آنچه در قسمت قبل ...اسرار سولفور اسپرینگز دیده اید
ساوانا !تحمل کن، ما داریم میام!
گریفین، باید بریم .دریچه گیر کرده.
متوجه شدم اشتباه می کردم که در مورد پدرت حرف نمی زدم.
چه جوری با هم دیگه آشنا شدین؟ توی کمپ تریمانت.
،و دستش رو جلو آورد و گفت
«.سلام، من کریس هستم»
.ما این بیرون خوابیده بودیم
ولی بعد از اینکه خوابم برد .اون دزدکی رفت بیرون،
.پس منم رفتم اونجا
.تا اینکه یه صدایی شنیدیم .من زدم به چاک
،و دیگه هیچ خبری ازش نداشتم .تا صبح فرداش
گریفین، نیگاه کن.
این ساواناـست؟
در سال 1962.
. ما باید برگردیم. همین الان
- .هارپر، ما داریم میریم - چی؟
- ...اگه می تونستیم ساوانا رو پیدا کنیم - خب می تونی بمونی .
ولی دروازه هر بار فقط می تونه ...ما رو سی سال عقب ببره، پس،
شاید یه راهی باشه که بتونیم کنترل ـش کنیم.
بریم ببینیم چی دستگیرمون میشه.
ایول.
شماره ای که بالا پیدا کردیم،
رو وارد کن.
این ساوانا ـست.
و سعی داره کمک ـمون کنه که پیداش کنیم.
پس...
حالا چی کار کنیم؟
فکر کنم باید فشارش بدیم.
و - و- وایستا!
از کجا معلوم یه وقت نزنه...
صورت ـمون رو ذوب کنه یا همچین چیزی؟
چون این ساواناـست که داره ما رو راهنمایی می کنه.
اون ازمون می خواد نجات ـش بدیم .نمی خواد صورت ـمون رو ذوب کنه،
آره، به نکته خوبی اشاره کردی.
واو.
مثل یه قفل رمزدار عجیب غریب می مونه.
1‐9‐9‐0.
وایستا. فهمیدم.
اعداد رومی 1990..
ما هر بار فقط می تونیم از اونجایی که هستیم،
سی سال به عقب برگردیم، درسته؟
- درسته - پس ...
پس شاید این شماره گیر کوچولو بهمون این اجازه رو میده،
هر سالی رو که می خوایم انتخاب کنیم.
باشه، آه، سال 1962 رو امتحان کن.
اون عکسی که توش ساوانا رو دیدم؟
توی اون سال گرفته شده بود.
باید همون جایی باشه که ازمون می خواد بریم.
شش و دو.
این 1962 هستش.
هیچ اتفاقی نیفتاد.
حیف شد.
آخه فرضیه خیلی خوبی بود.
واو، هیچ وقت قدرت نینجا در قفس رو دست کم نگیر.
آماده آخرین سفر هستی؟
منظورم، قبل از برگشتن ـت به شیکاگوئه.
بریم تو کارش.
«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» مترجم: احمد پیله ور
بابا، اگه ازم می خوای اعتراف کنم که اینجا اومدنم اشتباه بوده...
باشه قبول ـه، اشتباه بوده.
هنوز دارم با شرکت حمل اثاثیه صحبت می کنم،
ولی فکر کنم آخر هفته شیکاگو باشیم.
اگه دوست داری می تونم از دوشنبه کارم رو توی شرکت شروع کنم.
آره، خواسته خودم ـه.
چون این بهترین چیز برای خونواده ام،
و خودم ـه.
حق با تو بود، بابا.
همیشه حق با توئه.
حدس می زنم اون عکس های قدیمی،
قراره برگردن، به پارکینگ، هان؟
خب، لزومی نداره.
اگه دوست داری می تونیم با همدیگه نگاه ـشون کنیم.
واقعا؟
چون من یه سری سوال دارم.
خب، بپرس.
من داشتم به این یکی...
فکر می کردم.
اوه، آره.
اون روز رو خوب یادمه.
این پونتیاک جی.تی.اُ باباست درسته؟
آره، قبل از اینکه تو و خواهرت به دنیا بیاین،
اون ماشین زرد همه کس ـش بود.
یهو تصمیم گرفت بفروشش.
و هیچ وقت دلیلش رو بهم نگفت.
پس... این اون ماشینی بود که وقتی...
ایرادی نداره.
می تونیم در موردش حرف بزنیم.
هارپر گفت بابا عادت داشت برای رانندگی به اطراف تریمانت بره..
و اون روز صبح .تصادف می کنه...
درسته.
گوش کن...تاف...
مامان...
ایرادی نداره.
واسه منم سخت ـه.
ولی درک می کنم منظور ـت چیه.
همیشه توی اون مکان اتفاقات بدی میفته.
واو.
پس این سال 1962 هست ـش.
اون ماشین های قدیمی رو نیگاه کن.
آره، و اون مدل موها خیلی باحالن.
اون لباس ها.
امیدوارم خیلی اینجا کارمون طول نکشه.
آره، منم همین طور.
اینجا خیلی شلوغ ـه.
واقعا فکر می کنی ساوانا این اطراف باشه؟
نمی دونم.
شاید باید از یه نفر بپرسیم.
می تونم کمک ـتون کنم بچه ها؟
آم، آره، راستش،
دنبال یکی از دوستامون می گردیم.
آیا دوست ـتون توی هتل اقامت داره؟
نـ... می دونم.
شاید.
بهت که گفتم .این کار رو به تو می سپارم، گریگ.
متاسفم .ولی باید اینجا رو ترک کنید،
- چی؟ چرا؟ - بیا بریم .
نه. شاید ساوانا اونجا باشه.
آقا، شما متوجه نیستید .این قضیه خیلی مهمه.
بریم، گریفین.
داری میگی که ما نمی تونیم بریم تو؟
نه.
دارم میگم اون نمی تونه بره تو.
چی؟ چرا؟ مگه اون چی کار کرده؟
موضوع این نیست که من کاری کردم، فهمیدی؟
موضوع رنگ پوستم ـه.
حالا، بیا بریم.
