.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
اون فقط یه بچه ست.
ولش کن بره.
خواهش میکنم.
نه.
از همون لحظه،
فهمیدم در قلب هر انسانی دو چیز وجود داره،
خیر و شر.
بچه جون؟
خوبی، بچه جون؟
خوبه.
یکم شکلات دارم.
متوجهم.
کلی سوال داری، نه؟
درباره ی پدر و مادرت.
جفتشون مردن.
پدرت بیش از حد لجباز بود.
اگه پای من و خانواده م وسط بود مثل قناری واسه شون چهچهه میزدم،.
خب، گمونم فقط من اینجوریم.
میفهمی چی میگم یا عقب افتاده ای؟
من جون کوفتیت رو نجات دادم.
جوابم رو بده.
بیا، یکم پول داشته باش.
بگیرش.
بزرگ که شدی بهم پس بده.
میخوام همیشه امروز رو یادت بمونه.
روزی که جونت رو نجات دادم.
کمکم میکنه راحت تر بخوابم.
میفهمی چی میگم دیگه، نه؟
آره.
موفق باشی.
حالا که پدر و مادرم مرده بودن، راحت ترین کار این بود که برم توی حالت جنینی
و بذارم دنیا همونطور که جون خیلی ها رو گرفته جون منم بگیره،.
چجوری میتونستم بدون عشق بی قید و شرط مادرم
و آرزوهای گرم و صمیمی پدرم که توی هر قدمی که برمیداشتم راهنماییم میکرد، زندگی کنم؟
اولش، واسه زنده موندن از پس مونده ی غذای غریبه ها میخوردم،
ولی سربلند موندن، اونم وقتی سرت تا ته توی سطل آشغاله غیرممکنه.
شروع کردم به تعمق درباره ی بهشت و جهنم،
و فکر کردم که مادرم الان داره با شادی به پایین نگاه میکنه
در حالی که پدرم با افتخار سرش رو بالا گرفته.
هیچ شغلی هم نداشتم سیستم فکر میکرد،
که من گم شدم، احتمال میدادن که همراه والدینم مرده باشم.
روزانه با درآمد بخور و نمیر زندگیم رو میگذروندم.
پارک ها و جنگل های لندن خونه م بودن.
حالا دیگه به خیابون ها تعلق داشتم چه توی مریضی چه توی سلامتی،.
خیابون هام شبیه آدم پول پرستی بودن که
قبل از ارائه خدمات، پول میخواستن.
بعضی شب ها وقتی توی شهر راه میرفتم و صدای آدم های گیج و منگ شکنجه م میکرد،
تصور میکردم همونقدر که پدر و مادرم وحشیانه به قتل رسیده بودن، میکشمشون.
باید مبارزه ها رو میدیدین واقعاً شوکه میشدین..
میگم که لعنتی خیلی مهمه، رفیق.
امشب درست رفتار کن، کستر.
اون یارویی که اونجاست رو میبینی؟
اسمش پاتریک مک کینلیه.
روابط خوبی داره.
به چی ربط داره؟
منظورم اینه که طرف یه آدم بد درست و حسابیه.
میخوای دوستش رو ببینی؟
- ...ببین چی میگم - تو پاتریک مک کینلی هستی، آره؟
خودمم رفیق چه کاری از دستم برمیاد؟.
تو آدم بده ای هستی که میاد محل من و اینهمه سر و صدا راه میندازه.
گوش کن ببین چی میگم،
من از دردسر خوشم نمیاد، ولی اگه دنبال دردسر میگردی...
بعضی وقت ها توی جنگل، درنده ها برای خوش گذرونی بقیه رو میکشن که بهش میگن کشتار مازاد.
این کار رو واسه تند و تیز کردن غرایز درندگیشون میکنن،
تا واسه سختی های حتمی جلوی روشون آماده بشن.
پول لعنتیت رو رد کن بیاد.
چه غلطی میکنی پسر؟
من میشناسمت.
همون ولگردی هستی که توی پارک و حیاط خونه م خوابیده بود.
خل و چلی چیزی هستی؟
الان هم که اینجایی البته واسه من که مهم نیست..
حالا چی میگی، ها؟
بگو ببینم چرا نباید کله ت رو بترکونم ولگرد کثیف بوگندو؟
- .به درک. بزن - جدی؟
که از بدبختی نجاتت بدم، آره؟
راست میگفت.
قبلاً دیده بودمش.
اون روز همین رو میگفتما، گرفتی؟
الان دیگه آقای شجاع نیستی، ها؟
ولی یه چیز رو درست میگفتی،
من قاتل نیستم تاجرم، کارآفرینم..
ولی بعضیا یه جور دیگه ش رو دوست دارن.
پس تو اون کثافتی هستی که فکر کرده میتونه پول من رو بدزده.
مایلو، خودتی؟
مایلو دیگه کیه؟
ایشون نابودکننده،
تکاور سابق نیروی هوایی کوفتی آقای کار درسته،.
میفهمی؟
به سرت نزنه با حرف زدن خودت رو نجات بدی بزدل.
خب آقای نابودگر، بزن پدرش رو دربیار.
اسم مایلو رو از کجا میدونی؟
هیچکس توی این ده سال گذشته من رو مایلو صدا نکرده.
واقعاً خودتی، مایلو.
منم، کستر.
تو جونم رو نجات دادی.
پس زنده موندی.
ماشالا بهت.
اونجا بود، مردی که جونم رو نجات داد مردی که همه چیز رو بهش مدیونم،.
این مسخره بازیا چیه، مرد؟
من و کستر دوست های قدیمی هستیم.
چقدر از پولت رو برداشته بود؟
یه عالمه.
خب، چقدر؟
سه هزارتا. ایناهاش.
پس پول دست خودته.
