‫آنچه در «سوپرمن و لوئیس» گذشت...
‫بیا روی دلیل اومدنمون به اینجا تمرکز کنیم: خانواده
‫انرژی بصری از خودت ساطع کردی.
‫تقریباً به چند تا بچه صدمه زدی.
‫بابام گفت احتمالاً حفرۀ گاز متان بوده.
‫- دست «تگ هریس» شکسته. ‫- اون برادرته؟
‫شنیدم جوردن برای خودش ستارۀ فوتبالی ـه.
‫این شد یه چیز!
‫نمیذارم مورگان ادج، این شهر رو نابود کنه.
‫این یکی از دلایلیه که...
‫باید میومدم اسمالویل.
‫- میزنه نابودت میکنه! ‫- بذار سعیش رو بکنه.
‫خودت میدونی اون قادر به انجام چه کارهایی ـه!
‫کمکم کن سیاره ـت رو نجات بدیم، سم!
‫[کانادا؛ ساسکاچوان؛ شش سال قبل]
‫از مسیر دور نشید.
‫حاضر باشید.
‫با علامت من! ترمز!
‫حالا احیا شروع میشه.
‫پاس!
‫آره!
‫آره آقا! یوهو! ماشالا تیم «کروز»!
‫این چند وقته داشتم به همه میگفتم...
‫که وقتی این قرار عملی بشه...
‫میتونیم یه دستی به میدون بکِشیم.
‫مثلاً یه تابلوی امتیازاتِ جدید بذاریم.
‫اینجوری مثل قدیما که بازی میکردم ‫جمعیت رو میکِشونه.
‫آره.
‫- یه چیزی تو این مایه ها؟ ‫- آره فکر کنم.
‫مربی گروه تشویق کنندگان، همسر منه: لانا!
‫آره، تازه توی بانکتون هم کار میکنه.
‫راستی طرفدارِ پر و پا قرصِ تغییراتیه که ‫ایجاد کردید.
‫- یکی از کارمندهای منه؟ ‫- بله آقا.
‫پس اصرار دارم شام رو با ما بخورید.
‫فکر بدی هم نیست.
‫دفاع!
‫خیلی جیگر داره که میاد اینجا.
‫اونم بعد از اینکه قشنگ میخواست بکُشتت؟
‫ولی خب نمیتونم اثباتش کنم.
‫فردا مردم شهر رأی گیری میکنن،
‫که بهش حقوق معدنکاری رو بدن یا نه.
‫به خاطر همین داره به همه جا سر میزنه...
‫تا همه اونو به عنوان یه مرد مردم دوست ببینن،
‫و وانمود کنه که واقعاً میخواد...
‫پول بریزه توی این منطقه.
‫پسر، چقدر آدم اینجا جمع شدن، مگه نه؟
‫بابا؟
‫میدونم غافلگیر شدی ولی اولین بازیِ فصلِ «جان» ـه.
‫هیچوقت به هیچکدوم از بازی های من نمیومدی.
‫اون کلارک ـه؟
‫خیلی خب، یالا، دفاع! ‫برید، شروع کنید!
‫- کنت! ‫- بله مربی؟
‫نه، تو رو نمیگم. اون یکی!
‫- کوتوله! ‫- بله مربی؟
‫ببین، الان بهت نیاز دارم.
‫ازت میخوام اون توپ رو برام بیاری.
‫- میشنوی چی میگم؟ ‫- بله مربی.
‫- آره! ‫- بله، مربی.
‫هِی، یالا!
‫یالا، مثل تمرین می مونه.
‫این با تمرین فرق داره.
‫نه، ببین، تو از پسش بر میای، باشه؟
‫تو میتونی! فقط برو!
‫حالا شمارۀ 24، جوردن کنت...
‫وارد بازی میشه.
‫برو بریم!
‫آماده...
‫پاس!
‫توپ رو گرفت! ‫جوردن، برو!
‫برو! برو! برو!
‫تاچ داون، برای تیم کروز! ‫(تاچ داون: حرکتی در فوتبال آمریکایی)
‫ایول جوردن!
‫چیزی هست که میخوای بهم بگی؟
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
‫ولی بیاید انقدر هم مغرور نشیم.
‫تفکرات اشتباه زیادی داشتیم.
‫ولی امشب،
‫توپ بازی امشب میرسه به...
‫کوتوله، جوردن کنت!
‫بیا بگیرش.
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫چیو؟ که فوتبالش خوبه؟
‫خوب نیست!
‫اون یه بچۀ 50 کیلوییه که خیس شده.
‫تا حالا دومینو هم بازی نکرده.
‫حالا اومده با بازیکنانی که دو برابرش هیکل دارن ‫شاخ به شاخ میشه؟
‫اون یه سری قدرت داره ولی تو بهم نگفتی.
‫خب، احتمالاً دیگه...
‫هیچوقت این اتفاق نمیفته.
‫لب کلام، اون قدرت خاصی نداره.
‫فقط میخوام حواسمون بهش باشه.
‫به خاطر همین اومدید اسمالویل؟
‫نه! خب...آره، یه جورایی.
‫حالا اومده فوتبال بازی میکنه؟
‫اشتباهه!
‫خانوادۀ کنت نباید مرکز توجه ها باشه.
‫پسرهام باید زندگی هاشون رو بکنن.
‫بابا، من و کلارک حواسمون به اوضاع هست.
‫کلارک؟ چطوری داره کمک میکنه؟ ‫با مربیگریِ تیم؟
‫پیش بچه هاشه!
‫کاری که تو هیچوقت نکردی!
‫خوشم نمیاد که اولویت هاش دارن تغییر میکنن.
