‫[غول مغروق.]
‫... به صورت دائمی مسدود شده.
‫الان چند وقته که از ‫این موضوع باخبر شدیم.
‫شب قبلش طوفان شدیدی رخ داده بود.
‫واسه همین، خبرش بعد از این که ‫ماهیگیران محلی...
‫مشاهده اش کردن، اواخر صبح ‫به گوش مردم شهر رسید.
‫من و همکارانم که دانشمندیم،
‫فکر می کردیم گزارشات اولیه...
‫اغراق شده ان یا خطای دید بوده.
‫ولی وقتی دیدیم شاهدین عینی...
‫بیشتری از ساحل برمی گردن،
‫بالاخره تصمیم گرفتیم ‫خودمون تحقیق کنیم.
‫بیا دیگه استیون. ‫وقت نداریم که انقدر خنگ بازی دربیاری.
‫برین اومدم.
‫حتما حداقل شصت تن وزنشه.
‫من که می گم نزدیک هشتاد تنه.
‫خود استخون هاش سی تن می شن.
‫خصوصیات چهره این غول خیلی وسیع بود...
‫و تخمین زدن سنش غیرممکن بود،
‫ولی شکل کلاسیک دهن و بینیش...
‫نشون می داد که احتمالا مرد جوونی ‫با حیا و باخرد بوده.
‫چهره نجیبانه ای داشت ‫و آراسته و دلربا بود...
‫که با جسم عظیم این غول همخونی نداشت.
‫قامت باشکوه هومریش...
‫مثال موثقی از یه آرگونوت مغروق ...
‫یا قهرمانی از «اودیسه» ارائه می داد...
‫و از تصاویر متعارف پیشین...
‫که هم اندازه انسان ‫بودن پیشی می گرفت.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫مسلما به نظرم بخشی از فریبندگیش...
‫هیبت عظیم الجثه اش بود،
‫ولی بیش از هر چیز، صرفا...
‫از وجود داشتن ‫حتمیش تعجب کرده بودم.
‫ما در زندگیمون راجع به چیزهای ‫متعددی شک داریم،
‫ولی وجود داشتن این غول قطعی بود...
‫و نمایی از دنیایی مملو...
‫از موجودیت های حتمی ‫دیگه ای نشونمون داد...
‫که ما تماشاچیان حاضر ‫در ساحل در مقایسه باهاش،
‫کپی برداری هایی ‫ناقص و ریزه اندام بودیم.
‫عه، اونجا رو.
‫اون کیه؟ ‫بیا دیگه.
‫اون بالا چه حالی داره؟
‫بامزه است؟
‫معلوم بود که خیلی ترسیدی.
‫از دور، انگار صرفا خواب بود...
‫و ممکن بود هر آن پاشنه هاش ‫رو به هم بکوبه...
‫و نسخه های کوچک عین خودش...
‫رو که اطرافش ازدحام کردن له کنه.
‫ولی با گذر زمان،
‫طلسم جادویی این غول کم کم از هم پاشید.
‫بهتره برگردیم شهر. ‫به زودی تاریک می شه.
‫آره. فکر کنم درست می گی.
‫سه روز گذشت تا دوباره به ساحل سر بزنم.
‫همکارانم تو موسسه امون ‫که حس کردن علاقه خاصی...
‫به این غول دارم، وظیفه نظارت...
‫از غول رو به من محول کردن.
‫چنین کاری اصلا وحشت آور نبود، ‫آخه به نظر من...
‫اون غول هنوز از هر نظر زنده بود.
‫حقیقتا از خیلی از افراد اطرافم ‫زنده تر بود.
‫اگه قصاب ها از اینجا شروع کنن،
‫می تونیم به زودی به ‫استخون ران برسیم.
‫بعدش هم می تونیم تا مفصل ران پیش بریم.
‫باید اضافه کاری کنیم ‫که بتونیم تمومش کنیم.
‫فرداش...
‫تعمدا رفتن به ساحل تا اواخر ‫بعد از ظهر به تعویق انداختم...
‫و امیدوار بودم افراد کمتری تو ساحل باشن.
‫غوطه ور شدن ‫طولانی مدت تو آب دریا...
