‫آنچه در سوپرمن و لوئیس گذشت...
‫بیا فقط روی چیزی که براش اومدیم اینجا تمرکز کنیم: ‫خانواده!
‫- خانمِ...؟ ‫- شارون پاول.
‫پسرم توی تشکیلات ادج، معدنچی بود.
‫مورگان ادج بهش پیشنهادی داد...
‫که میگفت «یکبار در زندگیش تکرار میشه».
‫کاشف به عمل اومد که پسر خانم پاول...
‫تنها کارگری نیست که گُم شده.
‫حال الایزا چطوره؟
‫خوبه، خوبه.
‫میشه گفت زیادی خوبه!
‫تگ، تگ؟
‫فکر کنم دیدِ حرارتیم یه جوری روش تأثیر گذاشته.
‫سعی نکن بهم بگی تقصیر من نبوده.
‫کاپیتان لوتر؟
‫باید قبل از اینکه کال ال...
‫همون کاری که با دنیای من کرد...
‫با این دنیا بکنه، جلوش رو بگیریم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫همیشه عاشق پاییزِ اسمالویل بودم.
‫تغییر فصول...
‫گذر زمان!
‫آخرین لحظات گرم...
‫قبل از سرما.
‫[افزایش اخیر فعالیت های سوپرمن ‫در سرتاسر جهان]
‫ولی چیزی که از همه بیشتر دوستش داشتم...
‫تنها تعطیلیِ آخر هفته ای بود که هر سال...
‫همه دور هم جمع میشدند...
‫و قربانی میکردند تا به نیازمندان کمک کنند.
‫«جشنوارۀ برداشت»؟
‫خب، به خاطر همین بود که کل هفته ‫داشتی کارهای سوپرمنی میکردی؟
‫تا وقتت رو برای این کارها آزاد کنی؟
‫این یه رسمه! قدمتش برمیگرده به سال 1949...
‫که اسمالویل تأسیس شد.
‫یکی از بهترین چیزهای اینجا بودنه.
‫از همون اولین قراری که با بابات داشتم...
‫از این جشنواره برام میگفت.
‫اینجور قصه ها بهت کمک میکنه بخوابی؟ یا چی؟
‫به هر حال خیلی به جشنواره نمیخوره.
‫بیشتر به این میخوره که یه سری آدم ‫یه سری چیز بفروشن.
‫فقط فروش نیست. به اشتراک گذاشتنه!
‫میدونی، هر چی که بتونن با هر کسی که ‫بهش نیاز داره.
‫بهش به دید جشنوارۀ «برنینگ منِ» اسمالویل نگاه کنید
‫امیدوارم آتیش و بوی بدن هم...
‫- جزوش نباشه. ‫- خندیدیم!
‫مادربزرگتون عاشقش بود، خب؟
‫چندین هفته برنامه میریخت
‫که چی اهدا کنیم.
‫لیست و گسترده برگ درست میکرد.
‫پدرتون سر همین قضیه، خیلی چیزا...
‫در مورد اهدا کردن و کمک به مردم نیازمند یاد گرفت
‫محض اطلاعتون پدرتون فقط به خاطر اینکه ‫قدرت های ویژه داره، سوپرمن نیست.
‫میدونم شماها متقاعد نشدید...
‫ولی وقتی ببینید همه اینجوری دور هم جمع میشن...
‫و حس اجتماع بودن رو درک کنید...
‫میفهمید که واقعاً اسمالویل یعنی چی.
‫آخه خیلی به جشنواره نمیخوره.
‫خب، چیزای جشنواره ها رو هم دارن.
‫غذاش یه بحث جداست.
‫کیک قیفی، دلمه پنیر سرخ شده...
‫آخ! «دفیشرز»!
‫هر سال یه غرفۀ «کاسۀ شکری» دارن.
‫توش بیکن شکلاتی درست میکنن.
‫- خیلی خوبه! ‫- الایزا سبزی خواره.
‫- عه. ‫- خوشحالم که...
‫بالاخره میتونه یه سر بیاد اینجا.
‫ببینید، جشنوارۀ برداشت، خیلی خاصه! خب؟
‫الایزا عاشقش میشه، ‫تو عاشقش میشی...
‫همه ـتون عاشقش میشید.
‫- یالا! ذرت، یالا! ‫- همه ـمون عاشقش میشیم.
‫چی؟
‫دوتا مقاله برای یه شب!
‫مسخره ـست. یعنی اون...
‫- حتی خودشم نمیتونه بنویسه. ‫- سلام سارا
‫- سلام. ‫- سلام.
‫واقعاً دارن از جون و دل برای این...
‫جشنوارۀ برداشت مایه میذارن، آره؟
‫میدونم یه جورایی چرنده ولی...
‫ویژگی های خاص خودشو داره.
‫حرفای بابام رو میزنی.
‫شماها هم امشب میاید؟
‫آره. در واقع الایزا هم داره میاد.
‫- عه، دخترۀ متروپلیسی؟ ‫- آره.
‫تو چی؟
‫احیاناً میخوای با هم بریم؟
‫یعنی از اول تا آخرش؟
‫توی دهات ما «با هم» همین معنی رو میده.
‫سارا...
‫بذار من از طرف برادرم صحبت کنم.
‫خیلی خوشحال میشه که باهات بیاد.
‫مگه نه؟
‫آره، نه، نه، نه، آره. ‫خیلی خوشحال میشم بیام.
‫عالیه!
