.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫چرا توی دفترم چیزی نوشتی؟
‫ببخشید.
‫دیگه تکرار نمی شه. ولم کن.
‫من رو ببخش!
‫ولش کن.
‫بلند شو!
‫دعوا سر چیه؟
‫پاشو.
‫چرا زدیش؟
‫توی دفترم چیزی نوشته بود.
‫مشکلش چیه؟
‫دفتر من! حق من!
‫بدون اجازه من توش چیزی نوشته بود. ‫برای همین زدمش.
‫عذرخواهی کرد، منم ولش کردم.
‫آها! باشه، مدیر مدرسه کارت داره. بیا.
‫قربان...
‫تا برمی گردم حواست به همه چی باشه.
‫چشم قربان.
‫با من بیا.
‫♪زندگی همانطور که در ‫مسیری باریک پیش می رود...♪
‫♪ناگهان مسیرش دچار انحراف می شود.♪
‫♪همانطور که در این مسیر قدم برمی داریم ‫پاهایمان درد می گیرد...♪
‫♪و سنگ های موجود در مسیر ‫درد را بیشتر و بدتر می کنند.♪
‫♪آهسته آهسته تمام جهت ها محو می شوند.♪
‫آقا، کجا داریم می ریم؟
‫بهت میگم، بیا.
‫آقا، اگه خوب درس بخونم و ‫همه امتحانام رو خوب بدم...
‫پدرم قول داده که وقتی رفتم ‫کلاس دهم برام یه دوچرخه بخره.
‫چرا وایستادین آقا؟
‫اگه نمره های خوب بگیری...
‫من خودم برات دوچرخه می خرم.
‫"حتی اگر آرزو هم بکنیم، ‫گل های روی درخت انجیر شکوفه نمی زنن."
‫"دانه های تگرگ هیچوقت روی خاک نمی مانند ‫ولی در یاد ما می مانند"
‫لشمی...
‫بابات وقتی داشته توی مغازه کار می کرده، ‫سکته کرده و فوت شده.
‫♪ممکنه ازشون خوشت بیاد ‫و باهاشون ارتباط برقرار کنی...♪
‫♪اما گنجشک هرگز در یک آلونک زندگی ‫نخواهد کرد و به لانه اش پرواز خواهد کرد♪
‫♪او هرگز نمی تواند از خانواده اش جدا شود♪
‫بابات رو ببین!
‫♪کسی که به من حرف زدن یاد داده دیگه ‫اینجا نیست و من در حال گریه ام♪
‫♪چنان سخت گریه می کنم که ‫اشک هایم زمین را پر آب کرده اند♪
‫چطور تونستی بری و ترکمون کنی؟
‫بابا!
‫اینجوری نگو لطفا. ‫جسد داره زیر بارون خیس میشه.
‫بذار ما چند ساعتی بذاریمش داخل خونه.
‫امکان نداره! این خونه جدیده!
‫همین سه ماه پیش مراسم ‫خونه نوئی رو گرفتم.
‫خونه رو برای جنازه یکی دیگه ‫که بیاد توش جا خشک کنه نساختم.
‫بگین فردا خونه رو خالی کنن!
‫اون رو بده من!
‫اینم ودیعه پونصد روپیه ای ‫که پرداخت کرده بودن.
‫بهشون بگین جنازه رو ‫بردارن و تخلیه کنن!
‫اگه مردی وقتی زنده هست ‫خونه نداشته باشه اشکال نداره...
‫ولی موقع مرگش باید ‫یه خونه داشته باشه.
‫اونجاست که می تونه یه ‫مرگ با عزت داشته باشه.
‫♪اگه اعتماد به نفس و امیدت رو از دست ‫بدی، هر کی داری رو از دست میدی♪
‫♪با گذشت زمان فراموش ‫می کنی، پس نگران نباش♪
‫«ماتیل» ‫(دیوار)
‫آقای لشمیکانتان،
‫وقت به جا آوردن مراسه. لطفا تشریف بیارین.
‫بله، اینجام. دارم میام.
‫لطفا ادامه بدین.
‫بفرمایید جناب...
‫نگاه کنین، اونور خشکه.
‫بفرمایید.
‫شانماتی، چند تا فنجون ‫چای دیگه هنوز لازمه؟
‫پنج تا شیش فنجون لازم میشه بابا.
‫کارگرهایی که اون پشت دارن کار ‫می کنن رو هم حساب کردی؟
‫بله، حساب کردم.
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫لازم نیست همه این کارها رو بکنی.
‫مشکلش چیه؟
‫مردم برای ساختن خونه هاشون ‫عرق می ریزن دیگه.
‫حالا من دارم چند قطره خون هم می ریزم...
‫تکون نخور.
‫آقای نقاش! چرا به جای وایستادن ‫روی دیوار از نردبون استفاده نمی کنی؟
‫از این برای کار استفاده بکن.
‫پا گذاشته رو دیوار نو ‫و خرابش می کنه!
‫چشم قربان.
‫ببخشید قربان.
‫آره ناگیشوِر رائو.
‫همونطور که میگن ‫"نابرده رنج گنج میسر نمی شود"
‫بین همه مشکلاتی که برای ساخت و ساز...
‫یه جورایی با موفقیت مدیریتشون کردم،
‫این یکی پروژه رویایی و هدفم بود.
‫خوب از آب دراومده.
‫لطفا صبح برای مراسم ‫خونه نوئی سر ساعت بیاین.
‫خداحافظ.
‫«خوش اومدین»
‫«خواندن مانترا» ‫(ذکر و دعا در آیین هندو)
‫زود باش دیگه، چرا هنوز پای تلفنی؟
‫اومدم.
‫- خوش اومدی بابا. ‫- ممنونم دختر عزیزم.
‫- چطوری فرزندم؟ ‫- خوبم.
‫فامیل عزیز خوش اومدین.
‫- درود. ‫- بفرمایید بشینین لطفا.
‫عزیزم برای پدرت قهوه بیار.
‫این رو نگه دارین.
‫«ادامه خواندن مانترا»
‫بفرمایین، قهوه میل کنین.
‫نباید در حین مراسم قهوه بخورن.
‫من دیدم خودت صبح دو بار خوردی.
‫ببین چطوری از پس تو برمیاد.
‫تجربه تئاتر خودش رو نشون داد.
‫باشه، می تونه بخوره.
‫بفرمایین بخورین.
‫- خوشمزه ست نه؟ فوق العاده ست. ‫- آره واقعا.
‫چرا انقدر درست کردن ویداها طول کشید؟ ‫(نوعی غذای هندی که ترش مزه است)
‫زیاد حرف نزن.
‫بهت ویدا نمیدم!
‫مثل ملکه ها راه میری.
‫- بگیرش! ‫- ممنون.
‫بیا آقای پیمانکار. بیا لطفا.
‫آقای نقاش، بیا.
‫اومدیم قربان.
‫چند بار باید شماها رو ‫صدا بزنم تا بیاین؟
‫بفرمایین بشینین لطفا.
‫بفرمایین.
‫- گوش کن، من بعدا می خورم. ‫- لطفا بیاین ازشون پذیرایی کنین.
‫قربان، مشکلی نیست.
‫- ما بعدا غذا می خوریم... ‫- برادر...
‫این ضیافت بیشترش برای شماهاست.
‫شما برای من مثل پدرم می مونین.
‫پدرم به زندگی من معنی داد و ‫شما به زندگی من هدف دادین.
‫پس لطفا بشینین و بخورین! ‫آقای نقاش بفرمایین بخورین.
‫آقای ناگیشوِر رائو خیلی ممنونم ‫که به مراسم خونه نوئی من اومدین.
‫هیچوقت کمک هایی که توی ‫حیدرآباد به من کردین رو فراموش نمی کنم.
‫ممنونم.
‫- امیدوارم بچه هام رو بشناسین. ‫- البته که می شناسم.
‫ایشون عروسمه.
‫من یه خانواده دیگه هم دارم.
‫تعجب نکنین. ‫منظورم زن دوم نبود.
‫گروه نمایشم. بذارین بهتون معرفیشون کنم.
‫با آقای رامورتی آشنا بشین.
‫- از آشناییتون خوشبختم. ‫- برای 60 سال...
‫اون صحنه نمایش رو می ترکونده. ‫یه اسطوره ست!
‫برام مثل یه برادر می مونه.
‫من عضوی از خانواده اش هستم.
‫اون...
‫منم سال ها عضو اجرا و نمایشنامه ها بودم.
‫-اصلا به حرفم گوش نمی ده. ‫- آره.
‫بگین چرا؟
‫اسم من کادهو گانشان هست. ‫(کادهو به معنی گوش است)
‫امیدوارم دلیلش رو از اسمش فهمیده باشین.
‫ولی وقتی کسی توی اجرا صحبت می کنه...
‫از حرکت لبش متوجه می شه ‫و بر اساس اون جواب میده.
‫مثل هر چیز دیگه ای ‫برای اون کار تشویق میشه.
‫ولی متاسفانه نمی تونه بشنوه.
‫درسته، من اینطوری ام.
‫ایشون دخترشه و اونم یه هنرمنده.
‫مثل دختر خودم می مونه.
‫ایشون آقای وینود هست.
‫اون متخصص...
‫چی میگن؟ آها تقلیده.
‫می تونه صدای راما رائو رو تقلید کنه؟
‫از راما رائو و ناگیشوِر رائو ‫گرفته تا آلو آرجون...
‫نه تنها می تونه صداهاشون رو ‫تقلید کنه بلکه می تونه...
‫ادای تمام بازیگرای تامیل رو دربیاره. ‫(قوم بومی استان تامیل نادوی هند)
‫- زبان تلوگو یاد بگیر، می تونی بدرخشی. ‫- خیلی خوبه!
‫- ایشون... ‫- همسرشم.
‫فقط روی صحنه.
‫می خواد مثل ساروجا دوی ‫بازیگر بزرگی بشه.
‫خدا رو شکر مخاطبین تامیل نادو فرار کردن.
‫طفلکی کارگردان...
‫وقتی برداشت اول فیلمبرداری ‫رو انجام دادن سکته کرد و مرد.
‫درست میگم دیگه، نه؟
‫بعدا خیلی تلاش کرد که توی ‫سینما فرصتی به دست بیاره.
‫گفتش "سینما بره به جهنم" و ‫بازی توی تئاترها رو شروع کرد.
‫اون برای دنیای نمایشنامه و ‫تئاتر مثل ساروجا دوی می مونه.
‫اسمش س.روجا دوی هست.
‫- خوشبختم. ‫- همچنین.
‫- باید به عروسی دخترم بیاین ها. ‫- حتما!
‫همگی باید بیاین.
‫من میارمشون.
‫ممنون.
‫چقدر مونده؟
‫صبر کن رفیق.
‫یا خدا!
‫آی خدا! آقا! آقا! تو رو خدا، نه!
‫نگاهش کن داره می زنتش!
‫جناب، چرا به سمتش سنگ پرتاب کردین؟
‫چیز دیگه برای پرتاب کردن پیدا نکردم.
‫چه کار اشتباهی انجام داده بود؟
‫نذارین بگم!
‫جناب، من همین دیروز مراسم خونه نوئی گرفتم،
‫بعد دیشب اومده روی دیوار ‫جدیدم کثیف کاری کرده!
‫برای همینم من یه سنگ سمتش پرتاب کردم...
‫و بعدم خودم شخصا بردمش ‫بیمارستان و زخمش رو بخیه زدن.
‫به عنوان مورد مزاحمت متهمش کنین.
‫جناب چرا برای همچین مسئله ‫کوچیکی من رو به دردسر میندازین؟
‫آقا این یه مورد کوچیک نیست ‫بلکه پرونده مزاحمته!
‫اسمت چیه؟
‫من آرون هستم قربان.
‫راستش من توی محله ایشون زندگی می کنم.
‫من دیروز از خارج اومدم.
‫از خارج برگشتی بعد ‫نمی دونی باید کجا بری دستشویی؟
‫جایی بهتر از دیوار ایشون پیدا نکردی؟
‫راستش قربان...
‫عذر می خوام قربان.
‫عذر می خوام عمو.
‫یه مهمونی کوچیک با دوستام رفتم...
‫یه کم حالم بد شد و... ‫عذر می خوام قربان.
‫راستش من هفته دیگه ‫می خوام ازدواج کنم قربان.
‫- و خب... ‫- ازدواج؟
‫- بله عمو. ‫- چه شانسی داری.
‫بسیارخب، پیشنهاد میدین چیکار کنیم؟
‫خب، عذرخواهی کرده...
‫وقتی کسی عذرخواهی ‫می کنه من می بخشمش...
‫از بچگی این عادتم بوده.
‫بذارین برن.
‫پس نمی خواین مجازاتشون کنیم؟
‫قربان...
