‫آنچه در «سوپرمن و لوئیس» گذشت...
‫مامانت میخواسته بریم اسمالویل.
‫اینجا زندگی راحت تره.
‫مورگان ادج با اسمالویل چیکار داره؟
‫داره معادنِ زغال سنگ رو به روز میکنه.
‫قراره کلی آدم رو اینجا از بیکاری در بیاره.
‫اون سفینه منو آورد روی زمین.
‫یه سری قدرت های خاص داشتم.
‫یعنی میگی تو سوپرمنی؟
‫- اون نامزد منه! ‫- گمشو عقب!
‫احساس کردم یه چیزی اومد توی وجودم.
‫نمیتونی اونطرفِ سرب رو ببینی.
‫تنها بقایای خونۀ اصلیت، کریپتونایت ـه.
‫فوراً ارتقاء زرهتون رو شروع میکنم،
‫کاپیتان لوتر!
‫در مورد رفتن از جایی که دوستش داشتید ‫چی میتونید بگید؟
‫با اون همه خاطره،
‫با اون همه تجربه،
‫رفتن از اونجا میتونه قلب آدم رو بشکنه.
‫تا اینکه هیجان وارد کار میشه،
‫چون خیلی زود میفهمید...
‫میتونید خاطرات جدیدی بسازید،
‫تجربیات جدیدی داشته باشید...
‫فقط آچار رو میخوام.
‫از کمکتون ممنونم، پسرا.
‫و از همه بهتر...
‫باید همونموقع که به اینجا اسباب کِشی کردیم میومد.
‫الان نمیدونم چه جوری ‫باید تاکتیک های بازی رو بدونم.
‫به جهنم.
‫میخوای به مربی گینز زنگ بزنم؟
‫نه، نه لازم نیست.
‫فقط دوتا از کلاس های پیش دانشگاهی ای که ‫میخواستم رو گرفتم،
‫و به جای کلاس فرانسه، گذاشتنم کلاس اسپانیایی.
‫من که هنوز حتی به برنامه ام نگاهم نکردم.
‫مطمئنم مثل برنامۀ من، مزخرفه.
‫اتفاقاً میخواستیم در مورد مدرسه باهات صحبت کنیم.
‫الان بنا به دلایلی نمیخوایم بری مدرسه.
‫مگه برای همین نیومدیم اینجا؟
‫نه، اومدیم اینجا تا من و پدرتون...
‫بیشتر دور و برتون باشیم...
‫و بیشتر بتونیم خانوادگی دور هم باشیم.
‫و اینکه جای امن تری باشیم...
‫که بتونم بهت قدرت هات رو یاد بدم...
‫و بگم چرا اون قدرت ها رو داری.
‫خب، باید چیو یاد بگیرم؟
‫- حالا یه ذره قوی ترم، خب که چی؟ ‫- خیلی قوی تری!
‫و انرژی بصری ساطع کردی. ‫(لیزر چشم)
‫چی؟
‫جداً اسمش اینه؟
‫مهم نیست اسمش چیه.
‫نزدیک بود به یه سری بچه آسیب بزنه.
‫اتفاقی شد. حتی نمیدونم چطوری اونجوری شد.
‫دقیقاً منظور ما هم همینه.
‫پس به همین راحتی دیگه نمیرم مدرسه؟
‫تا وقتی که نفهمیم چه جوری نذاریم دوباره ‫این اتفاق بیفته، آره!
‫چرا نمیشه یه دونه از اون چیزهای بوق زن...
‫که مامان برای مواقع ضروری داره داشته باشم؟
‫- فرستندۀ موقعیت مکانی راه حلش نیست، جوردن! ‫- اصلاً میدونی چیه؟
‫فکر میکردم اومدنمون به اینجا ‫فرصتی برای شروع دوباره ـست،
‫ولی به گمونم مثل همیشه یه آدم عجیب و غریب ‫باقی می مونم.
‫حالا شد مثل خونه!
‫باید با الایزا حرف بزنم.
‫به جوردن گفتم هواش رو دارم...
‫ولی حتی نمیدونم الان چی لازم داره.
‫فقط به باباش نیاز داره.
‫اخیراً ذهنت...
‫خیلی درگیره، مگه نه؟
‫اون غریبه که لباس جنگی داشت، ‫بدجوری رفته روی مُخت، مگه نه؟
‫انگار خیلی از سوپرمن میدونست.
‫اگه از ما هم خبر داشته باشه چی؟ ‫از پسرا، از محل زندگیمون.
‫بابام داره روش کار میکنه. ‫اون پیداش میکنه.
‫و تا اونموقع...
‫بیا فقط روی چیزی که براش به اینجا اومدیم ‫تمرکز کنیم.
‫خانواده!
‫[مولداوی]
‫همین الان بازش کن.
‫[در حال جستجو برای کریپتونایت] ‫[موردی یافت نشد]
‫- کجاست؟ ‫- چی کجاست؟
‫- کریپتونایت! ‫- کریپتونایت؟
‫کجاست؟
‫خیلی وقته که از اونا نداشتم.
‫به خدا قسم میخورم! ‫دیگه نمیتونم پیدا کنم.
‫به نظر میرسه نتونستید کریپتونایتِ لازم رو...
‫پیدا کنید، کاپیتان لوتر!
‫- باید بازم بگردیم. ‫- متوجهم، کاپیتان.
‫ولی انرژی لباستون داره کم میشه.
‫- پس سوار سفینه میشیم. ‫- به زور کار میکنه.