اوه، نه.
امکان نداره .شما نمی تونید یه همچین کاری کنید.
اون بهترین دوستم ـه.
خوش به حالت، بچه جون ...حالا، لطفا.
برید.
این دیوونگی ـه.
- منظورم اینه، باورت میشه؟ - آره !
من باورم میشه، گریفین.
دور و برت رو نیگاه کن.
ببین چه سالی هستیم.
آره اون موقع ها اینجوری بود،
و تا همین اواخر هم همین جوری بوده.
آخه اصلا متوجه نمی شم چه جوری می تونی اینقدر آروم باشی.
مطمئن اصلا آروم نیستم.
فقط این قضیه چیزی نیست که تو بتونی درکش کنی.
آره، می دونم ...ببخشید. فقط.
- دلت نمی خواد برگردی خونه؟ - دوست دارم هرچه زودتر برگردم .
- .ولی تا ساوانا رو پیدا نکردیم بر نمی گردم - هری؟ هرمیون؟
شماها اینجایید چه جوری من رو پیدا کردین؟!
باور کن، اصلا آسون نبود.
واقعا وقت واسه توضیح دادن نداریم.
ما یه درخواست بزرگ ازت داریم.
ساوانا، عزیزم.
فراموش که نکردی اون حوله ها رو با خودت بیاری پای چشمه؟
آره، انجام دادم،
ولی بازم می خوایم.
ضمنا، اینا دوستام هستن ...هری و هرمیون، از،
کمپ تابستونه قدیمی ـم.
خب، از آشنایی با جفت ـتون خوش وقتم.
هی، امکانش هست که یه کم زودتر استراحت ـم رو شروع کنم؟
می خوام بهشون خونه درختی رو نشون بدم.
باشه، ولی خیلی معطل نکنی.
ممنونم، مامان.
بیاین دنبالم.
مامان؟
و مطمئنی اون نقطه اینجا بود؟
البته که مطمئنم.
ما این نقشه رو با هم کشیدیم یادت هست؟،
این باور نکردنی ـه.
دوازده تا نقطه سرد...
نه. هیچ بخار سرمایی نیست.
تو که فکر نمی کنی ساوانا ازمون مخفی شده باشه، نه؟
نمی دونم، شاید.
- ...یا اگه - چیه؟
اگه از تسخیرمون دست برداشته باشه،
چون به اون چیزی که می خواسته رسیده، چی؟
منظورت چیه؟
خب، ما داریم بر می گردیم شیکاگو.
شاید از اینکه دوباره اینجا واسه خودش تنها میشه خوشحاله.
واو.
امیدوارم موضوع این نباشه.
چطور ممکنه ساوانا از ما خوشش نیاد؟
ما که طرفدار پروپاقرص ـش هستیم.
وقتی توی سال 1960 درخت روی دریچه افتاد،
من برگشتم تریمانت تا از طوفان فرار کنم.
و صبح روز بعدش، رفتم بیرون،
و اولین کسی که دیدم،
خانم خیلی خون گرمی به اسم کارولین بود.
اون خانم ـه که دیدم ـش؟
مامانت؟ به نظر آدم واقعا خوبی می آمد.
اون بهترین ـه.
یه جورایی بهترین کسی هستش که تا حالا دیدم.
و وقتی اون و شوهرش، ری،
بابام،
فهمیدن من پرورشگاهی هستم،
بهم یه جایی واسه موندن دادن.
و یه چیز دیگه رو می دونستید؟ ما یه خونواده هستیم!
- خونواده واقعی؟ - آره .
از ماه قبل فرزندخوندگی ـم رسمی شد.
حتی واسه جشن گرفتن این ماجرا این خونه درختی رو واسم ساختن.
پس ماجرا این خونه درختی از اینجا شروع شد.
آره، من همیشه حس می کردم بهش یه ارتباطی دارم.
- .و حالا چراش رو می دونم - این عالی ـه، ساوانا .
اوه، آره. داشت یادم می رفت.
شما گفتین که یه خواهش ازم دارین؟
اوه، درسته، آره. آم...
- ...خب - آه، اولین چیزی که باید بدونی اینه که...
ما اون قدرها هم باهات صادق نبودیم.
آره. در واقع اسم ما هری و هرمیون نیست.
- .من گریفین هستم - هارپر هستم .
ما از .آینده اومدیم...
منم همین طور، یادتونه؟
آره، ولی ما از آینده دورتر اومدیم.
2020.
2020?
واقعا؟
فکر کنم بدونم چه شکلی ـه.
کوله پشتی جهشی؟ ربات؟
کلی وسایل باحال هست.
بن کمپبل بابای من ـه.
- ببخشید چی شد؟ - بن؟ دوست ـت؟
- دوست دوره کمپ ـت؟ - آ-هان .
اون یارو بچه داره؟
- .امکان نداره - آره .
آره، و مامان من هم جسیکا کارلتون هستش.
جس؟
چه جوری ممکنه؟
تو خیلی باحالی .ولی مامانت خیلی باحال... نبود،
خبر خوب اینه که اون مهربون ـتر شده.
و بن؟ اون چی کار می کنه؟
خب، راستش...
از وقتی که تو غیبت زد...
بابام بدجور احساس گناه می کنه.
چرا؟
خب... راستش امیدوار بودم تو بتونی جواب این سوال رو بدی.
حتی بعد از سی سال .هنوزم درگیر این قضیه هستن،
و تنها اون نیست که این جوره.
مامان منم همین جوره.
خدای من. واقعا متاسفم.
ایرادی نداره. هنوزم یه راهی هست که بشه بهشون کمک کرد.
البته! فقط لب تر کنید.
منظورم اینه که تا وقتی که ازم نخواین...
ازت می خوایم که باهامون به دریچه بیای.
ببینید، ای کاش می تونستم،
ولی نمی تونم اینجا رو ترک کنم.
منظورم اینه، هیچ وقت نمی تونم.
حالا یه خونواده دارم.
ولی اونا حتی متوجه نمیشن که رفتی.
تو می تونی امشب دزدکی بیای و یه ساعت بعد هم برگردی.
