‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫خیله خب، ‫باید اونا رو از اینجا تا اونجا،
‫- توی دوتا خط موازی بچینین. ‫- آره، همینجاست.
‫خیله خب، می دونم اون بهترین دوستته، ‫ولی واقعا نیازه بهمون بگه که مخروطا رو...
‫توی ایستگاه خودمون، کجا بذاریم؟
‫اگه من بهش گیر بدم، ‫می شم اون رفیقی که هواش رو نداره.
‫خیله خب، آهای، دکتر شماره یک، دکتر شماره دو...
‫ما خودمون هدایت ترافیک بلدیم.
‫می دونی قطره های بزاق حامل ویروس، ‫چقدر می تونن جا به جا شن؟
‫می دونی چی باعث آتشسوزی می شه؟
‫حالا من که جفتش رو می دونم، جایزه ام چیه؟
‫خیله خب. ‫مطابق اصول امنیتی بچینینشون،
‫ولی بین مخروط ها باید ‫حداقل دو متر فاصله باشه.
‫این هم از اصول ایمنیه.
‫خوبه که یه دکتر دیگه هم اینجاست.
‫شاید کم کم به جای من، ‫به تو بگن «بابا».
‫آهای، تراو، ‫الان می خوام از خوار و بار فروشی سفارش بدم.
‫تو همچنان...
‫- ای خدا، باشه بابا. حالا هر چی. ‫- باشه.
‫همچنان به سس ماهی نیاز داری؟
‫نه. اون شیشه اضافی که ‫برای خودم قایم کرده بودم رو پیدا کردم.
‫احیانا چند کیلو آرد پیدا نکردی؟
‫- چون همه مغازه ها آرد تموم کردن. ‫- آره، یه نگاهی به زیر تختم بنداز.
‫جدی؟
‫نه، دیوونه.
‫خب من از کجا بدونم.
‫خوشحالم که ‫رابطه اتون مثل قبل شده.
‫حس می کردم ‫زمین از محورش منحرف شده.
‫ببخشید اگه در مورد اون قضیه «بیخیال شدن»...
‫باهات تند برخورد کردم.
‫واقعا منصفانه نبود...
‫نه، منصفانه بود.
‫و حق هم با تو بود.
‫و...من آماده ام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫فکر کنم واقعا آماده ام ‫که اون رو پشت سر بذارم.
‫اوه. با کسی آشنا شدی؟
‫نه.
‫گمونم...فقط آماده ام که یکی رو پیدا کنم.
‫رفیق، من هم همینطوری ام.
‫خیله خب، ‫آتش نشان کاتلر...
‫جلوی گاراژ می ایسته.
‫اون اولین کسی می شه که...
‫بیماران مراجعه کننده باهاش برخورد می کنن.
‫بعدش ماشینا تا جای ممکن میان جلو...
‫و مقابل یکی از نمونه گیرامون می ایستن.
‫کارینا، ‫باید تعداد ماشینایی...
‫که به طور همزمان اینجان رو ‫محدود کنیم، تا میزان کربن مونوکسید محدود بشه.
‫خب، ‫می تونن ماشیناشون رو خاموش کنن.
‫باید بازدهیمون بالا باشه.
‫اوه!
‫از رفیقت می ترسی.
‫ترس؟ نه. ‫نگران اینم که شاید عصبانیش کرده باشم.
‫صبح همگی بخیر. ‫من دکتر کارینا دلوکام و این...
‫میش...میشل؟
‫- دخترخاله! ‫- سلام!
‫اوه!
‫چی شده...اومدی اینجا آزمایش بدی؟
‫آره، مامان و بابا توی صفن، سوار ماشینن.
‫فقط...اومدم بهت هشدار بدم.
‫درسته.
‫خب...رابرت کدومه؟
‫که اینطور. ‫نقشه پنهانی دارین.
‫دخترخاله، تو از آوریل، ‫هر یکشنبه به دورهمی هامون اومدی،
‫ولی آقات رو حتی یه بار هم نیاوردی.
‫حتی هم اتاقیت رو هم قبل از اون دیدم.
‫بعلاوه، ‫اون هنوز با اون ایتالیایی زندگی می کنه؟
‫- چون یکی رو براش در نظر... ‫- خیله خب. می دونی چیه؟
‫حال مارشا چطوره؟
‫تغییر خاصی نکرده.
‫اینایی که ماسک نمی زنن...
‫اعصابم رو خرد می کنن.
‫ولی بعدش یادم میاد...
‫که مارشا هم مثل ایناست.
‫- ای خدا، از کرونا متنفرم. ‫- آره.
‫فقط امیدوارم زنده بمونه.
‫و امروز بریم بیرون و به کلی آدم کمک کنیم.
‫خب، ‫حالا که باید از کل شهر نمونه بگیریم،
‫کی دلش می خواد بره بیرون؟
‫بهم یادآوری کنین که چرا داریم...
‫نصف آدمای محله رو ‫به حبابی که خوب حفظش کردیم، راه می دیم؟
‫خب، ‫الان وسط یه پاندمی ایم،
‫و جزء نیروهای امدادی ایم،
‫و اینطوری می تونیم به جامعه امون کمک کنیم.
‫یا اینطوری آدمای کثیف و آلوده رو وارد حبابمون می کنیم.
‫یعنی چی...
‫چی شده؟
‫پسر مارشا، ‫از وکالتنامه اش استفاده کرده.
‫امروز...از ونتیلاتور جداش می کنن.
‫قربان.
‫آزاد.
‫میلر، ‫می شه صحبت کنیم؟
‫آره.
‫نه، هیوز، ‫تو می تونی بمونی.
‫اسمم رو بلدین.
‫وسط یه بازرسی، جلوم گریه کردی.
‫فکر می کنی ‫این رو فراموش می کنم؟
‫خب، میلر، ‫می دونستی...
‫که اتحادیه امون، اولین باری که شهرداری...
‫یه سیاهپوست رو ‫به عنوان رئیس گردان انتخاب کرده بود، ازش شکایت کرد؟
‫اونا فکر می کردن ‫این انتخاب، در حق...
‫همکارای سفیدپوست «شایسته تر» اون، تبعیض آمیزه.
‫می دونی چی شد؟
‫موفق نشدن؟
‫بعد از سال ها دعوی قضائی.
‫شما با شکایتم موافق نیستین.
‫بله، ‫پر سر و صدا و تفرقه افکنه...
‫و بی اعتمادی و تنش بیشتری ایجاد می کنه.
‫نباید برای جامعه امون سوال پیش بیاد...
‫که وسط پاندمی، ‫از کی می تونن کمک بخوان.
‫- اونا باید احساس امنیت کنن. ‫- قربان، من هم می خوام احساس امنیت کنن، پاندمی...
‫پس یه کاری نکن به همونایی که باید ازشون کمک بخوان...
‫بی اعتماد شن.
‫- قربان، مردم نباید به اونا اعتماد کنن. ‫- خیله خب.
‫اگه بحث خانواده خودت باشه،
‫می گی به جای خبر دادن ‫به پلیس، چیکار کنن؟
‫کمک های اجتماعی، خدمات مدنی،
‫- کاهش سطح... ‫- تمامی اینا...
‫نیازمند همکاری نیروهای امدادی ان.
‫ببینین، ‫حرف من این نیست که اوضاع نیازی به تغییر نداره.
‫فقط دارم می گم که ‫نحوه ایجاد تغییر، مهمه.
