‫عجب ترافیک سنگینی بود.
‫البته گمونم این چیز خوبی باشه.
‫تظاهرات دارن ‫انقدر وسعت پیدا می کنن...
‫که مقامات کم کم ‫دارن کل شهر رو تعطیل می کنن.
‫اگه این بستنی آب بشه، قطعا...
‫قطعا مثل میلک شیک می خورمش.
‫فردا ‫کی کار بهیاری خیابونی انجام می دیم؟
‫مطمئن نیستم.
‫پی نوشت، ‫باورم نمی شه...
‫تونستی با ‫مزخرف گفتن در مورد علاقه ات نسبت به لباس فرم، با یکی دوست شی.
‫- من با هیچکس دوست نشدم. ‫- اوهوم.
‫چون الان دیگه سال 1989 نیست،
‫و ملت به راحتی با هم دوست نمی شن.
‫بعلاوه، ‫این یعنی...
‫باید به...
‫یا خدا.
‫...سباستین زنگ بزنم...
‫و بگم بریم بیرون.
‫خب، ‫خودت شماره اش رو نگه داشتی.
‫رئیس، ‫خدا بیامرزتت.
‫خوبی؟
‫آره، عالی ام.
‫دروغ می گی.
‫«اون لباس فرم خیلی بهت میاد».
‫- هنوز هم کارم درسته. ‫- آره، درسته.
‫وارن، ‫بچه هات که اونجا نیستن؟
‫باید تو راه خونه باشن.
‫آره، ‫این قانون که «اگه دارین تظاهرات می کنین،
‫قبل از تاریک شدن هوا برگردین خونه» ‫رو به شکلی سخت گیرانه رعایت می کنیم، خاله رز هم با کسی شوخی نداره.
‫آره، ‫حتما بعد از این که تو و میلر...
‫رفتین واسه شنای شبانه...
‫و بعدش هم خودت جراحی کردی، ‫ترس برشون داشته.
‫آره، خب، من حدود 48 ساعت...
‫مثل یه سلطان، منتظر موندم.
‫آره، آره، ‫بچه ها مسائل رو با سرعت شگفت انگیزی فراموش می کنن.
‫مسئله دیگه ای ‫که عزم میلیون ها تظاهرکننده ای...
‫که خواستار عدالت هستن ‫رو راسخ تر کرد، توجه رسانه ای...
‫اخیر به مرگ بریانا تیلور،
‫بهیاری 26 ساله ‫که در خونه اش کشته شد، هستش.
‫صحبت های معاون رئیس پلیس، ‫مایکل دیکسون، در تالار شهر سیاتل رو خواهید شنید.
‫اوه.
‫می دونم ‫همه دارن درد می کشن،
‫می دونم ‫همه می خوان صداشون شنیده بشه...
‫و می دونم ‫ریختن توی خیابونا...
‫آسون ترین راه ‫برای بیان سرخوردگی ها و نگرانی هاتون به نظر میاد،
‫ولی اهالی سیاتل، ‫من شما رو دعوت به آرامش می کنم.
‫همه امون نیاز داریم ‫بخاطر شهری که عاشقشیم...
‫با هم متحد ‫و خواستار تغییر شیم.
‫انتظار داره ‫ملت مزخرفاتش رو باور کنن.
‫این که چطوری خودش ‫رو متقاعد کرده که یکی از آدم خوباست...
‫یه جورایی ترسناکه.
‫می دونستین ‫یکی از اولین اشکال پلیس در...
‫این کشور، ‫ریشه در گشت های محلی برده ها داشته؟
‫آره، ‫آدمای سفیدپوست عصبانی ای بودن که از خشونت و ترس...
‫برای جلوگیری ‫از فرار برده ها استفاده می کردن.
‫آره. ‫اتفاقا می دونستم.
‫آره، ‫ولی خوبه که الان تو هم این رو می دونی.
‫گیبسون، نظرت...
‫چیه کمکم کنی ‫اینا رو ببرم؟
‫باشه.
‫این یکی هم آماده است.
‫اون یکی هم همچنان باید...
‫می گم جراحت نتایج...
‫عملت رو بهت گفته؟
‫آره، ‫میراندا الان بهم گفت.
‫مشکلی نیست.
‫اول به میراندا زنگ زدن؟
‫اوه. البته ‫که اول به میراندا زنگ زدن.
‫پس هیچ مشکلی نیست؟
‫هیچ مشکلی نیست.
‫وارن، ‫این عالیه.
‫اگه از به معنای واقعی کلمه، گم شدن توی دریا...
‫جون سالم به در می بردی...
‫و بعدش در جریان این قضیه می مردی، ‫شخصا بهم بر می خورد.
‫آره. ‫حال خودت چطوره؟
‫می دونی دیگه...مثل بقیه امون.
‫آره.
‫می رم زنگ بزنم.
‫غارت و آشوب...
‫می دونین، ‫من این چند روز توی تظاهرات شرکت کرده ام...
‫و اونا معمولا صلح آمیزن،
‫تا این که ‫پلیسا از راه برسن، اون موقعست که اوضاع بیخ پیدا می کنه.
‫امت می گه ‫با گذشت زمان، افراد بیشتری...
‫به چادرهای پزشکی مراجعه می کنن.
‫آره، ‫دیده ام که ملت بخاطر گاز اشک آور آسیب بببینن،
‫یا بخورن زمین ‫و خراش بردارن...
‫و حتی ‫چند نفر گلوله مشقی خورده بودن و بدنشون زخم شده بود.
‫خلاصه دیگه همه چی.
‫آره، ‫منطقیه.
‫منظورم ‫با توجه به سابقه اداره پلیسه.
‫منظورم مثل اینه که اداره پلیس...
‫روی استیک نمک و فلفل بریزه...
‫و بگه...دیگه استیک نیست.
‫آره. این...درسته.
‫می دونستین متمم سیزدهم، برده داری...
‫رو به جز ‫مجازاتی برای جرم، نابود کرد؟
‫اینطوری که ‫سیاهپوستا رو دستگیر می کردن...
‫و بهشون اتهامات زیاد و گنده ای می زدن تا بتونن محکوم شن...
‫و ازشون ‫به عنوان نیروی کار رایگان، استفاده کنن.
‫این رو هم می دونستم. ایول.
‫ولی انگار ‫یه چیزی یکم فرق کرده،
‫موافق نیستین؟
‫بالاخره افتاده سر زبونا.
‫امیدوارم صرفا موقتی نباشه،
‫که صرفا چیزی نباشه که...
‫مردم برای یه امتحان مطالعه اش کنن، ‫که جوری باشه که واقعا...
‫این مفاهیم رو قلبا باور کنن...
‫و اونا واقعا سعی کنن...
‫بن، ‫می شه لطفا صداش رو کم کنی؟
‫ممنون.
‫چه تیشرت های قشنگی.
‫آره. ‫سروان، یکی هم برای شما آورده ام.
‫ممنون.
‫ولی فردا باید زیر...
‫تیشرتای آتش نشانی سیاتلمون بپوشیمشون.