‫داره ازدواج می کنه دیگه، ‫مجازات از این بهتر؟
‫قربان، من این دیالوگ ‫رو یه جا شنیده بودم.
‫یه دیالوگ از اجرامه.
‫مال اجرای "نرم واندهاچو" ئه؟
‫بله. دیدینش؟
‫اووووووووف!
‫من بارها توی سالن همایش ‫مرکز مطالعه فیلم مانیپال دیدمش...
‫شما نقش یه وکیل مدافع رو ‫بازی می کردین، درسته؟
‫بله.
‫من طرفدار پر و پاقرصتونم.
‫ممنونم.
‫جناب لطفا بهم یه امضا بدین!
‫بیخیال، توی این دنیای مدرن امضا می خواین؟
‫این روزا هر کی گوشی داره ‫تبدیل به عکاس شده.
‫- درست می گین جناب. چطوره یه عکس بگیریم؟ ‫- بفرمایین بگیرین.
‫وقتی فهمیدم شمایین از ‫هیجان توی پوست خودم نمی گنجم.
‫قربان لطفا یه کم بیاین نزدیک تر.
‫اینجوری ژست بگیرین.
‫من دیگه میرم.
‫ممنون قربان.
‫- عزیز... ‫- بله عمو؟
‫من رو به عروسیت دعوت کن.
‫- حتما. ‫- برات هدیه میارم.
‫و یادت باشه...
‫کسی که روی دیوار کثیف کاری می کنه...
‫فرقی با یه حیوون که کنار ‫تیر چراغ برق کار خرابی میکنه نداره.
‫از این به بعد وقتی از کنار خونه ام رد شدی، ‫اگه دوست داشتی...
‫زنگ خونه رو بزن و من می ذارم بیای داخل.
‫چشم قربان.
‫قربان شما خیلی شخصیت ‫فوق العاده ای دارین!
‫بریم سر دیالوگ برداشت پنجم.
‫شروع.
‫بعدی، برداشت شماره پنج. ‫اولین دیالوگ با کیه؟
‫خودت.
‫آها آره! منم.
‫از روی لباس یک نفر...
‫راحت می تونیم بفهمیم ‫که جوونه یا سن و سالی داره.
‫چطور؟
‫چی؟
‫چی داری میگی؟
‫می خوای لباس زنونه بپوشی؟
‫خیلی چندشه.
‫- خدایا! آقای کادهو... ‫- سمعکت رو بذار!
‫درست گذاشتیش؟
‫از روی لباس یک نفر...
‫راحت می تونیم بفهمیم ‫که جوونه یا سن و سالی داره.
‫حدس بزنین چطور.
‫خیلی ساده ست.
‫دیالوگ الکی اضافه نکن. ‫فقط خط خودت رو بگو.
‫خب، اگر قدرت این رو داشت ‫که لباس رو بپوشه پس جوونه.
‫ولی اگر قدرت کافی برای ‫پوشیدن لباس رو نداشت پس سنش زیاده.
‫کی این رو نوشته؟ ‫خیلی مسخره ست!
‫لشمی نوشتتش.
‫چه عالی.
‫خیلی خوب به نظر میاد.
‫کی اجازه داده مخاطب بیاد داخل؟
‫عالیه قربان.
‫گفتم نمی خواد بهشون اتهام بزنین، ‫برای چی اومدین اینجا؟
‫لشمی...
‫شاید رشوه تپل می خواد.
‫یه بازرسه.
‫پس شاید توقع بیشتری داره.
‫- نداره... ‫- اصلا قربان.
‫قربان من از کودکی علاقه ‫شدیدی به بازیگری داشتم.
‫پدرم تلاش کرد و ناموفق بود. برای همین ‫فکر کردم شاید بتونم عضو گره شما بشم.
‫و کنارتون بازیگری کنم. ‫اومدم اینجا ازتون یه فرصت بخوام.
‫فکر کردی این مثل شغل پلیسی آسونه؟
‫برای بازیگری باید هوش داشته باشی.
‫از نظر شما من چطوری ام؟
‫کسی که فقط روی برگه کاغذ با لیاقته ‫و اومده اینجا برای یه کم دستمزد!
‫ما اینجا دستمزد نمی دیم!
‫- پس فعلا خداحافظ! ‫- من برای دستمزد نیومدم اینجا.
‫من تمام هوش و ذکاوتی ‫که انتظار دارین رو دارم.
‫ولی خیلی وقت ها فراموشت میشه.
‫خیلی ناراحت کننده ست.
‫باشه، یه نمونه بهمون نشون ‫بده و خودت رو ثابت کن.
‫وقتی بچه بودم، ‫بابابزرگم گم شد.
‫به من گفته بودن برگه های ‫"بابابزرگ گم شده" رو بزنم.
‫راستش من ایده های دیگه ای داشتم.
‫من برگه های "مادربزرگ ‫گم شده" رو پخش می کردم.
‫بابابزرگم دیده بود و خوشحال برگشت خونه.
‫بعدش من بستمش!
‫لشمی...
‫این روزا هیچکس انقدر ‫به اجراها اشتیاق نشون نمیده.
‫بیا از این پلیسه توی اجرامون استفاده کنیم.
‫بسیارخب، ما تصمیم گرفتیم بهت یه فرصت بدیم.
‫- ممنونم آقا. ‫- چه شخصیتی رو بهش بدیم؟
‫وکیل مدافع؟
‫وینود نقش وکیل مدافع رو بازی می کنه.
‫طبق معمول، منم نقش زنش رو بازی می کنم.
‫زنش دقیقا همون اول اجرا می میره.
‫- خانوم گل فروش. ‫- دوباره داره این کار رو می کنه.
‫اون مرده و یه شخصیت مناسب خودش نیاز داره.
‫بیشتر فکر کن.
‫آقا!
‫چطوره که پلیس پاسبان بشه؟
‫پلیس پاسبان؟ آقا، من پلیس بازررسم!
‫ما فقط شخصیت پاسبان رو داریم. خب؟
‫میخوام رئیس پلیس بشم! ‫پاسبان...
‫اگه خیلی حرف بزنی...
‫شخصیت یه دزد بدبخت رو بهت می دیم ‫که اون پاسبان می گیرتش و می زنتش.
‫نه! همون شخصیت پاسبان خوبه!
‫قبول کرد.
‫لطفا دیالوگ هام رو بهم بدین.
‫چه خبره؟ تازه اومده دیالوگم می خواد!
‫کی دیالوگ می نویسه...
‫وایستا لشمی، من بهش میگم.
‫10 تا ویدا و 10 تا قهوه.
‫دو تا دیالوگ برای یه مبتدی!
‫به کی بگم این رو؟
‫10 تا ویدا و 10 تا قهوه.
‫قهوه س.پ قهوه مخصوص مغازه ام هستش.
‫من بازرسم س.پ نیستم. ‫(س.پ: سرپرست پلیس)
‫وقتی س.پ ازت خواست بهش بده.
‫- فقط چیزی که سفارش دادم رو بهم بده. ‫- چشم جناب.
‫چه خبر لشمیکانتان؟
‫بگو ببینم...
‫اجرای امروز تموم شد؟
‫آره، خوب پیش رفت.
‫کار امروزت تموم شد دیگه؟
‫همه توی سن تو همش زمزمه ‫می کنن "راما ... راما"
‫ولی کل فکر و ذکر تو "اجرا اجرا" ئه.
‫اشکال نداره که. اگه تو این سن هی ‫بگم "باما (الهه زیبایی)... باما" زشته.
‫برنامه های همیشگیت رو شروع نکردی؟
‫- کدوم؟ ‫- خوابیدن.
‫- دارم میرم. ‫- برو...
‫نمیشه متقاعدش کرد.
‫نگاه کن، شوهرت داره اینجا پرسه می زنه.
‫عزیزم، دارم میام خونه.
‫خیلی خطرناکی!
‫آشوین!
‫- شانماتی! ‫- بله بابا؟
‫بیاین بیرون!
‫بله بابا؟
‫نگاه کنین چجوری دیوار رو کثیف کردن!
‫مگه شماها کل روز خونه نبودین؟
‫نمی تونین حواستون رو ‫جمع کنین و مراقب باشین؟
‫بابا، من داخل مراقب بچه ام بودم.
‫خب که چی؟ نباید بدونی بیرون چه خبره؟
‫از کجا بدونی خب؟
‫اگه جونت درمیومد و حسابی برای ساخت ‫خونه زحمت می کشیدی اونوقت می دونستی.
‫چرا به خاطر خرابکاری یکی ‫دیگه سرزنشش می کنی؟
‫کار نگیر تو رو خدا! من حق ‫این رو دارم که از پسرم این رو بخوام.
‫حالا برو رنگ هایی که مونده رو بیار. ‫توی قفسه دستشوییه.
‫- بابا... ‫- توی دستشویی حیاط.
‫هیچی نمی دونه! ‫زودی بیا!
‫بابا، به نقاش میگم فردا بیاد.
‫اون رنگ می کنه.
‫بیا بریم بخوابیم.
‫اگه یه سگ داخل خونه مون کار خرابی بکنه...
‫بدون تمیز کردنش میریم بخوابیم؟
‫بیخیال، بابا!
‫این دقیقا مثل همونه!
‫اگه تمیزش نکنم، ‫نمی تونم با آرامش بخوابم.
‫اون رو بده به من.
‫می خوان روی دیوار نو من تبلیغ کنن! ‫انگار فیلم جدیده!
‫احمقا! چرا روی دیوارای ‫خودشون نمیرن بنویسن؟
‫مگه توی همه خیابونا خونه ندارن؟
‫خاک تو سرشون با این تبلیغاشون!
‫- ناگیشور رائو... ‫- بگو ببینم...
‫قطار ساعت 6 از اینجا حرکت می کنه.
‫صبح می رسیم اونجا.
‫یه ماشین بفرست دنبالمون.
‫- با خانواده میای؟ ‫- آره. خداحافظ.
‫- سوار بشین! ‫- چشم بابا.
‫ماشین رو نگه دار.
‫- مگه ما دیروز روی این دیوار چیزی ننوشتیم؟ ‫- بله قربان.
‫برو اونجا.
‫قربان، پاکش کردن!
‫ببینین!
‫ما دیروز روی این دیوار چیزی نوشتیم!
‫دوا، ببین کی داخل خونه ست.
‫قربان، در خونه قفله. ‫کسی خونه نیست.
‫فرار کرده! انگار امروز روز شانسشه!
‫- دجی... ‫- قربان؟
‫بیا اینجا.
‫بهت گفتم من نمیام.
‫بابای توئه دیگه، دارم بهت میگم!
‫حیدرآباد به چنای...
‫چرا برای همچین اتوبوس ‫بی کلاسی بلیت گرفته؟
‫دو تا صندلی با یه بچه!
‫بابا، بیا.
‫بابا، بیا. بریم.
‫خانومت در مورد چی غرغر می کرد؟
‫فکر کرد خواب بودم؟ ‫چشمام بسته بود ولی گوشام می شنیدن.
‫فکر می کنه من هندی نمی فهمم.
‫ولی می فهمم داشت پشت سر من حرف می زد.
‫من با شخصیتم برای ‫همین پشت سرش حرف نمی زنم!
‫پس مطمئن شو احترامت رو از دست نمیدی!
‫به "شوهرت" به هر زبونی ‫که می فهمه این رو بفهمون.
‫اون پسرمون رو به خاطر ‫خط خطی کردن روی دیوار سرزنش کرد...
‫حالا می خواد چیکار کنه؟
‫این کیه؟
‫به نظر میاد یه یاغی باشه.
‫رئیس سناتی پاتی! ‫رئیس چی چی؟
‫کی بهش حق این رو داده ‫که روی دیوارم چیزی بکشه؟
‫بابا، لطفا عصبانی نشو.
‫اگه برای این عصبانی نشم ‫پس برای چی باید عصبانی بشم؟
‫بابا، اول بیا بریم داخل بعد ‫در موردش حرف می زنیم.
‫می خوای برم داخل آروم بشم؟
‫اول یه زنگ بزن.
‫به پیمانکار زنگ بزن.
‫لطفا بابا. نیاز نیست.
‫بیا، گوشیت رو بگیر.
‫...499
‫- آقای پیمانکار... ‫- سلام جناب...
‫همین الان نقاش رو بیارین اینجا.
‫چشم قربان.
‫دیوارها باید رنگ بشن.
‫- مگه همین تازگی رنگشون نزدیم؟ ‫- می دونم!
‫یه نفر بعد اینکه دیوار رو رنگ کردی اومده ‫با آت و آشغال روش چیزی کشیده.
‫می تونیم بشوریمش.
‫حتی اگه بشوریمش هم پاک نمیشه! ‫لطفا سریع بیا!
‫سریع بیا! من منتظرم.