‫حرفتون اینه که ‫طبق قواعد بازی کنیم.
‫من باید برم.
‫از دیدن جفتتون خوشحال شدم.
‫قربان.
‫مایا، بیمار داریم.
‫و داره بهشون رسیدگی می شه، خب؟
‫به همه می پری.
‫و درک می کنم که مضطربی.
‫حتی اگه ‫این رفتارت بخاطر غم و غصه ای که هنوز توی وجودته باشه هم درک می کنم.
‫ولی به عنوان یه دوست خوب، باید ازت بپرسم...
‫حالت خوبه؟
‫ویزام داره منقضی می شه...
‫و ممکنه مجبور شم به ایتالیا برگردم.
‫وایسا. چی؟ چطور؟ متوجه نمی شم.
‫اولین باری که به اینجا اومدم، ‫بخاطر تحقیقاتم ویزای تخصص کاری گرفتم،
‫و درخواست تمدیدش هم ماه پیش دادم،
‫ولی رئیس جمهور، تازه همه نهادهای مربوط ‫به مهاجرت رو تعطیل کرده.
‫چطوری می تونه این کار رو بکنه؟
‫مایا، ‫الان وقتش رو ندارم که ساز و کار...
‫قوانین مهاجرت درب و داغون این کشور ‫رو بهت یاد بدم.
‫باید برگردم بیرون.
‫باشه، باشه. فقط...
‫کی؟
‫ماه دیگه.
‫خیله خب.
‫فرصت پیدا کردین...
‫سلام عزیزم.
‫بابا، مامان. ‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫اومدیم آزمایش بدیم.
‫مگه بقیه برای همین کار نیومدن؟
‫درسته، ‫ولی مجبور نبودین...
‫فقط برای این کار، ‫یه ساعت تو راه باشین و از اون سر شهر، بیاین این سر شهر.
‫برات سوپ گوشت تندم رو آوردم.
‫عالیه.
‫نتونستم جای دیگه ای وقت بگیرم.
‫پدرت باید آزمایش بده.
‫مگه جایی در معرض ابتلا بودی؟
‫خب، آره. ‫البته مطمئن نیستم ها،
‫ولی یکی از دوستام...
‫آزمایش زن یکی از دوستاش که ‫باهاش گلف بازی می کنه، مثبت شده.
‫آره.
‫یکی از دوستات...که باهاش گلف بازی می کنی؟
‫آزمایش کرونای زنش مثبت شده؟
‫برو ماشین رو پارک کن تا صحبت کنیم.
‫خوبه، ‫می تونیم بریم تو!
‫مامان، ‫احتمالا وقت نکنیم با هم خوش و بش کنیم.
‫نمی تونیم مثل بقیه توی ماشین آزمایش بدیم؟
‫نه، نمی شه. ‫بابا، برو ماشین رو پارک کن.
‫نتایجتون تا دو سه روز آینده...
‫براتون ایمیل می شن.
‫سعی کنین تا اون موقع از ‫حباب ماه عسلتون لذت ببرین.
‫حتما.
‫عزیزم، اون غریبه است.
‫ما تازه ازدواج کردیم. ‫می تونیم حال به هم زن باشیم.
‫- درست می گی. ‫- آره.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫من رابرتم.
‫قبل از این که کارمون رو شروع کنیم،
‫باید ازتون بپرسم که ‫همه اطلاعاتی که توی فُرماتون وارد کردین، دقیق و درستن؟
‫رابرت، چقدر قدبلندی.
‫اینطوری شلوار خریدن سخت تره.
‫- اون... ‫- وایسا.
‫آره، ‫همه چیز درسته.
‫خب، رابرت...
‫چند وقته که آتش نشانی؟
‫فارغ از نجات بچه گربه ها...
‫یا اجرای آزمایش کرونا، سرگرمی دیگه ای هم داری؟
‫ما همدیگه...
‫آلوارز؟
‫- آلوارز! ‫- بالاخره فهمیدی.
‫خاله سندرا! ‫دخترخاله میشل.
‫شوهر خاله جانی.
‫بهتون گفته بودم ‫که می فهمه کی ایم.
‫- خوشحالم که بالاخره می بینمت. ‫- همچنین.
‫رابرت، ‫چشمای خیلی پرمهری داری.
‫خیلی خوشتیپه، نه؟
‫ممنون. ‫می بینم که اندی به خاله اش رفته.
‫باشه!
‫دوتا زبون بلدی، آره؟
‫می دونی مایا کجاست؟
‫فقط...می خواستم بهش سلام کنم.
‫مایا اون یکی رئیس بزرگ اینجاست.
‫نمی دونم کجاست.
‫از کی تا حالا لباس می شوری؟
‫خودت از کی تا حالا ‫داوطلبانه تمیزکاری می کنی؟
‫خیله خب، باشه، اون حرفی...
‫که در مورد آلوده شدن حبابمون زدی، ‫ذهنم رو مشغول کرده.
‫و الان همه اش هیولاهای کوچولویی...
‫که توی تبلیغات صابون نشون می دن رو تصور می کنم. ‫بخاطر این قضیه ازت ممنونم.
‫- بخاطرش حسابی قاطی کرده ام. ‫- باشه.
‫- یکی از اونا بهم بده. ‫- پس می فهمی چی می گم؟
‫آره.
‫اَه.
‫به پدر و مادرم زنگ زدم.
‫میلر.
‫آره.
‫چند روز پیش اومدن پیشم.
‫به زور معذرت خواهی کردن.
‫یه جوری رفتار کردن که ‫انگار پرو رو از بدو تولد می شناسن، در حالی که اینطور نبوده.
‫- فقط پنج دقیقه بود که باهاش آشنا شده بودن. ‫- درسته.
‫می تونستن از بدو تولد باهاش آشنا بشن.
‫و من...
‫فقط خوشحال بودم که پیشمن.
‫برای حمایت از من اومده بودن...
‫و از دیدن پرو هم هیجان زده شده بودن.
‫مامانم کل روز بغلش کرد.
‫مدام سرش رو بو می کرد.
‫ای خدا، ‫بو کردن سر بچه ها، بهترین کار دنیاست.
‫و...
‫و چی؟
‫و ماه ها تمرین کرده بودم که بهشون چی بگم.
‫ولی وقتی سر و کله اشون پیدا شد، گفتن بهم افتخار می کنن...
‫و ازم حمایت می کنن.
‫و من صرفا...گذاشتم که این کار رو بکنن.
‫خیله خب، ‫پس به چیزی که می خواستی رسیدی.
‫پس حرص چی رو داری روی اون پارچه خالی می کنی؟
‫تقریبا مثل قضیه گریگوریه.
‫فقط محض این که ‫با هم باشیم، با هم کنار میایم.
‫اگه یکی یکم تلاش کنه،
‫همه کاراش بخشیده می شن ‫و زندگی خیلی عادی ادامه پیدا می کنه.
‫هیچی عوض نمی شه.
‫فقط خفه می شیم ‫و قبولش می کنیم.
‫باشه. ‫پس خفه نشو.
‫نه، مامانت برای زنده موندن، ‫نیاز داره که به اون ونتیلاتور وصل باشه.
‫خب؟ ‫بدون اون نمی تونه نفس بکشه.
‫پسر، ‫نمی خوای شانس زنده موندن داشته باشه؟
‫این کار اون رو می کشه!
‫وایسا!