‫قراره یه چادر پزشکی ‫رو به طور رسمی، اداره کنیم.
‫آتش نشانی ‫اجازه ارائه خدمات درمانی نمی ده؟
‫باید بفهمیم ‫چطوری این مسئله رو در کنار اداره پلیس پیش ببریم.
‫مدتیه که ‫به رادیوی پلیس گوش می دم.
‫اوضاع داره بیخ پیدا می کنه.
‫ولی این ‫به این معنی نیست که باید عقب بشینیم.
‫واقعا به نظرم ‫باید موضعمون رو مطرح کنیم.
‫صرفا دارم سعی می کنم بفهمم که چطوری این کار رو بکنم...
‫که به گوش اونا برسه.
‫می شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫- آره. ‫- کلا قرار نیست در...
‫مورد قضیه رفیقتون صحبت کنیم؟
‫- ایول! ‫- وای!
‫ممنون. ممنون.
‫واقعا هیچ حسی مثل این نیست ‫که با رفیقت آشتی کنی...
‫و دو روز بعد ‫به مرکز کرونا راهیش کنی.
‫وایسا، ‫باز هم باید بره؟
‫آره، ولی الان دیگه فقط یه ماه،
‫تا وقتی که ‫ویزاش تایید شه.
‫مبارکه، سروان.
‫- ببخشید نبودیم. ‫- ممنون. مرسی.
‫قراره اینجا مهمونی بگیرین دیگه؟
‫لطفا بگو...لطفا. بگو دیگه.
‫بگو قراره ‫توی آتش نشانی مهمونی بگیریم.
‫- نمی شه این کار رو نکنیم. ‫- به زور تونستم کارینا رو راضی کنم...
‫که بذاره براش ویزا بگیرم.
‫شک دارم مهمونی در کار باشه،
‫ولی قطعا باید کارت بزنین.
‫البته که باید کارت بزنیم.
‫- سلام سروان. ‫- سلام.
‫فقط اومدم حالت رو بپرسم. چطوری؟
‫اگه منظورت اینه که از هر فرصتی استفاده می کنم...
‫تا توی دهنم کلوچه بچپونم...
‫تا در مورد این مسئله که کارینا...
‫داره می ره توی دهن شیر کرونا...
‫و سازمان مهاجرت...
‫درست به اندازه ‫عدلیه ناکارآمده فکر نکنم،
‫پس حالم خیلی خوبه.
‫چه جور کلوچه ای؟
‫برو بیرون بابا.
‫بن، ‫انقدر وسیله بلند نکن.
‫بیخیال بابا. ‫اینا عملا وزنی ندارن.
‫هر وقت سروان گذاشت کار میدانی انجام بدی...
‫می تونی وسیله بلند کنی.
‫مسخره است.
‫نه، نیست.
‫فکر می کنی همه وقتی بفهمن...
‫جای مواد لازانیا، ‫صدف سیاه خریدیم، عصبانی بشن؟
‫چطور ممکنه ‫بخاطر «مول فریته» ناراحت شد؟
‫این رو ‫توی یکی از سفرهای خارجیم یاد گرفتم.
‫- اوه. ‫- آره.
‫به نظر ‫باید چقدر خیس بخورن؟
‫- وایسا، چی؟ ‫- هان؟
‫فکر کردم... ‫گفتی قبلا از اینا درست کردی.
‫نه، ‫گفتم قبلا همه اش دلم می خواست درست کنم.
‫- نه، یه چیز دیگه... ‫- چرا، همین رو گفتم.
‫ویک! ‫اینا که ناگت مرغ نیستن!
‫بیخیال بابا.
‫مگه چقدر سخت می تونه باشه؟
‫هان؟
‫تو چت شده؟
‫هیچی. ‫دارم درست کردن چیزای جدید رو یاد می گیرم.
‫الان دارم صدف سیاه درست می کنم، درسته؟
‫وقتی دیدی دارن بسته های مخصوص تظاهرات درست می کنن...
‫عملا از سالن استراحت دویدی بیرون.
‫وقتی ‫بحث تظاهرات رو پیش کشیدن...
‫رادیو رو خاموش کردی.
‫الان هم ‫تصمیم گرفتی نحوه درست کردن غذای فرانسوی یاد بگیری.
‫خب، بلژیکیه، ولی گمونم...
‫چی شده؟
‫هیچی. ‫کل آخر هفته به این فکر کردم که چی شده.
‫فقط می خوام ‫دو ثانیه به اون قضیه فکر نکنم.
‫فقط می خوام به...
‫صدف فکر کنم.
‫این مشخصه ماست، خب؟ ‫این کار هر روزمونه.
‫نوبتی اون یکی ‫رو مجبور می کنیم حرف بزنه.
‫پس باهام درد دل کن. بکن دیگه.
‫یادته قبلا شبا می رفتیم بیرون...
‫منظورم اون موقعیه که دنیا آزاد بود...
‫و قبل از این که از دوستامون جدا شیم...
‫بهشون می گفتیم: ‫«وقتی رسیدی خونه بهم پیام بده»؟
‫فقط برای این که ‫بدونی حال رفقات خوبه...
‫و صحیح و سالم...
‫رسیدن خونه، خب؟
‫این جزء اصول مقدس دوستیه.
‫انسان ها ‫اینطوری فرای مرحله حیوانی تکامل پیدا می کنن.
‫یعنی حتی وقتی که ‫انقدر سرخوشی که...
‫نمی تونی صاف راه بری، ‫به فکر بقیه ای و رفقات رو دوست داری.
‫ای خدا. ‫یادته توی جشن تولد...
‫پارسال میلر چقدر سرخوش بودی...
‫تراویس، اون خونه اش بود. ‫بریانا تیلور خونه اش بود...
‫و ممکنه به ‫بهترین دوستش پیام داده باشه که «رسیدم خونه، عشقی»...
‫و بعدش ‫دوستش هم با این فکر که...
‫«عالیه. ‫همه صحیح و سالم رسیدن خونه» بگیره بخوابه.
‫و بعدش نصفه شب کشته شد.
‫توی خونه اش. ‫در حالی که لباس راحتی تنش بود.
‫ویک، متاسفم.
‫و صرفا ‫نمی خوام به هیچکدوم از این قضایا فکر کنم، می دونی؟
‫تراویس، فقط یه روز.
‫فردا، ‫دوباره درگیر همه اشون می شم. قول می دم.
‫ولی امروز، ‫فقط می خوام احساساتم رو بذارم توی فریزر...
‫چون خسته ام...
‫و فقط ‫به یه روز استراحت نیاز دارم.
‫در همه نبردهای پیش رو می جنگم...
‫و درست مثل الان، ‫به مشکلات اهمیت خواهم داد...
‫ولی فقط...خسته ام.
‫و فقط...نیاز دارم یه روز استراحت کنم.
‫چیه؟ ‫الان توی فکرت چی می گذره؟
‫به این فکر می کنم...
‫که بهتره ‫یه راهی برای درست کردن این صدف ها پیدا کنیم...