‫برام مهم نیست.
‫باید قبل از اینکه کال ال...
‫همون کاری که با دنیای من کرد رو ‫با این دنیا بکنه، جلوش رو بگیریم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫یه چیزی رو میدونی؟
‫- الان به یه نتیجه ای رسیدم. ‫- چی؟
‫فکر کنم این اولین باریه که...
‫بدونِ تو رفتم مدرسه.
‫آره درسته. یه جورایی عجیبه.
‫- امروز گوشی ممنوع! ‫- باشه.
‫هِی، سعی کن حواست رو شش دنگ جمع کنی، باشه؟
‫یادت باشه اگه کسی پرسید، اون مریض ـه.
‫چرا این کاپشن های بزرگِ زمستونی رو لازم داریم؟
‫میخوایم پرواز کنیم بریم جایی؟
‫یه جورایی مجبوریم. ‫سفت بچسب، باشه؟
‫یوهو!
‫چرا اون میتونه با بابا بره پرواز...
‫ولی من باید برم مدرسه؟
‫حداقل رادیو داریم!!!
‫جوردن امروز نمیاد؟
‫هممم، خیلی حالش خوب نیست.
‫- عه. ‫- به به!
‫- شان... ‫- شنیدم شما برادران کنت دارید میاید اینجا.
‫بیخیال، این...
‫میخوای چی باشی؟ ‫یه جور ستارۀ سرحملۀ فوتبال؟
‫- کارم بد نیست. ‫- حیف شد!
‫- ما از قبل یه بازیکن سرحمله داریم. ‫- چقدر بچه ای!
‫حالا میبینیم با حملاتمون چیکار میکنی.
‫بعضی ها فکر میکنن یاد گرفتنش سخته،
‫مخصوصاً اگه بنا به دلایلی ‫کتاب راهنما به دستت نرسیده باشه.
‫به برادرت سلام برسون.
‫ساختمونش بیرون، دستِ چپ ـه. ‫ببخشید!
‫ممنون.
‫چرا آوردیمون اینجا؟
‫واقعاً باید کفش های مناسب تری میپوشیدم.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫بعد از مرگ پدرم، احساس سردرگُمی میکردم.
‫سؤالات زیادی در مورد این داشتم که کی هستم...
‫و چرا همچین قابلیت هایی دارم.
‫پس اومدم اینجا و جواب هام رو پیدا کردم.
‫شاید اینجا همونطور که به من کمک کرد ‫بتونه به تو هم کمک کنه.
‫این همون چیزه ـست که توی سفینه بود.
‫یه کریستالِ خورسنگ ـه.
‫بهش به عنوان حافظۀ داخلی کامپیوتر...
‫که تاریخچۀ کامل کریپتون رو درونش داره، نگاه کن.
‫پس منو آوردی کلبۀ اسکیموها توی قطب شمال...
‫تا در مورد کریپتون بخونم؟
‫دقیقاً «خوندن» نیست.
‫بیشتر میشه گفت «تجربه کردن».
‫تاریخچۀ خانوادگیت...
‫از دومین شهر بزرگ کریپتون...
‫یعنی کریپتوناپولیس شروع میشه.
‫[پر از منابع معدنی ای که...]
‫[برگۀ شکایت] ‫[رودی جیکوبسون]
‫[مزاحمت، ارعاب و اخاذی]
‫- سلام لوئیس. ‫- سلام، لانا. سلام، کایل.
‫حال بقیه چطوره؟
‫میدونی، دارن وفق پیدا میکنن.
‫ببین، اگه چیزی لازم داشتی، ‫لطفاً تعارف نکن و زنگ بزن.
‫اصلاً میدونی چیه؟
‫فردا برای کباب پزی...
‫همه ـتون باید بیاید.
‫آره، اینجوری یه وعده کمتر باید نگران غذا باشی.
‫باشه، عالیه.
‫داری در مورد مورگان ادج مینویسی؟
‫اون به اون خوبی ای که فکر میکنی نیست، کایل.
‫داره توی اسمالویل اشتغال زایی میکنه...
‫پس به نظر من که خوبه.
‫- کایل! ‫- آقای شهردار.
‫- برای امشب آماده ای؟ ‫- بله آقا.
‫- امشب شب بزرگی برای ماست. ‫- آره، آماده ایم که بریم.
‫میبخشید.
‫شب بزرگیه؟
‫امشب جلسۀ شورای شهره.
‫خب، فردا مثلاً ساعت هفت خوبه؟
‫عالیه، آره. ‫ما هم نوشیدنی میاریم.
‫باشه، عالیه.
‫و امید کم کم داشت رو به افول میرفت.
‫منابع طبیعیِ سیاره، در حال تموم شدن بودند.
‫وقتی مردم متوجهِ سرنوشت کریپتون شدند...
‫صلح، جای خودش رو به جنگ داد...
‫و به نابودی سیاره سرعت بخشید.
‫خونه ـمون برای همیشه از دست رفته بود.
‫به همین راحتی نمیشه هضمشون کرد. ‫میفهمم.
‫وقتی اومدی اینجا، ‫از کجا فهمیدی باید این کار رو بکنی؟
‫پدرم بهم نشون داد.
‫خب، یعنی هوش مصنوعیِ پدرِ کریپتونیم.
‫جوردن، این پدربزرگته.
‫مردی که اسم تو رو از روش گذاشتم. ‫جور ال!