‫چی شده آقا؟
‫روی دیوار شما هم چیزی کشیدن؟
‫انگار بابتش خوشحالی.
‫بابتش خوشحال نیستم. ‫حس بدی به خاطرت گرفتم.
‫اینطور به نظر نمیاد.
‫معبد غذای مجانی میده. ‫اگه انقدر بیکاری برو بخور.
‫گمشو!
‫مسخره!
‫آقای پیمانکار من اینجا بی قرار و منتظرم...
‫بعد شما اصلا عجله ای برای اومدن نداشتی!
‫بعد از دو ساعت تازه رسیدی!
‫اون رو می بینی؟ دیوار رو ببین.
‫ببین چطور یه عده احمق کثیفش کردن!
‫دیوارم رو رنگ کن و مثل روز اولش نو کن.
‫جناب سوتفاهم نشه این رو میگم،
‫ولی خب شما توی این محله جدیدین،
‫و نمی دونین سنا چطور آدمیه.
‫لطفا تصمیم عجولانه ای نگیرین.
‫داری من رو می ترسونی؟
‫- نه آقا. ‫- خب که چی من اینجا جدیدم؟
‫چه غلطی می تونه بکنه؟
‫آقا، این دقیقا چیزی بود ‫که یکی دیگه پرسید...
‫و سنا زندگیش رو جهنم کرد.
‫خوش اومدین قربان.
‫بشین.
‫همراهتون اینجاست؟
‫اون کجاست؟
‫اون اینجاست.
‫اینجا؟ کجا؟
‫گونا.
‫قربان چه خبره؟
‫بهش گفتم نمی تونه ثروتش رو ‫بعد از مرگ با خودش ببره توی قبر...
‫و بهش گفتم بزنه به نام من.
‫قبول نکرد.
‫در نتیجه افرادم انداختنش ‫توی گونی و آوردنش اینجا.
‫فکر کردی من رو بدزدی ‫برگه ها رو امضا می کنم؟
‫امضا نمی کنم، هرکار ‫می خوای بکن! عمرا امضا کنم!
‫گونا...
‫ولم کن! ول کن!
‫برای اثر انگشت...
‫شستش کافیه، نه؟
‫کافیه قربان.
‫گونا.
‫دستش رو بده به من.
‫تو رو خدا ولم کنین.
‫سنا شست یکی رو به خاطر اثر انگشتش برید.
‫اگه به تبلیغات حزبش دست بزنم، ‫سر من رو از تنم می کنه.
‫نه فقط من، ‫هیچکس نمیاد این رو پاک کنه.
‫به خاطر ترستونه که ‫یکسره بهتون ظلم می کنن.
‫انجامش نمیدی، نه؟ ‫بده به من، خودم انجامش میدم.
‫بده به من!
‫آقا! آقا! لطفا نکنین!
‫- بازرس کجاست؟ ‫- داخل.
‫حوله رو بده من.
‫بازرس، اون قلب شجاعت کجاست؟
‫هی! نگاه کن! یه پیری.
‫مشکلت چیه پیری؟
‫تو بدون اجازه من تبلیغات ‫حزبت رو روی دیوار من نقاشی کردی!
‫این آخرین هشداره.
‫از این به بعد حق نداری با من دربیفتی.
‫وگرنه چی میشه؟
‫ازت شکایت می کنم و ‫میندازمت پشت میله های زندان!
‫بچه ها، خنده دار نبود براتون؟
‫دیدی؟ حتی برای افرادمم خنده دار بود.
‫باشه، ولش کن.
‫الان مشکلت چیه؟
‫ما بدون رضایتت روی دیوارت چیزی کشیدیم.
‫مشکلت اینه، نه؟
‫معمولا اگه کسی علیه ‫ما شکایت بکنه بهشون پول نمی دیم.
‫دست و پاهاشون رو قطع می کنیم.
‫گونا...
‫حد خودت رو بدون! ‫ایجا پاسگاه پلیسه!
‫نگاه کنین، بازرس داره عصبانی میشه!
‫باشه، کدوم خونه؟
‫سکتی نگار، خیابون دوم.
‫اون خونه جدیده.
‫آها! اون خونه؟
‫درش قفل بود.
‫پیرمرد، بیا این پول رو بگیر.
‫بگیرش دیگه.
‫چرا استخاره می کنی؟
‫از این به بعد اون دیوار مال حزب ماست.
‫فعلا.
‫تا دو روز دیگه...
‫میای و التماسم می کنی ‫که تبلیغات حزبم رو روی دیوارت بکشم.
‫بهت قول میدم این اتفاق بیفته!
‫فکر می کردم مردم توی ‫سن بالا عقلشون رو از دست میدن...
‫ولی بابای تو اصلا عقل نداره!
‫بهش ده هزار روپیه دادن و پرتش کرده!
‫به مردم خیابون بغلی ‫فقط پنج هزار روپیه دادن.
‫هم اون هم اینکه دیواراشون ‫از مال ما بزرگتره.
‫فکر می کنی الان پول مهمه؟
‫من خودم به شخصه عصبانی ام ‫که با یه عده سیاستمدار درگیر شده.
‫عزیزم، تو چرا باید عصبانی باشی؟
‫بابا، نمیشه بهشون توجهی نکنی؟
‫چطور می تونم آخه؟
‫دیوار من رو نقاشی کرده ولی واسه خودش رو نه! ‫چطور می تونم نادیده بگیرمش؟
‫ازم می خواد نادیده بگیرمش!
‫تولدم ماه دیگه ست.
‫اگه چهره خودم رو روی این دیوارش بکشم، ‫فکر می کنی بیخیال طی می کنه؟
‫اینم دقیقا مثل همونه!
‫کافیه؟
‫توی این 58 سال عمرم ‫هیچوقت دردسر درست نکردم!
‫برای همین اگه یه دردسر جدید توی 59 سالگی ‫من رو پیدا کنه، ساکت نمی مونم!
‫بذار ببینیم چیکار می تونه بکنه.
‫عزیزم، فکر نکن فقط شمالی های هند زرنگن،
‫حتی جنوبی های هند هم زرنگن.
‫اما ما از زرنگیمون درست استفاده نمی کنیم.
‫بذار من درست ازش استفاده کنم و مطمئن بشم که ‫خانواده ات با مشکلی رو به رو نمی شن.
‫بگو چاتنی (نوعی چاشنی هندی) بیاره! ‫چرا از زنت می ترسی؟
‫با اینکه می دونست پای ‫من درمیونه اون کار رو کرد؟
‫اول که چهره تون رو از روی دیوار پاک کرد،
‫بدتر از این، اینکه توی ‫پاسگاه پلیس علیه شما شکایت پر کرد.
‫اون بدون اینکه بفهمه چقدر ‫قدرت داریم باهامون درگیر شده.
‫باید یه چشمه از قدرتمون رو بهش نشون بدیم!
‫نیروپای عزیز...
‫یه چاتنی درست کردن چرا انقدر طول کشید؟
‫پوستشم زده؟
‫- نمی بینه دارم درست می کنم؟ ‫- امیدوارم حداقل تا برای صبحونه آماده بشه.
‫دست از پرت و پلا گفتن برنمی داره.
‫سلام.
‫لشمیکانتان؟
‫بله، شما؟
‫توی خونه تون شمع دارین؟
‫شمع؟
‫بله داریم ولی فروشی نیستن.
‫جدی؟ حالا صبر کن و تماشا کن.
‫نمی تونی چیزی رو ببینی.
‫چرا؟ می خوای این وقت شب ‫با من شوخی خرکی کنی؟
‫خودت باعثش شدی.
‫یک! دو! سه!
‫آها!
‫فهمیدم.
‫برق قطع شد؟
‫صبر کن، بابا. بذار من شمع ها رو بیارم.
‫باشه، پسرم.
‫- خواهرشوهر عزیزم، شمع برام بیار. ‫- نمی دونم کجاست.
‫باید یه جایی همین دور و بر باشه.
‫- پس خودت پیداش کن. ‫- مواظب باش عزیزم.
‫مراقب باش، چاتنی رو نریز.
‫بعدا ممکنه پوست نارگیل بره توی پا.
‫همینجوریش وقتی برق هست ‫آشپزیش چنگی به دل نمی زنه.
‫زندگی توی یه مکان روستایی ‫قطعی برق مکرر هم داره.
‫احمقا!
‫مراقب باش.
‫اینجا بادبزن لازم نداریم.
‫دوسا خودش به خودی خود قویه. ‫(پنکیک آرد برنج)
‫بخور، بابا.
‫الان این چیه؟
‫بابا، خونه همه همسایه هامون برق داره.
‫فقط برق خونه ما قطع شده.
‫الان دیگه مشخص شد.
‫- مشکلی پیش اومده بابا؟ ‫- متوجه نیستی؟
‫خیلی واضحه که کار اوناست.
‫بهت گفته بودم!
‫دیگه نمی دونم چی رو باید از سر بگذرونم!
‫من از اینجا میرم. ‫لطفا برام یه تاکسی بگیر.
‫نمی تونم توی خونه پر از مشکل زندگی کنم.
‫اینجا خیلی از مردم هندی صحبت نمی کنن.
‫ولی بازم توی خونه باهاش کنار اومدم.
‫ولی همش به این زبون ‫صحبت کردن ما رو گیج می کنه.
‫من می تونم بفهمم بابا. ‫صبر کنین زنگ بزنم به شرکت برق.
‫و می فهمم که تاکسی یه حرف انگلیسیه.
‫برو یه تاکسی برای زنت بگیر.
‫بیا، حتما امروز برق رو برمی گردونیم.
‫باشه، برو.
‫قربان لطفا...
‫برای یه درخواست اتصال سه فاز....
‫من چهار ماهه دارم میرم و میام.
‫بدون رشوه حتی نمیشه ‫رئیستون رو دید.
‫- با پول بیا. ‫- باشه قربان.
‫خونه خالیه بعد چطوری ‫پول برقش پنج هزار روپیه اومده؟
‫شمارانداز کنتور گفته. ‫دروغ نمیگه.
‫خمیر رو برای پول درآوردن می فروشین نه؟
‫پس استفاده تون تجاریه. ‫اول قبض رو پرداخت کنین.
‫- برو. ‫- بفرمایید.
‫- می خوام مسئول اینجا رو ببینم. ‫- بله جناب.
‫وقتشون آزاده. ‫مشکل چیه؟
‫راستش...
‫از دیشب برق خونه مون قطع شده.
‫کدوم منطقه؟
‫- سکتی نگار. ‫- سکـ...
‫آها! شما لشمیکانتان هستین؟
‫بله!
‫رئیس خیلی سرشون شلوغه.
‫گفتن بعدا بیاین ملاقاتشون.
‫نه!
‫هر موقع دیدمشون میرم.
‫واقعا؟
‫باشه، پس صبر کنین.
‫لطفا برید جناب.
‫خب، جای درستی اومده!
‫برو بشین.
‫بابا...
‫اونجا رو نگاه نکن.
‫اینا آدمای کثیفی هستن.
‫من خودم درستش می کنم.
‫تو نگران نباش.
‫- سلام قربان. ‫- مشکلتون چیه؟
‫اسم من لشمیکانتان هست.
‫- آها! پس شمایی. ‫- بله قربان.
‫یه کاری کن. الان تقریبا وقت ناهاره.
‫ناهار بخور بعد بیا. ‫منم ناهارم رو بخورم.
‫شما داخل در حال ناهار خوردن نبودین؟
‫- نه، هنوز مونده از غذام. ‫- باشه قربان.
‫باید برای اتاقم پرده نصب کنم!
‫گشنه ای؟
‫بیا بریم غذا بخوریم.
‫جناب...
‫کجا رفتین؟
‫رفتیم ناهار بخوریم.
‫غذا مهم تر از هدفتون ‫برای اومدن به اینجاست؟
‫رئیس کلی منتظرتون موند و تازه رفته.
‫کارتون امروز انجام نمیشه.
‫فردا بیاین.
‫ببخشید جناب یه لحظه. ‫اگه می خواین برقتون امروز برگرده...
‫یه راهی هست.
‫برید اونجایی که باید و عذرخواهی کنین.
‫متوجهین؟
‫عزیزم...
‫من می تونم یه پیشنهادی بدم؟
‫تو و شانماتی خونه بمونین.
‫رز ناراحت نشی این رو میگم،
‫مادر ناتنی ها معروفن به شکنجه کردن...
‫ولی فکر اینکه تو مادر ناتنی ‫بشی خودش شکنجه ست!
‫- خوب بود! دوست داشتم. ‫- منم همینطور.
‫- ممنون. ‫- بابا...
‫چطوره که بیرون شرکت برق اعتراض کنیم؟
‫بیخیال، نمی دونی بابات چطوریه؟
‫من دیابتی ام.
‫اگه یه وعده غذام جا بمونه، غش می کنم.
