‏-‏ آنچه در فصل قبل ‏«‏ایستگاه 19‏»‏ دیدیم‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ هیچ راه خروجی نیست‏.‏ من گیر افتادم‏.‏
تو حالت خوب نیست‏.‏ نمی تونی بری‏.‏
دقیقاً‏،‏ برای همین هم می خوام جون دخترم رو نجات بدم‏.‏
خاله ساندرا از ده تا پونزده سالگی‏،‏ هرسال‏،‏
برام کارت تولد فرستاد‏.‏
همه اش رو ازم قایم کرده بود‏.‏
فکر می کردم پدر و مادرم خوشبخت بودن‏.‏
ولی الان فکر می کنم که شاید مامانم خودش رو کشته‏.‏
دکتر شپرد گفته در صورت نیاز مورفین تزریق کنم‏.‏
نیازه‏!‏ لازم دارم‏!‏
مامانم‏.‏‏.‏‏.‏
اندی‏.‏
مامان؟
چی کار‏.‏‏.‏‏.‏
ساندرا‏.‏
سلام‏.‏
سخنرانیت متنش حاضر نشد؟
پیش نمیره‏.‏
آره‏.‏
جات رو عوض کنی شاید چیزی به ذهنت برسه‏.‏
بیا. باید بریم تشویقشون کنیم.
وای‏.‏ چه قدر عجیبه‏.‏
خدایا‏،‏ دلم برای زنم یه ذره شده‏.‏
ببخشید‏.‏
ببخشید‏.‏ نه طوری نیست‏.‏
من و رابرت انتخاب کردیم که از هم جدا بشیم‏.‏
تو و میراندا که نمی خواستین‏.‏
‏-‏ سلام رز‏.‏ ‏-‏ سلام‏.‏
وایسا‏.‏‏.‏‏.‏ وای‏.‏
شماها این جا‏.‏‏.‏‏.‏
پسرها می خواستن یه سری به مامانشون بزنن‏.‏
می دونم خاله رز فقط به این دلیل این جاست‏،‏
که تو و مامان توی قرنطینه مشغول کارین‏،‏
ولی میشه‏.‏‏.‏‏.‏ - بیاد پیشمون زندگی کنه؟
خب بگو ببینم چی بهشون رشوه دادی؟
19‏.‏
سلام‏.‏
مرسی دوستان که صبح به این زودی بیدار شدین‏.‏
برام‏.‏‏.‏‏.‏ برام خیلی ارزشمنده‏.‏
‏-‏ مامان‏!‏ ‏-‏ میراندا‏!‏
وای پسرهام‏!‏
عجب‏.‏‏.‏‏.‏ وای‏.‏
بنجامین وارن‏،‏ نور چشمم‏،‏ اصلاً نمی دونی که‏،‏
چه قدر از دیدنت خوشحال میشم‏.‏
دلم برات تنگ شده‏.‏
منم دلم برات تنگ شده‏.‏
وای رازلین‏،‏ خیلی ازت ممنونم‏.‏
نه‏،‏ من ممنونم‏.‏
‏-‏ وقتش نشد؟ ‏-‏ الان هاست که بشه‏!‏
‏-‏ ممنونم دکتر بیلی‏.‏ ‏-‏ ما دوستت داریم بیلی جون‏.‏
‏-‏ حرف نداری‏.‏ ‏-‏ رفقا‏،‏ رفقا‏،‏ وقتشه‏.‏
قدردان تمام زحماتتونیم‏!‏
ممنونیم دکتر بیلی‏!‏
ازتون خیلی ممنونیم‏!‏
ما دوستتون داریم‏!‏
کلی دوستتون داریم‏!‏
ترجمه اختصاصی سایت هکس دانلود مترجم‏‏:‏‏ علی
وای‏،‏ عزیزم‏.‏ سلام‏.‏
‏-‏ سلام مامان‏.‏ ‏-‏ سلام مامان جون‏.‏
خوشحالم که بالاخره می بینمتون‏.‏
خدای من‏،‏ چه قدر خوراکی آوردین‏.‏
‏-‏ آره دیدی؟ ‏-‏ خیلی ممنونم‏.‏
دستماله؟
وایسا ببینم رفیق‏.‏ چیزی یادت نرفته؟
از این که ما ماسک می زنیم هیچ خوشش نمیاد‏،‏
چون که نمی تونه لب خوانی کنه‏.‏
من که این قانون رو نذاشتم.
اگه نظر من رو بخوای‏،‏ همه اش پرت و پلاست‏.‏
می دونی‏،‏ اون اوایل در مورد کمربندی های ایمنی هم این چیزها رو می گفتن‏.‏
اینارا‏،‏ اون این جاست‏.‏
‏-‏ سلام‏.‏ ‏-‏ سلام‏.‏ درود فراوان‏.‏
چیزی لازم داری؟
تو کمی‏.‏
منظورم اینه که کاش می اومدی و با ما وقت می گذروندی‏.‏
مارکوس خیلی ذوق داره که قطارهاش رو بهت نشون بده‏.‏
‏-‏ چرا دارم با دست هام حرف می زنم؟ ‏-‏ نمی دونم والا‏.‏
خب‏،‏ امروز این جا جمع شدیم تا‏،‏
مبانی مقابله با آتش سوزی جنگل ها رو بهتون آموزش بدیم‏.‏
تا اگه توی مراتع نواحی سواحل غربی آتش سوزی بشه‏،‏
بدونین چی کار کنین تا شرکت های آتش نشانی خودشون رو برسونن‏.‏
سوال دارین؟ جان؟
آره‏،‏ شما توی کدوم ایستگاه آتش نشانی کار می کردین؟
پسرخاله ام توی ایستگاه‏.‏‏.‏‏.‏ چی بود؟ شماره ی بیست و سه کار می کرد‏.‏
اسمش بارنزه‏.‏
آره‏،‏ آتش نشان خوبیه‏.‏
باهاش کار می کردی؟
ما برای یه شرکت به اسم میوس کار می کنیم‏.‏
یه شرکت آتش نشانی خصوصیه‏.‏
آخه این یعنی چی؟
یعنی ما از پسرخاله ات پول بیشتری در میاریم‏.‏
که یعنی مشتری های خصوصی ما‏،‏
استخداممون می کنن تا از ملکشون محافظت کنیم‏.‏
امروز می خوایم این رو بهتون یاد بدیم که چه طور‏،‏
مهار، هم سو سازی و باریک سازی کنین،
این به درد بخور ترین فنیه که امروز قراره یاد بگیرین.