معلومه، ولی خب بازم حقشه که بمیره.
سعی کرد جلوی گربه هام ازم دزدی کنه،
خودت میدونی آقای فیلیپی بود چی میگفت،
یه کاری میکرد مایه عبرت بقیه بشه.
فیلیپ، و میسپریش به من.
کستر، اگه باهام بیای خونه، آره بهت غذا میدیم،.
زنم آشپزیش خوبه.
پس اینجوریه، آره؟
بعد از اینهمه سال که میشناسمت، هیچوقت
دعوتم نکردی با زنت چایی بخورم بعد میای یه ولگرد فراری رو دعوت میکنی،.
بعضی وقت ها خیلی اذیتم میکنی آقای نابودکننده یا از این به بعد باید صدات کنم مایلو؟،
دهنت رو میبندی؟
تو زندگیم رو نجات دادی مایلو.
جداً میگم.
میخوای چیکار کنی؟
اون موقع بچه بودی، الان دیگه مرد شدی یه مرد بی خانمان،.
میدونی چیه، من همه چیزم رو مدیون توام مایلو.
نه، دیگه بس کن این چرت و پرتا رو.
واقعاً میگم.
چجوری باهم آشنا شدین؟
گفتم که ماریا. سوال نپرس.
شوهرت زندگی من رو نجات داد.
همه چیزم رو بهش مدیونم.
ای جان.
اه، حالم رو بهم میزنی با این ای جان گفتنت.
تشویقش نکن.
نمیخواستم این کار رو بکنم، مایلو.
آره، باید این مسخره بازی ها رو تموم کنی.
منظورت چیه، مایلو؟
همین حرف های احساسی که دم به دقیقه میزنی،
یا اینکه فکر میکنی ما دوتا دختر بچه ی لوسیم.
ببخشید، مایلو.
نه نه. معذرت خواهی نکن.
بیا یکم خوراکی بخور.
ریلکس کن.
اگه میدونستم اینقدر آدم احساساتی هستی،
دعوتت نمیکردم خونه م.
چیکار میکنی؟
گرسنته، کستر؟
نمیتونی خودت رو با خوراکی و سیب زمینی سیر کنی بذار یه چیز دیگه واسه ت بیارم بخوری..
نه، نمیخواد چیزی بخوره با همین آجیل سیر شده، قیافه ش رو ببین..
کستر؟
مایلو راست میگه. سیر شدم.
اوه آره، شنیدی؟ سیر شده.
آره، پس برو گمشو، خب؟
وقتی مردها دارن حرف میزنن پاشو برو بیرون.
خوشحال شدم، کستر.
خداحافظ.
بس کن.
- چی رو؟ - همین لوس بازیا رو .
ببخشید، مایلو.
از این زندگیت که به من مدیونی راضی هستی؟
نه.
آره، معلومه.
میدونی، تو یه بخشی از نسل قربانی ها هستی.
هر چقدر قربانی بزرگ تر باشه، پاداش هم بزرگ تره.
احتمالاً فکر میکنی دستشویی زنونه و مردونه باید یکی باشه،
آره، که از حقوق افراد متفاوت حمایت بشه.
اوه، از این شر و ورا.
به سرنوشت اعتقاد داری، مایلو؟
بس کن تو رو خدا.
آخه چقدر احتمال داره که بعد اینهمه سال،
تو رو بفرستن که من رو بکشی؟
سرنوشت ما رو به هم رسونده نمیفهمی؟،
من کار دارم.
امشب جایی واسه موندن داری؟
آره.
میشه دوباره ببینمت؟
ببین، ببین، وای وای وای من که دختر نیستم.
که باهاش دوست بودی این آویزون بودنت رو بس کن..
حالا هم پاشو برو چون دیرم شده.
کستر؟
بله؟
من یتیم بودم.
میدونستی؟
نه، مایلو.
نه، نه، از کجا باید میدونستی؟
میدونی، از صفر شروع کردم.
فقط اصول اخلاقی کاری و پشتکار داشتم.
هر پنی که درمیاوردم رو جمع میکردم.
میدونی باهاشون چیکار کردم؟
- .نه مایلو - سرمایه گذاری .
میدونی روی چی سرمایه گذاری کردم؟
روی خودم.
به حرفم فکر کن.
گمشو بیرون دیگه.
اون شب رستوران قرار نبود بهم اتاق بده،
توی همچین شب سردی هم،
باید بعد یه شکار درست و حسابی خوب میدویدم،.
پولت رو بده همین الان..
دخل لعنتی رو خالی کن.
گمشو بیرون، آشغال.
میدونم که کل عمرم نزدیک بوی مرگ بودم.
مطمئن بودم این اولین جونیه که گرفتم،
ولی بهرحال وقتی به جنازه ی مرده ش نگاه میکنم که روحش داره از بدنش میره بیرون،
هیچ پشیمونی یا همدردی باهاش حس نمیکنم.
فقط کشیده شدم سمت مردی که کل زندگیم رو بهش مدیونم.
مایلو.
چه کاری از دستم برمیاد، بچه جون؟
گوش کن، ببخشید اینقدر زود اومدم.
یالا. بگو ببینم.
آره، درسته.
به حرفی که درباره ی سرمایه گذاری روی خودم زدی فکر کردم.
چقدر میخوای سرمایه گذاری کنی؟
حدود هزار دلار دارم.
توی این کسب و کار با اون پول هیچی نمیتونی بگیری.
با اون پول یه چیزی تزریق کنی به خودت بهتره.
باور کن، اینجوری راضی تر میشی.
پس کسب و کارت هروئین.
پس از اینجور سوال ها ازم میپرسی.
- .نه مایلو، سواله دیگه - آره، ما اینجوری سوال نمیپرسیم .
شنودی چیزی بهت وصله؟
چی از جونم میخوای؟
یه فرصت.