‫تا بچه های تیممون نفهمن لازانیایی در کار نیست.
‫«صدف های سیاه، فصل اول.»
‫«کره دوست شماست.»
‫در خواست ارسال تیم های پسرو، پیشرو...
‫- و نجات 19 به... ‫- نجات یافتیم.
‫به پلاک 1869 خیابون پایک ویو.
‫الان حداقل اگه ‫شام برای هیچکس آماده نباشه، تقصیر ما نیست.
‫یه بلوک با تظاهرات فاصله داره.
‫حریق ‫توسط چندتا از آشوبگرا ایجاد شده.
‫درخواست ارسال تیم پسرو، پیشرو و نجات 19...
‫به پلاک 1869 خیابون پایک ویو.
‫- پلاک 1869 پایک ویو؟ ‫- اون مگه...
‫رستوران پدر و مادرمه.
‫فقط یه روز ‫می خواستم استراحت کنم ها.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫چرا جواب نمی دن؟ ‫چرا انقدر طولش می دن؟
‫بخاطر بقیه حریق ها ‫و این که همه جا شلوغه.
‫باید از راه طولانی تر ‫بریم تا اونا رو دور بزنیم.
‫حریق داره به جنوب، خیابون المپ،
‫- سرایت می کنه. ‫- این مال ما نیست.
‫حریق خیابون پایک ویو ‫داره به شمال، به استنلی، سرایت می کنه.
‫اون مال ماست. اون مال ماست. بجنب.
‫خب، ‫الانه که برسیم.
‫تراویس، ‫این رستوران دار و ندار اوناست.
‫این رستوران ‫مثل خواهر بزرگ تر داغونمه...
‫که دوران بچگیم، ‫بیشتر از من دوستش داشتن.
‫بدون اون... ‫بدون اون سردرگم می شن.
‫- نمی دونم... ‫- اتفاق بدی نمیفته.
‫اتفاق بدی نمیفته. ‫خواهر بزرگ تر داغونت رو نجات می دیم.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫چیه خب؟
‫نه، فقط...
‫خوشم میاد...با هم می ریم آتیش خاموش می کنیم.
‫هیوز! بمون سر جات!
‫هیوز!
‫ویک فکر می کنه ‫پدر و مادرش هنوز اون توئن.
‫هررا، گیبسون، ‫ساختمون رو بررسی کنین.
‫لوله گاز پشت رستورانه.
‫مانتگومری، ‫برو به هیوز کمک کن.
‫ویگینز، سالیوان، ‫آب، برق و بقیه موارد رو قطع کنین.
‫میلر، ‫تو گروه پزشکی ای.
‫بجنبین. بجنبین. ‫بیاین سوار ماشین شیم، باشه؟
‫نه، نه، مامان.
‫- مامان، مامان. ‫- وایسین، وایسین.
‫ممنون.
‫بابا، ‫من هم الان میام.
‫باشه؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫بدون اون از اینجا نمی رفت.
‫می دونم.
‫هیوز حتما بدجوری به هم ریخته.
‫آره، ‫هیوز کلا به هم نمی ریزه.
‫این در مورد ‫مسائل مربوط به حریق صدق می کنه.
‫الان علاوه بر حریق، ‫مسئله خانواده هم مطرحه،
‫بعلاوه تمام مسائل دیگه ای ‫که الان هست.
‫خلاصه هر کسی باشه، قاتی می کنه.
‫هیوز، یکی می خوای؟
‫نه، نه، نه، نمی خوام. ‫نمی خوام. این هست.
‫فقط...خوشحالم که...
‫عزیزم.
‫نه، نه، نه، مامان، مامان، ‫مامان، خوبم.
‫اون رو برندار، باشه؟
‫دین ‫بهتون رسیدگی می کنه.
‫من باید به تیمم کمک کنم، باشه؟
‫سلام، ‫پدر و مادرم توی ماشین پزشکی ان.
‫- وظیفه من چیه؟ ‫- هیچی.
‫جدی؟
‫با این که ‫بهت گفتم سر جات بمونی...
‫دویدی ‫و وارد یه ساختمون آتیش گرفته شدی.
‫- می فهمم، اونا پدر و مادرتن. ‫- سروان...
‫برای همین ‫می خوام روی اونا تمرکز کنی.
‫بذار ما روی حریق ‫تمرکز کنیم، باشه؟
‫فقط همین رو کم داشتیم.
‫یا خدا! یا خدا! ‫یه کاری کنین!
‫ویگینز، سالیوان، ‫شما مسئول خاموش کردن آتیش هایین.
‫یه شلنگ به سمت رستوران بگیرین...
‫و روی اتاق زیرشیروونی آب بپاشین.
‫هررا، گیبسون، ‫وضعیت پشت ساختمون چطوره؟
‫سمت راست که راه نفوذ نداره.
‫داریم به سمت پشت می ریم.
‫نیاز هست ‫از پشت راه دسترسی باز کنیم؟
‫بله. راه دسترسی باز کنین، ‫ولی از سمت جلو به حریق...
‫حمله می کنیم.
‫- هیوز، از پسش برمیایم. ‫- سر...
‫وایسا.
‫حتما بخاطر اجاق گاز بوده.
‫چه خبر بدی.
‫- آهای، جناب. ‫- آهای!
‫آهای، وایسین! ‫ما فقط اومدیم کمک کنیم!
‫خب، ‫یه مشت آدم اون تو هستن.
‫آره. بیشاپ، ‫ما رسیدیم پشت ساختمون.
‫چندتا شهروند دیگه داخل هستن.
‫داریم ‫فرآیند خروج رو شروع می کنیم.
‫گیبسون، دریافت شد.
‫- وای! ‫- این دیگه چه کاری بود؟
‫شماها طرف کی هستین؟!
‫طرف کی هستیم؟
‫خب.
‫- آهای! ‫- خب!
‫- وای! ‫- کافیه!
‫اون رو پرت نکن!
‫خب، بس کن! ‫ما فقط اومدیم کمکتون کنیم!
‫- اون رو پرت نکن. ‫- ریکی، منتظرم بمون!
‫رفیق، ‫دیگه خودتی و خودت.
‫- خداوکیلی؟! ‫- خب.
‫- عجب. ‫- ببرش. خودم از پسش برمیام.
‫- آره. ‫- نه، ولم کنین.
‫عالیه. نه. بیا بریم.
‫کس دیگه ای هم ‫از رفیقاتون داخل هست؟ که رستوران رو غارت کنه؟
‫- مشکلی نیست؟ ‫- می رم تو.
‫خب، بیا.
‫رومیزی ها! رومیزی ها!
‫- مامان، نه! مامان. مامان. نه. ‫- میز مادرم...
‫فعلا نمی تونین ‫برگردین تو، باشه؟
‫باید به حرفم گوش کنین. ‫نمی تونین برگردین تو، باشه؟
‫ویکتوریا، ‫خواهش می کنم، عزیزم، باید یه چیزی رو نجات بدیم.
‫- کل زندگیمون توی اون ساختمونه. ‫- بابا، می دونم.
