‫واضح ترین خاطراتم...
‫روزهایی هستن که زندگیم تغییر کرد.
‫اون روزی که به زمین اومدم رو یادمه،
‫برای اولین بار خورشید رو روی صورتم حس کردم.
‫وای خدا، جاناتان!
‫یه پسر بچه ـست.
‫وایستا، مارتا!
‫صدای پدر و مادرم رو میشنیدم.
‫تو هم بهمون ملحق میشی؟
‫مادرم منو به عنوانِ ‫ بزرگترین سورپرایز زندگیشون میدید.
‫و باور کنید، خیلی از این سورپرایزها داشتیم.
‫شهر اسمالویلِ دوست داشتنی رو یادمه.
‫مردم، جامعه،
‫و اینکه چقدر به چیزهای کوچیک بها میدادن.
‫فکر میکردم تا ابد اونجا زندگی میکنم.
‫- بابا؟ ‫- جاناتان؟
‫- بابا! بابا! ‫- جاناتان
‫بابا، بلند شو! ‫زنگ بزنید اورژانس!
‫ولی مرگ پدرم، منو در یه مسیر جدید قرار داد.
‫آخرش به متروپلیس نقل مکان کردم،
‫تا کسی بشم که قرار بوده بشم.
‫بفرما، رفیق.
‫ممنون. لباس باحالی داری.
‫ممنون. مامانم برام درستش کرده.
‫ولی واضح ترین رویای من...
‫روزی بود که اونو دیدم.
‫همۀ کسانی که اینجان...
‫مورد اعتمادترین مردمی هستن که متروپلیس داره.
‫- اینو یادت نره! ‫- باشه، جناب.
‫پیش «لین» باش. ‫اون راه و چاه رو بهت یاد میده.
‫لین، جناب؟!
‫کی بهت گفته کراوات بزنی؟
‫بذار حدس بزنم. لامبورد گفته؟ ‫اونو نادیده بگیر.
‫گرچه میتونه صندلی ویژه برای بازی های ‫تیم «میتیرز» جور کنه.
‫- بیسبال دوست داری؟ ‫- البته!
‫آخه کیه که از تفریحات آمریکایی خوشش نیاد، ‫خانم لین؟!
‫من لوییس ام. ‫گفتی اسمت چی بود؟
‫کنت! کلارک! کلارک کنت!
‫عه، عه.
‫ببخشید.
‫هممم...تا حالا کلارک ندیده بودم.
‫عه، منم تا حالا لوییس ندیده بودم.
‫- مرسی. ‫- در واقع...
‫معلم کلاس اولم، لوییس هنیگن بود.
‫پس به گمونم عملاً...عملاً...
‫شما میشید نفر دوم.
‫عاشق همدیگه شدیم.
‫به لوییس هویت واقعیم رو گفتم...
‫و اینکه از کجا اومدم.
‫ازدواج کردیم،
‫مراقب باش!
‫جاناتان دردسر ساز نبود.
‫همیشه خوشحال بود، همیشه لبخند میزد.
‫آفرین، عزیزم!
‫ولی جوردن یه مقدار چالش برانگیزتر بود.
‫- جوردن؟ بس کن! ‫- کج خلقی، کابوس های شبانه.
‫[سوپرمن به پرتابِ شاتل کمک کرد]
‫و بالاخره رسیدم به این وضع:
‫دارم توی متروپلیس زندگی میکنم ‫و دوتا بچۀ نوجوون بزرگ میکنم...
‫و با مشهورترین ژورنالیستِ دنیا ازدواج کردم...
‫اینجا، اینجا، اینجا.
‫هِی، هِی، هِی!
‫تا وقتی این چیزه بترکه، چقدر وقت داریم؟
‫- حداکثر چند دقیقه. ‫- ریزش اتمی چی؟
‫تا متروپلیس میاد.
‫یالا، سوپرمن.
‫تبادلگر گرمایی از کار افتاده.
‫مخزن آبِ لعنتی کجاست؟
‫نفس سردِ اون نمیتونه درستش کنه.
‫باید توی مجرای راکتور، آب داشته باشیم،
‫وگرنه فروپاشی ای در حد فوکوشیما بوجود میاد. ‫(فاجعۀ اتمی فوکوشیما)
‫- آبش تموم شده. ‫- مخزن ها!
‫داره سرد میشه.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫مثل نیروگاه «اویستر کریک» بود.
‫یه جور شکستگی توی برج خنک کننده ایجاد شده بود.
‫چطور بوده که هیچکس توی هیچکدوم از نیروگاه ها ‫چیزی ندیده؟
‫هنوز نمیدونم.
‫ولی نمیشه بدون اینکه کسی بفهمه ‫تجهیزات بیاری اینجا.
‫جفت شکستگی ها کار بشر بوده.
‫از همین نگرانم.
‫جدیداً خیلی اضافه کاری میکنی.
‫دخترم با این موضوع مشکلی نداره؟
‫اونی که باید نگرانش باشم یکی دیگه ـست.
‫خارماهی ها به زودی دوباره میان.
‫داشتم فکر میکردم جاناتان رو ببرم ماهیگیری.
‫شاید ایندفعه حتی جوردن رو هم تونستم ببرم.
‫با لوییس حرف میزنم تا قرارش رو بذاریم.
‫شب بخیر، ژنرال!
‫اونوقت وانت پیک، خورد به ماشینت؟
‫وانت سرپوشیدۀ بی علامت بود؟
‫میشه یه لحظه پشت خط وایستی؟
‫فردا سر صبح باید یه نسخه به «فاسول» بدم.
‫ببخشید. آره...
‫خب، تو از کجا میدونی کیه؟
‫- بیا تو. ‫- تو که هیچوقت ندیدیش.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫چی شده؟ مامان گفت یه خبرایی داری.
‫الایزا، یه لحظه.
‫آره، آره.
‫راستش میخوام خط حمله بازی کنم.
‫- برای تیم دانشگاه؟ ‫- آره.
‫آره.
‫فکر کنم اولین سال اولی ای باشم ‫که این کار رو کرده.
‫بعضی از کلاس بالایی ها خیلی عصبانی شدن.
‫بیخیال، نگران اونا نباش.
‫نگران؟ نه، عالیه! ‫کاش قیافه ـشون رو میدیدی.
‫هممم...بابا.
‫عه، صحیح! باشه. خیلی خب، خیلی خب.
‫- سلام الایزا! ‫- سلام.
‫- تبریک میگم! ‫- ممنون بابا.
‫- بهت افتخار میکنم. ‫- خیلی خب، مرسی.
‫- ببخشید، من دیگه میرم. ‫- باشه.
‫سلام.
‫به به! سوپرمن خیلی خوبی میشی.
‫سوپرمن کسل کننده ـست. ‫من «رِیدِن» ام.
‫آها.
‫ببخشید که...