‫بهش میگن «پدر بودن».
‫ای بابا، بس کن دیگه!
‫حق با توئه.
‫دیگه بسه.
‫ببین، از نگرانیت ممنونیم. جداً همینطوره.
‫- ولی میدونیم داریم چیکار میکنیم. ‫- میدونید؟
‫یه روانیِ زره پوش برای خودش آزاده...
‫که میخواد بکُشتت، اونوقت اولویت تو انگار...
‫مربیگریِ پسرهامه! آره!
‫همیشه یه سری روانی هستن که میخوان بکُشنم.
‫باید اینو بفهمی...
‫که ارتش ازت وحشت داره!
‫هر تغییری توی روتین کاریت رو متوجه میشن.
‫این منم که نمیذارم کاری بکنن!
‫آره و قدردان این کارِت هستیم.
‫وقتی از متروپلیس رفتید، احساس خطر کردن.
‫کسی توی آسمونا ندیدت.
‫گروه های خلافکار مثل «اینترگانگ»...
‫به همین زودی دارن فعالیت هاشون رو بیشتر میکنن.
‫بالا دستی ها میخوان...
‫زندانی های با ریسک بالا رو ‫از زندان متروپلیس جابجا کنن.
‫چرا؟ چون اگه سوپرمن اونجا نباشه...
‫زندان در برابر حملات، آسیب پذیرتر میشه.
‫خب که چی؟ اون باید از یه زندان مراقبت کنه؟
‫حسن نیتت رو نشون بده.
‫جابجایی زندانیان رو اسکورت کن.
‫میخوان «تدیوس کیلگریو» رو منتقل کنن.
‫نابغۀ روانی ای که با تنفر از تو افراطی تر هم شده.
‫اگه مشکلی پیش بیاد، میام اونجا...
‫ولی وقتی که باید پیش خانواده ام باشم رو...
‫به خاطر نشون دادن حسن نیت دور نمیندازم.
‫پس نمیخوای به نصیحتم گوش کنی؟
‫من برای تو کار نمیکنم، سم.
‫باشه.
‫یه روز جدید در خونۀ کنت ها!
‫بذارید کیفم رو از ماشین بیارم.
‫میخوام این آخر هفته رو اینجا بمونم.
‫شاید اگه خودم هم باشم، آسون تر بشه.
‫آهای، پوستر روی بازیِ «مدن 21» اومد! ‫(بازی فوتبال آمریکایی)
‫اون اصلاً از فوتبال خوشش نمیاد.
‫خب که چی؟ کامل تر شده.
‫پیش میاد.
‫قبلنا من توپ های بازی رو میگرفتم.
‫قبل از اینکه این مصدومیتِ...
‫احمقانۀ انفجار آتیشی که احتمالش یک به یک میلیونه ‫اتفاق بیفته.
‫دکتر بهت زمان مشخصی داده...
‫که اونو در بیاری یا نه؟
‫احتمالاً به بازی های پلی آف برسم.
‫ولی اگه دریافت کننده ـمون...
‫نتونه توپ رو دریافت کنه، نمیتونیم به پلی آف برسیم.
‫چی گفتی؟
‫آروم باش، «ولنیتز».
‫تو بدبختِ بی پول، داری منو مسخره میکنی؟
‫خدمتکار؟
‫شاید بهتر باشه پول این یارو رو قبلش بگیری،
‫مگر اینکه بخواد پول اون بالِ بوفالوها رو قسطی بده!
‫هِی، هِی، هِی!
‫بچه ها، بچه ها، بچه ها، بچه ها، بچه ها.
‫- هِی، هِی، هِی. ‫- بیخیال پسر!
‫- چیکار میکنی؟ ‫- آروم باشید.
‫ارزشش رو نداره.
‫شنیدم یکی از مُهره های منی!
‫توی بانکم کار میکنی.
‫آها، آره.
‫خب، میدونید، با کمال احترام...
‫من قبل از اینکه...
‫شرکتتون اون شعبه رو بگیره، اونجا کار میکردم.
‫حالا از کارِت راضی هستی؟
‫برای این وارد امور مالی شدم که به مردم کمک کنم.
‫ولی اخیراً حس میکنم...
‫تنها مردمی که دارم بهشون کمک میکنم ‫سهام داران هستن.
‫بانکداری میتونه برای کسی با ظرفیت های تو...
‫کارِ ناخوشایند...
‫و محدود کننده ای باشه.
‫به پرونده ـت نگاه کردم.
‫با نمرات عالی از دانشگاه استنهوپ فارغ التحصیل شدی.
‫- زندگیِ اینجا رو دوست دارم. ‫- قطعاً همینطوره.
‫شاید بتونی چیزی پیدا کنی که بیشتر در خورِ...
‫استعدادهای منحصر به فردت باشه.
‫اگه میخوای واقعاً تأثیر گذار باشی...
‫میتونم کمکت کنم.
‫به خودم افتخار میکنم...
‫که به مردم کمک میکنم ‫تا به بهترین حالت خودشون دست پیدا کنن.
‫- این وحشیانه ـست! ‫- [ادج برای سود معدنکاری می کند نه برای مشارکت]
‫ادج از شهردار استفاده کرد تا ‫اطلاعاتِ غلطش رو طوطی وار منتشر کنه...
‫پس منم باید جوابشون رو میدادم.
‫آره، ولی انگار داری با یه کلاس اولی بحث میکنی.
‫شهردار همه ـش حرف از «شغل» میزنه،
‫اونوقت تو یه لیست از نقض قوانین حفاظت از محیط زیست
‫حقه های تورم نرخ رهن،
‫و یه دستۀ کامل از کارگرهای گُمشده، آماده کردی.