چه فرصتی؟
که مثل تو باشم، مایلو.
سر درد میگیرم از دستت.
چی میخوای، محموله؟
یعنی چی؟
یه هفته بهت یک کیلوی سی تایی میدم.
قیمت خرده فروشیش چهل تاست بعضی وقت ها بیشتر،.
مثل آب خوردن پولت رو دوبرابر میکنی.
ببین، هروئین میتونه هرچیزی که دوست داری باشه.
میتونه بهترین دوستت، یا بدترین دشمنت باشه.
سی هزارتا، یک هفته، روز جمعه.
هرچیزی که نفروختی رو برمیگردونی.
مایلو گفت گند نزن.
خرید و فروش مواد کتاب آموزشی نداشت،
حتی اگر هم داشت، من به زور میتونستم بخونم.
هیچ مقیاس، کیسه و ایده ای نداشتم که چیکار کنم.
باید مبتکرانه فکر میکردم.
از اون جایی که مایلو لطف کرده بود با قیمت پایین تر یعنی سی هزارتا بهم داده بود،
باید یه دلال واقعی پیدا میکردم که بهم چهل هزارتا بده،
کی رئیسه؟
چندبار گفتم برو موهات رو کوتاه کن، ها؟
چند بار گفتم اون موهای کوفتیت رو کوتاه کن؟
فکر کردی توی چه سالی هستی؟ سال هشتاد و شش کوفتی؟
کثافت.
ببین اون چقدر جذابه موهاش رو ببین..
عوضی.
متنفرم که اینجوری نگاهم میکنی.
دیوونه م میکنه.
ولی ازت بدم نمیاد اصلاً ازت بدم نمیاد،.
ای خدا، خیلی حالم بده.
میخوای این لامصب رو بفروشم؟
همین رو میخوای؟
وقتشه که بری و اون یک کیلو رو هم میتونی بذاری همینجا بمونه.
آقای جذاب، میخوام واسه این بخشندگیت ازت تشکر کنم.
الان هم لطف کن گمشو بیرون.
اگه دوباره این طرفا پیدات بشه دیگه از اینجا بیرون نمیری،.
کستر.
این دیگه چه وضعیه؟
- .آسیب دیده مایلو - اسلحه میخوام .
محصولم کجاست؟
الان از دست دادمش، ولی قول میدم مایلو پست میدم،.
منظورت چیه از دست دادیش؟
از دست دادی؟ کجاست؟ محصولات کوفتیم کجان؟
ازم گرفتنش مایلو.
بیخیال شو، مایلو.
هستم در خدمتت.
ازت خوشم میاد، کستر. آره.
همیشه ازت خوشم میومده.
- .ببخشید، مایلو - میدونی، مثل پدرت وفاداری .
توی وجودت میبینمش.
الان هم جفتمون میخوایم آروم بشیم.
کی موادم رو برداشته؟
ساقی ها، مایلو.
صحیح، میدونی کجان؟
کی هستن؟ میدونی کجا میشه پیداشون کرد؟
آره، خودم درستش میکنم. درستش میکنم یک ساعت بهم وقت بده..
یک ساعت وقت بده. قول میدم.
آره، یک ساعت.
ببخشید ناامیدت کردم مایلو شرمنده، ولی پسش میگیرم..
نگران نباش، قول میدم.
فقط یه اسلحه میخوام.
آره، این رو بگیر.
اسلحه کوچیک گلاک چهل و سه تپانچه تک چاتمه ایه،.
شش تا گلوله داره و یکیش هم توی فشنگ خورشه.
به اندازه ی کافی هست دیگه.
احتمالاً به محض دیدنش وحشت میکنن مردم معمولاً میترسن..
شش تا.
آره، آره، شش تا.
هفت تا. هم احمقی، هم کر.
ماریا خوبه؟ حال ماریا خوبه؟
نگران ماریای لعنتی نباش بدتر از اینا هم سرش اومده،.
هی، خوبی عزیزم؟
بوبو میخوای؟
بهتر میشی، عزیزم.
جلیقه داری؟
چرا؟
لعنتی تازه کار.
آماتور لامصب.
اگه یه آقا کوچولوی حساس نبودم پدرت رو درمیاوردم،.
اسلحه ی لعنتیم.
برام مهم نیستش، مهم نیست.
لعنتی.
ببخشید مایلو، ببخشید. شرمنده.
چیکارش کنم؟
زیر این لباس هات میپوشیش.
هر وقت از این خونه رفتی سراغ کار میپوشیش،.
- میفهمی؟ - بله مایلو .
میفهمم، ولی به چه دردی میخوره؟
جلیقه ی ضد گلوله ست.
بین زنده و مرده ت یه فرقی ایجاد میکنه.
یالا راه بیفت.
الان هم زنم رو ناراحت کردی.
هیچ نیرو و اسلحه ای نداشتم،
ولی نمیتونستم مایلو رو ناامید کنم همه چیزم رو مدیون اون بودم..
هفت تا گلوله، اونقدری هست که بتونم یه خودی نشون بدم.
یک.
دو. سه.
درسته. بیشترش رو آوردم، ولی پول های خودش هم اونجا بود،
گفتم عوض خرابکاریم بیارم بدمش بهت.
مایلو.
تو دیوونه ای؟
چی، مایلو؟
اگه هستی عیبی نداره.
فقط میخوام بدونم با چجور آدمی سر و کار دارم.
منظورت چیه؟
وقتی اون آدم ها رو کشتی،
از سر لذت بود یا ضروری بود که بتونی موادم رو پس بگیری؟
تو گفتی موادت رو بیارم، منم فکر کردم آسون ترین راهش همینه.