‫و ورم کردن بافت های بدنش...
‫باعث شده بود چهره اش ‫تا حدی جوانیش رو از دست بده.
‫چهره اش الان به یه انسان ‫کاملا بالغ می خورد...
‫و از فاسد شدن پیش رو خبر می داد.
‫این اتفاق، آغاز تسلیم شدنش...
‫مقابل سیستم همه چیز ‫خواه زمان بود...
‫که بقیه انسان ها هم درگیرش بودن.
‫این دگردیسی مدام،
‫این زندگی در مرگ آشکار،
‫هرچقدر هم که زننده بود،
‫باعث شد بالاخره جرئت کنم ‫و رو جسدش پا بذارم.
‫با این دیدگاه جدید، بیشتر...
‫از آخرین رنج های ‫جسمانی این غول آگاه شدم.
‫عدم آگاهی خودش از این رنج ها...
‫هم چیزی از دردناک ‫بودنش کم نمی کرد.
‫در نهایت، صورتش به نقابی...
‫از فرسودگی و ناامیدی تبدیل شد.
‫تو همون چرخه شکننده ای که سرنوشت...
‫زندگی های فانی همگیمونه ‫گرفتار شده بود.
‫درد و رنجش هم با احتساب ‫انفرادی که...
‫که تحمل می کرد، غم انگیز تر می شد.
‫مثل یه کشتی متروک ‫به ساحل نشسته بود.
‫این قطع عضو اولین مورد ‫از غارت جسمش بود.
‫دو روز گذشت...
‫تا بتونم به زور به اکراهم در راستای...
‫مشاهده پایان کار این توهم شکوهمند چیره بشم.
‫با وجود هیبت عظیم این غول،
‫توهین هایی که بدن عظیم ‫الجثه اش می شد، باعث شد...
‫بیش از پیش به چشم ‫یه انسان بهش نگاه کنم.
‫آسیب پذیرتر شده بود.
‫ولی همین ضعف باعث شد کینه ای...
‫فروخورده به ناگاه آزاد بشه...
‫و موجودات ریز اطرافش تشویق شدن...
‫که قطع عضو و معیوبش کنن.
‫فرداش که به ساحل سر زدم،
‫تا حدی با آسایش خاطر دیدم ‫که سرش رو جدا کردن.
‫چند هفته طول کشید ‫تا دوباره به ساحل سفر کنم.
‫و تا اون موقع، اون ‫غول دیگه هیچ شباهتی...
‫به انسان ها نداشت.
‫سلام رفیق.
‫و با از بین رفتن معدود ‫رده های انسانیت...
‫که به جسمش چنگ زده بودن،
‫بالاخره اشتیاق تماشاچیان هم از بین رفت.
‫چندین ماه بعد، وقتی اکثر مردم...
‫پیدا شدن اون غول ‫رو فراموش کرده بودن،
‫کم کم بخش های متعددی از بدنش...
‫در جاهای مختلف شهر دیده شد.
‫اکثر بخش های باقیمونده اش ‫استخون بودن.
‫انگار این ذرات عظیم، ‫با این که جدا شده بودن،
‫بیش از آخرین ‫خاطراتم از برآمدگی های...
‫ورم کرده اون غول، ماهیت شکوهمندش...
‫رو به آدم یادآوری می کردن.
‫شک ندارم که اگه کافه ها، هتل ها...
‫و غذاخوری های شهر رو بگردم،
‫بینی یا گوش های ‫مومیایی شده اون غول...
‫رو روی دیوار و بالای ‫شومینه هاشون پیدا می کنم.
‫از اینجا بلیت بخرین!
‫حتی افرادی که شخصا تو ساحل...
‫شاهد این غول بودن، اگه الان...
‫به خاطرش بیارن، فکر می کنن...
‫صرفا یه موجود دریایی عظیم بوده.
‫ولی اون غول هنوز واسه من زنده است.
‫بارها خواب احیا شدنش رو می بینم.
‫خواب می بینم که غولی عظیم الجثه...
‫داره تو خیابون های ‫شهر قدم می زنه...
‫و در سفرش به سمت دریا،
‫اعضای بدنش رو جمع می کنه.