- .ما همیشه این کار رو می کنیم - و هیچ وقت گیر نیفتادین؟
نه، هیچ وقت.
منظورم اینه که .تقریبا هیچ وقت گیر نیفتادیم،
و اگه دوباره یه مشکلی پیش اومد چی؟
مثل افتادن شاخه اون درخت.
ممکنه واسه همیشه گیر بیفتم.
خب، آم...
خواهش می کنم درکم کنید.
برای اولین بار توی زندگی ـم،
مامان و بابایی دارم که دوستم دارن.
اگه اونا رو از دست بدم...
اون وقت...
گریفین، حق با اون ـه.
- .این فکر خوبی نیست - آه، فکر خوبی نیست؟
آهای؟
شیکاگو؟
اون چیه؟
مامانم ـه.
وقت شام ـه شما هم می خواین بیاین؟.
ما غذای آماده داریم، که واقعا منجمد شده هستن،
و می شینی و جلوی تلویزیون می خوری.
ممنونم، ولی ما باید برگردیم،
و سعی کنیم یه نقشه دیگه بکشیم.
ببین... من متاسفم، گریفین.
از ته دلم می گم.
ولی این تنها فرصت منه.
توی یه خونواده.
درک می کنم.
و واست خوشحالم.
واقعا میگم.
بهتر که برم.
امیدوارم با والدین ـتون خوش باشین.
تو هم همین جور .خداحافظ، ساوانا.
چیه؟
من یه فکری دارم.
این دیگه جا نداره باید یکی دیگه رو پر کنیم .این یکی خیلی سنگین شده.
مامان! بابا!
باورتون نمیشه!
- چی شده؟ - همه نقاط سرد از بین رفته !
ساوانا دست از تسخیر هتل برداشته.
آهان.
پس این کلاهی که من امروز صبح پشت مبل پیدا کردم...
فکر کنم دیگه بهش نیازی ندارم.
شاید دیگه مجبور نباشیم از اینجا بریم.
خب، در عین حالی که خوشحالم از شر این کلاه راحت شدم...
با این وجود باید بریم.
ولی نه بخاطر روح.
شما می دونید که این جور چیزا واقعی نیستن، درسته؟
واقعا؟ پس چرا انگار از اون چیزی...
که توی آینه دیده بودی می ترسیدی؟
حالا واقعا اون چی بود؟
اون... یه، خطای دید بود.
برادرتون گم شده بود،
و گاهی وقت ها استرس باعث میشه آدم...
فکر کنه یه چیزایی دیده.
به هر حال، دیگه این ماجرا گذشته، باشه؟
و شما دوتا هم هنوز کلی وسیله،
توی ایوان پشتی دارید که باید جمع کنید.
پس، بجنبین .بیان شروع کنیم،
باشه.
- هارپر؟ - آقای کمپبل باید سریعا باهام بیاین .
- چی شده؟ - قضیه گریفین ـه .
ما رفته بودیم توی اون خونه درختی قدیمی.
که اون افتاد.
گریفین...
نه، بابا، بابا، من چیزیم نیست.
من خوبم.
مطمئنی؟
- .هارپر گفت که افتادی - آره .
آره، فکر کنم باد من رو انداخت پایین.
اصلا، شما دوتا اون بالا چی کار می کردین؟
ما... فقط داشتیم می گشتیم.
آره.
امکان نداره!
بابا؟
چی شده؟
من...
باورم نمیشه.
من می دونم چه اتفاقی واسه ساوانا افتاده.
«بن عزیز».
«،ببخشید که پیچوندم ـت»
«.ولی یه مدت بود که به فرار کردن، فکر می کردم »
«،من از اونجا رفتم تا بتونم یه خونواده پیدا کنم»
«.و بر نمی گردم»
«،می دونم خیلی ها وقتی بفهمن من رفتم »
«،وحشت زده میشن»
«.ولی نمی خواستم تو هم یکی از اونا باشی»
مراقب خودت باش، و سعی کن نذاری» «.بابات ناامیدت کنه
«.به زودی همه ـمون بزرگ میشیم»
«.دوست دار تو، ساوانا»
«.پی نوشت: و فکر نکن فرار کردن کار ترسوهاست»
«.منم، فرار کردم»
«.من به مسیرم ادامه میدم»
«.ها-ها-ها»
این مثل یه معجزه ـست.
دقیقا ...پس باید بپرسم.
از کجا باید بدونیم که این واقعا از طرف اونه؟
باحالترین قسمتش همین جاست.
این داخل یه قوطی قهوه قدیمی بوده،
من و ساوانا عادت داشتیم این جوری به هم پیام بدیم.
باورم نمیشه همه این سال ها اون زنده بوده.
شگفت انگیزه.
بعد از این همه سال...
نگرانی، احساس گناه.
هیچ کس کاری نکرده بود.
اون خودش فرار کرد.
متاسفم، بن.
- .نباید تو رو سرزنش می کردم - هی بی خیال ،
ما بچه بودیم.
باورش سخته که اون...
که اون...
اون بیرون توی دنیا، یه گوشه ای داره...
درست مثل ما.
- !جواب داد - می دونم .
هیچ وقت بابام رو اینقدر خوشحال ندیده بودم.
مامان منم همین جور، انگار همه چیز دوباره روبراه شد.
آره.
بجز این که، آه .هنوزم باید برگردم شیکاگو،
- .بعدا می بینمت - آره، به جز این قسمتش .
هارپر، زودباش .ما داریم میریم،
الان میام.
گوش کن، یه چیزی قبلا گفتی،
که غافل گیرم کرد.
واقعا؟ خب چی بود؟
تو گفتی من بهترین دوستتم.
اوه، آم، آره.
آه، خب به خاطر این بود که، آه...
واقعا...هستی.
یه جورایی هستی.
مگه عجیب بوده؟
راستش، این بهترین چیزی بوده که تا حالا گفتی.
می دونی، من اون خونه درختی قدیمی رو پاک فراموش کرده بودم.
چون کسی از حضورم تو اونجا استقبال نمی کرد.
آخه چرا؟
اون دخترهای بدجنسی که در موردشون بهت گفتم رو یادته؟
من یکی از اونا بودم.
