آنچه گذشت...
اردو از امروز شروع میشه،
این بار منم که با افسانه ی مرد خزه ای،
بچه ها رو می ترسونم.
ساوانا این هتل رو تسخیر نکرده.
می دونیم. آینه بهمون گفت.
روح اینطوری ارتباط برقرار می کنه.
روح الایژا ازمون می خواد برگردیم مزرعه ی خانوادگی من.
باید دلیلش رو بفهمیم.
الایژا نبود که ما رو کشوند اینجا.
اون بود. گریس.
مادر مادر مادربزرگم.
روح تریمونت.
امکان نداره خودش افتاده باشه.
این عادی نیست چه توضیح دیگه ای براش داریم؟.
فقط میشه گفت کار ارواحه.
مامان و بابا اصلا نمی خوان این رو بشنون.
صبر کن، اون بستنی منه؟
این رو میگی؟ آره مجبور شدم بخورمش..
داشت آب میشد.
می تونستی بذاری تو یخچال.
جریان اینا چیه؟
مگه مشخص نیست؟ کار یه نیروی ماوراییه.
تو تمام مدت خونه بودی.
هیچ صدایی نشنیدی؟
مثل صدای جیغ که به دیوارها چنگ میزنه؟
راستش من هیچ صدایی نشنیدم.
خونه ساکتِ ساکت بود.
گریفین، تویی اون پایین؟
آره، اون پشت بودم.
خیلی خب، باشه وقتشه همه تون برین بخوابین،.
این ریخت و پاش رو صبح جمع می کنیم.
اومدیم.
فردا.
گریس.
«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»
: مترجم «محمد گرمسیری»
وایت، هنوز خیلی زوده.
الان تقریبا یه ساعته که منتظرم...
آفتاب طلوع کنه.
روشنایی روز. امنیت.
شایدم نه.
زوئی، بیا اینجا.
خودشه.
روح. اون برگشته.
- !مامان - بابا !
اونجاست.
کلی مه گرفته ولی خبری از روح نیست.
اونجا بود شبح یه پیرزن بود!.
هر دومون دیدیمش.
به نظرمون شاید همون روحی باشه،
که کاغذ دیواری رو پاره کرد.
قبلا درباره ی کاغذ دیواری حرف زدیم.
یه توضیح کاملا منطقی.
ما باور نمی کنیم هیچ توضیحی وجود نداره..
هیچ پیرزنی هم اون بیرون نیست.
فقط دو تا بچه هستن،
که قوه ی تخیل قدرتمندی دارن.
ما رو میگن.
برین طبقه پایین...
و برای خودتون غلات صبحونه بریزین.
ما هم زود میایم پیشتون.
دارن میرن رو مخت، مگه نه؟
آره، یه کم.
می دونی، ذهن می تونه آدم رو گول بزنه.
ارواح هم می تونن حقه بازی کنن.
ببین، دارم بهت میگم...
انگار یه چیزی تو این هتل هست.
یه نفر.
می خواد که از اینجا بریم بیرون.
مامان! بابا بیاین پایین!!
کاغذ دیواری های بیشتری افتاده.
من همیشه خواب های عجیب می بینم.
هیچ معنی خاصی ندارن.
این یکی فرق داشت، خیلی ترسناک بود.
مثل این شلوار.
حس می کنم اگه عطسه کنم پاره میشه،.
پس عطسه نکن.
نقشه رو هم یادت باشه.
به محض اینکه فهمیدیم دیزی نیست،
من وارد میشم خودم رو جای اون میزنم،،
و سعی می کنم بفهمم چرا گریس خواسته برگردیم اینجا.
منم... نقش بچه ی همسایه ی جدید رو بازی می کنم.
نه، کلاهت باید...
اینجوری باشه.
فقط باید یه دستی بهش بکشی.
این چطوره؟
بد نیست.
هارپر، بیا بریم.
اومدم.
مامان! مامان!
دختر جوان، چی شده؟
یه چی تو جنگل داشت تعقیبم می کرد.
یه موجود پوشیده از خز.
چیزی نمونده بود داد بزنم ولی بعدش اون فرار کرد،.