‫چرا داد می زنی؟ ‫خودت می دونی که مردم عادی اومدن اینجا.
‫پسر مارشا به این نتیجه رسیده...
‫که وقتشه که ‫فرصت زنده موندن رو به کسی که شانس بیشتری داره، بده.
‫چی؟
‫آره، ‫داره اون رو از ونتیلاتور جدا می کنه.
‫ممکنه همین امروز بمیره.
‫خیله خب.
‫مارکوس باید دستشویی کنه.
‫نامزد سابقت چرا پیشت بود؟
‫از روی حسادت نمی گم،
‫بیشتر منظورم اینه که چرا ناراحتی.
‫مشکل چیه؟
‫با بچه ام مهربون باش.
‫نگران نباش بابا.
‫خیالت راحت.
‫خیله خب. ای داد.
‫سلام!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام! ‫- چطورین؟
‫چه خبرا؟
‫خب، ‫بالاخره شوهر خوشتیپت رو دیدیم.
‫- آره. ‫- قدش خیلی بلنده.
‫آره، ‫رابرت قدبلنده.
‫رابرت، چه کار خوبی می کنی ‫کارای میدانی هم انجام می دی.
‫می دونی، سروان ها معمولا فقط چندتا تلفن می زنن...
‫- و عکس می گیرن. ‫- خب، من...
‫راستش دیگه سروان نیستم.
‫اون رئیس نبرده.
‫نه، ‫درستش گردانه...
‫نه، ‫اون کاره هم نیستم.
‫خوشحال شدم ‫که بالاخره باهاتون آشنا شدم.
‫- همچنین. ‫- خداحافظ.
‫- خداحافظ.
‫من...
‫جناب!
‫آره، ‫گوشی رو قطع کنین و ماشین رو بیارین جلو!
‫ممنون!
‫آمریکایی ها بلد نیستن ‫از قوانین پیروی کنن، نه؟
‫بلدن. ‫صرفا نمی خوان.
‫یه جورایی مثل ایتالیاییان.
‫ببخشید. ‫یکم عصبی ام.
‫آره، ‫همه دکترایی که می شناسم اینطوری ان.
‫دوره و زمونه بی رحمیه.
‫حتی توی خواب هم تجهیزات حفاظت شخصی تنمه.
‫میراندا یه بار نصفه شب در حالی که ‫داشت خفه می شد از خواب پرید...
‫- چون فکر می کرد براش لوله گذاشتن. ‫- وای.
‫بیمارستانی که ‫رزیدنتیم رو اونجا گذروندم، پائولو کالوینو،
‫وسط منطقه سیاهه.
‫بخش مراقبت های ویژه اشون پره و بیمارای لوله گذاری شده رو...
‫توی چادر، وسط پارکینگ ها، می خوابونن.
‫دکترها دارن مریض می شن. ‫حتی کمبود پرستار هم دارن.
‫حتی دارن از آتش نشان ها هم می خوان ‫که توی بیمارستانا کار کنن.
‫و اگه آمریکایی ها کم کم...
‫این قضیه رو جدی نگیرن، ما هم اونطوری می شیم.
‫خب، ‫توی فکر این هستی که برگردی خونه و به مردم خودت کمک کنی؟
‫این سوال، در حال حاضر، خیلی پیچیده است.
‫آتش نشانی 19، گروه 19، ماشین امدادی 19.
‫دو تا ماشین توی خیابون ریلرود تصادف کرده ان.
‫- من رو صدا کردن. ‫- نه، نه، تو همکارمی.
‫و از بین بچه های اینجا، ‫تنها کسی هستی که از من خوشش میاد.
‫این حقیقت نداره. ‫ببین، بیشاپ ازت خوشش میاد.
‫ببخشید. باید بریم.
‫- این یعنی باید بری؟ ‫- نه.
‫مامان، ‫من باید از بابا چندتا سوال در مورد...
‫مسائل مربوط به رهگیری تماس بپرسم.
‫می شه همینجا روی این نیمکت بشینی؟
‫و بعدش برات کیت آزمایش میارم، باشه؟
‫مامان، ‫بوش خیلی خوبه.
‫می دونی کی قراره عاشقش شه؟ ویک.
‫پاک دیوونه اش می شه!
‫بهم بگو چطوری در معرض ویروس قرار گرفتی.
‫همونطور که گفتم، ‫بخاطر یکی از دوستام که باهاش گلف بازی می کنم.
‫اگه واقعا گلف باز ماهری بودی،
‫چیزیت نمی شد.
‫با ماسک بازی می کردی.
‫گلف به ارتباط نزدیک نیازی نداره.
‫ولی بابا، ‫گلف بازی نکردی، نه؟
‫می فهمی این چقدر در حق مامان غیر منصفانه است؟
‫رازت نه تنها سلامتی خودت رو به خطر میندازه،
‫بلکه الان داری اون رو هم به خطر میندازی.
‫تراویس، گلف بازی کردیم.
‫دفعه بعدی بیشتر احتیاط می کنم.
‫حداقل موقع بازی...
‫دستکش دستت می کنی؟
‫فقط با یه نفر گلف می زنی؟ یا هر دفعه با هر کی که پایه باشه...
‫- بازی می کنی؟ ‫- تراویس، حواست به لحنت باشه.
‫آره، ‫فقط با یه نفر بازی می کنم.
‫بابا، پس...
‫اگه اون رفیقت خوشحالت می کنه...
‫چرا نمی ری پیش اون زندگی کنی؟
‫چون مادرت من رو خوشحال می کنه.
‫چون اون بهترین دوستمه، شریکمه...
‫و خیلی عاشقشم.
‫خب، ‫اگه مامان بهترین دوستته،
‫شاید باید بهش فرصت بدی...
‫که عاشق خود واقعیت بشه.
‫19 صحبت می کنه، ‫تصادف زیر یه پل هواییه،
‫پس آماده باشین که ‫موقعی که به صحنه رسیدیم...
‫از منور و مخروطای ترافیک استفاده کنین.
‫ویزای کارینا داره منقضی می شه،
‫و ظاهرا سازمان مهاجرت هم داره تعطیل می شه،
‫و ممکنه مجبور شه به ایتالیا برگرده،
‫و دقیقا نمی دونم باید چیکار کنم.
‫- این...وای. ‫- آخه باید همینطوری بذارم بره؟
‫- چیکار کنم؟ ‫- نمی دونم والا.
‫آخه رفاقتمون خیلی خوب بوده.
‫حتی با وجود پاندمی هم خیلی خوب بوده.
‫و بعدش برادرش مرد، ‫و به خوبی این رو پشت سر گذاشتیم...
‫حتی از قبل هم بهتر شدیم، و حالا...
‫دقیقا، ‫برادرش رو توی پاندمی از دست داده.
‫وضع کشور خودش از اینجا بدتره.
‫همه اینا رو به خوبی پشت سر گذاشتین.
‫پس این رو هم به خوبی پشت سر می ذارین.
‫بابت خانواده ام متاسفم.
‫نه، خوب بودن، خیلی مهربون بودن.
‫حتی مشتاق بودن من رو بشناسن.
‫بس کن بابا.
‫ببین اندی، ‫درک می کنم چرا بهشون نگفتی.
‫- خجالت آوره. ‫- چند بار باید بهت بگم...
‫که درجه ات برام مهم نیست؟
‫ببین، ‫می تونی میلیون ها بار بهم بگی، خب؟
‫ولی من تو رو می شناسم.