‫دقیقاً به خاطر همین استخدامت کردم.
‫حتی ویرایش کار خودم رو هم کردم.
‫اونجاش هنوز یه کم کار داره.
‫کجاش؟
‫راستش ساعت 10 شب باز نیستیم!
‫قرارداد قدیمیت.
‫بده به وکیلت!
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫از اون مقاله ای که...
‫قصد داری فردا منتشر کنی، باخبریم.
‫از کجا میدونستی؟
‫مطمئنم وکیلت برات توضیح میده که...
‫هر اقدامی بکنی...
‫نقض قراردادِ قبلیت محسوب میشه.
‫بهت که گفتم نابودت میکنه!
‫اشکالی نداره.
‫ادج فقط میخواد بترسونتمون.
‫آره، قشنگ هم داره جواب میده.
‫«گزت» نمیتونه از پسِ یه لشکر از...
‫وکلای ادج بر بیاد.
‫ما حتی یه وکیل هم نداریم.
‫ولی فردا رأی گیری ـه.
‫متأسفم، لوئیس. ‫ولی تا وقتی این قضیه راست و ریست نشه...
‫نمیتونم ریسک کنم و حتی یه کلمه ‫از چیزایی که مینویسی رو چاپ کنم.
‫باورم نمیشه اینجوری شد.
‫[بهترین جوان دریافت کنندۀ شهر] ‫[تگ هریس]
‫دست شکستۀ مزخرف!
‫گچِ مزخرف!
‫چه بلایی داره سرم میاد؟
‫قرمز، 57. ‫آماده، پاس!
‫گرفتمش!
‫نباید مغرور بشی. ‫گناه کبیره ـست!
‫تا وقتی از خط گل رد نشدی، خوشحالی نکن.
‫باشه، آقایی که با سرعت فراصوت می دوئی!
‫برو!
‫خب...
‫خب، به خاطر همین توی دفاع بازی میکنه.
‫آهای، خوبی؟
‫آره.
‫آره، فقط...فقط سخته!
‫آخه من نیمکت نشین شدم...
‫و جوردن توپ بازی رو گرفت!
‫میفهمی؟
‫راستش رو بخوای فکر نکنم ‫این برای هیچکدوم از بازیکن ها...
‫منصفانه باشه.
‫خب، اون که کل پُست های تیم رو نگرفته.
‫هنوز فرصت داری تا خودتو نشون بدی.
‫کلارک؟
‫شوهرِ زیبا...
‫عشق زندگیم...
‫و قهرمانِ عزیز و شخصیِ خودم!
‫یه درخواست کوچولو داشتم.
‫ربطی به بابات داره؟
‫نه، داره کارهای مربوط به امنیت ملی میکنه.
‫به گردهمایی مربوط میشه.
‫داشتم فکر میکردم حالا که مقالۀ من پاره شد...
‫و عملاً نمیتونم حرفی از مورگان ادج بزنم...
‫بهترین کاری که میشه کرد اینه که ‫پسر مورد علاقۀ اسمالویل رو آورد وسط.
‫یه سر بیا اونجا و یه کم از عدالت صحبت کن.
‫خیلی خب.
‫خب، وقتی با این لحن ازم میخوای...
‫- باشه، حتماً میام. ‫- عالیه.
‫با اجازه ـت، من دیگه میرم.
‫همین الان فهمیدم ادج رفته معدن.
‫وایستا ببینم، میخوای بری باهاش رو در رو بشی؟
‫اونم بعد از اینکه یه نفر رو فرستاد سراغت؟
‫ببین، ادج فکر میکنه منو یه گوشه گیر انداخته.
‫اگه یهویی سر و کله ام پیدا بشه ‫و یه کم ناراحتش کنم...
‫شاید یه حرفی از دهنش پرید.
‫اگه صبر کنی، منم میتونم باهات بیام.
‫نه، لازم نیست. تو تمرین داری!
‫از پس کارهای خودم بر میام.
‫[خوش آمد گوییِ شهردار «دین» به مورگان ادج ‫برای ورود به اسمالویل]
‫پس چی شد این افشاسازیِ بزرگ لوئیس لین؟ هان؟
‫بهت که گفتم چیزی بر علیه ادج نداره.
‫انگار خیلی از خودت راضی هستی...
‫که داری طرفداریِ یه میلیاردرِ مغرور رو میکنی.
‫من فقط دنبال چیزی ام که به نفع این شهره.
‫در حال حاضر به نظرم خیلی واضحه که...
‫چیزی که به نفعه، مورگان ادجه که ‫داره اشتغال زایی میکنه.
‫خب که چی؟ باید نادیده گرفت که اون یه عوضیه؟
‫چرا عوضیه؟ هان؟
‫چون یه کم پول ریخت و پاش میکنه؟
‫به نظرت زشت نبود که...
‫منو یه گوشه گیر آورد...
‫و در مورد شغلم ازم پرسید؟ ‫بهم قول فرصت داد؟
‫میزبانمون بود. ‫فقط داشت دوستانه رفتار میکرد.
‫حتی نپرسیدی معذب شده بودم یا نه.
‫اصلاً برات مهمه؟
‫حرف های عاشقانه که بهت نمیزد.
‫عزیزم، منم دقیقاً همونجا بودم.
‫موضوع تو نیستی.
‫من ناراحت شدم!
‫منو معذب کرد،
‫اونوقت تو اصلاً نفهمیدی.
‫ازدواجمون به این مرحله رسیده؟
‫باشه لانا، پس میخوای با یارو در بیفتم...
‫چون به خودش اجازه داد باهات حرف بزنه؟
‫ای خدا!