عزیزم، اون سمه تعمیرکارمون،.
اون بیرون خزه های تو مسیر رو تمیز می کرد.
منظورت اینه که اون مرد خزه ایه؟
نه. منظورم اینه که اون اسمش سمه.
خیلی هم سرش شلوغه،
پس بهتره مزاحمش نشی.
گندش بزنن!
دیزی!
زهره ترکم کردی.
صبر کن. تو کی هستی؟
همسایه ی جدیدمون از پایین جاده.
اسمم هریه.
تو همون بچه ای نیستی...
که دیروز اومده بود سرک بکشه؟
همون بچه ای که دو دختر همراهش بودن؟
منم همین رو ازش پرسیدم، ولی اون نیست.
خب... اینا چیه؟
خودت می دونی چیه.
پروژه ی مخصوصم.
صحیح پروژه ی مخصوصت..
اگه ممکنه، این رو بده...
می خوای ماشین زمان بسازی؟
تو بهش گفتی، دیزی؟
آره، یه جورایی.
هنوز تو مراحل طراحیه.
چند تا مشکل داره که باید حلش کنم.
تو به سفر در زمان باور داری، هری؟
با این ایده مشکل ندارم. چرا.
صبر کن ببینم.
مگه تو قرار نبود بری بلوطستان،
گردو جمع کنی؟
کیسه ت کو؟
لباست رو چرا عوض کردی؟
کیسه رو پر کردم.
لباس هام کثیف شدن واسه همین عوض کردم،.
گفتی بلوطستان؟
منظورت، کنار زمین های مسطحه؟
در امتداد حصار...
همونجا که درخت های گردو هستن.
درخت های گردو هری، باید بریم....
منظورت چیه؟ تازه اومدیم.
زود باش.
بعدا می بینمت برادر کوچولوی دیزی،.
سم. سم تریمونت.
می بینمت، هری.
چی کار می کنی؟ کجا می ریم؟
اون بچه می خواد یه ماشین زمان بسازه.
این نمی تونه اتفاقی باشه.
یه کم پیش که از دروازه اومدیم بیرون،
یه حسی بهم می گفت یکی داره نگامون می کنه.
دیزی؟
وای، نه.
این خوب نیست اصلا خوب نیست..
اون پیداش کرده دیزی دروازه رو پیدا کرده!.
و اگه از اقوام تو باشه،
فضولی کردن تو خونشه.
دیزی!
هارپر؟
اینجایی کریستن دیر میاد.،
واسه همین به کمکت تو کافه نیاز دارم.
وقت ندارم برات توضیح بدم.
تو کی هستی؟
اینجا کجاست؟ من...
من نتیجه ی تو هستم و تو در زمان سفر کردی،.
زمان؟
خیلی اومدی به آینده.
خیلی خیلی.
باید جای من باشی منم برمی گردم و یه مدت کوتاه،،
نقش تو رو بازی می کنم اسمم...
هارپر زود باش! دست دست نکن!.
خواهش می کنم. راهی نیست برو! جای من باش.!
کمربند.
سلام، جس.
سلام، کریستن چه خبر؟.
دارم میرم خونه ی جاستین،
بعدش میام کافه.
- .عالیه - ممنون .
ببخشید، ولی دیزی از اون طرف رفت.
رفت کافه تو باید بری پیشش..
یه جورایی این قضیه رو براش توضیح بدی،
و ساعت پنج، برش گردونی اینجا؟
تو هم برمی گردی دهه ی 1930.
نقشه ی اصلی ـمون این بود که خودم رو بزنم جای دیزی.
آخه، چه راهی بهتر از این...
واسه فهمیدن اینکه گریس ازمون چی می خواد، داریم؟
می تونم همین الان بدون فکر شش دلیل برات بیارم.
ساعت پنج دیر نکنی..
کجا بودی؟
من دو برابر وقت گذاشتم تا کارهای خونه رو انجام بدم.
من...
اون خوشگل بود، مگه نه؟
آره.
صندلی راحتیه؟
صندلی راحتی مامان.
بابا کل روز رو اون بالا بوده.
همه چی روبراهه؟
بیا اینجا. بشین.