‫جلسۀ درمانی امروزمون رو نیومدم.
‫رفته بودم ویچیتا برای یه خبری...
‫هواپیمای برگشت گیرت نیومده!
‫مامان گفت.
‫خب، دبیرستان فردا شروع میشه.
‫دلشوره داری؟
‫آخه میدونی، اگه دلشوره داشته باشی ‫چیز طبیعی ایه.
‫برای من که سال اول خیلی سخت بود.
‫تا حالا اون قضیه رو بهت گفتم...
‫که مربی تیم بودم و...؟
‫آره، بقیه با چسب نواری چسبوندنت به تراکتور.
‫آره، زندگی توی اسمالویل یه کم با...
‫متروپلیس فرق داره.
‫باشه، خیلی خب...میدونی.
‫اگه چیزی لازم داشتی، اگه میخواستی حرف بزنی...
‫من همینجام.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫موسیقی؟
‫باشه.
‫[تماس از دست رفته از طرف مامان]
‫توی اخبار دیدمت.
‫تازه رسیدی خونه؟
‫آره، یه کم پیش رسیدم.
‫عزیزم، میدونم که سرت خیلی شلوغه...
‫ولی واقعاً باید بیشتر پیش خانواده ـت باشی.
‫مامان، من...
‫به عنوان اون شخصی که خودت میدونی...
‫نسبت به دنیا مسئولیت دارم.
‫خب، به عنوان یه پدر، نسبت به خانواده ـت...
‫مسئولیت بیشتری داری.
‫پسرا باید ببینن که یه مرد قوی و عاشق و...
‫و آسیب پذیر، چه شکلی ـه.
‫همونطور که پدرت برای تو بود.
‫فقط یه مدت کوتاه دیگه اونا رو داری،
‫و بعدش میرن توی دنیا.
‫باید پیششون باشی.
‫دارم سعیم رو میکنم.
‫بدجوری هم میکنم.
‫نمیخوام کسی رو ناامید کنم.
‫برای...
‫برای تو و بابا هم انقدر سخت بود؟
‫زندگی های شما خیلی پیچیده تر از...
‫زندگی هاییه که ما داشتیم.
‫در ضمن...
‫زندگی توی اسمالویل یه کم فرق میکنه، ‫یادت میاد؟
‫خوبی؟
‫فقط باید دراز بکِشم. ‫همین!
‫بگیر یه کم بخواب، مامان.
‫دوستت دارم.
‫شب خوش، عزیزم.
‫شب خوش.
‫- تا وقتی داغن بخورشون. ‫- ممنون.
‫- بازم شربت میخوای؟ ‫
‫- قراره بریم خونۀ مامان بزرگ؟ ‫- به نظرم موعد نرفتنمون سر رسیده.
‫عالی شد! اسمالویل!
‫جایی که توش میشه توی یه بعد از ظهر، ‫یکسال کامل رو گذروند.
‫اونقدرا هم بد نیست.
‫وایستا!
‫امروز میخوای اینجوری لباس بپوشی؟
‫انگار میخوای بگی یه مُشت بزنید توی صورتم.
‫پس باید مثل تو لباس بپوشم؟
‫مثل یه جور جامِ مشارکت انسانی؟ ‫(لباس تیمشون رو پوشیده)
‫نه، ولی میتونی...
‫یه ویدیوی «چطور یه تیپ ساده بزنیم» رو ببینی.
‫- دوستتون دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- روز خوبی داشته باشید، بچه ها. ‫- ممنون بابا.
‫باشه.
‫نگران جوردنی.
‫دیشب سعی کردم باهاش حرف بزنم،
‫ولی خیلی ناراحت بود.
‫خب، اگه میدونست واقعاً کجا بودی...
‫پدر و مادرت،
‫شش ساله که بودی، هویت واقعیت رو بهت گفتن.
‫اون فرق میکرد.
‫توی یه مزرعه زندگی میکردم. ‫قدرت های خاص داشتم.
‫فکر نمیکنی جاناتان چیزی به ارث برده باشه؟
‫تستی که توی دژ گرفتیم، میگفت بعیده.
‫قراره به عنوان سال اولی...
‫توی یکی از دبیرستان های پر رقابتِ کشور...
‫توی خط حمله بازی کنه.
‫آره. دلیل نمیشه قدرت ماورایی داشته باشه.
‫پرتاب های عمقی ـش رو دیدی؟ ‫(فوتبال آمریکایی)
‫جوردن چی؟
‫این کار باعث میشه از همین الانش هم...
‫بیشتر ازم فاصله بگیره.
‫باور کن خودم این تجربه رو داشتم.
‫دیرمون شده.
‫اینکه بدونن، براشون خیلی خطرناکه.
‫اگه ندونن که خطرناک تره.
‫ولی لوییس، اگه یه بار از دهنشون در بره...
‫اشتباهاً به آدم نادرستی برن بگن...
‫اونوقت کل دنیا میفهمه من کی ام.
‫چیه؟
‫پدرت هم نظر منو تأیید میکنه.
‫حالا دیگه برامون مهم شده که نظر بابام چیه؟
‫کل حرفم اینه که اونا 14 سالشونه.
‫هنوز زوده که بخوان بدونن.
‫مکسی، چه خبره؟
‫یه سری ها اخراج شدن.
‫بازم تعدیل نیرو داشتیم؟
‫وقتی که «مورگان ادج»، مجلۀ «پلنت» رو خرید...
‫میدونستم تعدیل نیرو میکنن، ‫ولی این دیگه باورنکردنی ـه.
‫کنت!
‫وقت داری؟
‫فاسول اخراجت کرد؟
‫بهتره من اخراج بشم، تا اینکه یکی دیگه بشه. خب؟
‫- یه شغل اصلی دیگه هم دارم. ‫- موضوع این نیست.
‫فاسول که ویراستار نیست. ‫نوچۀ ادج ـه.
‫این میلیاردرها میان امتیاز رسانه ها رو میخرن...
‫و از این مزخرفاتِ «دیجیتالی شدن»...
‫به عنوان بهانه ای برای نابود کردن ژورنالیسم ‫استفاده میکنن.
‫داستان های منافع انسانی و حقایق براشون مهم نیست.
‫فقط به تبلیغات کلیکی اهمیت میدن.
‫آخ!
‫حالا دیگه یه بهانۀ جدید...
‫برای اینکه هیچوقت نیستی، لازم داری.
‫لوییس!
‫به بچه ها نمیگیم!
‫سلام، مامان. ‫ببخشید، امروز صبح واقعاً...
‫دکتر فرای؟
‫کلارک؟
‫چطور...؟
‫سکته...
‫اون...
‫خدای باوفا...
‫پروردگار همۀ مخلوقات،
‫هر آنچه که عیسی، آن را می رهاند، از دیدِ تو...
‫هرگز گُم نخواهد گشت...