بهتون یادآوری کنم که مراسم یادبود کاپیتان هررا‏،‏
امروز بعد از ظهر برگزار میشه‏.‏
باورم نمیشه بعد از این همه رایزنی برای این که مجابشون کنیم‏،‏
مراسم تدفین حین خدمت واسش بگیرن‏،‏
حالا مجبوریم توی اینترنت براش مراسم بگیریم‏.‏
یه بار دیگه بگو ببینم که چرا نمی تونیم بعد از قرنطینه مراسم بگیریم‏.‏
به هر صورت‏،‏ طرف خاکستر شده‏.‏
چون نمی دونیم که قرنطینه کی تموم میشه‏.‏
بیشتر از چند هفته نمیشه‏،‏ میشه؟
آره‏،‏ خودت رو این جوری گول بزن‏.‏
ببخشید‏!‏ ببخشید دیر کردم‏!‏
میلر‏،‏ میلر‏،‏ به جایی دست بزنی‏،‏ باید خودت تمیزش کنی‏.‏
مرسی یادم انداختی بابا جون.
دو متر فاصله داشته باشین. یالا.
بیخیال بابا‏.‏ هم خونه ایم‏.‏
‏-‏ به صورت موقت‏.‏ ‏-‏ حالا نمی خواد عصبانی باشی پدر جان‏.‏
وای‏.‏ بابا رفقا‏.‏‏.‏‏.‏ اون قدرها هم سخت نیست‏.‏
ایستگاه مثل خونه تون محسوب میشه‏،‏
پس نیاز نیست این جا ماسک بزنین‏،‏
ولی باز هم باید فاصله رو حفظ کنین‏.‏
عجب تکرار خوش نوایی‏.‏
هیوز‏،‏ کی می خوای بیای خرت و پرت هات رو از خونه ام برداری؟
درخواست ماشین امدادی به منطقه سیاحتی تپه ی گلوله سیاه‏.‏
واقعاً شانس آوردین باباتون نیستم‏،‏
چون اگه بودم‏،‏ باید احترام بیشتری می ذاشتین‏.‏
لارسون‏،‏ دو متر فاصله‏.‏
هررا‏،‏ میگم‏.‏‏.‏‏.‏ امروز چیزی لازم نداری؟
همه چی خوبه‏.‏
بهم دست نزن‏.‏
این نه‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
این‏.‏‏.‏‏.‏ این‏.‏‏.‏‏.‏ واقعیت نداره‏.‏
آندریا‏،‏ این واقعیه و می دونم که خیلی سخته‏،‏
نمی خواستم‏.‏‏.‏‏.‏ ولی تو مدام زنگ می زدی‏.‏
پشت سر هم زنگ زدی،
و می گفتی که می خوای واقعیت رو بدونی‏.‏
عزیزدلم‏.‏ دختر قشنگم‏.‏
حقیقت همینه‏.‏
فقط بشنو ببین چی میگه‏.‏
عزیزم‏،‏ حرف هاش رو بشنو‏.‏
‏-‏ می دونم که خیلی بار سنگینیه‏.‏ ‏-‏ نه‏.‏
‏-‏ احتمالاً زیادیه‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏.‏
آندریا‏!‏ آندریا‏!‏
کسی خبر از آتش سوزی داده؟
آره‏.‏ یکیمون خبر داده‏.‏
ببخشید ولی نمی تونین مسائل مرتبط با سلامت رو سرسری بگیرین‏.‏
شاید بهتر بود که اصلاً نمی اومدی.
شما زنگ زدین؟ آسیب دیدین؟
نه‏،‏ بیلی آسیب دیده‏.‏
میشه لطفاً ماسکتون رو بزنین؟
پدر و مادرت می دونن که اومدی بیرون؟
‏-‏ ماسک هاتون کجاست؟ ‏-‏ داخل ماشین اند‏.‏
می دونی‏،‏ تو هم توی ماشین ماسکت رو نزده بودی‏.‏
آخه می دونی چیه؟ ما با هم کار می کنیم‏.‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
که باعث میشه حباب هم باشیم‏.‏
‏-‏ اسم تو چیه؟ ‏-‏ کیدن ام‏.‏
ماشین منه‏.‏
بیا این جا‏.‏ چی شد؟
فکر می کردم که ماشین داغ کرده‏،‏
برای همین هم رادیاتور رو باز کردم و‏.‏‏.‏‏.‏
وای‏.‏ آخ آخ‏.‏ باشه‏.‏
بار بعد اول بذار ماشین خنک بشه‏.‏
‏-‏ یه بار دیگه بگو ببینم اسمت چی بود؟ ‏-‏ بیلی‏.‏
بیلی جان‏.‏ بسیار خب‏،‏ من ویک ام‏.‏
شما پسرها که سیگار نمی کشین؟
وای‏،‏ چه حرفیه‏.‏
بیلی اصلاً اهل دود نیست‏.‏
آها‏،‏ فهمیدم‏.‏ ببخشید‏.‏
‏-‏ اشتباه من بود‏.‏ ‏-‏ منم تراویسم‏.‏
آدم پایه جمع‏.‏
میرم‏.‏‏.‏‏.‏ یه نگاهی به ماشین بندازم‏.‏
هدف از نقطه ی مهار اینه که مانع بشین آتش‏،‏
از خط کنترلتون خارج نشه و اطرافش رو بسوزونه‏،‏
و خدمه سرکوب آتش رو گیر نندازه‏.‏
که شما باشین‏.‏
متوجهین؟
بسیار عالی‏.‏
پنج دقیقه استراحت کنین‏.‏
جایی وایسین که بتونم ببینمتون‏.‏
من از این مزخرفات بیزارم‏.‏
چی؟ تکنیک مهار رو میگی؟
نه‏.‏
کار کردن با مجرمین‏.‏
می دونی اون ها هم آدم ان‏،‏ صرفاً اشتباه کردن‏،‏
و حالا هم این فرصت رو دارن که یه مهارتی رو یاد بگیرن‏،‏
و بتونن به جامعه ای که بهش آسیب زدن خدمت کنند.
