‫آنچه در «سوپرمن و لوئیس» گذشت...
‫مامانت میخواسته ما بیایم اسمالویل زندگی کنیم.
‫- این خانواده به اسمالویل نیاز داره. ‫- حدود یه سال پیش...
‫یه مشت قرص های مامانم رو خوردم.
‫خیلی اون قضیه رو بزرگش کرد.
‫کلی روانشناس رفتم.
‫آهای! اون نامزد منه!
‫- نامزد؟ ‫- یه مقاله ـست...
‫که در مورد مورگان ادجه و دارم روش کار میکنم.
‫اون نیومده اینجا تا اسمالویل رو نجات بده.
‫ادج داستانم رو عوض کرد.
‫نمیتونم بذارم این کار رو بکنه.
‫این بهترین نوشته ایه که از زمانی که...
‫- تو مسئول اینجا شدی، نوشتم. ‫- [استعفاء میدم]
‫- استعفام رو دادم. ‫- [اسمالویل گزت]
‫- از کِی میتونی شروع کنی؟ ‫- پس میتونم برم مدرسه؟
‫باید حواسمون به قدرت هات باشه.
‫ظاهراً اثرات نور-اتمیِ اون ناچیزه.
‫اون هیچوقت مثل تو نمیشه، کال ال.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫زیادی توش رنگ آبی داره؟
‫من هنوز نظرم روی رنگ «هانتسمن تربیوت ـه».
‫بابا، تقریباً مطمئنم که اینی که گفتی ‫یه اصطلاح عامیانه برای مدفوع ـه.
‫- هِی! ‫- جاناتان!
‫حالمون رو به هم نزن.
‫در ضمن، داره درست میگه.
‫مامان، میشه یه رنگی انتخاب کنیم بره؟
‫عزیزم، این تصمیم خیلی مهمیه.
‫بالاخره داریم این خونه رو ‫طبق سلیقۀ خودمون در میاریم.
‫البته اگه بتونی تصمیمت رو بگیری!
‫نظرت با این رنگ چیه؟
‫از این رنگ خوشت میاد؟
‫آره، خوبه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫انگار یکی دلش...
‫- «هانتسمن تربیوت» میخواد. ‫- هر چی بجز رنگ بابات قبوله!
‫بیخیال بابا!
‫واقعاً میخوای این کار رو بکنی؟
‫بدون قدرت هات! باشه؟
‫یالا! یالا!
‫باید بهتر از اینا عمل کنی.
‫خیلی خب، کارِت تمومه. ‫دیگه تمومه! تمومه!
‫کلارک؟ کلارک؟
‫گمونم الان که جفتتون میدونید اون سوپرمنه...
‫دلیلی نداره ازتون مخفیش کنه.
‫[چین، گوئیژو] ‫[پل پینگتانگ]
‫اوه!
‫ببینم، پس میتونی...
‫تمام صداهای دنیا رو در یک آن بشنوی؟
‫بیشتر میشه گفت میتونم تمام نوساناتی که...
‫در یک فرکانس صوتیِ جمعی اتفاق میفته رو بشنوم.
‫من که واقعاً نفهمیدم.
‫حالا چطور میتونی تشخیص بدی که...
‫یکی توی دردسر افتاده یا ‫داره برای گرفتنِ تاکسی داد میزنه؟
‫خب، با سال ها تمرین توی قلعه...
‫یاد گرفتم که روی صداهای خاصی تمرکز کنم.
‫مثلاً آدمایی که به مشکل خوردن.
‫صبر کن. خداییش راستش رو بگو.
‫شرم آورترین چیزی که تا حالا شنیدی چی بوده؟
‫نه! حرف بد نزنید!
‫راستش رو بگو. صدای اسهال کسی رو شنیدی؟
‫بذار یه کم بزرگتر بشید.
‫- اه، بیخیال! بیخیال! ‫- چی؟
‫باشه برای بعد، باشه برای بعد.
‫من که واقعاً ترجیح میدادم ‫ بجای چشم های لیزری گولاخ...
‫اَبَر شنوایی میداشتم.
‫هِی، بیا فعلاً همون...
‫«دید حرارتی» بهش بگیم. باشه؟
‫- اوهوم. ‫- و اینقدر مطمئن نباش.
‫هر قدرتی مشکلات خاص خودشو داره.
‫و مسئولیت!
‫منظورت همون قوانین ـه.
‫که برای محافظت ازت درست شدن.
‫آره. «از قدرت هام استفاده نکنم».
‫«توجه ها رو به سمت خودم جلب نکنم».
‫«بعد از نصف شب بهش غذا ندید».
‫ببین، خیلی مهمه که الکی توجه دیگران رو...
‫به خانواده ـمون منعکس نکنیم.
‫اگه یه موقع کسی حقیقت رو دربارۀ من بفهمه...
‫همه چیز تغییر میکنه.
‫اینجوری نیست که نگران باشیم...
‫که یه موقع توی فیس بوک پُستش نکنید.
‫خب معلومه، ما که مثل مامان های فوتبالی نیستیم.
‫منظور من اینه که باید حواستون به ‫کارهاتون باشه.
‫همین چیزهای کوچیکن که دیگران بهشون مشکوک میشن.
‫ببینید، وقتی هم سن و سال شما بودم ‫بابام خیلی سختگیر بود.
‫اون موقع به نظر نامردی میومد.