‫قبلش همدیگه رو ببینیم؟
‫حتماً، آره. بهت پیام میدم...
‫که الایزا کِی میاد.
‫حله، خیلی خب.
‫عالیه! خب...
‫عه!
‫خیلی خب.
‫سلام جیگر، چه خبرا؟
‫چی؟ چی میـ...
‫چی میگی؟
‫الایزا! هِی، هِی!
‫الایزا، میشه لطفاً راجع به این قضیه حرف بزنیم؟
‫خیلی خب، به جهنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫به نظر خبر خوبی نمیومد.
‫عالیه! عالی!
‫البته اگه به این بگی عالی که...
‫کسی که باهاش بیشتر از یه ساله نامزدی...
‫همون شبی که قراره ببینیش ازت جدا بشه.
‫ببین، پسر، خیلی بده!
‫اشکالی نداره. به اسمالویل خوش اومدی.
‫جایی که از پشت گوشی ازت جدا میشن. مگه نه؟
‫سلام.
‫میخوای چیکار کنی؟
‫داشتم به این فکر میکردم که اینجا رو ‫دفتر خانگیِ...
‫مشهورترین روزنامه نگار دنیا بکنیم.
‫ولی اینا وسایل مامانت هستن.
‫آره میدونم ولی...
‫اگه خودش هم بود همینو میخواست.
‫بعلاوۀ اینکه جشنوارۀ برداشت...
‫بهترین زمان برای رد کردن این وسایله.
‫باشه.
‫اگه واقعاً همینو میخوای، قبوله.
‫نه، نه، نه.
‫اون نه! ببخشید.
‫سلام کریسی.
‫لوئیس، خیلی طول میکِشه تا بیای؟
‫چرا؟ چی شده؟
‫شارون پاول اینجاست.
‫حالش خوبه؟
‫آره، اتفاقاً حالش خوبه.
‫حال پسرش هم همینطور!
‫یادت نمیاد چی شد؟
‫نه، خانم.
‫داشتم از تونل رد میشدم...
‫و داشتم چک حقوقیم رو میخوندم.
‫خیلی وقت بود رقم به اون بزرگی ندیده بودم.
‫به گمونم درست حواسم جمع نبود و...
محکم سرم خورده به یه جایی.
‫بعدش تا چشمام رو باز کردم ‫دیدم توی شهرستان استانتون هستم.
‫بیرون کلیسا پیداش کردن.
‫کلیسای سنت آنتونی.
‫کمکم کردن که به یاد بیارم...
‫که کی بودم.
‫آگهی ای که درست کرده بودی رو دیدم.
‫اون بهترین تصمیم زندگیم بود.
‫اون پیغام های صوتی ای که ‫برای مامانت گذاشته بودی چی؟
‫ازش چیزی نمیدونم.
‫گفتی این کار، اون چیزی که انتظارش رو داشتی نبود.
‫توی صدات ترس بود.
‫خب، دکترها گفتن...
‫با همچون ضربه ای که به سرش خورده،
‫شاید یه کم طول بکِشه تا حافظه ـش...
‫برگرده.
‫ببینید خانم لین، ما خیلی ممنونیم...
‫که کمکمون کردید ولی...
‫اونقدر خوشحالم که اون برگشته...
‫که همۀ چیزهای دیگه، ‫دیگه اهمیتی ندارن.
‫شارون، یه نفر میخواست بکُشتت.
‫پسرم برگشته.
‫آخه دیگه داستانی نیست که بهتون بگم.
‫فقط اومدیم که تشکر کنیم.
‫- دیگه خودت میدونی. ‫- چی؟
‫نزدیک بود یه نفر که زور ابرانسانی داشت...
‫بزنه بکُشتت، اونوقت میخوای...
‫همینجوری بیخیالش بشی؟
‫میخوای چیزی بنویسی؟
‫در مورد این بنویس که پسر گُمشده ام برگشته.
‫داستان قشنگی میشه.
‫بابت وقتی که گذاشتید ممنونم.
‫خیلی خب، اون داستانِ قلابی...
‫- همه جوره تمرین شده بود. ‫- میدونم.
‫یکی که برای مورگان ادج کار میکنه ‫شارون رو...
‫- تا دمِ مرگ بُرد. ‫- آره.
‫الان دارم مثل تو رفتار میکنم؟
‫برای اینه که جفتمون میدونیم این داستان بزرگیه.
‫و ازش سر در میاریم ولی فعلاً...
‫بیا فقط خوشحال باشیم که پسرش رو پس گرفته.
‫به نظر میرسه در پیدا کردنِ لوئیس لین...
‫به موفقیت رسیدیم، کاپیتان لوتر.
‫مطمئنید که این بهترین حرکت ممکنه؟
‫آره.
‫یه چیز که توی این دنیا ازش مطمئنم...
‫اینه که هر جا که لوئیس لین بره،
‫سوپرمن دنبالش میره.
‫[مرکز اجتماعات اسمالویل]
‫عالیه، اسباب خونه!
‫امسال بیشتر از این نمیتونیم بدیم، لانا.
‫نمیخواد عذرخواهی کنی، «ایدی».
‫اونم با این همه سختی که کِشیدی.
‫ممنونم.
‫- سلام عرض شد. ‫- سلام.
‫چند تا کیسۀ لباس مردونه.
‫عه، چه خوب. همیشه کلی لباس زنونه...
‫بهمون میدن، ولی لباس مردونه کم داریم.