‫شاخه سقف ایستگاه 19، سقف بخش جنوبی...
‫بنا شدیدا داره می سوزه.
‫بیاین یه شکاف ایجاد کنیم ‫تا جلوی سرایتش رو بگیریم.
‫- چی؟ ‫- یه شکاف ایجاد کنیم؟ این یعنی چی؟
‫- نه، نه. ‫- اون یعنی چی؟
‫- اون... ‫- بابا، مشکلی نیست.
‫ویکتوریا، ‫راستش رو بهمون بگو.
‫- ای خدا، باده. ‫- این...
‫باده. ‫الان باد داره به سمت جنوب می وزه...
‫که نشونه خوبی ‫برای رستوران شماست.
‫آقا، نمی تونیم...صدات رو نمی شنویم.
‫بله. بله، بله.
‫می...اوه.
‫الان ‫باد داره به سمت جنوب می وزه.
‫این نشونه خوبی ‫برای رستوران شماست.
‫- خب. ‫- ایستگاه 19...ما بهترینیم.
‫اون دو آقا ‫که سمت چپ پنجره وایسادن رو می بینین؟
‫اون دو نفر، ‫بابرنامه ترین آتش نشان هایی هستن که می شناسم.
‫الان دارن اطمینان حاصل می کنن ‫که همه شلنگ ها...
‫جریان آب و فشار مناسب دارن...
‫و اونایی که روی سقفن...
‫هم دارن ‫تهویه عمودی انجام می دن.
‫یعنی الان ‫دارن سقف رو سوراخ می کنن...
‫تا اون همه دود و گاز داغ رو...
‫آزاد کنن ‫و ساختمونتون رو نجات بدن.
‫ویکتوریا...توی این مسئله...
‫خیلی ماهره.
‫خب. ببین، مامان. مامان. ‫اون آقایی که داره به سمت پشت ساختمون می دوئه رو می بینی؟
‫- آره. ‫- خب، کاری که داره می کنه...
‫اسمش جستجوی اصلیه.
‫یعنی داره ‫کل رستوران رو می گرده...
‫تا ببینه کسی داخل مونده یا نه...
‫و این که ‫بهترین راه نجاتش چیه.
‫اون زنی که ‫اونجاست رو هم می بینی؟
‫اون سروانمونه، ‫اون فرمانده عملیاته...
‫و مطمئن می شه ‫که به همه مسائل رسیدگی می شه.
‫آره، خب، این تیم هر کاری که...
‫می شه انجام داد رو ‫قطعا انجام می ده، خب؟
‫وایسا. اون... ‫اون پوشه هایی که توی دستم بودن، کوشن؟
‫- چی می گی بابا؟ ‫- پوشه ها.
‫- کدوم؟ ‫- کدوم پوشه ها؟
‫همونایی که آوردم بیرون.
‫مدارک بیمه توشونه.
‫- اوه. ‫- اطلاعات بانکی توشونه.
‫- بیا. بیا. بیا. ‫- بدون بیمه...
‫- هیچ کاری... ‫- بابا، بابا، بابا، چیزی نیست.
‫ایناهش، خب؟ خب.
‫- خب. ‫- ای خدا، دستور پخت هام.
‫- یا خدا. مامان. مامان. ‫- دستور پخت هام!
‫مامان، می دونم. ‫ولی باید بس کنی.
‫- همه چیز... ‫- خب، باید بس کنی.
‫- لنی، لنی، لنی. ‫- چیه؟!
‫عزیزم، بس کن. هیس.
‫تو دستور پخت ها رو حفظ کردی.
‫- نه، نکردم. ‫- اگه مجبور بشی...
‫به یاد میاری.
‫عزیزم، ‫وسایل رو می تونیم جایگزین کنیم.
‫تو رو که ‫نمی تونیم جایگزین کنیم.
‫باشه؟
‫اونجا...توی آشپزخونه.
‫سالیوان، ‫دارم می رم جلو!
‫آهای، سروان، ‫اینجا به افراد بیشتری نیاز داریم!
‫هررا و گیبسون، ‫وضعیت شهروندا چطوره؟
‫شهروندا به سلامت خارج شدن...
‫ولی یکیشون قبل از ‫این که بتونیم وضعیتش رو بررسی کنیم فرار کرد...
‫و گیبسون هم اون یکی رو خارج کرد.
‫بیخیال بابا.
‫نیاز دارم که ‫جفتتون با یه شلنگ دیگه بیاین جلوی رستوران.
‫مانتگومری، ویگینز، کاتلر...
‫و سالیوان داخل به کمک نیاز دارن.
‫هررا، ‫تو الان بخش داخلی هستی.
‫دریافت شد، سروان.
‫این صحنه بسته است.
‫فقط چندتا سوال دارم.
‫- حریق. ‫- چی؟
‫هر سوالی که داری، ‫جوابش حریقه،
‫و داریم روی خاموش کردنش کار می کنیم.
‫به سلامت.
‫اوه.
‫خب، چی شد؟
‫چطوری شروع شد؟
‫نمی دونم.
‫خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫منظورم اینه که ‫کل روز ملت رو می دیدیم که رد می شن...
‫و به تظاهرات می رن.
‫تقریبا خوشحال بودیم، می دونی؟
‫منظورم خوشحال نیست، ولی...
‫- زیبا بود. ‫- اون...
‫نشونه هایی از موفقیت و اتحاد وجود داشت.
‫- آره. ‫- احساس شادی می کردیم. بعدش...
‫از انتهای خیابون صدای جیغ شنیدیم.
‫من رفتم بیرون تا یه نگاهی بندازم...
‫و دیدم که ملت دارن به پنجره...
‫کفش فروشی چیز میز پرت می کنن.
‫- آره. ‫- چی؟ اونجا؟
‫آره. بعدش هم...
‫کلی دود درست شد.
‫ببخشید، الان گفتین...
‫دیدین حریق از کجا شروع شد؟
‫- چی؟ ‫- می شه یه صحبتی برامون بکنین؟
‫نه. صحبتی نداره. لطفا برین.
‫- فقط یه صحبت کوچیک... ‫- لطفا برین.
‫گفت صحبتی نداره.
‫صحبتی نداره.
‫یالا، یالا.
‫اوناهاش، اونجاست.
‫پسر، ‫مگه الان نباید جمعیت رو کنترل کنین؟
‫فکر می کردیم الان دیگه ‫آتش نشانی خودش می تونه از پس این کار بربیاد...
‫چون ظاهرا ‫دیگه به ما نیازی ندارین.
‫واقعا...واقعا می خوای الان ‫این بحث رو پیش بکشی؟
‫وقتی خونه و زندگی ملت داره می سوزه؟
‫آره؟ ‫خب، پس چرا خاموشش نمی کنی؟
‫مسببش خودت بودی؟
‫پسر، چی گفتی؟
‫میلر، ‫اینجا بهت نیاز دارم.
‫سروان؟
‫برای خاموش کردن آتیش ‫به افراد بیشتری نیاز داریم.