از دستم عصبانی هستی؟
نه، پس فقط یه احمقی چون رفتی اینقدر اون بیرون غوغا کردی
که خدایی نمیدونم چیکارت کنم.
اولین عکس العملم این بود که سر لامصبت رو قطع کنم.
بعد بندازمش آشغالی.
یا اینکه بدمت به خورد
شیرهای لامصب.
اگه فکر میکنی صلاحه که انجامش بده، مایلو.
شانس آوردی،
یه آدم خیلی مهم پتانسیل استفاده ازت رو میبینه، خدا میدونه چرا.
ولی اونی که مزد فلوت زن رو میده میتونه آهنگ رو انتخاب کنه.
میخوان من رو ببینن.
اوه، اینقدر حرف میزنی خل و چل میشم.
مایلو من زیاد توی فکر کردن خوب نیستم اگه میخواد من رو ببینه،،
تو هم فکر میکنی به صلاحه پس حله،.
ژان باپتیست فیلیپ خواسته تو رو ببینه.
تا حالا اسم ژان باپتیست فیلیپ رو شنیدی؟
- بازیگره؟ - اون ...
آره، آره. میتونه باشه.
اگه شرایط بطلبه، آره.
ژان باپتیست فیلیپ، از صفر اومده.
شرایطش از خاک زیر پات هم بدتر بوده.
درست مثل تو. درست عین خودت، کستر.
یکی از بااعتبارترین مردهای شهره،
و یکی از مهم ترین جنایت کارهاست.
پس یارو فرانسویه پول داره.
ژان باپتیست خیلی بیشتر از پول داره پسر جان،.
کلاس داره.
کلاس؟
فرانسوی هم نیست.
سلام، من ژان باپتیست فیلیپ هستم.
یه غول خاص از خانواده ی تبه کار گامبینو.
ژان باپتیست فیلیپ اواخر دهه ی هشتاد توی دوران جنگ اف بی آی با جنایتکارها از نیویورک فرار کرد.
تا اواخر دهه نود، بعد از برنامه ریزی و اجرای نقشه قتل رئیس مافیای کردها،
تقریباً همه ی مواد لندن تحت کنترلش بودن.
سیاست ژان باپتیست این بود که سر غول رو ببر
با هرچیزی که مونده کاسبی کن.
اگه نمیخواستی با ژان باپتیست کسب و کاری داشته باشی،
خودت تبدیل به غول میشدی.
چرا نگاهم میکنین؟ من رو میشناسن.
لاک پشت کوچولوهای لامصب.
کستر، تجربه ی دلالیت کوتاه ولی پرماجرا بود.
درست میگم؟
بله.
شاید بهتر باشه از استعدادهات توی یه زمینه ی دیگه استفاده کرد.
آره؟
هی، اینقدر استرس نداشته باش.
آروم باش. ریلکس باش آروم، نه؟.
آروم باش.
من که استرس ندارم.
میدونی، این وضعیتی که توش افتادی باعث شد فکر کنم که باید چیکارت کنم.
چیکارت کنم؟
آخه یه مرد تحت تعقیبی.
یعنی همین الان که داریم حرف میزنیم پلیس ها دنبالتن شکارت کنن،.
توی این محوطه یه عالمه جا دارم.
میتونم راحت واسه یکی با پتانسیل تو جا پیدا کنم،
دور از چشم اون پسرهای آبی پوش دور از سرما،،
مخصوصاً که زمستون هم توی راهه.
میتونی اینجا زندگی کنی،
ولی من چرا باید به یه قاتل پناه بدم؟
تو بهم بگو. لعنتی یه نگاه بهش بنداز نگاهش کن..
اون چیزی نمیدونه آخه چرا باید به یه قاتل پناه بدم؟.
اینطوری منم میشم شریک جرم.
من به زور این مرد جوان رو میشناسم.
به زور میشناسمش تو رو نمیشناسم..
هرچی مایلو بگه، همون.
الان وقت صحبت کردن نیست، کستر.
آقای فیلیپ اومده بهت کمک کنه.
پس خفه خون بگیر.
اول تو یه کاری واسم میکنی، بعد هم من.
میشی عضو خانواده من، خب؟
میشی هم خون من.
حالا یه کاری واسم میکنی.
بازش کن.
یه مشکلی هست.
چه مشکلی؟
من سواد درست حسابی ندارم، مایلو.
یه سری از کلمات رو میدونم ولی این دیگه خیلی زیاده.
چی؟
نفسم بالا نمیاد از خنده.
نه.
شوخیت گرفته؟
واقعاً؟
وای.
کستر، ایشون دیمن تارو هستن.
سابقاً سرباز بوده و با غرور به این کشور خدمت کرده
تا اینکه واسه خاطر مصرف مواد و نوشیدنی و این چیزها بصورت ننگینی اخراج شد
که البته الان نمیخوام چیزی درباره ش بگم چون واست احترام قائلم،
ولی شاید واست سواله چرا دارم این دلقک سرکش رو تحمل میکنم.
خب، ایرادی نداره داستانت رو تعریف کنم؟
خیلی خب.
داستان قشنگیه.
مادرش مارتا تارو ما رو به هم معرفی کرد.
قدیما عاشق مادر دیمین بودم،
اونم کنارم مینشست و بهم التماس میکرد،
میگفت، "تو رو خدا ژان باپتیست ".یه کاری واسه پسرم جور کن،
منم دلم واسه این زنک حوصله سر بر سوخت،
به پسر ابله ش کمک کردم.
آوردمش توی مجموعه خودم.
چند دست کت و شلوار درست حسابی واسش خریدم.
بهش حقوق خوبی دادم.
کستر، اون ضرب المثله رو شنیدی که میگه گرگ زاده عاقبت گرگ شود؟
خیلی ها سواد خوندن ندارن.
مادر خودم بیسواد بود.