‫و ما در همین حین، خاکسترهای خواهرمان را ‫به خاک برمیگردانیم...
‫تا برای همیشه و تا ابد...
‫با تو و فرزندانت زندگی کند.
‫کلارک!
‫[کنت]
‫- این چیه؟ ‫- ساعت یک شده.
‫مگه نباید الان قرصت رو بخوری؟
‫تو کی هستی؟ مامانی؟
‫یه نفر باید حواسش بهت باشه.
‫حالا این کلارک و باباش...
‫سریعتر از هر مزرعه ای توی این منطقه ‫میتونستن محصولاتشون رو برداشت کنن.
‫مغازۀ شما چطوره، آقای برندون؟
‫سال پیش مجبور شدیم «اوبرلی فودز» رو بفروشیم.
‫خیلی متأسفم که اینو میشنوم.
‫این روزا برای کشاورزهای این اطراف...
‫زندگی کردن سخت شده.
‫خیلی وقته که ندیدیمشون.
‫چیکار میکنی؟
‫یالا عزیزم، خودتو برسون.
‫اون دختره از اون تابستونی که ‫اینجا موندیم رو یادت میاد؟
‫- سارا کوشینگ؟ ‫- آره.
‫اینجاست.
‫جداً؟ کجا؟
‫توی فاصلۀ 45 متری و داره نزدیک میشه.
‫اگه عجله کنی...
‫وقت داری تا بری داخل و ظاهرت رو به...
‫یه آدم کاملاً متفاوت تغییر بدی.
‫لوییس، خیلی خوشحالم میبینمت.
‫متأسفم که توی همچین شرایطی همدیگه رو میبینیم.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫پسرهامون رو یادتون میاد؟ ‫جاناتان و جوردن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اینا هم دخترای ما هستن.
‫این که از همه کوچیکتره، سوفی ـه.
‫و...
‫خب، اونی که همیشه اخم کرده...
‫سارا ـه.
‫سلام.
‫واقعاً بابت مادربزرگتون متأسفم.
‫خیلی خاص بود.
‫حتی بابام هم که از همه بدش میاد، ‫از اون خوشش میومد.
‫خونه ـمون پر از دختره!
‫پس در نتیجه همیشه یکی از دستم عصبانی ـه.
‫- مامانی. ‫- بله؟
‫اون خودشه.
‫خب، من و بابات...
‫با آقای کنت توی یه دبیرستان بودیم.
‫به خاطر همین وقتی که بابا...
‫تو رو توی صفحۀ فیسبوکش دید، عصبانی شد.
‫باشه عزیزم، برو بازی کن.
‫با این قضیه چطور کنار میای؟
‫راستش الان واقعاً نوشیدنی لازمم.
‫این شد یه حرف خوب!
‫فکر نمیکردم از اون تابستون...
‫منو یادتون بیاد.
‫معلومه که یادمون میومد، ولی...
‫تو همه چیزت رو عوض کردی.
‫منظور برادرم اینه که...
‫هر کاری که داری میکنی...
‫قشنگ داره بهت میسازه.
‫خب، ما هم توی اسمالویل بالغ میشیم!
‫گرچه آنتن دهیِ تلفن مزخرفه!
‫آره، از صبح میخوام به اینترنت وصل بشم.
‫فکر کنم مودم یه مشکلی داشته باشه.
‫احتمالاً فقط باید یه ریست بشه.
‫جان، اون توی انبار ـه. ‫(جان=جاناتان)
‫اوووه، چه مرموز! چی توی انبار ـه؟
‫بابامون خوشش نمیاد بریم اونجا.
‫میگه پر از چیزهاییه که میتونه بکُشتمون.
‫آره، اونموقع هشت سالمون بود!
‫خب، به عنوان عضوی از «FFA»... ‫(سازمان کشاورزان آیندۀ آمریکا)
‫فکر کنم بتونم ازتون مراقبت کنم.
‫FFA چیه؟
‫نمیدونم.
‫هیچ فرقی با اونموقع که دبیرستان بودی نکردی.
‫اصلاً پیر نمیشه!
‫به گمونم ژن خوبی داشته باشم!
‫لوییس، من همۀ داستان هات رو میخونم.
‫به خاطر تو، به دخترهام میگم ‫میتونن از پس هر کاری بر بیان.
‫ممنونم! هنوز توی بانک کار میکنی؟
‫آره، «کایل» هم هنوز توی آتش نشانی ـه...
‫و پارسال رئیس آتش نشانی شد،
‫و همۀ آشناهامون از اینجا رفتن.
‫منظورش اینه که جا زدن!
‫- لوییک؟ ‫- توی شهرهای دوقلوئه.
‫- سیپی؟ ‫- توی سنت لوئیس ـه.
‫شاید توی مهمونیِ تجدید دیدارِ بعدی دیدیشون.
‫قدیما وقتی از یه جایی میرفتن...
‫تا مدرکشون رو بگیرن...
‫مهارت هاشون رو برمیگردوندن خونه،
‫و به جامعه ای که در بزرگ کردنشون نقش داشته ‫خدمت میکردن. میدونی چی میگم؟
‫دیگه این اتفاق نمیفته.
‫ولی خب، اگه این پیشنهاد ادج بگیره...
‫یه کمکی به زندگی هامون میشه، مگه نه؟
‫مورگان ادج با اسمالویل چیکار داره؟
‫- وای خدا. ‫- داره معادن زغال سنگ رو بروز رسانی میکنه...
‫تا انرژی های دیگه ای درست کنه.
‫اینجا کلی ها رو دوباره مشغول به کار میکنه.
‫- تا وقتی که دیگه نمیکنه! ‫- لوییس.
‫مورگان ادج، هر چیزی که ‫دست میذاره روش رو خراب میکنه.
‫چیو خراب کرده؟
‫به تنهایی داره «دیلی پلنت» رو نابود میکنه. ‫(مجله ای که توش کار میکنن)
‫مردم دیگه اون مجلات رو نمیخونن،
‫چون شما خبرنگارها...
‫نمیتونین سیاست هاتون رو برای خودتون نگه دارید.
‫شرکت های ادج، از جوامعِ مشکل دار تغذیه میکنن.
‫اون اتحادیه ها رو متوقف میکنه. ‫به زور یه پولِ بخور نمیری میده.
‫نمیفهمم چطور همه ـش مردم رو فریب میده.
‫منظورت ما مردمِ احمق و عقب افتادۀ شهرهای کوچیکیم؟
‫نه، نه، منظورم این نبود.
‫میدونم منظورت چی بود.
‫ببین، آدمایی مثل تو به اسمالویل نگاه میکنن...
‫و به گذشته فکر میکنن...
‫و یه کم دلشون برامون میسوزه، مگه نه؟
‫ولی آدمایی مثل مورگان ادج...
‫میان به اسمالویل نگاه میکنن...