‫میشه برای پذیرش، اسامیتون رو بهم بگید؟
‫آره، شارون و درک پاول هستیم.
‫درک پاول؟
‫از نیوکارتیج؟
‫خوشحالم که برگشتی.
‫آره، یه پایان خوش داشت.
‫من میرم بقیۀ کیسه ها رو بیارم.
‫آخ!
‫خانم لار، یه مشکلی هست.
‫نمیدونم. احساس خوبی ندارم.
‫آخ.
‫باید ببینمتون.
‫همین الان!
‫الو؟
‫اونجایی؟
‫آخ!
‫خب، یه ظاهر جدید برای توئه.
‫حس میکنم قشنگ تو چشم باشه.
‫اه...
‫آره، مطمئناً جسورانه ـست.
‫مطمئنی برای جشنوارۀ برداشت، ‫میخوای همینو بپوشی عزیزم؟
‫میدونی، لانا هم قراره بیاد.
‫راست میگی.
‫احتمالاً بهتر باشه همون فلانل بپوشم.
‫میدونم دوست نداری در موردش حرف بزنی، ولی...
‫لانا هنوز با اون پسره کوشینگ ملاقات میکنی؟
‫دیدی؟ آژیر نداره.
‫بیا با تمام سرعتمون از اینجا جیم شیم.
‫آروم!
‫اینا تجهیزات گرون قیمتی ان.
‫که باید برشون گردونید.
‫فکر کنم اشتباه به عرضتون رسوندن...
‫آقای ماسکِ اسکی دار!
‫تقریباً مطمئنم از اون اهرم استفاده کردید...
‫تا دزدکی وارد این فروشگاه بشید
و ازش 12 تا تلویزیون...
‫10 تا دستگاه پخش ویدیو و ‫ چند تا میوه خرد کن دزدیدید.
‫اون وسایل رو بذارید سر جاشون.
‫ببخشید، بچه جون.
‫برش گردون.
‫اشتباه از ما بود.
‫همه ـشون رو بر میگردونیم.
‫جوری که انگار اصلاً اینجا نبودیم.
‫همین الان روی سقف، بازم شلنگ میخوام.
‫تامارا میده یه نفر وضعت رو بررسی کنه، باشه؟
‫- میچ کجاست؟ ‫- فکر کردم پیش توئه.
‫میچ!
‫میچ، اونجایی؟
‫میچ!
‫کمک! کمک! کمک! رئیس کوشینگ هستم.
‫میچ رو دیدم. ‫گوشۀ چپِ عقب خونه.
‫اینجا دود و آتیش شدید هست.
‫چیزیت نمیشه، باشه؟
‫خب، حالا دستت رو بنداز دور گردنم.
‫- آخ! ‫- برو بریم.
‫آخ!
‫حالت خوب میشه. همینجوری برو.
‫خیلی خب، عجله کن.
‫فقط یه کم سرعتت رو زیادتر کن. ‫باشه رفیق؟
‫آخ!
‫آه!
‫از بیخ گوشتون گذشت، رئیس.
‫یالا!
‫بسپاریدش به ما، رئیس.
‫- یالا میچ. ‫- یالا!
‫- زود باش. ‫- برو بریم.
‫- یالا! ‫- بجنب، بیا بریم.
‫یالا!
‫این...
‫این شبنم ـه؟
‫باید زودتر میرفتم اونجا.
‫وقتی رسیدم اونجا، همۀ موارد اهدا شده...
‫خراب شده بودن.
‫چقدر بد! حالا میخوان چیکار کنن؟
‫نمیدونم.
‫اکثر مردم دیگه...
‫هر چی که میتونستن بدن رو دادن.
‫شارون پاول، بیرون از مرکز اجتماعات میپلکید.
‫موقع آتش سوزی؟
‫- آره. ‫- دِرِک اونجا بود؟
‫نه، ولی انگار شارون داشت دنبال کسی میگشت.
‫- ممکنه دنبال اون بوده. ‫- انگار یه جای کار میلنگه.
‫میرم اونجا و یه سری سؤالات میپرسم.
‫بچه ها، پیتزای مورد علاقه ـتون رو گرفتم.
‫من سیرم.
‫امروز صبح، الایزا ازش جدا شد.
‫من میرم باهاش حرف بزنم.
‫جدایی های اول، خیلی سختن.
‫تقریباً میشه گفت انگار افتادی توی ‫یه وضعیت بغرنجِ آرای او اسپیدواگنی!
‫اسپیدواگن؟ ‫(نام یه گروه موسیقی)
‫بیخیال.
‫جاناتان؟
‫جوردن باید میومد و...
‫به کل دنیا میگفت، آره؟
‫فقط نگرانته.
‫منم همینجور. میخوای در موردش حرف بزنی؟
‫چیزی برای گفتن نیست. یعنی قشنگ معلومه...
‫که اون میدونه میتونه بهتر از ‫یه بچۀ روستاییِ ناکجاآبادی...
‫پیدا کنه و باهاش قرار بذاره.
‫مطمئنم برای اونم پیچیده ـست، عزیزم.
‫جابجاییمون به اینجا خیلی یهویی بود.
‫واقعاً الان داری طرف اونو میگیری؟
‫نه، فقط میگم...
‫به عنوان یه دخترِ نوجوون سابق،
‫باید یه کم حوصله کنی.
‫شاید بیدار شد و یادش اومد...
‫که چقدر فوق العاده ای.
‫و اگه یادش نیومد، پس خودش ضرر کرده.