‫پس کی مواظب تو باشه؟
‫نگران نباش. من هستم.
‫احمقی، عمو!
‫اگه به یه احمق بگی احمق، ‫اون احمق عصبانی نمیشه؟
‫از اینکه بهم گفت احمق ناراحت نشدم.
‫بهم گفت «عمو».
‫آخی! ببخشید عمو.
‫بیا شروع شد!
‫خدایا! تو رو خدا بس کنین!
‫بابا، توی اداره تحقیقات ‫مرکزی یا حراست آشنا نداری؟
‫اگه می شناسی می تونیم ‫بهشون یه درس حسابی بدیم!
‫بیخیال عزیزم. ‫ما از این ارتباطات توی زندگی واقعی نداریم.
‫ولی آدمایی رو می شناسیم که توی ‫اجراها می تونن نقش اونا رو بازی کنن.
‫چرا پاهات می لرزه؟
‫تو فقط می تونی لرزش پاهام رو ببینی...
‫- تازه از درونم دارم می لرزم... ‫- خفه شو!
‫من از جوک های دو منظوره متنفرم!
‫منظورم اینه که ضربان قلبمم داره میره بالا!
‫خفه شو و بیا.
‫وینود، تو هم از بدخلقی من خوشت نمیاد؟
‫ازم خواست در رو ببندم؟
‫هی تو! آروم ببندش.
‫درست نبستمش؟ ‫الان خوبه؟
‫ای احمق! چند بار بهت بگم؟
‫نمی تونی آروم ببندیش؟ ‫اولین بارته سوار ماشین شدی؟
‫- کادهو... ‫- بله...
‫اگه یه پرونده دستمون بگیریم، ‫شبیه شخصیت ها میشیم.
‫پرونده می خوای؟ ‫بگیرش!
‫- زود باش! ‫- ممنون.
‫جناب وایستین. شما کی هستین؟
‫چشمم روشن! چطور جرئت می کنی مأمورهای ‫دولت رو از انجام کارشون بازداری؟
‫- دستگیرش کنین! ‫- قربان!
‫ما از حراست اومدیم.
‫قربان!
‫- عذر می خوام قربان. ‫- دنبالم بیاید!
‫- بفرمایید قربان. ‫- بده به من.
‫درست به موقع اومدیم. ‫همه چیز رو ضبط کنین!
‫بله قربان.
‫جناب لطفا لبخند بزنین.
‫- فردا میره رو صفحه مجله. ‫- شماها کی هستین؟
‫- من از حراستم. ‫- منم!
‫شما هم؟
‫اون نه! شما در حین ‫ساعات کاری رشوه می گیرین!
‫ما مچتون رو حین ارتکاب جرم گرفتیم.
‫- من رشوه قبول نکردم قربان! ‫- پس این چیه؟ ناهارت؟
‫- شما رشوه می گیری! ‫- نه! نه خانوم!
‫پس یعنی این پول رو نمی خوای؟
‫- گمشو بیرون! ‫- شما آقا!
‫نمی تونین برید بیرون. اون پول رو بردار.
‫- بدش به من. ‫- آها!
‫لطفا یه کم پودر روش بپاشین.
‫یه کم روی صورتمم بزن.
‫منظورم پودر جرم شناسی بود.
‫فقط پودر صورت دارم.
‫منظورم پودریه که باهاش ‫اثر انگشت رو برمی دارن.
‫برای اون احمق همینقدر کافیه. ‫از همین استفاده کن.
‫تموم شد؟ بسیارخب.
‫بله! متوجه شدم.
‫تایید شد! این رشوه ست!
‫هر موقع بهتون زنگ زدم باید بیاین، باشه؟
‫بهم زنگ بزنین هرجا بگین میام.
‫اندازه سن و سالتون رفتار کنین!
‫آب دهنتون رو پاک کنین!
‫هی! ‫ ‫...
‫منظورش این نیست که بهت زنگ ‫می زنه و برات هتل رزرو می کنه!
‫منظورش اینه که وقتی احضار شدی ‫به عنوان شاهد توی دادگاه حاضر میشی؟
‫بگو آره یا نه!
‫به جاش داری سر به سرش می ذاری.
‫تازه سر به سر یه خانوم بزرگتر از خودت!
‫ببخشید سرکار! برو بیرون!
‫الو؟ پاسگاه پلیس ت.3؟
‫می تونم با بازرس صحبت کنم؟
‫بگید مشکل چیه؟
‫سه نفر به اسم اداره حراست اومدن اینجا.
‫فکر می کنیم دارن نقش بازی می کنن.
‫می تونین بیاین و بررسی کنین؟
‫بازرس نیستن. من الان میام.
‫باشه جناب.
‫- بیاین صحبت کنیم و حلش کنیم. ‫- نه!
‫من شرایط مشخص می کنم و بعد حرف می زنیم! ‫به من میگن گانشان!
‫قربان اما کارتتون نوشته شیوا راماکشنان!
‫اما همین الان گفتین اسمتون گانشانه.
‫کی اینجا افسر اداره مرکز تحقیقاتیه؟ ‫تو یا من؟
‫من رو زیر سوال نبر! ‫من باید تو رو زیر سوال ببرم!
‫باید پاسخگو باشی! ‫پس انقدر من رو زیر سوال نبر!
‫فکر کردی کی هستی؟
‫فکر کردی من خنگم؟
‫فکر کرده چون آرومم، ‫می تونه هر چی دلش می خواد بپرسه؟
‫قربان! قربان! وصلش کنین.
‫چرا وصلش کنم؟ ‫هدف من اینه که قطعش کنم.
‫- سمعکت رو بذار. ‫- توی این سن سمعک می خوام چیکار؟
‫جناب صدای زنگ تلفن میاد.
‫- زود باش، بذارش. ‫- آخ! کی اینطوری شد؟
‫- فکر کنم تلفن بیرون اتاق زنگ می خوره. ‫- باورش شد.
‫راستی...
‫ما شکایتی دریافت کردیم ‫که شما رشوه زیاد میگیرین.
‫قربان، پلیس اومده.
‫جدا؟
‫سرویس بهداشتی کجاست؟
‫- مأمورین! ‫- خوش اومدین آقای پاسبان.
‫سلام قربان.
‫جناب ایشون پاسبان نیستن، ‫بازرس هستن.
‫هی، ایشون برای شما بازرس هستن.
‫برای ما همیشه پاسبان باقی می مونن.
‫منظورش این بود "کل جهان یک ‫صحنه هست و ما فقط بازیگر هستیم"
‫خب، میشه اونطوری هم گفت.
‫منظورشون چی بود؟
‫معمولا ما به پلیس زنگ می زنیم.
‫شما به اون بپردازید.
‫بدون دونستن ما، ‫برای اینکه ما رو بیرون بکنین...
‫زنگ زدین به پلیس!
‫قربان! من به پلیس زنگ نزدم.
‫اون پادو عوضی زنگ زده!
‫به کی گفتی عوضی؟
‫قربان، اون یه عوضی به تمام معناست!
‫اون پنجاه هزار روپیه رشوه ‫می گیره و فقط دو هزار تا به من میده.
‫اول اون رو دستگیر کنین.
‫زیردستت خودش رو تحویل داد.
‫من زن و بچه دارم قربان. ‫تو رو خدا من رو ببخشید.
‫قربان!
‫واقعا قربان؟
‫داریم بررسی می کنیم قربان.
‫چشم قربان.
‫میاریمش به اداره.
‫قربان...
‫اون نه تنها رشوه قبول می کنه ‫تازه انگار کلاه بردار هم هست.
‫یک آقای لشمیکانتان...
‫این آقا از قدرتش سواستفاده ‫کرده و برق خونه اش رو قطع کرده.
‫رئیس اداره و آقای ‫لشمیکانتان دوستای نزدیکن.
‫- نه دیگه نمیشه، دستگیرش کنین. ‫- تایید می کنم.
‫فقط یه کم بهم زمان بدین و ‫ببینین چطوری برقشون برمی گرده.
‫- هی تو! همین الان روشنش کن! ‫- همین الان قربان.
‫اگه مردم بفهمن اسم و رسمم رو از ‫دست می دم. نمی تونم چهره ام رو نشون بدم.
‫حالا خیلی فرقی هم نمی کنه.
‫ناراحت نشین خانوم. ‫قربان لطفا یه چیزی بگین کمکم کنین.
‫خانوم، ایشون خیلی دارن درخواست میکنن.
‫یه کم رحم و مروت نشونش بدین.
‫خب دلم سوخت براش.
‫ولی نمی تونم به شغلم خیانت کنم.
‫اوه!
‫پس می تونیم یه کار کنیم.
‫"من از این به بعد دیگه ‫از قدرتم سواستفاده نمی کنم..."
‫"دیگه رشوه قبول نمی کنم و ‫از این به بعد درست کار می کنم."
‫همین رو بنویس بده بهمون.
‫چرا باید بنویسه و بگه ‫شما رشوه قبول نمی کنین؟
‫بگین بنویسه خودش رشوه قبول نمی کنه.
‫خدایا! منظور منم همین بود.
‫اما نگاه کنین، ساکته!
‫چی داره چرت و پرت میگه قربان؟
‫چی مهم تره؟ چرت و پرت اون یا شغل تو؟
‫قطعا شغل من.
‫پس تعهد کتبی رو بده.
‫چشم سرکار.
‫خیلی خوش شانسین که ‫من سر و کله ام پیدا شد.
‫در واقع بازرس زیردستم داشت میومد اینجا...
‫وقتی رفتم پاسگاه و این قضیه رو شنیدم، ‫اومدم که همگیتون رو نجات بدم،
‫وگرنه سه تاتون رو تا الان ‫انداخته بودن توی زندان.
‫ولی شماها از چیزی که ‫فکر می کردم بهتر بازی می کنین.
‫خیلی ممنونم آقا.
‫حالا که تعهد کتبی داده، ‫دیگه مشکلی پیش نمیاد.
‫- باشه؟ ‫- قربان...
‫اینجوری نگو.
‫اگه سنا بفهمه، زنگ می زنه ‫بهمون و تهدیدمون می کنه.
‫پس اگه میشه شماره اش رو بهمون بدین...
‫- شما میخواین بهش زنگ بزنین؟ ‫- اصلا نمی خوایم زنگش رو جواب بدیم.
‫منم همین فکر رو می کردم.
‫- مبارکه. ‫- ممنون.
‫تبریک میگم بابا.
‫حس می کنم کارهای عقب ‫مونده ام رو انجام دادم و مردم!
‫نمی تونم توی کلمات قدردانیم ‫به همگیتون رو بگنجونم.
‫قابل ندشت.
‫- فقط نگران یه چیز هستم. ‫- چی لشمی؟
‫اونجا به جای انقدر خوب نقش بازی کردن...
‫اگه حداقل یه بار توی ‫اجرامون انقدر خوب نقش بازی می کردن...
‫گروهمون خیلی موفق میشد.
‫خیلی سخته.
‫فکر می کنی توی اداره ‫برق خیلی خوب نقش بازی کرد؟
‫پودر گلاب داد و خراب کرد.
‫من کی پودر گلاب دادم؟
‫به جای پودر جرم شناسی ‫پودر آرایشی صورت ندادی؟
‫چغلی من رو می کنی؟ ‫انگار خودت خیلی خوب نقشت رو بازی کردی!
‫اون اسمش رو اشتباه گفت و ...
‫ما خیلی ترسیده بودیم. ‫خیلی بد خراب کرد!
‫ولی بازم یه جورایی ‫اوضاع رو به دست گرفتم.
‫هر چی شد مهم نیست، اگه آقای ویراموتو ‫نمیومد، ما الان توی زندان بودیم.
‫هیچ کدوم از اینا اتفاق نمیفتاد.
‫ما به کسی خیانت نکردیم.
‫خدا پشت ماست.
‫اینکه فقط خودمون می دونیم کافیه؟
‫اون سونا هم باید بدونه!
‫- سنا نه سونا. ‫- حالا هر چی.
‫تو باهاش حرف بزن.
‫- چطوری؟ ‫- پای تلفن.
‫برای همین این شماره رو از بازرس گرفتم.
‫- باهاش صحبت کن. ‫- نیاز نیست.
‫آره، بابا. حالا که برق برگشته، ‫بیاین همینجا تمومش کنیم.
‫همینجا تمومش کنیم؟ یادت رفته دو روز ‫توی تاریکی پشه ها نیشمون می زدن؟
‫تو پای تلفن باهاش حرف بزن لشمی! ‫ما اینجا هوات رو داریم.
‫- رو در رو چطوره؟ ‫- من بازم هوات رو خواهم داشت.
‫ایش! پاشو ببینم!
‫برو باهاش حرف بزن لشمی.
‫داره زنگ می خوره.
‫- تو رو خدا؟ ‫- بیا جواب بده و صحبت کن.
