه به احساساتی که ‫برام توصیفشون کردی...
‫و با توجه با واکنشی که به جاناتان نشون دادی،
‫وقت بیشتری برای عزاداری لازم داری یا نه.
‫از روزهای تعطیلم استفاده کردم. ‫برای خودم وقت گذاشتم.
‫لوئیس، چرا سرِ جاناتان داد زدی؟
‫- خودشو به خطر انداخت. ‫- به خاطر همین کنترلت رو از دست دادی؟
‫گفتم که، منو ترسوند!
‫همین؟ دلیل دیگه ای نداشت؟
‫دیگه میخوای چی بگم؟
‫که فقط به خاطر من اونجا بود؟
‫و اگه آسیب می دید یا اتفاق بدتری براش پیش میومد،
‫به خاطر من می بود؟
‫نمی تونم مقصر از دست دادنِ یه بچۀ دیگه باشم!
‫لوئیس، ما به شیوه های مختلفی ‫به عزاهامون واکنش نشون میدیم...
‫ولی باید درک کنی که این...
‫الان رسیدیم به اونجاش که...
‫بهم میگی سقط بچه ام تقصیر من نبوده؟
‫چون...
‫عذاب وجدانی که دارم واقعیه.
‫هیچوقت دست از کار نکشیدم.
‫کار کردن، تمرین کردن، زندگی کردن، ‫بلند کردنِ یه چیز سنگین...
‫به خاطر این چیزا بچه ـت رو از دست ندادی.
‫تو از کجا میدونی؟
‫بیشترِ سقط ها به علتِ مشکلات ژنتیکی به وجود بیان.
‫آره، می دونم ولی...
‫لوئیس، جوری روی زندگیت کنترل داری که خیلی ها ندارن
‫ولی چیزایی که نمی تونی کنترل کنی،
‫باید یاد بگیری قبولشون کنی و بیخیالشون بشی.
‫سقط جنینت نتیجۀ کاری نبوده که تو کردی...
‫یا نکردی.
‫حادثه ای بوده که برات پیش اومده!
‫خیلی برای دیدنش ذوق زده بودم.
‫کاش که یه میانبری وجود داشت،
‫ولی چون نداره، باید به خودت اجازه بدی...
‫که فرآیند عزاداری رو طِی کنی.
‫مهم نیست چقدر زمان می بره.
‫- چون اگه این کار رو نکنی... ‫- آره، می دونم.
‫دیدم وقتی نکنی، چی میشه.
‫♪ آسمون های خاکستری پاک میشن ♪
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫♪ ابرها رو بزن کنار و شاد باش ♪
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫♪ نقابِ عبوسانۀ فاجعه رو از روی صورتت بردار ♪
‫♪ بهت نمیاد ♪
‫♪ بدونِ اون ماسک، انقدر خوشگل میشی که ‫ خودتم خوشحال میشی... ♪
‫- جوردن! ‫- سلام.
‫سلام، چرا جواب پیام هام رو نمیدی؟
‫مشغول بودم. بهت که گفتم میام اینجا.
‫حتماً باید باهات صحبت کنم. باشه؟
‫می دونی که الان تقریباً...
‫تنها کسی هستی که دارم. خب؟
‫جان، چی شده؟
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫حتی نمی دونم از کجاش برات بگم.
‫هر اتفاقی که افتاده باشه، ما پشت همدیگه ایم.
‫- باشه؟ ‫- حله.
‫♪ لبخند به روی لب هات بیار ♪
‫اونا برای چی ان؟
‫میخوام حمایت خودمو نشون بدم.
‫رفیق، بیخیال! اون که نامزدت نیست!
‫سلام بچه ها.
‫- بابام رو ندیدین؟ ‫- نه، من که ندیدمش.
‫بدونِ اون نمی تونم اجرا کنم.
‫سارا کوشینگ؟ نوبت توئه!
‫نمیادش.
‫نمیـ...نمیتونم تنهایی آواز بخونم.
‫من میام.
‫چی؟
‫تو...تو حتی موسیقیش رو بلد نیستی.
‫می تونم از روی نُت بزنم. ‫از پسش بر میام.
‫هممم...
‫بیا دیگه. وقت داره میره.
‫باشه، باشه، باشه.
‫هممم...اومدم!
‫خب من دیگه...
‫پیگیری نکردم که این آهنگ مال کدوم فیلمه.
‫پس برو بریم.