‫آخه میتونستم جلوی رئیست هم عوضی بازی در بیارم،
‫ولی اونموقع دیگه عصبانی میشدی، مگه نه؟
‫هِی، صبر کن. ‫لانا، منظور بدی از حرفم نداشتم.
‫حالا هر چی! ‫میرم یه کم هوا بخورم.
‫لانا...
‫خانم لین!
‫اومدی یه سر به تشکیلاتمون بزنی؟
‫خب، بعد از اتفاقی که توی نیو کارتیج افتاد...
‫ترجیح میدم توی یه تونل تاریک، دنبالت نیام.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫ببین، یه جورایی خسته شدم از ‫این لهجۀ ساختگیِ بریتانیاییت...
‫و از این عوام فریبیِ ‫«میلیاردری در بازی فوتبال در تلاش برای همرنگ شدن».
‫میتونم بهت اطمینان بدم که لهجه ـم واقعی ـه.
‫- جایی بزرگ شدم که... ‫- ای خدا، به من چه؟
‫بذار همه چیز رو دونه دونه بهت بگم.
‫اولش اومدی داستانم رو عوض کردی،
‫بعدش یه آدمکش فرستادی...
‫که نزدیک بود شارون پاول رو بکُشه.
‫حالا نوچه ـت رو فرستادی تا حرفۀ منو تهدید کنه؟
‫بذار من بهت بگم چی میشه.
‫اگه ازم شکایت کنی، منم شکایت میکنم.
‫بعدش سوابقت مورد بررسی قرار میگیرن...
‫و این برای خودت یا برای نام تجاریت، ‫عاقبت خوبی نداره.
‫به به!
‫به همه چیزش فکر کردی.
‫چرا اسمالویل؟
‫شهرها و معدن های دیگه ای هم هستن.
‫چرا این همه به خودت زحمت میدی؟
‫جالبه! منم میخواستم همین سؤال رو ازت بپرسم!
‫روزنامه نگاری که شهرت جهانی داره...
‫و دو بار جایزۀ پولیتزر رو گرفته...
‫میاد اینجا!
‫با اون شوهر بیکار...
‫و دوتا پسر نوجوونت.
‫به نظر میرسه اینجا یه چیزی هست...
‫که خیلی برات مهمه.
‫شاید بعداً فهمیدم اون چیه.
‫الان تهدید کردی؟
‫خب، میتونم بهت کار قدیمیت رو برگردونم...
‫به شرط اینکه طبق قوانین پیش بری،
‫ولی بیا روراست باشیم،
‫دیگه هیچوقت توی «دیلی پلنت» کار نمیکنی.
‫دیگه از دوران اوجت فاصله گرفتی،
‫و داری بازی پر ریسکی رو میکنی ‫که میدونی توش شکست میخوری.
‫بهتره تا وقتی فرصتش رو داری بکِشی کنار.
‫راستش یه برگ برندۀ دیگه دارم.
‫میخوام با خودم بیارمش توی گردهمایی شهر.
‫شاید اونموقع بتونیم بیشتر صحبت کنیم.
‫فعلاً دیگه کاری باهات ندارم.
‫مگر اینکه این چِندش، چیزی برای گفتن داشته باشه.
‫همین انتظار رو داشتم.
‫[به معادن «شوستر» خوش آمدید]
‫بدبختی پشت سر بدبختی!
‫حرکاتی مثل اینه که...
‫باعث میشه دلم بخواد مربیگری رو بذارم کنار...
‫و یه پیتزا فروشی باز کنم.
‫فکر میکنی خنده داره، هریس؟
‫میدونی چیه؟ اگه تو بودی، این توپ رو میگرفتی.
‫البته اگه نمیرفتی توی اون مهمونی...
‫و دستت رو به فنا نمیدادی.
‫امیدوارم اون مهمونی ارزشش رو داشته باشه، نابغه!
‫میدونید، امروز میخواستم همه ـتون رو...
‫یه ذره زودتر مرخص کنم.
‫ولی فکر میکنم باید روی ‫خطاهای روانی ـمون کار کنیم.
‫این بازی 20 درصد جسمانی...
‫و هشتاد درصد روانی ـه.
‫و به محض اینکه بتونیم این موضوع رو درست کنیم...
‫میتونیم بیشتر از اینجور چیزا، موفقیت کسب کنیم.
‫«تکرار»، مادر همۀ مهارت هاست.
‫ژنرال لین صحبت میکنه.
‫گزارش وضعیتِ کیلگریو رو میخوام. بگو!
‫تأیید میشه، ژنرال. ‫زندانی در حال انتقال ـه.
‫انیشتین، زمان رو...
‫به چشمِ یه توهم میدید.
‫توهمی که مجبورمون میکنه ساعت مُچی بندازیم.
‫احیاناً ساعت ندارید؟
‫چیز قشنگیه!
‫ساعت آنالوگی هم هست!
‫خوش به حالت!
‫خیلیا دیجیتالی استفاده میکنن.
‫اونا دنبال لقمۀ آماده ان.
‫ناراحت کننده ـست.
‫مردم دارن لوس بار میان!
‫به نظرم یه تلنگری میخوان که بیدارشون کنه.
‫موضوع اینه که، اون یه آدامس نیست.
‫یه صمغِ بسپار زنجیرىِ حساس به دماست...
‫که توی سینک ظرفشویی سلول زندانم درستش کردم.
‫در سطح اتمی، به شدت جیوه داره!
‫که اگه با لرزش مشخصی که...
‫یه ساعت مُچیِ تیک تاک کننده داره ترکیب بشه،
‫خب...
‫سه، دو،
‫یک.
