‫چی باعث می شه ‫یه نفر، خارق العاده بشه؟
‫همه می خوان عادی باشن.
‫ولی هیچکس نمی خواد ‫معمولی باشه.
‫اصلا عادی یعنی چی؟
‫همه امون عکسای قشنگ توی شبکه های اجتماعی رو می بینیم.
‫مهمونی عادی، خانواده عادی، ‫دختر کوچولوی دوست داشتنی عادی.
‫ولی قضیه همیشه ‫فراتر از این پوسته خارجیه.
‫اکثر اوقات، ‫لیندی خیلی عادی به نظر میاد.
‫ولی در اعماق دی ان ای اون، ‫یه استعداد مدفون شده.
‫بعضی ها می گن که یه حالت غیر عادیه، ‫یا حتی بدتر، بیماریه،
‫بیماری ای ‫که فقط منتظر نشسته تا فعال شه...
‫و باعث می شه ‫اون دختر، هر چیزی باشه به جز عادی.
‫وقتی آدما کارای بدی می کنن،
‫لیندی نمی تونه ‫به خودش مسلط باشه.
‫شاید اگه از ‫یه خانواده عادی و پر از محبت برخوردار بود،
‫می تونست خارق العاده باشه.
‫ولی، مامانی و بابایی هم ‫درست مثل لیندی، با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کردن.
‫چه قرص های مامانی ‫که اون رو خیلی خواب آلود می کردن...
‫و چه عصبانیت خیلی زیاد بابایی ‫که ناشی از مصرف بیش از حد نوشیدنی بود،
‫هیچوقت نمی فهمیم ‫که مشکلشون چی بود.
‫ولی هر چی که بود، ‫لیندی هیچوقت عشق و محبتی که بهش نیاز داشت رو تجربه نکرد.
‫به جاش، ‫عصبانی و عصبانی تر شد...
‫و بیماریش هم ‫بدتر و بدتر شد.
‫و بعدش هم ‫پدر و مادرش در جریان تشخیص دکترها قرار گرفتن.
‫اونا اسمش رو اختلال انفجاری متناوب گذاشته بودن. ‫(انتقال سرپرستی لیندی لوئیس)
‫اون نمی تونست بدون این که ‫خطری تهدیدش کنه، زندگی کنه...
‫و هیچکس هم ‫دور و برش در امان نبود.
‫پس صرفا برای زندگی، ‫باید تنها می موند...
‫و تا وقتی که ‫درمان بیماری پیدا شه، خودش رو از بقیه جدا می کرد.
‫بدن لیندی، ‫حاوی مقدار زیادی کورتیزول بود...
‫و این باعث می شد ‫از حالت عادی قوی تر و سریعتر باشه...
‫که این هم باعث می شد ‫برای گروه های مختلف به خصوصی...
‫به شدت جالب باشه.
‫ولی این حالت غیر عادی، ‫همچنان باعث می شد که اون به سرعت و شدیدا احساسی...
‫و از حالت عادی، ‫خیلی عصبانی تر بشه.
‫اعصاب لیندی خیلی ضعیف بود. ‫به محض تحریک شدن، قاتی می کرد.
‫تا وقتی که نمی تونست به خودش ‫مسلط بشه، به درد کسی نمی خورد.
‫زندگیش به عنوان یه موش آزمایشگاهی انسانی، شروع شد.
‫نتایج پنجاه-پنجاه بودن.
‫واسه همین ‫اونا فکر کردن که شاید ارتش...
‫نظم و ترتیبی که برای به کارگیری...
‫استعدادهای خاصش ‫نیاز داره رو در اختیارش قرار می ده.
‫یا شاید هم نه.
‫خیله خب، بسه!
‫ولش کن!
‫ولش کن دیگه!
‫بسه یعنی بسه!
‫اونا خیلی مهربون بودن ‫و واقعا ازش حمایت می کردن.
‫واقعا جای سواله ‫که چرا رفتن به ارتش، فایده ای نداشت.
‫البته، ‫همه این راه های درمان، فقط منجر به وخامت بیماریش شدن.
‫آدم پیش خودش فکر می کنه ‫که اونا دیگه یاد گرفته بودن که لیندی رو عصبی نکنن.
‫هر چه زمان بیشتری سپری می شد، ‫بیشتر به نظر می اومد که اونا آخرش صرفا...
‫یه جایی زندانیش کنن ‫و کلیدش رو هم دور بندازن.
‫اینطوری لیندی تنها می موند، تا ابد.
‫و بعدش، یه پیشرفت قابل ملاحظه ‫رخ داد، فرصتی برای عادی بودن.