مادرت، حساب و کتاب بلد بود.
من نمی تونم راهی واسه نجات خودم...
و مزرعه پیدا کنم.
تو نمی خواد نگران چیزی باشی.
می دونی، هر روز بیشتر شبیه مادرت میشی.
هر روز خوشگل تر و باهوش تر میشی.
تو هم مثل مامانت، عاشق اینجایی.
خصوصا اون چشمه ها.
از بس متقاعد شده بود که اون چشمه ها می تونن نجاتش بدن،
به ما هم قبولونده بود.
آره. همینطوره.
تو این اتاق، بیشتر از هر جای دیگه ی خونه، بهش احساس نزدیکی می کنم.
حالا کی تکون می خوره؟
ساعت خاصی از روز؟
زمان خاصی نداره و تا حالا فقط جلوی ما تکون خورده،.
مطمئنین اونی که تو آینه می نوشت،
ساوانا نیست؟
کاملا. رک و راست از روح پرسیدیم،
اونم نوشت: نههههه..
ولی نه اینقدر با شور و هیجان.
خیلی دوست دارم یه نگاه به اون آینه بندازم.
هنوز نمی دونین باباتون کجا مخفیش کرده؟
هیچی نمی دونیم.
ولی همه ی سوراخ سنبه های اینجا رو بلدیم.
من میگم کارمون رو از اتاق سرّی شروع کنیم.
اتاق سرّی از اسمش خوشم میاد..
تو کی هستی؟
بیا تو باغ، هارپر.
مشتری های میز سه کمک لازم دارن. برو.
لبخند بزن.
عصر بخیر چه کمکی می تونم بهتون بکنم؟.
بله، لطفا. میشه واسه من لاته ی بدون کافئین دوبل و بدون کف بیارین؟
منم یه موکای سفید، بدون چربی نیم کافئین و بدون خامه می خورم.
پس شد دو ملاغه...
یعنی... بدون چربی؟
نه. نه. نه یه لاته با کافئین دوبل و بدون کف..
واسه منم بدون چربی.
بله، الان براتون میاره ما رو ببخشید..
به خانم دان یا کس دیگه ای چیزی نگفتی؟
بهشون گفتی واقعا کی هستی؟
- .نه - باشه، باشه. خوبه، این خوبه .
اینجا همه خیلی آشفته و سرشون شلوغه.
آره. سال 2020 هست.
عصر آشفتگی و شلوغی.
ببخشید. من خیلی گیج شدم.
باشه. مثل داستان کتاب برادرت کوچیکته.
تو در زمان سفر کردی.
و اون پناهگاه تو زیرزمین،
یه دروازه ست دری به گذشته،.
یعنی، فکر کنم واسه تو دری به آینده ست، ولی...
تو هم خیلی تند تند حرف می زنی.
ببخشید. هر وقت هیجان زده میشم، تند تند حرف می زنم.
- ...دختری که شبیه منه - هارپر .
اون نتیجه ی منه؟ این ممکن نیست.
بهم اعتماد کن ممکنه،.
بهت اعتماد کنم؟ چطور می تونم؟
من حتی اسمت رو نمی دونم...
اسمم گریفینه گریفین کمبل..
- ...خدای من - دیزی، چی شده؟
حالم خوب نیست.
هارپر؟
ای وای مچمون رو گرفتی!.
داشتیم حرکاتمون رو تمرین می کردیم.
هارپر داره رو دهه ی 1930 تحقیق می کنه،
و قراره بزودی یه جشن تو مدرسه برگزار بشه.
واقعا؟
آره.
آره، به همین زودی ها.
زود باش، دختر کریستن اومد..
می خوام برت گردونم خونه که مشق هات رو بنویسی.
آره. در اون باره...
- درباره ی چی؟ - مشق هاش .
باید واسه امتحان بخونه.
امتحان... تاریخ.
آره، تاریخ.
همه ش جزو اون جریان تحقیقات راجع به دهه ی 1930 هست.
می دونی، بهش گفتم واسه حرکات
و فلش کارت ها و این چیزها کمکش می کنم.
میشه امشب بیاد خونه ی ما؟
می دونی، هارپر همیشه میاد اونجا.