‫پلیسا با من.
‫اندرسون، ‫همین الان گمشو توی ماشین.
‫برو.
‫بجنبین 19. ‫این یکی بخاطر هیوزه.
‫دل به کار بدین.
‫بیاین! باید راه بیفتیم! ‫باید راه بیفتیم!
‫همینه.
‫آه!
‫آخیش!
‫آفرین، رفیق!
‫آفرین.
‫کاتلر، ‫حواست باشه که تانکرای همه ماسکا پر باشن.
‫خوبی؟ ‫چه سوال احمقانه ای.
‫آره. نه، خوبم.
‫می تونی ببریشون خونه. ‫باهاشون برو.
‫نه، نه، نه. ‫اصرار دارن اینجا بمونن.
‫می دونی ‫که بعد از رفتن ما، سعی...
‫می کنن برگردن اون تو دیگه؟
‫وایسا، برگردن تو؟ ‫نمی تونن. امن نیست.
‫نه، ‫این رو بهشون گفتم.
‫خودت سعی کن با...
‫یه خانم لهستانی دیوونه ‫که بر حسب اتفاق مادرته، بحث کنی.
‫خب، ‫به بچه های تیم پیشرو می گم سر صحنه بمونن و دنبال سرایت های مخفی بگردن.
‫بچه های 23 ‫هم می مونن تا سرایت های مخفی سر نبش رو خاموش کنن.
‫ازشون خواستم ‫چند آتش نشان اضافه بهم بدن تا کمکمون کنن.
‫- خب؟ ‫- مانتگومری، پیش هیوز بمون.
‫باشه. ممنون.
‫خب، بیاین...بریم داخل.
‫خوبی؟
‫آره. آره.
‫برگردیم. خیلی خسته ام.
‫خب بچه ها، امشب ساختمون واقعا...
‫امن نیست ‫که بخواین برگردین توش.
‫- آره، ولی... ‫- باشه؟
‫شما دوتا ‫آتش نشانین، درسته؟
‫می تونین مواظبمون باشین؟
‫ویکتوریا، ‫می دونی که مامانت قرار نیست...
‫- بره خونه و بخوابه. ‫- باشه، فقط فکر می کنم...
‫که شاید بهتر باشه سعی کنیم فقط حرف بزنیم...
‫اونا... ‫اونا...اصلا در موردش حرف نمی زنن...
‫و...من ‫هم این اخلاقم رو از اونا یاد گرفتم...
‫و خیلی سعی کرده ام ‫باهاش مبارزه کنم...
‫و می دونی، ‫درد دل کنم و از این حرفا.
‫آخه...
‫ای خدا.
‫وایسین. وایسین.
‫وایسین. بیا.
‫به معنای واقعی کلمه، ‫هر جایی که پا می ذارین خطرناکه.
‫بیا، این رو بذار.
‫- بابا... ‫- اوه، ممنون.
‫بابا، ‫فقط بذار یکم آوارها رو جا به جا کنیم...
‫و ببینیم لوله آب ‫صدمه دیده یا نه و مطمئن شیم..
‫که حرکت کردن توی اینجا ‫خطری نداره، باشه؟
‫- باشه. ‫- ما مشکلی نداریم.
‫آره، می دونم ‫می خواین وانمود کنین هیچی نشده...
‫ولی راستش ‫باید از بابت امنیتش مطمئن شیم.
‫سر این قضیه بحث نمی کنیم، خب؟
‫آره. ‫اصلا هم وانمود نمی کنیم چیزی نشده.
‫مامان.
‫ممنون.
‫می رم یه سر ‫به مراکز حریق بزنم، گمونم.
‫خب.
‫فقط مراقب باشین.
‫اوه! آهای! وای، وای، وای، وای.
‫نه، خودم دارمش، دارمش، ‫دارمش، دارمش.
‫دارمش؟
‫ویکتوریا، ‫مجبور نیستی کلش رو تنهایی بلند کنی.
‫بابا، ‫گفتم دارمش، خب؟
‫اگه می ذاشتی کمکت کنم...
‫خیلی راحت تر می شد.
‫آنتونی، ‫می شه سر این یکی کمکم کنی؟
‫آره. فقط بلندش کن.
‫ممنون.
‫می شه ‫یه لحظه وایسیم؟
‫همینه.
‫واسه چی وایسیم؟
‫که...در این مورد حرف بزنیم.
‫در مورد چی حرف بزنیم؟
‫این.
‫که چقدر عجیب و غیر منطقیه.
‫باید در این مورد حرف بزنیم.
‫چرا در مورد هیچی حرف نمی زنیم؟
‫چرا هیچوقت در مورد هیچی حرف نمی زنیم؟
‫چطوریه که صرفا داریم ‫رستوران کوفتیمون که...
‫آشوب گرایی که ‫از تظاهرات سوء استفاده کرده بودن سوزوندنش رو تمیز می کنیم؟
‫ویکتوریا، ‫چون کاریه که باید انجام بشه.
‫چون زندگیمون همینه.
‫آره، می دونم، می دونم، ‫می دونم که زندگیتونه.
‫مدام این رو تکرار می کنین.
‫بابا، ‫تو بعد از مرگ مامانت یه راست برگشتی سر کار.
‫من هم نامزدم مرد ‫و یه راست برگشتم سر کار،
‫چون ‫ما همچین آدمایی هستیم.
‫ولی این واقعا جواب می ده؟
‫جدا می پرسم.
‫می دونم ‫کل زندگیم سخت کار کردین...
‫و وقت آزاد ‫نداشتین تا به این مسائل احساسی بپردازین...
‫ولی واقعا، فقط یه بار، فقط یه ثانیه...
‫می شه ‫اعتراف کنیم که اتفاق خیلی بدی افتاده؟
‫نه؟ ‫قبل از همه اینا هم...
‫مسئله قتل های مکرر سیاهپوستا ‫توسط مقامات قانونی مطرح بود...
‫ولی در مورد اون ‫هم حرف نمی زنیم، نه؟
‫ای خدا، ‫این مسخره است.
‫می دونین که ‫بریانا تیلور کشته شده.
‫اون یه نیروی امدادی مونث سیاهپوست بود.
‫من هم ‫یه نیروی امدادی مونث سیاهپوستم.
‫توی دنیای دیگه ای، ‫ممکن بود من جای اون باشم.
‫اگه اتفاقات ‫جزئی و پیش افتاده، جور دیگه ای می افتادن...
‫ممکن بود ‫من جای اون باشم. می فهمین؟
‫و خبر مرگش تازه دو ماه...
‫بعدش پخش شد...
‫چون مشخصا ‫برای هیچکس مهم نبود.
‫و من سه هفته گذشته رو صرف این کردم...
‫که سعی کنم ‫به احساساتم میدون ندم...
‫که سعی کنم ‫خودم رو در مرکز توجهات قرار ندم تا میلر و سالیوان...
‫و وارن و...بابا، ‫شاید حتی تو،
‫شاید حتی تو بتونین ‫به احساسات خودتون میدون بدین.