‫خودم رو هم می شناسم.
‫بیاین اینجا رو یکم روشن کنیم!
‫من... ‫فکر کردم یه چیزی دیدم.
‫خیله خب، قربان، ‫شما نباید حرکت کنین، باشه؟
‫- بفرمایین، با من بیاین. ‫- گفته بودن دوتا ماشین تصادف کردن؟
‫آره، فکر کنم همینطور بود. ‫حتما طرف زده و در رفته.
‫کمک!
‫سروان!
‫لطفا کمکمون کنین!
‫وای. ‫چطوری رفتن این تو؟
‫نمی تونیم تکون بخوریم!
‫چهارچوب ماشین از ‫فلز فوق قویه.
‫لعنتی، ‫ابزارمون روش کار نمی کنن.
‫مرکز، ‫19 صحبت می کنه.
‫به دو ماشین امدادی اضافی ‫و یه گروه جستجو و امداد شهری نیاز داریم.
‫شما همونایین ‫که تازه ازدواج کرده بودن.
‫سروان، ‫پشت ماشین دوم...
‫برای استرچر زیادی تنگه.
‫باید از یه جای دیگه آزادشون کنیم.
‫هررا، دریافت شد.
‫سلام بچه ها، من اندی ام. ‫حالتون چطوره؟
‫سرگیجه یا تنگی نفس دارین؟
‫خب، ‫سوار یه ماشین مسخره ایم که...
‫تا 10 دقیقه پیش صندلی پشتی نداشته، پس...
‫جفتمون می تونیم نفس بکشیم.
‫خیله خب، این خوبه. خیلی خوبه.
‫وای خدا.
‫وسط یه پاندمی، ‫توی یه ماشین گیر افتادیم.
‫این...
‫اوه، ‫ببخشید که ماسک نزدیم!
‫- عزیزم، فکر نکنم براشون مشکلی پیش بیاد. ‫- باشه!
‫هیچ مشکلی نیست.
‫فقط تکون نخورین ‫و سعی کنین دستاتون رو تکون ندین.
‫چیزیمون نمی شه؟
‫نه، ‫بچه هایی که بیرونن، بهترینن...
‫و شما رو از اینجا خارج می کنن.
‫اسمتون چیه؟
‫من کاریسام،
‫و حس می کنم ‫مثل دوران مدرسه، سرخوشم.
‫و شین هم یه جورایی...گیر کرده.
‫خیله خب، شین، ‫انگشتای پای چپت رو حس می کنی؟
‫- آره، یکم. ‫- خیله خب، خوبه.
‫می خوام برات آتل بذارم تا از گردن...
‫و ستون فقراتت محافظ کنه، ‫بعدش هم صندلیت رو میارم پایین.
‫اون یکی ماشین به سپر پشتیمون چسبیده بود...
‫و سعی کرد ازمون سبقت بگیره.
‫حتما روی چاله ای، چیزی رفته،
‫و بعدش هم یه تخته از پشتش افتاد.
‫و محکم ترمز گرفت.
‫من هم سعی کردم ترمز بگیرم، ‫ولی وقت نداشتیم و...
‫و صاف اومدیم این تو.
‫اون ماه عسل راحتی که ‫در نظر داشتم، اینطوری نبود.
‫تازه ازدواج کردین؟
‫آره.
‫بارون، رنگین کمون، گربه های سیاه...
‫اینا قاعدتا روز عروسی، نشونه های خوبی ان.
‫به نظرت این یعنی چی؟
‫این ماشین شکست ناپذیره؟
‫یه لحظه وایسین.
‫سروان، ‫دوتا بیمار با وضعیت پایدار اینجا هستن که سرشون ضربه خفیفی خورده.
‫پا و لگن چپ راننده، زیر داشبورد گیر کردن.
‫اینا واسه آزمایش اومده بودن.
‫- تازه ازدواج کردن. ‫- تازه ازدواج کردن؟
‫لعنتی. ماه عسل مبارک.
‫19، گزارش بدین.
‫وضعیت راننده پایداره. ‫بچه های 15 دارن اون رو به بیمارستان گری اسلون می برن.
‫سروان، من اینجا...
‫به کمک نیاز دارم.
‫هررا، دریافت شد. ‫سالیوان، برو به هررا کمک کن.
‫باید جلوی فروپاشی این ماشینا رو بگیریم ‫و کم کم اونا رو آزاد کنیم.
‫هشت دقیقه پیش بهمون خبر دادن،
‫و گروه ضربت جستجو و نجات شهری ‫هم اون سر شهره و درگیر سانحه دیگه ایه.
‫فعلا معلوم نیست کی برسن.
‫باید اون زوج رو در سریع ترین زمان ممکن،
‫قبل از این که اون پا...
‫درگیر سندروم تصادف بشه، از اون ماشین خارج کنیم.
‫اطاعت.
‫چه تصادف عجیبی.
‫رئیس گریگوری. ‫به ایستگاه دیگه ای هم خبر داده بودن؟
‫- چون این صحنه تحت کنترل منه. ‫- اداره نمی تونه احتمال...
‫شکایت های بیشتری رو ‫به جون بخره، واسه همین ازم خواستن تا وقتی آبا از آسیاب بیفتن،
‫روی عملیات هاتون نظارت کنم.
‫- منظورتون اینه که مثل بچه ها ازمون پرستاری کنین. ‫- منظورم اینه که ناظر باشم.
‫قربان، ‫اصلا نمی دونستم اون قضیه انقدر مشکل ساز شده.
‫خب، ‫اینش که مشخصه.
‫ببین، ‫اینجا چندتا تماشاچی جمع شدن.
‫به یکی نیاز پیدا می کنین ‫که جمعیت رو کنترل کنه.
‫بیاین جلوی اون فضای ورودی نردبون بذاریم.
‫بنزین زیر کامیون، کف کرده.
‫با شلنگ منتظرم.
‫قربان، ‫اومدین مثل بچه ها ازم پرستاری کنین؟
‫موقعی که تازه به اداره آتش نشانی پیوسته بودم، فقط...
‫خودم و هریس، سیاهپوست بودیم.
‫تنها سیاهپوستای کل سازمان.
‫بقیه آتش نشانای ایستگاهم، اگه فکر می کردن...
‫من روی یه تخت خوابیدم، قبول نمی کردن...
‫که روش بخوابن و ‫بچه های گروه خودم، لیوانایی که ازشون استفاده می کردم رو می شکوندن.
‫خب، ‫چطور شد که کنار نکشیدین؟
‫خب، ‫خیلی به این کار فکر می کردم،
‫حتی یه چند باری هم نزدیک بود ‫استعفا بدم، ولی بالاخره ترفیع گرفتم.
‫وای، میلر،
‫اگه قیافه هاشون رو وقتی که...
‫فهمیده بودن من دیگه رئیسشونم...
‫و احترامی که بخاطر تلاش و ترفیعم بهم می ذاشتن رو می دیدی...
‫همچین حرفی نمی زدی.
‫نمی گم ارزش اون همه سختی رو داشت،
‫یا بعد از اون همه چیز عالی شد،
‫ولی وقتی تو رو می بینم،
‫وقتی 19 رو می بینم،
‫من برای رسیدن به جایگاه فعلیم، خیلی سختی کشیدم،
‫میلر، ‫منظورم تلاشم برای اینه که همه اتون رو به همراه خودم، به جایگاه فعلی برسونم.
‫من از جهنم رد شدم.