مادرم تک بود، مرد.
یه فرشته بود.
دیگه حالم خوبه.
آماریلدو آلبان یکی از رقبای فروش هروئین بود
که توی یه کافی شاپ کوچیک توی تاتنهام کاسبی میکرد.
سلام، آماریلدو هستم کمکی ازم برمیاد؟.
آماریلدو آلبان از مذاکره با ژان باپتیست فیلیپ سر باز زد.
هرچی درمیاورد رو واسه خودش میخواست.
اولش یه کاسبی کوچولو بود.
داخل نون باگت ها رو خالی میکردن و جای خمیر توش هروئین جاساز میکردن.
پلیس همیشه یه قدم از آماریلدو عقب تر بود،
و حتی وقت هایی هم که یکی دوتا پلیس از شیادی هاش بو میبردن،
آماریلدو مشکل رو حل و فصل میکرد.
همینجا میمونی.
دخل رو وا کنید.
بله؟
دخل بیصاحاب رو وا کنید.
دخل رو وا کنید واسه مسخره بازی نیومدیم اینجا..
نیومدیم اینجا که بازش کنید....
لعنتی چه غلطی میکنید؟.
دوتا پسراش یعنی آرگون و آلبان شاید به اندازه پدرشون کله خراب نبودن،
ولی آماریلدو سریع یادشون داد که هرچی بلندتر غرش کنن،
طعمه ضعیف تر میشه.
بعد از یه مدت کوتاه سود نونوایی آلبانیایی ها
نسبت به رقیب اصلیشون یعنی انحصار فروش هروئین ژان باپتیست بیشتر شد.
اگه میخواستم مایلو رو راضی کنم همونی که همه چیزم رو مدیونش بودم،،
باید شخصاً این دیو رو تیکه پاره میکردم.
بله بفرمایید.
آرمالیدو؟
تو رو خدا خواهش میکنم ببخشید..
تو رو خدا نه..
به لطف مایلو ژان فیلیپ باپتیست به توافقمون عمل کرد،
و یه آلونک کوچولو توی مجموعه اش بهم داد.
نه بهت که گفتم، دیگه من رو بغل نکن..
با اون قوطی خیس و سردی که توش بزرگ شده بودم زمین تا آسمون فرق داشت،.
سرم به کار خودم بود.
خیلی کم با سربازهای ژان باپتیست صحبت میکردم.
بالاخره وقت کردم واسه مرگ پدر مادرم سوگواری کنم و منتظر دستورات بعدی مایلو بمونم.
چند وقت بعد یه بسته قهوه ای دیگه از راه رسید.
مطمئن نبودم بسته ها از طرف مایلو هستن یا ژان باپتیست یا هر دوشون.
ولی مطمئن بودم بالاخره یه هدف پیدا کردم.
بعد از یه مدتی بسته ها شدن حداقل ماهی یه بار،.
از طرف ساقی های مستقل و عمدتاً موجودات بلند پرواز.
یه خارجیِ بی خبر از همه جا بودم و فقط کاری که میگفتن رو انجام میدادم.
از اونجایی که سواد خوندن نداشتم عکس های باحالی واسم میفرستادن،.
گمون میکردم از اونجایی که حرکت قشنگیه،
حتماً فکرش واسه مایلو بوده.
چون توی آسیب پذیرترین و فقیرترین بخش لندن بزرگ شده بودم،
زیادی واسه جامعه متمدن وحشی بودم.
قربانی هام صرفاً یه مشت بز بودن که واسه اولین بار با یه شیر روبرو میشدن.
یه هدیه از طرف ژان باپتیست فیلیپ.
میبینیش؟
به چی نگاه میکنی؟
هی، داشتم شوخی میکردم، مرد.
دارم شوخی میکنم بگیر بشین..
کریسمس مبارک، مایلو.
هی، هی، هی.
این هدایا چی هستن؟
چرا یه جوری لباس پوشیدی که انگار داری ازدواج میکنی؟
خب، کریسمسه دیگه واسه تو و ماریا کادو آوردم..
واسه چی؟
کریسمسه.
- خانواده ها از این کارها میکنن دیگه، نه؟ - آره، ولی تو عضو خانواده ما نیستی .
در ضمن من واست چیزی نگرفتم.
مهم نیست، مایلو تو به اندازه کافی واسم زحمت کشیدی..
ببین، چرا هنوز اینجا وایسادی؟ بیا تو. میخوایم شام بخوریم.
اوه، کستر، عاشقشم.
مایلو هیچوقت واسه کریسمس واسم کادو نمیگیره.
پشم واقعیه؟
نمیدونم.
مایلو، کادوت رو باز کن.
اینقدر بی ادب نباش.
مهمونت اونقدری مودب بوده که واست یه کادو بیاره.
حداقل کاری که میتونی بکنی اینه که بازش کنی.
این دیگه چه کوفتیه؟
این چیزها رو میگم.
به نظرت داره چی کوفت میکنه؟
هی، ببین، این کادو نیست؟ این کادو نیست؟
هیچوقت زن نگیر، کستر.
میشنوی چی میگم؟
یه میون بره به سمت بدبخت بیچارگی.
ماریا که به نظر زن خوبی میاد.
ماریا زن خوبیه.
نه، منظورم اون نیست دارم درباره خودت صحبت میکنم..
دارم میگم هیچوقت زن نگیر.
بعد از این همه سال هنوز هم احمقی.
خب چرا نه؟
چی؟
چرا نمیتونم زن بگیرم؟
با کسی آشنا شدی؟
خب، نه.
فعلاً غذات رو بخور.
ژان باپتیست میگه کارت خوبه.
شاید جایگاه خودت رو پیدا کردی.
آره، خوبه.
از مجتمع خوشت میاد؟
از زندگی توی خیابون بهتره.