آره‏،‏ گمونم تو مجبوری این طوری نگاهش کنی‏.‏ نه؟
چرا من مجبورم این طوری ببینمش؟
بیخیال مشتی‏.‏
نصف افرادی که این جان به صرف فروش مواد این جا اند‏،‏ ولی شما‏.‏‏.‏‏.‏
داروی مخدره ی نوع دو رو از یه آمبولانس کش رفتی؟
چی؟ فکر می کردی خبر ندارم؟
بیخیال بابا‏.‏ حرف می پیچه‏.‏
همه می دونن‏.‏
سوالم بیشتر اینه که این جا می خوای چه گندی بزنی که بندازنت بیرون؟
مطمئنی؟
می تونی برای اطمینان تست بگیری؟
آقای نلیگان‏،‏ الان خیلی دستمون باز نیست که از همه تست کرونا بگیریم‏،‏
باید فقط از کسانی که علائم دارن تست رو بگیریم‏.‏
می دونی‏،‏ حس می کنم که گلوم‏،‏
یه مقداری داره تنگ میشه‏.‏
می دونی‏،‏ برای همین پیشنهاد می کنم که سه تا چهار راه اونور تر‏،‏
تشریف ببرین گری اسلون‏.‏
خطر کنم که اون جا یه ناقل بهم کرونا بده؟
آقای نلیگان‏،‏ همون حرفی که هفته ی پیش زدم هنوز پا بر جاست‏.‏
بهترین کار اینه که خونه بمونین‏،‏
و وقتی میرین بیرون ماسک بزنین‏،‏
و دو متر از همه فاصله داشته باشین‏.‏ خب؟
باشه بابا‏.‏ باشه‏.‏
من که نمی دونم مالیات من داره کجا میره‏،‏
یه تست هم نمی تونین توی قرنطینه از ما بگیرین‏.‏
آندریا‏.‏ آندریا‏.‏
متاسفم‏.‏
باید بهت می گفتم‏.‏‏.‏‏.‏
که مادرم زندست؟
که مرگ خودش رو جعل کرده؟
که گذاشت این همه سال باور کنم‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ خدای من‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ تو خیلی بهم زنگ زدی‏.‏
گفتی می خوای صحبت کنی‏.‏
گفتی که پدرت بهت دروغ گفته‏.‏
گفتی که نامه هام رو پیدا کردی‏.‏
فکر می کردم خودش رو کشته‏!‏
می خواستم تو رو ببینم‏.‏ دلم برات تنگ شده بود‏.‏
می خواستم بفهمم چرا وقتی مرد‏،‏ تو هم غیب ات زد‏،‏
چرا هیچ وقت دیگه پیدات نشد‏،‏ چرا‏.‏‏.‏‏.‏
دلم برای شما تنگ شده بود خاله‏.‏
می دونم ولی چه طور می تونستم بیام؟
چه طور می تونستم ببینمت؟ آخه چی می گفتم؟
چه طور می تونستم بهت دروغ نگم؟
پدرم می دونست؟
مامان همین جاست‏.‏
خیلی راه دوری رو اومده که باهات صحبت کنه‏.‏‏.‏‏.‏
راه دوری اومده؟
می خوای ممنونش باشم؟
اون هم بعد بیست سال؟
بعد 20 سال تشریف آورده‏.‏‏.‏‏.‏
اندی‏،‏ اندی‏.‏ عزیزدلم‏.‏
آندریا‏،‏ باهاش صحبت کن‏.‏
تو حقته که کل داستان رو بشنوی‏،‏
حتی اگه اون حق نداشته باشه که چیزی رو برات تعریف کنه‏.‏
نمی دونم‏.‏ فکر می کنم اگه بابت معاشرت با کسی‏،‏
جونم به خطر بیفته‏،‏ باید خیلی ازش خوشم بیاد‏.‏
آخه کی گفت که من قراره کسی رو از نزدیک ببینم؟
پس نمی خوای اصلاً به هیچ وجه‏،‏
کسی رو جز ما از نزدیک ببینی؟
بابا هر وقت دیگه خیلی دلم گرفت‏.‏‏.‏‏.‏
میرم بیرون هوایی عوض می کنم‏.‏
به هر حال‏،‏ مثل باشگاه رفتن می مونه‏.‏
اون جا هم فضای بسته است و خب‏.‏‏.‏‏.‏ ممکنه مریض شی‏.‏
آها‏،‏ راستی یادم انداختی‏.‏
قضیه سالیوان و هررا چی شد؟
خدای من‏.‏
چیه؟ چی شده؟ کیه؟
کیه؟
یه ماشین توی استراحتگاه گلوله ی سیاه در حال آتش سوزیه‏.‏
بابا باز همون بچه هان‏.‏
این بار چی کار کردن؟
بابا‏،‏ مگه نگفتم منتظر یدک کش بمونین؟
سعی کرد درستش کنه‏.‏
فکر می کرد می تونه تعمیرش کنه و خب‏.‏‏.‏‏.‏
منفجر شد؟ بسیار خب‏.‏
‏-‏ بیلی‏،‏ کسی دیگه هم آسیب دید؟ ‏-‏ منفجر شد‏.‏
‏-‏ چرا آخه منفجر شد؟ ‏-‏ بیلی کسی آسیب دیده؟
دوییدن‏.‏ فرار کردن‏.‏ نمی دونم والا‏.‏
چرا فرار کردن؟
بیلی‏،‏ فقط ترسیدی یا مواد مصرف کردی؟
ها؟
بیلی؟ بیلی‏!‏
تجسس 19‏،‏ ماشین امدادی 19 صحبت می کنه‏.‏
من یه پسر 18 ساله رو دارم که‏،‏
به خاطر انفجار یه ماشین حسابی سوختگی داره‏،‏
سه تا نوجوون دیگه هم فراری شدن‏،‏ احتمالاً آسیب دیدن‏،‏
احتمالاً مواد مصرف کردن و بی نهایت احمق ان‏.‏
دریافت شد هیوز‏.‏ ما چهار دقیقه فاصله داریم‏.‏
مریض رو داخل ماشین امدادی بذارین تا وقتی که رسیدیم برگردین‏.‏
مرکز‏،‏ چهار تا ماشین امدادی دیگه‏،‏
استراحتگاه تپه ی گلوله ی سیاه هستیم‏.‏
یه بار دیگه بهم بگو که پدرم قبل از بالا رفتن از اون پله‏،‏
چی بهت گفت‏.‏
گفت که ‏«‏به آندریا بگو هر کاری که کردم‏.‏‏.‏‏.‏‏»‏
‏«‏هرکاری که کردم به خاطر عشقم بهش بود‏.‏‏»‏
درسته؟
می خوای بذاری توی متن سخنرانیت؟