‫پسرت رو آوردی پیش من! ‫چرا؟
‫چون پدر، بر خلاف اون چیزی که فکر میکردیم...
‫داره از خودش توانایی هایی نشون میده.
‫خب پس...
‫بالاخره امکانش وجود داره که بتونیم...
‫نسل کریپتونیمون رو ادامه بدیم.
‫و تو، جوردن...
‫تو این کار رو انجام میدی.
‫- از سر صبح تا حالا کجا بودید؟ ‫- برو بهش بگو.
‫چه خبرا، سگ بزرگ؟
‫فردا دوباره میبرمش تا چند تا تست ازش بگیرم.
‫- دیدی بهت گفتم؟ ‫- آره.
‫راستی...
‫لانا فردا شب برای شام دعوتمون کرد خونه ـشون.
‫پس تا دیروقت بیرون نمون.
‫داری جایی میری؟
‫دارم به جلسۀ شورای شهر میرم...
‫که در مورد پیشنهاد ادج ـه.
‫لوئیس، لوئیس، لوئیس! ‫ما تازه داریم اینجا سر و سامون میگیرم.
‫فقط یه چند دقیقه، اونم فقط برای اینکه گوش کنم.
‫آره، وقتی نبودی بهم پیام داد.
‫گفتش یه سر میاد اینجا.
‫خب، به قیافه ـش میخوره کار داشته باشه.
‫پسرا رو با خودم میبرم.
‫نمیخوام یه موقع بشنون که یه آدم دیوونه...
‫افتاده ردِ پدرشون.
‫خب، امروز بدون من چطور گذشت؟
‫میدونی، در واقع خیلی بهتر بود.
‫به نظرم باید خیلی وقت پیش این کار رو میکردیم.
‫- خفه شو! ‫- پسرا، شماها با من میاید.
‫خوب باشید!
‫منابع میگن که این دوست زره پوشمون...
‫دیشب توی مولداوی، ‫به یه بازار سیاه اسلحه حمله کرده.
‫- چی بُرده؟ ‫- هنوز نمیدونم.
‫ولی قبل از رفتنش، کل تشکیلات رو منفجر کرده.
‫دقیقاً بهت چی گفت؟
‫فقط اینکه سوپرمن رو میشناسه...
‫و اینکه دوباره همدیگه رو میبینیم.
‫خب، میدونیم چطور به این خواسته ـش برسونیمش.
‫اینبار با یه سفینه اومد.
‫پس اینطور نیست که فقط یه زره جنگی آورده باشه.
‫آره واقعاً.
‫افراد من تونستن...
‫یه مکان یاب به این سفینه ـش بزنن.
‫اگه دوباره پرواز کنه، پیداش میکنیم.
‫قرار نیست خیلی اینجا بمونیم، پس معرکه نگیرید.
‫دعوا کردن ممنوع!
‫- سلام سارا! ‫- سلام.
‫سلام.
‫اونقدر مریض بودی که مدرسه نمیتونستی بری...
‫ولی مامانت آوردت اینجا؟
‫کم کم حس کردم حالم خیلی بهتر شده،
‫و میدونی...ما...
‫جاناتان، واقعاً بابت «تیمی» و کتاب راهنما متأسفم.
‫اگه میشد یه کاری میکردیم ولی...
‫ایرادی نداره. الان دیگه یه دونه دارم. ‫پس عیبی نداره.
‫چه خوب.
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫توی غذاخوری دیدمت.
‫وای، تو لوئیس لینی!
‫- و تو...؟ ‫- کریسی باپو هستم.
‫چند روز اخیر میخواستم خودمو معرفی کنم...
‫ولی قشنگ جا زدم.
‫- از همکارهای خبرنگارمون هستی؟ ‫- مجلۀ «اسمالویل گزت».
‫اومدم این جلسه رو پوشش بدم،
‫گرچه اینجور چیزا هیچوقت خیلی خبر خاصی توشون نیست.
‫خیلی خب، بیاید این جلسه رو...
‫با خوش آمد گویی به دوستِ من و شهردارمون، ‫«جورج دین» شروع کنیم.
‫ممنونم، رئیس!
‫میخواستم از...
‫همۀ اعضای شورای شهر تشکر کنم.
‫ببین، میدونم که توی «دیلی پلنت» کار میکنی...
‫ولی الان که اینجا زندگی میکنی، ‫اگه یه موقع خواستی...
‫برای «گزت» مقاله بنویسی...
‫ویراستارم یه ریز در موردت حرف میزنه.
‫یه جورایی اسطوره ـشی.
‫خانم ها و آقایون، ایشون مورگان ادج هستند.
‫یوهو! آره!
‫اینجا واقعاً خیلی ساکت...
‫و ساده ـست.
‫هنوز دنبال زندگی ساده ای؟
‫آخه اون روزا دیگه تموم شدن، کلارک.
‫خیلی وقته تموم شدن.
‫وقتی سفینه رو پیدا کردی بهم خبر بده.
‫چرا خانواده رو آوردی اینجا؟
‫لوئیس رو از اونجایی که باید باشه، دور کردی.
‫به فرصت های فوتبالیِ جاناتان، ضربه زدی.
‫جوردن شانسی برای همرنگ شدن با ‫بچه های اینجا نداره.
‫حتماً دلیل خیلی خوبی داشتی.
‫پس به پسرا گفتی که سوپرمنی.
‫- دیگه نمیتونستم بهشون دروغ بگم. ‫- میتونستی، خوبشم میتونستی!
‫سم...