‫خب، بابت نظر نوجوانانه ـتون ممنونم...
‫ولی واقعیتش الان فقط میخوام تنها باشم.
‫لین، شاید این قضیه حالتو خراب کنه.
‫نمیخوام یاد گذشته بیفتی...
‫که ماشینت داغون شد.
‫نظری نداری که چی باعث این آتش سوزی شد؟
‫دقیق نمیدونم.
‫میدونی، نمیدونم کدوم از اینا گیج کننده تره:
‫اینکه این لعنتی چطور شروع شد ‫یا اینکه چطور تموم شد.
‫کسی آسیب دید؟
‫تام میچل!
‫توی کباب پزیت دیدمش. مرد خوبیه.
‫ساقدوش عروسیم بود.
‫میدونی، احتمالاً شجاع ترین کسی که...
‫توی این تیم داریم.
‫حالش خوب میشه؟
‫میدونی، وضعش خوب به نظر نمیاد.
‫پس اگه سؤال دیگه ای نداری...
‫یه دونه دارم. ببخشید.
‫این یارو رو نزدیکِ مرکز اجتماعات ندیدی؟
‫دِرِک پاول؟!
‫شاید دیده باشمش...
‫که از پشت خونه اومده باشه.
‫چرا...چرا این سؤال رو میپرسی؟
‫باید در مورد یه قضیه ای باهاش صحبت کنم.
‫بابت وقتی که گذاشتی ممنونم. ‫به خاطر دوستت متأسفم.
‫کریسی، کایل موقع رسیدن ماشین آتش نشانی...
‫دِرِک رو توی مرکز اجتماعات دیده.
‫خب، قضیه خیلی بودار شد.
‫هنوز از چیزی مطمئن نیستیم.
‫حس ششم خبرنگارانه ام میگه...
‫یه اتفاق عجیب غریب داره برای دِرِک پاول میفته.
‫ازت میخوام بری سراغ مامانش...
‫و همین الان بیاریش توی «گزت».
‫- الان میرم. ‫- خانم لین؟
‫دنبالتون میگشتم.
‫پس تو خبرنگاری؟
‫درسته.
‫«مارکوس بریج واتر» هستم.
‫یه جور سربسته ای آشنا میزنه.
‫- «پولیتیکو» ‫- «رویترز» ‫(نام خبرگذاری)
‫بیشتر حرفه ها رو پوشش میدم،
‫و روی تکنولوژی های بزرگ تمرکز دارم.
‫سابقۀ مهندسی دارم.
‫قبلاً توی شرکت «لوتر کورپ» کار میکردم.
‫لکس لوتر! تنها انسانی که از مورگان ادج بدتره.
‫یارو...
‫مطمئناً رازهای خودشو داره.
‫حالا دقیقاً چی شده که ‫ یه خبرنگار تکنولوژی رویترزی...
‫به اسمالویلِ کانزاس بیاد؟
‫تو!
‫طرفدار پر و پا قرصتم. ‫و بعد از خوندنِ مقاله ـت که در مورد...
‫- مورگان ادج بود... ‫- مقالۀ به شدت سانسور شده ام.
‫...با خودم گفتم شاید یه داستان بزرگتر اینجا باشه،
‫پس یه کم تحقیق کردم.
‫- میخوای داستانم رو کِش بری؟ ‫- قصدم این نیست.
‫فقط میخوام توی «تیم لوئیس» باشم.
‫فکر نکنم این روزا تیم خاصی داشته باشم.
‫هنوز سوپرمن رو داری.
‫مگر اینکه الان که از متروپلیس رفتی...
‫یه نفر دیگه خبرهاش رو پوشش بده؟!
‫اون یه شخصیت محبوبه. ‫هر کسی میتونه اخبارش رو پوشش بده.
‫آره، ولی تویی که...
‫انگار همیشه از این مزیت بهره مند بودی.
‫اون فقط یه نفره که من خبرهاش رو میگم.
‫درسته ولی فکر کنم همه ـمون بدونیم که بدون تو...
‫سؤالات خیلی بیشتری در مورد اون برانگیخته میشد.
‫حالا از مورگان ادج چه آتویی داری؟
‫هنوز هیچی. ولی فکر کنم که...
‫شاید یه راهی پیدا کرده باشم تا ‫داخل معادن رو نگاه کنم.
‫ممنونم.
‫خیلی به نظر قانونی نمیاد.
‫هر چی کمتر بدونی، بهتره!
‫خب اگه تونستی چیزی پیدا کنی...
‫بهم یه زنگ بزن.
‫میشه سطر زیر مقاله رو نصف کنیم؟
‫اول بذار ببینیم چی پیدا میکنی.
‫واقعاً اینو بهتون گفت؟
‫حتی جرئتش رو نداشت که بگه.
‫برام پیامک فرستاد. آخه...
‫تازه پسش گرفته بودم ‫و خیلی یهویی...
‫به «فضا» نیاز داره؟
‫حرفی از این نزده که میخواد کجا بره؟
‫امکانش هست اون پیامک رو ببینم؟
‫بفرما.
‫احیاناً شما و دِرِک که...
‫طرح تلفن همراه استفاده نمیکنید؟
‫این روزا فقط همینجوری میشه... ‫[باید یه کم سر از کارهام در بیارم. بهم وقت بده]
‫از پس هزینه هاش بر اومد.
‫چرا میپرسی؟ ‫[گوشی ام را پیدا کن]
‫هممم...