نمی خوای بشینی؟
پدرم کتکت می زد؟
اون‏.‏‏.‏‏.‏ شکنجه ات می کرد؟
اون‏.‏‏.‏‏.‏ یه هیولا بود و من کور بودم؟
نه‏.‏ من از لحظه ای که تو به دنیا اومدی تحت فشار بودم‏.‏
اصلاً رو به راه نبودم و‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ وقت نمی خواستم یه مادر باشم‏،‏ با این حال دوستت داشتم‏.‏
دوستت دارم‏.‏
من فقط می خواستم آتش نشان بشم‏،‏
می دونم که حرفم رو خوب می فهمی دخترکم‏.‏
میشه این طوری صدام نزنی؟
بابام این طوری صدام می زد‏.‏
من حامله بودم و بهم می گفتن که دارم اشتباه می کنم‏.‏
مدام می گفتن حق باهام نیست‏.‏
می گفتن که مادر بودن بهم می چسبه‏.‏
می گفتن که لحظه ای که من تو رو در آغوش بگیرم‏،‏
تمام رویاها و اهدافی که قبل از تو داشتم رنگ می بازه‏.‏
ولی این اتفاق نیفتاد‏.‏
تو متولد شده بودی و منم دوستت داشتم‏،‏
ولی ازت بیزار هم بودم‏،‏
از پدرت هم بیزار بودم که‏،‏
تونست کاری رو که جفتمون می خواستیم انجام بده‏.‏
من خیلی افسرده بودم‏.‏
ناپایدار و پر از نفرت به خودم بودم‏،‏ عصبانی بودم و به خشونت رو آورده بودم‏.‏
و اون موقع ها زمونه یه جور دیگه بود‏.‏
کسی در مورد سلامت روان حرفی نمی زد‏،‏
حالا چه برسه که مادر هم باشی‏.‏
احساس بیچارگی می کردم‏.‏ انگار یه بازنده ی به تمام معنام‏.‏
می خواستم بمیرم چون هیچ راه خروجی نبود‏.‏
هیچ راهی نبود که باعث آسیب به تو نشه‏.‏
ولی دوستت داشتم‏.‏
هنوز هم دوستت دارم اندی‏.‏
کجا‏.‏‏.‏‏.‏ کجا رفتی؟
رفتم نیویورک و پیش فامیل هام زندگی کردم‏،‏
دو سالی هم آتش نشان بودم و بعد آسیب دیدم‏.‏
می خوام که بفهمی‏،‏
این پست ترین کاریه که تو زندگیم کردم‏.‏
پست ترین کار؟
ولی بزرگترین پشیمونیت که نیست‏.‏
تو‏.‏‏.‏‏.‏ متاسف نیستی‏.‏
تو‏.‏‏.‏‏.‏ متاسف نیستی‏.‏ نه؟
‏-‏ البته که هستم‏.‏ ‏-‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏ چیزی در این مورد نگفتی‏.‏
امشب‏،‏ خیلی چیزها رو گفتی‏،‏
ولی نگفتی که ‏«‏متاسفم که ترکت کردم‏،‏
و گذاشتم فکر کنی که من مردم‏.‏‏»‏
من‏،‏ نمی دونستم‏.‏‏.‏‏.‏
فکر می کردی جعل مرگت‏،‏
باعث میشه فکر کنم واقعاً مردی؟
من هیچی رو جعل نکردم آندریا‏!‏
فقط رفتم‏.‏
باقیش کار پدرت بود‏.‏
مانتگومری‏،‏ برو یه گشتی اطراف بزن‏.‏
ما یه زخم کوچیک که به خاطر رادیاتور بود رو مداوا کردیم‏،‏
و بعدش رفتیم و گفتیم منتظر یدک کش باشن‏.‏
احتمالاً روی رادیاتور بنزینی چیزی ریختن‏.‏
روی اون آب بریزین‏.‏‏.‏‏.‏
برو بریم‏!‏
مهار‏،‏ همسو سازی و باریک سازی‏!‏ نذارین آتیش گسترش پیدا کنه‏!‏
مرکز‏،‏ یه آتش سوزی ماشین داریم که داره راهش به جنگل باز می کنه‏.‏
سه تا ماشین اطفای حریق برام بفرستین‏.‏
بنکس‏،‏ اون آتیش رو خاموش کن ببینم‏!‏ زود باش‏!‏
سالی‏،‏ بهمون اطلاع صحنه دادن‏.‏
‏-‏ آتش سوزی مراتعه؟ ‏-‏ آره‏،‏ حوالی تپه سیاه‏.‏
میگم‏،‏ میشه ما هم بیایم؟
نه‏.‏ بنکس‏،‏ این کار آدم گنده هاست‏.‏
همین جا بمونین و با اون شلنگ های اسباب بازی مشغول باشین‏.‏
می دونی‏،‏ لازم نیست مسخرشون کنی‏.‏
می دونم بنکس خیلی آدم رو مخیه‏،‏
ولی آتش نشان خوبی میشه‏.‏
آره‏،‏ توی گروه مجرمین نفر اول میشه‏.‏
خب این چه اشکالی داره؟ ما جونمون به اون افراد وصله‏.‏
پس چرا دولت به زور یه قرون پول بهشون میده؟ ها؟
قضیه همینه دیگه‏.‏
داستان زندگی دوباره است‏.‏
نه‏.‏ سالی جون‏،‏ سرمایه داریه‏.‏
مادامی که این جان‏،‏ نیروی کار ارزون قیمت اند‏،‏
ولی خودت خوب می دونی که آتش نشانی سیاتل‏،‏
وقتی از این جا برن استخدامشون نمی کنه‏.‏
عجب‏.‏ یه اشتراک دیگه هم باهاشون داری‏.‏
وارن‏،‏ یکی از اون پمپ های حمل شلنگ رو‏،‏ از ماشین اطفای حریق بردار‏،‏
تا به کمکش بتونن نوار سمت چپ رو گسترش بدن‏.‏
دریافت شد‏.‏ الان پمپ رو بر می دارم‏.‏
کاپیتان‏!‏
میلر‏،‏ برو‏!‏
نزدیکیم‏.‏
مرکز‏،‏ ماشین امدادی دوم کجاست؟
وارن‏،‏ یه درخت در نوار سمت راست داره خاکستر میشه‏.‏
دو تا از اون پمپ ها و شیرآب دزد‏.‏‏.‏‏.‏
سمت راست لازم دارم‏.‏
دریافت شد‏.‏ برو‏،‏ برو‏،‏ برو‏!‏
مانتگومری‏،‏ بیا بریم‏!‏ زود باش‏!‏ بریم‏!‏
این بیلیه‏،‏ یه پسر 18 ساله‏،‏
جفت دست هاش سوختگی جزیی داره‏،‏