‫خودت میدونی چیکار کردی؟
‫دوران کودکیشون رو ازشون گرفتی، کلارک.
‫این سال ها دیدم که زندگی چه کارهایی ‫با لوئیس کرده.
‫هیچوقت چیزی به تو نمیگه، ولی من میدونم.
‫حالا میخوای پسرا هم همون سختی ها رو بکِشن؟
‫اینجوری خانواده ام کنار هم می مونه.
‫نه، کلارک. ‫اینجوری از هم می پاشه.
‫چی شده، روزتی؟
‫مغولستان؟
‫چقدر میخواید اشتغال زایی کنید؟
‫فقط محض اطلاع حضار میپرسم.
‫از سطح مقدماتی تا کاسب حرفه ای...
‫حدود 600 فرصت شغلی رو برآورد میکنیم.
‫تازه بدونِ شغل های جانبی، دوستان!
‫پس اگه دیگه سؤالی باقی نمونده...
‫من یه سؤال دارم.
‫اون آمار فرصت های شغلی ای که میگید، ‫یه تخمین ـه.
‫درسته، خانم لین.
‫دادنِ آمار دقیق، کار سختیه.
‫پس میشه آماری بدید که عملی تر باشه؟
‫چون اصلاً دلم نمیخواد...
‫اتفاقی که توی «نیو کارتیج» افتاد، ‫اینجا هم بیفته.
‫چه اتفاقی؟
‫کاهش اهداف اشتغال زایی تا حدود 50 درصد،
‫حقوقی خیلی پایین تر از درآمد لازم برای معاش! ‫از اینجور چیزا.
‫همین لوئیس لین رو خیلی دوست دارم.
‫وقتی بوی یه داستانی به مشامش میخوره...
‫با تمام وجودش میره دنبالش،
‫حتی اگه مرتبط با رئیس خودش باشه.
‫فکر میکردم اون معادن، سودمند باشن.
‫اشتباه میکردم.
‫ولی قولی که به اون آدما دادم،
‫این بود که وقتی هیچکس حاضر نبود ‫به خاطرشون ریسک کنه، من میکنم.
‫و الان اومدم تا به کسانی که اینجان ‫دقیقاً همینو پیشنهاد بدم:
‫فرصتی برای نجات دادنِ این شهر...
‫و بهبود زندگی ساکنینش.
‫- آره! ‫- احسنت!
‫ولی شاید حق با شما باشه، خانم لین.
‫شاید اسمالویل جایی نباشه که...
‫الان بشه توش ریسک کرد.
‫من که واقعاً دلم نمیخواد...
‫هیچ صدمه ای به این جامعۀ عالی بزنم.
‫شاید بهتر باشه همگی ـتون، در این باره ‫بیشتر با هم صحبت کنید.
‫خانم ها و آقایون، بابت وقتی که گذاشتید ممنونم.
‫با اجازه ـتون.
‫وای خدا! ‫دقیقاً همونطوری هستی که میگن.
‫تو نمیری سراغ اخبار. ‫اخبار میان سراغت.
‫[مغولستان] ‫[منطقۀ جنگل های تایگای سیبری]
‫[در حال جستجو برای کریپتونایت]
‫وایستا! ‫[موردی یافت نشد]
‫ردِ سفینه ـم رو زدی!
‫چی میخوای؟
‫اینکه تو بمیری.
‫چرا؟
‫مگه باهات چیکار کردم؟
‫فقط من نبودم. ‫کل سیاره ام رو نابود کردی.
‫میدونم صدای بمب توی سفینه ام رو میشنوی.
‫مردم قراره آسیب ببینن.
‫من یا اونا؟
‫تصمیمت رو بگیر، کال ال.
‫توپ رو بگیرید!
‫یالا!
‫- آره! ‫- آفرین رایان!
‫آفرین!
‫دوباره شروع کنید ولی بهتر! ‫برید!
‫مربی، میشه منم امروز چند دور بازی کنم؟
‫کنت، ازت میخوام کتابتو بخونی و ‫حمله کردن رو یاد بگیری.
‫به نظر خیلی پیچیده نمیاد.
‫فکر کنم اگه بذارید برم توی زمین...
‫میتونم بهتون نشون بدم چند مرد حلاجم.
‫هممم.
‫رایان، بیا یه آبی بخور.
‫خیلی خب، کنت.
‫دو قلوها، بازیکن آزاد سمت راست باشن. ‫شمارۀ 23 دریافت کننده.
‫یالا، بریم! برش دارید.
‫دو قلوها جناح راست. ‫23 دریافت کننده!
‫حاضر باشید! ‫حاضر باشید!
‫بیخیال بابا.
‫خیلی راحت میتونستی توپ رو رد کنی، نابغه!
‫دوباره!
‫شاهینِ راست، 45 باستر.
‫حاضر باشید! ‫حاضر باشید!
‫هِی، هِی، هِی!
‫کافیه! کافیه!
‫بهت که گفته بودم. ‫ما از قبل یه بازیکن سرحمله داریم.
‫کافیه!
‫از گذشته ام با خبر بود. ‫نقطه ضعف هام رو میدونست.
‫- کریپتونایت داشت! ‫- از یه سیارۀ دیگه اومده؟
‫خودش که اینجوری میگفت.
‫بنا به دلایلی منو مقصر میدونست ‫که سیاره ـش نابود شده.
‫یه فکری به حالش میکنی، کلارک.
‫قبلاً هم همچین آدمایی رو از سر راهت برداشتی.