‫ولی می دونین، ‫از وقتی فهمیده ام چه بلایی سرش اومده...
‫دیگه شبا خوابم نمی بره.
‫قبل از این که ‫روی تخت دراز بکشم، روی میز کناری یه چاقوی آشپزخونه می ذارم...
‫که می دونم خیلی مسخره است، ‫چون یه چاقوی آشپزخونه اصلا...
‫حریف گلوله نمی شه، ‫ولی به یه چیزی نیاز دارم،
‫هر چیزی ‫که شبا باعث بشه احساس امنیت کنم.
‫ولی البته که ‫شما این رو نمی دونین...
‫چون خبرم رو...
‫اگه می خواستین بدونین، کافی بود...
‫حداقل یه بار جویای احوالم بشین...
‫ای خدا، ‫حتی نمی دونم چند وقته که بهم زنگ نزدین.
‫ولی می دونین چیه؟ ‫حتی اگه بهم زنگ می زدین هم...
‫احتمالا وانمود می کردم ‫همه چیز رو به راهه...
‫چون به طرز خیلی عجیبی...به طرز خیلی عجیبی...
‫این کار خانواده ماست.
‫و فقط...صادقانه بگم...فکر نمی کنم...
‫فکر نمی کنم ‫این کار دیگه برام جواب بده.
‫دیگه حالم از این دنیا ‫به هم می خوره و ناراحتم...
‫و بابا...می ترسم.
‫نمی دونم ‫شماها چرا نمی ترسین.
‫می ترسیم.
‫من می ترسم.
‫ماشین پیشرو کو؟
‫رستوران خانوادگی هیوز سوخته بود.
‫سر صحنه موندن تا ‫حریق های نهان رو پیدا کنن.
‫یا خدا. ‫تونستین نجاتش بدین؟
‫تا حدی. نه آنچنان.
‫اَه. ‫دارم از گشنگی می میرم.
‫بعد از این که ‫خودمون رو تر و تمیز کردیم...
‫یه قابلمه گنده چیکن تکه مصالح درست می کنم.
‫می دونی ساعت 3:30 صبحه دیگه؟
‫و از کی تا حالا ‫غذای هندی درست می کنی؟
‫واقعا کسی هست ‫که ساعت 3:30 صبح، خوراک مرغ بخواد؟
‫خب، اولا...امشب ‫قرار بود هیوز و مانتگومری شام درست کنن.
‫دوما...صرفا همون مرغ ساده است با سس شیشه ای،
‫درست مثل سس پاستا.
‫و سوما...وقتی انقدر گشنه ای که...
‫که صدای قار و قور شکمت از صدای آژیرها بلندتره،
‫چه اهمیتی داره ‫که ساعت چنده؟
‫دروغ نمی گه. ‫من می تونستم صداش رو بشنوم.
‫خب، ‫تو خیلی دورتر نشسته بودی.
‫صدای قار و قور شکمت ‫از مال کارینا بلندتره...
‫فکر نمی کردم ‫همچین چیزی ممکن باشه.
‫خب، ‫من نیاز دارم دوش بگیرم و یکم بخوابم.
‫ایول. ‫من هم می خوام همین کار رو بکنی.
‫من یه چیکن تکه مصالح می خوام...
‫شاید بعدش دلم ‫یه دوش و بعد از اون، خواب بخواد.
‫- من هم حسابی گشنمه. ‫- آره.
‫- این هم از این.
‫واسه ماجراجویی غذاییت ‫یه رفیق پیدا کردی.
‫من می رم بخوابم.
‫برو پی کارت.
‫نه.
‫چیه؟ چی شده؟
‫شهرداری بهم ایمیل زده.
‫دارن مجوز چادر پزشکیمون ‫رو باطل می کنن.
‫- می تونن این کار رو بکنن؟ ‫- کردن دیگه.
‫ظاهرا جو خیلی پر تنشه...
‫و شهرداری می خواد ‫جبهه متحدی رو به نمایش بذاره.
‫نمی خوان اینطور به نظر بیاد ‫که آتش نشانی با اداره پلیس توی یه جبهه نیست.
‫جبهه کمک به مردم؟
‫مسخره است.
‫در هر صورت باید بریم.
‫- نمی تونیم. ‫- نمی تونیم یا نمی ریم؟
‫نمی تونیم.
‫من می رم آشپزخونه.
‫(اندی: مطمئنی گرسنه نیستی؟)
‫(رابرت: نه، میل ندارم.)
‫خب، همه رو خاموش کردیم.
‫سلام.
‫گفتم ‫شاید یکم کمک بخواین...
‫یا می دونین، ‫یکی که بتونه چیزای بیشتری رو خراب کنه.
‫اوه. می تونم برم.
‫نه، نرو. می تونی ‫کمکم کنی چندتا پنجره رو با تخته ببندم.
‫ممنون.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫تازه یادم اومد ‫که وقتی کوچیک بودی،
‫دقیقا همونجا می نشستی.
‫انقدر ریزه میزه بودی...
‫که چونه ات به میز می خورد.
‫باورم نمی شه ‫دختر کوچولوم بزرگ شده...
‫و انقدر قویه ‫و خودش از پس همه کاراش برمیاد.
‫خب، الزام مادر نبوغه، مگه نه؟
‫ویکتوریا، ‫این یه تعریف بود.
‫- آهای، آهای، آهای. ‫- آروم.
‫نه، نه، نه.
‫داریم گزارشی با موضوع...
‫تظاهرات خشن دیشب ‫که به آشوبگری تبدیل شدن، درست می کنیم.
‫- آهای ‫- خب، بچه ها، الان وقتش نیست.
‫فقط یه صحبت کوتاه بکنین، ‫برای اخبار محلی.
‫داریم سعی می کنیم ‫اهالی شهر رو در جریان...
‫دوستم بهتون گفت نه.
‫جناب، ‫شما صاحب این بنایی؟
‫داداش، ‫هنوز دودش از بین نرفته.
‫- آهای. آهای! ‫- نمی تونی...ببخشید، ببخشید!
‫حتما بخاطر این که ‫این مغازه قدیمی محله...
‫که یه کسب و کار خانوادگی کوچیکه، ‫توسط معترضین نابود شده، خیلی وحشت کردین.
‫- آشوب کنندگان. ‫- دقیقا.
‫آشوب کنندگان ‫اهالی شهرمون رو وحشت زده کرده ان...
‫به پرداخت کنندگان مالیاتمون ضرر می زنن...
‫و همه این کارا رو ‫تحت پوشش جنبشی که هیچ اهمیتی بهشون نمی ده، انجام می دن.
‫- چی؟ ‫- نظری دارین؟
‫داداش، باید بری.
‫آره. ‫نظر ما اینه که بذارین بسوزه.
‫چون نیاز هست ‫که عدالت اجرا بشه...
‫و اگه این کار برای این که ‫مردم اهمیت بدن و...
‫اون افسرای پلیس و همه افسرای پلیس...
‫دیگه که ‫اون کار رو توی شهرای دیگه می کردن...