و استنشاق دود داشته‏.‏
بهش اکسیژن بده‏.‏
گردش خونش پایداره و هیچ اثری از عدم هوشیاری نیست‏.‏
احتمالاً‏.‏‏.‏‏.‏ یه کوچولو‏،‏ مواد تو خونشه‏.‏
اون دو تای دیگه هنوز اون بیرون اند‏.‏
ایستگاه 19 پیداشون می کنه‏.‏
این خیلی غلطه‏.‏
چی؟ وجدانت یک دفعه ای بیدار شد؟
فولر‏،‏ من وقتی سرکار بودم آسیب دیدم‏،‏
و بعد هم معتاد شدم‏،‏
که دلیلیه که یه مدت کوتاه به آدمی بدل شدم که هیچ ازش خوشم نمی اومد‏.‏
حالا هم از تو هیچ خوشم نمیاد‏.‏
ولی تا جای که می دونم‏.‏‏.‏‏.‏
تو از بدو تولد همین طوری بودی‏.‏
ای بابا‏.‏
اخمات رو وا کن سالی جون‏.‏
سالی جون صدام نزن‏.‏
این خونه ی بزرگ رو می بینی؟
برای همینه که این قدر پول درشت به حسابمون می ریزن‏.‏
گری اسلون‏،‏ هیوز هستم و از ماشین امدادی 19 صحبت می کنم‏.‏
بیمار من یه 18 ساله دارم که سوختگی شدید بدنی داره‏.‏
تخمین می زنم حدود 70% بدنش سوخته‏.‏
فشار خونش پایینه و براش لوله تنفسی کار گذاشتم‏.‏
هیوز‏،‏ متاسفم‏.‏
ولی نمی تونیم بیماران غیر کرونایی رو پذیرا باشیم‏.‏
فشار خونش داره افت می کنه‏!‏
می دونی من این حرف ها حالیم نیست‏،‏
چون که الان یه نوجوون جلومه که برشته شده‏،‏
و شما نزدیک ترین جا برای مداوای سوختگی هستین‏!‏
‏-‏ متاسفم ولی‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ ایول‏.‏
زود می بینمتون‏.‏ خدانگهدار‏.‏
زور گفتی ها‏!‏ دمت گرم‏!‏
بیشاب‏،‏ یه تیکه آتیش در قسمت سمت راستم می بینم‏،‏
که حدود 50 متری از آتیش سوزی دوره‏.‏
فقط در رو باز نکن عزیزم‏.‏
نه‏،‏ نه‏.‏
توی ایوون ردیفش می کنه‏،‏
بعد هم میره‏،‏ اون موقع می تونی بری برش داری‏.‏
آتیش اون جا داره پخش میشه‏.‏
ممکنه باعث شه توی آتیش گرفتار شیم‏.‏ وارن‏!‏
نه‏.‏ نه‏.‏
نه بابا‏.‏ لازم نیست قبل از خوردنش بجوشونیش‏.‏
گیبسون‏،‏ این جا کمکت رو لازم دارم‏!‏
چه مرگت شده؟
سالیوان‏!‏
هوی‏!‏
کروز‏،‏ ما آب می خوایم‏.‏
از اون شیر آتش نشانی که اون پایینه‏،‏ یه خط انتقال آب رو به راه کن‏.‏
مرکز‏،‏ شما از یه شرکت خصوصی خواستین که‏.‏‏.‏‏.‏
هیچی.
بیشاب‏.‏
کجا کمک لازم داری؟
قسمت شمالی‏.‏
اطراف اون آتیش نوار مهار تشکیل بده‏،‏
‏-‏ و نذار گسترش پیدا کنه‏.‏ ‏-‏ دریافت شد‏.‏
کاپیتان‏.‏ من دارم یه دونه دیگه از بچه ها رو می بینم‏.‏
بسیار خب‏.‏ آتیش رو دریاب‏.‏
تا وقتی تخلیشون کنیم‏،‏ بهترین کار همینه‏.‏
پدرم گفت که تو خیلی بیمار بودی‏.‏
همیشه فکر می کردم که یه بیماری داری که درمانی براش نیست‏.‏
گمونم بیمار هم بودی ولی نه اون بیماری ای که فکر می کردم‏.‏
می دونی وقتی پدرها بچه هاشون رو ترک می کنند‏،‏
هیچ کس نمی ذاره پای بیماری روانی‏.‏
کسی بهشون نمیگه که هیولان‏.‏
فقط رو می کنند به مادری که تنها مونده‏،‏
و انتظار دارن هم پدر باشه و هم مادر‏.‏
تو هم که همین بلا رو سر پدرم آوردی‏.‏
‏-‏ بهت که گفتم عقلم سرجاش نبود‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ خب حالا کدومش راسته؟
از لحاظ روانی بیمار بودی یا نه؟
نمی دونم‏.‏ افسرده بودم‏.‏
خسته بودم‏.‏
بعضی وقت ها می خواستم خودکشی کنم‏.‏
ولی هیچ وقت پرونده ی پزشکی نداشتم‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی که من دیگه تو زندگیت نبودم‏،‏ یک دفعه رنگ و روت وا شد‏.‏
نه‏.‏ واقعاً دلم شکست‏.‏
و بی اندازه دلم برات تنگ شده بود‏.‏
و بله‏.‏‏.‏‏.‏
احساس آزادی می کردم‏.‏
وقتی‏.‏‏.‏‏.‏ وقتی که رفتی‏.‏‏.‏‏.‏
بهت گفت که می خواد بهم بگه که تو مردی؟
نه‏.‏ ازم پرسید که ‏«‏به دختر بچه نه ساله‏،‏
که مادرش ولش کرده‏،‏ چی باید بگم؟ بگم چرا؟‏»‏
منم گفتم که ‏«‏نمی دونم‏،‏
بگو که من مردم‏.‏‏»‏
ولی منظوری نداشتم‏.‏
‏-‏ همون طور که نمی خواستم اون روز تا ابد از پیشت برم‏.‏ ‏-‏ ولی آخه همین کار رو کردی‏!‏
تو رفتی‏.‏
یه محفظه نسوز این جا لازم دارم‏!‏
با من‏!‏
رابرت؟
هررا‏،‏ چشم هات به آتیش باشه‏.‏
با من‏.‏
حالت خوب میشه‏.‏
به زمین بچسب و هر چیزی هم که شد‏،‏ از جات جم نخور‏.‏
‏-‏ شنیدی چی گفتم؟ ‏-‏ آره‏.‏
هررا‏،‏ این با ما‏.‏ برو کمکش کن‏.‏
طوری نیست‏.‏ همه چی خوبه‏.‏
بیشاب‏،‏ من یه پسربچه رو پیدا کردم که سوختگی نوع دوم داره‏،‏