‫تگ، خوبی؟
‫تگ؟
‫خوبم! خوبم!
‫این باید در ذهنمون نقش ببنده که...
‫اینجور اتفاقات دیگه نمیفتن.
‫چون این غیرقابل قبوله!
‫شماها بهتر از این حرفایید.
‫نیروهای ناشناسی به...
‫ونِ انتقال زندان متروپلیس حمله کردند.
‫ببینید زندانی کجاست. ‫«تدیوس آر کیلگریو».
‫بالاترین سطح تهدیدِ ممکن!
‫واحد «بیشاپ شش»، ‫اینترگانگ به ونِ انتقال زندان حمله کرد.
‫«بیشاپ شش»، جواب بده.
‫بابا، یه مشکلی پیش اومده.
‫یه کمک ریز میکنید لباسم رو در بیارم؟
‫خداییش؟ رفتی بابات رو برام آوردی؟
‫گچ دستت چی شد؟
‫داشت دیوونه ام میکرد، پس...
‫درش آوردم.
‫- تگ، متأسفم... ‫- ببین، بیخیال!
‫دستم داره بدجوری اذیتم میکنه.
‫به هر حال که نمیتونم تمرین کنم. ‫پس میرم.
‫بیشاپ شش، لطفاً جواب بده. ‫اولویتِ سطح یک!
‫- بابا... ‫- کیلگریو فرار کرده.
‫- یه چیزی میلنگید که... ‫- جان، جان.
‫بعداً درباره ـش حرف میزنیم، باشه؟
‫خبرم کردن. باید برم.
‫بیشاپ شش، کیلگریو رو پیدا کردیم.
‫«خیابان 25 بیکن کورت». ‫لطفاً برید اون سمت.
‫به زودی میبینمت، آسمون بزرگ! ‫(لقب سوپرمن: پسرکِ پیشاهنگِ آسمون بزرگ)
‫هنوز خبری از کیلگریو نیست،
‫ولی اونقدر میگردم تا پیداش کنم.
‫پسرا، باید برای یه موضوع اورژانسی ‫برگردم وزارت دفاع.
‫میخواستم بگم...
‫بابت تغییراتی که باید تحملشون کنید، متأسفم.
‫جوردن، میدونم داری نشونه های خاص بودن ‫از خودت نشون میدی.
‫واقعاً خیلی چیز مهمی نیست.
‫آره. آره، بیخیال بابابزرگ.
‫همون بچۀ همیشگی ایه که ‫یه کم از بچه های معمولی بهتره!
‫خیلی خب...
‫چیزی که ازش مطمئنم اینه که باباتون خیلی خاصه.
‫نمیخواستم اینو بدونید، ولی خب اینجوری شد دیگه.
‫و با توجه به اینکه باباتون مهمترین نیروی خِیر...
‫در کل دنیاست...
‫پس یعنی شما هم یه وظیفه ای دارید.
‫وقتش رو هدر ندید!
‫سعی کنید به این فکر کنید که...
‫وقتی باباتون حواسش سر جاش نباشه...
‫جون مردم به خطر میفته.
‫میفهمید؟
‫- بله. ‫- آره.
‫پس رفتار مناسبی داشته باشید.
‫و محض اطلاعتون...
‫دیشب بازی خیلی خوبی بود!
‫نظرت چیه؟
‫میخوای به مهمونی ولنیتز بری یا نه؟
‫نگران تگی؟
‫آره.
‫- بذار به سارا زنگ بزنم ببینم میرسونتمون یا نه. ‫- باشه.
‫و مورگان ادج، وعده های زیادی داد.
‫و موضوع اینه که...
‫به تک تک اون وعده ها عمل کرد.
‫پس من میگم، منتظر چی هستیم؟ هممم؟
‫بیاید این پیشنهاد رو تصویب کنیم...
‫و اون معدن ها رو راه بندازیم.
‫باشه؟
‫خیلی یک طرفه ـست. رقت انگیزه!
‫- کلارک کلاً جواب نداد؟ ‫- حتماً سرش شلوغه.
‫با دستیار مربی بودنِ تیم فوتبال؟
‫توی مزرعه خیلی کار میکنه.
‫عه.
‫خیلی خب.
‫خب، فکر کنم منم برم مخالفین رو تحریک کنم.
‫البته اگه مخالفی پیدا بشه.
‫سلام، کلارک هستم. ‫پیغام بگذارید.
‫سلام، کجایی؟
‫تو عملاً آخرین شانس من...
‫برای ارائه دادنِ دیدگاه من به این قضیه ای.
‫میدونی که خودم حاضر بودم انجامش بدم،
‫ولی نمیخوام با یه شکایت، ورشکسته بشم.
‫زود باش!
‫سلام، لوئیس.
‫خوبی؟
‫نه واقعاً. ‫من یه جورایی بازندۀ بدقلقی ام.
‫میخوای امشب یه نوشیدنی با هم بخوریم؟
‫یعنی بدون بچه ها، بدون شوهرها!
‫دوتایی با هم بریم بیرون. ‫بهت قول میدم خوش میگذره.
‫همۀ کسانی که با اهدای حق انحصاریِ...
‫معادنِ شوستر، به شرکت «ادج انرکورپ» موافق هستن.
‫- موافقم! ‫- موافقم!
‫همۀ مخالفین؟
‫مخالفم!
‫با این پیشنهاد موافقت میشه.
‫چه ساعتی میخوای قرار بذاریم؟
‫عزیزم، خیلی خیلی متأسفم که نتونستم بیام رأی گیری.
‫میدونم. اشکالی نداره.
‫چرا، اشکال داره. ‫و تو داری میریزی توی خودت!