‫ولی الان میفهمم که سختگیری هاش ‫بهم یه زندگی عادی داده.
‫برای شما دوتا هم همینو میخوام.
‫باشه، اگه منظورت از «عادی» اینه که ‫مثل جذامی ها از همه جا طردمون کنن...
‫پس دبیرستان اسمالویل، خوب از پس این کار بر میاد.
‫تنها خواهشی که دارم اینه که مراقب باشید، باشه؟
‫همیشه نمیتونم کنارتون باشم.
‫- خیلی خب. ‫- باشه، حله.
‫نمیشد توی اتاق انتظار مینشستیم؟
‫اگه یکی از آشناهامون بیاد داخل چی؟
‫ممکنه سؤال بپرسن.
‫اگه انقدر از این قضیه خجالت میکِشی...
‫پس شاید بهتر باشه دیگه انجامش ندیم.
‫قبول کردیم، کایل! ‫این موضوع مهمیه.
‫یه سال گذشته، لانا!
‫چرا حس میکنم که فقط...
‫منم که هنوز نگران این موضوعم؟
‫میشه دوباره شروع نکنی؟
‫منم نگرانش هستم.
‫ولی اصلاً اینطور به نظر نمیرسه.
‫سلام، عزیزم.
‫سلام، دخترم.
‫جلسه ـت با دکتر لارنس چطور پیش رفت؟
‫هر چی بود، بین خودمون دوتا بود.
‫فقط میخوام بدونم داری خوب پیش میری یا نه. ‫همین!
‫پس هر ده ثانیه یه بار ازم نپرس!
‫همونطور که خواستی...
‫دارم میرم پیش دکتر لارنس. خب؟
‫حالا میشه بریم؟ بابا؟
‫اطاعت!
‫امروز سر کلاس زنگ اول نبودی.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫از نظر مامانم، نه!
‫چیزی نیست. فقط یه مشکل خانوادگیِ مسخره ـست.
‫ببین...
‫میخواستم اینو ازت بپرسم.
‫بعد از مدرسه امکانش هست که با هم بگردیم...
‫آخ، الان دیرم میشه.
‫بعداً صحبت کنیم؟
‫- نزدیک بود ولی نشد، رفیق! ‫- نه!
‫تلاش خوبی بود.
‫آهای، کوتوله...
‫چرا هر دفعه که میبینمت...
‫داری با نامزدم حرف میزنی؟
‫ببین، نمیدونم منظورت چیه...
‫هوی! چیکار میکنی؟
‫اولش که میری به سارا ابراز علاقه میکنی،
‫- الانم که میبینم همه ـش دورش میپلکی. ‫- هوی!
‫ازش فاصله بگیر.
‫- چیکار میکنی؟ بیا بریم. ‫- ممنون!
‫- جوردن، بیا بریم. ‫- ممنون!
‫- هِی! ‫- وقتی دارم باهات حرف میزنم، نذار برو.
‫جوردن، جوردن، جوردن...
‫جوردن، جوردن!
‫ببین، داره میلرزه!
‫جوردن.
‫واقعاً رقت انگیزه!
‫سلام بچه ها.
‫عجب! اینجا...
‫- بیخیال! ‫- ...از آخرین باری که اومدم خیلی فرق نکرده.
‫به کمکت نیازی نداشتم.
‫ظاهراً به کمک بابا نیاز داشتی.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫فقط میخواستم ببینم که...
‫وضعتون توی مدرسۀ جدیدتون چطوره.
‫پس تصمیم گرفتی همینجوری اتفاقی...
‫زنگ پنجم یه سر بیای اینجا؟
‫اتفاقی نبوده.
‫داشته زاغ سیاهمون رو چوب میزده.
‫چی؟
‫فقط میخواستم خاطر جمع بشم که مشکلی نداشته باشید.
‫آره حتماً! امروز صبح میتونستی بهمون بگی...
‫ولی بجاش توی چشمامون نگاه کردی و دروغ گفتی
‫دروغ نبود، فقط نپرسیدید.
‫چند وقته داری این کار رو میکنی؟
‫از وقتی اومدیم اینجا؟ کل زندگیمون؟
‫اینجوریا هم نیست که همیشه گوش کنم.
‫جواب درستی ندادی!
‫مگه نگفتی اشکالی نداره...
‫- که برم مدرسه؟ ‫- اشکالی نداره.
‫- آره! ‫- جوردن، داشتنِ یه قدرت جدید بار سنگینیه!
‫آره، پس اونم دروغ بود.
‫عجب!
‫از اونموقع تا حالا با پسرا حرف نزدی؟
‫نه، سکوت محض!
‫اولین باری که موقع فالگوش وایستادن به من...
‫مُچت رو گرفتم رو یادت میاد؟
‫چطور میتونم فراموش کنم؟
‫فکر میکردم برای همیشه از دستت میدم.
‫تقریباً از دست دادی.
‫تقریباً مطمئنم حقوق یه هفته ام رو ‫روی گل خرج کردم...
‫تا بتونم متقاعدت کنم که دوباره باهام حرف بزنی.
‫دو بار خریدی و خیلی راحت قسر در رفتی...
‫چون هنوز دیوونه وار عاشقت بودم.
‫اوهوم.
‫خب...
‫پیشنهادی نداری که چطور با پسرا آشتی کنم؟
‫بهشون همون قولی رو بده که به من دادی.
‫جفتتون حق داشتید.
‫متأسفم.