‫اون روش درمان خشن، ‫وحشیانه، ظالمانه...
‫و به طرز غافلگیرکننده ای، موثر بود.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫این مسخره است.
‫من پنج دقیقه است که ‫جلوی این خراب شده منتظرم.
‫پیدا کردن سوییچ ماشین کوفتیم چقدر سخته؟
‫می دونم، می دونم. ‫ببخشید، فقط یه دقیقه بهم وقت بدین، باشه؟
‫«احمق بی شعور» هم ‫بخشی از شرح شغلته؟
‫می دونم، ‫من...متاسفم، آقا...
‫اینجا ‫انگار یه میلیون کلید هست.
‫و ظاهرا حتی واسه ‫یه شغل با حداقل دستمزد هم زیادی احمقی.
‫سوییچتون اینه؟
‫بله، ‫اون سوییچ منه، الاغ نفهم.
‫این ماشین منه ها!
‫آره، ‫فکر کنم یه چیزی یادت رفته.
‫- چیه؟ ‫- ادب و شعورت.
‫ببخشید، این سوییچ شماست؟
‫بله، ‫اون سوییچ منه، الاغ نفهم.
‫انتظار نداشته باش ‫بهت انعام بدم.
‫جاستین؟
‫سلام. ‫من لیندی ام.
‫سلام!
‫آره، ‫راستش، نمی خوام بمونم، پس...
‫گفتم شاید بد نباشه ‫با یکی قرار بذارم...
‫ولی الان ‫وضعیت ذهنی مناسبی ندارم...
‫و خب نمی خواستم بی خبر...
‫بپیچونمت، ‫چون کاملا بی شعور نیستم.
‫- باشه. ‫- پس...
‫می دونی چی خنده داره؟
‫این حتی ‫بدترین قراری که تا حالا داشته ام هم نیست.
‫آره. من حس بدی دارم... ‫ببخشید که...
‫بیماری!
‫آره، ‫بیماری های مختلف.
‫باشه.
‫دختره مدام...
‫بیماری های مختلفی که ‫داشت رو لیست می کرد...
‫غیر منتظره بود.
‫آره، ‫انتظار نمی ره کسی بیماری هاش رو لیست کنه، نه؟
‫تو قصه ای ‫از قرارهای فاجعه بارت نداری که تعریف کنی؟
‫من؟ ‫نه، من زیاد اهل قرار گذاشتن نیستم. نه.
‫برای این که ‫همیشه قبل از این که شروع بشن، می ری؟
‫نه، اتفاقا عملکردت خیلی خوبه. ‫من معمولا حتی داخل هم نمیام.
‫چرا اونوقت؟
‫چون از آدما متنفرم.
‫کی مثلا؟
‫نمی دونم. آدمایی... ‫که با دهن پر حرف می زنن...
‫و...آدمایی که، آدمایی که غذاشون رو ‫با صدای بلند می جون، آدمایی که زیر لبی آهنگ می خونن.
‫مردایی که ‫با شلوار لی، دمپایی انگشتی می پوشن...
‫من نمی تونم آدمایی که ‫زیادی آروم راه می رن رو تحمل کنم.
‫آره. دقیقا.
‫یا اونایی که ‫بهت می گن روز خوش.
‫آره! باید بهشون گفت: ‫«گمشو بابا، شاید روز خوبی نداشته باشم».
‫یا آدمایی که ‫توی آسانسور صحبت می کنن.
‫آره، ‫این هم بده.
‫آره، آدمایی که ‫توی آسانسورا باد می دن هم همینطور.
‫این...این بدتره.
‫تو توی آسانسورا باد می دی؟
‫خودت باد می دی؟
‫نه، من انگلیسی ام، ما...
‫آماده سفارش دادن هستین؟
‫راستش من ‫دارم می رم، پس نمی دونم.
‫آقا، متاسفانه اگه ‫ایشون باهاتون غذا نخورن...
‫باید میز رو خالی کنین.
‫باشه.
‫همین الان.
‫خیله خب...
‫پس خیلی سریع ‫فقط مرغ می خورم و می رم.
‫لطف کنید واسه من ‫هم یه ماهی بیارین، بدون دونه کاج.
‫ما سفارش ها رو تغییر نمی دیم.
‫نه. من...من حساسیت دارم، پس...
‫این سیاست رستورانه.
‫باشه. ‫پس لطفا یه پاستا برام بیارین.
‫با سس گردو سرو می شه.
‫خوراک گوشت خوک چی؟
‫با پسته سوخاری می شه.