‫می دونم، قربان.
‫حرفم این نیست که این کار رو نکردین، ‫می دونم شما جهنم رو پشت سر گذاشتین.
‫فقط می گم که ‫دیگه نباید مجبور باشیم که همچین چیزی رو تجربه کنیم.
‫من دارم سعی می کنم ‫آتیش این جهنم رو خاموش کنم.
‫قربان، دارم سعی می کنم کلا خط گاز آتیشی...
‫که شما از توش رد شدین رو قطع کنم.
‫قربان.
‫وای خدا.
‫حس می کنم ‫داخل پام داره می سوزه.
‫احتمالا گردش خونش دچار مشکل شده.
‫یادته سر دومین قرارمون،
‫وقتی دستم رو با اون سنگ بریدم، بهم چی گفتی؟
‫«عزیزم، اون سنگ رو برندار، شکسته»؟
‫«زمان همه زخما رو التیام می بخشه.»
‫فکر می کنی ‫این جمله اینجا هم صدق کنه؟
‫گمونم خواهیم فهمید.
‫می گم پاش براش می مونه...
‫یا قراره تا آخر عمرش پرستاریش رو بکنم؟
‫شما دوتا از قرار دوم ‫به هم می گفتین «عزیزم»؟
‫آره.
‫می دونستیم ‫که برای هم ساخته شدیم.
‫حالتون چطوره؟
‫هر دفعه که ‫یکیتون این سوال رو می پرسه،
‫حس می کنم که ‫باید توی یه مرکز ماساژ بیش از حد گرون باشم.
‫ما توی یه ماشین گیر افتادیم ها. ‫بالاخره می خواین ما رو از اینجا آزاد کنین یا نه؟!
‫داریم قسمت های مختلف کامیون رو دونه دونه جدا می کنیم...
‫تا بتونیم دسترسی بهتری به شما پیدا کنیم.
‫آقا، ‫می شه لطفا ماشین رو روی حالت پارک بذارین و خاموشش کنین؟
‫نه، پام به پدال نمی رسه ‫و سوییچ هم گیر کرده.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره.
‫19، ماشین دوم رو نمی شه خاموش کرد یا توی دنده گذاشت.
‫آهای، دکتر دلوکا، من...
‫- من رو کارینا صدا کن. ‫- حتما. کارینا.
‫پدر و مادرم اینجان ‫و باید آزمایش بدن.
‫- کدوم ماشین؟ ‫- جلوی ایستگاهن.
‫- دستور العمل که اینطور نیست. ‫- درسته، همینطوره.
‫ولی موقعیت یکم حساسه، چون...
‫خنده داره...بابام...
‫مخفیانه می ره مهمونی، ‫و ممکنه بخاطر یکی از رفقای مخفیش...
‫در معرض ابتلا قرار گرفته باشه.
‫صحیح.
‫ممنون. ‫واقعا متاسفم.
‫متاسف نباش.
‫فقط هر وقت رفتن، کل داستان رو برام تعریف کن.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫خب، ‫حداقل الان درک می کنم...
‫این ماشین چرا باعث می شد ‫ترس از فضاهای بسته ات عود کنه.
‫می تونی روی سنگ قبرم بنویسی «نگفته بودم؟».
‫نمی خوام روز عروسیم بمیرم.
‫- آهای، آهای، قرار نیست بمیری. ‫- ای خدا، حتی وصیت نامه هم نداریم!
‫عزیزم، عزیزم، ‫داری فاجعه سازی می کنی.
‫الان وسط یه پاندمی، درگیر یه فاجعه ایم!
‫بیاین باز هم حرف بزنیم، خب؟
‫چطوری با هم آشنا شدین؟
‫اون یکم بیشتر از یه سال پیش، ‫برای کارش به اینجا اومده بود.
‫کسی رو نمی شناخت، ‫واسه همین به همه همکارای جدیدش ایمیل زد...
‫که آخر هفته برای پیاده روی به اسناکوالمی برن.
‫تنها کسی که اومد، شین بود...
‫و بهش نمی خورد که قاتل سریالی باشه.
‫ولی قطعا به اون می خورد که قاتل سریالی باشه.
‫و بلافاصله عاشقش شدم.
‫بعدش اولین قرار واقعیمون رو تجربه کردیم،
‫و سه ماه بعد، پاندمی شروع شد...
‫و تصمیم گرفتیم با هم قرنطینه شیم.
‫اولش، ‫تنها دلیلش این بود که بدون نگرانی از بابت کرونا، پیش هم باشیم.
‫ولی من دو هفته بعد از آشنایی اولیه، ‫می دونستم که اون عشق زندگیمه.
‫پیش خودمون فکر کردیم که چرا وقتمون رو تلف کنیم؟
‫چرا ازدواج نکنیم؟ ‫چرا یه کار شاد نکنیم؟
‫یا حداقل...
‫اندی.
‫یه تزریق میان وریدی دیگه هم می خواد.
‫همه چیز رو به راهه؟!
‫خب، ما...یه گروه ویژه خبر کردیم...
‫تا بیاد و کمکتون کنه، ولی تا وقتی منتظریم...
‫می خوام یه محلول نمکی دیگه به رگ ساق پات تزریق کنم.
‫این کمک می کنه ‫که سوزش پات کمتر بشه.
‫من چی؟ سرم...ممکنه...
‫واقعا من رو به کشتن بده، نه؟ اگه...
‫- آهای، آهای، خانم. ‫- اگه خونریزی داخلی داشته باشه،
‫یا توی مغزم هوا رفته باشه چی؟!
‫- کاریسا. ‫- یادته ازتون آزمایش گرفتم؟
‫اسمت کاریساست، درسته؟
‫ببین، ‫من هم تازه ازدواج کرده ام.
‫اتفاقا زنم همونیه که ‫الان داره به تو و شین رسیدگی می کنه.
‫و واقعا کارش درسته. همه امون خیلی...
‫فقط من رو از اینجا بیارین بیرون! ‫همین الان من رو از اینجا بیارین بیرون!
‫من رو...فقط می خوام از اینجا برم بیرون!
‫سروان، ‫طنابا و نگهدارنده ها به درستی متصل شدن.
‫سالیوان، دریافت شد.
‫وارن، هیوز، ‫کار با اره ها رو شروع کنین.
‫خیله خب، شروع شد.
‫شین، حالت چطوره؟
‫- من رو از اینجا بیارین بیرون! ‫- خیلی خسته ام.
‫خیله خب، خوبه. ‫می خوام چندتا محلول بهت تزریق کنم...
‫تا علائم حیاتیت نیفتن.
‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫من رو از اینجا ببرین بیرون!
‫- خواهش می کنم، من رو ببرین بیرون! ‫- باشه. آهای، کاریسا. کاریسا.
‫نباید بمیرم. ‫نباید بمیرم.
‫اول من رو نجات بدین!
‫خواهش می کنم! ‫باید زنده بمونم!
‫سه تا خواهر و یه بابای پیر...
‫و دوتا خواهرزاده دارم ‫که بهم نیاز دارن!
‫اون...به غیر از من کسی رو نداره!
‫من رو نجات بدین! ‫اول من رو نجات بدین!
‫من رو نجات بدین! ‫من رو از اینجا ببرین بیرون!
‫پسرش کدومه؟
‫همونی که ‫موقعی که دارن مادرش رو از ونتیلاتور جدا می کنن...
‫داره خرید اینترنتی انجام می ده.
