‫خیله خبٰ ‫شیشه رو زیاد گرم نکن،
‫چون دهن پرو حساسه،
‫- و اگه گاز بگیره... ‫- پسرم.
‫من رو یادته؟ مادرت؟ ‫این کار رو قبلا کردم.
‫آره، ‫ولی فناوری مربوط به بچه ها خیلی تغییر کرده،
‫- و تو هیچوقت با پرو تنها نبودی... ‫- دین.
‫باشه. خب.
‫خب. شماره ام رو هم که داری، پس
‫باشه. باشه.
‫خداحافظ.
‫ممنون.
‫خب، ‫شماره هامون توی گوشیت هستن.
‫می خوای روی پیشونیم هم ‫خالکوبیشون کنی؟
‫مارشا، ‫ما فقط داریم سعی می کنیم
‫من خوبم.
‫چیزیمون نمی شه. ‫برای من و مارکوس مشکلی پیش نمیاد.
‫جفتتون برین سر کار و پول دربیارین.
‫خب، ‫فقط، می دونی، اگه چیزی شد بهمون زنگ بزن
‫ای خدا، ‫برین پی کارتون دیگه.
‫دیرم می شه ها!
‫باشه، باشه، باشه، باشه!
‫چطوره؟
‫خب، ‫اگه می خوای این خبر بد رو به آرومی به بیلی بدی،
‫باید خیلی کمتر خوشگل باشی.
‫اَه، زیادیه؟
‫فکر می کردم ‫زیادی باشه.
‫چی
‫خب، پس با هم نمی ریم.
‫تو دیدی...کجاست
‫روی میز کنار تخت.
‫خب، عزیزم، چیزم رو
‫خب، ‫الان دیگه
‫قراره دیرمون بشه ‫و تقصیرش رو هم گردن تو میندازم.
‫شارژرم رو دیدی؟
‫توی کاسه است. توی...توی
‫- شارژرت چرا باید لای مبل باشه؟ ‫- خب.
‫خب، ‫چرا باید توی یه کاسه باشه؟
‫چون وقتی می ذاریش زمین
‫من برش می دارم ‫و می ذارمش اونجا!
‫الان اصلا حوصله این حرفات
‫- امت. ‫- وای. سلام بچه ها.
‫به نشونه صلح؟
‫چرا داریم صلح می کنیم؟
‫- ممنون. ‫- بابام تو راه ایستگاهه
‫و خب...نیاز هست چیز دیگه ای هم بگم؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫نه، هنوز بهشون نگفته ام.
‫ببین، ‫منتظر فرصت مناسبم، می دونی؟
‫نمی خوام ‫کسی نگران بشه.
‫آره، می دونم.
‫می دونم. ‫وقتی بیشاپ برسه، بهش می گم.
‫آره، می گم.
‫خب، من هم دوستت دارم.
‫سلام، جونز.
‫هنوز کسی از ‫شیف «آ» اومده؟
‫نه.
‫این کابوس رو قبلا دیدم.
‫سروان بیشاپ.
‫همه بچه هاشون رو ‫راهی مدرسه می کنن و بعد میان سر کار؟
‫دیکسون. یا به طور خلاصه «دیک» صدات کنم؟ ‫(دیک= عوضی)
‫الان مهمون راه نمی دیم.
‫دلیلی هست که سر صبح دستورالعمل های کرونا رو نقض کردی
‫و مزاحمم شدی؟
‫خب، ‫الان سر صبح نیست.
‫فقط اومدم بهت بگم ‫که حتی اگه یه ذره امنیت افرادت
‫برات مهمه، ‫سر و صدای میلر رو خفه کن
‫و سعی کن ‫باهامون آشتی کنی.
‫این اظهاریه رسمی اداره پلیسه؟
‫فقط توصیه ای از طرف یکی دیگه از نیروهای خط مقدمه.
‫این اداره پلیسه ‫که باید باهامون آشتی کنه.
‫آخه مگه ماشین آتش نشانی رو جریمه می کنن؟
‫خب، ‫این فقط یه شوخیه.
‫یه شکایت حقوقی خیلی خصمانه تره، موافق نیستی؟
‫این قطعا تاثیر منفی ای روی روحیه افراد می ذاره.
‫جدی اومدی اینجا این رو بگی؟
‫نه، همچنین اومدم بگم که
‫مدل موی قشنگی داری.
‫به به، ‫پیرترین آتش نشان مشروط آتش نشانی سیاتل.
‫بیشاپ اینجا رو ‫خوب می گردونه، نه؟
‫دیکسون، ‫ورود افراد متفرقه ممنوعه.
‫رابرت، ‫این رو به عنوان یه دوست بهت می گم.
‫سر ناهار کلوپ روتاری
‫با رئیس مک کلیستر صحبت کردم، ‫اونا می دونن که تو امیدواری سریعا
‫دوباره ترفیع بگیری
‫و به نظرشون این محتمل نیست.
‫فقط می خوام بهت خبر بدم ‫تا طبق این قضیه برنامه ریزی کنی.
‫من هم مثل خودت مرد بلند پروازی ام.
‫آهای! ‫ما توی اداره پلیس همیشه دنبال آدمای با تجربه ای
‫- مثل تو می گردیم. ‫- دیکسون، برو پی کارت.
‫- بچه ها! ‫- بچه ها!
‫- دیکسون داره میاد! ‫- اون
‫اینجاست.
‫اینطوریه که ‫انگار داری با غول مرحله می جنگی
‫و بالاخره می کشیش، ولی توی مرحله بعدی
‫صرفا با صدها غول مشابه دیگه روبرو می شی.
‫یعنی اون غولا همه اشون دیکسونن؟
‫دقیقا. ‫تازه اون رئیس اداره پلیس هم هست.
‫معاون رئیس حوزه عملیاته.
‫جک، ‫روزایی که مرخصی می ری، خیلی بازی می کنی؟
‫آره.