- !تو؟ نه بابا - آره، این واقعیت ـه .
هنوزم باورم نمیشه که شماها تونستین اون یادداشت رو پیدا کنید.
آره.
دیدن قیافه آقای کمپبل وقتی داشت اون رو می خوند،
واقعا من رو به فکر فرو برد.
در مورد چی؟
که چی جوری یه اتفاق بد توی گذشته،
توی یه لحظه، می تونه همه چیز رو عوض کنه.
مطمئنی فقط داریم در مورد ساوانا حرف می زنیم؟
فکر کنم نه.
منظورم اینه که،
تا حالا به این فکر کردی که اگه بابا توی اون تصادف
کشته نشده بود الان اوضاع چه جوری بود؟
هوم. قبلا همیشه بهش فکر می کردم.
به نظرت اگه می شد برگردیم عقب و همه چیز رو عوض کنیم فوق العاده نبود؟
البته که فوق العاده بود.
این بهترین اتفاق ممکن بود.
سلام.
تو حالت خوبه؟
آره، فقط، آه، روزی عجیبی بود،
همین و بس.
تو چه خبر؟
هیچی، آم...
من داشتم به این قضیه سفر در زمان فکر می کردم.
به چه چیزیش فکر می کردی؟
خب، به این که ساوانا حالش خوبه.
.ما به والدین ـمون کمک کردیم
و حالا من دارم برمی گردم شیکاگو،
شاید باید یه بلایی سر اون رادیو بیاریم،
.تا کسی دیگه نتونه ازش استفاده کنه
هارپر؟
آره، ببخشید.
آه، نه، حق با توئه.
این... یه جورایی یه مسئولیت بزرگ ـه.
پس باهام موافقی؟
حتما، ولی چرا برای تصمیم گیری بهتر این کار رو برای فردا نذاریم؟
و صبح در موردش حرف بزنیم؟
.آره. آره، به نظرم فکر خوبیه
- .شب بخیر هارپر - شب بخیر، گریفین .
اوه، ممنونم.
می دونی چیه،
میگن دومین اتفاق استرس زا که یه آدم می تونه،
باهاش مواجه بشه، اثاث کشی ـه.
و اولیش هم اینه که، بخوای توی یه ماه دو بار این کار رو انجام بدی.
آره، شاید این کار خیلی سختی باشه.
من به اثاث کش ها زنگ می زنم .و میگم هفته دیگه بیان،
اینم یه نظره.
یا...
می تونی بهشون بگی اصلا نیان.
تو...شوخیت گرفته، درسته؟
نه. جدی میگم.
اگه بمونیم چی؟
واقعا؟
شنیدم که پای تلفن به پدرت چی می گفتی.
نمی خوام تن به کاری بدی که دوستش نداری.
ضمنا...
بچه ها اینجا رو دوست دارن.
می دونم.
آره، ولی توی تصمیم های مثل این خواسته من به تنهایی مهم نیست...
خواسته من هم همینه.
فکر کنم، حس و حال پروژه بازسازی رو داشته باشم.
منم همین جور.
- می خوای به بچه ها بگی؟ - نه، بذار بخوابن .
صبح سوپرایزشون می کنیم.
هارپر؟
نمی دونستم بیدار شدی.
مامان، آه، آره.
- ...فقط می خواستم - ایرادی نداره، عزیزم .
دیگه نمی خواد این قضیه رو ازم قایم کنی.
درک می کنم که دوست داری بری بابات رو ببینی.
مخصوصا امروز.
اگه دوست داری می تونم برسونمت به قبرستون.
راستش ...یه جورایی امیدوار بودم،
ایرادی نداره.
باشه واسه دفعه دیگه، هان؟
اوه، فقط یه لطفی در حقم بکن.
بفرما؟
سلام من رو هم بهش برسون، باشه؟
قول میدم.
چی شده؟
می خوای بهش بگی؟
برنامه عوض شده، گریف.
ما تصمیم گرفتیم بمونیم.
وایستا، چی؟
منظورت اینه که بر نمی گردیم شیکاگو؟
نه. و تو که با این قضیه مشکلی نداری، درسته؟
شوخیت گرفته؟ این خبر عالی بود!
واو!
ببخشید.
وایستا، باید به هارپر زنگ بزنم.
پس بهش زنگ بزن.
- .خب، فکر کنم با این کارمون روز یه نفر رو ساختیم - آره .
تو کجایی؟ فکر کنم قرار بود با هم حرف بزنیم.
اوه، خب، یه خبر عالی واست دارم،
پس به محض اینکه تونستی بهم زنگ بزن.
- گریفین، این خبر رو شنیدی؟ - قرار نیست اثاث کشی کنیم !
آره .مامان و بابا بهم گفتن!
هی، گریف. من داشتم وسایل رو در می آوردم،
و یهو حس گیتار زدنم گل کرد.
- نظرت چیه؟ - آره! آره، حتما .
خیلی خب بهتون خوش بگذره.
بیا بریم پایین. مامان داره کلوچه موزی درست می کنه.
آره، عالیه .و ما می مونیم!
آره انگار بهترین روز عمرمون ـه.
حالا اگه فقط بتونیم ساوانا رو برگردونیم دیگه عالی میشه.
بوش که خوبه مگه نه؟.
هی! وایستا!
سلام، چی شده؟ کمک می خوای؟
آنچه در قسمت بعد ...اسرار سولفور اسپرینگز خواهید دید
- داری چی کار می کنی؟ - هیس .
این خودبخود شروع به حرکت کرده.
مثل این بود که داره به یه جایی میره،
.انگار داشت مسیر رو بهم نشون می داد
سلام، بروبچ.
- دلتون برام تنگ شده بود؟ - ساوانا؟
.خب، اگه اون روح من نیستم پس فکر می کنید کیه؟
متوجه شدم اون شماره گیر روی رادیو
روی سال 2011 تنظیم شده،
اون سالی که بابات فوت شد.
اوه، تو که نمی خوای از جاده بایو بری.
به جاش باید از شوگر هیل» بری».
مراقب باش!