‫فقط میخواستم درد و دل کنم.
‫خدا! اون شرکت های تلفن ‫خیلی دزدن، مگه نه؟
‫سلام بابا...
‫اشکالی نداره امروز زودتر برم ‫تا توی جشنوارۀ برداشت...
‫سارا رو ببینم؟
‫هممم...
‫امکانش هست که این بیرون رفتنتون...
‫مثل یه ملاقات باشه؟
‫نمیدونم. شاید.
‫- آره. ‫- آره؟
‫آره!
‫- خیلی خب، خیلی خب. ‫- باشه، آره!
‫- آره، معلومه که میتونی. ‫- خیلی خب، بابا، بابا!
‫چیه؟ جشنوارۀ برداشت...
‫- همینش خوبه دیگه. ‫- خونسرد باش.
‫دیگه دلم نمیخواد چیزی...
‫از این جشنوارۀ برداشت احمقانه بشنوم.
‫- جان! ‫- مزرعه داری یا اجتماع یا...
‫عملاً هر چی که مربوط به این شهر مزخرف میشه!
‫هِی!
‫بابت الایزا متأسفم.
‫ربطی به اون نداره، بابا.
‫میخوام برگردم.
‫همۀ دوستام رو از دست دادم.
‫احتمالاً دیگه هیچوقت فوتبال بازی نکنم،
‫و الان انتظار داری چیکار کنم؟
‫میخوای زندگیم رو برای زندگی دیگران ول کنم؟
‫ببین، میدونم، میدونم. ‫خیلی چیزا عوض شدن.
‫ولی بهت قول میدم همه چی ردیف میشه.
‫تو از کجا میدونی؟
‫میفهمم چی میگی. یه زمان توی زندگیم...
‫منم دقیقاً مثل تو فکر میکردم.
‫آره، حتماً! حالا کِی بوده؟
‫وقتی که داشتی...
‫تانکرِ نفت بلند میکردی...
‫یا شاید وقتی که داشتی دور زحل دور میزدی؟
‫- جاناتان... ‫- نه، بابا!
‫من مثل تو و مثل سوپربوی که اونجا وایستاده...
‫نیستم! باشه؟
‫و این شهر...
‫کریپتونایتِ منه. ازش متنفرم.
‫ببین، بابا...
‫برادر بزرگتر «برایان کلسو» یه جا داره، خب؟
‫تازه از «مت یو» فارغ التحصیل شده. ‫اتاق خواب اضافه هم داره.
‫کنار مرکز شهره.
‫داشتم فکر میکردم...
‫شاید بتونم پیش اونا بمونم.
‫نه، نه.
‫نمیری پیش خانوادۀ کلسو بمونی.
‫میدونی چیه؟ پس شاید...
‫بدون اجازه انجامش دادم. چون جوردن...
‫با فوتبال همین کار رو کرد ‫و گذاشتی اون قسر در بره.
‫به جهنم! جوردن، بیا بریم.
‫اگه این جشنوارۀ برداشت انقدر فوق العاده ـست...
‫بیا بریم یه کم حال اساسی بکنیم.
‫برو.
‫ممنون.
‫گوش میدی چی میگم؟
‫در مورد این قضیه حرف زدیم، کلارک.
‫نمیتونی همینجوری برای خودت بچرخی و ‫نقش پارتیزان های ماسک دار رو بازی کنی.
‫- داشتن دزدی میکردن! ‫- درک میکنم چی میگی...
‫ولی توی این خانواده، قوانین خودمون رو داریم.
‫اونا قوانین بابا بودن.
‫و اون دیگه اینجا نیست.
‫این به این معنی نیست که میتونی همۀ چیزهایی که...
‫بهت یاد داد رو نادیده بگیری.
‫یه سال گذشته! میدونی؟
‫نمیتونیم بازم تظاهر کنیم که همه چیز مثل قبله.
‫باید به زندگی هامون ادامه بدیم.
‫ادامه دادن، میتونه یه جور حواس پرتی باشه.
‫بعضی وقتا برای خوب شدن...
‫باید احساسات رو در آغوش بگیری. میفهمی؟
‫- باید بذاری کارشون رو بکنن. ‫- بابا درک میکرد.
‫اون میدونست که یه دلیلی داشته که ‫منو فرستادن اینجا.
‫هم من و هم پدرت میدونستیم...
‫که یه دلیلی داشته که تو رو فرستادن اینجا.
‫خب، تقریباً مطمئنم که دلیلش...
‫این نبوده که پسر «مارتا کنت» باشم.
‫بابت همۀ زحمت هاتون خیلی ممنونم.
‫کلارک خیلی غافلگیر میشه.
‫خیلی خب، به زودی میبینمتون.
‫ببخشید دیر کردم، عزیزم.
‫اشکالی نداره. میچ چطوره؟
‫خب، خیلی دود داده داخل ریه هاش.
‫دکتر یه کم نگرانه که آسیب های ریویِ اون...
‫- ممکنه دائمی باشن. ‫- وای خدا!
‫آره، الان سؤال اصلی اینه که...
‫میتونه برگرده...
‫به ایستگاه آتش نشانی یا نه.
‫متأسفم.
‫رفتی زهرماری خوردی؟
‫آره، میدونی، من و تامارا و پسرا...
‫به افتخارش رفتیم بیرون و یه نوشیدنی خوردیم.
‫به بوش میخوره که بیشتر از یه دونه خورده باشی.