‫چیه؟ می خواستم...یکی برات بیارم.
‫نه، نمی خواستی.
‫نه، نمی خواستم.
‫بیخیال، بچه ها.
‫سیب؟!
‫لطفا عجله کنین.
‫اون توی پیسته!
‫آخرش بهش می خوره!
‫چی؟
‫راننده کجاست؟
‫دنبالم بیاین.
‫شوهرمه!
‫اون افتاده بیرون!
‫کمک!
‫لطفا کمکم کنین!
‫سعی کردم بهش برسم،
‫ولی خیلی سریع حرکت می کنه!
‫خب، ما بهش رسیدگی می کنیم. ‫برای این موقعیت تمرین دیدیم.
‫جدی؟
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫سالیوان، ‫تخت رو داریم میاریم.
‫تا وقتی که ‫کاملا مجبور نشدی، جا به جاش نکن.
‫هدف اول اینه ‫که اون رو از اونجا بیرون بیاریم.
‫بعدش به ‫ربات سوزان رسیدگی می کنیم.
‫لوید، عزیزم، ‫دارن میان نجاتت بدن!
‫خانم، ‫می شه لطفا این ماسک رو بزنین؟
‫بهش گفتم ‫که درش نیاره.
‫پیست حتی برای اسکیت بازا هم باز نیست.
‫یخ هم بهش نیازی نداره.
‫ولی اون ‫دیگه به روال روزانه اش عادت کرده.
‫یه روز هم ‫نمی تونه بدون تمرین بگذرونه.
‫- فکر می کنم وقتی اونجاست نگرانی هاش رو فراموش می کنه. ‫- خانم؟
‫خانم، ببخشید. ‫به اطلاعات بیشتری نیاز داریم.
‫خب، ‫اون ماشین همینطوری یهویی آتیش گرفت؟
‫داشتم به شیشه ها اسپری می زدم، سرم رو بلند کردم
‫و دیدم که اون اینطوری داد زد: «آه»!
‫و سرم رو آوردم بالا ‫و این توپ آتشین رو دیدم.
‫و داد زدم، ‫«لوید، تو رو خدا بیا پایین!»
‫و بعدش از روش پرید.
‫فکر کنم بهتر بود بهش می گفتم اول ترمز بگیره.
‫اون گازیه؟
‫باتری خوره.
‫ممنون، خانم.
‫می خوای چیکار کنی؟
‫برقیه، ‫پس از آب نمی شه استفاده کرده.
‫خیلی هم غیر قابل پیش بینیه، پس کسی رو
‫مامور این نمی کنم ‫که روی یخ خاموشش کنه، چون اینطوری جونش به خطر میفته.
‫فقط...هر وقت نزدیک شد، روش از کپسولای کربن دی اکسید
‫- استفاده می کنیم. ‫- نه، این جواب نمی ده.
‫می دونم، ‫ولی اساسا منتظر این می مونیم
‫که خودش بسوزه و خاکستر شه ‫و شاید بتونیم کمکش کنیم سریع تر به اون مرحله برسه.
‫باشه.
‫دارن میان.
‫بجنبین، بجنبین، ‫باید سریع عمل کنیم.
‫مانتگومری، ‫قدم به قدم و محتاطانه برو.
‫- باشه. ‫- قدم به قدم.
‫ای داد!
‫- آهای، حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم!
‫خوبم، خوبم!
‫نگرانم نباش!
‫بجنب.
‫- داریش؟ ‫- آره.
‫بچه ها، ‫این لویده.
‫- سلام، لوید! ‫- آتیش گرفته!
‫آره، ‫خودمون متوجه شدیم.
‫چرا من دارم این کار رو می کنم؟!
‫لوید، ‫تا جایی که می تونی تکون نخور، باشه؟
‫لوید، ‫از اینجا خارجت می کنیم.
‫- خب. ‫- ببخشید، لوید.
‫خب، سرش بدین. ‫سرش بدین.
‫آه!
‫بجنبین، ‫باید سریع تر کار کنیم!
‫- آخ! ‫- بجنبین، بجنبین، بجنبین، بجنبین.
‫بند رو بکش.
‫بذارش روش. دو، سه!
‫ببخشید. ‫لوید، ببخشید. ببخشید.
‫- می بینینش؟! ‫- آره، می بینیمش! می بینیمش!
‫لوید...ارتفاعش چقدره؟ ‫1.8 متر، 2 متر؟
‫نه، ‫من مثل احمقا پریدم بیرون.
‫نه، ‫به نظرم تصمیم خوبی گرفتی.
‫لوید، چیزی نیست. ‫یه ثانیه بهم وقت بده.
‫- بچه ها؟ ‫- فقط یه بند دیگه مونده.
‫واقعا باید بریم.
‫- حتما مایع هیدرولیکی آتیش گرفته. ‫- تمام!
‫از اونجایی که احمقم، ‫حتما باکش رو زیادی پر کردم!
‫- آماده؟ ‫- خدایا، چقدر احمقم من!
‫لوید، ‫این انرژی منفیت به هیچکس کمکی نمی کنه.
‫بچه ها، اوضاع اورژانسیه. سریع تر.
‫بجنبین، بجنبین، ‫بجنبین!
‫برین!
‫عجله کنین، عجله کنین، عجله کنین! ‫داره بر می گرده ها!
‫لوید! مراقب باش!
‫سریع، سریع، سریع، سریع. ‫یالا، در رو ببندین.
‫- بجنبین. ‫- همینطوری برین.
‫برین.
‫این کلی خرج روی دستمون می ذاره!
‫کاتلر، ‫یه نگاهی به جراحاتش بنداز.
‫آهای، ‫باید به اون برف روب سوزان رسیدگی کنیم.
‫خانم، ‫نردبون دارین؟
‫اونایی که ‫برای تعمیرات ازشون استفاده می کنیم، هستن.