آنچه در قسمت قبل ...اسرار سولفور اسپرینگز دیده اید
ساوانا !تحمل کن، ما داریم میام!
گریفین، باید بریم .دریچه گیر کرده.
متوجه شدم اشتباه می کردم که در مورد پدرت حرف نمی زدم.
چه جوری با هم دیگه آشنا شدین؟ توی کمپ تریمانت.
،و دستش رو جلو آورد و گفت
«.سلام، من کریس هستم»
.ما این بیرون خوابیده بودیم
ولی بعد از اینکه خوابم برد .اون دزدکی رفت بیرون،
.پس منم رفتم اونجا
.تا اینکه یه صدایی شنیدیم .من زدم به چاک
،و دیگه هیچ خبری ازش نداشتم .تا صبح فرداش
گریفین، نیگاه کن.
این ساواناـست؟
در سال 1962.
. ما باید برگردیم. همین الان
- .هارپر، ما داریم میریم - چی؟
- ...اگه می تونستیم ساوانا رو پیدا کنیم - خب می تونی بمونی .
ولی دروازه هر بار فقط می تونه ...ما رو سی سال عقب ببره، پس،
شاید یه راهی باشه که بتونیم کنترل ـش کنیم.
بریم ببینیم چی دستگیرمون میشه.
ایول.
شماره ای که بالا پیدا کردیم،
رو وارد کن.
این ساوانا ـست.
و سعی داره کمک ـمون کنه که پیداش کنیم.
پس...
حالا چی کار کنیم؟
فکر کنم باید فشارش بدیم.
و - و- وایستا!
از کجا معلوم یه وقت نزنه...
صورت ـمون رو ذوب کنه یا همچین چیزی؟
چون این ساواناـست که داره ما رو راهنمایی می کنه.
اون ازمون می خواد نجات ـش بدیم .نمی خواد صورت ـمون رو ذوب کنه،
آره، به نکته خوبی اشاره کردی.
واو.
مثل یه قفل رمزدار عجیب غریب می مونه.
1‐9‐9‐0.
وایستا. فهمیدم.
اعداد رومی 1990..
ما هر بار فقط می تونیم از اونجایی که هستیم،
سی سال به عقب برگردیم، درسته؟
- درسته - پس ...
پس شاید این شماره گیر کوچولو بهمون این اجازه رو میده،
هر سالی رو که می خوایم انتخاب کنیم.
باشه، آه، سال 1962 رو امتحان کن.
اون عکسی که توش ساوانا رو دیدم؟
توی اون سال گرفته شده بود.
باید همون جایی باشه که ازمون می خواد بریم.
شش و دو.
این 1962 هستش.
هیچ اتفاقی نیفتاد.
حیف شد.
آخه فرضیه خیلی خوبی بود.
واو، هیچ وقت قدرت نینجا در قفس رو دست کم نگیر.
آماده آخرین سفر هستی؟
منظورم، قبل از برگشتن ـت به شیکاگوئه.
بریم تو کارش.
«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» مترجم: احمد پیله ور
بابا، اگه ازم می خوای اعتراف کنم که اینجا اومدنم اشتباه بوده...
باشه قبول ـه، اشتباه بوده.
هنوز دارم با شرکت حمل اثاثیه صحبت می کنم،
ولی فکر کنم آخر هفته شیکاگو باشیم.
اگه دوست داری می تونم از دوشنبه کارم رو توی شرکت شروع کنم.
آره، خواسته خودم ـه.
چون این بهترین چیز برای خونواده ام،
و خودم ـه.
حق با تو بود، بابا.
همیشه حق با توئه.
حدس می زنم اون عکس های قدیمی،
قراره برگردن، به پارکینگ، هان؟
خب، لزومی نداره.
اگه دوست داری می تونیم با همدیگه نگاه ـشون کنیم.
واقعا؟
چون من یه سری سوال دارم.
خب، بپرس.
من داشتم به این یکی...
فکر می کردم.
اوه، آره.
اون روز رو خوب یادمه.
این پونتیاک جی.تی.اُ باباست درسته؟
آره، قبل از اینکه تو و خواهرت به دنیا بیاین،
اون ماشین زرد همه کس ـش بود.
یهو تصمیم گرفت بفروشش.
و هیچ وقت دلیلش رو بهم نگفت.
پس... این اون ماشینی بود که وقتی...
ایرادی نداره.
می تونیم در موردش حرف بزنیم.
هارپر گفت بابا عادت داشت برای رانندگی به اطراف تریمانت بره..
و اون روز صبح .تصادف می کنه...
درسته.
گوش کن...تاف...
مامان...
ایرادی نداره.
واسه منم سخت ـه.
ولی درک می کنم منظور ـت چیه.
همیشه توی اون مکان اتفاقات بدی میفته.
واو.
پس این سال 1962 هست ـش.
اون ماشین های قدیمی رو نیگاه کن.
آره، و اون مدل موها خیلی باحالن.
اون لباس ها.
امیدوارم خیلی اینجا کارمون طول نکشه.
آره، منم همین طور.
اینجا خیلی شلوغ ـه.
واقعا فکر می کنی ساوانا این اطراف باشه؟
نمی دونم.
شاید باید از یه نفر بپرسیم.
می تونم کمک ـتون کنم بچه ها؟
آم، آره، راستش،
دنبال یکی از دوستامون می گردیم.
آیا دوست ـتون توی هتل اقامت داره؟
نـ... می دونم.
شاید.
بهت که گفتم .این کار رو به تو می سپارم، گریگ.
متاسفم .ولی باید اینجا رو ترک کنید،
- چی؟ چرا؟ - بیا بریم .
نه. شاید ساوانا اونجا باشه.
آقا، شما متوجه نیستید .این قضیه خیلی مهمه.
بریم، گریفین.
داری میگی که ما نمی تونیم بریم تو؟
نه.
دارم میگم اون نمی تونه بره تو.
چی؟ چرا؟ مگه اون چی کار کرده؟
موضوع این نیست که من کاری کردم، فهمیدی؟
موضوع رنگ پوستم ـه.
حالا، بیا بریم.