گریفین، تو چرا نمیای خونه ی ما؟ هوم؟
تا جایی که می دونم با فلش کارت میشه همه جا درس خوند،.
از تو ماشین به مامانت زنگ میزنیم.
خیلی خب، باشه. باشه.
نگران نباش، من حلش می کنم.
چی رو حل می کنی؟
معلومه که بابا تو ترسناکترین جای ممکن قایمش می کنه.
باید اول اینجا رو می گشتیم.
هرازگاهی اینجوری می کنه.
فکر می کنیم شاید تو سیم کشی ها باشه.
یا تو آینه.
حالا چه جوری می خوایم روح رو پیدا کنیم؟
کسی رو اون تو نمی بینم.
اگه باهاش حرف بزنیم چی؟
فکر خوبیه می خوای من یه چیزی بگم؟!
خودم یه چیزی میگم.
به نظرتون باید چی بپرسم؟
این رو بگو اگه ساوانا نیستی، پس کی هستی؟...
ولی اینجوری توووو کی هستی؟...
باشه، فهمیدم.
اگه ساوانا نیستی کیییییی،...
شما بچه ها اون پایین هستین؟
اگه آره می دونین که نباید برین،.
- .گیر افتادیم - بدجور .
الان میایم بالا تو بمون، تافر!.
ببین می تونی کاری کنی یه چیزی بنویسه یا نه.
سلام. راستی، من تافرم تو کی هستی؟.
شاید بهتر باشه بپرسم، تو کی بودی؟
باشه. خوشت نمیاد بگم کی هستی بیا با «چرا» امتحان کنیم..
چرا این هتل، این بچه ها و این خانواده رو اذیت می کنی؟
یه حرف بنویس دو حرف، حروف اول..
هر چی باشه خوبه.
وای!
امکان نداره!
تافر!
بهش گفته بودم یه راست بیاد خونه.
تافر! بیا پایین!
هارپر، میشه بری بالا و برادرت رو بیاری؟
ده به یک شرط می بندم به جای نوشتن مشقش،
داره اینترنتی یه فیلم ترسناک می بینه.
چشم، خانم.
خانم؟
مادر؟
همون مامان خوبه همیشه همینطوری بوده..
گریفین، اینجا چه خبره؟
همونطور که گفتم،
این بخشی از کلاس تاریخشه.
هارپر بدجوری تو نقشش فرو رفته.
دل به کار داده.
واسه شام هیچی نداریم.
می دونی، اگه امکان داره،
میشه به هارپر و تافر بگی من رفتم سوپر مارکت؟
تاکو می خوری؟
عالیه من عاشق تاکو هستم!.
البته، احتمالا دهه ی 1930، تاکو نداشتن،
ولی مطمئنم هارپر یه لقمه ی چپشون می کنه.
آره.
اونم یه هنرمنده.
این باباشه؟
گمونم.
وقتی کوچیک تر بود، باباش فوت کرد.
مثل مادر من.
- گریس؟ - بله .
گریس.
گمونم همونطور که من دلتنگ مادرم میشم،
هارپر هم دلتنگ پدرش میشه.
ببین، مامان هارپر الان رفت سوپر مارکت.
این بهترین فرصته که برت گردونیم به 1930.
ولی باید همین حالا راه بیفتیم.
بیا.
بریم، باشه.
آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
نمی تونم اینجا گیر بیفتم.
قبلا این تو یه کریستال بود.
ظاهرا اینجا تو نقش هارپر گیر افتادی.
هارپر جای تو رو پر می کنه.
دارین چه بازی ای می کنین؟
سعی داریم با روحی که،
کاغذ دیواری رو پایین کشید، ارتباط برقرار کنیم.
گریس، تویی؟
امکان نداره!
دوستم ساوانا الان برام یه عکس فرستاد.
همون مرد تعمیرکار تو سال 1962 هست.
سم؟ برادرم؟
خودشه! همون زنی که از پشت پنجره دیدیم.
یه زن تو خانواده مون، اتفاقات رو قبل از اینکه رخ بدن، می بینه.
اتفاقات بد. خیلی بد.