‫گیبسون، هیوز، ‫می خوام نردبونا رو
‫جلوی در، بیرون پیست بذارین ‫و ازشون بالا برین.
‫هر وقت نزدیک شد، ‫بهش کربن دی اکسید بزنین.
‫- اطاعت. هیوز؟ ‫- باشه.
‫یه لحظه وایسا
‫- سلام. ‫- سلام.
‫مایا کجاست؟
‫اعزام شدن.
‫- خوبی؟ ‫- همین الان استعفانامه ام رو به خانمت دادم
‫چون باید به ایتالیا برگردم.
‫اوه.
‫بیلی اون نگاه معروفش رو روت پیاده کرد؟
‫- چی؟ ‫- منظورم اینه
‫نه.
‫خیلی خوب رفتی. ولی
‫آره، خب، ‫خودم یه چند باری دیدمش.
‫ولی باهات بد برخورد کرد؟
‫نه. ‫اتفاقا برعکس.
‫خیلی دوست داشتنی و دلگرم کننده بود.
‫حتی گریه هم کرد، ‫که من رو هم به گریه انداخت و
‫آره، نه.
‫آره، خب، می خوای ‫به پائولو کالوینو برگردی، آره؟
‫بله.
‫رزیدنتیم رو اونجا گذروندم.
‫دوستم گابریلا، ‫همین الان هم اونجاست.
‫بن، وضع خیلی خرابه.
‫وقتی می بینم کشورم به این روز افتاده
‫من
‫اون اوایل که فهمیدم ویروس به
‫شمال ایتالیا رسیده، این حس بهم دست داده بود
‫که نیاز دارم برگردم.
‫که...باید به قسمم عمل کنم، می دونی؟
‫آره، آره. ‫ببین
‫من رزیدنتیم رو ‫توی دانشگاه کالیفرنیای لس آنجلس شروع کردم،
‫و...روز اول، ‫پزشک مسئول گفت
‫«فقط کسی رو نکش.» ‫می دونی چی می گم؟
‫این با اون سخنرانی فکر شده ای که وبر
‫برای اینترنای گری اسلون می کنه فرق داره، ولی
‫همچنان تاثیرگذار بود و
‫ببین، منظورم اینه که، ‫با این که سیاتل همچنان شهرمه و خیلی دوستش دارم،
‫دانشگاه کالیفرنیا همیشه ‫زادگاهم به عنوان یه پزشک می مونه.
‫آره. ‫من دیگه ارق خاصی نسبت به ایتالیا ندارم،
‫ولی حالا که می بینم کشورم در بحرانه
‫مدت ها بود که همچین کششی رو
‫برای بازگشت حس نکرده بودم و ‫دیدن موقعیتی که
‫نمی تونی به بهبودش کمک کنی، مثل شکنجه است.
‫آره، اگه باعث می شه حس بهتری پیدا کنی
‫باید بهت بگم ‫که من هم نسبت به این کشور همچین حسی دارم و این در حالیه که اینجام.
‫درسته. منظورم اینه که
‫- سلام؟ سلام؟ ‫- سلام؟ کمک!
‫الان میام.
‫شیلد صورت اونجا هستش.
‫ممنون.
‫کاری براتون از دستم برمیاد؟
‫- آره. ‫- سلام.
‫شما اون روز صندلی های ماشینمون ‫رو برامون گذاشتین
‫- ننسی و وین هستیم. ‫- وین.
‫درسته، درسته، درسته. ‫سلام ننسی.
‫صندلی ماشینتون مشکلی پیدا کرده؟
‫چیزی
‫خب، آره، ‫خونه ما یه بلوک اونورتره،
‫و اون حس می کرد درد داره، ‫واسه همین اومدیم یه قدمی بزنیم.
‫و همین که داشتیم از جلوی اینجا رد می شدیم
‫این...اینطوری شد.
‫این...بچه داره میاد.
‫- کیسه آبم پاره شد! ‫- خب.
‫باشه، باشه. ‫اون روپوشا رو میاری؟
‫خب، بیاین تو. ‫بفرمایین داخل، چیزی نیست. همه چیز درست می شه.
‫باشه.
‫از ماشین امدادی 19 به مرکز،
‫عملیات انجام شد، ‫در حال بازگشت به ایستگاه.
‫می شه لطفا یه نگاه کوچیکی به گوشیم بندازی؟
‫آره.
‫از طرف «کاندولا» پیام داری.
‫«روزت چطور پیش می ره؟»
‫مامانم چیزی نفرستاده؟
‫نه.
‫کاندولا کیه؟
‫اون...وکیلمه.
‫فقط وکیلته؟
‫فقط وکیلمه.
‫باشه.
‫مشکل چیه؟
‫پرو رو پیش پرستار جدیدی گذاشته ام.
‫صحیح.
‫و نمی دونم که مامانم
‫- نمی دونم پرو... ‫- خب، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
‫پرستار جدید، مامانته؟
‫- آره. ‫- متوجه ای که مامانت قبلا بچه داری کرده؟
‫از بچه من پرستاری نکرده.
‫میلر، هررا، کجائین؟
‫تو راهیم. چی شده؟
‫یه کیسه آب پاره شده.
‫منظورت اینه که لوله ها ترکیدن؟
‫اگه منظورت از لوله ها
‫«سیستم تولید مثل یه زنه» آره.
‫فهمیدم. دریافت شد. ‫داریم بر می گردیم.
‫وای.
‫اینجا بذارینش.
‫سلام بیشاپ. خوبی؟
‫آره، ‫صحنه جمع و جوریه.
‫چی شده؟
‫فکر می کنیم ‫مایع هیدرولیکش آتیش گرفته.
‫آتیش یه چیزی رو خراب کرده.
‫می خوایم تا وقتی که ‫خاکستر شه، تحت نظر داشته باشیمش.
‫به مرکز خبر می دیم ‫که کس دیگه ای رو نفرستن.
‫ممنون.