اوه، نه.
امکان نداره .شما نمی تونید یه همچین کاری کنید.
اون بهترین دوستم ـه.
خوش به حالت، بچه جون ...حالا، لطفا.
برید.
این دیوونگی ـه.
- منظورم اینه، باورت میشه؟ - آره !
من باورم میشه، گریفین.
دور و برت رو نیگاه کن.
ببین چه سالی هستیم.
آره اون موقع ها اینجوری بود،
و تا همین اواخر هم همین جوری بوده.
آخه اصلا متوجه نمی شم چه جوری می تونی اینقدر آروم باشی.
مطمئن اصلا آروم نیستم.
فقط این قضیه چیزی نیست که تو بتونی درکش کنی.
آره، می دونم ...ببخشید. فقط.
- دلت نمی خواد برگردی خونه؟ - دوست دارم هرچه زودتر برگردم .
- .ولی تا ساوانا رو پیدا نکردیم بر نمی گردم - هری؟ هرمیون؟
شماها اینجایید چه جوری من رو پیدا کردین؟!
باور کن، اصلا آسون نبود.
واقعا وقت واسه توضیح دادن نداریم.
ما یه درخواست بزرگ ازت داریم.
ساوانا، عزیزم.
فراموش که نکردی اون حوله ها رو با خودت بیاری پای چشمه؟
آره، انجام دادم،
ولی بازم می خوایم.
ضمنا، اینا دوستام هستن ...هری و هرمیون، از،
کمپ تابستونه قدیمی ـم.
خب، از آشنایی با جفت ـتون خوش وقتم.
هی، امکانش هست که یه کم زودتر استراحت ـم رو شروع کنم؟
می خوام بهشون خونه درختی رو نشون بدم.
باشه، ولی خیلی معطل نکنی.
ممنونم، مامان.
بیاین دنبالم.
مامان؟
و مطمئنی اون نقطه اینجا بود؟
البته که مطمئنم.
ما این نقشه رو با هم کشیدیم یادت هست؟،
این باور نکردنی ـه.
دوازده تا نقطه سرد...
نه. هیچ بخار سرمایی نیست.
تو که فکر نمی کنی ساوانا ازمون مخفی شده باشه، نه؟
نمی دونم، شاید.
- ...یا اگه - چیه؟
اگه از تسخیرمون دست برداشته باشه،
چون به اون چیزی که می خواسته رسیده، چی؟
منظورت چیه؟
خب، ما داریم بر می گردیم شیکاگو.
شاید از اینکه دوباره اینجا واسه خودش تنها میشه خوشحاله.
واو.
امیدوارم موضوع این نباشه.
چطور ممکنه ساوانا از ما خوشش نیاد؟
ما که طرفدار پروپاقرص ـش هستیم.
وقتی توی سال 1960 درخت روی دریچه افتاد،
من برگشتم تریمانت تا از طوفان فرار کنم.
و صبح روز بعدش، رفتم بیرون،
و اولین کسی که دیدم،
خانم خیلی خون گرمی به اسم کارولین بود.
اون خانم ـه که دیدم ـش؟
مامانت؟ به نظر آدم واقعا خوبی می آمد.
اون بهترین ـه.
یه جورایی بهترین کسی هستش که تا حالا دیدم.
و وقتی اون و شوهرش، ری،
بابام،
فهمیدن من پرورشگاهی هستم،
بهم یه جایی واسه موندن دادن.
و یه چیز دیگه رو می دونستید؟ ما یه خونواده هستیم!
- خونواده واقعی؟ - آره .
از ماه قبل فرزندخوندگی ـم رسمی شد.
حتی واسه جشن گرفتن این ماجرا این خونه درختی رو واسم ساختن.
پس ماجرا این خونه درختی از اینجا شروع شد.
آره، من همیشه حس می کردم بهش یه ارتباطی دارم.
- .و حالا چراش رو می دونم - این عالی ـه، ساوانا .
اوه، آره. داشت یادم می رفت.
شما گفتین که یه خواهش ازم دارین؟
اوه، درسته، آره. آم...
- ...خب - آه، اولین چیزی که باید بدونی اینه که...
ما اون قدرها هم باهات صادق نبودیم.
آره. در واقع اسم ما هری و هرمیون نیست.
- .من گریفین هستم - هارپر هستم .
ما از .آینده اومدیم...
منم همین طور، یادتونه؟
آره، ولی ما از آینده دورتر اومدیم.
2020.
2020?
واقعا؟
فکر کنم بدونم چه شکلی ـه.
کوله پشتی جهشی؟ ربات؟
کلی وسایل باحال هست.
بن کمپبل بابای من ـه.
- ببخشید چی شد؟ - بن؟ دوست ـت؟
- دوست دوره کمپ ـت؟ - آ-هان .
اون یارو بچه داره؟
- .امکان نداره - آره .
آره، و مامان من هم جسیکا کارلتون هستش.
جس؟
چه جوری ممکنه؟
تو خیلی باحالی .ولی مامانت خیلی باحال... نبود،
خبر خوب اینه که اون مهربون ـتر شده.
و بن؟ اون چی کار می کنه؟
خب، راستش...
از وقتی که تو غیبت زد...
بابام بدجور احساس گناه می کنه.
چرا؟
خب... راستش امیدوار بودم تو بتونی جواب این سوال رو بدی.
حتی بعد از سی سال .هنوزم درگیر این قضیه هستن،
و تنها اون نیست که این جوره.
مامان منم همین جوره.
خدای من. واقعا متاسفم.
ایرادی نداره. هنوزم یه راهی هست که بشه بهشون کمک کرد.
البته! فقط لب تر کنید.
منظورم اینه که تا وقتی که ازم نخواین...
ازت می خوایم که باهامون به دریچه بیای.
ببینید، ای کاش می تونستم،
ولی نمی تونم اینجا رو ترک کنم.
منظورم اینه، هیچ وقت نمی تونم.
حالا یه خونواده دارم.
ولی اونا حتی متوجه نمیشن که رفتی.
تو می تونی امشب دزدکی بیای و یه ساعت بعد هم برگردی.