‫و آینده رو توش میبینن.
‫آینده ای نیست که من بخوام توش زندگی کنم.
‫خوبه که دیگه اینجا نیستی...
‫هنوز تصمیمی در مورد مزرعه نگرفتیم، کایل.
‫ولی مادرت گرفته.
‫یعنی چی؟
‫کایل، برو دخترا رو بیار.
‫تسلیت میگم، کنت.
‫لانا؟ داره از چی حرف میزنه؟
‫مادرت باهامون یه قرار و مدارهایی داشت. همین!
‫فردا یه سر بیا بانک.
‫مارتا زن خیلی خوبی بود.
‫واقعاً قلب اسمالویل بود.
‫متأسفم که مُرد.
‫آره، باباتون راست میگه.
‫تقریباً همۀ چیزای اینجا میتونه بکُشتتون.
‫- اون چیه؟ ‫- اون یونجه زن ـه.
‫به گمونم توی متروپلیس خیلی از این چیزا نمیبینید.
‫نه، ولی بابامون کلی چیز...
‫از بچگی هاش برامون تعریف کرده.
‫بهتون گفته که مزخرف بوده؟
‫راستش فکر کنم یه جورایی عاشقش بوده.
‫اونقدرا هم نمیتونه بد باشه.
‫آخه این آدما هستن که به مکان ها معنا میدن، مگه نه؟
‫عجب!
‫بچه های متروپلیسی دیگه واقعاً دارن ‫بیمزه میشن!
‫آروم باش بابا، میفهمم.
‫منظورم اون نبود. ‫فقط اینکه...
‫خب، به گمونم میخواستم بگم...
‫فقط چند روزی اینجاییم...
‫و فکر میکنم یه جورایی به یکی نیاز داریم...
‫تا اطراف رو بهمون نشون بده.
‫هممم.
‫باشه. ‫گوشی!
‫عه، تو نه.
‫تو!
‫ممنونم.
‫فردا یه آتش بازی ـه...
‫توی معدن قدیمیِ «شاستر».
‫اگه خواستی بری بهم خبر بده، ‫ولی نمیتونم تضمین کنم که...
‫توی یه ذره دردسر هم نمیفتی.
‫بچه ها، مودم رو پیدا کردم.
‫اوه!
‫مامان بزرگ چه فکری با خودش میکرده ‫که اونو گذاشته اونجا؟
‫من میرم تو کارش.
‫جوردن، مراقب باش.
‫«یه سر بیا بانک»؟؟
‫برام سؤاله که قضیه چی بود.
‫نباید خونسردیم رو جلوی کایل از دست میدادم.
‫فکر میکنی حق با اون باشه؟
‫باید بیشتر به اسمالویل سر میزدم؟
‫نه کلارک، حق با اون نیست.
‫مادرت میدونست کجا بودی و کی بودی.
‫درست قبل از مرگش...
‫تو راه پروازم به اینجا، شنیدم یه چیزی میگفت.
‫وقتشه!
‫بیا خونه.
‫ازم میخواست بیام خونه.
‫فقط هنوز نمیدونم چرا.
‫مراقب باش.
‫- هنوز راه نیفتاده. ‫- درست شد.
‫وای خدا!
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫برو تجهیزات پزشکی بیار.
‫فکرِ اون بود.
‫چیزی نیست.
‫یعنی میگی ما فقط یه ضربه مغزی ملایم شدیم؟
‫جفتتون خیلی شانس آوردید.
‫با یه کم استراحت، نباید مشکلی براتون پیش بیاد.
‫- ممنونم، بِنی. ‫- خواهش.
‫- خوشحالم میبینمت. ‫- کاری نکردم. ممنون.
‫- سلام به خانواده برسون. ‫- ممنونم.
‫بابت فقدانت تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫زود باشید، پسرا. ‫برید طبقۀ بالا.
‫روز سختی داشتید.
‫عالی شد! انگستروم همین الان گفت ‫شاید توی ترکیب فیکس نباشم...
‫چون کل این هفته سر تمرینات نبودم.
‫خداییش؟
‫الان تنها دغدغه ـت فوتباله؟
‫چطور حالمون خوبه، جان؟
‫جوردن، ببین، اگه میخوای روی ‫یه چیز عجیب غریب تمرکز کنی...
‫شاید بهتر باشه به این فکر کنی که ‫چطور سارا کوشینگ...
‫شماره ـش رو به تو داد، نه به من!
‫تا الان بهش پیام دادی، مگه نه؟
‫نمیدونم چی...
‫فقط میخواستم بدونه حالمون خوبه، باشه؟
‫این چیه؟ ‫یه اموجی دست تکون دادن فرستادی؟
‫نه، اموجی سلام ولکانی ـه. ‫(به معنی زنده باد)
‫خب اینکه بدتر شد!
‫یه جورایی عجیبی!
‫میدونی چیه؟
‫یه چیزِ عجیب تر از من...
‫توی اون انبار برامون اتفاق افتاد.
‫یه چیز که درباره ـش بهمون نمیگن.
‫و این به خودمون بستگی داره که بفهمیم اون چیه.
‫باشه.
‫حالا هر چی، عجیب غریب!
‫به همون چیزی که من فکر میکنم فکر میکنی؟
‫که حتماً جاناتان یه جوری از جفتشون محافظت کرده؟
‫دیدی که چقدر گیج شدن.
‫باید حقیقت رو بدونن.
‫حقیقت با جوردن چیکار میکنه؟
‫همینجوریش براش سخته که برادری داره...
‫که همه چیز براش آسونه، ‫حالا برادری که قدرت داشته باشه؟
‫مثل سوپرمن؟
‫هنوز نمیدونیم چیکار میتونه بکنه و چیکار نمیتونه.
‫و بله، براش سخت میشه.
‫ولی خانواده ـش رو کنارش داره...
‫که بهش کمک میکنن تا بتونه سر از اوضاع در بیاره،
‫الانش هم همینطوره.
‫نمیتونم از دستش بدم، لوییس.
‫نمیتونم.
‫همین الانش هم خیلی ازم دور شده.
‫وقتی رویای خانواده داشتن رو میدیدیم...
‫اینجوری به نظر نمیومد، مگه نه؟
‫شغل های از دست رفته یا...
‫نوجوون هایی با اضطراب مزمن یا...
‫والدینی که خیلی زود رفتن، توشون نبود.
‫هیچکس هیچوقت رویای مشکلات رو نمیبینه،
‫ولی توی هر زندگی ای هست.
‫حتی فوق العاده ترین زندگی ها!
‫پدرت برگشته.
‫اصلاً خوب نیست.
‫گفتم تیمم فیلم دوربین امنیتیِ...
‫هر دوتا نیروگاه اتمی، ‫در زمان ایجاد شکاف رو بررسی کنن.
‫و این تنها وجه اشتراکشون ـه.