‫سروان، ‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، نه. ‫هیچ مشکلی نیست.
‫سالیوان، ‫به موقعیت مسلطیم.
‫- مرسی بچه ها. ‫- خواهش می کنم.
‫مطمئنی؟ ‫من اینجام که کمک کنم ها.
‫بهت گفته بودم ‫پیش کپسولای کربن دی اکسید منتظر بمونی.
‫خب سروان، ‫این کار یه جورایی بیخوده. من
‫سالیوان، ‫برگرد سر پستت.
‫اونا اینجا چیکار می کنن؟
‫روال کار همینه.
‫مشکل تو نیست. ‫برگرد سر پستت.
‫- خب، فقط می خواستم ببینم... ‫- سالیوان، دوباره برگشتیم عقب؟
‫ببین، الان رابطه امون ‫با پلیسا یکم پر تنشه.
‫فقط دارم سعی می کنم ‫کمک کنم، همین.
‫من این بچه ها ‫رو خوب می شناسم.
‫آره، ‫من هم اونا رو خوب می شناسم.
‫وقتی بری ایتالیا، ‫کی مسئول 19 می شه؟
‫اندی این رو بهت گفته؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم.
‫خب، ‫فقط می خواستم بهت خبر بدم
‫که آماده ام توی هر زمینه ای کمک کنم.
‫ممنون، سالیوان.
‫در حال حاضر، ‫برای جلوگیری از گسترش اون آتیش به کمکت نیاز دارم.
‫اطاعت.
‫طعنه آمیزه، نه؟
‫ما آتش نشانیم، ‫ولی اینجا وایسادیم
‫و داریم دور زدن یه آتیش رو می بینیم ‫و همینجوری می ذاریم بسوزه.
‫آره، ‫یه جورایی مسخره است.
‫اون در هر صورت خاکستر می شه.
‫اینجا منتظر موندنمون، ‫اتلاف وقت به نظر میاد.
‫خب، اومد.
‫خب، ‫با شماره سه.
‫- سه! ‫- باشه!
‫دو، یک!
‫یالا، یالا!
‫اَه.
‫من وقتی بچه بودم، هاکی بازی می کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫من هم قبلا اسکیت بازی می کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫آره، وقتی 10 سالم بود، حدود سه ماه
‫یه پدرخوانده داشتم ‫که خیلی از هاکی خوشش می اومد.
‫بهم اسکیت یاد داده بود. ‫من هم سریع می رفتم.
‫ولی مشکل وایسادن داشتم.
‫محکم به تخته ها می خوردم
‫...اونطوری.
‫البته که می خوردی.
‫ولی بهترین بخشش، بعد از تمرین بود.
‫توی خونه گرم می نشستیم
‫...و صورت و پاهامون حساس شده بودن
‫آره. اون حسی که ‫هم بده و هم خوبه، انگار به طرز عجیبی داری می سوزی.
‫آره، ‫چوب شور و
‫شکلات داغ می خوردیم و
‫من و پدرخوانده ام ‫واسه خودمون می نشستیم و گرم می شدیم.
‫حرف نداشت.
‫من هیچوقت درست و حسابی بابام رو ندیدم
‫مگه وقتایی که ‫داشت مواد داخل پیروگی رو درست می کرد.
‫پشت دخل می نشستم و نگاهش می کردم، ‫هیچکدوممون حرف نمی زدیم.
‫چندتا از بهترین مکالمه هامون اینطوری بودن.
‫ای خدا، ‫ای کاش چندتا از شیرینی های امت مونده بودن.
‫ببین، من یه دونه هم نخوردم، باشه؟
‫خب، ‫کدوم رو ترجیح می دی؟
‫این که عملا بابا نداشته باشی
‫یا بابات، بابای امت باشه؟
‫- اوه... ‫- آره.
‫- بگو دیگه. ‫- خب، می دونی، به عنوان کسی که بابا نداره
‫- ...این که بابا نداشته باشم. ‫- جواب من هم همینه.
‫آره. ای بابا.
‫مجبوری بپرسی؟
‫چطوری قراره از فاصله سه متری
‫بهش کربن دی اکسید بزنیم؟
‫واقعا امیدوار بودم ‫تو جواب این سوال رو بدونی.
‫من سر این کار هر چیزی دیدم، ولی این جدیده.
‫خب، اومد! اومد! اومد!
‫اَه!
‫یالا!
‫تا حالا انقدر...احساس بی مصرفی نکرده بودم.
‫من هم همینطور.
‫شاید به جز اون وقتی که اشتباها
‫به یه عروسی رفته بودم.
‫کِی می خواد به شیشه ها بخوره ‫و اونا رو بشکونه؟
‫جناب مشروط، همون موقعی که ‫من توی اون لابی ام و دارم شکلات داغ می خورم
‫و برات آرزوی موفقیت می کنم.
‫می تونم مشروط صدات کنم؟
‫بقیه که این کار رو می کنن.
‫سالی چطوره؟
‫نه. ‫به نظرم سالیوان خوبه.
‫ننسی، خوبه. ‫آروم، عجله نکن.
‫- بریم اون تو. ‫- چیزی نیست.
‫- ببخشید. ‫- نیازی به عذرخواهی نیست، خب؟
‫زود به بیمارستان می رسونیمت.
‫- نه، نه، نه، نه! ‫- نه؟
‫- چیکار می کنی؟ ‫- نه، داره میاد.
- ‫- نه، نه، نه. ‫- خب. - زور نزن. زور نزن.
‫ببخشید!
‫خب، خب.
‫ننسی، ‫باید معاینه ات کنم،
‫پس می خوام کفشا و شلوارت رو دربیارم.
‫باشه.
‫اوه!
‫اجازه بده این رو بذارم پشتش تا راحت تر بشینه.
‫- باید راحت بشینه. ‫- باشه باشه. همینه، عزیزم.
‫- بفرما. ‫- همینطوری به کارت ادامه بده.