‫الان بدترین موقع...
‫برای اینه که همچین کسی پیداش بشه.
‫یعنی موقعی که خانواده ـت رو آوردی اسمالویل...
‫و به پسرا قول دادی که ‫براشون پدر نمونه میشی؟
‫بابات میدونه که به پسرا گفتیم.
‫اونشب خودش فهمید.
‫چی گفت؟
‫چیز خاصی نگفت. فقط اینکه...
‫داریم بزرگترین اشتباه زندگیمون رو میکنیم.
‫میبینی؟ اینجوری مطمئنم داریم راه درست رو میریم.
‫اون چیه؟
‫مربوط به یه مقاله میشه که دارم دربارۀ...
‫مورگان ادج روش کار میکنم.
‫ادج؟
‫دیشب توی جلسۀ شورای شهرِ اسمالویل بود.
‫فکر کردم قراره خودتو درگیر نکنی.
‫خب، آره، ولی بعدش شروع کرد به اراجیف گفتن...
‫که میخواد به شهر کمک کنه.
‫مورگان ادج نیومده اینجا تا ‫اسمالویلِ کانزاس رو نجات بده.
‫برای نیروی انسانیِ ارزون قیمت اومده ‫چون مردم اینجا درمونده ان.
‫درست مثل کاری که با «نیو کارتیج»،
‫«هیزل گرین» و «گرانویل» کرد.
‫داره این شهرهای کوچیک رو از درون میخوره.
‫ممنون.
‫«مورگان ادج، یک خون آشامِ شرکتی است».
‫یادت نرفته که صاحب پلنت، همین ادج ـه؟
‫خب؟
‫خب، نمیذاره اینو چاپ کنی.
‫جدی میگم، کلارک.
‫یه حسی از درون بهم میگه که این یکی از دلایلیه...
‫که من باید به اسمالویل میومدم.
‫نمیذارم مورگان ادج این شهر رو مثل شهرهای دیگه...
‫نابود کنه.
‫بابا امروز داره منو میبره قلعه.
‫میخوایم یه سری تست بگیریم
‫ببینیم چه قدرت هایی دارم یا بعداً پیدا میکنم ‫یا هر چی.
‫- میتونی تصور کنی که بتونم پرواز کنم؟ ‫- نه، واقعاً نمیتونم.
‫اون چیزی که سارا در مورد کتاب راهنما میگفت ‫چی بود؟
‫خب، نگرفتمش...
‫ولی الان دارمش، پس مشکلی نیست.
‫- خیلی خب. ‫- حاضری؟
‫- آره. ‫- بعداً میبینمتون.
‫سوپرمن و سوپربوی بودن یا هر چی که هستید خوش بگذره.
‫چی شده؟
‫هیچی مامان.
‫فقط باید...باید این کتاب راهنما رو یاد بگیرم.
‫جاناتان...
‫واقعاً برادر عالی ای هستی، میدونستی؟
‫میدونم وقتی قبول کردی بیایم اینجا ‫از چه چیزهایی دست کِشیدی.
‫کل زندگیت توی متروپلیس ـه.
‫نامزدت اونجاست.
‫کل ماهیتت اونجاست،
‫ولی بازم با اینجا اومدن موافقت کردی،
‫چون میخواستی به برادرت کمک کنی.
‫من و تو زندگی هایی داشتیم که ولشون کردیم.
‫آره.
‫حالا مطمئنی که از خودش توانایی ای نشون داد؟
‫کاملاً، آقا! ‫چطور؟
‫ظاهراً اثرات نور-اتمی ناچیزه.
‫ناچیز؟
‫چطور ممکنه؟
‫سلول هاش فقط میتونن...
‫حجم محدودی انرژی از خورشید ذخیره کنن.
‫ولی انفجار بصری از خودش ساطع کرده. ‫(لیزر چشمش)
‫فقط یه بار! ‫و از اون به بعد...
‫دیگه نتونسته تکرارش کنه.
‫قدرتش بیشتر شده.
‫به اندازۀ خودش، شاید! ‫ولی چیز فوق العاده ای در کار نیست.
‫حتی یک صدمِ قدرت تو رو هم نداره.
‫- بیا دوباره تستش کنیم. ‫- دلیلی نداره این کار رو بکنیم.
‫این اتفاقات کاملاً تصادفی بودن.
‫هیچوقت نمیتونه اونقدر انرژی داشته باشه...
‫که این توانایی ها رو با اختیار خودش استفاده کنه.
‫دی ان ایِ انسانیش خیلی محدود کننده ـست.
‫میدونم دلت اینو میخواست...
‫ولی هیچوقت مثل تو نمیشه، کال ال.
‫جوردن...
‫سم، من اینو چند ساعت پیش فرستادم،
‫اونوقت الان یهویی نظرت عوض... ‫الو؟
‫- ولم کن. ‫- جوردن.
‫من امشب نمیام خونۀ خانوادۀ کوشینگ.
‫توی قلعه چه اتفاقی افتاد؟
‫گمونم چیزی که همیشه میدونستم رو فهمیدیم.
‫- من خاص نیستم. ‫- جوردن، این یه پروسه ـست.
‫برمیگردیم و دوباره تستت میکنیم...
‫و میبینیم به مرور زمان چقدر پیشرفت میکنی.
‫- باشه. ‫- شاید بهتر باشه امشب بیرون نره.
‫چی؟ چرا؟
‫- کوچولومون دوباره روز بدی داشته؟ ‫- گور بابات!