‫دیوار، تبلیغات حزب...
‫شما بدون اجازه من چهره ات ‫رو روی دیوار من کشیدی...
‫این اشتباه شماره یک بود.
‫فکر کردی مثل بقیه سکوت می کنم...
‫این اشتباه شماره دو بود.
‫تو خطا کردی و برق خونه ام رو قطع کردی...
‫و فکر کردی ازت می ترسم.
‫خب حالا می خوای چیکار کنم؟
‫خب، از این به بعد...
‫این حقه های پیش پا افتاده ات رو ‫برای افرادی مثل من به کار نبر...
‫- عالیه! ‫- به علاوه...
‫یه نفر رو به نمایندگی از ‫خودت بفرست که ازم عذرخواهی کنه.
‫من می بخشمت.
‫باشه؟ ممنون.
‫بگیرش.
‫داری چیکار می کنی؟
‫چرا داری دیوار رو خراب می کنی؟
‫هی تو! نکن!
‫نکن! احمق بی مصرف!
‫نکن!
‫بهتره تمومش کنی وگرنه ‫پدرت رو درمیارم عوضی!
‫وایستا! تو کی هستی؟
‫میگم وایستا!
‫- بابا! ‫- شنیدی چی گفتم! وایستا!
‫تو کی هستی؟
‫کی بود بابا؟
‫کی این کار رو کرده بابا؟
‫- بابا، نه! ‫- هی تو!
‫ای احمق! احمق بی مصرف!
‫وایستا!
‫چه خبره بابا؟
‫گفتم نکن!
‫خدای من!
‫- ویراموتو... ‫- لطفا بیاین داخل.
‫دیوار خونه ام رو خراب کردن.
‫اون عوضیا این کار رو کردن!
‫می دونم جناب.
‫می دونی؟ پس اینجا چیکار می کنی؟
‫اول، یه فرم شکایت پر کن ‫و بعد سریع دستگیرشون کن.
‫من دیدم که شماره پلاک ‫شرکت جی بی سی بود.
‫- یه فرم اطلاعات اولیه پر کن. ‫- نیازی نیست آقا.
‫راننده جی بی سی گفته مریض بوده و وقتی ‫داشته برعکس حرکت می کرده زده به دیوار.
‫خودش رو تحویل داده. اونجاست.
‫اینجایی!
‫بعد اونجا داری می خندی؟
‫بزنش! ولم کنین.
‫همین امروز کارش رو تموم می کنم.
‫ببینینش! ‫داره می خنده!
‫خنده این عوضی رو ببینین!
‫می زنم... می زنم فکت رو می شکنم.
‫صبر کنین.
‫سلام.
‫لشمیکانتان...
‫اونجا داری چیکار می کنی؟
‫هر دادگاهی که بری...
‫بهشون 25 هزار یا 50 هزار روپیه میدم ‫و آدمم رو میارم بیرون.
‫بیا یه کاری کن. ‫تماس رو قطع کن...
‫بعد پاشو بیا خونه من. ‫بهت می گم چیکار کنی.
‫لشمیکانتان اینه؟
‫خیال کردم یکی مثل "سلطان اکشن" ‫آرجون سارجا از آب در بیاد.
‫به نظر میاد اگه نزدیکش ‫عطسه کنم بیفته بمیره.
‫بعد شما می خواین روش اسلحه بکشین؟ ‫یالا غلافش کنین!
‫الان مشکل چیه؟ ‫می خوای دیوارت رو بازسازی کنیم،
‫همینه دیگه، درسته؟ ‫ولی فقط به یه شرط،
‫تا آخرین نفس فقط چهره من باید ‫روش نقاشی بشه،
‫حله؟
‫تا آخرین نفس کی؟ ‫آخر من یا تو؟
‫تو نمی تونی شرط و شروط تعیین کنی، ‫فقط من می تونم!
‫دیوار من رو که ‫خراب کردی بازسازی کن!
‫بعدش هم ازم عذر خواهی کن،
‫وگرنه اوضاع ناجور میشه.
‫گوش کن پیری!
‫بیا اینجا.
‫منم می تونم مثل تو فحش بدم...
‫ولی مثل تو آدم ناچیزی نیستم.
‫عوضی!
‫واسه همین زنگ زدی بیام اینجا؟
‫فکر می کنی امثال من حقیرن، نه؟
‫که آدم های معمولی هستیم.
‫شماها هر کاری که ‫دلتون می خواد می کنین...
‫ولی ما باید دهنمون رو ببندیم، آره؟
‫آقا...
‫شما خیلی قدرت دارین آقا.
‫ما هیچ قدرتی نداریم.
‫جناب قاضی...
‫موکل من فقط برای دفاع از ‫خودش دستش رو بالا برد...
‫و هیچ قصد دیگه ای نداشته.
‫موکل من، آقای شانموگام...
‫توسط این متهم تهدید شده.
‫اعتراض دارم جناب قاضی.
‫قبل از اینکه دادگاه ‫تشخیص بده موکل من متهمه...
‫وکیل مدافع طرف مقابل ‫متهم صداش می کنه.
‫- این توهین به شماست جناب قاضی. ‫- من باهاتون موافقم.
‫اعتراض وارده.
‫جناب قاضی، می خوام که...
‫قربان، زبون انگلیسی سخته.
‫- می تونم به زبون تامیلی صحبت کنم؟ ‫- ادامه بده.
‫من از موکلم، آقای شانموگام...
‫می خوام که بیان در جایگاه ‫تا از ایشون پرس و جو کنم.
‫بله! دادگاه آقای شانموگام رو فرا می خواند.
‫شانموگام! شانموگام! شانموگام!
‫لشمیکانتان، ‫نوبت ورود توئه.
‫ای بابا! دخترم...
‫پروژکتور رو بگیر اون طرف،
‫تا ببینیم کجا رفته.
‫اونجاست آقا.
‫چرا تنها نشستی؟
‫شرمنده دخترم. تقصیر منه.
‫فکر کردم اگه بیایم اینجا ‫حالش بهتر میشه.
‫واسه همین تمرین نمایش رو امروز انداختم.
‫ببخشید لشمی.
‫چرا تو معذرت خواهی می کنی؟
‫وقتی مجرم واقعی انقدر متکبره، ‫چه کاری از دست ما برمیاد؟
‫ما فقط آدمای معمولی هستیم.
‫در مقابل حزب ها و قدرت ‫ما یه مشت آدم معمولی هستیم.
‫مثل برده ها.
‫- خب، ما داریم می گیم که... ‫- می دونم، گانشان.
‫شماها می خواین همه چی رو ‫فراموش کنم و بیخیال بشم.
‫نمی خواین تمام آدمای عادی کشورمون ‫همبستگی داشته باشن، مگه نه؟
‫نه لشمی...
‫اون حتی حرمت ‫سن و سالم رو نگه نداشت.
‫باید لال باشم و بشینم ‫ظلم کردن هاش رو ببینیم؟
‫به نظرت الان راهی هست ‫که بشه کارش رو تلافی کنیم؟
‫اون یه آدم بی رحمه!
‫اگه یه بلایی سرت بیاره چی؟
‫همین ترسه که باعث شده ‫الان هر کاری که دلش می خواد می کنه.
‫شرایط باید عوض بشه!
‫آخه تو بابتش چیکار می تونی بکنی؟
‫نگران دیوار نباش.
‫ما همگی جمع می شیم ‫و برات درستش می کنیم.
‫ولی با اون هیولا شاخ به شاخ نشو.
‫چرا شماها درستش کنین؟
‫مگه خودم چلاقم که نتونم؟
‫اتفاقی که امروز برای من افتاد ‫نباید در آینده برای هیچکس پیش بیاد.
‫وقتی اینطوری حرف می زنی، ‫حتی منم علیهش تحریک می کنی.
‫خیلی خب، بگو چه کاری از ما برمیاد؟
‫ما همیشه کنارت هستیم.
‫اینطوری همگی توی دردسر میفتین.
‫خب بیفتیم!
‫تحت هر شرایطی، ‫هر کمکی که بخوای ما پشتتیم.
‫من کاری از دستم برنمیاد،
‫ولی وینود رو به جای خودم می فرستم.
‫تو این سن و سال، ‫توان دعوا کردن ندارم.
‫تو این دعوا عضله لازم نیست، ‫فقط مغز لازمه.
‫ما هم به اندازه کافی باهوش هستیم.
‫پس به حسابش می رسیم!
‫باید بابت تموم کارهایی که با من کرد...
‫پشیمون بشه!
‫باید دیواری که خراب کرد رو بازسازی کنه.
‫بهمون بگو باید بابتش چیکار کنیم.
‫برای شروع...
‫باید نقطه ضعف حریف رو پیدا کنیم.
‫درود بر شما رئیس.
‫بجنب! برو! برو دنبالش!
‫شماها انگار خیلی داغ دیده هستین. ‫چه نسبتی باهاتون داشت؟
‫داییمون بود.
‫داداش مادرمون.
‫- شما چطور؟ ‫- دایی منم بود.
‫عمومون بود!
‫چطور تونستی ما رو تنها بذاری؟
‫عزیزم...
‫خیلی هیجان زده نشو، ‫ممکنه گیر بیفتیم.
‫دارم خفه میشم.
‫- عذر می خوام. ‫- بفرمایید خانوم؟
‫پدیکور، مانیکور، مراقبت های پوستی، سونا. ‫هزینه اش چقدر میشه؟
‫حدود 12 هزار روپیه خانوم.
‫اوه! که اینطور. ‫خب، پس فقط...
‫ابروهام رو بردارین.
‫- معذرت می خوام. ‫- بله؟
‫- میشه نیم ساعت منتظر بمونین؟ ‫- چرا؟
‫یه مشتری ویژه اومده.
‫- اونوقت من چی؟ ‫- شما هم...
‫- مشتری ویژه هستین. ‫- دقیقا!
‫لازم نبود این بحث رو پیش بکشی.
‫اون مشتری ویژه، ‫که از من مهم تره کیه؟
‫زن سیاستمدار سنا هستن.
‫دوباره اسمش رو بگو.
‫سنا...
‫خانوم، من طرفدار ‫پر و پا قرص آقای سنا هستم.
‫آرزومه می تونستم کنارشون باشم.
‫آرزومه می تونستم باهاشون قدم بزنم.
‫- آرزومه... ‫- خب دیگه بسه.
‫اومدم اینجا به خودم استراحت بدم.
‫خوب می فهمم خانوم. وای!
‫خانوم، با این ساری (لباس زنان هندو) ‫خیلی فوق العاده به نظر می رسین.
‫خیلی خوشگل هستین خانوم.
‫چشماتون خیلی ‫قشنگ تر از چشمای منه خانوم.
‫می تونم باهاتون یه عکس بگیرم خانوم؟
‫خواهش می کنم.
‫گوشیم کجاست؟
‫خانوم، نمی دونم گوشیم رو کجا گذاشتم.
‫میشه به شماره ام یه زنگ بزنین؟
‫بگو.
‫"7904925577"
‫سنا اسمیه که بعد از وارد ‫سیاست شدن رو خودش گذاشته.
‫اسم واقعیش سنتامرائه.
‫توی سن 14 سالگی مواد مخدر قاچاق می کرد ‫و دو سال توی کانون اصلاح و تربیت بود.
‫توی سن 18 سالگی کارهاش رو ‫گسترش داد و کلی پول به جیب زد.
‫دستیار وزیر قبلی، ‫یعنی کالیاپرمال...
‫کالیاپرمال فقید دستش باهاش تو یه کاسه بود.
‫اول برده اش بود ولی بعدش ‫یکی از کنار دستی هاش شد.
‫الان هم که به این موقعیت رسیده.
‫بعد از فوت کالیاپرمال، ‫پسرش رو کنار زد.
‫توی انتخاباتی که در راهه ‫اسمش جزو کاندیداهای برتر مجلس قانون گذاریه.
‫دیگه اخبار اطلاعات سنا تموم شد.
‫هنوز نه!
‫شما فقط یه ذره در مورد سنا فهمیدین.
‫چیزای خیلی زیادی باقی مونده.
‫وضعیت مالی سنا و جزئیاتش...
‫من کلش رو می دونم.
‫- همش توی این پرونده ست. ‫- وای خدا!
‫اطلاعاتی که جمع کردن ‫مثل خودشون قدیمی و کهنه ست.
‫اطلاعاتی که من جمع کردم مثل خودم طلاست.
‫اگه اون اطلاعات رو بگم...
‫حتما بابتش یه جایزه خوب بهم میدی!
‫در این صورت نیازی به اون اطلاعات نداریم.
‫نباید نادیده بگیریمش. ‫حتی کوچیک ترین اطلاعاتم می تونن مهم باشن.
‫واقعا؟ لشمی، تو...
‫خب الان شماره رو می گم.