‫ای بابا. شاید بتونین ‫یه چیزی رو پیشنهاد بدین که مشکلی نداشته باشه.
‫لطفا با اون لحن ‫باهام صحبت نکنین.
‫- نه، لحنم که بد نیست. ‫- جناب، هست.
‫با این رفتارتون، اصلا نمی تونم ‫تحسین دوستمون رو جلب کنم...
‫و یکم خجالت آوره.
‫مرغ چطور؟
‫حتما.
‫ممنون.
‫اگه به چیز دیگه ای ‫هم نیاز داشتین، بهم خبر بدین.
‫ممنون.
‫اگه قصد داشتی ‫با اون چاقو بزنیش، بزن...
‫من که هیچ مشکلی ندارم.
‫ببین، ‫راستش باید برم دستشویی.
‫- باشه. ‫- زود بر می گردم.
‫دندونای مصنوعی یه پیرزنه ‫توی استیکش گیر کردن.
‫ولی وایسا، از یه زوجی سفارش گرفتم که اولین باره همدیگه رو ‫می بینن، باید ببینیشون.
‫با یارو یکم تند برخورد کردم...
‫و طرف عملا اشکش دراومد.
‫آره. دختره هم ‫فقط اون سر میز نشست و جون کندنش رو تماشا کرد.
‫ای خدا. ‫خیلی خجالت آور بود.
‫اذیت کردن مشتری ها ‫دیگه حال نمی ده.
‫مثل سیرک آدمای عجیب و غریب شخصی خودم می مونه.
‫یارو...
‫تقریبا به هر چیزی که ‫توی منو بود، حساسیت داشت.
‫رقت انگیز بود.
‫می دونم.
‫خیلی داغونن.
‫بگذریم...
‫بعدا بهت زنگ می زنه.
‫عجب خانم خوشگلی...
‫آخ!
‫لعنتی!
‫کار نمی کنه.
‫باشه بابا. درستش کن.
‫احتمالا صرفا داری ‫تا یه حدی نسبت بهش مقاوم می شی.
‫نه، ‫اینطور نیست.
‫ببین، این جدیدترین ‫و پیشروترین درمانه.
‫باشه. ‫خب، مطمئنم...
‫بعد از مردنت، ‫بابتش جایزه نوبل می گیری.
‫الان تهدیدم کردی؟
‫می تونی درستش کنی یا نه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بیا.
‫حتما خیلی احساساتی هستی...
‫که سیستم رو از کار انداختی.
‫آره. سطح کورتیزولم ‫به طرز غیر طبیعی بالاست،
‫واسه همین ‫همیشه خیلی احساساتی ام.
‫ولی نمی تونی ‫همه اش از بیوشیمی...
‫به عنوان عذر استفاده کنی.
‫خب، پس گمونم قرارت ‫ناامید کننده بوده؟
‫ببین...
‫با توجه به این که عملکرد اصلیش...
‫این بوده که ‫بذاره بتونم بدون له و لورده کردن...
‫کسی، توی موقعیت های اجتماعی مرسوم حضور پیدا کنم،
‫پس آره، ‫به نظرم آره.
‫واقعا...واقعا ناامید کننده بود.
‫چقدر به طرف آسیب زدی؟
‫اصلا کارم به اون نکشید.
‫کی رو زدی؟
‫یه گارسون. ببین، ‫مهم نیست. دستگاهت شکست خورد.
‫لیندی، این تو رو ‫درمان نمی کنه. این رو بهت گفته بودم.
‫تنها در صورتی ‫پیشرفت می کنیم...
‫که ‫کم کم با گذشته ات کنار بیای.
‫من داستانم ‫رو برات تعریف کرده ام.
‫ولی صحبت کردن ‫در مورد گذشته ات...
‫و کار کردن روش، ‫با هم فرق می کنن.
‫خفگی؟
‫خونریزی رگ زیر گلو.
‫چه شیک.
‫بفرما.
‫شدت جریانش ‫رو بیشتر کرده ام...
‫ولی بدن انسان...
‫یه مقدار مشخصی ‫رو می تونه تحمل کنه.
‫من برات مهم نیستم. ‫من فقط یه آزمایشم.
‫اگه برام مهم نبودی، ‫چرا باید ثمره زندگیم رو به خطر مینداختم؟
‫و چرا اعتراف نمی کنی ‫که واقعا از این طرف خوشت اومده؟
‫چون نیومده.
‫باشه.
‫بگذریم، مهم نیست.
‫به نظرم ماجرای دیشب ثابت کرد...
‫که روش درمان در معرض گذاریت، ‫جواب نداده.