‫♪ بعضی روزا میخوام خودمو ‫از جعبۀ مشکلات بیارم بیرون ♪
‫♪ ولی بعضی روزا نمی تونم ‫کلید باز کردنِ مشکلاتم رو پیدا کنم ♪
‫♪ بعضی روزا احساس میکنم... ♪
‫♪ همه چیز به هم ریخته ♪
‫♪ ولی بعدش به تو نگاه میکنم ♪
‫♪ و خیلی احساس تنهایی نمیکنم ♪
‫♪ پس میگم، آهای... ♪
‫♪ بذار نورت جلوه نمایی کنه ♪
‫♪ تا دنیا ببینه ♪
‫♪ آهای، بذار نورت جلوه نمایی کنه ♪
‫♪ بذار نورت جلوه نمایی کنه ♪
‫♪ تا دنیا ببینه ♪
‫هنوزم میخوای از ترسک استفاده کنی؟
‫راستش به نظرم به لوئیس نیاز داریم.
‫- بیخیال سم! ‫- می تونه از پس خودش بر بیاد.
‫میدونم میتونه و در حالت عادی قبول میکردم،
‫ولی این یارو با یه نسخۀ دیگه ـش ‫از یه دنیای دیگه ازدواج کرده.
‫یه خانواده داشتن، یه بچه، یه دختر به اسم ناتالی.
‫اسم مادرم رو گذاشتن؟
‫هم اسمِ اون بچه ای که از دست دادینش.
‫آره، عجیبه ولی...
‫وقتی برای اینجور چیزا نداریم.
‫من میخوام دنیا رو نجات بدم و بهترین شانسی که...
‫برای فهمیدنِ برنامه ـش داریم...
‫اینه که بذارم دخترم کاری که ‫توش مهارت داره رو انجام بده.
‫من این ساختمون رو بلدم.
‫اگه سریعترین راه خروج رو میخواستی ‫باید میرفتی چپ.
‫قبلش یه ایستگاه داریم.
‫با یه دلال مسلح!
‫می فهمم. ترسیدی.
‫اگه فرار کنی، ‫شاید سوپرمن ردت رو بزنه...
‫و بفهمه داری کجا می بریم.
‫یا نکنه چون نمیتونی باهاش روبرو بشی میترسی؟
‫می تونم سوپرمن رو شکست بدم.
‫همۀ قدرت هایی که اون داره رو دارم.
‫و مزیتِ اضافی ای که لازم دارم...
‫همینجاست!
‫این فرصت نصیبم میشه که ببینم ‫همدیگه رو می کُشید.
‫وضعیت؟
‫- قربان، زنگ خطرِ بخش پنجم ـه. ‫- آیرونز کجاست؟
‫معلوم نیست. ‫دوربین ها غیرفعالن و گزارش های تأیید نشده ای...
‫از وجودِ یه جنازه در محل زندان دریافت شده.
‫قربان، اون جنازۀ ترسک ـه. ‫اون مُرده، قربان.
‫- روزتی رو بهم نشون بدید. ‫- من پیداش میکنم.
‫صبر کن. نمیتونی وارد بخش پنجم بشی.
‫پس انبار کریپتونایت هاتون رو اونجا نگه میدارید.
‫یه آزمایشگاه توسعه و تحقیقات ـه.
‫توش حدود ده دوازده تا نسخۀ اولیۀ ‫اسلحه های کریپتونایت-محور،
‫نارنجکِ ترکش دار، اسلحه های تیغ دار،
‫اسپری های افشانه ای و گازهای بیوشیمی ای هست.
‫لُب کلام، اگه بری اون پایین...
‫احتمالش هست که دیگه زنده برنگردی.
‫راهنماییم کن، ژنرال. ‫این پایین دیدم کوره!
‫دوربین ها هنوز قطعن ولی راحت پیداش میکنی.
‫شمارۀ 7734 ـه.
‫آیرونز کجاست؟
‫هر نقشه ای که کشیده باشه، می تونم کمکت کنم.
‫به کل اشتباه گرفتی.
‫تنها زندانی ای که کمک لازم داره، تو هستی.
‫کل ساختمون توی قرنطینه ـست؟
‫منو به ژنرال لین وصل کن.
‫برو.
‫هر کسی که شنل قرمز نداره رو...
‫مسلح و به شدت خطرناک در نظر بگیرید.
‫بابا، چه خبره؟
‫می بینی؟ جناحت رو اشتباه انتخاب کردی.
‫شانس آوردی که باید برم مأموریتم رو کامل کنم.
‫توی دنیای من، خودمون یه بخش 7734 داشتیم.