‫بیخیال! بذار سریع یه لقمه بخورم،
‫- بعدش دوش بگیرم... ‫- یه سری آدم منتظرمن.
‫داریم سعی میکنیم بفهمیم که با هدایایی که...
‫- از دست دادیم، چیکار کنیم. ‫- بیخیال عزیزم
‫روز طولانی و سختی بوده.
‫خب؟ فقط...
‫فقط یه دقیقه طول میکشه.
‫مامان؟
‫فقط سوف رو ببر.
‫- بذار من... ‫- نه، خودم میبرم.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫واقعاً امیدوارم دو دل نشده باشه.
‫جوردن، خودش بهت درخواست داد، پسر!
‫فقط یه ذره اعتماد به نفس داشته باش، باشه؟
‫اونجا رو ببین. خواهرانِ کنت اومدن!
‫هِی!
‫- چه خبرا پسرا؟ ‫- پیامکت رو دیدیم، سرحملۀ دوم!
‫مجهز و آماده ایم.
‫- همینه! ‫- بهتره قبل از بازی بزرگ...
‫بزنیم تو رگ!
‫مطمئنی برای امشب، این فکر خوبیه؟
‫ممنون که مراقبمی، مامان!
‫خیلی خب، میبینیم.
‫آره.
‫بابا؟
‫سلام، ممنون.
‫ببین، یه دقیقه بگیر بشین.
‫اون آوازی که وقتی یه دختر کوچولو بودی...
‫برات میخوندم رو یادت میاد؟
‫♪ «مورنا» رو از روی کوه دیدم ♪
‫♪ آسمون کوچیک خوشگل، داره میاد پایین ♪
‫♪ یه جفت چشم های سیاه قشنگ ♪
‫♪ توی آسمون کوچیک خوشگل، نقش بستند ♪
‫بابا، بس کن!
‫این قضیه مال خیلی وقت پیش بود.
‫آره، زمان مثل برق و باد میگذره، مگه نه؟
‫من دیگه باید برم.
‫باشه.
‫باشه، منم پشت سرت میام، دخترم.
‫باشه.
‫اگه اون بفهمه کار من بوده...
‫هیچ اتفاقی برات نمیفته.
‫این یه اتفاق بود.
‫ولی اگه نتونم کنترلش کنم...
‫میتونیم درستش کنیم.
‫دنبالم بیا.
‫مُچت رو گرفتم.
‫بابت حرفای اونموقع عذر میخوام، کلارک.
‫اشکالی نداره، مامان. ‫نباید انقدر...
‫ناراحت میشدم و تو حق داشتی...
‫نه، نه، فقط گوش کن ببین چی میگم.
‫نمیخواستم قبول کنم که...
‫این خونه دیگه بهترین جای ممکن برای تو نیست.
‫تو خاصی!
‫و میدونم که برای چیزهای بزرگتری مقدر شدی.
‫احتمالاً دیگه وقتش رسیده باشه.
‫این چیه؟
‫وقتی رسیدی روی زمین...
‫پدرت توی محفظه ـت پیداش کرد.
‫نمیدونم چیکار میکنه...
‫و یا برای چیه. فقط...
‫فقط میدونم مال توئه.
‫شاید کلید این باشه که بفهمی...
‫آینده ـت چیه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی ببخشید که دیر کردم.
‫اشکالی نداره. حالت خوبه؟
‫نه راستش!
‫ولی اصلاً نمیخوام امشب...
‫حرف از چیزای ناراحت کننده بزنیم.
‫باشه.
‫بابام یه ریز از اینا حرف میزد.
‫احتمالاً بهتر باشه که اینجا...
‫هر چی که به سیخ کشیده شده رو نخوری!
‫بیا بریم. بذار برات «پیلگوش» بخرم.
‫خیلی خب.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫- باشه، به نظر عالی میاد. ‫- خیلی خب.
‫چرا فکر میکنی این دفعه فرق میکنه؟
‫بهم اعتماد کن.
‫میدونی، کم کم دارم میفهمم که بابام...
‫چی توی اینجا دیده.
‫از این؟ واقعاً؟
‫خیلی عالیه.
‫ببین،
‫در مورد سؤالی که اونموقع پرسیدی...
‫همه چیز روال نیست.
‫آخه...
‫چه میدونم والا. وزنِ...
‫همۀ اتفاقات بدی که دارن توی زندگیم میفتن، ‫خیلی زیاده.
‫و یه جورایی مطمئنم که مشاورم خسته شده از بس...
‫شنیده همه ـش راجع به چیزای تکراری حرف میزنم.
‫پس به من بگو.
‫خب...
‫خیلی خب. بابام...
‫آهای بچه ها، نگاه کنید. ‫پسر محبوبِ...
‫خانوادۀ کنت اینجاست. ‫آقای دلربا! ای جان!
‫- یه نگاه بهش بکنید. ‫- هِی، هِی، هِی.
‫الان نه! خب؟ الان نه، خواهشا!
‫خونسرد باش، خونسرد باش، خونسرد باش.
‫آروم باش، آروم باش. نترس.
‫بچه ها، بچه ها، بچه ها. اینو گوش کنید.
‫این اولین ملاقات خاص زندگیشه.
‫اولین قرارشه.
‫چی؟
‫بار اولی!
‫عجب! اگه مثل احمق ها جشن نگیرید...
‫نمیتونید یه جمعه رو هم سر کنید؟
‫یه جورایی رقت انگیزه.