آره.
میدونی چطور اون مجتمع رو پیدا کردیم؟
ژان توی کارت بازی از یه گنگستر خبرچین
که داشت از مافیای روسیه مخفی میشد، بردش.
دوشنبه کل اون مجتمع رو از دست داد و سه شنبه هم کشته شد.
هیچوقت خبرچینی نکن.
کار خوبی نیست.
هیچوقت، مایلو.
آره میدونم..
واسه همین ازت خوشم میاد.
یه گنگستر اصیلی.
آره، نترس چیزی نیست..
فقط غذات رو بخور.
احتمالاٌ حالش زیاد خوش نیست.
پلیس امروز اومد دیدنم.
داستان مایلو رو میدونن.
از صمیم قلب بابت فوتش تسلیت میگم.
ممنون.
حالت خوبه؟
چیزی نیست.
با ماریا چیکار کردی؟
اون مردی که جونت رو نجات داد رو کشت.
پس مایلو بهت گفته بود.
من از کل داستان عاشقانه ت باخبرم.
وقتی اتفاق افتاد اونجا بودی؟
آره.
هیچکس انتظارش رو نداشت علی الخصوص ماریا،.
من کاملاً از رفتار بد مایلو باهاش باخبرم.
شخصاً از همچین رفتارهایی نمیگذرم.
ولی کارهایی که یه مرد توی خلوت خونه ش
با زنش میکنه نه به من ربط داره نه به هیچکس دیگه،.
مایلو از دوستان عزیزم بود.
یکی از پشتیبان های مالی اصلی کاسبی من بود،
رفیق شفیق تو بود که مثل پسرش دوستت داشت.
این رو میدونی دیگه، نه؟
آدم با اعضای درجه یک خانواده ش همچین کاری میکنه،
عیب هاشون رو میبخشه و یاد میگیره چطوری باهاشون زندگی کنه.
ماریا یاد گرفت چطور با اون عیب ها زندگی کنه زن مایلو بود..
مایلویی که من عمیقاً بهش احترام میذاشتم.
تو هم همینطور.
مردی که عاشقش بودم مردی که جون تو رو نجات داد،.
بله، قربان.
چه مردی رو از دست دادیم.
چه تراژدی ای، اینطور نیست؟
الان کجاست؟
ماریا امروز عصر با سند آزاد شد.
انتظارش رو نداشتم تا آخر هفته زنده بمونه.
تو چی؟
نه.
عالیه.
فکر نکنم واسه این یکی بسته قهوه ای لازم داشته باشی، نه؟
سریع تمومش کن.
زجر نکشه.
ما که حیوون نیستیم.
غمت نباشه.
اخماتو وا کن، کستر.
ایرادی نداره گریه کنی.
ایکاش مایلو اونجا بود تا بهم بگه چیکار کنم.
شاید اگه مایلو زنده بود نمیذاشت زنش رو بکشم،
ولی مایلو مرده و الان ژان باپتیست تصمیم گیرنده ست،.
گفت این کار به نفع همه ست پس یعنی کار درستی بود،.
تکون بخوری میکشمت.
نه، همه چی مرتبه این کستره..
نه، هیچ هم مرتب نیست، عزیزم.
هیچی مرتب نیست.
برو داخل.
وای، پسر.
برو یه جا بشین که بتونم ببینمت.
چیزی نیست.
ببین، اگه کستر میخواست من رو بکشه اون صبح کریسمس که شانسش رو داشت،
این کار رو میکرد.
ماریا، چقدر ساده دلی.
درست مثل مادر خدا بیامرزت.
پس بگو چرا ازش بدم میاد.
بخاطر همین چیزها بود.
میخواست مطمئن بشه قبل از کشتن تو کسی این اطراف نباشه،.
اینطور نیست آشغال عوضی؟
حالا میخوای چیکار کنی؟
این کار رو نکن.
آزار کستر به یه مورچه هم نمیرسه.
حتی روز کریسمس واسم یه پیراهن پشمی محشر آورد.
مایلوی من بود که همه چیز رو خراب کرد.
میخوام چیکارش کنم؟
میخوام این کار رو بکنم.
فکر میکردم الان همه چی تموم میشه که توسط یه پدر بیگناه،
که فقط میخواست از دخترش دربرابر آشغالی مثل من محافظت کنه، کشته میشم.
ولی درنگ کرد.
به نظرم همه باید آروم باشن.
خواهش میکنم.
کستر.
خوبه.
دیدی بهت که گفتم..
کستر پسر خیلی خوبیه.
ماریو لئون توی جزیره کرت به دنیا اومده بود
و تو دهه شصت که بچه بود، مهاجرت کرد لندن.
ماریو که رعیت زاده بود،
با عطش و زرق و برق یه شاهین خودش رو از اون کوه فقر نجات داد.
آره،
بعد از اینکه توی دو سالگی مادرش رو سر یه سکته ناگهانی و غیرمنتظره از دست داد،
یه نفرت تلخی توی قلب ماریو جوانه زد.
یدفعه هیولای درون این کارت باز کوچولو بیدار شده بود.
اگه میخوای پرواز کنی...
سوپرمن.
اگه پول خوبی میدادن قتل واسه ماریو به اندازه من ساده بود،.
اگه یه بار دیگه ببینمت، میکشمت آشغال.
کستر، اسلحه ت رو فراموش کردی.
ممنون.
دوباره برمیگردی؟
نمیدونم.
میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
آره.
چرا اون صبح کریسمس که فرصتش رو داشتی من رو نکشتی؟،
اگه دوباره تکرار بشه میذاری خودم رو بکشم؟،
ماریا، بیا تو.
همین الان.
همونطور که گفتم، آدم خوبی به نظر میای.
بهتره دیگه برم.
به زودی میبینمت پس؟
شاید.