‫دیگه به صحبت هاتون گوش نمیکنم.
‫بهت قول میدم!
‫مامان یه حرفایی راجع به گل میزد.
‫چقدر احتمالش هست که پول تو جیبیم رو بیشتر کنی؟
‫تلاش خوبی بود!
‫آشتی؟
‫باشه، جهنم الضرر!
‫نظرت چیه که با سخنران اصلیِ...
‫«جشن برداشت» امسال، یه مصاحبه بکنی؟
‫فکر نکنم مقاله های شخصی خیلی راستای کارم باشن.
‫خب اینجا مجلات هم باید به فروش برن.
‫متأسفانه همۀ چیزایی که برام مینویسی...
‫دنیا رو تغییر نمیده.
‫اینجا همون نشریه ایه که تازگی اون مقالۀ...
‫صنایع ادج رو منتشر کرده؟
‫بله، در کنارش مقالۀ عالی ای در مورد پرندگان...
‫و یه جدول کلمات متقاطعِ سخت هم بود.
‫اونقدرا هم سخت نبود.
‫حالا کدومتون بوده که خبر داده نیو کارتیج...
‫دنبال داستان های جدیده؟
‫من بودم، خانمِ...؟
‫پاول! شارون پاول هستم.
‫خانم پاول، من لوئیس لین هستم.
‫این داستانتون ربطی به مورگان ادج داره؟
‫آره، معلومه که مربوط به اونه.
‫امیدوارم بتونی کمکم کنی ‫تا دست این کثافت رو، رو کنیم.
‫[گُمشده] ‫[دِرِک پاول]
‫پسرم توی تشکیلات ادج در «نیو کارتیج»، ‫یه معدنچی بود.
‫- ممنونم. ‫- خواهش میکنم.
‫شش ماه اونجا کار میکرد.
‫پول خوبی هم در آورد.
‫حتی یه مقدارش رو هم فرستاد خونه.
‫ولی همۀ اینا روزی که مورگان ادج...
‫بهش «فرصتی که یکبار در زندگی تکرار میشه» رو داد ‫تغییر کرد.
‫چه جور فرصتی؟
‫هیچوقت درست نفهمیدم.
‫دِرِک مجبور شد یه چند تا کاغذ رو امضاء کنه.
‫با اون کاغذها دهنش رو بسته بودن.
‫اونوقت چرا فکر میکنید ‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه ـشون بوده؟
‫سلام، مامان. کاش پیشت بودم.
‫این فرصت، اون چیزی که فکرش رو میکردم نیست.
‫نمیدونم قراره چی بشه، پس...
‫فقط میخواستم بدونی که دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫اون آخرین باری بود که...
‫صداش رو شنیدم.
‫متأسفم.
‫ممنونم.
‫نمیتونی همینجوری یهویی ازم جدا بشی.
‫یه ساعت داشتم برای خودم حرف میزدم؟
‫- بیخیال! ‫- بس کن.
‫بهتره یاد بگیری سرت به کار خودت باشه. ‫(دو منظوره: سر راه واینستی)
‫برید، پسرا!
‫یالا پسرا!
‫حواستون به بازی باشه. یالا!
‫زانوها بالا! یالا!
‫کنت، اون برادر تو نیست؟
‫زود باشید، یالا بچه ها!
‫- دو تا دست هاتون روی توپ باشه. ‫- آهای کوچولو موچولو!
‫شنبه ها تمرینه.
‫مثل یه فیلم دیزنیِ متحرک با کفش میخ دار می مونه.
‫هِی، هِی، هِی. هِی، رفیق.
‫چیکار میکنی؟
‫- میخوام برای تیم تست بدم. ‫- این...
‫از خیلی نظرها فکر خیلی بدیه.
‫از کِی تا حالا انقدر بدبین شدی؟
‫نمیدونم، احتمالاً از وقتی که ‫توی لباس فوتبال آمریکایی دیدمت.
‫جوردن، قدرت هات چی؟
‫سخت نمیگیرم. باشه؟
‫اصلاً میدونی چطوری باید سخت نگیری؟
‫نگران نباش.
‫حالا کی میخواد یه کم فوتبال بازی کنه؟
‫وسط! وسط! 13 برو!
‫جوردن، این دقیقاً بر خلاف همۀ توافق هاییه که...
‫با بابا کردیم.
‫خودت دائماً برای تیم بازی میکنی.
‫چه فرقی میکنه که منم امتحانش کنم؟
‫الان جدی هستی؟
‫اصلاً قضیه چیه، جوردن؟
‫تو از ورزش متنفری.
‫اینا فکر میکنن میتونن باهامون اینجوری رفتار کنن
‫خب، حدس بزن چی شده؟
‫میخوام همونجوری باهاشون رفتار کنم.
‫برید، اونا هُل بدید جلو!
‫هُل بدید، هُل بدید، هُل بدید، هُل بدید.
‫زود باشید، برید بچه ها.
‫خیلی خب.
‫اولش که اومدی اینجا...
‫فکر کردم مربی های دیگه میخواستن سر به سرم بذارن.
‫ولی انگار واقعاً اومدی.
‫خیلی خب.
‫سایمون!
‫برو گوشۀ زمین یه مقدار تمرین کن.
‫- برو! ‫- چشم مربی.
‫ممنونم، مربی!
‫تمرین نظامی که نیست، جوردن!
‫باید اون کلاهت رو هم بذاری سرت.