‫- نه! ‫- پسرا...
‫نه، از این مسخره بازی هات خسته شدم. ‫میفهمی جوردن؟
‫تو فقط خودتو میبینی. ‫من دارم چوبش رو میخورم.
‫وایستا وایستا، منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که این آقای «دان دریپر» ‫توی مهمونی آتش بازی... ‫(شخصیت فیلم مد من)
‫به سارا ابراز علاقه کرد، ‫اونوقت الان نامزد آشغالش...
‫و کل تیم، میخوان سرم تلافی کنن.
‫- به خاطر همین کتاب راهنما رو نگرفتی؟ ‫- آره نابغه!
‫به گمونم اَبَر فهم، جزو قدرت هات نیست.
‫باشه، باشه، میدونی چیه جاناتان؟
‫میتونیم دوتایی بریم بیرون و تمرین کنیم.
‫نه، عزیزم، الان وقتش نیست.
‫گوش کن عزیزم، بابت کتاب راهنما متأسفم.
‫واقعاً حال گیری بوده.
‫و متأسفم که رفتنت به قلعه...
‫اونطور که انتظارش رو داشتی نبوده
‫احتمالاً خیلی ناامید شدی،
‫ولی الان وقتش نیست که...
‫یاد تمام مشکلاتی که ‫از وقتی رسیدیم به اینجا داشتیم بکنیم.
‫اومدیم اینجا تا خانوادۀ صمیمی تری باشیم،
‫و خانوادگی به این شام دعوت شدیم،
‫پس خانوادگی میریم!
‫پس برید آماده شید.
‫شنیدید که مادرتون چی گفت؟!
‫هِی، یه کم دیگه میام دنبالت.
‫- میخوام از تمرینتون برام بگی. ‫- باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫صورتت دقیقاً مثلِ...
‫زمانی شده که توی دبیرستان بودی.
‫انگار تمام بار مسئولیت دنیا به دوش توئه.
‫میدونی چیه؟
‫گوش کن، یه کم طول میکشه تا...
‫همه به این شرایط جدید عادت کنن.
‫تو اینجا بزرگ شدی،
‫خانواده ـت اینجا بزرگ نشدن. ‫پس یه جورایی به تو بستگی داره...
‫که کاری کنی که اینجا بهشون حس خونه بودن بده. ‫باشه؟
‫داگ، داری تقلب میکنی. ‫نمیتونی...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوبه، «سوف». ممنون.
‫شنیدم امروز دوباره روز سختی داشتی.
‫عجب! از همه چیز خبردار میشی، آره؟
‫یه کم قبل شان اینجا بود و اون بهم گفت.
‫اگه اشکالی نداره، میخواستم بپرسم که دقیقاً...
‫چی توی اون یارو میبینی؟
‫میتونه خیلی مهربون باشه.
‫باشه! آدم خیلی مهربونیه...
‫مخصوصاً توی زمین فوتبال.
‫باشه، خب...اون قضیۀ ابراز علاقه...
‫خیلی زود فراموش میشه.
‫باید از دست من عصبانی باشه، نه از جان.
‫من بودم که این کار رو کردم.
‫به زودی میای مدرسه؟
‫اگه پدر و مادرم بذارن!
‫چرا نباید بذارن بری مدرسه؟
‫فکر میکنن من نمیتونم مشکلاتم رو کنترل کنم.
‫فکر میکردم به همه چیزش فکر کردم ‫ولی به گمونم نکردم!
‫کباب میخورید؟
‫اگه میشه یه کم.
‫خیلی خب، بریم.
‫خب، امروز چی شد؟
‫فهمیدم همون قدر که آدم مزخرفی هستم...
‫کریپتونیِ مزخرفی هم هستم.
‫پس...خیلی روز خوبی نداشتی؟
‫نه، خوب نبود.
‫یالا، بیا بریم غذا بخوریم.
‫این کوچولو هم مال تو باشه.
‫بفرما رفیق، حالشو ببر.
‫اگه دنبال همبرگر توفو میگردی...
‫جای درستی نیومدی.
‫راستش منتظر یه سینی کامل بودم.
‫میدونی، در مورد اتفاقی که ‫توی نیو کارتیج افتاد تحقیق کردم.
‫معاملۀ خوبی نبود.
‫میدونی، اونا از اول میخواستن اتحادیه تشکیل بدن.
‫آره، میخواستن هوای خودشون رو داشته باشن.
‫آره ولی اونجوری یعنی...
‫دیگه ادج نمیتونسته پولی در بیاره.
‫اگه اون دستمزدها میرفتن بالا،
‫یک سوم نیروی کارش رو از دست میداد.
‫ببخشید، یعنی داری میگی...
‫مردم نباید خرج معاششون رو در بیارن؟
‫نه، خب، منظورم اینه که...
‫توی همچین شرایطی...
‫اگه یه کم پول توی جیبت باشه، بهتر از هیچیه.
‫جیبِ پر از خالی، بازم خالیه، خانم لین!
‫فداکاری های کوتاه مدت برای سود بلند مدت.
‫با این میشه یه حرکتی رو شروع کرد.
‫این چیزیه که الان اسمالویل بهش نیاز داره.
‫از گوشت دنده ها لذت ببر.
‫عوضش کرد. داستانم رو عوض کرد.
‫مثل یه خبر بی اهمیت، در ستایشِ ادج ـه.
‫- فازول این کار رو کرده؟ ‫- نه، ادج!