‫اون چیزی که این کار رو کرده، ‫سریع راه میره.
‫همه ـش این نیست.
‫یه حکاکی ریزتر از حد میکروسکوپی هم پیدا کردیم...
‫که توی هر دوتا محل بود.
‫اولش فکر کردیم احتمالاً اثر انگشت باشه...
‫ولی نبود.
‫به زبون کریپتونی ـه.
‫«تو قهرمان نیستی، کال ال». ‫(اسم دیگۀ سوپرمن)
‫اونی که این کار رو کرده منو میشناسه.
‫داره در موردت تحقیق میکنه، کلارک!
‫حالا مطمئنم توی این شهر دور افتاده...
‫یه باجۀ تلفنی هست که بتونی توش لباست رو بپوشی.
‫الان؟ نه!
‫لوییس.
‫درک میکنم.
‫یه موجود قدرتمند اون بیرون ـه...
‫که از سوپرمن یا نیروگاه های انرژی اتمی ‫خوشش نمیاد...
‫و این دوتا ترکیب خیلی بدی هستن.
‫ولی الان وقتش نیست که ‫ کلارک همینجوری بتونه بذاره بره.
‫مامانش تازه مُرده.
‫جدی میگم، کلارک!
‫دنیا همیشه به سوپرمن نیاز داره،
‫و وقتی مشکلی باشه، میری کمک دنیا!
‫ولی الان، این خانواده بیشتر نیازت داره.
‫حق با اونه، سم.
‫- بهت هشدار داده بودم، لوییس! ‫- بیخیال، بابا!
‫وقتی میخواستی ازدواج کنی، بهت هشدار داده بودم.
‫شاید عاشق کلارک کنت شده باشی...
‫ولی با سوپرمن ازدواج کردی.
‫و سوپرمن نمیتونه یه زندگی معمولی داشته باشه،
‫حتی اگه خیلی اینو برای اون...
‫یا برای خودت بخوای.
‫خوبن. فقط یه کم شوکه شدن.
‫انگار شانس توی خانواده ـتون موروثی ـه.
‫کلارک تا حالا بهت در مورد حادثه ای که...
‫موقعِ اومدنش از کنسرت سول اسایلم پیش اومد گفته؟
‫سعی میکنم خیلی از...
‫روزهایی که طرفدار سول اسایلم بودم حرف نزنم.
‫پیت پشت فرمون بود.
‫خوابش برد، از جاده زد بیرون.
‫چشمامون رو که باز کردیم، ‫دیدیم ماشین خرد و خاکشیر شده.
‫کسی آسیب ندید. حتی یه خراش!
‫عجیب ترین اتفاق ممکن بود.
‫ولی خب، اونموقع ها اینجا ‫خیلی اتفاقات عجیبی میفتاد
‫خیلی خب.
‫برگه های رهن؟
‫مامانم پول رهنش رو سال ها پیش داد.
‫اولیش رو آره!
‫حدود پنج سال پیش...
‫در اوجِ بحران مزرعه داری...
‫بانک های اینجا به پیشکسوت ها ‫پیشنهادِ رهن معکوس دادن.
‫اونموقع وام گرفتن تا بذارن بانک...
‫موقع مرگشون بقیۀ زمین رو بخره...
‫البته اگه وارثین مالک زمین...
‫نتونن پول وام رو تسویه کنن.
‫اون همچین پولی لازم نداشته.
‫نه.
‫ولی...
‫خانوادۀ گوردون قرار بود از مزرعه ای که ‫چندین نسل...
‫در خانواده ـشون گردش داشته بیرون انداخته بشن.
‫به خاطر جراحی ریۀ مارجی کلتون،
‫به زور میتونست غذا سر سفره ـشون بذاره.
‫کلی قصۀ دیگه دارم.
‫همۀ افراد شهر میدونستن که اگه مشکلی داری...
‫مارتا کمکت میکنه.
‫اون مثل همون دوستت می موند ‫که همیشه در موردش مینویسی، لوییس! ‫(منظورش سوپرمن ـه)
‫مثل سوپرمنِ این شهر می موند.
‫یا سوپرمنِ مؤنث!
‫انگار خیلی وجه اشتراک داشتن.
‫هنوز نصف ارزش مالی مزرعه رو نگه داشته.
‫میخواست اونقدری پول باشه که...
‫پسرا رو بفرسته دانشگاه.
‫پس، یا میتونید پول وام رو بازپرداخت کنید...
‫یا میتونید یه واگذاریِ قشنگ...
‫برای گرفتن مابقی ارزش ملک داشته باشید.
‫واقعاً فکر میکنی ‫بابا داره یه چیزی رو ازمون مخفی میکنه؟
‫اون همه تیرک افتاد رومون.
‫تازه، اصلاً چطوری تونست اونا رو انقدر سریع ‫از رومون برداره؟
‫نمیدونم. شاید کار آدرنالین بوده.
‫مثل مادر معمولی ای که ماشین رو بلند میکنه.
‫بابا بدونِ اینکه از روی نردبون بیفته...
‫نمیتونه یه درخت کریسمس رو ببره بالا.
‫در ضمن، هر دفعه که میایم اینجا چی میگه؟
‫«انگشتت رو توی اون نکن»؟
‫نمیدونم.
‫«وارد انبار نشید»، احمق جون!
‫جوردن، حالا دنبال چی میگردیم؟
‫یه چیز غیر طبیعی. ‫یه چیزی که جاش اینجا نباشه.
‫- چیه؟ ‫- صداش رو شنیدی؟
‫حتماً تیرک ها که افتادن، زمین جابجا شده.
‫فکر میکنم یه در باشه.
‫نگاه کن، همینجاست.
‫سه، دو، یک.
‫- چراغ قوه رو بیار. ‫- باشه.
‫چیکار میکنی؟
‫اینجا به معنای کلمه فقط یه سرداب قدیمی ـه.
‫احتمالاً انبار ابزار قدیمی بابابزرگ ‫یا از اینجور چیزا باشه.
‫جان؟
‫این دیگه چیه؟
‫چیکار میکنی؟ ‫بهش دست نزن!
‫وای خدا!
‫دیدی؟
‫دیدی؟ اون چه کوفتی بود؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫چی بود؟ جوردن چی بود؟
‫جوردن، چیکار میـ...
‫اون چیزه دیگه چه کوفتی ـه؟
‫هر چی که هست...
‫مال کانزاس که نیست.
‫همۀ خاطراتم،
‫دوران کودکیم، پدر و مادرم،
‫همه ـشون اینجا!
‫چرا مامانم باید بخواد بیام خونه...
‫فقط برای اینکه مزرعه رو بفروشم؟
‫فکر نمیکنم میخواسته بفروشیش.
‫فکر کنم میخواسته نذاری به فروش بره.
‫چطور؟
‫میدونی، اونقدرا هم وضعمون خوب نیست.