‏-‏ و حسابی تو شوکه‏.‏ ‏-‏ دریافت شد‏.‏
یه ماشین امدادی منتظرشه‏.‏
فرانکی‏.‏ فرانکی‏.‏
فرانکی؟ اسمت فرانکیه؟
نه‏،‏ نه‏.‏‏.‏‏.‏ من کانرم‏.‏
کانر‏،‏ اسم من اندیه‏.‏ کجات درد می کنه؟
نمی دونم‏.‏‏.‏‏.‏ نمی دونم‏.‏ فقط می خواستم یه شب‏،‏
دور هم جمع بشیم‏.‏ فقط یه شب‏.‏
تمام مراسم ها تعطیل شدن‏.‏ حتی فارغ التحصیلی هم نتونستیم بریم‏.‏
‏-‏ خب‏.‏ ‏-‏ دارن مدرک دپیلممون رو برامون پست می کنند‏!‏
دوازده سال مدرسه بودیم و آخرش این شد‏!‏
طوری نیست‏.‏ طوری نیست‏.‏ آروم‏.‏
حالا‏،‏ یه نفس عمیق بکش لطفاً‏.‏
خب‏،‏ گفتی اسمت چی بود؟
کانر جکستیمر‏.‏ فرانکی رو پیدا کردین؟
بلندش کن‏.‏
بیشاب‏،‏ یه بچه ی دیگه هم این جا هست‏.‏
‏-‏ بذار کمک کنم بلند شی‏.‏ ‏-‏ اسمش فرانکیه‏.‏
زود باش‏.‏ بریم پیداش کنیم‏.‏
گیبسون‏،‏ از بچه ی چهارمی خبری نشد؟
نه هنوز‏.‏ اطلاع میدم‏.‏
زود باش‏.‏
وایسا‏،‏ وایسا‏،‏ وایسا‏.‏ باید فرانکی رو پیدا کنین‏.‏
کلی بیماری زمینه ای داره‏.‏
حتی نمی خواست دورهمی مون بیاد‏.‏
من به زور آوردمش‏.‏
زود باش‏.‏
فرانکی‏،‏ کجایی‏!‏
فرانکی‏،‏ صدام رو می شنوی؟
فرانکی‏،‏ اومدم کمک ات کنم‏!‏
‏-‏ کمک‏!‏ ‏-‏ فرانکی‏!‏
فرانکی‏،‏ اگه صدام رو می شنوی داد بزن‏!‏
کمک‏!‏
پیداش کردم‏!‏
داشتم می دوییدم که جلوی پام رو ندیدم و خوردم زمین‏.‏
‏-‏ همه جا رو دود گرفته بود‏.‏ ‏-‏ طوری نیست‏.‏
طوری نیست‏.‏ الان کمکت می کنم‏.‏
وارن صحبت می کنه‏.‏
برانکارد و جعبه ی کمک های اولیه لازم دارم‏.‏
فرانکی‏،‏ این اواخر‏.‏‏.‏‏.‏ جراحی داشتی؟
آره‏.‏ داره ازم خون میره؟
خدای من! بابام حسابی قراره حسابی بترسه!
میگم هیوز‏!‏ ما پذیرای‏.‏‏.‏‏.‏
نه میدونم که فقط بیماران کرونایی رو پذیرا هستین‏،‏
ولی این نوجوون که سر تا پاش از انفجار یه ماشین سوخته‏،‏
رو پذیرا خواهید بود‏.‏
سر صحنه براش لوله تنفسی گذاشتم‏.‏
فشار خونش کمه و تپش قلب داره‏،‏
شما بهترینی‏،‏ برای همین باید بپذیریش‏،‏
چون اگه ما رو بفرستی بریم‏،‏ اون می میره‏.‏
و این باعث میشه قاتل باشی‏.‏
‏-‏ باشه‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
بسیار خب‏.‏ بخش سوانح یک‏.‏
‏-‏ کار درستی کردی که آوردیش این جا‏.‏ ‏-‏ خودم می دونم‏.‏
و بچه ی بعدی که میاریم اسمش بیلیه‏،‏
یه کم حساسه‏،‏ باهاش خوب باشین‏.‏ خب؟
‏-‏ وایسا ببینم‏.‏ بازم هست؟ ‏-‏ دکتر هانت‏،‏ نوجوون های سوختمون رو نکش‏!‏
برو بریم‏.‏
من از نوجوون ها بیزارم‏.‏
حتی وقتی نوجوون بودم هم ازشون بدم می اومد‏.‏
‏-‏ چون احمق اند؟ ‏-‏ چون خیلی احمق اند‏.‏
خب میدونی‏،‏ مغزشون هنوز درست شکل نگرفته‏،‏
پس بگی نگی تقصیر خودشون نیست‏.‏
مثل این می مونه چون یه سگ با نمکه‏،‏ ازش بدت بیاد‏.‏
می دونی‏،‏ دست خودشون که نیست‏.‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً ناراحتم که نمی تونن مراسم فارغ التحصیلیشون رو شرکت کنند‏.‏
دبیرستان بدون این قرنطینه به حد کافی بد هست‏،‏
حالا این قسمت های باحالش هم کوفتشون کردن‏.‏
آخ‏،‏ گفتی‏.‏
بابا‏.‏‏.‏‏.‏ تراویس؟
میرم این جلو رو ضدعفونی کنم‏.‏
قسم می خورم من یه پسربچه ی احمق نیستم‏.‏
اگه به خاطر مریضیم این قدر غیبت نمی کردم‏،‏
نزدیک بود که شاگرد اول مدرسه مون بشم‏.‏
از وقتی قرنطینه شده پام رو هم بیرون نذاشتم‏.‏
‏-‏ فقط می خواستم دوست هام رو ببینم‏.‏ ‏-‏ فرانکی‏.‏ فرانکی‏.‏
من چند تا بچه ی هم سن تو دارم‏،‏
و اگه یکیشون آسیب می دید‏،‏
حتی اگه به خاطر حماقت خودشون بود‏،‏
فقط می خواستم که حالشون خوب بشه‏.‏
همه اشتباه می کنن‏.‏
باشه‏.‏
حتی شاگرد اول ها‏.‏
کاپیتان‏،‏ ما پاکسازی کردیم‏.‏
ما اطراف آتیش رو دنباله سرد کار گذاشتیم‏.‏
کارت خوب بود ستوان‏.‏ جمع و جور کنین‏.‏
گری اسلون رو ترک کردیم‏.‏
اون قرار اینترنتیه برقراره؟
بله‏.‏ اون جا می بینمتون‏.‏
ببین این خنده هات‏،‏ حسابی ناراحتم می کنه‏.‏
جدی میگم‏.‏
درسته می خندم ولی از درون دارم پودر میشم‏.‏
بسیار خب‏،‏ ایستگاه 19‏.‏
بریم بقیه رو یه کم خوشحال کنیم‏.‏
بابات‏.‏‏.‏‏.‏ یه چیز دیگه هم گفت‏.‏
گمونم برای این از قلم افتاد که‏،‏
دلم نمی اومد وقایع اون روز رو مرور کنم.