- .ما همیشه این کار رو می کنیم - و هیچ وقت گیر نیفتادین؟
نه، هیچ وقت.
منظورم اینه که .تقریبا هیچ وقت گیر نیفتادیم،
و اگه دوباره یه مشکلی پیش اومد چی؟
مثل افتادن شاخه اون درخت.
ممکنه واسه همیشه گیر بیفتم.
خب، آم...
خواهش می کنم درکم کنید.
برای اولین بار توی زندگی ـم،
مامان و بابایی دارم که دوستم دارن.
اگه اونا رو از دست بدم...
اون وقت...
گریفین، حق با اون ـه.
- .این فکر خوبی نیست - آه، فکر خوبی نیست؟
آهای؟
شیکاگو؟
اون چیه؟
مامانم ـه.
وقت شام ـه شما هم می خواین بیاین؟.
ما غذای آماده داریم، که واقعا منجمد شده هستن،
و می شینی و جلوی تلویزیون می خوری.
ممنونم، ولی ما باید برگردیم،
و سعی کنیم یه نقشه دیگه بکشیم.
ببین... من متاسفم، گریفین.
از ته دلم می گم.
ولی این تنها فرصت منه.
توی یه خونواده.
درک می کنم.
و واست خوشحالم.
واقعا میگم.
بهتر که برم.
امیدوارم با والدین ـتون خوش باشین.
تو هم همین جور .خداحافظ، ساوانا.
چیه؟
من یه فکری دارم.
این دیگه جا نداره باید یکی دیگه رو پر کنیم .این یکی خیلی سنگین شده.
مامان! بابا!
باورتون نمیشه!
- چی شده؟ - همه نقاط سرد از بین رفته !
ساوانا دست از تسخیر هتل برداشته.
آهان.
پس این کلاهی که من امروز صبح پشت مبل پیدا کردم...
فکر کنم دیگه بهش نیازی ندارم.
شاید دیگه مجبور نباشیم از اینجا بریم.
خب، در عین حالی که خوشحالم از شر این کلاه راحت شدم...
با این وجود باید بریم.
ولی نه بخاطر روح.
شما می دونید که این جور چیزا واقعی نیستن، درسته؟
واقعا؟ پس چرا انگار از اون چیزی...
که توی آینه دیده بودی می ترسیدی؟
حالا واقعا اون چی بود؟
اون... یه، خطای دید بود.
برادرتون گم شده بود،
و گاهی وقت ها استرس باعث میشه آدم...
فکر کنه یه چیزایی دیده.
به هر حال، دیگه این ماجرا گذشته، باشه؟
و شما دوتا هم هنوز کلی وسیله،
توی ایوان پشتی دارید که باید جمع کنید.
پس، بجنبین .بیان شروع کنیم،
باشه.
- هارپر؟ - آقای کمپبل باید سریعا باهام بیاین .
- چی شده؟ - قضیه گریفین ـه .
ما رفته بودیم توی اون خونه درختی قدیمی.
که اون افتاد.
گریفین...
نه، بابا، بابا، من چیزیم نیست.
من خوبم.
مطمئنی؟
- .هارپر گفت که افتادی - آره .
آره، فکر کنم باد من رو انداخت پایین.
اصلا، شما دوتا اون بالا چی کار می کردین؟
ما... فقط داشتیم می گشتیم.
آره.
امکان نداره!
بابا؟
چی شده؟
من...
باورم نمیشه.
من می دونم چه اتفاقی واسه ساوانا افتاده.
«بن عزیز».
«،ببخشید که پیچوندم ـت»
«.ولی یه مدت بود که به فرار کردن، فکر می کردم »
«،من از اونجا رفتم تا بتونم یه خونواده پیدا کنم»
«.و بر نمی گردم»
«،می دونم خیلی ها وقتی بفهمن من رفتم »
«،وحشت زده میشن»
«.ولی نمی خواستم تو هم یکی از اونا باشی»
مراقب خودت باش، و سعی کن نذاری» «.بابات ناامیدت کنه
«.به زودی همه ـمون بزرگ میشیم»
«.دوست دار تو، ساوانا»
«.پی نوشت: و فکر نکن فرار کردن کار ترسوهاست»
«.منم، فرار کردم»
«.من به مسیرم ادامه میدم»
«.ها-ها-ها»
این مثل یه معجزه ـست.
دقیقا ...پس باید بپرسم.
از کجا باید بدونیم که این واقعا از طرف اونه؟
باحالترین قسمتش همین جاست.
این داخل یه قوطی قهوه قدیمی بوده،
من و ساوانا عادت داشتیم این جوری به هم پیام بدیم.
باورم نمیشه همه این سال ها اون زنده بوده.
شگفت انگیزه.
بعد از این همه سال...
نگرانی، احساس گناه.
هیچ کس کاری نکرده بود.
اون خودش فرار کرد.
متاسفم، بن.
- .نباید تو رو سرزنش می کردم - هی بی خیال ،
ما بچه بودیم.
باورش سخته که اون...
که اون...
اون بیرون توی دنیا، یه گوشه ای داره...
درست مثل ما.
- !جواب داد - می دونم .
هیچ وقت بابام رو اینقدر خوشحال ندیده بودم.
مامان منم همین جور، انگار همه چیز دوباره روبراه شد.
آره.
بجز این که، آه .هنوزم باید برگردم شیکاگو،
- .بعدا می بینمت - آره، به جز این قسمتش .
هارپر، زودباش .ما داریم میریم،
الان میام.
گوش کن، یه چیزی قبلا گفتی،
که غافل گیرم کرد.
واقعا؟ خب چی بود؟
تو گفتی من بهترین دوستتم.
اوه، آم، آره.
آه، خب به خاطر این بود که، آه...
واقعا...هستی.
یه جورایی هستی.
مگه عجیب بوده؟
راستش، این بهترین چیزی بوده که تا حالا گفتی.
می دونی، من اون خونه درختی قدیمی رو پاک فراموش کرده بودم.
چون کسی از حضورم تو اونجا استقبال نمی کرد.
آخه چرا؟
اون دخترهای بدجنسی که در موردشون بهت گفتم رو یادته؟
من یکی از اونا بودم.