‫شروع کنید بچه ها! شروع کنید!
‫یالا، شروع کنید دیگه.
‫دست بجنبونید.
‫قرمز هیجده، قرمز هیجده!
‫آماده، پاس!
‫الان دیگه سرم تو کار خودمه، داداش!
‫[دو منظوره: الان تو سر راهم وایستادی]
‫آماده! پاس!
‫اوه!
‫این شد یه چیز!
‫- ممنون مربی. ‫- یوهو!
‫من از تو ممنونم.
‫من ممنونم!
‫عه عه!
‫آهای، کجا میری، سرحملۀ شماره دو؟
‫بودی حالا!
‫جانم مربی؟
‫«رانی لوت»، همچین داداش کوچولویی داری... ‫(بازیکن معروف فوتبال آمریکایی)
‫اونوقت هیچی بهم نگفتی؟
‫امروز یکی باید دور زمین بُدوئه، زبل خان!
‫چون این قضیه رو ازم مخفی کرده بودی، ‫پنج دور میدوی!
‫آره، یالا!
‫تندترش کن وگرنه پنج دور دیگه میذارم روش.
‫[کافۀ ویکتوریا]
‫خب از کِی تا حالا...
‫تو شدی آقای فوتبال آمریکایی باز؟
‫تو حیاط پشتی با «جان» تمرین میکردم.
‫آره، آره بابا، حتماً! هر روز!
‫شما دوتا آدمای خیلی عجیبی هستید.
‫یه چند ساعت پیش حرف های تو و شان رو شنیدم.
‫باید زودتر این کار رو میکردم. ‫اون...
‫اصلاً به معیارهای من نمیخوره.
‫متأسفم.
‫پس یعنی از شان جدا شدی؟!
‫وای که چقدر تو باهوشی!
‫به خاطر همین اونموقع از گروه تشویق کنندگان ‫اومدی بیرون؟
‫شاید!
‫تا حالا شده دلتون بخواد که...
‫همه چیزتون رو تغییر بدید؟
‫- آره. ‫- تا قبل از اینکه بیام اینجا، نه!
‫سارا، مامانت داره با سرعت غیرمجاز میاد سمتت!
‫- سلام پسرا. ‫- سلام، خانم کوشینگ.
‫سارا، میشه یه دقیقه باهات حرف بزنم؟
‫هر چی میخوای بگی میتونی همینجا بگی.
‫نمیخوای بهم توضیح بدی که اونموقع چی شد؟
‫مگه مشخص نبود؟ از تیم استعفاء دادم.
‫اوهوم، لازم نیست باهام اینجوری رفتار کنی.
‫خب، تو هم لازم نیست هر روزِ دور من بپلکی.
‫ببین، فقط میخوام چیزیت نشه.
‫چون فکر میکنی میزنم خودمو میکُشم؟
‫خیلی خب، اینجا جای مناسبی برای...
‫این صحبت ها نیست.
‫چند بار باید بهت بگم حالم خوبه؟
‫نمیتونی به همین حرفم اعتماد کنی و بیخیالم بشی؟
‫میدونم یه سری چیزا رو بهم نمیگی.
‫مسخره ـست!
‫این حرف رو ظاهرسازترین زنِ...
‫- کل اسمالویل میزنه. ‫- خیلی خب، سارا...
‫نه، جوری تظاهر میکنی که انگار خانواده ـمون ‫خیلی عالیه...
‫ولی در واقع فاجعه ـست!
‫- کافیه. ‫- بابا هر شب روی کاناپه میخوابه.
‫سوفی به همۀ بچه های کلاسش زورگویی میکنه،
‫و تو بدون قرص خوردن، نمیتونی بخوابی.
‫گفتم کافیه!
‫همین الان!
‫- لانا؟ ‫- الان وقتش نیست، کلارک.
‫لانا رو به راه بود؟
‫راستش نه.
‫الان سارا رو به رگبار بست!
‫عه.
‫خب، مامانتون تا دیروقت کار داره ‫پس فقط خودمونیم.
‫امروز اتفاق هیجان انگیزی توی مدرسه نیفتاد؟
‫در واقع، تمرین فوتبال خیلی جالب بود.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫جاناتان چند تا حرکت خوب داشت.
‫فکر میکنم کم کم داره توجه مربی رو جلب میکنه.
‫آره، جزئیات کوچیک دیگه ای هم هست، ولی...
‫عالیه! بیاید...
‫بیاید با سیب زمینی سرخ کردۀ پنیریِ فلفلی ‫جشن بگیریم.
‫فکر کنم با داستان شارون پاول ‫بتونیم به جاهای خوبی برسیم.
‫یا اینکه، بذار یه تئوری دیگه بهت بگم.
‫اون زنه اصلاً تو حالت عادی نبود،
‫و اومد توهم توطئه ـش در مورد پسرش رو گفت.
‫دیدی نفسش چه بویی میداد؟
‫میدونم که یه چیزی مصرف کرده بود.
‫وقتی پیش مامان دِرِک پاول بودی ‫سوابق پسره رو بررسی کردم.
‫کاشف به عمل اومد که یارو ‫گذشتۀ پر فراز و نشیبی داشته.
‫حتی اگه اینطور باشه، اون پیغام صوتی ‫خیلی مجاب کننده بود.
‫در کل آره، ولی حتی یه بار هم...
‫به مورگان ادج اشاره نکرد.