‫بین همۀ اسلحه هایی که ‫باهاشون کریپتونی ها رو می کُشتم...
‫اینو بیشتر دوست داشتم.
‫من دشمنت نیستم.
‫برای چی باید ریسک کنم؟
‫همین الان اسلحه ـت رو بنداز.
‫- وایستا! ‫- شلیک نکنید.
‫میخواستی منو ببینی؟ اومدم!
‫- باید بری، لوئیس. ‫- من جایی نمیرم.
‫هر طور خودت مایلی. ‫جان، از ناتالی خبر دارم.
‫خبر دارم که توی دنیات چه بلایی...
‫سرِ تو و خانواده ـت اومده.
‫پس می دونی چرا مجبورم این کار رو بکنم.
‫خواهش میکنم!
‫خواهش میکنم، خشم رو توی چشم هات می بینم.
‫داره جلوی چیزی که ‫می تونم باهاش همدردی کنم رو میگیره:
‫عذابِ اینکه نمی دونی کم کاری کردی یا نه!
‫که کاری بوده که می تونستی برای نجاتشون بکنی یا نه.
‫ولی هیچ راهی نبوده. ‫اگه راهی بود، حتماً پیداش میکردی.
‫اونا مُردن و این تقصیر تو نیست.
‫ولی تقصیر اونم نیست.
‫تو نمی دونی چی در پیش ـه.
‫جان، دنیاهامون با هم فرق میکنن.
‫سوپرمنِ ما خوبه.
‫هیچوقت و هیچوقت بهمون پشت نمیکنه.
‫- از کجا میدونی؟ ‫- میدونم دیگه.
‫تازه اگه بکُشیش...
‫یه مرد بیگناه و یه قهرمان رو...
‫تو چه جور آدمی میشی؟
‫ظاهراً داری خوب میشی.
‫آره، تنفسم بهتر شده.
‫گازِ خیلی بدی بود.
‫اون گاز یه کریپتونایتِ مصنوعیِ آزمایشی بود.
‫برای نفوذ به سیستم تنفسیت...
‫و تضعیفت از درون، طراحی شده بود.
‫اینطوری نسبت به روش های سنتی آسیب پذیرتر میشی.
‫باید بدونی که من از صمیم قلب قصد داشتم...
‫هیچوقت از این چیزا استفاده نکنیم.
‫سم...
‫نمیخوام توی چشم هام نگاه کنی و بهم دروغ بگی.
‫من امیدوارم همه چیز بر وفق مراد پیش بره،
‫ولی وظیفه ام اینه که ‫برای بدترین احتمالات آماده باشم.
‫حتی وقتی بحثِ تو باشه.
‫متأسفم که اینجوری خبردار شدی.
‫- اعتماد یه جادۀ دو طرفه ـست. ‫- می دونم.
‫و می دونم که باید تلاش کنم تا ‫دوباره اعتمادت رو جلب کنم.
‫- در مورد روزتی... ‫- هممم.
‫اون یه نظامیِ نسل سومی بود. ‫(نسل مدرن)
‫عاشق کارش و کشورش بود.
‫هیچوقت هیچ علامتی از ‫توانایی های اَبَرانسانی نشون نداد.
‫اگه خودش نبوده باشه چی؟
‫وقتی دِرِک پاول خودشو کُشت،
‫غیرمستقیم گفت که یه نفر دیگه بوده.
‫گفتش دیگه تنها نبودم.
‫- دقیقاً منظورش چی بوده؟ ‫- نمی دونم.
‫لوئیس یه فرضیه ای داره.
‫فکر میکنه که مورگان ادج راهی پیدا کرده...
‫تا ادراک فضایی ها رو ‫به میزبان های انسانی منتقل کنه.
‫کریپتونی ها؟
‫یعنی میگی شاید حق با جان آیرونز باشه؟
‫احتمالش خیلی زیاده که مورگان ادج...
‫داره یه ارتش میسازه.
‫تبریک میگم.
‫آقای ادج همۀ کسانی که اینجا هستن رو...
‫به خاطر وفاداریِ دلیرانه ـشون به تیممون گلچین کردن
‫به محض اینکه به شهر برگردن...
‫با تک تک شما جداگانه صحبت میکنن،
‫و تضمین میکنم که پاداش وفاداریتون رو میگیرید.
‫تک تک شما به بهترین حالت خودتون دست پیدا میکنید.
‫سارا!
‫ببخشید، باشه؟
‫ببین، یه خبر بد راجع به...
‫یه فرصت شغلی بهم رسید. میفهمی؟
‫و...