‫مخصوصاً بعد از اینکه اخراج شدم.
‫فعلاً نمیدونم.
‫ولی اون رهن های معکوس...
‫برای این نبودن که بانک میخواسته دست و دلباز باشه.
‫تو شاید اَبَرقدرت و اَبَرشنوایی داشته باشی...
‫ولی من اَبَر مشام دارم!
‫و اون وام ها بوی خوبی نمیدن.
‫راستی من ابر مشام هم دارم.
‫فقط خیلی ازش استفاده نمیکنم. میدونی...
‫اونم وقتی که دوتا پسرِ نوجوون توی خونه داریم.
‫یه جورایی حال به هم زنه.
‫دوتا پسر نوجوونِ خیلی ناراحت!
‫پس به خاطر این بود؟
‫به خاطر این هیچوقت نمیخواستی وارد انبار بشیم؟
‫چون یه سفینۀ لعنتیِ آدم فضایی ها اونجا نگه داشتی؟
‫- ببین، میتونم توضیح بدم. ‫- جداً میتونی؟
‫میتونی توضیح بدی چطوری ده متر سقوط کردم ‫ولی چیزیم نشد؟
‫- فقط بذار حرف... ‫- تنها چیزی که گفتی...
‫- اینه که شانس آوردیم. ‫- فرصت بده حرف بزنه!
‫ولی دروغ بود! مگه نه؟
‫آره، آره. خوب شد؟
‫دروغ بود.
‫ببینید.
‫اون سفینه، منو آورد زمین.
‫اینجا توی اسمالویل فرودم آورد،
‫درست توی اون مزارع ذرتی که اونجاست.
‫وقتی سیارۀ من، یعنی کریپتون...
‫نابود شد، به اینجا فرستاده شدم.
‫- کریپتون؟ ‫- آره.
‫به خاطر اینکه اهل اینجا نبودم،
‫یه سری قدرت های خاص داشتم.
‫پدر بزرگ و مادربزرگتون، ‫منو به فرزندی قبول کردن.
‫بزرگم کردن!
‫بهم یاد دادن چطور توانایی هام رو کنترل کنم،
‫چطور همرنگ جماعت بشم،
‫تا روزی که آمادۀ رفتن شدم...
‫تا اونی بشم که اومدم اینجا تا بشم.
‫یعنی میگی تو سوپرمنی؟
‫نه، من قبلاً سوپرمن رو دیدم.
‫همه ـمون دیدیمش.
‫اولین باری که باباتون بهم گفت...
‫منم درک نمیکردم.
‫من درک میکنم.
‫حالا همۀ بهانه ها رو درک میکنم.
‫همۀ اون دفعاتی که نبودی، بهم دروغ گفتی!
‫جفتتون دروغ گفتید.
‫داشت جون مردم رو نجات میداد، جوردن.
‫این باعث نمیشه دروغتون راست بشه.
‫تو دروغ گفتی چون میخواستی راز اون برملا نشه.
‫چه حس هایی داشتم!
‫کاری کردید فکر کنم دیوونه ام. ‫برام قرص تجویز کردن!
‫مشکلات روانیت هیچ ربطی به پدرت نداره.
‫از کجا میدونی؟
‫نصفم انسان ـه، نصفمم هر کوفتیه که اون هست.
‫سر مادرت داد نزن، باشه؟
‫این تقصیر اون نیست.
‫من بودم که نمیخواستم بدونید.
‫- چرا؟ ‫- چون میدونستم اگه شماها قدرت داشتید...
‫چه بار مسئولیتی روی دوشتون میفتاد.
‫یا بدتر از اون، اگه یکیتون میداشت...
‫و اون یکی نمیداشت.
‫پس فکر میکنی دلیل اینکه دیروز زنده موندیم، ‫اون بوده.
‫- چی میگی برای خودت؟ ‫- زود باش، بابا.
‫به سوپربوی بگو چرا انقدر بی نقص ـه. ‫(سوپر بوی: اینجا منظورش پسر سوپرمن ـه)
‫فکر میکردیم مهارت های ورزشیت...
‫ممکنه توانایی های نهفته ای باشه ‫که قراره ظهور کنه...
‫و بعدش دیروز...
‫تنها دلیلی که جفتتون از اون حادثه ‫جون سالم به در بردید...
‫اینه که حداقل یکیتون مثل من باشید.
‫دوست نداشتی جور دیگه ای فکر کنی، مگه نه بابا؟
‫جوردن!
‫سعی نکن باهام حرف بزنی، باشه؟
‫شاید فرستاده شده باشی اینجا تا قهرمان باشی...
‫ولی مطمئناً برای پدر بودن اینجا فرستاده نشدی.
‫فقط تنهامون بذار.
‫انگار هر کاری برای پسرها میکنم...
‫اوضاع رو برام بدتر میکنه.
‫جوردن راست میگه؟
‫من پدر بدی ام؟
‫- کلارک! ‫- چون الان...
‫حس میکنم تقصیر منه که همه چیز داره از هم میپاشه.
‫اینکه زندگیت داره از هم میپاشه، ‫به این معنی نیست که خاصی!
‫به این معنیـه که انسانی!
‫یه رخنۀ امنیتی دیگه در حال انجام ـه.
‫یه تشکیلات اتمیِ دیگه ـست.
‫هِی!
‫ما چیزیمون نمیشه، باشه؟
‫برو!
‫پیامت رو پیدا کردم.
‫میدونم اینجایی.
‫منم میدونم نمیتونی منو ببینی.
‫پوشش سرب ـه.
‫تو نمیتونی اونطرفِ سرب رو ببینی.
‫یکی از معدود نقطه ضعف هاته.
‫به خاطر همین تشکیلات اتمی رو انتخاب میکنی.
‫بدونِ اینکه بفهمم میتونی زیر نظرم بگیری.
‫و میتونم بفهمم واقعاً چقدر خوب هستی، کال ال!
‫سلام سارا!
‫سلام، اومدی؟!
‫بچه ها، بعداً میبینمتون.
‫هنوز نمیفهمم چطوری شماها آسیبی ندیدید.
‫هنوز ازش سر در نیاوردیم.
‫خب، خوشحالم که اومدی.
‫بهم قول دردسر داده بودی.
‫خب، مطمئناً نهایت تلاشم رو میکنم.
‫نمیدونم توی متروپلیس چه جوری مهمونی میگیرید...
‫ولی اینجا توی اسمالویل، یه کم متفاوت میگیریم.
‫اسمم رو از کجا میدونی؟
‫هر چی که لازمه در مورد...
‫آخرین پسر کریپتون میدونم.
‫باید اینطور بگم که اونجایی که...
‫من اهلش هستم، با هم برخورد داشتیم.
‫اونوقت دقیقاً اهل کجایی؟
‫الان هیچ جا!