‫شاید یه معاملۀ مواد بوده که خوب پیش نرفته.
‫- این خیال بافی ـه. ‫- اینکه یه تریلیاردر...
‫بیاد یه نفر رو سر به نیست کنه، خیال بافی نیست؟
‫حداقل بهم فرصت بده تا ثابت کنم حق با منه.
‫ببین، اینجا «دیلی پلنت» نیست.
‫ما منابع کافی نداریم که یه پرونده رو چندین هفته...
‫- ادامه بدیم. ‫- ولی منو استخدام کردی...
‫تا همچین داستان هایی بنویسم.
‫ولی احیاناً یه «استیشن واگن» نداری...
‫که الان آتیش گرفته باشه؟
‫داری؟ ‫(منظورش اینه که ماشین تو نیست؟)
‫کل صحنه رو تمیز کردیم، خب؟
‫بابت ماشینت متأسفم، لوئیس.
‫مورگان ادج پشت این قضیه بوده، کایل.
‫وایستا! نباید همینجوری الکی...
‫به مردم تهمت های بی پایه و اساس بزنی.
‫بی پایه و اساس نیست. ‫همین الان داشتیم با یه منبع...
‫در موردش حرف میزدیم.
‫هنوز صحت اون ادعاها رو تأیید نکردیم.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫- هوی، پسش بده! ‫- هِی، هِی!
‫چرا به بابا دروغ گفتی؟
‫- چرا آروم حرف میزنی؟ ‫- آروم حرف نمیزنم.
‫در ضمن بهش دروغ نگفتم، ‫دارم کار خودشو با خودش میکنم.
‫خیلی خب، حالا که منظور احمقانه ـت رو رسوندی...
‫دیگه نمیخوای فوتبال بازی کنی، آره؟
‫نه، تیم بهم نیاز داره. تازه...
‫شاید مربی گینز، برام کادوی ولنتاین هم بفرسته.
‫جوردن، فوتبال توی حیطۀ منه، نه تو!
‫فوتبال که مال تو نیست، خودخواه!
‫تنها دلیل بازی کردنت اینه که...
‫اون اَبَر زور یا هر چی که هست رو داری.
‫تنها دلیل بازی کردنم...
‫اینه که رفیق های فوتبالیستت رو ‫سر جاشون بشونم.
‫قابلتو نداشت!
‫در ضمن، من اَبَر زور ندارم.
‫فقط یه کم از قبل، قوی تر شدم.
‫وایستا! اگه یه نفر آسیب ببینه چی؟
‫میدونی، دارم خسته میشم از بس...
‫همه جوری باهام رفتار میکنن ‫که انگار یه جور بمب ساعتی ام.
‫میدونی که بابا بالاخره میفهمه.
‫خب که چی؟
‫من که کار بدی نمیکنم.
‫پس به گمونم دلیلی برای نگرانی نداشته باشی.
‫با اینجوری اتهام زدن به ادج...
‫خودم رو احمق جلوه دادم.
‫- یه اشتباه طبیعی بوده. ‫- یه هفته ـست اومدیم اینجا...
‫اونوقت یه نفر به همین زودی ماشینم رو آتیش زد.
‫ببین، آدمای اسمالویل...
‫آدمای خوبی ان.
‫نذار اتفاقی که امروز افتاد، طرز تفکرت رو عوض کنه.
‫تازه، اینطور نبوده که اولین «کوکتل مولوتفِ» ‫زندگیت بوده باشه.
‫فقط احساس میکنم همۀ اهالی اینجا ‫یه گاردی در برابرمون دارن.
‫شاید همون بهتر باشه که بیخیال این ماجرا بشم،
‫و رابطه ـمون رو با بقیه بهتر کنم.
‫خب، غریزه ـت بهت چی میگه؟
‫که یه خبرایی هست.
‫پس باید بیشتر بگردی.
‫گوش کن.
‫هر تصمیمی بگیری، من ازش حمایت میکنم.
‫فقط میخوام جوری باشه که ‫با اون تصمیمت بتونی زندگی کنی.
‫دوستت دارم.
‫هنوزم؟
‫بابت گل ها ممنون.
‫- سلام. ‫- همۀ کاغذها رو امضاء کردم.
‫عه، عالیه!
‫گوش کن، کلارک. ‫بابت دیروز...
‫نه بابا. نیازی به عذرخواهی کردن نیست.
‫آخه سارا یهویی از گروه تشویق کنندگان استعفاء داد،
‫و الان یهویی احساس میکنم کل خانواده ام ‫داره از هم میپاشه.
‫- میتونی قدم بزنی؟ ‫- آره.
‫آخ، کلیدهام رو توی ماشین... ‫توی اسمالویل چیزی نمیشه.
‫«توی اسمالویل چیزی نمیشه».
‫راستی بعید میدونم! ‫(که خانواده ـت از هم بپاشه)
‫خب، معلومه که بعید میدونی!
‫یعنی کلی زحمت کِشیدم تا بقیه...
‫اینطور فکر کنن.
‫ولی حقیقت اینه که...
‫من و کایل به ندرت با هم حرف میزنیم.
‫وقتی هم حرف میزنیم، سر همدیگه داد میزنیم.
‫و سوفی! وای خدا، خب...
‫سوفی بدجنس شده و سارا...
‫احساس میکنم دارم سارا رو از دست میدم.
‫اینقدرا هم مطمئن نباش.