‫"9962244439"
‫این شماره حسابته؟
‫- نه! ‫- پس چی؟
‫یه شماره سریه.
‫شماره زن دوم سناست. ‫اسمش چیتراست.
‫چطور بود؟
‫عزیزم، گوش کن...
‫من ده تا تیکه طلای زینتی رو انتخاب کردم.
‫وقتی عضو مجلس قانون گذاری شدی...
‫موقع جایی رفتن ‫واسه خودنمایی خوبه.
‫سلام.
‫عزیزم، واسه شام امشب ‫ چی درست کنم؟
‫من الان سرم شلوغه. ‫بعدا بهت زنگ می زنم.
‫کی زنگ زده بود؟
‫منشی چاکاراواتیه.
‫چاکارواتی یا زن دومت؟
‫صبر کن، الان برمی گردم.
‫سلام.
‫امشب چند نفر قراره بیان؟
‫برای مهمونی چی درست کنم؟
‫من که بهت گفته بودم! ‫دارم میرم دفتر حزب.
‫اذیتم نکن دیگه.
‫- برام دعای خیر بخونین رئیس. ‫- بیخیال، پاشو.
‫- امیدوارم حالتون خوب باشه. ‫- تکون بخورین! راه رو باز کنین.
‫برید کنار.
‫- رئیس، ترتیب تموم سهم ها رو دادم. ‫- عالیه!
‫ولی انگار سهم خودت از مال منم بزرگتره.
‫نه، اصلا اینطور نیست.
‫بعد از اینکه نماینده شدم روشنش کن.
‫حتما نماینده میشی! ‫بیخیال رئیس.
‫حالا می تونی بری.
‫شنیدی چی گفت. برو!
‫برو! برو!
‫بعد از اینکه نماینده ‫مجلس قانون گذاری شد میاد.
‫ما باید مهمونی بگیریم. ‫یه کاری کن...
‫براش میوه های مورد علاقه اش رو بخر.
‫پوشپا، بیا اینجا.
‫- زود باش دیگه. ‫- بگین خانوم.
‫سریع برای اعضای حزب غذاهای گوشتی ‫مثل مرغ، گوشت بره، شاه میگو، کوسه، خرچنگ...
‫- آماده کن. ‫- چشم.
‫همین الان برو.
‫- بله رئیس؟ ‫- کجایی؟
‫تا دو دقیقه دیگه رسیدم اونجا.
‫زود بیا.
‫من قبل از شما می رسم اونجا رئیس.
‫من تا ده دقیقه دیگه اونجام.
‫راحت باشین رئیس.
‫سریع تر رانندگی کن.
‫سلام.
‫منم، سنا.
‫آقای نماینده، انگار خیلی سرت شلوغه.
‫وقتی بهت زنگ زدم خیلی قیافه گرفتی.
‫و اینکه خیلی بی ادبم بودی.
‫این شماره جدید چیه؟
‫انقدر سوال نپرس.
‫به من زنگ نزن! ‫دیگه اذیتم نکن! فهمیدی؟
‫بعد از اینکه نماینده بشم، ‫جلوه جالبی نداره تو رو ببینم.
‫می دونی عواقبش چی میشه.
‫تو هیچ صدمه ای نمی تونی بهم بزنی! ‫الان هم قطع کن!
‫عالی بود!
‫- زنده باد... ‫- رئیس ما، سنا.
‫- زنده باد... ‫- نماینده آینده، سنا.
‫برام دعای خیر بخونین رئیس.
‫- زنده باد... ‫- رئیس ما، سنا.
‫چطوری رامانا؟
‫- زنده باد... ‫- نماینده آینده، سنا.
‫بیا تو باهاش حرف بزن.
‫تازه واردهای حزب می خوان ‫وارد مجلس قانون گذاری بشن!
‫نباید بذاریم نماینده بشه.
‫- سلام. ‫- خودش کجاست؟
‫الان نمی خواد باهات صحبت کنه.
‫تو می دونی من کی هستم؟
‫می دونم. خودش گفت جوابت رو بدم.
‫- زنده باد... ‫- رؤسای ما!
‫- زنده باد... ‫- رئیس ما، بودالینگام.
‫سلام.
‫- زنده باد... ‫- رئیس ما، بودالینگام.
‫سلام.
‫خوش اومدی سنا.
‫- زنده باد... ‫- رؤسای ما!
‫- زنده باد... ‫- رئیس ما، بودالینگام.
‫خدا خیرت بده.
‫- زنده باد... ‫- رئیس ما، بودالینگام.
‫- گونا... ‫- بله رئیس.
‫- دیگه از الان حسابی هوای سنا رو داشته باش. ‫- چشم، اصلا گفتن نداشت.
‫- خانواده چطورن؟ ‫- همه خوبن رئیس.
‫دیر کردم؟
‫اوه! نه اصلا رئیس.
‫می خوام به عنوان ‫کاندیدای انتخابات اعلامت کنم.
‫امیدوارم که پیروز بشی.
‫وگرنه دیگه روم نمیشه بیام بیرون رئیس.
‫اونطوری دیگه نمی تونم ‫جلوی رهبر حزب مقابل در بیام.
‫خب، شنیدم توی جاده ساحل شرقی،
‫یه خونه باغ داری.
‫بله رئیس.
‫زنم یه خونه باغ همینطوری می خواد.
‫رئیس، اگه کل این شهر رو ازم ‫بخواین بهتون پیشکشش می کنم.
‫ولی خونه باغ رو نه...
‫طوری نیست.
‫تحت هیچ شرایطی، ما نباید ‫بیخیال منطقه مون بشیم.
‫جایگاه های مجلس این دفعه برای ماست. ‫این رو بهتون تضمین می کنیم.
‫سلام رئیس.
‫سلام به همگی شما.
‫درود بر شما رئیس.
‫خب دلیلی که اینجا جمع شدیم اینه که...
‫در انتخابات پیش رو، ‫از طرف حزبمون...
‫چه کسی رو به عنوان کاندیدا اعلام می کنیم؟
‫رئیس، اصلا بحثی مونده؟
‫هیچکس اندازه سنا لایقش نیست.
‫من لایق به نظر نمیام؟
‫درسته رئیس. این دفعه ‫نوبت رئیسم راماناست.
‫اگه بهش اعتماد کنین ‫می بینین چطوری پیروز میشه.
‫برای 25 سال، ‫من مثل سگ برای این حزب زحمت کشیدم.
‫پیری!
‫توی تعهدت به حزب هیچ شک و اعتراضی ندارم.
‫آرزوی چیزی که ‫نمی تونی داشته باشی رو نکن.
‫وگرنه به زودی به پوچی می رسی.
‫داری تهدیدم می کنی سنا؟
‫یعنی من از تعهد تو نمی دونم؟
‫چه مشکلی توی تعهد من می بینی؟
‫یه سر به منطقه من بزن ‫بعد بهت در مورد خدمات من می گن.
‫هی تو!
‫چطور جرئت می کنی من رو طلاق بدی؟
‫این کیه؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫- برو بیرون! ‫- چی؟
‫چطور جرئت می کنی به من بگی برو بیرون؟
‫من ده ساله احتیاجات تو رو ‫به عذاب خودم ترجیح دادم !
‫بعد می خوای من رو بندازی بیرون؟
‫- پانی! ‫- بفرستش بیرون!
‫- بله رئیس؟ ‫- کی گذاشت این بیاد داخل؟
‫من جلوش رو گرفتم ولی به زور اومد داخل.
‫یالا بیا.
‫تو کی هستی؟
‫من کی هستم؟
‫من کسی بودم که گفتم مزاحم نشی.
‫پس کار تو بود؟
‫داشتم دنبالت می گشتم.
‫با من اونطوری حرف می زنی؟
‫بی خاصیت!
‫چطور جرئت می کنی؟
‫- گونا! ‫- رئیس؟
‫بندازش بیرون!
‫جرئت دارین بهم دست بزنین!
‫آبروت رو می برم.
‫اگه توی تموم شبکه ها ‫ تلویزیونی مصاحبه کنم...
‫قید نماینده شدن رو بزن...
‫حتی عضو شورای محله هم نمی شی.
‫حواست باشه!
‫سنا، قضیه چیه؟
‫سنا، تو که داشتی از ‫تعهد و خدمتگذاری حرف می زدی!
‫الان چی واسه گفتن داری؟
‫رئیس، الان نظر شما چیه؟
‫من نمی تونم توی ‫همچین شرایطی تصمیم بگیرم.
‫بذارین بندازیمش عقب.
‫هی کچل، فقط وایستا نگاه کن.
‫رئیس...
‫لشمیکانتان پشت کل قضیه ست.
‫من همه چیز رو فهمیدم. ‫فقط دستور بدین...
‫من کسی که ادای ‫شما رو در آورده رو دار می زنم.
‫مشکل از داخل خودمون هم هست، یعنی گونا.
‫فردا وقتی هوا روشن شد، ‫اون ضعیفه نباید تو شهر مونده باشه.
‫فقط باید دهنش رو برای ‫غذا خوردن باز و بسته کنه.
‫اگه مخالفت کرد...
‫تهدید به مرگش کن. ‫برگردونش شهر خودشون.
‫چشم رئیس.
‫اون پیری تصمیم گرفت ‫که با ما بجنگه.
‫پس بیا بجنگیم.
‫اون یه دختر داره، مگه نه؟
‫جانم عزیزم. ‫دارم واست ناهار آماده می کنم.
‫منم، سنا.
‫سنا؟
‫این شماره دخترم نیست؟
‫با شماره دخترت بهت زنگ زدم.
‫پس حتما دخترت دستگیر شده، مگه نه؟
‫- هی! ببین! ‫- وایستا! وایستا!
‫یه کاری کن...
‫قطع کن...
‫بعدش در خونه ات رو قفل کن.
‫بیرون خونه ات یه تاکسی وایستاده.
‫سوار تاکسی شو.
‫بیا بریم به دخترت سر بزنیم.
‫ببین، اگه بلایی سر دخترم بیاد...
‫یه کم چاتنی بیار.
‫غذا خوردی؟
‫تو از آدم های سنایی؟
‫- دخترم کجاست؟ ‫- بشین داخل.
‫چرا من رو آوردی بیمارستان؟ ‫دخترم اینجاست؟
‫جوابم رو بده! هی!
‫- خانوم... ‫- جناب.
‫- شما لشمیکانتان هستین؟ ‫- بله.
‫برید طبقه دوم.
‫طبقه دو... چرا؟
‫شرمنده.
‫- لشمیکانتان؟ ‫- بله.
‫بگیرین.
‫این که مال دخترم شانماتیه...
‫برید سردخونه.
‫سردخونه؟
‫سردخو...
‫سردخونه؟
‫وای خدای من!
‫- آقا... ‫- شما پدر این خانوم هستین؟
‫- بله آقا. ‫- طفلک. خیلی سنش کم بود.
‫بسیارخب، بیاین.
‫وای خدا!
‫تا حالا تو عمرم پام ‫به سردخونه باز نشده بود.
‫وای خدا، چرا من رو ‫به همچین جایی کشوندی؟
‫وای خدا!
‫بیاین داخل.
‫دارم میام.
‫این دخترتونه.
‫وای خدا! دختر من نه...
‫خیلی ممنونم خدا!
‫خیلی ممنونم!
‫خدا! خیلی ممنونم!
‫آقا، این دختر من نیست.
‫این دختر من نیست.
‫ممنونم خدا.
‫انگار داری ضجه و زاری می کنی.
‫انقدر دخترت رو دوست داری؟
‫الکی برای من دردسر درست نکن.
‫فقط خفه خون بگیر!
‫وگرنه...
‫اون دختره رو توی سردخونه دیدی؟
‫سری بعد دخترت اونجا دراز می کشه.
‫الان هم قطع کن!
‫بابا!
‫- شانمانتی! ‫- کجا بودی بابا؟
‫من حالم خوبه. ببین، ‫یه زخم خیلی کوچیکه.
‫یه یارویی توی تاکسی ‫وقتی سوار موتور بودم بهم زد.
‫من خوردم زمین. ‫اون هم گوشی و شالم رو برداشت برد.
‫موندم چرا این کار رو کرد.
‫من می دونم، عزیزم.
‫بیا این هم شالت.
‫بپوشش.
‫این چطوری رسیده دستت بابا؟
‫فقط همین نیست...
‫گفتن من رو می برن پیشت...
‫من رو بردن سردخونه... ‫وای خدا!
‫حتی نمی تونم تصورش کنم عزیزم!
‫یه کاری کن. برو حیدرآباد.
‫سه ماه اونجا باش.
‫می تونی توی خونه ‫ناگیشوِر رائو بمونی.
‫من بعدا میام برمی گردونمت اینجا.
‫من نمی تونم تو رو ول کنم و برم.