‫و اون یارو سمت راستی هم وکیلشه.
‫گمونم خسته شد.
‫خیله خب، ‫آقای اسمیت، الان که...
‫آره، اون...اون...رفت.
‫خیله خب.
‫شما هم از بستگان نزدیکشونین؟
‫یه جورایی. ‫ما...باهاش زندگی می کنیم.
‫اوه، شما جک و اینارایین.
‫همه اش از شما حرف می زنه.
‫یا می زد.
‫خب، ‫الان مارشا رو از ونتیلاتور جدا کردیم.
‫معمولا تنفس بیمار...
‫به مرور تضعیف می شه.
‫ممکنه چند ساعت یا چند دقیقه زنده بمونه.
‫همچنین ممکنه که ایست قلبی بکنه.
‫واقعا نمی دونیم. ‫ولی این تبلت رو همینجا می ذاریم.
‫و می تونین هر چقدر که ممکنه، باهاش صحبت کنین.
‫خیلی ممنون.
‫اون واقعا عاشق شماست.
‫می گه که دنیاش رو به کل تغییر دادین.
‫پسرش کو؟
‫کار داشت.
‫مارکوس.
‫شاید اگه بفهمه ما چیزیمون نیست، حالش بهتر شه.
‫می رم براتون دوتا کیت آزمایش بیارم.
‫سلام، می شه لطفا دوتا کیت آزمایش بهم بدین؟
‫یعنی امروز همه می خوان خلاف دستور العمل کار کنن؟
‫کارینا، ‫می فهمم که ازم خوشت نمیاد.
‫باید من رو دکتر دلوکا صدا کنی.
‫و...شما دقیقا چرا توی دفتر مایائین؟
‫گفت می تونیم ازش استفاده کنیم.
‫ببین، دکتر دلوکا، من و مایا...
‫خیله خب، من...بخاطر تو احساس خطر نمی کنم.
‫- نمی کنم. ‫- خوبه، نباید هم بکنی.
‫جدی می گم. این...
‫وای، وای. ببخشید.
‫- نمی خواستم...نمی خواستم... ‫- نه. نه.
‫بخاطر تو گریه نمی کنم.
‫بخاطر...انقضای ویزام و مایا...
‫و پاندمیه.
‫وضعیت اونجا خرابه و اینجا هم داره بدتر می شه،
‫و...و...اوه!
‫...بخاطر برادرمه که مرده،
‫و نمی دونم چیکار کنم و الان هم دارم بابتش گریه می کنم،
‫اون هم جلوی...آه!
‫جلوی همون یه نفری که ‫با خودم عهد بسته بودم هیچوقت گریه ام رو نبینه.
‫قرار نیست گریه ام رو ببینی.
‫نه، راحت باش، جلوم گریه کن.
‫من...واقعا طرفدار زَنایی ام که گریه می کنن.
‫حرف عجیبی زدم.
‫نه، ببین، ‫اتفاقا نامزدم هم الان داره توی دفتر مایا...
‫گریه می کنه.
‫به همه داره سخت می گذره.
‫و کسی که جای مادرمونه هم...
‫توی بخش ویژه کرونای گری اسلونه،
‫و دارن از ونتیلاتور جداش می کنن.
‫و بچه اش هم عصبانی شده.
‫و درکش می کنم، ‫چون خودم هم عصبانی ام.
‫ولی دارم یاد می گیرم ‫که به عنوان یکی که جای پدرشه،
‫نباید وقتی که حال بچه ات اینطوریه، عصبانی...
‫نه، باید...عصبانی بمونی.
‫باید عصبانی بمونی.
‫اون باید ببینه که ‫با احساسات به شکلی سالم برخورد می کنی...
‫نه این که توی خودت بریزیشون.
‫آره.
‫- آره، حق با توئه. ‫- می دونم.
‫خیلی باهوشم.
‫شین! عزیزم!
‫عزیزم، من رو ببخش! ‫لطفا صدام رو بشنو.
‫- فکر کنم دارم بیهوش می شم. ‫- یا خدا!
‫سروان، ‫زمان تقریبی رسیدن گروه ضربت جستجو و نجات شهری مشخص شده؟
‫نه، هررا.
‫شین، هول کرده بودم. ‫منظوری نداشتم!
‫دراومد، دراومد، دراومد.
‫اوه! اوه!
‫ابزار نجات هیدرولیکی رو برام بیارین!
‫آه.
‫باید ما رو از اینجا بیارین بیرون.
‫دارن آزادمون می کنن.
‫- هررا؟ ‫- بله؟
‫می خوام در سمت راننده رو ‫باز کنم.
‫به محض این که باز شد،
‫ابزار رو می دم بهت تا آزادش کنی.
‫حله!
‫برو که رفتیم، برو که رفتیم.
‫اوه! اوه!
‫ابزار.
‫خیله خب. می خوایم ‫شما رو از اینجا خارج کنیم، خب؟
‫- باشه. ‫- شین؟
‫شین؟
‫ببخشید، صداتون رو شنیدم. ‫فقط...آماده ام.
‫ممکنه وقتی این داشبورد ‫رو از روت بردارم، حالت بد شه،
‫ولی کلی محلول بهت تزریق کردم ‫تا همچین اتفاقی نیفته.
‫- خودم هم همینجام. ‫- باشه.
‫برو که رفتیم.
‫شین، آزاد شدی!
‫زنده ایم!
‫داریمت، داریمت. ‫بیا، بیا.
‫- آفرین، آفرین. ‫- زنده ایم!
‫- آهای، شین! ‫- لعنتی!
‫- شین! ‫- چی شده؟! شین!
‫شین!
‫- به هوش اومد. ‫- به هوش اومد، به هوش اومد!
‫خیله خب، خوبه، خوبه.
‫بیاین ببریمش.
‫من عاشق شوهرمم. ‫جدی می گم.
‫واقعا ببخشید.
‫بابت حرفی که زدم، واقعا معذرت می خوام. ‫هول کرده بودم.
‫وای خدا. حالش خوب می شه؟
‫آره، ‫دارن می برنش گری اسلون.
‫تو هم به زودی به اونجا می بریم.
‫زنده می مونه دیگه؟
‫من از پس هر مشکلی برمیام، ‫ولی نمی تونم اون رو از دست بدم.
‫نمی تونم. ‫واقعا عاشقشم.
‫امروز ازدواج کردیم!
‫سالیوان، امروز کارت خوب بود. عالی بودی.
‫آرامشت رو حفظ کردی، ‫فرز و به موقع عمل کردی،
‫به سروان و گروهت کمک کردی ‫و جون اون دو نفر رو نجات دادی.
‫این یادآور خوبی از اینه که ‫چرا یه زمانی رئیس گردان بودی.
‫ممنون، قربان.
‫من و تو، خیلی شبیه به هم با قضایا برخورد می کنیم.
‫جفتمون اصل قضیه رو می فهمیم، ‫می فهمیم که چی مهم تره.
‫ولی این نسل جوون تر...
‫میلرها و هیوزها...
‫منظورم اینه که، اونا شجاعن، ‫ولی واکنش گران.
‫اول عمل می کنن، بعد فکر می کنن،
‫و بعدش هم شاید با عواقبش سر و کله بزنن.
‫شکایت میلر، ‫تنها به ضرر 19 نیست.
‫به ضرر همه امونه.
‫می شه کمکش کنی این رو بفهمه؟
‫مثل امروز، ‫از خودت رهبری نشون بده.