‫توی این سن و سالشون ‫خیلی سخته بفهمی چی توی سرشون میگذره.
‫آی خدا!
‫بخشی از وجودم میخواد بدونه...
‫و اون یکی بخش وجودم وحشت داره...
‫از اینکه ممکنه چی دستگیرم بشه.
‫آره.
‫دلم تنگ شده که مامان...
‫برای اینجور مسائل، کنارم باشه.
‫اگه میدونست که بالاخره اومدی خونه...
‫خیلی خوشحال میشد.
‫حداقل پسرا بالاخره دارن خودشون رو وفق میدن.
‫شنیدم جوردن برای خودش ستارۀ فوتبالی ـه.
‫فکر کنم منظورت جاناتان ـه.
‫نه.
‫وقتشه خودتون رو جمع و جور کنید.
‫بریم! حاضرید؟
‫اینجاست که تکلیف همه چیز مشخص میشه.
‫حاضری؟ شان، نوبت توئه.
‫کیو میخوای؟
‫کوتوله رو میخوام، مربی.
‫کوتوله!
‫خیلی خب.
‫وقتشه شاخ به شاخ بشید، آقایون!
‫حاضری؟
‫اووه!
‫این شد یه چیز!
‫یوهو!
‫نباید به سارا ابراز علاقه میکردم.
‫کار درستی نبود.
‫عذر میخوام.
‫خیلی خب.
‫باشه. ممنون.
‫تیمی که با هم بازی میکنه با هم می مونه.
‫خیلی خب، نفر بعدی کیه؟
‫چطور پیش خودت فکر کردی...
‫که اشکالی نداره بری توی تیم فوتبال؟
‫نگفتی اشکال داره.
‫نه، نه، این کار رو نکن. ‫میدونم میخوای به کجا برسی.
‫تا وقتی که حرفش رو پیش نکِشی، ‫دروغ حساب نمیشه، درسته؟
‫پدرت به خاطر اون قضیه عذرخواهی کرد.
‫قدرت هات چیزی نیستن که ‫بتونی سرسری بگیریشون، جوردن.
‫آره، ولی خب من که قدرت خاصی ندارم، یادت رفته؟
‫بابابزرگ توی قلعۀ یخیِ السا اینو گفت. ‫(السا شخصیت انیمیشن «یخ زده»)
‫خنده دار نیست.
‫فقط داشت قدرت های تو رو با من مقایسه میکرد.
‫نه، اون گفت قدرت های من مفت نمی ارزن.
‫- وانمود نکن که نگفته. ‫- اعتراف میکنم...
‫اینکه به این زودی بردمت ببینیش، اشتباه بود.
‫اشتباه؟
‫میدونی چیه؟ هر کاری که تو میکنی اشتباهه!
‫اخراج شدنت! اینکه ما رو آوردی اینجا!
‫میدونی، ایکاش برمیگشتیم به...
‫همون وضعی که پیشمون نبودی.
‫- برو طبقۀ بالا. ‫- باشه.
‫- همین الان! ‫- باشه.
‫من باهاتون موافقم.
‫نمیدونم چه فکری با خودش میکرد.
‫تو هم همینطور!
‫منظور خاصی نداشت.
‫- مطمئنی؟ ‫- اون 14 سالشه. داشت خودشو خالی میکرد.
‫نمیگم که اینجوری کارش قابل قبوله...
‫ولی نمیشه هر چی که میگه رو جدی بگیریم.
‫پس از کجا باید بفهمم چی لازم داره؟
‫کل حرفم اینه که شاید بهتر باشه ‫دلیل عصبانیتِ...
‫جوردن رو بفهمی و روی اون کار کنی.
‫- داری جایی میری؟ ‫- آره.
‫از قضا، پسر خانم پاول...
‫تنها کارگری نیست که گُم شده.
‫سه تا کارمند دیگه هستن که معلوم نیست کجان.
‫- پس حق با تو بود؟ ‫- ظاهراً!
‫توی نیو کارتیج جلسه داریم، ‫ تا همه چیز رو بررسی کنیم.
‫پس...
‫باید وانتت رو ازت قرض بگیرم.
‫برش میگردونی؟
‫پنجاه پنجاه ـه.
‫خوشحال شدی که بابا فهمید؟
‫حالا میتونی برگردی سراغِ گشتن با سارا...
‫و گوش دادن به رمیکس آهنگ های موریسی یا ‫از اینجور چیزا.
‫موریسی یه آدم بیگانه هراسِ از مُد افتاده ـست.
‫خب، از فوتبال متنفری دیگه؟
‫پس مهم نیست.
‫دیگه لازم نیست تظاهر کنی.
‫آره.
‫[مالکوم: در مورد دفاع حرف بزنیم؟] ‫[کتاب راهنمای فوتبال]
‫حق با تو بود.
‫باید یه چیزی میگفتم.
‫اشتباه از من بود. میدونم آدم بی نقصی نیستم.
‫باور کن همه ـمون اشتباه میکنیم.
‫آره، ولی اگه ملحق شدنِ جوردن به تیم...
‫اشتباه نبوده باشه چی؟
‫فکر نمیکنم متوجه منظورت شده باشم.
‫باور کن گفتنش خیلی برام حس عجیبی داره...
‫ولی شاید جوردن به فوتبال نیاز داشته باشه.
‫آخه خیلی وقته که یه بچۀ...
‫درب و داغون بوده.
‫و...چی بگم والا...