‫فکر کردی واسه من آسونه؟
‫دست بردار بابا! ترسیدی؟
‫از بچگیم تو تنها قهرمان من بودی!
‫نمی تونم ببینم از کسی ترسیدی.
‫تو الان وحشت زده ای. ‫بیا الان تصمیمی نگیریم.
‫آروم باش.
‫یه نفر که هیچی ‫تو هزار نفر مثل سنا رو حریفی!
‫من هیچ جا نمیرم بابا!
‫می خوام وقتی که پیروز شدی کنارت باشم ‫و حتما اون لحظه کنارت هستم.
‫باشه، بیا بریم.
‫بذار یه ذره دوا بزنم به زخمت.
‫من زنده ام که تا آخرین نفس...
‫به مردم خدمت کنم...
‫بهتون تضمین می کنم که مردمم ‫برای هیچی مشکل و سختی نداشته باشن.
‫این وظیفه ماست!
‫با تشکر و قدردانی از دوستان رسانه ای ‫که دعوت من رو قبول کردن.
‫من ستاره سینما نیستم.
‫و همینطور 10، 20، یا 30 میلیون دنبال کننده ‫در شبکه اجتماعی ندارم.
‫من یه مأمور خدمات اجتماعی ساده ام.
‫من مأمور خدمات اجتماعی شدم ‫تا به مردم خدمت کنم.
‫تا بهشون خدمت کنم ‫و وظیفه ام رو انجام بدم.
‫کامیون های مافیای شن به جای رودخونه ها پر ‫آب، در رودخونه های خشک شده فعالیت می کنن.
‫و آب توی جاده هایی که ‫کامیون ها رفت و آمد دارن جاری شده.
‫چطوری این اتفاقات افتاده؟
‫چی می تونه این شرایط رو عوض کنه؟
‫فقط با ورود به سیاست، ‫میشه دگرگونی به وجود آورد.
‫از این رو...
‫من تصمیم گرفتم که ‫حزب سیاسی خودم رو شروع کنم.
‫اجازه هست صحبت کنم؟
‫شما از کدوم خبرگزاری هستین؟
‫خبرگزاری وجدان.
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫چطور میشه؟ دستتون رو بذارین اینجا ‫می تونین حسش کنین.
‫بفرمایین بیاین به جایگاه و صحبت کنین.
‫درود.
‫از اونجایی که دارین ‫یه حزب سیاسی راه میندازین...
‫احساس می کنم که باید ‫در اینجا به یه مشکلی اشاره کنم.
‫فقط مشکل شخصی خودم نیست...
‫ولی مشکلیه که هر مرد عادی ‫ممکنه باهاش رو به رو بشه.
‫اگه از نظرتون مشکلی نداره...
‫می تونم اینجا در موردش صحبت کنم؟
‫معلومه می تونی.
‫سلام.
‫مأمور خدمات اجتماعی دیلیپ کومار ‫امروز ظهر یک حزب سیاسی جدید معرفی کرد.
‫اتفاقی غیرمنتظره در این رویداد ‫که در هتلی مجلل برگزار شده بود رخ داد.
‫شخصی به نام لشمیکانتان در جایگاه رفت...
‫و مشکلی رو مطرح کرد که ‫آقای دیلیپ کومار ازش حمایت کرد.
‫از زمانی که این ویدیو ‫در شبکه های اجتماعی پخش شده...
‫مردم بسیار کنجکاو شدن تا ‫در مورد لشمیکانتان بدونن.
‫اسم من لشمیکانتانه.
‫وقتی پدرم مرد من 14 سالم بود.
‫صاحب خونه اون موقع ما ‫اجازه نداد جسدش رو توی خونه ببریم.
‫اون موقع تصمیم گرفتم...
‫وقتی که مردم...
‫باید توی خونه خودم باشم.
‫من خوب درس خوندم، سخت کار کردم ‫و پول حلال در آوردم.
‫45 سال طول کشید تا بتونم ‫خونه خودم رو بسازم.
‫روی دیوار خونه من که ‫خیلی برای من اهمیت داشت...
‫یه سیاستمدار چهره خودش و رئیسش رو ‫روی دیوار نقاشی کرد...
‫و کاملا دیوار رو خراب کرد.
‫من مثل هر مرد دیگه ای ‫جلوی این کار ناعادلانه مقابله کردم.
‫از اینجا بود که مشکل شروع شد.
‫بین درگیری من و این سیاستمدار ‫چه مشکلاتی به وجود اومد؟
‫وب سایت ماناساتچی رو...
‫فردا ساعت 8 شب چک کنین ‫تا بهتون نشون بدم.
‫لشمیکانتان کیست؟
‫اون ها فقط دیوار رو خراب نمی کنن ‫با کل مملکت هم همین کار رو می کنن.
‫لشمیکانتان بیچاره.
‫ما خیلی زحمت کشیدیم و یه خونه ساختیم...
‫و اون ها جوری روش نقاشی می کشن ‫که انگار متعلق به خودشونه.
‫وقتی بحث ناعادلتیه ‫هیچ تبعیض سیاسی وجود نداره.
‫«ارتش تک نفره، خوشم اومد»
‫ویدئوت پخش شده.
‫نمی دونم باید خوشحال باشم...
‫یا نگران باشم سنا و آدماش ‫چطوری واکنش نشون میدن.
‫ترسیدی؟
‫من ترسم توی اون سردخونه از بین رفت.
‫برای همین دیگه نمی ترسم.
‫تقریبا ساعت هشته.
‫برو آماده اش کن.
‫از سنا اسم می بری؟
‫چی می گی؟
‫فیلم "خاطرات شیرین" رو ندیدی؟
‫بازیگر جیپاردا سرش رو ‫توی اون فیلم اینطوری تکون می داد.
‫برو از شبکه او تی تی ببینش می فهمی.
‫سلام.
‫کوچیک شما ماناساتچی لشمیکانتان هستم.
‫دیروز وقتی در مورد ‫درگیری بین خودم و...
‫اون سیاستمدار صبحت کردم...
‫وعده دادم مشکلات بین ‫خودم و اون رو تعریف کنم.
‫قبل از تعریف کردن...
‫شما...
‫منظورم "ما"ست.
‫ما چشممون رو روی خیلی از ‫اتفاقایی که توی کشور میفته می بندیم.
‫می خوام چندتاش رو مثال بزنم.
‫برای مثال...
‫استفاده از درآمد مالیات مردمی...
‫و همینطور استفاده از وام های ‫گرفته شده از بانک جهانی...
‫ساختمون های دولتی، پل های هوایی...
‫پل راه آهن، ایستگاه اتوبوس...
‫و هزاران ساختمون دیگه ‫که ساخته شدن تا ازشون استفاده بشه.
‫این ها متعلق به کیه؟
‫به دولت، درسته؟
‫ولی سیاستمدارها...
‫از اون ها برای طراحی کردن چهره رؤسا ‫و نماد های حزبشون استفاده می کنن.
‫روزی که یه پل که با میلیون ها ‫روپیه ساخته شده، افتتاح میشه...
‫با لوایحی که تبلیغات ‫سیاسی رو بر عهده داره، از بین میره.
‫دولت و ما، یعنی مردم...
‫چشممون رو روی این ‫موضوعات می بندیم، درسته؟
‫چرا؟
‫به علت ترس.
‫همه از سیاستمدارها می ترسن.
‫ولی من مقابلش ایستادم.
‫بذارین برگردم به ادامه داستانم.
‫می دونین مشکل بین ‫من و اون سیاستمدار چیه؟
‫اون ها تبلیغات سیاسیشون رو ‫روی دیوار من نقاشی کردن.
‫من زیر سوال بردمشون و برای همین...
‫اون ها برق خونه من رو قطع کردن.
‫با تراکتور تخریب کردن.
‫و فقط همین نبود...
‫اون من رو به خونه اش دعوت کرد، ‫بهم توهین کرد...
‫و همینطور بهم سیلی زد.
‫باید بیخیالش می شدم؟
‫تک تک آجرهای خونه من ‫خون و عرقی که پاش ریختم رو بازگو می کنه.
‫می دونین این سیاستمدار کیه؟
‫فردا ساعت هشت...
‫اعلامش می کنم.
‫می بینمتون.
‫ازتون ممنونم.
‫می دونی منظورش با کیه؟
‫برنامه ات چیه؟
‫ترتیبش رو می دم رئیس.
‫زود انجامش بده.
‫اجازه میدم باهاش مقابله کنی.
‫- شنیدی چی گفت؟ ‫- آره.
‫فکر می کنم شنیدی من هم چی گفتم.
‫کارش رو تموم کن و بهم خبر بده.
‫خودت انجامش نده.
‫- بسپارش به زیردستات. ‫- چشم.
‫چرا انقدر تاریکه؟
‫لامپ رو روشن کنین.
‫- گیر افتادیم. ‫- فرار کنین.
‫بجنبین. ‫سوار ماشین بشین.
‫بدبخت شدیم.
‫اقدام به قتل...
‫چهره معروف اینترنتی، ‫یعنی لشمیکانتان.
‫سیاستمدار آدم کش ‫پال پاندی پشت قضیه حمله دیشب بوده.
‫او همچنین از اوباش در ‫حزب های سیاسی استفاده می کنه.
‫بیاین صدای مردم رو بشنویم.
‫ما بهشون رای میدیم ‫و اونا کشور رو نابود می کنن.
‫این عوضی ها رو باید با دمپایی زد.
‫آقای لشمیکانتان داره تنهایی می جنگه.
‫اون سزاوار تشویقه.
‫اون ها هیچوقت روش هاشون رو درست نمی کنن.
‫این پست فطرت ها باید مجازات بشن.
‫ما نباید تموم سیاستمدارها رو تبهکار بدونیم.
‫سرزمین ما رهبران شریف هم تحویل جامعه داده.
‫بذارین اسمش رو اعلام کنه بعد ما حتما ‫اون سیاستمدار رو توی اقیانوس غرق می کنیم.
‫- برای کی داری دعا می کنی؟ ‫- برای آقای لشمیکانتان.
‫تو هم؟
‫من هم دعا می کنم.
‫«خواندن مانترا»
‫سودا، وقت نمایشه، ‫الان فیلم جدید رو پخش می کنن.
‫اون فقط یه فیلم جدیده. ‫می تونیم بعدش ببینیمش.
‫تقریبا ساعت هشته. یه کم دیگه ‫صحبت آقای لشمیکانتان پخش میشه.
‫ساعت هشته.
‫سلام... ‫کوچیک شما لشمیکانتان هستم.
‫واکنش شما به ‫ویدئو دیروز فوق العاده بود.
‫برو گمشو.
‫خیلی ازتون سپاسگزارم.
‫می خوام از یه شخص بخصوص تشکر کنم.
‫حدس می زنین از کی؟
‫از آقای سیاستمدار احمق.
‫اون ویدئو دیروز من رو دید...
‫و شبانه زیردستاش رو فرستاد خونه من ‫تا کار من رو تموم کنن...
‫زیردستای بدبختش گیر افتادن...
‫و بعد از بازنشر در کانال های خبری ‫سر زبون ها افتادن.
‫می خوام برای همین ازش تشکر کنم.
‫اون سیاستمدار با این حرکت ‫یه چیز رو خیلی خوب روشن کردن.
‫ترس!
‫تازه داره ازم می ترسه.
‫نه فقط اون...
‫بلکه تموم سیاستمدارهای بد باید از ما بترسن.
‫باید از مردم بترسن.
‫برای محقق کردن این موضوع ‫ما باید برای عدالت بجنگیم.
‫اگه به مشکلی برخوردین ‫در مقابلش اعتراض کنین.
‫یا اینطوری ویدئو درست کنین و پخشش کنین.
‫اون ها هم ازتون می ترسن.
‫چون اونا می دونن کلید موفقیتشون ‫به انگشت های ما بستگی داره.
‫منظورم رای ماست.
‫بیاین دوباره ساعت هشت ‫همدیگه رو ببینیم.
‫دیوار من، حق من.
‫چی شد؟
‫کجاست؟
‫از کجا داره صحبت می کنه؟
‫محله آنا ناگر، کوچه چهاردهم، پلاک ده.
‫- بریم. ‫- چشم.
‫رئیس.
‫این آدرس اون نیست.
‫آدرس خونه زن دومتونه.
‫شما فراریش دادین.
‫فکر کنم داره از اون خونه استفاده می کنه.
‫هی! کارش رو تموم کن.
‫- چشم. ‫- صبر کنین رئیس.
‫چیه؟
‫اون دفعه قبل توی خونه اش ‫خبرنگارها رو قایم کرده بود.
‫می ترسم دوباره یه نقشه ای کشیده باشه.
‫داری به زخم نمک می پاشی؟
‫تبلیغات سیاسی در سراسر ‫مکان های عمومی وجود داره.