‫احساس کردم باید یه کم اعصابم رو آروم کنم.
‫تا به خودم اومدم دیدم تستت رو از دست دادم،
‫و اونموقع دیگه خیلی...
‫ببین، می دونم.
‫می دونم گند زدم و بهت قول میدم...
‫نده!
‫فقط قول چیزی رو بهم نده.
‫اگه میخوای هر کاری بکنی، فقط بکن!
‫اشکالی نداره. من...
‫همه ـش به دل خودم صابون میزنم...
‫ولی بعدش دوباره...
‫ناامید میشم.
‫سارا!
‫یارو میخواست بابا رو بکُشه، ‫اونوقت الان...
‫مهمونمون شده؟
‫جداً فکر نمیکنم اگه خطرناک بود...
‫مامان میذاشت اینجا بمونه.
‫بعد از اون چیزایی که توی اون کاروان دید...
‫واقعاً فکر میکنی میتونه درست تصمیم بگیره؟
‫به گمونم این حرفت حقم بود.
‫یه لحظه منو با داداشت تنها بذار.
‫باشه.
‫وقتی تو و داداشت حدود 18 ماهه بودین،
‫حامله شدم.
‫آخرش بچه رو از دست دادم...
‫پس چیزی نیست که خیلی در موردش حرف بزنم.
‫میخواستیم اسمش رو ناتالی بذاریم.
‫آره، دقیقاً.
‫این مدت فکر میکردم دیگه چیزی نیست...
‫ولی بعدش به خاطر اینکه یاد اون بچه ای که ‫از دست دادم افتادم...
‫و به خاطر اینکه تقریباً تو رو از دست دادم ‫یهویی از کوره در رفتم.
‫و چیزایی گفتم که هیچوقت نباید میگفتم.
‫منظور خاصی هم از اون حرفا نداشتم ‫ولی این توجیه خوبی نیست.
‫اصلاً نباید اونجوری سرت داد میزدم.
‫خیلی متأسفم و خیلی دوستت دارم...
‫و امیدوارم منو ببخشی.
‫مامان، عیبی نداره. درک میکنم.
‫قول بده که دیگه هیچوقت اینجوری ‫برای من خودسر کاری رو انجام نمیدی.
‫فقط میخواستم کمک کنم.
‫جان، اگه یه نفر توی این خانواده باشه...
‫که میفهمه چقدر داری اذیت میشی، اون منم!
‫می دونم چه حسی داره که دور و برِ کسی باشه...
‫که میتونه با تریلر مثل توپ تردستی کنه. ‫اونوقت میخوای کمک کنی.
‫میخوای دنیا رو نجات بدی ولی فقط میتونی...
‫یه گوشه وایستی و آچار رو بگیری دستت.
‫ترس از آسیب پذیر بودن رو می فهمم.
‫بهت یه راه هایی ‫برای کنار اومدن با این موضوع یاد میدم.
‫ولی الان فقط میخوام بدونی...
‫که ما توی یه گروهیم.
‫ما انسان های فوق العاده ای...
‫در خانواده ای از اَبَرانسان ها هستیم،
‫و باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫ظاهراً تقریباً حالت خوب شده.
‫کم و بیش.
‫منم میتونم ماشینم رو بردارم و برم.
‫خیلی ساده ـست:
‫اگه واقعاً جنگی در پیش باشه،
‫هر چی بیشتر نیروی کمکی داشته باشیم بهتره!
‫این یه نمایش اعتماده.
‫اینکه گذاشتم زنده بمونی...
‫به این معنی نیست که آماده باشم ‫تا دوشادوشت بجنگم.
‫می فهمم.
‫اگه نظرت عوض شد...
‫می دونی چطوری پیدام کنی.
‫خداحافظ، خانم لین!
‫امیدوارم یه جوری تسلی دردت رو پیدا کنی.
‫خیلی چیزا هست که میخوام بگم،
‫ولی تو زنی نیستی که میخوام بهش بگم.
‫فقط شبیهِ اونی،
‫پس با گفتنِ «خدا به همراهتون» از پیشتون میرم.
‫خوش اومدید، کاپیتان لوتر.
‫پروفایل کاپیتان لوتر رو پاک کن.
‫یه دونه جدید برای من ایجاد کن: ‫جان هنری آیرونز.
‫حتماً.
‫مسیری برای یه مقصد جدید آماده کنم؟
‫نظرت چیه خاموش بشی؟
‫فکر کنم یه مدت خودم رانندگی کنم.
‫هر طور مایلی، جان!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»