گفت که اون خودش تک تک ما رو توی ایستگاه نوزده‏.‏‏.‏‏.‏ شخصاً انتخاب کرده‏.‏
و گفت که‏،‏
با این که ما بهترین افراد نبودیم‏،‏
یه چیزی تو وجود همه ی ما دید‏،‏
که می دونست می تونیم یه خانواده بشیم‏.‏
دوازده سالگیم یه روز چشم باز کردم‏،‏
و دیدم هیچی از خودم نمی دونم‏.‏
کسی بهم نگفت که دنیا توش چیه و باهام در مورد مسائل شخصیم حرفی نزد‏.‏
یه روز پا شدم‏،‏
و دیدم که هیچی نمی دونم‏.‏
هیچ کس نبود راه درست رو بهم نشون بده‏.‏
از این خجالت زده بودم‏.‏
مدام دنبال هر نوری می رفتم تا راهم رو پیدا کردم‏،‏
و فکر می کردم که با تجربه می تونم بالاخره بفهممش‏.‏
همه اش با خودم می گفتم که بالاخره‏،‏
می تونی رو پای خودت وایسی‏.‏
بابا هم نمی تونست که مثل یه مادر بفهمه که تو فکر من چی می گذره‏.‏
ولی باز هم وقتی درکم می کرد می اومد و می گفت‏،‏
‏عزیزم‏،‏ شما نگران هیچی نباش‏.‏‏
من هوات رو دارم‏.‏
با هم از پس همه چی برمیایم‏.‏
وای‏.‏
اون هر طور که بود‏،‏
راه درست رو پیدا می کرد و نورم بود‏.‏
مدام باهام صحبت می کرد و‏.‏‏.‏‏.‏
سعی می کرد خم و چم دنیا رو یادم بده‏.‏
اون قضاوتم نمی کرد‏،‏ خسته نمی شد‏.‏
ولی گاهی گریه می کرد‏.‏
وقتی می دید مادر بالای سرم نیست گریه می کرد‏.‏
همیشه اون اشک ها رو یادمه که‏،‏
گونه هاش رو خیس می کرد‏.‏
و تمام این مدت فکر می کردم که ناراحته‏،‏
که دختر کوچولوش داره بزرگ میشه‏.‏
ولی الان فهمیدم‏.‏
فهمیدم که دلیل گریه هاش این بود که‏،‏
می دونست مامانم اون بیرون‏،‏ یه جایی داره نفس می کشه‏،‏
و انتخابش این بوده که مادرم نباشه‏.‏
اومد سراغم‏.‏
یازده سپتامبر بود‏.‏
فکر کنم دوازده ساله ات شده بود‏.‏
اومد نیویورک تا به آتش نشان ها کمک کنه‏.‏
یه شب اومد خونه ی فامیل هام‏،‏
و لباسش پر از خاکستر سفید شده بود و گفت که می خواد من رو ببینه‏.‏
زانو زد و التماسم کرد و اشک ریخت و گفت که بیام خونه‏.‏
گفت که همه ی مسئولیت رو گردن می گیره‏.‏
گفت که فقط می خواد مادر بالای سرت باشه‏.‏
من رفتم نیویورک‏.‏ رفتم بیارمش‏.‏
ما‏.‏‏.‏‏.‏ با هم برگشتیم خونه‏.‏
متاسفم‏.‏
متاسفم که‏.‏‏.‏‏.‏ این قدر به خاطر من درد کشیدی‏.‏
لطفاً به خاله ساندرا بگو که بهم زنگ بزنه‏.‏
اون تمام سال ها برام کارت تبریک تولد فرستاد‏.‏
بابام بهم ندادشون ولی خب تلاشش رو کرد‏.‏
شما حتی تلاش هم نکردی‏.‏
سالیوان‏،‏ کارت دیگه تمومه‏!‏
بهتره دعا کنی که آتش نشانی توی معتاد رو دوباره استخدام کنه‏،‏
‏-‏ چون که تو قراره‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏فاولر‏.‏
ما مجرمین رو تعلیم میدیم‏.‏
ازشون بیگاری می کشیم‏،‏
و وقتی که آزاد میشن‏،‏ خبری از اشتغال نیست‏.‏
‏-‏ فکر می کنی این درسته؟ ‏-‏ همینه که هست‏!‏
بعدش هم من ماشین رو بر می دارم و می برم اون ور تپه‏،‏
و کمک می کنم یه آتیش رو مهار کنند‏!‏
فکر می کنی کارم غلط بوده؟
مشتی‏،‏ قضیه درست و غلط اش نیست‏.‏
‏-‏ مخالفم‏!‏ ‏-‏ قضیه اینه که باعث میشه اخراج شی‏!‏
مخالفی؟
دارم میگم درست و غلطه که اصل مطلبه‏.‏
همیشه اصل مطلب همینه‏.‏
من مشکلی ندارم اخراج بشم‏.‏
‏-‏ سالیوان‏.‏ ‏-‏ سلام‏.‏
سلام‏.‏
مرسی امروز کمک کردی‏.‏
ببین‏،‏ من می دونم که دیگه همراه تیم ایستگاه 19 نیستم‏،‏
ولی می خواستم به خاطر اندی این جا باشم‏.‏
اگه مشکلی نباشه‏.‏
من از کاری که کردی خیلی بدم میاد‏،‏ خیلی هم بده که زیر نظر من این کار رو کردی‏.‏
از این که خانواده ی ما توی ایستگاه 19 رو نزدیک بود به هم بریزی هم بیزارم‏.‏
این که باعث شدی ضربت امدادی تو خطر بیفته‏.‏
و ورای این ها علی الخصوص‏،‏
از این بیزارم که دیگه ممکنه هیچ وقت آتش نشان نشی‏،‏
چون که تو آتش نشان خیلی خوبی هستی‏،‏