‫دنیای من نابود شد.
‫ولی یه جوری تونستم زنده بمونم.
‫آخرش رسیدم اینجا که فهمیدم...
‫تو هم اینجایی.
‫به اون سریعی ای که فکر میکردم نیستی.
‫توی مراسم ترحیم، دیدم یه دونه خوردی.
‫ولی تو تنها کسی نیستی که...
‫قرص مصرف میکنه.
‫تو؟ برای چی؟
‫الان واقعاً میخوای زیر و بم زندگیمون رو...
‫کاملاً برای همدیگه بگیم؟
‫فقط یه جورایی...
‫تنها کسی هستی که این اطراف میشناسم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫تا قبل از...
‫یازده یا دوازده سالگی، زندگی تقریباً عالی ای داشتم
‫یعنی بی نقص نبود...
‫ولی خوب بود.
‫عروسک ها و کلاس های رقص!
‫ولی بعدش یه چیزی تغییر کرد.
‫مردم اینجا یه جور ناراحتی ای میگیرن...
‫و جوری رفتار میکنن انگار مثل آنفلونزا...
‫میشه از هم گرفتش، ولی...
‫هیچوقت فکر نمیکردم وارد خونۀ منم بشه.
‫تا اینکه شد!
‫حالا نیمی از شب ها رو بابام روی کاناپه میخوابه،
‫و مامانم خیلی از دستش عصبانی میشه ‫که میگیره همینجوری میخوابه.
‫ولی راستش بهش حق میدم.
‫اون آتش نشان ـه، ‫و اینجا اگه آتش نشان باشی...
‫کلی چیزای خیلی بد میبینی.
‫یعنی چیزایی که هیچکس واقعاً نمیخواد ‫در موردش حرف بزنه.
‫مثل چی؟
‫مثلِ والدینی که شیشه درست میکنن... ‫(نوعی مادۀ مخدر)
‫و کل خونه آتیش میگیره...
‫که بچه هاشون هم داخلش بودن.
‫بگذریم...
‫حدود یه سال قبل...
‫یه مُشت از قرص های مامانم رو خوردم.
‫هنوز نمیفهمم چرا این کار رو کردم.
‫هیچوقت تا حالا همچین کاری نکرده بودم،
‫و مامانم، خیلی این قضیه رو بزرگش کرد.
‫کلی جلسۀ درمانی و از اینجور چیزا رفتم.
‫میدونم برای...برای یه داستان غم انگیز ‫خیلی چیز ساده ای ـه.
‫نه، نیست.
‫- آهای! ‫- شان!
‫اون نامزدمه.
‫شان، چه مرگته؟
‫- چه غلطی میکنی؟ ‫- اصلاً مهم نیست.
‫- آروم باش. آروم باش. ‫- نامزد؟
‫میخواستم بهت بگم...
‫ولی یه جورایی وقت نشد.
‫- هِی پسر، نمیدونستم! ‫- اتفاقی نیفتاده که.
‫گمشو عقب!
‫چه غلطی میکنی؟
‫میدونی به چند نفر از اهالی ‫مجبور شدم شانسی پیام بدم...
‫تا جای این مهمونی رو پیدا کنم؟
‫از سر راه برو کنار.
‫گمشو عقب!
‫الان واقعاً وقت خوبی برای در افتادن با من نیست!
‫هی، هی، هی!
‫هی!
‫بس کن!
‫چه مرگته؟
‫نمیخوای بدونی، چطور این همه چیز ازت میدونم کال ال؟
‫تو هم مثل من، خونه ـت نابود شد.
‫بچه که بودی فرستاده شدی اینجا...
‫به دنیایی که کل عمرت رو صرف این کردی...
‫که ارزشت رو ثابت کنی.
‫خودت رو متقاعد کنی یکی از اونایی...
‫ولی نیستی!
‫هنوز اون بچۀ ترسوی گُمشده ای.
‫محتاج عشق آدمایی هستی...
‫که هیچوقت قبولت نمیکنن.
‫و تنها باقی مونده های خونۀ واقعیت...
‫کریپتونایت... ‫(خاک سیارۀ کریپتون)
‫مریضت میکنه!
‫از خاک به خاک میریم!
‫سوپرمن!
‫آره، هنوز اون رابط ها رو توی وزارت مسکن داری؟
‫ازت میخوام بانک «اسمالویل کومونیتی» رو...
‫برای هر گونه فعالیت غیر عادی ای توی ‫پنج شش سال اخیر...
‫...تعدادی مجروح شدند.
‫بررسی کنی.
‫این آتش سوزی فرّاری برای آتش نشان هاست.
‫مکسی، باید برم.
‫کلارک!
‫کی بهت گفته کراوات بزنی؟
‫کلارک! زود باش!
‫بابا!
‫جاناتان!
‫اون یکی خیلی شوکه شده.
‫دومین بار در عرض دو روز، کنت!
‫خوش شانس ترین خانواده ای که میشناسم، شمایید.
‫کایل!
‫ممنونم.
‫- خوبی؟ چی شد؟ ‫- بابا! بابا!
‫نمیدونم چی شد. جوردن...
‫پس تو برادرت رو نجات دادی.
‫دقیق نمیدونستم چی شد.
‫به خاطر همین چیزی نگفتم.
‫فقط میدونم وقتی افتادم، ‫حس کردم یه چیزی اومد روم.
‫قدرتی که قبلاً حسش نکرده بودم.
‫حس میکردم کنترل اوضاع دست منه.
‫نمیدونم والا. توضیح دادنش سخته.
‫چه اتفاقی براش میفته؟
‫قدرت های جوردن، خیلی متفاوت تر از من...
‫دارن خودشون رو نشون میدن.
‫ولی بهت کمک میکنیم از پسش بر بیای، باشه؟
‫آره، احتمالاً مثلِ...
‫یاد گرفتنِ رانندگی می مونه.
‫البته اگه ماشین ها نابود نشدنی بودن...
‫و به جای چراغ، لیزرهای کُشندۀ غول پیکر داشتن.
‫آره.
‫ممنون.
‫از برادرت عذرخواهی کن.
‫میدونم. برای شوخی کردن خیلی زوده! میدونم.
‫حق با تو بود.
‫باید خیلی وقت پیش بهشون میگفتم.
‫امشب ممکن بود جوردن یکی رو بکُشه.
‫فقط از این به بعد باید همدیگه رو درک کنیم.
‫این سال ها، سال های مهمی ان، کلارک! ‫[نوشته: خیلی سریع گذشت]
‫زندگی توی اسمالویل یه کم فرق میکنه.
‫فکر کنم بدونم اونموقع که مامانم گفت بیا خونه،
‫منظورش چی بوده.
‫میدونست توی متروپلیس، چقدر سرمون شلوغ بوده.
‫که چقدر من همه ـش غایب بودم.