‫و اجازه وقوعش رو می دن ‫رو مجبور کنن که مسئولیت کاراشون رو قبول کنن، الزامی باشه...
‫پس بذارین بسوزه.
‫پس ملک و دارایی هایی...
‫- که آسیب دیدن چی... ‫- خب. خب.
‫نه، ‫ارزش دارایی با جون یه نفر برابر نیست.
‫یعنی می شه ‫یه رستوران رو بازسازی کرد...
‫ولی نمی شه ‫کسی که کشته شده رو زنده کرد.
‫پس اگه سوالت اینه، اگه...
‫اگه موضعت اینه که ‫نابودی دارایی باید...
‫جامعه رو...بیشتر از قتل، آزرده کنه...
‫به نظرم نیاز داری...
‫سبک زندگیت رو مجددا ارزیابی کنی.
‫آسیب زدن به دارایی ها فساده،
‫ولی گرفتن جون یه نفر فساد نیست؟
‫این یه مشکله. ‫جناب، این یه مشکله.
‫شما به سادگی هیچ مشکلی...
‫با سوختن و خاکستر شدن کسب و کارتون ندارین؟
‫می دونی چیه؟ ‫خب. همونطوری که پدر و مادرم گفتن...
‫این قضیه ‫در مورد رستوران ما نیست،
‫در مورد...
‫در مورد آدماییه ‫که جونشون ازشون گرفته شده.
‫اونا از خانواده هاشون ‫که عاشقشون بودن و براشون...
‫عزیز بودن ‫و اونا براشون عزیز بودن، گرفته شده ان.
‫این قضیه در مورد اجرای عدالت در حق بریانا تیلور...
‫و جورج فلوید و چارلینا لایلز و...
‫منی الیس و مایکل براون...
‫و ایندیا کیگر و آتاتیانا جفرسونه.
‫و سندرا بلند.
‫و تمیر رایس و رکیا بوید.
‫و آلتون استرلینگ و فردی گری...
‫و تاریکا ویلسون و اریک گارنر...
‫و جانیشا فانویل و فیلاندو کستیل...
‫و کورین گینز و تونی مکدید...
‫و تنیشا اندرسون و الایژا مک کلین...
‫و بتی جونز، کوئینتونیو لگریر...
‫و کاترین جانستون و حاویر اَمبلر...
‫و ایوت اسمت و جمار کلارک...
‫خب، شبیه خوراک مرغ شده. ‫بوی تاید می ده.
‫باشه، خب، ‫هیوز و مانتگومری...
‫یه کاسه صدف ‫یا همچین چیزی توی سینک گذاشته بودن و...
‫وقتی درخواست اعزام اومد، همونجا ولش کردن.
‫ایشه.
‫من...
‫این بدترین ‫چیزیه که تا حالا درست کردی...
‫و تو هم قبلا واقعا چیزای مزخرفی درست کردی.
‫سابقه ات خرابه.
‫- آره. ‫- خب، گمونم...
‫داشتم شانسم رو با...
‫«ترکیب بمبئی» امتحان می کردم.
‫اسمش هم احتمالا مشکل داره.
‫نه، می دونی، ‫صرفا بخاطر استعمار...
‫و...چه می دونم.
‫گیبسون ‫داره روشن فکر می شه، آره؟
‫دارم سعی می کنم ‫این مسائل رو درک کنم.
‫مثلا این که ‫نیروی پلیس، اگه صرفا حاضر نباشه...
‫به سابقه خودش اعتراف کنه ‫و ازش فرار نکنه،
‫چطور می تونه ‫اعتماد مردم رو جلب کنه...
‫و به نیرویی ‫برای انجام کارای خوب تبدیل شه، می دونی؟
‫و با وجود اون سابقه، چرا اصلاحات...
‫یا...آموزش جبهه گیری ناخودآگاهانه...
‫انقدر مسئله جنجالی ایه؟
‫حرفم فقط اینه ‫که این اصلا منطقی نیست.
‫خب، آره.
‫و بعدش ‫اون بچه پرسید که ما طرف کی ایم.
‫آره. خب، ‫اون بچه آدم احمقی بود.
‫آره، درسته. خب، باشه.
‫ولی...حرفش اشتباه نبود.
‫و بعدش گفت: ‫«چرا به حال خودش رهاش نمی کنین؟»
‫خب، این کارمونه. ‫ما آتش نشانیم.
‫آره، فقط حس می کنم...
‫شاید در مواقع بحران... ‫در بهترین حالت خودم باشم...
‫و وقتی که بحران نباشه...
‫نمی دونم. ‫حس می کنم به هیچ دردی نمی خورم.
‫اوه. اوه، فهمیدم.
‫این قضیه ‫هیچ ربطی به اون بچه نداره.
‫داری در مورد اینارا حرف می زنی؟
‫نه.
‫نه، چیزی نیست. خوبم.
‫- بجنب. بنال دیگه. ‫- نه، خوبم. چیزی نیست.
‫خب، ‫اوایل که با اینارا آشنا شده بودم...
‫کل فکر و ذکرمون ‫دور کردنش از شوهرش که آزارش می داد بود، خب؟
‫و بعدش نامزد کردیم...
‫و مارشا هم ‫کارش به بیمارستان کشید...
‫و بعدش هم ‫همه اش یه چیزی پیش می اومد، می دونی؟
‫ازش محافظت می کردم، ‫هواش رو داشتم.
‫آره.
‫بعدش مارشا خوب شد ‫و همه چیز آروم شد...
‫و بعدش...
‫اوضاع خوبه.
‫خوب...برای دخترا کافی نیست.
‫اینا دیگه چی ان؟
‫دستاوردات.
‫دستاوردای حرفه ایت.
‫بقیه وسایل اونجان.
‫انگار کل زندگیم اینجاست.
‫اصلا تا حالا ‫بعضیاش رو ندیده ام.
‫خب، ‫چطور ممکن بود ببینی؟
‫الانا دیگه به زور میای اینجا...
‫و وقتی هم که ‫اینجایی، صرفا پیروگی هات رو می گیری و می ری.
‫و از اونجایی که ‫من و بابات کلی وقت بدون تو سر می کنیم...
‫تمام تلاشمون رو ‫کردیم که هر چی از تو هست رو بیاریم اینجا.
‫یکی از ‫مصاحبه هایی که با مادر بریانا تیلور کرده بودن رو دیده ام.
‫تا یه هفته خوابم نمی برد.
‫می دونم که ‫هیچوقت نمی تونم درک کنم...
‫که زندگی توی این دنیا ‫به عنوان یه زن سیاهپوست...
‫برات چطوریه...
‫و حتی وانمود هم ‫نمی کنم که می تونم درک کنم.
‫من هیچ تجربه ای که ‫حتی نزدیک به این باشه رو نداشته ام...
‫ولی مادر یه دختر سیاهپوست بودن...
‫رو درک می کنم.
‫فکر می کنی ‫نمی دونم که ممکن بود تو جای بریانا تیلور باشی؟
‫من مادرتم.