‫- و... ‫- دارمش.
‫...می شه دوباره درخواست ستوانی بدی؟
‫نیاز دارم ‫برای موفقیت یکی دعا کنم.
‫شین...
‫ما بعضی وقتا که می ترسیم، حرفای...
‫اگه بهم فرصت می داد، ‫می گفتم اول اون رو نجات بدین.
‫ببین...این به این معنی نیست ‫که اون عاشقت نیست.
‫نیست؟
‫خیله خب، ببین. وحشت چیز قوی و کورکننده ایه.
‫منظورم اینه که، ‫حتما خودت هم ترسیده بودی.
‫آره! ‫می ترسیدم اون یه چیزیش بشه!
‫هررا، اون چیه؟
‫- برگه جریمه؟ ‫- چی؟
‫- «تقدیم به 19. دوستدار شما، اداره پلیس». ‫- خداوکیلی؟
‫ایستگاه 19، کارتون مثال زدنی بود. ‫امروز عالی عمل کردین.
‫از همکاری میدانی باهاتون لذت بردم.
‫وقتی داشتیم جون آدما رو نجات می دادیم،
‫اداره پلیس برامون ‫یه نامه عاشقانه گذاشته.
‫خودم درستش می کنم. ‫اونا نباید تلافی کنن.
‫تلافی؟ ‫قربان، این رو جدی گفتین؟
‫اونا به ما حمله کردن. ما رو دستگیر کردن.
‫با تمام احترام، ‫شما به اینجا اومدین تا اونا احساس امنیت کنن...
‫یا اومدین از افراد خودتون محافظت کنین؟
‫- هیوز، من طرف شمام. ‫- اصلا چرا جبهه وجود داره؟
‫فکر می کردم ‫قراره همه امون با هم همکاری کنیم.
‫منظور من ‫هم دقیقا همینه.
‫امروز، روز سختی بوده.
‫به ایستگاه برگردین، یه آبی به سر و روتون بزنین...
‫و به خودتون افتخار کنین.
‫می کنیم، قربان.
‫سروان بیشاپ.
‫قربان.
‫ببخشید، ‫نتونستم دهنم رو ببندم.
‫معذرت خواهی نکن.
‫خوشحالم دهنت رو نبستی.
‫من هم همینطور.
‫بیا.
‫اشکالی نداره عصبانی باشی.
‫اشکالی نداره ناراحت باشی.
‫این انصاف نیست.
‫می فهمم.
‫خب...
‫این کیسه رو بزن.
‫خیله خب.
‫ببین.
‫نمی تونیم این مشکل رو حل کنیم، ‫حال...مارشا رو هم نمی تونیم خوب کنیم.
‫ولی می تونیم ‫این کیسه رو بزنیم.
‫می تونیم تمام خشممون رو ‫روی این کیسه خالی کنیم،
‫چون برای همین ساخته شده.
‫بجنب.
‫بزنش.
‫می تونی بهتر از اینا کار کنی. بزنش.
‫واقعا؟ بزنش.
‫یالا، عصبانی شو.
‫گریه کردن هم اشکالی نداره.
‫حواست باشه بذاری جوش بیاد، ولی زیاد گرمش نکن،
‫- وگرنه گوشتش سفت می شه. ‫- می دونم. مامان، دستت درد نکنه.
‫بعدا بهم بگو ‫بقیه ازش خوششون اومد یا نه.
‫می گم، می گم.
‫من هم اون شبی که ‫گفته بودم می خوام آتش نشان شم، براتون سوپ درست کرده بودم.
‫یادتونه؟ ‫سوپ پیاز فرانسوی.
‫یا خدا!
‫قسم می خورم که باید ‫اون پیازا رو کلی می پختم...
‫تا کاراملی شن.
‫من که همچین سوپی رو یادم نمیاد.
‫آخه ته نشین شده بودن...
‫و واسه همین انداختمشون بیرون. ‫(جمله دو پهلو= بگو دیگه.)
‫و بقیه اون شب رو هم که یادته دیگه؟
‫آژیر دود دو بار روشن شد.
‫خداحافظ عزیزم.
‫خیلی بهم خوش گذشت که سر کار دیدمت.
‫باشه. مامان، خداحافظ.
‫می دونستی که بیشتر طول زندگیم...
‫فکر می کردم تقصیر منه که ازم متنفری؟
‫که یه کار بدی کردم...
‫که هیچوقت به دیدن مسابقات کشتیم نمیای...
‫یا با دوستام سلام و علیک نمی کنی،
‫یا به مهمونی هام نمیای و ‫مامان رو هم مجبور می کنی نیاد.
‫اصلا نمی تونستم بفهمم ‫که چرا انقدر ازم متنفری.
‫تراویس، ‫من اصلا نمی تونم ازت متنفر شم.
‫می دونم.
‫منظورم اینه که ‫الان دیگه این رو می دونم.
‫تو در واقع از خودت متنفری.
‫فقط...
‫آرزو می کنم که ای کاش ‫این رو انقدر دیر نمی فهمیدی.
‫چون اون شب که براتون سوپ درست کرده بودم،
‫یه بابایی که دوستم داشته باشه به کارم می اومد،
‫بابایی که خودش رو دوست داشته باشه.
‫ولی به جاش...راهت رو کشیدی و رفتی.
‫نمی دونستم چی بگم.
‫باید می گفتی، ‫«ما دوستت داریم.
‫ازت حمایت می کنیم.
‫و سبک زندگیت، هیچ مشکلی نداره.
‫زندگیت مهمه. ‫تو مهمی.
‫و عاشق هر کسی که بشی ‫و هر مسیری که انتخاب کنی،
‫من بدون هیچ سوال یا تعلل یا قضاوتی...
‫هوات رو خواهم داشت.
‫هوات رو دارم.
‫و دوستت دارم.»
‫نمی تونم برم ایتالیا.
‫- چرا؟ ‫- بخاطر پاندمی.
‫چون الان داریم با ‫اداره پلیس می جنگیم.
‫چون باید کار کنم ‫و تازه از مرخصی عزاداری برگشتم...
‫مایا، ‫اینطور نیست که تا ابد بخوای بری.
‫برو کمکش کن ساکن شه.
‫کلی تجهیزات حفاظت فردی با خودت ببر تا کمکش کنی...
‫و صرفا هواش رو داشته باش.
‫رفیق، من برگشتم!
‫خوب پیش رفت؟
‫آره، یه تازه عروس و دوماد که ‫ماشینشون داخل یه کامیون گیر کرده بود.
‫آره. زنه التماس کرد ‫که قبل از شوهر رو به موتش، نجاتش بدیم.
‫خدا هم واسه همین امکان فسخ نکاح رو ‫برامون خلق کرده، نه؟
‫آهای، ‫بعد از شیفت، نوشیدنی می زنیم ها.
‫انقدر می زنیم که بترکیم.
‫آقای مشروط امروز خیلی ترکوند.
‫مفید و کاربلد بودن، ‫حس خوبی بهم داد.
‫مبارکه!
‫آقای مشروط، ‫دو امتیاز مثبت.
‫فکر می کنی اون زوج با هم آشتی کنن؟
‫امیدوارم.
‫مایا...
‫من باید برگردم.
‫سازمان مهاجرت ‫نمی تونه استثنا قائل شه؟
‫تو دکتری. ‫اینجا بهت نیاز داریم.