‫- سارا، هِی، ببین، باید آروم باشی. ‫- بهم دست نزن.
‫- هِی، ما داریم شوخی میکنیم. ‫- باهام اینجوری حرف نزن.
‫حتی روحتم خبر نداره که مشکلات واقعی چه شکلی ان.
‫اونم برای آدمایی که از یه خانوادۀ ایده آل...
‫مثل خانوادۀ تو نمیان.
‫شماها میتونید زهرماری بخورید ‫و مثل احمق ها رفتار کنید...
‫و فکر کنید که هیچ عواقبی براتون نداره؟
‫هِی، سارا...
‫داشتیم شوخی میکردیم.
‫متأسفم.
‫حرف نزن. خوش بگذره.
‫بعداً باهات حرف میزنم. برید کنار!
‫- صبر کن، سارا... ‫- جوردن.
‫- آهای، جوردن! ‫- چیه؟ چیه؟ چیه؟
‫جوردن.
‫ببین، متأسفم پسر. نمیخواستم...
‫نمیخواستم شبت رو اینجوری خراب کنم.
‫متأسفم.
‫اشکالی نداره.
‫بیا...
‫بیا آب بخور حالت بهتر بشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫متأسفم.
‫راست میگی. اینا واقعاً دست کم گرفته میشن.
‫- قبول داری؟ ‫- آره.
‫با جاناتان صحبت کردی؟
‫هممم...آره.
‫میخواد برگرده متروپلیس.
‫خودش گفت؟
‫آره، بعلاوۀ یه سری چیزای دیگه.
‫داره میاد.
‫و رفته زهرماری خورده.
‫چی؟
‫رفتی زهرماری خوردی؟
‫- چی؟ ‫- بابات میتونه بوش کنه.
‫من میتونم بوش کنم. کل شهر میتونه بوش کنه.
‫چیز خیلی خاصی نیست.
‫- جانم؟ ‫- خیلی خب، جفتتون...
‫زنگ بزنید تاکسی و همین الان برید خونه.
‫- باشه چشم! ‫- باشه، خودمون داشتیم میرفتیم.
‫سریعتر برید.
‫کریسی، الان وقت خوبی نیست.
‫خیلی خب، شارون پاول اومد دفتر...
‫و من قشنگ رفتم توی گوشیش گشتم...
‫تا جای دِرِک رو پیدا کنم.
‫بعدش با خودم گفتم: «اللبچم؟»... ‫(الان میگه مخفف چیه)
‫«اگه لوئیس لین بود چیکار میکرد؟» ‫که جوابش آسون بود:
‫بیشتر گشتن و دنبال کردنِ سرنخ!
‫فقط اینکه اصلاً فکرش رو نمیکردم...
‫منو به این برسونه که اونو با لسلی لار ببینم.
‫لسلی لار اونجا پیش دِرِک پاول بود؟
‫آره، بردش توی یه ساختمون...
‫که توش یه ماشین «عروس فرانکنشتاینِ» ‫دیوونه کننده بود.
‫این چیه؟
‫مراقب مُهره باش.
‫پرتابه ای در حال حرکته، قربان.
‫الگوی سرعت و پروازش منحصر به...
‫جنبنده های هواییِ کریپتونی ـه.
‫کال ال اینجاست؟
‫- دوتا هستن؟ ‫- اینطور به نظر میرسه.
‫گرچه هنوز باید...
‫اون یکی رو شناسایی کنم.
‫- کجا رفتن؟ ‫- الگوریتم پرواز نشون میده...
‫که در شعاع 8 کیلومتری هستن.
‫همین جاده رو ادامه بدید که تا 23 ثانیۀ دیگه...
‫بهشون برسیم.
‫کنترل رو بگیر دستت.
‫رانندگی اتوماتیک فعال شد.
‫اون زنه باهات چیکار کرده؟
‫منو زنده کرد، کال ال.
‫تو دیگه تنها نیستی.
‫45 درجه به جنوب شرق...
‫تا سه، دو، یک ثانیۀ دیگه.
‫شلیک!
‫میتونم کمکت کنم.
‫نه، نمیتونی.
‫همین الانش هم مُردم.
‫آه!
‫نه، صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫به گمونم جشنوارۀ برداشت، ‫اونطور که باید و شاید نشد، مگه نه؟
‫سلام.
‫فقط میخواستم بگم...
‫خیلی متأسفم.
‫- و قول میدم که... ‫- بس کن.
‫اشکالی نداره.
‫این تنها کارتِ «آزادی از زندان»ـیه که میگیری.
‫جداً؟
‫صبر کن ببینم، واقعاً؟!
‫جاناتان، بهت گفتم...
‫میدونم چه حسی داری و جدی گفتم.
‫وقتی یکی دو سال از تو بزرگتر بودم...
‫خونه رو ترک کردم.
‫- چرا؟ ‫- دلایل زیادی داشت.
‫دلیل اصلیش این بود که باید یکی دیگه میشدم.
‫کسی که فکر میکردم از کلارک کنت مهم تره.
‫و برای این کار، باید از اسمالویل میرفتم.
‫ولی دیگه هیچوقت برنگشت.
‫هنوز به اون تصمیمم فکر میکنم.
‫اون دوره ای که پیش مامانم نبودم...
‫دیگه هیچوقت پسش نگرفتم.
‫زمان اون محدود بود...
‫و همونم برای من فدا کرد.
‫جاناتان، تو مسیر خودتو داری.