‫این رو همیشه می دونستم.
‫من تو ‫رو از پنج سالگیت،
‫همون موقعی که ‫یه صندوقدار بهت تهمت دزدیدن آب نبات زد،
‫آب نباتی که ‫خودم برات خریده بودم، می شناسم.
‫از 11 سالگیت، ‫همون موقعی که با گریه از مدرسه برگشتی خونه...
‫چون دخترای مدرسه...
‫همه اش به موت دست می زدن، می شناسم.
‫حتی ‫از قبل از زمان تولدت...
‫وقتی که ‫پدر و مادرم بخاطر ازدواج با یه مرد سیاهپوست...
‫از خانواده بیرونم کردن...
‫و قبول نکردن ‫دخترک بی نقصم رو ببینن، می شناسم.
‫لنیا، می شه لطفا بیای کمکم کنی؟
‫- یه لحظه وایسا! ‫- یه لحظه وایسا.
‫الان میفته ها!
‫انگار ‫امشب حسابی ترکوندی ها.
‫پدر و مادر ویک رو از رستوران خارج کردی.
‫نجاتشون دادی.
‫فقط کارم رو می کنم.
‫آره.
‫ببین، متاسفم.
‫می دونم ‫حق ندارم ازت معذرت خواهی کنم...
‫ولی متاسفم.
‫و همیشه ‫هم متاسف خواهم موند.
‫پس...فقط نیاز داشتم این رو بدونی.
‫من می رم ‫سر یه پنجره دیگه.
‫آهای، رویز؟
‫ممنون.
‫سلام، خوبی؟
‫فقط...فقط خسته ام.
‫خب، کل شب بیدار بودیم ‫و الان هم داری تردمیل می زنی...
‫پس این منطقیه.
‫ببین، ‫این خیلی بده.
‫من هیچ مخالفتی باهات ندارم.
‫ببین، ‫حتی همین هم بده.
‫منظورم حرفت نیست. این که...
‫می دونم هم نظریم.
‫منظورم این مسئله است ‫که وقتی صرفا سعی می کنی به مردم کمک کنی...
‫مدام جلوی راهت سنگ اندازی می کنن.
‫این...سخت، سنگین و دردناکه.
‫و حس می کنم ‫انگار هیچ بردی در کار نیست.
‫اول که قضیه شکایت بود.
‫همه می گن ‫صرفا برای این بود که توجه بقیه به این مسئله جلب بشه...
‫مسئله ای ‫که امکان نداره به نفع ما تموم شه...
‫و حالا هم ‫مسئله چادر پزشکی هست.
‫خب، یکی ‫یهویی گفته اداره آتش نشانی بهمون مجوز نداده...
‫پس باید همینطوری...
‫گمونم همین که ‫صرفا قصد داشتیم بریم، خوبه.
‫درسته. دقیقا.
‫نظرت چیه با این حال، ‫باز هم فردا بریم؟
‫مجوز نداریم.
‫آموزش بهیاری ‫که دیدیم رو که نمی تونن ازمون بگیرن.
‫به عنوان شهروند می ریم.
‫شهروندانی ‫که آموزش پزشکی دیده ان؟
‫شهروندانی که ‫آموزش پزشکی دیده ان...
‫و...اول به داروخونه رفتن...
‫تا منابع کمک های اولیه ‫و چند باکس آب معدنی بگیرن.
‫شهروندایی که ‫یه میز با خودشون می برن تا بقیه شهروندا...
‫اگه به ‫کمک های پزشکی نیاز داشتن، بیان پیششون.
‫که از اینجا ‫هم چندتا چیز قرض گرفته ان؟
‫فقط...فقط وسایلی که توی داروخونه...
‫گیرمون نمیان، می دونی؟
‫مثل محفظه های اکسیژن.
‫شاید همچین چیزایی بشه برداشت؟
‫به عنوان سروانت، ‫اصلا نشنیدم چی گفتی.
‫ولی مایای شهروند ‫از آدمای زیرک و زبل خوشش میاد.
‫سروان.
‫جان؟
‫قصد بی احترامی...
‫یا زیاده گویی...یا همچین چیزی رو ندارم،
‫ولی...
‫ما به یکم شادی نیاز داریم.
‫نیاز داریم ‫که اینجا یکم سرگرم کننده و شاد بشه...
‫و من شخصا نیاز دارم برقصم.
‫این بدن انقدر خوبه ‫که حیفه نرقصه.
‫پس...مهمونی بگیرین.
‫برای ایستگاه 19 مهمونی بگیرین.
‫مامان، ‫چرا قضیه خانواده ات رو بهم نگفته بودی؟
‫این بار مال دوش تو نبود.
‫می دونستم هر کاری هم ‫بکنیم، باز هم کلی بار دیگه روی...
‫دوشت قرار می گیرن.
‫مهم نبود ‫چه زندگی ای سعی می کردیم برات فراهم کنیم...
‫صرفا نمی خواستیم ‫یه بار دیگه هم روی دوشت بذاریم.
‫ببین.
‫می دونم ‫که بچگیات...
‫همیشه پیشت نبوده ام،
‫ولی این غیبت ها در راستای زندگی ای ‫بودن که سعی می کردیم برات فراهم کنیم.
‫زندگی ای ‫که نیاز داشتیم برات فراهم کنیم.
‫ویک، نمی دونستم که نمی دونی...
‫مامان...
‫...ولی ‫ما همیشه به فکرت بودیم.
‫من همیشه به فکرتم.
‫مامان!
‫این یه سنت یونانیه.
‫وقتی غذای خوبی می خوری...
‫یا توی یه رستوران ارتباط خوبی برقرار می کنی...
‫باید بشقابا رو بشکنی.
‫یه مشتری دائمی یونانی ‫که سال ها پیش می اومد پیشمون...
‫بهم گفته بود که ‫این اولش در واقع یه آیین مرگ بوده.
‫شکستن داوطلبانه بشقاب ها...
‫یه جور فقدان کنترل شده است،
‫به مردم کمک می کنه ‫با مرگ عزیزانشون کنار بیان.
‫فقدانی ‫که دست اونا نبوده،
‫این کار رو برای بزرگداشت مردگان...
‫و به افتخار دردی که ‫زنده ها می کشن، می کنن.
‫ایول.
‫ایول!
‫خب، بیا بابا. بریم تو کارش.
‫- بیا عزیزم. ‫- بریم تو کارش.
‫باشه. آماده ای، عزیزم؟
‫سه، دو...
‫وای!
‫همه چیز رو به راهه؟
‫آره. آره.
‫گمونم. یا رو به راه می شه.
‫بیاین. اینا رو بشکنین.
‫- بشکنین. ‫- بشکنین.
‫خوش اومدین.
‫برین تو کارش.
‫بشکونین. بشکونین.
‫وای!
‫خب.
‫حالا کمک کنین تمیزش کنیم.
‫آره، باشه.
‫نه، کاملا جدی می گم. ‫الان باید کمکمون کنین.
‫- آره. ‫- حس خوبی داشت.
‫خوبه.