‫تکیه بده. ‫عالی پیش می ری.
‫خب. خب.
‫داری عالی پیش می ری.
‫می خوای دستم رو بگیری؟
‫خب، خب. ‫برو که رفتیم.
‫- برو که رفتیم. ‫- خب.
‫- گندش بزنن. ‫- «گندش بزنن»؟!
‫زنم داره زایمان می کنه، ‫اونوقت تو می گی گندش بزنن؟
‫ببخشید، نه. ‫فقط یکم وقت می خوام.
‫- باشه. باشه. ‫- آره.
‫بچه برعکسه.
‫خب، ‫توی درمانگاه، دستگاه سونوگرافی قابل حمل دارم.
‫خب.
‫عزیزم، چیزی نیست. ‫درست می شه. درست می شه.
‫اصلا دوست ندارم تنهاش بذارم.
‫مامانت؟
‫بچه ام.
‫مامان پرو یه تصمیمی گرفت.
‫تصمیم گرفت بره.
‫اشکالی داره که از جی جی متنفرم؟
‫آخه اون تصمیم گرفت پرو رو تنها بذاره،
‫ولی خودم هم پرو رو هفته ای سه بار،
‫هر بار 24 ساعت، تنها می ذارم.
‫و پرو به زودی انقدر بزرگ می شه
‫که پیش بندش رو تف تفی نکنه
‫و بفهمه که نیستم.
‫و من این رو می دونم.
‫می دونم که ‫هر پدر و مادری تا حدی حس می کنه
‫که شاید داره بچه اش رو بد بزرگ می کنه
‫ولی حس می کنم انگار
‫دارم به طور زنده می بینم که دارم اون رو بد بزرگ می کنم
‫و اصلا هم...نمی تونم جلوش رو بگیرم.
‫و مطمئنم که
‫پرو در اعماق وجودش می دونه
‫که مادرش...ترکش کرده.
‫و اگه این زخمش، حالا که من هم مدام تنهاش می ذارم،
‫هیچوقت خوب نشه، چی؟
‫من که حالم خوب شد.
‫چی؟
‫میلر، ‫تو اسم بابای من رو روی بچه ات گذاشتی، درسته؟
‫چون راضیت کرد نگه اش داری؟
‫خب، ‫تو اون موقع این رو نمی دونستی، من هم نمی دونستم
‫ولی بابام...می دونست.
‫اون منم. پرو، منم.
‫یک، دو، سه.
‫مسخره است!
‫چرا همینطوری وایسادیم نگاهش می کنیم؟
‫نمی تونیم نزدیکش شیم. ‫رفتارش زیادی غیر قابل پیش بینیه.
‫آهای. ‫سالیوان یه فکری داره.
‫خب، ‫من قبلا اسکیت بازی می کردم.
‫- آره. من هم. ‫- من هم بازی می کردم!
‫فکرت چیه؟
‫به نظرم باید بریم سر وقتش.
‫منظورت همون ماشین سوزانیه
‫که مثل یه فیل هار تکون می خوره؟
‫خب، ‫باتریش داره تموم می شه.
‫دیگه هار نیست.
‫بیشتر انگار داره پرسه می زنه، نه؟
‫و می خواین ‫روی یخ دنبالش کنین.
‫- آره. ‫- با اسکیت.
‫- آره. ‫- با کپسول آتش نشانی.
‫آره. ببین، ‫خسته شدم
‫از بس یه چیز تکراری رو دیدم.
‫ما آتش نشانیم. ‫آتیش ها رو خاموش می کنیم.
‫نمی ایستیم ‫که به آرومی خاموش شدنشون رو ببینیم.
‫کی اسکیت بلده؟
‫من بلد نیستم، نه. نخیر.
‫- کلاه هاتون رو بذارین. ‫- ایول!
‫خیلی خوب بود.
‫راستش رو بخواین،
‫واقعا فکر نمی کردم ‫از پس اون کار بربیایم.
‫مثل موتورسواری می مونه.
‫ولی باحال تره.
‫و مرگبارتر.
‫خیلی شانس آوردیم ‫که این توی بخش اشیاء گمشده امون بود.
‫آره، ‫ما هم همینطوری فرض می کنیم
‫که هر کسی که ‫گمش کرده، دیگه بهش نیازی نداره.
‫مطمئنین نمی خواین با آمبولانس
‫به بیمارستان برین؟
‫می دونین خرجش چقدر می شه؟ خیلی.
‫نه، نه، ‫استیشن خودمون خوبه، ممنون.
‫ممنون. ‫اینجا مثل بچه ماست.
‫خودمون هیچوقت بچه دار نشدیم، پس
‫سوز، بیخیال.
‫اونا که ‫نمی خوان این رو بشنون.
‫شاید بخوان.
‫باز شروع شد.
‫خب
‫تقریبا کلش همین بود.
‫ما بچه نداریم،
‫پس تمامی ساعات بیداری زندگی مشترکمون رو اینجا گذروندیم.
‫ترکیدن نیمه شبانه لوله ها،
‫گرفتن دستشویی ها، الان هم که آتش سوزی های عجیب و غریب
‫این بچه دردسرسازمونه و
‫مامان، بیا بریم. ‫بیا قبل از این که مجبور شی
‫پوشک من رو هم عوض کنی، بریم.
‫بچه ها، ممنون.
‫ممنون.
‫خب.
‫گیبسون؟
‫می خوای پیروگی بابام رو امتحان کنی؟
‫حتما.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب.
‫چیزی نیست. حالت خوبه.
‫- تو و بچه چیزیتون نمی شه. ‫- تو که این رو نمی دونی.
‫- بهت گفته بودم که باید به بیمارستان بریم. ‫- می دونم، می دونم، می دونم.
‫عزیزم، ببخشید. ‫واقعا ببخشید.
‫می دونم که باید ‫زودتر به بیمارستان می رسوندمت.