‫چی...چی...چی... ‫تو دوست داری من چیکار کنم؟ هان؟
‫دوست داری ‫روی پوستت زالو بندازم؟
‫دوست داری ‫سرت رو با مته...
‫سوراخ کنم تا ‫اون اهریمن رو از وجودت خارج کنم؟
‫دوست داری ‫مجبورت کنم ادرار خودت رو بخوری؟
‫راستش ‫این کار رو امتحان کردم.
‫حالمون رو به هم زدی.
‫بگذریم، ‫به نظرم واقعا باید اعتراف کنی...
‫که راه حل همه مشکلاتت...
‫رابطه انسانی صمیمانه است.
‫دکتر فروید، ‫عشق و عاشقی قرار نیست حالم رو خوب کنه.
‫من فقط...
‫تازه این رو ‫هم امتحان کرده ام.
‫از این یارو خوشت اومده، ‫پس واسه یه بار هم که شده، به یکی فرصت بده.
‫لطفا چرت و پرت نگو.
‫منظورم عشقه.
‫نه، من شوهر نمی خوام!
‫جفتمون می دونیم که ‫آخرش دندوناش رو خرد می کنم.
‫شاید هم نکنی، ‫ولی نمی دونم چرا...
‫باید بیخیال کسی بشی ‫که باعث شده دلت بلرزه.
‫اَه!
‫خیله خب، ‫دیگه می خوام ازت دور بشم...
‫چون داری می ری رو اعصابم.
‫ممنون.
‫هفته بعد می بینمت.
‫باشه، ‫بی صبرانه منتظرم.
‫خیلی خوب به نظر میاد.
‫خیلی ممنون.
‫- بدک نیست، نه؟ ‫- خب...
‫هیچ اثری هم از گارسون های مزخرف نیست!
‫نه.
‫خوشحالم زنگ زدی.
‫اصلا دوست ندارم ‫فرصت ناامید کردن یه آدم خوشگل رو برای بار دوم از دست بدم.
‫چطوری می خوای ‫این کار رو بکنی؟
‫نمی دونم.
‫بستگی به این داره ‫که به نظرت حسابدارهای داغون، باحالن یا نه.
‫خب، بستگی داره. ‫کارفرمات کیه؟
‫کارفرمام یه شرکت خصوصیه. ‫یه بابایی به اسم بَری.
‫خودت چی؟ ‫خودت چیکاره ای؟
‫قبلا توی حوزه امنیت کار می کردم.
‫باشه. ‫پس کار با دستبند رو بلدی؟
‫دستبند که نه... ‫نگهبان یه کافه داغون بوده ام.
‫تو نگهبان کافه نیستی!
‫چرا! مگه چیه؟
‫وزنت چقدره؟ ‫حدود 30 کیلو؟
‫- جاستین، به اندازه که نیست. ‫- نه؟
‫نمی دونم شنیدی یا نه...
‫پس به چیه؟
‫بقیه چیزا، ‫مثل سرعت و استقامت،
‫نترس بودن، ‫اینجور چیزا.
‫خیله خب. ‫حالا چی شد؟
‫الاغ بی شعور!
‫الان دنبال یه مسیر شغلی جدیدم.
‫اوه، ‫اخراج شدی.
‫بله. خب، ‫تقصیر من نبود.
‫یعنی...راستش ‫کاملا تقصیر من بود.
‫نمی دونم. ‫بهش علاقه نداشتم.
‫نه؟
‫به چی علاقه داری؟
‫از عکاسی خوشم میاد.
‫جدی؟ ‫از چی عکس می گیری؟
‫اکثرا حسابداری گوگولی.
‫چه می دونم، ‫آدما در حین انجام کارای روزانه اشون.
‫فقط...بعضی وقتا، ‫محض سرگرمی، با گوشیم عکس می گیرم.
‫واقعا...
‫به نظر من که ‫انگار از دیدن درد و رنج بقیه لذت می بری.
‫آره، ‫دقیقا همینطوره.
‫خب، اگه یه جورایی ‫کسل کننده به نظر میام، معذرت می خوام.
‫ممنون که عذرخواهی کردی. ‫حوصله ام خیلی سر رفته.
‫نمی تونم درستش کنم، ‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫یه چندتا کار از دستت برمیان.
‫چه کارایی؟
‫شاید این کار درست نباشه.
‫باید بهت هشدار بدم ‫که واقعا نامزد خوبی نمی شم.
‫مگه چقدر بد می تونی باشی؟
‫خیلی.
‫من ازت نمی ترسم.
‫خب، ‫شاید بهتر باشه بترسی.
‫صبح بخیر.
‫بهتره بگی بعد از ظهر بخیر.