تو از افراد من نیستی؟
به نظرم چرا.
پس چرا ماریا هنوز زنده ست؟
فکر نکنم مایلو همچین چیزی دلش میخواست اون زنش بود..
نه، نه، نه.
فقط گوش کن چی میگم، خب؟
مایلو اگه بود دلش میخواست انتقام مرگش رو بگیره.
گرفتی؟
- واقعاً؟ - واقعاً. آره. صددرصد .
ای خدا.
فقط ببین، به این ارتباط تازه نفسمون گند نزن خب؟،
فقط برو انتقام مرگش رو بگیر اگه دنبال دلیلی، به خاطر مایلو انجامش بده..
آقای فیلیپ.
چرا از من نمیخوای انجامش بدم؟ امشب تمومش میکنم، مشکلی نداره،
اگه بخوای کستر رو هم میکشم.
کستر؟ تو چه مرگته؟
اون بچه خوبیه. خب؟ کاری به کارش نداشته باش. ای خدا.
تو وجود اون بچه یه چیز خاص میبینم.
تو وجود منم چیز خاصی میبینی؟
نه.
حق با ژان باپتیست بود.
چرا باید زندگی ای که واسه خودم ساخته بودم رو واسه زنی خراب میکردم که
مردی که عاشقش بودم و جونم رو نجات داده بود رو کشته بود.
چی شده، بچه جون؟ متاهلی؟
نه.
نه؟ نامزد داری؟
به نظرم.
آره خب اسمش چیه؟.
ماریا ولی فکر نکنم زیاد پیشم بمونه،.
چرا؟
قضیه پیچیده ست.
من هیچوقت علاقه ای به ازدواج نداشتم.
یه بار نزدیک بود ولی.
با یه دختری به اسم جرالدین.
میخوای بدونی چرا هیچوقت با جرالدین ازدواج نکردم؟
چون یه انگشت پای گنده و بیریخت داشت.
منظورم اینه حال آدم به هم میخورد.
یه چیز بزرگ، گنده و قرمز.
اون یکی پاش خوب بودها آره، اگه به سلیقه ت میخورد دختر خیلی نازی هم بود..
وای خدای من، اون انگشت گنده.
یه انگشت؟
یه انگشت معمولی نه.
انگشت گنده.
لامصب ناخن نرمالی هم نداشت.
نه، تهش حالت چنگالی داشت.
یه چیز نوک تیز.
هر قدمی که برمیداشت ازش مایع ترشح میشد.
مادرزادی باهاش بود اوضاع مثل الان نبود که..
اون موقع ها اگه با یه نابهنجاری به دنیا میومدی تا ابد باهات میموند،.
جدا از اون انگشت هیولایی جرالدین دختر خیلی خوشگلی بود،.
بیشتر روزها یه جفت کفش خوشگل میپوشید و انگشته رو مخفی میکرد.
از این کفش جلو بسته ها ولی یه روز گرم تابستونی،
تصمیم گرفتیم با برادرم ویلی و زنش بریم لب ساحل.
وندی حسابی داشت از آب و هوا لذت میبرد.
من و جرالدین بدجوری عاشق هم بودیم.
کنار من خیلی راحت بود.
یدفعه طفلکی تصمیم گرفت یه جفت صندل بپوشه.
بذاره انگشتش یه نفسی بکشه.
من دیگه زیاد واسم مهم نبود.
بهش عادت کرده بودم.
منظورم اینه هیچوقت مستقیم بهش زل نمیزدم.
نادیده میگرفتمش، ولی وقتی ویلی و زنش وندی اون انگشت بیریخت رو توی صندل دیدن،
از ته دل زدن زیر خنده.
حالا این جرالدین
از اون دخترهای آتشی مزاج اهل ادمونسون بود واینمیستاد از کسی حرف بشنوه،.
یدفعه سرخ شد و با مشت زد گوشه دماغ زن ویلی.
تق داغونش کرد..
ویلی قاطی کرد.
با اینکه آدمی نبود روی زن دست بلند کنه ولی اون روز تابستونی نزدیک بود همچین کاری بکنه،.
ویلی داداش بزرگه ام بود و توی اکثر موارد درست میگفت.
فقط بهم گفت، "گوش کن بهتره ارتباطت رو با این جرالدین قطع کنی،
".چون هم وندی رو کتک زد و هم آبروی من رو برد
تا نامزدیم رو با جرالدین به هم نزدم ویلی باهام صحبت نمیکرد،.
دارم درباره داداش بزرگه ام صحبت میکنم، کستر.
کنار همدیگه سرد و گرم روزگار رو چشیده بودیم.
منم یه کم به حرف هاش فکر کردم و پیش خودم گفتم،
به درک. کلی دختر دیگه اون بیرونه" ".همون کاری رو میکنم که ویلی میگه.
پس نامزدی رو به هم زدم.
قلب اون دختر طفل معصوم و خودم رو شکوندم.
چندماه بعد،
جرالدین که هنوز ناراحت بود از لندن رفت سمت ساسکس،
و اونجا با بریتز آشنا شد و باهاش ازدواج کرد.
بعدش صاحب سه تا بچه شدن و بچه هاشون هم صاحب بچه شدن.
اگه واست سواله باید بگم انگشت هاشون سالم بود.
خودم اون زمستون بیشتر موهام رو از دست دادم،
یه شکم گنده درآوردم و دست آخر اینجا رو خریدم،
که از اون به بعد بیشتر وقتم رو گرفته.
ببین، گوش کن کستر حرفی که میخوام بهت بزنم اینه..
هرچی به نفعته همون کار رو بکن.
گور بابای بقیه و هر فکری که ممکنه بکنن.
حالا هر چقدر هم که میخوان بهت نزدیک باشن.