‫جاسوسیِ ضربان هام یا هر کاری که میکنی رو نکن.
‫وقتی عصبی میشی، فکت رو جمع میکنی.
‫- عصبی نیستم. ‫- خب، باید باشی!
‫گفتم میام اونجا ولی نیومدم.
‫کلارک، میشه الان بیخیال بشیم؟
‫- حوصله ـش رو ندارم. ‫- فقط میخوام عذرخواهی کنم.
‫- و میخوام بدونی که... ‫- عزیزم، نیازی به عذر و بهانه ندارم.
‫میدونم که عذرت چیه. ‫تو سوپرمنی!
‫- لوئیس. ‫- باشه قبول، عصبی ام.
‫و میدونم که نامعقوله، چون میفهمم که...
‫جون مردم در خطر بوده...
‫ولی این قضیه خیلی برام مهم بود.
‫و راستی رأی گیری رو باختیم...
‫و الان عذاب وجدان دارم...
‫که میخواستم کاری رو بکنی که خودت گفتی حاضری بکنی.
‫از اول آشناییمون میدونستم چی در انتظارمه.
‫و عصبانی نمیشم که شب های قرار...
‫یا سالگردها یا شام های خانوادگی رو...
‫به خاطر یه احمق با یه بمب اتمی از دست میدی.
‫ولی اخیراً با این جریاناتی که برای پسرها افتاده،
‫و اینکه یه سره گوشِت به بابامه...
‫حس میکنم توی لیست اولویت هات...
‫واقعاً خیلی پایینم.
‫واقعاً این حس رو داری؟
‫الان و در این لحظه که شاید فردا ازش پشیمون بشم...
‫آره، همین حس رو دارم.
‫تاکسیم اومد.
‫لانا پیشنهاد داد بریم بیرون نوشیدنی بخوریم و ‫منم بدجوری دلم میخواست.
‫- لطف کردی اومدی! ‫- برای عرض ادب اومدم.
‫میخوای از عرض ادب حرف بزنی؟
‫نظرت چیه عرض ادبت رو اینجوری نشون بدی ‫کارِت رو انجام بدی؟
‫من که خیلی به دید کار بهش نگاه نمیکنم، ژنرال!
‫بیشتر شبیه ندای مسئولیت پذیری ـه.
‫چیزی که من و تو توش وجه اشتراک داریم.
‫پس حالا که اینجام...
‫نظرت چیه با همدیگه این قضیه رو حل کنیم؟
‫چرا مردها همه چیز رو میخوان یه کاریش بکنن؟
‫خودتون چی؟ با هم مشکلی ندارید؟
‫16 سال از ازدواجمون میگذره.
‫ولی لحظات خوب خودمون رو هم داریم.
‫مشخصه که در مورد ادج، باهاش مخالفم...
‫ولی واقعاً به این احترام میذارم که ‫چقدر اینجا رو دوست داره.
‫آره.
‫تو و کلارک که قشنگ معلومه خیلی با هم خوبید.
‫چی بگم والا.
‫بعضی وقتا حس میکنم هر چی مسن تر میشیم،
‫هر چی مسئولیتمون بیشتر میشه،
‫عشق و عاشقی، بیشتر این وسط گُم میشه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫کلارک قدیمی ترین دوستمه.
‫از قدیم الایامه که اونو میشناسم.
‫آره، توی دبیرستان با هم قرار گذاشتیم،
‫تا اینکه به کلی غیبش زد.
‫بعدش فهمیدم رفته متروپلیس!
‫وقتی فهمیدم با خودم گفتم: «صبر کن ببینم، چی؟»
‫«کلارک رفته توی شهر بزرگ؟»
‫وقتی برگشت به اینجا سر بزنه، ‫یه آدم کاملاً جدید شده بود.
‫با اعتماد به نفس و به خود مطمئن بود.
‫صاف وایستاده بود و خیلی تیز هوش بود.
‫خیلی طول نکِشید تا بفهمم.
‫به خاطر تو بود!
‫- بفرمایید. ‫- ممنونم.
‫سوزشی که...
‫از شکستِ سالن شهرداری داشتم رو میشوره میبره!
‫یه جورایی دلم برای برادرت میسوزه.
‫کل زندگیش محبوب بوده.
‫چیزیش نمیشه.
‫نکته ـش همینه.
‫بچه های محبوبی مثل جاناتان...
‫واقعاً نمیدونن چطوری باید ‫مثل افراد طرد شده رفتار کنن.
‫آخه، انگار خیلی سر در گُم ـه.
‫ما توی چه دسته ای قرار میگیریم؟
‫من و تو، جوون های خیلی ناراضی هستیم.
‫خودسر! تقریباً پانک رانک! ‫(نوعی سبک موسیقی)
‫یعنی...
‫من با بیرون اومدن از تیم تشویق کنندگان ‫با مادرم مخالفت کردم...
‫تو هم با این فوتبال بازی کردنت!
‫راستش یه جورایی خوشم میاد که توی تیمم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خوبه که آدم توی یه کاری خوب باشه.
‫این چند وقت هیچ اضطرابی نداشتم.
‫از اینجا خوشم میاد.
‫احساس میکنم بعد از مدت ها، برای اولین بار...
‫خوشحالم!
‫شاید به خاطر اینه که...
‫توی همنشینی که داری، خیلی شانس آوردی.
‫بریم برادرت رو نجات بدیم؟
‫بذار پنج دقیقه بهش وقت بدیم. ‫شاید تونست اوضاع رو عوض کنه.
‫به نظر کاملاً منصفانه میاد.
‫ببخشید، درستش میکنم.
‫پول یه همبرگر رو نمیتونی بدی.