‫و شاید الان اینطور حس نکنی...
‫ولی مطمئنم که به چیزهای بزرگی ختم میشه.
‫تنها خواسته ام اینه که به اسمالویل ‫یه کم بیشتر فرصت بده.
‫اگه بعد از اون، هنوز اوضاع بر وفق مرادت نبود...
‫اونوقت میتونیم گزینه های دیگه رو بررسی کنیم.
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫میخوام یه چیزی بهت بدم.
‫یه چیزی که مال اون بُرهۀ زندگیم بود.
‫بابا، چیزی توش نیست.
‫خود جعبه ـش هدیه ـست.
‫بابابزرگت وقتی پیشنهاد ازدواج داد ‫اونو داد به مامانم.
‫مامانم هم وقتی زمان رفتنم رسیده بود...
‫دادش به من.
‫به به!
‫خیلی خب، داره دیر وقت میشه. ‫بهتره بری طبقۀ بالا...
‫تا نظرمون رو راجع به تنبیهت عوض نکردیم.
‫ممنونم بابا.
‫میبینمت.
‫دل رحم!
‫میدونم.
‫سلام.
‫میدونم چیز زیادی نیست...
‫ولی قطره قطره جمع گردد! مگه نه؟
‫آخی، ممنونم. خیلی لطف کردید.
‫فقط کاش میتونستیم همۀ چیزهایی که...
‫توی آتیش از بین رفتن رو جایگزین کنیم.
‫عمراً اگه باورتون بشه.
‫- همین الانش هم جایگزینشون کردیم. ‫- چی؟
‫- چطور؟ ‫- مورگان ادج.
‫خبر اتفاقی که افتاد رو شنید...
‫و یه چِک نوشت تا همه چیز رو جایگزین کنه،
‫و بلکه بیشتر!
‫چقدر سخاوتمند!
‫به گمونم فقط میخواسته کمک کنه.
‫خیلی خب، با من بیاید.
‫باید آخرین مورد اهدایی رو ببینید.
‫باشه!
‫همونطور که میدونی...
‫جشنوارۀ برداشت، دوست داشتنی ترین...
‫قسمتِ سال بود.
‫و ما واقعاً نبودش رو حس میکنیم.
‫مارتا کنت تمام خصوصیاتی که مردم این شهر ‫آرزوی بودنش رو دارن رو داشت.
‫اون مهربون بود،
‫بخشنده بود،
‫و هر وقت نیازش داشتی، برای کمک آماده بود.
‫همۀ اسمالویلی ها...
‫یادشون میاد که اون همینجا مینشست...
‫و با هر کسی که اونجا کنارش بود...
‫حرف میزد و میخندید.
‫و اگر چه دیگه جسمش پیشمون نیست،
‫روحش باقی می مونه و اون...
‫همینجا می مونه تا هر کس نیازش داشت بیاد پیشش.
‫[مارتا کنت]
‫از این قضیه خبر داشتی؟
‫میخوای بشینی؟
‫هر لحظه ممکنه قطار برسه.
‫کلارک؟
‫وقتشه، کلارک!
‫خیلی خودخواه بودم.
‫توی اون سن، همه خودخواهن.
‫بخشی از فرآیند بزرگ شدنه.
‫آره، ولی مامانم میدونست.
‫ولی بازم گذاشت برم.
‫چون دوستت داشت و میخواست شاد باشی.
‫و حالا به وهله ای از زندگیمون رسیدیم...
‫که بچه های خودمون دارن حرف از ‫رفتن از خونه میزنن.
‫انگار همین دیروز بود که به دنیا اومده بودن.
‫گفتنش برای تو آسونه! ‫چون مجبور نبودی 27 ساعت...
‫زایمان رو تحمل کنی.
‫درسته!
‫مشاهدات زیست سنجی...
‫نشون میده که ضربانتون به طرز غیر عادی ای بالاست.
‫حتماً به خاطرِ...
‫لوئیس لین ـه.
‫حائز اهمیته که یادآوری کنم...
‫که این لوئیس لینِ دنیای شما نیست.
‫همه چیزش مثل همون ـه.
‫همه چیز، بجز اینکه با یکی دیگه ازدواج کرده.
‫خوشحالم که جان تو دردسر نیفتاد.
‫آره.
‫پدرم خیلی برخورد خوبی با این قضیه داشت ‫و جالب بود.
‫میشه از طرف من از جان عذرخواهی کنی؟
‫نمیخواستم...نمیخواستم انقدر از دستش عصبانی بشم.
‫چیز مهمی نیست.
‫ولی یه جورایی هست!
‫میدونم ازت خواستم قرار بذاریم و بریم اونجا...
‫که آخرش اینجوری قشنگ بزنم خرابش کنم، ولی...
‫فکر کنم بیشتر از هر چیزی...
‫به یه دوست نیاز داشته باشم.
‫باشه.
‫باشه...
‫خب، به شرط اینکه بتونیم با هم وقت بگذرونیم.
‫آره، میدونم که دوست ها همین کار رو میکنن.
‫پس...
‫میدونی، تو بودی که ملاقاتمون رو خراب کردی.
‫هوی! پس حالا دیگه...
‫- نمیخوای دوست باشیم؟ ‫- میدونی...
‫حالا بهش فکر میکنم.
‫خیلی خب.
‫تگ؟
‫- باهام چیکار کردی؟ ‫- چی؟
‫- بهم بگو! ‫- هِی، رفیق.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»