هی لنی، اون لیوان ها واسه نوشیدنیه.
دستشویی اونطرفه یالا ببینم..
تصمیم گرفتی میخوای چیکار کنی؟
آره به گمونم.
میخوای بیام داخل؟
فقط اگه میخوای کمک کنی.
اگه نخوای کمک کنی کاملاً درکت میکنم.
اگه میخوای من رو بکشی بدون جار و جنجال تمومش کن،.
نمیخوام بکشمت.
مطمئنی؟
یه مقدار دوای آرامش بخش خوردم و فهمیدم حق با ماریا بوده.
اگه میخواستم ماریا زنده بمونه ژان باپتیست باید کشته میشد،.
اون هنوز خبر نداشت که من با یکی دیگه متحد شدم.
وقتی با آرامش داشتیم از اون راهرو رد میشدیم،
میتونستم ماریو رو بکشم و وقتی داره دنبال ایمانش میره،
برگردم و بی سر و صدا کار ماریا رو بسازم.
مطمئنم وقتی بحث شادی من باشه ماریا مخالفتی نمیکنه،.
همینجا بشین و منتظر بمون،
و ساکت باش.
به هرچی کمکه نیاز داریم حالا چه آسمانی باشه یا هر مدل دیگه،.
انگار یه چیزی سر جاش نبود.
میخوام اون فرانسوی رو بکشم.
احتمالاً بعدش کشته میشم و میرم اون دنیا پیش همسرم،
که البته خیلی هم بابتش خوشحال میشم.
تنها نگرانیم دخترمه و قصدتون واسه آینده.
تو ماریا رو دوست داری؟
آره، به نظرم.
به نظرت؟
نمیدونم.
خب، ازش مراقبت میکنی؟
آره.
تا ابد؟
به گمونم.
میتونی توی خونه خدا بهم قول بدی؟
بله.
حالا گوش کن چی میگم، پسر دخترم همه چیز منه..
اگه دنبال رضایت منی بهتره با اعتقاد راسخ جوابم رو بدی،.
دخترم رو دوست داری؟
بله.
خوبه.
حالا میخوام این یارو ژان باپتیست فیلیپ رو بکشم.
اگه زنده موندی از دخترم مراقبت میکنی؟،
بله.
در روزهای خوشی و ناخوشی؟
بله.
خیلی خب.
بیا قبل از کشتن اون آدم ها یکم دعا کنیم.
منتظرم وایسا.
بذار کمکت کنم.
تا ما برگردیم با ماشین ببرش پشت ساختمون.
کستر درست میگه، ماریا.
شاید بخوایم سریع فرار کنیم.
برو پشت مجتمع و منتظر بمون.
دوستت دارم کستر.
همچنان که از دره سایه مرگ گذر میکنم،
ترسی از شیاطین ندارم چرا که تو همراه منی،.
عصا و چوبدستی تو آرامم میکنند.
در حضور دشمنانم میزی را در پیش رویم حاضر میکنند،.
سرم را با روغن چرب میکنند.
من بیش از حد برای نیازهای خود دارم.
یقیناً خوبی و رحمت در ازای تمام روزهای عمرم، همراهم خواهند بود،
و تا ابد در خانه پروردگار سکنی خواهم گزید.
بابی بهم شلیک کرد.
بابی آشغال، باورم نمیشه بهم شلیک کرد.
لعنتی.
احتمالاً الان هاست که دیگه بمیرم.
میشنوی چی میگم؟ کستر؟
واقعاً بابتش متاسفم.
تاسفت به درد خودت میخوره الان نوبت توئه بمیری..
کشتن من چه فایده ای داره؟ تو همین الانش هم داری میمیری.
حداقل شاید یکیمون زنده موند.
مگه اینکه از روی جسد من رد بشی.
خب، تو که داری میمیری.
نکته خوبی بود.
مامان مامانی، تویی؟.
بابام کجاست؟
چی؟ مُرد؟
متاسفم، ماریا.
ژان باپتیست فیلیپ.
آره، اون هم مُرده.
ریمو موقتاً کنترل مجتمع و کاسبی هروئین ژان بابپیست فیلیپ رو دست گرفت.
از قبلش داشتن با دیمین توطئه میکردن تا ژان باپتیست رو بکشن و کل امپراتوریش رو دست بگیرن.
من از زحمت کشتن ژان باپتیست
و اینکه مجبور باشه واسه افراد کار درستش خودش رو ثابت کنه، راحتش کردم.
واسه اینکه از دردسر نجاتش دادم قبول کردن دست از سر ما دوتا برداره،.
همین الانش هم به اندازه کافی دلیل داشت
که ثابت کنه اونقدری مرد شده که بتونه نوک قله امپراتوری بشینه.
زندان، غرور.
عالیه.
ماریا حتی کمک کرد باسواد بشم.
یادم داد درست و حسابی بخونم و بنویسم سر و سامونم داد، و باعث شد ترک کنم،.
هر مردی حق داره بره دنبال رویاهاش
و من به رویاهام رسیده بودم.
داشتم رویام رو زندگی میکردم همون تصوری که از زندگی نرمال داشتم،.
بهت که گفتم، هیچکس سر به سر مک کینلی نمیذاره.
همونطور که پیش ماریا بودم،
اول یاد پدر مادرم افتادم که توی اون انبار سرد مُرده بودن،
به مایلو فکر کردم که توی روز کریسمس به سرش شلیک شد،،
و به بچه ای که توی راه داشتم فکر کردم که قرار بود بدون پدر بزرگ بشه.
ولی بعدش یاد ماریا افتادم و اینکه چقدر دوستم داره،
واسش مهم هستم و نیاز داره کنارش باشم.
یه لحظه فکر کردم مُردم.
مثل اینکه مایلو باز هم زندگیم رو نجات داد.