‫چطور میخوای پول یه میز به این قشنگی رو بدی؟
‫- هان؟ هان؟ ‫- متأسفم.
‫هِی، هِی، چه خبره؟
‫تو دخالت نکن، کنت!
‫چه خبره؟
‫نمیدونم...
‫میرم ببینم حالش چطوره.
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫میدان «گلن مورگان».
‫کیلگریو کجاست؟
‫فقط گفت بیارمت اینجا.
‫برای اینکه این تفنگ صوتی کار کنه...
‫باید توی بُرد نزدیکتر گیرت میاوردم.
‫حالا توجه کن!
‫بذار بهت نشون بدم این جیگر چیکارا میکنه.
‫کلی وقت داشتم تا به تو فکر کنم.
‫تمام فکر و ذکرم، ‫دنبال کردنِ الگوهای رفتاریت بود.
‫متوجه شدم چند وقتیه که خیلی کم...
‫توی متروپلیس بودی.
‫اونجوری بود که فهمیدم...
‫که بچه های بالا، منو منتقل میکنن...
‫به یه زندانِ امن تر.
‫ظاهراً جای دیگه ای مشغولی.
‫همین باعث میشه حواست جمع نباشه.
‫آسیب پذیر باشی!
‫سست عنصر باشی!
‫تگ، فقط دووم بیار.
‫تگ، فقط نفس عمیق بکِش.
‫نفس عمیق بکِش! همه چی درست میشه.
‫هِی داداش...
‫نباید بهم نزدیک بشی.
‫باید مکان یاب اضطراری رو استفاده کنی، باشه؟
‫- فکر کنم من این کار رو باهاش کرده باشم. ‫- چی؟
‫- چی میگی برای خودت؟ ‫- مهمونی و آتیش!
‫فکر کنم دیدِ حرارتیم باعث اون انفجار شده باشه،
‫- و یه جوری روش تأثیر گذاشته. ‫- خیلی خب، ببین...
‫میتونی بعداً این تئوریت رو به «بیل نای» بگی، باشه؟ ‫(بیل نای، معروف به مرد علم)
‫- الان به بابا نیاز داریم، جوردن. ‫- یادته بابابزرگ چی گفت؟
‫بابا مشغول نجات دنیاست.
‫ببین، اون تنها کسی نیست که ‫میتونه از پس این کار بر بیاد.
‫جان، بهم اعتماد کن.
‫جوردن!
‫نفس عمیق بکِش. همه چی درست میشه.
‫مکان یابِ اضطراری کجاست؟
‫جان، باید همین الان از اینجا بریم.
‫به بابا نیاز داریم.
‫ازت میخوام پاشی. جوردن!
‫بابا!
‫کیلگریو افتاده روی زمین. ‫بیاید برش دارید.
‫واحدهای پزشکی هم بفرستید. ‫یه سری تماشاچی در محل آسیب دیدن.
‫تگ!
‫جوردن، جوردن!
‫هوای اینجا رقیق ـه. ‫بهت کمک میکنه تا آروم بشی.
‫خوبی؟
‫جوردن!
‫اتفاقی...
‫اتفاقی که برای تگ افتاد...
‫سعی نکن بگی تقصیر من نبوده.
‫خودت ویدئو رو دیدی.
‫دیدِ حرارتیم به تگ اون قدرت ها رو داد...
‫نه، روالش اینجوری نیست.
‫- تو از کجا میدونی؟ ‫- راست میگی. نمیدونم.
‫نمیدونم چطور و چرا این اتفاقات دارن میفتن، باشه؟
‫و حقیقت اینه که...
‫هممم...
‫واقعاً به همۀ این چیزا خیلی حسودیم میشد.
‫و از این بابت متأسفم.
‫ولی جوردن، ببین، اینو خوب میدونم:
‫تو هیچوقت به کسی آسیب نمیزنی! هیچوقت!
‫پس هر چی که شده...
‫اتفاقی شده. خب؟
‫اتفاقی شده.
‫[دیلی پلنت]
‫حالا تگ کجاست؟
‫توی وزارت دفاع، پیش دکترهاست.
‫و ظاهراً دارن خیلی خوب ازش مراقبت میکنن.
‫گفتن من این کار رو باهاش کردم؟
‫دادم یه تیم اون ویدئویی که با گوشی گرفته بودن رو ‫بررسی کنن.
‫دیدِ حرارتیت یه انفجار ایجاد کرد...
‫ولی یه مادۀ دیگه هم در کار بود.
‫یه فسفرسانسِ زرد رنگ.
‫فکر میکنیم احتمالاً اون باعث شده...
‫که اون پسر، اَبَر انسان بشه.
‫میتونیم ببینیمش؟
‫خب، پسر، پروتکل های وزارت دفاع خیلی سخت گیرانه ـست
‫نظارتِ 24 ساعته، لاپوشونی، جابجایی!
‫منظور بابابزرگتون اینه که...
‫قراره بره یه مدرسۀ مخصوص...
‫که برای بچه هاییه که اینجور توانایی ها رو دارن.
‫ببینم، پس یه مدرسۀ ویژه ‫برای بچه هایی که قدرت های خاص دارن هست؟
‫- خیلی باحاله! ‫- نه، نیست.
‫چند تا بچه اونجاست؟
‫این محرمانه ـست، ولی بذار اینطور بگم که...
‫بابا!
‫ببینید، بچه ها، باید یه چیزی رو شفاف سازی کنیم.
‫چرا انقدر طولش دادید ‫تا مکان یاب اورژانسی رو استفاده کنید؟
‫چرا همون موقع که فهمیدید یه مشکلی هست ‫بهم زنگ نزدید؟
‫ببین، شاید بد گفته باشم.