‫قرار بود ‫بچه امون رو خونه به دنیا بیاریم.
‫یه همراه زائو گرفته بودیم و ‫همه چیز رو آماده کرده بودیم،
‫ولی همراهه دچار فروپاشی روانی شد.
‫مجبور شد به شرق برگرده. ‫داشتیم دنبال یه همراه جدید می گشتیم.
‫می تونین برش گردونین؟
‫می خوام دوباره معاینه ات کنم.
‫من گیج شده ام. ‫شماها پزشکین
‫یا آتش نشان؟
‫- جفتش. ‫- من فقط پزشکم،
‫ولی از اون پزشکایی ‫که الان بهشون نیاز دارین.
‫ننسی، خب، ‫کاملا آماده ای،
‫من می خوام ‫این کار رو به آروم ترین شکل ممکن انجام بدم
‫ولی شاید یکم احساس ناراحتی کنی.
‫باید الان این کار رو بکنی، یا می تونی منتظر
‫خب. خب.
‫عزیزم، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫خب، نفس بکش.
‫خوبه.
‫خوبه، خوبه. ‫ننسی، آفرین. خوبه.
‫این اولین بچه اتونه؟
‫آره، آره، اولین بچه امونه.
‫برادر، حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫وین؟
‫- روئیز. سلام. ‫- سلام.
‫- چه خبرا؟ ‫- سلامتی.
‫همه چیز خوبه.
‫فکر می کردم دیگه به اینجا نمیای.
‫ببخشید. ‫نباید بیام؟
‫فقط...واقعا از پیروگی سیب زمینیاشون خوشم میاد.
‫نه، نه، نه. ‫اینجا یه کشور آزاده.
‫این هم بهترین رستوران پیروگیشه، پس
‫آره.
‫باشه.
‫گیبسون، ‫بعدا می بینمت.
‫باشه.
‫ویکتوریا، یه چند وقتی می شد ‫که ما رو از نعمت حضورت توی آشپزخونه
‫بهره مند نکرده بودی.
‫خب بابا، گمونم دلم برای بوی
‫کلم ترش تنگ شده بود.
‫گیبسون، ‫الان میام.
‫می خواستم ‫ببینم سوسیسا چطوری درست می شن.
‫- سوسیس؟ ‫- نه. پیروگی.
‫باشه، بابا، ‫این ستوانمه، جک گیبسون.
‫تا حالا پیروگی نخورده.
‫آنتونی هیوز.
‫بابام...استاد پیروگی.
‫- جناب، باعث افتخاره. ‫- خوشوقتم.
‫میلر ‫روی ذرت بوداده اش از اینا می ریزه.
‫ماده سِرّیم.
‫آشپزای زیادی روی شکل گیری پیروگی ما تاثیرگذار بودن.
‫اوه، خب.
‫پودر آناتو.
‫از طرف ماتیاس از گواتمالا
‫که مامان بزرگش این رو توی ‫تامال می ریخت.
‫آره.
‫سس ماهی از رانی.
‫رانی.
‫یه آقای فیلیپینی بود ‫که وقتی من بچه بودم،
‫- اینجا کار می کرد. ‫- آره، راست هم می گفت.
‫این خیلی از نمک بهتره.
‫اگه آمریکا ما رو هم به اندازه
‫غذامون دوست داشت، عالی می شد، نه؟
‫ممنون، بیلی.
‫می شه لطفا سلامم ‫رو به مامان برسونی؟
‫آره.
‫ببین
‫باید یکی از ‫همین روزا واسه شام بیای پیشمون.
‫باشه، باشه. میام.
‫خب. ‫مرسی، بابا.
‫- قربونت. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ، آقای هیوز.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ببخشید.
‫نمی دونستیم ‫قراره پاندمی به وجود بیاد، می دونین؟
‫برنامه همه چیز رو ‫ریخته بودیم، حتی موسیقی.
‫و الان همه اش...همه اش
‫وین، چیزی نیست. چیزی نیست.
‫ما هواتون رو داریم، ‫قراره زنت رو به بیمارستان ببریم
‫و همه چیز درست می شه.
‫وین!
‫وین؟ وین؟
‫- وین! ‫- لعنت. وین؟
‫خب، ننسی؟ ‫حواست به من باشه. نفس بکش.
‫- وین؟ ‫- نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫وضع خیلی خرابه. ‫درخواست یه ماشین امدادی دیگه دادم،
‫- ولی همه اعزام شده بودن. ‫- آره، گری اسلون خیلی شلوغه.
‫- بیا اولین تزریق اپی نفرین رو انجام بدیم. ‫- اطاعت.
‫میلر، ‫به بیمارستان مرکزی سیاتل خبر بده که داریم میایم!
‫دریافت شد! ‫بیمارستان مرکزی سیاتل، ماشین امدادی 19 صحبت می کنه،
‫یه بیمار مذکر 35 ساله داریم که حمله قلبی بهش دست داده.
‫بیهوشه، ‫احیا داره انجام می شه.
‫کمتر از پنج دقیقه دیگه می رسن. ‫ننسی، نفس بکش، نفس بکش.
‫خوبه.
‫ننسی، خوبه.
‫وین! وین!
‫ننسی، نفس بکش. ‫همینطوری نفس بکش.
‫بچه داره میاد. ‫نفس بکش.
‫به شوهرم نیاز دارم!
‫- می دونم. ‫- ننسی! ننسی، اعضای خانواده وین
‫- سابقه بیماری قلبی... ‫- بله!
‫آره، ‫وقتی پنج سالش بود، باباش سکته قلبی کرد و مرد.
‫- خدایا، وین! ‫- هنوز در حالت تارلرزه است. شارژش کن.
‫ماشین امدادی 19، دریافت شد،
‫ولی ما اصلا تخت خالی نداریم.
‫اورژانسمون جا نداره.
‫تکرار می کنم، ‫براتون جا نداریم.