‫اگه ملحق شدنش به تیم، چیز خوبی باشه چی؟
‫ممنونم که هوای برادرت رو داری...
‫نه، ببین، قضیه اصلاً این نیست.
‫کاش اون بیرون میدیدیش. ‫داره دوست پیدا میکنه.
‫در طول زندگیش بالاخره برای اولین بار خوشحال بود.
‫جاناتان...
‫من هیچی رو بیشتر از خوشحالی شما نمیخوام.
‫ولی باید مراقب باشیم.
‫اینکه اون اینجوری میره از زورش استفاده میکنه،
‫میتونه بقیه رو به خودش مشکوک کنه.
‫آره، ولی مثل تو اَبَر قدرت نداره.
‫«جور ال» همینو گفت دیگه؟
‫صرفاً چون زورش به اندازۀ من نیست...
‫دلیل نمیشه که بیش از حد نباشه.
‫باشه، پس شاید اینجوری بتونه هم سطحِ...
‫بقیۀ بچه ها باشه.
‫باشه، شاید یه کم قوی تر باشه...
‫ولی شاید توی میدون بازی، ‫ برای بچه ای به اندازۀ اون...
‫شرایط رو برابر کنه.
‫- تو چه میدونی؟ ‫- تو هم نمیدونی!
‫میدونم داشتنِ قدرت های ویژه، ‫همه چیز رو به کل عوض میکنه...
‫ولی چه فایده ای داره که یه چیز خاص داشته باشی...
‫وقتی اجازه نداری خاص باشی؟
‫[مسافرخانۀ بیچ گرو]
‫شارون؟
‫و در «برنامۀ ویتی بنتر» با هم میفهمیم...
‫که اون به کدوم جوک بیشتر خندید.
‫اون بهت کمکی نمیکنه.
‫نه، ولی اون میکنه.
‫شارون؟
‫شارون!
‫شارون، بیدار شو!
‫شارون؟
‫شارون؟ سوپرمن!
‫سوپرمن!
‫اون رفت. حالت خوبه؟
‫به زور داره نفس میکِشه.
‫باید ببریش بیمارستان. ‫من چیزیم نمیشه.
‫بیا تو.
‫قضیۀ شان رو شنیدم.
‫سرعتِ پخش شدن شایعه ها توی اسمالویل ‫از سرعت نور بیشتره!
‫عزیزم، اگه میخوای در موردش حرف بزنی ‫من همینجام.
‫حالم خوبه.
‫دیگه نمیتونم حالِت رو بفهمم.
‫از تابستون گذشته تا حالا...
‫واقعاً نمیدونم امکان داره که ‫تا ابد از دستت بدم یا نه.
‫حالم خوبه، مامان.
‫جدی میگم.
‫آخه، قدیما خیلی با هم صمیمی بودیم.
‫ولی الان از هم فاصله گرفتیم.
‫از کجا میتونم بفهمم که واقعاً حالت خوبه؟
‫خودم بهت میگم.
‫این مدت داشتم بهت راستش رو میگفتم.
‫ولی نمیگفتی چرا اینجوری شد.
‫عزیزم، میتونی از تیم تشویق کنندگان بری...
‫و اگه خواستی میتونی فاصله ـت رو با من حفظ کنی...
‫ولی تو رو خدا! باید بدونم چرا اونجوری شد.
‫احساس کردم گیر افتادم.
‫گیرِ این شهر،
‫گیرِ این خانواده!
‫همه چیز داشت خیلی بد میشد...
‫و احساس میکردم هیچوقت نمیتونم ازشون فرار کنم.
‫انگار تنها آینده ای که برای خودم میدیدم...
‫زندگی ای بود که نمیخواستمش.
‫خودتو گذاشتی جای من.
‫- منظورم این نبود. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫درسته!
‫من ظاهر سازترین زنِ اسمالویل هستم.
‫و اکثر روزها، وقتی لبخند میزنم...
‫از درون، یه حس دیگه دارم.
‫حس میکنم گُم شدم.
‫چرا وانمود میکنی؟
‫اینجوری بزرگ شدم.
‫«همیشه به همسایه ـت لبخند بزن».
‫«هیچوقت نذار ببینن...
‫که از درون چقدر درد داری».
‫واقعاً فکر نکنم کار درستی باشه.
‫فکر کنم درست میگی.
‫میدونی چه جور زندگی ای خوشحالت میکنه؟
‫نمیدونم.
‫به گمونم دارم به جوابش میرسم.
‫آره، منم همینطور.
‫بیا بغلم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خب، حالا دیگه کمین کردنِ چندش آور ‫یکی از قدرت های ویژه ـت شده؟
‫بیا.
‫میخوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫وقتی کلاس نهم بودم...
‫میخواستم برم توی تیم بیسبال...
‫ولی بابام نمیذاشت.
‫کلی التماسش کردم ولی...
‫همیشه میگفت نه.
‫پس هیچوقت حتی تستش رو هم ندادی؟
‫نزدیک شدم.
‫میدونی، رفتم توی میدون و کارهاش رو کرده بودم.
‫ولی...
‫در لحظۀ آخر، به این نتیجه رسیدم...
‫که یکی از دلایل اصلی ای که میخواستم تست بدم...
‫هیچ ربطی به بیسبال نداشت.
‫به خاطر یه دختره بود؟
‫همیشه پای یه دختر وسطه!