‫بد گفته باشی؟
‫نمیتونی به پسرا بگی برای کمک نیان پیشم!
‫هدفم این بود که بهشون کمک کنم...
‫تا خطرات مرگ و زندگیِ کارِت رو ببینن.
‫کارِ من اینه که باباشونم. ‫این کار منه!
‫تو فقط بابای اونا نیستی.
‫تو مهمترین فردِ جهانی...
‫و حالا که اینو میدونن باید به وظایفی که...
‫باهاش همراهه، احترام بذارن.
‫من باید به این وظایف احترام بذارم! من!
‫و باور کن هر روز همین کار رو میکنم.
‫- پس توی عمل نشون بده! ‫- بسه!
‫تمومش کن!
‫این همون مزخرفِ «کشور در اولویت اول» ـه...
‫که وقتی بچه بودم، منو باهاش خر میکردی.
‫لوئیس، خواهش میکنم! الان بحثِ من و تو نیست.
‫نه، بحث تو و بحثِ انتخاب های پدرانه ـته...
‫که اونموقع چقدر مزخرف بودن و هنوز هم مزخرفن.
‫و اینکه ما نمیخوایم اونا رو به پسرامون تعمیم بدیم.
‫من یه تصمیم گرفتم که زندگیم رو وقف ارتش بکنم.
‫میتونستی جفتش رو انجام بدی.
‫کلارک داره همین کار رو میکنه،
‫و میبینم هر روز داره باهاش سر و کله میزنه،
‫پس چطور جرئت میکنی بهش بگی ‫نمیتونه این پدری که الان هست باشه...
‫چون تو هیچوقت به خودت زحمت ندادی امتحانش کنی.
‫اگه بازم بهمون فشار بیاری، ‫دیگه اینجا جایی نداری.
‫باشه.
‫وسایلم رو برمیدارم.
‫یه مسیر طولانی در پیش دارم.
‫الان پنکیک تو رو هم میارم، عزیزم.
‫و برو بریم.
‫این برونتوسورِ دوست داشتنی کوچولو برای توئه! ‫(نوعی دایناسور)
‫- صبح بخیر. ‫- سلام مامان.
‫بابا داره پنکیک درست میکنه.
‫هنوز یه دونه ـشون رو هم نسوزونده.
‫- چشمم نزنی! ‫- آره، افتاده روی غلتک.
‫گفتم بذارم یه کم دیگه بخوابی.
‫ممنونم.
‫پنکیک های دایناسوری، آره؟
‫آره، یه جورایی تنها تخصص منه!
‫اینطور نیست.
‫هم پنکیک های دایناسوری درست میکنی...
‫هم اینکه کلی برای مردم شهرِت...
‫به خودت زحمت میدی.
‫بیا ببینم.
‫به نظر من که بیشتر از این حرفا تخصص داری.
‫مراقب باش! داری یه جوری میگی که ‫انگار داری ازم تعریف میکنی!
‫ولی چرا بابا باید برای استفاده از دروگر ‫به کمک من نیاز داشته باشه؟
‫مامان، میشه فقط یه لحظه ...
‫روزنامه نگارِ جستجوگر نباشی و...
‫چه میدونم...
‫سورپرایز بشی؟
‫الان از دیدِ من، در جایگاه خیلی خوبی هستی!
‫اگه بچۀ خوبی باشی...
‫شاید یه کادو هم بهت دادم!
‫دیگه داری لوسم میکنی.
‫خب، حق داری لوست کنم.
‫حق داری بدونی که بدون شک...
‫تحت هر شرایطی...
‫یا اینکه من در چه وضعی ام...
‫این، یعنی وقتی که باهات میگذرونم...
‫چیزیه که منو از پس هر مشکلی رد میکنه.
‫اولین چیزی هستی که روزها بهش فکر میکنم.
‫آخرین چیزی هستی که شب ها بهش فکر میکنم.
‫و دوستت دارم.
‫بهتر از این نمیشد!
‫واقعاً بهتر از الان نمیتونست زنگ بزنه!
‫آره!
‫- سلام، سم. ‫- کلارک!
‫ببخشید مزاحم میشم.
‫یه اتفاقی توی «مالاوی» افتاده.
‫هنوز اولویت نشده...
‫ولی حدس میزنم تا یه ساعت دیگه میشه.
‫زنگ زدم به لوئیس، تا اون بهت خبر بده...
‫که خودت تصمیم بگیری...
‫که میخوای بیای یا نه.
‫اونم اونجاست؟
‫همین الان رفت دستشویی.
‫ولی ممنونم که خبر دادی.
‫بهش خبر میدم که زنگ زدی.
‫برو.
‫سریع میام، قول میدم.
‫منتظر می مونم.
‫هِی!
‫منم دوستت دارم.
‫[7734] ‫(معکوسش: جهنم)
‫ستوان «روزتی»، خط رو امن کن.
‫اطاعت، ژنرال. خط امن ـه.
‫بنا به دلایلی معتقدم که بهتره یه نقشۀ روز مبادا...
‫مد نظر بگیریم.
‫میخوام یه پروتکل جدید باز کنی.
‫اسمش رو بذار: «پروژۀ 7734»
‫دقیقاً...
‫اینجا!
‫لطف میکنی؟
‫حالا حق امتیاز این زمین رو داریم...
‫که توش اونقدر ایکس-کریپتونایت داره ‫که میشه باهاش یه ارتش رو زنده کرد.
‫البته اگه بتونیم کاندیداهای مشتاق پیدا کنیم.
‫من که نگران اونش نیستم.
‫چون خودت میدونی، استعداد یاب خوبی هستم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»