‫نمیتونم بذارم این کار رو بکنه.
‫[وزارت دفاع]
‫ژنرال، باید اینو ببینید.
‫اون اینجاست.
‫الان؟ شوخیت گرفته؟
‫باباته. توی وزارت دفاعه.
‫من علتش رو توضیح میدم. ‫برو!
‫تیر بارونش کنید.
‫- اجازه دارید. ‫- آتش!
‫[در حال متمایز کردنِ هدف ها]
‫[هدف رؤیت شد]
‫یه سیگنال از اون لباس زرهی بگیر، روزتی!
‫دارم سعیم رو میکنم.
‫سوپرمن کدوم گوریه؟
‫برید، برید، برید، همه برید بیرون.
‫- شنیدید که ژنرال چی گفت؟! ‫- تکون بخورید.
‫برید! برید!
‫چه وضعشه؟
‫- برق رو دوباره وصل کن، روزتی. ‫- دارم میکنم، قربان.
‫دیگه نباید ازش محافظت کنی.
‫- سوپرمن رو میگی؟ ‫- انقدر اینجوری صداش نزن.
‫اون یکی از ماها نیست، سم.
‫اونجایی که من ازش میام، تو مثل منی.
‫تو هم بهش اعتماد نداری...
‫چون میدونی قادر به انجام چه کارهاییه.
‫باید کمکم کنی تا سیاره ـت رو نجات بدیم، سم!
‫قبل از اینکه کال ال...
‫تا جهنم رفتیم و برگشتیم، ژنرال! ‫(خیلی سختی کِشیدیم)
‫- این چیه؟ ‫- نمیدونم والا.
‫ولی جوری رفتار میکرد که انگار با هم دوستیم.
‫پس برای همین اومده بود؟ برای تو؟
‫به همون دلیلی که رفته بود...
‫مولداوی و مغولستان، اومده بود اینجا.
‫برای کریپتونایت!
‫منبع داری؟
‫- آره. ‫- اونوقت هیچوقت بهم نگفتی؟
‫خیلی چیزا رو بهت نمیگم.
‫چقدر داری، سم؟
‫بذار اینجور بگم که...
‫علت اینکه توی دنیا پیدا نمیشه، همینه!
‫چرا؟
‫تا هیچکس دستش بهش نرسه و ‫ازش بر علیهت استفاده نکنه.
‫پس کِی میخوای بفهمی...
‫که از روزی که با دخترم ازدواج کردی، ‫هر کاری که کردم...
‫برای محافظت از تو بوده؟
‫پس این یارو رو پیدا کن...
‫تا بتونم تمومش کنم.
‫سلام.
‫خبر داشتی بابات داشته کریپتونایت ذخیره میکرده؟
‫مشکلاتمون با تموم شدنِ این بطری، تموم نمیشه، ‫ مگه نه؟
‫نه!
‫خب؟
‫- اون غریبه رو گرفتی؟ ‫- دارم نزدیک تر میشم.
‫بقیۀ کباب پزی چطور پیش رفت؟
‫خیلی نموندیم.
‫ولی گوشت دنده ها خیلی خوب بودن.
‫جداً؟
‫میدونی توی بچگی هام، چقدر میومدم این بیرون میشستم
‫و مامان و بابام میومدن بیرون...
‫و ازشون هزار تا سؤال میپرسیدم...
‫که چطور این مشکل یا اون مشکل رو حل کنم؟
‫فکر میکنی با نقل مکان به اینجا اشتباه کردیم؟
‫راستش نه!
‫فقط کلی سؤالِ بی جواب داریم...
‫مثلاً: تو میخوای با «پلنت» چیکار کنی؟
‫نمیدونم.
‫تا حالا هیچوقت متنم رو بازنویسی نکرده بودن.
‫خب، بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫شور و اشتیاقی که با اون داستان در وجودت دیدم...
‫خیلی وقت بود که توی چشم هات ندیده بودمش.
‫و میدونم این خانواده، این هفته...
‫از هفتۀ قبل با هم صمیمی تر شده،
‫جواب ها رو با همدیگه پیدا میکنیم.
‫خیلی خب، فردا باهات صحبت میکنم.
‫باشه. شب بخیر.
‫الایزا چطوره؟
‫سلام، هممم...خوبه!
‫خوبه. شاید زیادی خوب باشه.
‫نمیدونم.
‫ببین، جان، من...
‫اونموقع درست میگفتی.
‫به خاطر من اومدیم اینجا ‫ولی حتی ازت یه تشکر خشک و خالی هم نکردم.
‫- لازم نیست ازم تشکر کنی. ‫- چرا لازمه.
‫توی کل زندگیمون، همیشه هوام رو داشتی...
‫و حداقل کاری که میتونم بکنم اینه که ‫منم هوای تو رو داشته باشم.
‫تونستی بفهمی...
‫که نصف کریپتونی هستی یا نه؟
‫طبق گفتۀ اون هولوگرامه که نیستم.
‫گفتش هیچوقت مثل بابا نمیشم.
‫جوردن، ببین...
‫میدونم توی انبار چی شد.
‫چند تا تیرک افتاد رومون و ‫تو زندگی جفتمون رو نجات دادی.
‫پس واقعیتش، اصلاً...
‫برام مهم نیست که یه هولوگرام احمقانه چی گفته.
‫تو برادر دوقلومی. ‫میدونم از هر کسی بهتری.
‫الان دیگه متفاوتی! خب؟
‫یه اتفاقی برات افتاده،
‫قطعاً یه چیزِ خاص ـه.