و آتش نشانی بهت نیاز داره‏.‏
من به عنوان معلم ام بهت احترام می ذاشتم‏،‏ و تو روم رو زمین انداختی‏.‏
من خودم رو هم نا امید کردم‏.‏
و متاسفم‏.‏
برای همه چیز‏.‏
پس طوری نیست‏.‏
بیا‏.‏
به نظر رو به راه میای‏.‏
مرسی‏.‏‏.‏‏.‏ بابا جون‏.‏
ببخشید‏.‏
وای‏!‏
گیبسون مجبورم کرد‏.‏
این رسمش نیست‏.‏
حاضری؟
آره‏.‏
آره‏،‏ آماده ام‏.‏
می دونین اگه این رو می بینین‏،‏ باید بدونین پدرم احتمالاً قهرمان شما هم بوده‏،‏
قهرمان من که بود‏.‏
اون یه آتش نشان محشر بود‏،‏
و حتی کاپیتان بهتری بود‏.‏
اون به همه سخت می گرفت و باعث میشد‏،‏
بهترین خودشون باشند‏.‏
یه رهبر بالذات بود‏،‏
هر کسی که تا به حال باهاش کار کرده این رو خوب می دونه‏.‏
آتش نشان های خوبی رو هم تعلیم داد‏،‏ کاپیتان های آیندمون‏.‏
شاید حتی رییس آیندمون هم میونشون باشه‏.‏
ولی ورای این‏،‏ اون بهترین پدری بود که میشد باشه‏.‏
و این کار راحتی نبود‏،‏ خصوصاً وقتی دست تنهایی‏.‏
پدرم وقتی که من بچه بودم مجبور بود که‏،‏
با تصمیم های خیلی سختی دست و پنجه نرم کنه‏.‏
ولی اون کاری رو که فکر می کرد اون موقع به نفعمه‏،‏ تمام و کمال انجام داد‏.‏
هر بار همین بود‏.‏
اولویتش این بود که از من محافظت کنه‏.‏
و درسته که اشتباهاتی داشته‏.‏‏.‏‏.‏
شک ندارم که اگه هنوز هم فکر می کرد به نفع منه‏،‏
باز هم تکرارشون می کرد‏.‏
بزرگ شدن بدون وجود مادرم خیلی آسون نبود‏،‏
هیچ فامیلی هم نداشتم‏،‏
ولی تونستم این رو متوجه بشم که پدرم تمام تلاشش رو کرد‏،‏
تا بهم یه خانواده ی کامل بده‏.‏
اون ایستگاه 19 رو به خونمون بدل کرد‏.‏
و همه ی افرادی که زیر سقف اش بودن بچه هاش محسوب می شدن‏.‏
اون سال های زیادی از من در برابر‏،‏
درد ها محافظت کرد و دردهای خودش رو قایم کرد‏،‏
ولی تمام تلاشش رو کرد و تونست افرادی رو به من هدیه بده که‏،‏
از هر برادر و خواهری برام نزدیک تر اند‏.‏
تمام تلاش اش رو کرد‏.‏
و تمام و کمال برام گذاشت‏.‏
دوستش ام داشت‏.‏
پیشم موند‏.‏
هر وقت که می تونست کنارم بود‏،‏
تا این که برای نجاتم‏،‏ مجبور شد تنهام بذاره‏.‏
خدای من‏.‏ حرفت رو باور نمی کردم‏.‏
گفتم که پاک دیوونه شدی‏.‏
خب اگه بخوام منصف باشم‏،‏ مثل دیوونه ها برخورد می کردم‏.‏
حالت خوبه؟
هم آره و هم نه‏.‏
گمونم‏.‏‏.‏‏.‏ حقیقت از سردرگمی بهتره‏.‏
وقتی که بیدار شدم‏،‏ مورفین بهم تزریق کردن‏.‏
نیاز داشتم ولی الان می ترسم‏.‏
می ترسم که باعث بشه باز هم دلم مصرف بخواد‏.‏
می ترسم نتونم خودم رو کنترل کنم‏.‏
باید روی بهبودیم تمرکز کنم‏.‏
با دکتر شپرد صحبت کردم و اون پیشنهاد داد که‏.‏‏.‏‏.‏
من یه کم خلوت کنم‏.‏
می خوای‏.‏‏.‏‏.‏ من نباشم؟
فقط نود روزه‏.‏
باید جلسه ها رو برم‏.‏ خب؟
باید قدم ها رو برم و درست و درمون ترک کنم‏.‏
وقتی تازه هوشیار شدی‏،‏
نباید تصمیم های بزرگ بگیری‏.‏
من می دونستم و خیلی هم هوشیار نبودم‏.‏
و تو‏.‏‏.‏‏.‏ تو داشتی پدرت رو از دست می دادی‏.‏
ازدواج کردنمون خیلی نا به جا بود‏.‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏ یعنی پشیمونی؟
نه‏!‏
نه‏!‏ هیچ وقت هم قرار نیست پشیمون بشم‏.‏
ولی اگه بخوام به مصرف رو نیارم‏،‏ باید یه مدت از هم دور باشیم‏.‏
نود روز‏.‏
آره‏.‏ کاملاً‏.‏‏.‏‏.‏
کاملاً دور از هم‏.‏
دور باشیم ولی هنوز با هم ایم‏،‏ تنها راهی که پاک بمونم همینه‏.‏
‏-‏ می خوای پاک بمونی؟ ‏-‏ آره‏.‏
می خوام یه زندگی خیلی طولانی داشته باشیم‏،‏
و هر لحظه دوست دار تو باشم‏.‏
من دوستت دارم پدر جان‏.‏
همه دوستت داریم‏.‏
و اگه یه چیزی باشه که بخوام بهت بگم اینه که‏،‏
من واقعاً قدردانت هستم‏،‏
چرا که کارت رو به بهترین نحو انجام دادی‏.‏