- !تو؟ نه بابا - آره، این واقعیت ـه .
هنوزم باورم نمیشه که شماها تونستین اون یادداشت رو پیدا کنید.
آره.
دیدن قیافه آقای کمپبل وقتی داشت اون رو می خوند،
واقعا من رو به فکر فرو برد.
در مورد چی؟
که چی جوری یه اتفاق بد توی گذشته،
توی یه لحظه، می تونه همه چیز رو عوض کنه.
مطمئنی فقط داریم در مورد ساوانا حرف می زنیم؟
فکر کنم نه.
منظورم اینه که،
تا حالا به این فکر کردی که اگه بابا توی اون تصادف
کشته نشده بود الان اوضاع چه جوری بود؟
هوم. قبلا همیشه بهش فکر می کردم.
به نظرت اگه می شد برگردیم عقب و همه چیز رو عوض کنیم فوق العاده نبود؟
البته که فوق العاده بود.
این بهترین اتفاق ممکن بود.
سلام.
تو حالت خوبه؟
آره، فقط، آه، روزی عجیبی بود،
همین و بس.
تو چه خبر؟
هیچی، آم...
من داشتم به این قضیه سفر در زمان فکر می کردم.
به چه چیزیش فکر می کردی؟
خب، به این که ساوانا حالش خوبه.
.ما به والدین ـمون کمک کردیم
و حالا من دارم برمی گردم شیکاگو،
شاید باید یه بلایی سر اون رادیو بیاریم،
.تا کسی دیگه نتونه ازش استفاده کنه
هارپر؟
آره، ببخشید.
آه، نه، حق با توئه.
این... یه جورایی یه مسئولیت بزرگ ـه.
پس باهام موافقی؟
حتما، ولی چرا برای تصمیم گیری بهتر این کار رو برای فردا نذاریم؟
و صبح در موردش حرف بزنیم؟
.آره. آره، به نظرم فکر خوبیه
- .شب بخیر هارپر - شب بخیر، گریفین .
اوه، ممنونم.
می دونی چیه،
میگن دومین اتفاق استرس زا که یه آدم می تونه،
باهاش مواجه بشه، اثاث کشی ـه.
و اولیش هم اینه که، بخوای توی یه ماه دو بار این کار رو انجام بدی.
آره، شاید این کار خیلی سختی باشه.
من به اثاث کش ها زنگ می زنم .و میگم هفته دیگه بیان،
اینم یه نظره.
یا...
می تونی بهشون بگی اصلا نیان.
تو...شوخیت گرفته، درسته؟
نه. جدی میگم.
اگه بمونیم چی؟
واقعا؟
شنیدم که پای تلفن به پدرت چی می گفتی.
نمی خوام تن به کاری بدی که دوستش نداری.
ضمنا...
بچه ها اینجا رو دوست دارن.
می دونم.
آره، ولی توی تصمیم های مثل این خواسته من به تنهایی مهم نیست...
خواسته من هم همینه.
فکر کنم، حس و حال پروژه بازسازی رو داشته باشم.
منم همین جور.
- می خوای به بچه ها بگی؟ - نه، بذار بخوابن .
صبح سوپرایزشون می کنیم.
هارپر؟
نمی دونستم بیدار شدی.
مامان، آه، آره.
- ...فقط می خواستم - ایرادی نداره، عزیزم .
دیگه نمی خواد این قضیه رو ازم قایم کنی.
درک می کنم که دوست داری بری بابات رو ببینی.
مخصوصا امروز.
اگه دوست داری می تونم برسونمت به قبرستون.
راستش ...یه جورایی امیدوار بودم،
ایرادی نداره.
باشه واسه دفعه دیگه، هان؟
اوه، فقط یه لطفی در حقم بکن.
بفرما؟
سلام من رو هم بهش برسون، باشه؟
قول میدم.
چی شده؟
می خوای بهش بگی؟
برنامه عوض شده، گریف.
ما تصمیم گرفتیم بمونیم.
وایستا، چی؟
منظورت اینه که بر نمی گردیم شیکاگو؟
نه. و تو که با این قضیه مشکلی نداری، درسته؟
شوخیت گرفته؟ این خبر عالی بود!
واو!
ببخشید.
وایستا، باید به هارپر زنگ بزنم.
پس بهش زنگ بزن.
- .خب، فکر کنم با این کارمون روز یه نفر رو ساختیم - آره .
تو کجایی؟ فکر کنم قرار بود با هم حرف بزنیم.
اوه، خب، یه خبر عالی واست دارم،
پس به محض اینکه تونستی بهم زنگ بزن.
- گریفین، این خبر رو شنیدی؟ - قرار نیست اثاث کشی کنیم !
آره .مامان و بابا بهم گفتن!
هی، گریف. من داشتم وسایل رو در می آوردم،
و یهو حس گیتار زدنم گل کرد.
- نظرت چیه؟ - آره! آره، حتما .
خیلی خب بهتون خوش بگذره.
بیا بریم پایین. مامان داره کلوچه موزی درست می کنه.
آره، عالیه .و ما می مونیم!
آره انگار بهترین روز عمرمون ـه.
حالا اگه فقط بتونیم ساوانا رو برگردونیم دیگه عالی میشه.
بوش که خوبه مگه نه؟.
هی! وایستا!
سلام، چی شده؟ کمک می خوای؟
آنچه در قسمت بعد ...اسرار سولفور اسپرینگز خواهید دید
- داری چی کار می کنی؟ - هیس .
این خودبخود شروع به حرکت کرده.
مثل این بود که داره به یه جایی میره،
.انگار داشت مسیر رو بهم نشون می داد
سلام، بروبچ.
- دلتون برام تنگ شده بود؟ - ساوانا؟
.خب، اگه اون روح من نیستم پس فکر می کنید کیه؟
متوجه شدم اون شماره گیر روی رادیو
روی سال 2011 تنظیم شده،
اون سالی که بابات فوت شد.
اوه، تو که نمی خوای از جاده بایو بری.
به جاش باید از شوگر هیل» بری».
مراقب باش!