‫لطفا به گری اسلون برین.
‫همین الان اونجا بودیم، ‫اونا هم سرشون خیلی شلوغه.
‫لطفا ‫یه جا برامون پیدا کنین.
‫آماده.
‫خب، ‫باید ببریمش.
‫- باید یه جوری جا باز کنن. ‫- خب، من هم باهاتون میام.
‫- به یه نفر دیگه نیاز پیدا می کنین. ‫- نه، نمی خواد.
‫خودم از پسش برمیام. ‫فقط کمکمون کن سوارش کنیم.
‫کارینا ‫به کمک یه نفر دیگه نیاز پیدا می کنه.
‫خب، تیو
‫نه، نه، نه، نه. ‫لطفا اسمش رو نیار.
‫خیلی دارم تلاش می کنم ‫وجودش رو فراموش کنم.
‫آره. ‫من هم چند سال سعی کردم این کار رو بکنم.
‫فراموش کردنش خیلی سخته.
‫آهای، آهای، دست نزن.
‫نباید... ‫تا وقتی که گرمشون نکردم، نباید بخوری.
‫ای خدا.
‫مشروط.
‫امروز تصمیم خوبی گرفتی.
‫سیاتل مرکزی، ‫ماشین امدادی 19 صحبت می کنه!
‫دو دقیقه باهاتون فاصله داریم!
‫ماشین امدادی 19، دریافت شد.
‫داریم سعی می کنیم براتون جا باز کنیم. ‫صبر کنین.
‫هنوز توی حالت تارلرزه است! ‫گذاشتم شارژ بشه!
‫خب، ‫وارد حالت تندتپشی شد.
‫گمونم قابل قبول باشه.
‫لعنتی، ‫همچنان نبض نداره!
‫سیاتل مرکزی، ‫یه بیمار سکته قلبی فعال داریم،
‫و همین الان داریم ماشین رو پارک می کنیم.
‫- سلام 19، واقعا متاسفم. ‫- عالیه!
‫- همه چیز رو می بخشم! ‫- وایسین، وایسین، وایسین! تخت نیست!
‫- هنوز داریم روش کار می کنیم. ‫- جدی؟!
‫اینجا قراره گرم شه.
‫بجنب.
‫- بجنب. ‫- باورم نمی شه.
‫ننسی، یه بار دیگه باید با تمام وجود زور بزنی، خب؟
‫- یعنی چی... ‫- بیلی وسط زایمان از بیمارستان بیرونتون کرد؟
‫مایا، ‫بهت نیاز دارم و بقیه هم
‫اینجا رو خالی کنین و منتظر بمونین.
‫حال وین خوبه؟
‫- وین کیه؟ ‫- شوهرش.
‫- اون کجاست؟ ‫- بیمارستان.
‫این هم نباید بیمارستان باشه؟
‫خب، اگه قرار نیست کمک کنین، از اینجا برین!
‫ممنون!
‫خب، از پسش برمیای. ‫ننسی، از پسش برمیای.
‫خوبه. ‫یه بار دیگه.
‫- یه بار دیگه. ‫- ننسی، از پسش برمیای.
‫تو می تونی. ننسی، یه بار دیگه.
‫موفق شدی!
‫آفرین ننسی.
‫خب، ‫حالا بیا بند ناف رو ببریم.
‫سلام دختر کوچولو. ‫به ایستگاه 19 خوش اومدی.
‫دختر؟
‫آره.
‫چطور تخت خالی ندارین؟!
‫نمی دونم اخبار رو ‫دنبال کردین یا نه، ولی الان وسط یه پاندمی ایم.
‫چی؟! ‫این آقا ایست قلبی کامل کرده.
‫باید دوباره بهش شوک بدیم.
‫خب، ‫چند وقته که بیهوشه؟
‫شش دقیقه؟
‫- آماده؟ ‫- آره.
‫دستات رو بردار!
‫خب، رفیق.
‫علائم گردش خودکار خونش برنگشتن؟ ‫شاید بهتر باشه مرگش رو ثبت کنین.
‫- با وجود کرونا، شهرداری... ‫- چی؟! من قرار نیست برگردم
‫و به اون زن بگم که قراره بچه اش رو
‫بدون پدر بزرگ کنه!
‫یه تخت پیدا کن!
‫یه دوز اپی نفرین دیگه تزریق می کنم.
‫یالا، برادر. ‫یالا، رفیق.
‫وایسا تا ضربان رو چک کنیم!
‫یالا، برادر.
‫هیچی. ‫ماساژ قلبی رو ادامه می دم.
‫یالا، برادر. یالا!
‫خب. ‫می خوام یه بار دیگه امتحان کنم.
‫خب، شارژش کن.
‫و...دستات رو بردار.
‫ایول!
‫- خب. ‫- ایول!
‫- برگشت! ‫- خب!
‫- برش گردوندیم! ‫- همین الان یه تخت خالی شد!
‫ما هم همین الان ازش نبض گرفتیم!
‫این از این. تمام.
‫جفت جنین رو درآوردیم.
‫و
‫خب، ببخشید. ‫فقط یه کار دیگه مونده.
‫فکر کردم گفتی کارت تمومه.
‫می دونم، ‫ولی یکم خونریزی داری،
‫پس باید یکم ماساژت بدم.
‫نه، ‫خواهش می کنم این کار رو نکن.
‫فقط می خوام دختر کوچولوم رو بغل کنم.
‫می دونم. ‫ننسی، تا اینجاش اومدیم.
‫فقط باید جلوی خونریزی رو بگیریم
‫تا بتونی بچه ات رو ‫تا ابد بغل خودت نگه داری.
‫لطفا دیگه نکن!
‫- از پسش برمیای. ‫- خواهش می کنم! بس کن!
‫آهای، ننسی، ننسی.
‫نیاز داریم که شکمت منقبض بشه
‫تا بتونه رگ های خونی رو گیر بندازه.