‫و اگه کسِ دیگه ای قرار نیست بهت کمک کنه...
‫تا سر در بیاری که چه اتفاقی افتاده...
‫من میکنم.
‫نه، مثل اون سقفِ لکه لکه می مونه.
‫- خیلی قدیمیه. ‫- میدونم که قدیمیه.
‫بشینید.
‫چه خبره؟
‫بشینید.
‫- ببخشید که دیشب گذاشتم رفتم. ‫- اشکالی نداره.
‫درک میکنیم که میری بیرون تا دنیا رو نجات بدی.
‫- بهش عادت کردیم. ‫- آره، میدونم...میدونم.
‫مشکل...
‫مشکل همینجاست.
‫این موضوع که من سوپرمن هستم...
‫به این معنیه که توی زندگیتون خیلی وقتا نبودم.
‫حالا همیشه به خودم میگفتم که چیزیتون نمیشه...
‫و روتون تأثیری نمیذاره ولی اشتباه میکردم.
‫میدونم که تأثیر گذاشته.
‫حالا نمیتونم همینجوری دنیا رو ول کنم...
‫ولی نمیتونم شما دوتا رو هم ول کنم.
‫یه کم زمان میبره تا بفهمم...
‫چطور میتونم توی هر دوتاش بهتر بشم. ‫ولی حتماً میشم، باشه؟
‫باشه.
‫مگه نگفتی این مشکلم رو حل نمیکنه؟
‫نمیکنه، ولی توی خونه نگه داشتنت هم کمکی نمیکنه.
‫پس میتونم برم مدرسه؟
‫باید حواسمون به قدرت هات باشه، جوردن، ولی...
‫آره، میتونی بری.
‫خیلی خب، لباس هاتون رو بپوشید. ‫باید بریم.
‫صبر کن، مامان کجاست؟
‫اون...اون یه کاری داشت.
‫لین، من خبر نداشتم.
‫بذار اینو قشنگ براتون روشن کنم.
‫یا وبسایت باید بیشتر بازدید بخوره...
‫یا اینکه آدمای مختلفی که توی این اتاق نشستن...
‫داستانم رو بازنویسی کردی.
‫فقط چیزی که اشتباه بود رو درست کردم.
‫فقط میخوام مطمئن بشم: ‫دیگه اینجا نمیتونیم خبرنگاریِ واقعی بکنیم، درسته؟
‫خانم لین، اجازه نمیدم...
‫روزنامه ام همچین اراجیفی رو چاپ کنه.
‫همین فکر رو میکردم.
‫این چیه؟
‫اون بهترین نوشته ایه...
‫که از وقتی که ریاست اینجا رو گرفتی، نوشتم.
‫- میزنه نابودت میکنه! ‫- بذار سعیش رو بکنه.
‫در مورد ترک کردنِ جایی که دوست داریش ‫چی میشه گفت؟
‫امیدواری که تو رو به اونی که هستی ‫تبدیل کرده باشه...
‫اعتقاداتت رو به چالش کِشیده باشه...
‫[7734] ‫(اگه برعکسش کنه نوشته «جهنم»)
‫تو رو به سختی و تقلا کِشونده باشه...
‫و بهت قدرت اینو داده باشه تا چیزهای بهتری بخوای.
‫[استعفاء میدم]
‫اونموقع دیگه برای آینده آماده ای.
‫[اسمالویل گزت]
‫سلام؟
‫کسی اینجا نیست؟
‫لوئیس! سلام، کمکی از دستم بر میاد؟
‫حدس میزنم مقاله ام که...
‫توی دیلی پلنت بود رو خوندی.
‫آره، خوندم.
‫خیلی به کارهای تو نمیخورد.
‫چون نبود! ‫این چیزیه که من واقعاً نوشتم.
‫مورگان ادج، کلش رو تغییر داد.
‫گفتی که ناشرت به چاپ کردنِ...
‫هر چیزی که من بنویسم علاقه منده.
‫تو خیلی خوبی! نمیدونم چی بگم.
‫من همون ویراستارم.
‫خبرنگار، ناشر، سرایدار، بعضی وقتا لوله کِش هم هستم
‫آره، نمیدونم چرا اون حرف رو زدم.
‫- به گمونم... ‫- حالا علاقه مندی یا نه؟
‫خیلی خب، اگه اینو منتشر کنم...
‫احتمالاً اخراج بشی و من نمیتونم مسئولیتش رو...
‫نه بابا، استعفام رو دادم.
‫کِی میتونی شروع کنی؟
‫قربان، به نظر میرسه که باید بدون کریپتونایت...
‫و بدون سفینه ـتون کار رو ادامه بدید.
‫پس یه لباس جدید لازم دارم.
‫یه کم زمان میبره...
‫تا جای مواد لازم برای ساختنش رو پیدا کنم.
‫گمونم باید مایحتاجمون رو پیدا کنیم.
‫یه کم وقت داریم.
‫به نظر میرسه کال الِ این سیاره، یه مقدار با...
‫اونی که شما باهاش روبرو شدید ‫فرق میکنه، کاپیتان لوتر!
‫«هل فایر 3-1» صحبت میکنه. ‫با هدف هواییِ متخاصم درگیریم.
‫ژنرال!
‫تا جهنم رفتیم و برگشتیم!
‫نه، اون مثل کال الِ من نیست... ‫(نوشتۀ روی گردنبند: «جهنم»)
‫هنوز نیست.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»