‫آره، ‫ولی اونجا بهم بیشتر نیاز دارن.
‫عزیز، ایتالیا غرق در مرگه.
‫مامان بزرگم و عموهام بخاطر کرونا مردن،
‫و اندریا هم...می خوام ‫خاکسترش رو توی اون ساحل سن لورنزو...
‫که مامانم ما رو بهش می برد پخش کنم،
‫و این وضعیت دائمی نیست، قول می دم.
‫فقط تا وقتی که ‫سازمان مهاجرت دوباره باز شه و بتونن مسئله ویزام رو حل کنن.
‫خیله خب، گریه ممنوع.
‫جک توی اتاق استراحته و بهمون نیاز داره.
‫وایسا، ببخشید. ‫آخرالزمان شده؟
‫الان از جک خوشت میاد؟
‫«خوش اومدن» زیادی غلیظه.
‫تحملش می کنم.
‫یکم.
‫راستی، ‫می دونم امروز پام رو از حدم فراتر گذاشتم.
‫نه. نه. ‫می خواستم بگم که کارت عالی بود.
‫تاثیرگذار و با تجربه عمل کردی...
‫و جون یه نفر رو هم نجات دادی، ‫چه بسا جلوی خراب شدن زندگی مشترکشون رو هم گرفتی.
‫و خانواده ام هم ‫ازت خیلی خوششون اومد.
‫چی؟
‫آره، ‫میشل الان سه تا شکلک...
‫آتیش و صورتک برام فرستاد.
‫دردناک به نظر میاد.
‫می گم...
‫می خوام درخواست ستوانی بدم.
‫ببخشید، من...
‫حاضرم قسم بخورم...
‫- که الان شنیدم که گفتی می خوای درخواست ستوانی بدی. ‫- آره.
‫گریگوری...شاید به طور غیر مستقیم گفته باشه...
‫که اگه بتونم به حل شدن قضیه میلر کمک کنم،
‫شاید ترفیع بگیرم.
‫قضیه میلر؟
‫وای.
‫این...وای...
‫واقعا داری بهش فکر می کنی؟
‫خب، ‫رئیس و بقیه بالادستی ها...
‫از شکایت میلر علیه اداره پلیس، ناراضی ان.
‫- خودت که دیدی داره... ‫- رابرت، بلایی که سرت آوردن...
‫می دونم، می دونم، می دونم چیکار کردن، خب؟
‫می دونم چیکار کردن.
‫و پرونده قضایی هیچی رو عوض نمی کنه.
‫و حاضری اصولت رو ‫با یه درجه معامله کنی؟
‫نمی گم کار درستیه. این...این...
‫اگه همینطوری ترفیع رتبه بگیرم...
‫و تغییراتی که ‫بهشون نیاز داریم رو از یه جایگاه بالا ایجاد کنم، چی؟
‫نه.
‫اندی، تو همیشه می گی که به درجه اهمیتی نمی دی،
‫- ولی بخاطر من شرمگینی. ‫- بخاطرت شرمگینم؟
‫تو حتی به خانواده ات نگفتی ‫که تنزل درجه پیدا کردم.
‫- خیله خب، رابرت، اصلا وانمود نکن که قضیه منم یا... ‫- وانمود نمی کنم.
‫- ...زندگی مشترکمون. ‫- نه. من...گوش کن.
‫- قضیه اینه که می خوای مسیر شغلی خودت رو نجات بدی. ‫- هیچوقت...هرگز...
‫به این می گن اولویت بندی.
‫و زندگی مشترک ما ‫هم هیچ نیازی به نجات دادن نداره.
‫زندگی مشترک ما، ‫تنها چیز خوبیه که دارم.
‫- این رو می فهمی؟ ‫- خیله خب، من...
‫نه، نه. ‫این رو می فهمی؟
‫تو تنها عنصر خوب زندگیمی.
‫لطفا، ‫از این دیگه مشکل نساز.
‫چرا بوی سوپ گوشت تند ناری به مشامم می خوره؟
‫یا خدا. ‫اون سوپ گوشت تند ناریه؟
‫ناری اینجاست؟
‫اینجا بود.
‫چطور پیش رفت؟
‫چی چطور پیش رفت؟
‫بابام در معرض ویروس قرار گرفته بود. ‫رفته بود گلف بازی کنه.
‫- اوه. ‫- آره.
‫البته خیلی افتضاح پیش نرفت، ‫ولی عالی هم نبود.
‫آروم آروم.
‫وای.
‫- الان یه اصطلاح انگلیسی رو درست گفتم؟ ‫- آره، درست گفتی.
‫- دکتر دلوکا، بهت خیلی افتخار می کنم. ‫- وای خدا!
‫- اولین اصطلاحی که درست گفتم! ‫- خیله خب...
‫وای.
‫خیله خب، باید همه چیز رو بشنوم، ‫ولی الان امت رو دیدم...
‫پس شاید بخوای...
‫هم بزن.
‫باشه.
‫- چیزه...من... ‫- برو!
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آره، ‫می دونم اینجا کار نمی کنم،
‫ولی بعد از روزی که داشتیم، ‫نمی تونستم در مقابل یه دوش آرامش بخش مقاومت کنم.
‫- سرزنشت نمی کنم. ‫- ممنون.
‫ای کاش من هم می تونستم ‫دو رویی بابام رو بشورم و فراموش کنم.
‫آره، ‫اون قضیه چطور پیش رفت؟
‫همونطور که انتظار می رفت.
‫امت، من...
‫خیلی خیلی خوشحالم که دوباره دوست شدیم.
‫آره، خب، می دونی، ‫کنار اومدن باهات آسون نبود،
‫ولی خوشحالم که ‫این کار رو کردم.
‫خوبه که آدم وسط این قضایا یه دوستی داشته باشه، می دونی چی می گم؟
‫آره، ‫من هم خوشحالم.
‫- همچنین. ‫- حله.
‫- درسته. ‫- دوستا...یعنی...
‫خوبه که آدم دوست داشته باشه.
‫چیه؟
‫هیچی. ببخشید.
‫الان داری می خندی.
‫نه. ببخشید. من...
‫پارسال، ‫قبل از این که شماها بیاین، مارشا...
‫یه پرنده خرید.
‫من فکر می کردم ‫واسه اینه که باهاش حرف بزنه و از اینجور چیزا.
‫اون که از پرنده ها می ترسه.
‫این رو تا قبل از اینه که ‫قفس اون پرنده رو برای اولین بار تمیز کنه،
‫نمی دونست، ‫بعدش که از راه رسیدم...
‫دیدم که صدای جیغش از انتهای راهرو میاد.
‫دویدم تو و ‫دیدم که مثل کش تنبون توی خونه می دوئه...
‫چون پرندهه دنبالش کرده بود.
‫دوید توی اتاق خوابش، در رو محکم بست.
‫بعد از حدود یه ثانیه، ‫در محکم باز شد...
‫و دوباره با عجله اومد بیرون و باز هم جیغ می کشید،
‫چون در رو روی خودش و ‫اون پرنده قفل کرده بود.
‫- آهای! ‫- وای خدا.
‫باهام اینطوری نکن.
‫وای خدا، مارشا. ‫ریه هام اونقدر قوت ندارن...
‫- که بخوان... ‫- آهای.
‫- سلام! ‫- زنده موند.
‫وای خدا. ‫هشیاره.
‫به هوش اومد!
‫باهات میام.
‫جدی؟