‫ما قوانینی برای جلوگیری ازش نداریم؟
‫چرا داریم.
‫اقدام تامیل نادو برای ‫جلوگیری از بی آبرویی...
‫بیان می کند که 2/1959
‫تبلیغات اهداف سیاسی در ‫مکان های خصوصی و عمومی غیرقانونیه.
‫این قانون در سال 1959 ثبت شده.
‫در دوران حکومت بریتانیا.
‫حد خودت رو بدون!
‫هند در سال 1947 به استقلال رسید.
‫- حتی اینم نمی دونی؟ ‫- آقا، خواهش می کنم مراعات کنین.
‫نقاشی کردن روی دیوارهای خصوصی ناعادلانه ست.
‫تو آدم فرستادی تا کسایی که ‫علیهش می جنگن رو بکشی!
‫سیاستمدار چه کسیه؟ ‫کسی که مملکت رو حفظ می کنه یا یه قاتل رو؟
‫خفه شو! نقاشی کردن یه دیوار ساده جرم نیست.
‫می خوای من هم صورت ساده ‫تو رو با این قهوه نقاشی کنم؟
‫این چه کاریه آقا؟ ‫لطفا ساکت باشین.
‫لطفا ادب رو حفظ کنین... ‫دوربین رو خاموش کنین.
‫- در مورد درگیری دیوار؟ ‫- ازش مطلعم.
‫یه نفر روی دیوارش کثیف کاری کرده ‫و اونم رفته پیش پلیس.
‫تامیل نادو نفرین شده ست... ‫می دونینی چطوری؟
‫نقاشی ها رو می کشن ‫تا جلوی کثیف کاری روی دیوارها رو بگیرن.
‫من چون نمی دونم می پرسم...
‫این وظیفه رهبراست که جلوی ‫کثیف شدن دیوارها رو بگیره؟
‫عالی بود جناب!
‫این تیکه رو حذف نکنین.
آ‫قا، این رو فقط به خودم بگین. ‫متعلق به کدوم حزب هستن؟
‫این رو فقط به شما می گم.
‫حتی منم هیچ سرنخی ندارم.
‫بذارین اسمش رو اعلام کنه. ‫من خودم سرش رو می شکنم.
‫بارون دیوارها رو ضعیف می کنه...
‫ولی دیوارهای اینجا به خاطر ‫کثیف کاریا خراب شدن.
‫هیچکس از دستشویی های ‫آزادی که دولت ساخته استفاده نمی کنه.
‫فرار کنین! دارن آب می ریزن.
‫دست نگه دار!
‫کی بهت اجازه داده؟ ‫نه اصلا امکان نداره!
‫برو گمشو وگرنه شلاقت می زنم.
‫گم شو!
‫لشمیکانتان به همه ‫سیاستمدارها کیش و مات داد.
‫دیوار من، حق من.
‫سلام رئیس.
‫دستیار وزیر اینجاست.
‫من یه قرار مهم باهاش دارم.
‫زود باش.
‫من تصمیم گرفتم خونه باغ رو ‫به نامتون بزنم.
‫خوبه آقای نماینده.
‫امروز بیا به گردهمایی حزب.
‫تو کاندیدای حزب برای انتخابات پیش رویی.
‫توی جلسه اعلامش می کنم.
‫- خوشحال شدی؟ ‫- ممنونم رئیس.
‫قبل از اینکه این دوران خوش به سر برسه...
‫کارهای اداریش رو تموم کن.
‫گرفتی؟
‫خوش اومدی.
‫امضاش کن.
‫اینجا رو.
‫انگشت شست.
‫برای مهر زدن.
‫مجبورمون کرد خونه رو بدیم بره...
‫چون دیوار خونه اش رو خراب کردیم.
‫جمعیت بزرگ...
‫از طرف جناب بودالینگام...
‫من اکنون صحبت های مقدماتی رو شروع می کنم.
‫کاندیدای انتخابات توسط...
‫رهبر حزب مخوفمون اعلام میشه.
‫می خوام در مورد ایشون ‫چند کلام صحبت کنم...
‫ایشون طرح های زیادی رو ‫برای پیشرفت بخش کشاورزی مطرح کردن.
‫رئیس...
‫وقتشه.
‫صبر کن!
‫رئیس الان اسمم رو اعلام می کنه...
‫اون موقع وارد می شیم. ‫ورود غرور آمیزی میشه.
‫اینطوری بهتره.
‫سلام رئیس.
‫وقتی نماینده شدین اجازه بدین کمکتون کنم.
‫من جونم رو فداتون می کنم.
‫تا آخرین نفسم بهتون خدمت می کنم.
‫- برو. ‫- ممنونم رئیس.
‫شنیدی چی گفت؟
‫مودبانه ازتون می خوام که تعهد داشته باشین.
‫سلام!
‫سلام سنا.
‫آرزو داری نماینده بشی؟
‫چرا به من زنگ زدی؟
‫این آخرین فرصتته.
‫عذرخواهی کن...
‫و دیوار رو بازسازی کن.
‫- اونوقت می بخشمت. ‫- وگرنه؟
‫اسمم رو توی ویدئو می گی؟
‫نه لزوما... ‫توی جایگاه می گم.
‫همینجا توی جایگاه حزب.
‫- رئیس. ‫- اون پیر عوضی اینجاست. برو یه نگاهی بنداز.
‫بریم.
‫می گه پیرمرده اینجاست.
‫اونجاست.
‫یالا.
‫- دوباره غیبش زد. ‫- آره.
‫اونجاست. ‫بریم.
‫یالا... بجنبین.
‫کجاست؟
‫اونجاست.
‫بگیرینش.
‫گرفتمش.
‫به چه جرئتی روی پلیس دست بلند می کنی؟
‫- پاسبان؟ ‫- قربان!
‫دستگیرش کن!
‫چطور جرئت می کنی به پلیس دست بزنی؟
‫ممنونم... سلام.
‫سلام!
‫قلب من مثل یه معبده...
‫شما رهبری هستین که داخلشین.
‫خدمت به مردم مثل خدمت به خداست...
‫برای خدمت به مردم و حل مشکلات...
‫من این کار دشوار رو ‫به عنوان رئیس حزب قبول کردم.
‫عذر می خوام رئیس.
‫اون کیه؟
‫من ازتون یه سوالی دارم.
‫اون لشمیکانتان از سایته ماناساتچیه.
‫- آره واقعا خودشه. ‫- سلام آقا.
‫برو توی جایگاه، قربان.
‫لطفا برو.
‫سلام آقا.
‫تو...
‫دلم می خواد که سوالم رو ‫مردم هم بشنون.
‫بفرما از میکروفن استفاده کن.
‫سلام به همه شما.
‫از تمام کسانی که ‫من رو حمایت کردن سپاسگزارم.
‫دوست ندارم وقت با ارزشتون رو تلف کنم.
‫صحبت کن.
‫سوالم از شما اینه که...
‫همه می دونن که ‫دیوار خونه من تخریب شده.
‫در رسانه خیلی جاها در موردش بحث شده.
‫اگه کار یکی از اعضای حزب ‫شما باشه چی؟ چطور واکنش نشون میدین؟
‫اعضای حزب ما همچین کاری نمی کنن.
‫نه نمی گم که یکی از ‫اعضای حزب شما انجامش داده.
‫فقط اگر یکی از اعضای حزب ‫شما بود چطور واکشن نشون می دادین؟
‫من...
‫لطفا از میکروفن استفاده کنین.
‫اعضای حزب من این کار رو نمی کنن.
‫ولی اگر این موضوع درست باشه...
‫هر کسی که باشه، ‫از حزب میندازمش بیرون.
‫تشویق کنین!
‫ممنونم.
‫سنا، بازم دیوونه شدی؟ ‫
‫احمق!
‫رئیس...
‫وقتی داشت توی ‫جایگاه صحبت می کرد کجا بودی؟
‫ردش کن بیاد.
‫آیا مجرم از اعضای این حزبه؟
‫من هیچوقت همچین چیزی نگفتم.
‫حداقل اسمش رو بگین.
‫فردا ساعت هشت...
‫اگه ویدئو من رو ببینین ‫اسمش رو می فهمین.
‫اگه ویدئو منتشر بشه...
‫به این معنیه که من مردم.
‫ولی همه اون موقع اسمش رو می فهمن.
‫اگه ویدئو منتشر نشه...
‫به این معنیه که من سالمم.
‫و همینطور...
‫به این معنیه که اون از من ‫عذر خواهی کرده و دیوارم رو بازسازی کرده.
‫وقتی کسی معذرت خواهی می کنه، ‫بهترین کار بخشیدنه.
‫منظورتون چیه که مردین؟
‫اگه من اسمش رو اعلام کنم، ‫اون کارم رو تموم نمی کنه؟
‫معذرت می خوام!
‫برید عقب...
‫اجازه بدین گردهمایی پیش بره...
‫پاسبان... نظم صف رو حفظ کن.
‫رئیس...
‫من ترتیبش رو میدم. ‫اون طلوع خورشید رو نمی بینه.
‫نگاه کن.
‫غرق شدن تو واسم مهم نیست...
‫ولی می ترسم منم با خودت پایین بکشی.
‫این دفعه، قطعیه...
‫این آخرین نصیحتیه که می کنم...
‫آخر و عاقبتت به خودت بستگی داره.
‫قیافه ات رو نبینم.
‫تکون بخور.
‫کیه؟
‫حرف بزن.
‫من ترتیب بازسازی دیوارت رو دادم.
‫دارم می شنوم.
‫هیچکس نباید بفهمه که کار من بوده.
‫هیچکس نمی فهمه.
‫معذرت می خوام.
‫چی؟
‫الو!
‫آنتن ضعیفه.
‫صدات رو بد می شنوم.
‫می تونی فردا رو در ور بهم بگی؟
‫چرا انقدر رسمی؟
‫ما بردیم!
‫برامون دعای خیر بخونین.
‫زنده باشی! ‫دیگه عصبانی نیستی؟
‫من نوه دختر می خوام. ‫بهم هندی نوین یاد بده.
‫- برای ما هم دعای خیر بخونین. ‫- خدا خیرتون بده.
‫زود ازدواج کنین و توی ‫زندگی هم زوج خوبی باشین.
‫- درست می گم گانشان؟
‫تو باید خرج عروسی رو بدی.
‫چرا این یکی حرف رو نشنید؟
‫داره وانمود می کنه.
‫اسمت رو بذار گانشان خسیس.
‫بابا، خبرنگارها بیرون منتظرن.
‫باشه عزیزم.
‫بریم.
‫آقا، دیوارتون رو در عرض یک شب ساختن.
‫نه شما نه کسی که ‫ساختش حقیقت رو آشکار نمی کنین.
‫اگه لیستش کوتاه بود اسم می بردم.
‫لیستش برای اسم بردن خیلی طولانیه.
‫اگه یه حزب سیاسی مقصر ‫بدنما کردن یه دیوار باشه...
‫بازخواست نکردشون اشتباه خود مردمه.
‫مردم باید به صدا بیان... ‫"دیوار من، حق من."
‫و همینطور، اگر یک مکان عمومی ‫بدنما شد یا به زور اشغال شد...
‫دولت باید به طور جدی ‫حزب سیاسی رو جریمه کنه.
‫کسی نمی تونه مثل قبل ‫روی دیوار کثیف کاری کنه...
‫چون مردم شلاقش می زنن.
‫عالی بود آقا!
‫شانماتی، بیا اینجا.
‫این دخترم شانماتیه.
‫وقتی که من مأیوس بودم بهم انگیزه داد.
‫دوست دارم جلوی همه شما ازش تشکر کنم.
‫بابا!
‫صبر کنین!
‫یه سوالی ازتون دارم.
‫چرا یک سیاستمدار باید ‫از لشمیکانتان بازدید کنه؟
‫اون عضوی از حوزه انتخاباتی منه.
‫اون صلح آمیزانه برای ‫هدفش جنگید و موفق شد.
‫من اینجام تا بهش تبریک بگم.
‫بعدا می بینمتون.
‫رئیس...
‫معذرت می خوام.
‫داره بهم یه رازی رو می گه؟
‫بلند بگو ما هم بشنویم.
‫وقتی می تونی دستت رو دراز کنی...
‫چرا خم نمیشی؟
‫غرورت جلوت رو گرفته؟
‫یه ایده بهت میدم.
‫از قصد شالت رو ‫بنداز زمین و طبیعیش کن...
‫وگرنه جلوی خونه بند رو آب میدم.
‫ترسیدن مردم از سیاستمدارها ‫دیگه یه موضوع قدیمی شده.
‫همه شروع کردن به مقابله کردن.
‫لطفا مراقب باش.
‫ما می تونیم صدامون هم بالا ببریم!
‫- خدانگهدار. ‫- بسیار خب.
‫برای نماینده شدنت دعا می کنم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M