‫پس پشیمون شدی که بازی نکردی؟
‫آره، پشیمون شدم.
‫الان بیشتر از 20 سال میگذره ‫ولی هنوزم بهش فکر میکنم.
‫به همین دلیل، ازت میخوام کاملاً صادقانه جواب بدی.
‫فوتبال بازی کردن، چیزیه که واقعاً میخوایش؟
‫راستش رو بخوای، اولش...
‫خیلی مطمئن نبودم.
‫ولی این چند روز اخیر...
‫یه جورایی باورنکردنی بودن.
‫و مطمئنی که میتونی قدرت هات رو کنترل کنی؟
‫آره، من...
‫نمیدونم چطور باید توضیحش بدم ‫ولی یه حسی دارم.
‫به گمونم خودت بدونی.
‫آره.
‫آره، فکر کنم بدونم.
‫صبر کن ببینم، این یعنی میتونم بازی کنم؟
‫- آره. ‫- واقعاً؟
‫آره، ولی...
‫یه چیز دیگه هست که باید راجع بهش حرف بزنیم.
‫میخوای دستیار مربی باشی؟
‫فقط میخوام کمک کنم. ‫نمیدونم اینو میدونی یا نه...
‫ولی دبیرستان که بودیم، من مربی تیم بودم.
‫علیرغم رزومۀ «لینکدین»...
‫یه کم دیر اومدی.
‫از تابستون جامون پُر شده.
‫خب، ببین، موضوع اینه که الان که جفت پسرام ‫توی تیم بازی میکنن...
‫واقعاً دلم میخواد یه راهی پیدا کنم...
‫تا بیشتر باهاشون وقت بگذرونم.
‫ببرشون اتراق زنی!
‫یه قایق اجاره کن.
‫ساندویچ شکلاتی براشون درست کن.
‫ببین، قول میدم توی دست و پاتون نپیچم.
‫هر کاری لازم داشته باشید میکنم
‫بعلاوۀ اینکه مجانی کار میکنه.
‫باید اولش اینو میگفتی، کنت!
‫عه!
‫به تیم خوش اومدی.
‫اون کلمن ـه رو بیار. ‫کنار زمین میبینمت.
‫بابت کمکت ممنونم.
‫مطمئنی میخوای این کار رو بکنی؟
‫نه.
‫ولی باید امتحانش کنم.
‫پس بابات کلاً نظرش نسبت به ‫عضویتت توی تیم فوتبال عوض شد؟
‫یه کم از جان کمک گرفتم.
‫خب، من نه تأیید میکنم نه تکذیب!
‫ولی میگم که...
‫بیا فرض کنیم الان بهم یکی بدهکاری.
‫- جاناتان، حاضری؟ ‫- آره.
‫- بعداً میبینمتون بچه ها. ‫- خداحافظ.
‫هممم، خب...
‫جمعه اولین بازیته؟
‫آره...
‫از تیم تشویق کنندگان اومدی بیرون. ‫هنوزم برای بازی میای؟
‫میخوای بیام؟
‫- خب... ‫- آره!
‫آره...
‫احتمالاً باحال باشه که ‫به عنوان تماشاچی بازی رو ببینم.
‫انگار بابات خیلی داره بهش فشار میاد!
‫آره، اون دستیار جدید مربی ـه.
‫کمک میخواید، آقای کنت؟
‫عه، سلام سارا!
‫نه چیزیم نیست.
‫مربی بهم یه ژاکت داد و خودمم یه کلاه خریدم.
‫- هممم... ‫- من...
‫- میبیـنمـ... ‫- تمرین بهتون خوش بگذره، بچه ها.
‫میبینمت، سارا.
‫انگار دارید با هم صمیمی میشید!
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
‫وانمود کن برای بردنش به کمکم نیاز داری.
‫خیلی خب، باشه. واقعاً...
‫آخ! زیاده روی کردم؟ یه کم زیاد از حد بود؟
‫- یه کم زیادی بود. ‫- خیلی خب.
‫لوئیس، باید ازت عذرخواهی کنم.
‫یعنی بعد از اتفاقی که دیشب برای شارون پاول افتاد،
‫احساس میکنم خیلی احمقم.
‫- کریسی... ‫- نه، آخه...
‫قبلاً هیچوقت همچین چیزی به پُستم نمیخورد.
‫داستان هایی به این مهمی، معمولاً توی اسمالویل...
‫اتفاق نمیفتن.
‫ولی میدونی، منم همینجاش رو اشتباه میکردم.
‫همچین داستان هایی توی شهرهای کوچیک و ‫همه جا اتفاق میفتن.
‫داستان هایی که باید گفته بشن...
‫ولی گفته نمیشن، ‫چون به اندازۀ کافی روزنامه نگار نیست...
‫که دنبالشون بگردن.
‫بیا بهت نشون بدم داشتم روی چی کار میکردم.
‫اینو کجا گرفتی؟
‫پمپ بنزینِ نزدیک مسافرخونه.
‫به نظر موضوع مهمی میاد، مگه نه؟
‫آره.
‫حالا این کار ماست که ربطشون رو پیدا کنیم.
‫کی هستی و کسی که قدرت های ویژه داره...
‫چرا باید برای مورگان ادج کار کنه؟
‫نه، سوپرمن مادر پاول رو نجات داد.
‫خب، «لار» چطور میخواد ترتیبش رو بده؟
‫تموم شد.
‫به تیم خبر میدم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»