‫از پسش برمیای. فقط طاقت بیار.
‫ننسی، خوبه. ‫از پسش برمیای.
‫خب، خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.
‫خوبه! از پسش برمیای! ‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه!
‫خب!
‫خب، ‫پارگی حادی نمی بینم،
‫پس مشکلی نداریم.
‫- خوبه. ‫- ننسی.
‫وین، لطفا خوب باش.
‫خب، ننسی، بیا بشونیمت.
‫وایسین.
‫من برای زایمان به یه ایستگاه آتش نشانی اومدم؟ ‫اونوقت دوتا دکتر هم اینجا بودن؟
‫آره، ‫من هم متخصص زنان و زایمانم.
‫خب گمونم بعضی وقتا ‫بحران ها میان سراغ ما.
‫آره.
‫درسته.
‫سلام، میلر کجاست؟
‫اون پیش وین موند تا مطمئن بشه که زنده می مونه.
‫- زنده موند؟ ‫- آره، حالش خوبه.
‫به بخش کت لب فرستادنش، الان هم توی ریکاوریه.
‫خدایا شکرت.
‫- خدا رو شکر. ‫- سلام، کوچولو.
‫چیزی نیست.
‫بابائیت جایی نمی ره.
‫می دونی چی می خواستم بگم؟
‫فکر کنم می خواستی بگی «مهربونه».
‫نه، می خواستم بگم «دوستت داره».
‫به نظر میاد خیلی دوستت داشته باشه.
‫اون...از وقتی بچه بودی، همه اش سر کار بوده؟
‫بیشتر وقتا خونه تنها بودی.
‫- حتما سخت بوده. ‫- نه، نه واقعا.
‫مامان بزرگم بود،
‫و اونا هم از انجام وظایف پدر و مادریشون غافل نمی شدن.
‫منظورم اینه که می شدن ها، ولی از روی عشق بود، می دونی؟
‫از روی این نیاز ‫که خانواده امون رو به جای خوبی برسونن.
‫مثل لوید و سوزی.
‫رستوران برای اونا مثل پیست اسکی برای لوید و سوزی بود.
‫بچه اشون بود.
‫نه، تو بچه اشونی.
‫نه.
‫کامینسکی بچه اشون بود.
‫سلام آقا. چطورین؟
‫رابرت، زیاد خوب نیستم. ‫زیاد خوب نیستم.
‫فقط می خواستم ‫بعد از دیدن اون فیلم، حالت رو بپرسم.
‫آقا، کدوم فیلم؟
‫همون فیلم مینیاپولیس.
‫خبرش رو نشنیدی؟
‫کارینا گفت گریه کردی.
‫خب، ‫حس می کنم بیشتر از این که بخاطر اون بوده باشه
‫بخاطر من بوده.
‫عزیزم، چیزیمون نمی شه.
‫ما قراره
‫بله، باهاش مبارزه می کنیم.
‫ببین، ‫تا اون موقع، گریه ای در کار نباشه، خب؟
‫گوشی رو نگه دار.
‫این دیگه چیه؟
‫همه جام درد می کنه.
‫آره، ‫حالا تصور کن وین چه حالی داره.
‫میلر، می دونی
‫بچه ها والدینشون رو به میلیون ها
‫دلیل مختلف از دست می دن.
‫امروز نزدیک بود بابای اون بچه رو از دست بدیم، ولی ندادیم.
‫شانس آورد.
‫آره.
‫و اگه وضعیت کلی رو در نظر بگیری
‫پرو واقعا خوش شانسه که تو باباشی.
‫بده بیاد، بده، بده، بده!
‫بچه ها، شما واقعا یه آتیش رو روی یخ دنبال کردین؟
‫تازه کفش اسکیت هم پام کرده بودم.
‫جدی می گم،
‫فکر می کنم ‫بچه های شیفت «دی» دارن کنترل رو ازمون قایم می کنن.
‫- چی قراره ببینیم؟ ‫- برام مهم نیست.
‫فقط از این برنامه های واقع نمایی نباشه. ‫دیگه تحملشون رو ندارم.
‫خب، ‫اگه نبینیم که بقیه سرخوش می شن و سر هم داد می زنن
‫چطوری می تونیم بفهمیم که ازشون بهتریم؟
‫- دقیقا. ‫- این خیالتون رو راحت نمی کنه؟
‫- نه، برای من که اینطوریه. برای همه امون اینطوریه. ‫- آره بابا.
‫بچه ها، ‫این رو دیدین؟
‫- چی رو؟ ‫- خداوکیلی کنترل کجاست؟
‫چرا اون شکلی این؟
‫آها! پیداش کردم!
‫...توسط مامورین قانون مینیاپولیس دستگیر شده ان.
‫رهگذران این صحنه آزاردهنده رو با دوربین های خود ثبت کرده ان.
‫بهتون هشدار می دیم ‫که تصاویری که قراره ببینین،
‫- آزار دهنده ان. ‫- خاموشش کنین.
‫در این فیلم، شاهد این هستیم ‫که یه مرد درخواست کمک می کنه و می گه نمی تونه نفس بکشه.
‫اون افسر پلیس به مدت هشت دقیقه و 46 ثانیه
‫زانوش رو روی گردنش نگه داشت.
‫تنش ها در این منطقه به اوج خود رسیدن
‫و شهروندان معتقدن که همچنان به مشکل خشونت پلیس
‫پرداخته نشده.
‫خیلی ها به این فکر می کنن که ‫این بی عدالتی کی تموم می شه؟
‫بیاین برای جزئیات بیشتر، ‫با جیسون در مینیاپولیس صحبت کنیم.
‫هشت دقیقه و 46 ثانیه.
‫ما هفت دقیقه و 32 ثانیه به وین فشار وارد کردیم.
‫زمانی که ‫اونا صرف کشتن اون مرد کردن
‫از زمانی که ‫ما صرف نجات یکی کردیم، بیشتره.