‫هِی سعی میکردم خودمو قانع کنم که ‫پسرا چیزیشون نمیشه...
‫و اینکه اشکالی نداره اگه من انقدر نباشم، ولی...
‫اشتباه میکردم.
‫فکر میکنی مامانت میخواسته...
‫بیایم اسمالویل و توی مزرعه زندگی کنیم؟
‫زندگی ساده تری ـه.
‫وقت بیشتری برای با هم بودن و ‫بخشی از یه جامعه بودن...
‫و حالا این؟
‫فکر میکنم حس میکرده ‫این خانواده به اسمالویل نیاز داره.
‫به همون اندازه که دنیا به سوپرمن نیاز داره؟
‫ببین، میدونم.
‫میدونم که یه تغییر خیلی خیلی بزرگ میشه.
‫آره واقعاً.
‫ولی فکر میکنم حق با اون بوده.
‫واقعاً؟
‫میدونی، من خیلی به بابام فکر میکنم.
‫که چطور یه روز برای خودش گذاشت رفت کلیسا...
‫اونم وقتی که یه شهاب سنگ خورد حیاط جلوییش.
‫و به همین راحتی...
‫اون پدر بود!
‫اونموقع نمیدونستم ولی...
‫اون اصلاً نمیدونست چطوری پدری کنه.
‫مهم نبود.
‫چون همیشه کنارم بود.
‫درست میگفتی.
‫خیلی وقتا پیشت نبودم.
‫ولی بهت قول میدم، از این به بعد...
‫کنارتم.
‫یه کم از نفوذم استفاده کردم، ‫برای زمین 2100 دلار براتون جور کردم...
‫که توی شهرستان رایس خیلی بالاتر از ‫ارزش بازاره.
‫وای، خیلی لطف کردی.
‫هممم.
‫ولی تصمیم گرفتیم که نفروشیم.
‫نمیفروشید؟
‫داریم به بازگشایی مجدد مزرعه فکر میکنیم.
‫میخوایم همونجور که من و ‫پدر و مادرم قبلنا میگردوندیمش، بگردونیمش.
‫پس قراره بمونید؟!
‫خب، داریم تصمیم گیری میکنیم.
‫ولی یه تغییر میتونه برای این خانواده خوب باشه.
‫خیلی خب.
‫پس بیاید یه نگاهی به شرایط پیش مذاکره شده بکنیم،
‫که در صورت قبول وام ـه.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، لانا، میخواستم بدونم...
‫تو میدونستی که...
‫یکی دو ماه قبل از ارائۀ اون رهن های معکوس...
‫یه شرکت به صورت مخفیانه بانکت رو ‫به دست گرفته؟!
‫نه، نمیدونستم.
‫شرکتِ «گلکسی هولدینگز»...
‫که سهام دارِ اصلیش مورگان ادج ـه.
‫چرا یه نفر مثل مورگان ادج...
‫باید به یه مُشت مزارع خانوادگی...
‫توی اسمالویلِ کانزاس علاقه مند بشه؟
‫سؤال خیلی خوبی پرسیدی.
‫بعد از دیشب حال بقیه چطوره؟
‫دست «تگ هریس» شکسته.
‫بجز اون، کسی آسیب ندیده.
‫کسی نگفت علت انفجار چی بوده؟
‫بابام گفت احتمالاً حفرۀ گاز متان بوده.
‫ببین، نباید باهات صمیمی میشدم.
‫عجب! قضیه خجالت آور شد!
‫موفق باشی.
‫تقصیر تو نیست.
‫از شان خبر نداشتی...
‫و من خیلی متأسفم...
‫که اوضاع اینطور پیش رفت.
‫فقط میخواستم باهات بگردم.
‫اون تابستونی که همدیگه رو دیدیم، ‫خیلی خوب بودی و بعدش آره...
‫توی مراسم ترحیم دیدم قرص مصرف کردی...
‫فقط فکر میکردم اگه کسی مثل تو مشکلاتی داره...
‫دیگه کسی مثل من خیلی درب و داغون نیست.
‫فکر میکنم شاید این یعنی جفتمون...
‫یه کم درب و داغونیم.
‫آره، شاید حق با تو باشه.
‫فکر میکنی بتونیم اینو یه راز نگه داریم؟
‫اگه یکی بفهمه، بقیه هم خبردار میشن...
‫- و فقط... ‫- آره، آره، آره، آره.
‫رازت پیش من جاش امنه.
‫ممنون.
‫سارا!
‫- متأسفم... ‫- اشکالی نداره.
‫- بعداً میبینمت؟ ‫- آره.
‫خب، شبیه یه فاجعۀ به تمام عیار نبود.
‫- خوبی؟ ‫- آره، آره، ببین.
‫جان، در مورد قدرت ها...
‫مشکلی نیست.
‫- جداً؟ ‫- آره.
‫در کل قدرت های خاص، الکی معروف شدن.
‫تازه، این قضیه مُهر تأییدی...
‫برای اون چیزیه که من از اولش میدونستم.
‫- جدی؟ ‫- جدی!
‫مهارت های من توی زمین مسابقه، مال خودمن!
‫بیا بریم.
‫هنوز باورم نمیشه اینو بهش گفتی.
‫آهای پسرا.
‫نظرتون چیه یه کم بیشتر از اونی که...
‫برنامه ریزی کردیم، اینجا بمونیم؟
‫مثلاً یکی دو روز بیشتر؟
‫بیشتر منظورمون دائمی ـه.
‫آخه...من که مدرسه دارم.
‫تمرین، تیم!
‫میدونیم، میدونیم. باید قشنگ در موردش حرف بزنیم.
‫آره، امشب موقع شام صحبت میکنیم.
‫فقط میخواستیم بهتون فرصت بدیم...
‫تا قبل از انجامش، قشنگ فکر کنید که...
‫این براتون به چه معنایی ـه.
‫باشه.
‫خب، تا اونموقع، شما دوتا بیاید بریم انبار.
‫میخوام یه سری چیزا رو بهتون نشون بدم.
‫مثلاً چیزای سوپرمن؟
‫مثلاً چطور شخم رو به تراکتور وصل کنید.
‫- چی؟ ‫- خداییش؟
‫یکی باید اون زمین ها رو شخم بزنه دیگه.
‫باشه، ولی بابا، ما سؤال داریم.
‫تازه فهمیدیم بابامون سوپرمنه.
‫آره، هزاران هزار...
‫سؤال داریم.
‫اگه قرار باشه این قضیه رو تمومش کنم، ‫باید عملکرد لمسی...
‫و سرعت رو بهبود ببخشیم.
‫به کریپتونایت هم نیاز داریم.
‫اون آخرین موجودیتون بود.
‫پس باید بریم یه کم گیر بیاریم.
‫ارتقاءهاتون رو فوراً به زرهتون اضافه میکنم...
‫کاپیتان لوتر!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»