‫خیلی بانمک می خوابی،
‫واسه همین ‫نمی خواستم بیدارت کنم.
‫واقعا عادت ندارم ‫که بهم بگن بانمک.
‫نه؟ ‫خب، هستی.
‫البته وقتی ‫که از حالت تدافعی خارج می شی.
‫خونه ات عجیب و غریبه.
‫این...به طرز خوبی، عجیبه.
‫قضیه اون همه بشقاب ‫و لیوان پلاستیکی چیه؟
‫تازه اسباب کشی کردی؟
‫نه، فقط... ‫از ظرف شستن متنفرم.
‫خب، علاوه بر گرونترین شیرینی دانمارکی دنیا،
‫یه چیز کوچولوی دیگه ای هم برات گرفته ام.
‫وای. ‫کارم انقدر درسته؟
‫آره.
‫یا خدا!
‫بیخیال. ‫این زیادیه.
‫نه، نیست.
‫وای!
‫- دوستش داری؟ ‫- عاشقشم.
‫ممنون.
‫راستی، دیشب...
‫من...هیچوقت اونطوری نمی کنم.
‫نمی کنی؟
‫نه. ‫یعنی اصلا.
‫خب، ‫خوشحالم که کردی.
‫تو...همه اش آدم ‫رو غافلگیر می کنی.
‫این هم هست، ‫البته کمتر از بقیه چیزا غافلگیرکننده است.
‫می خوای توضیح بدی؟
‫حالا که ‫بیشتر با هم آشنا شده ایم.
‫آره...
‫می دونی چیه؟ ‫مجبور نیستی. ببخشید.
‫نه! توضیح می دم. ‫یه راه درمان جدیدیه واسه...یه چیزی.
‫تو که ‫قرار نیست بمیری و بیفتی رو دستم؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫با توجه به شانسم، ‫بعید نیست.
‫با متحیرکننده ترین زن شهر آشنا شده ام،
‫ولی فقط شش ماه دیگه زنده ای؟
‫نه، من...
‫مشکل مسلط بودن به غرایز لحظه ای دارم.
‫و اون هم ‫کمکم می کنه که این مشکل رو نداشته باشم.
‫مثل سندرم توره؟
‫نه. ‫فقط یکم شدیدتره.
‫باشه.
‫خب، ‫مراقبه یا چیز دیگه ای...
‫رو امتحان کردی؟
‫آره، یه جورایی.
‫یوگا...
‫دارو...
‫ورزش های مخاطره آمیز...
‫من کلی چیز مختلف رو امتحان کرده ام...
‫و کلی مهارت بیخود کسب کرده ام...
‫و اون چیز...اون موثره.
‫خب، به نظر من که ‫هیچ مشکلی نداری.
‫نه، نمی تونم. ‫بری بدجوری بهم گیر می ده.
‫باشه. ‫خب، نه، خب...
‫ارزشش رو نداره که ‫بهت گیر بده. اینطوری حالت گرفته می شه.
‫ولی نمی شه بگی...
‫یه مشتری دیگه ‫زنگ زده و باید بری پیش اون؟
‫خب، ‫من فقط یه مشتری دارم...
‫یه ماهی هالیبوتی ‫برات درست می کنم که انگشتاتم بخوری.
‫- یا خدا! ‫- نه! چیزی نیست!
‫- چیزی نیست! ‫- چیه؟
‫چیزی نیست بابا. چیزی نیست! آروم باش.
‫زود اومدی!
‫بله، ‫برای دیدنت هیجان داشتم!
‫چرا؟
‫چون یه نابغه ای.
‫یه نابغه کچل و صیقلی.
‫من درمان شدم.
‫اوه، دوباره اون طرف رو دیدی؟
‫و یه غریزه ای داشتم ها، ولی...
‫بهم نمی گفت ‫که پاهاش رو بشکنم...
‫یا صورتش رو ‫بیارم پایین یا بترکونمش...
‫راستش، ‫یکم ترکوندمش.
‫ولی گرم ‫و عاشقانه و...
‫صمیمانه بود.
‫این یعنی پیشرفت.
‫خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه؟
‫فوق العاده است!
‫گوش کن، ‫جلیقه رو درآوردم.
‫وای! عجب.
‫یه چند هفته دیگه بگذره...
‫- اصلا دیگه بهش نیازی پیدا نمی کنم. ‫- عالیه!
‫ولی به نظرم ‫این حال خیلی خوش، موقتیه.
‫نمی تونم بهش فکر نکنم.
‫دستاش، صورتش، ‫موش بوی خیلی فوق العاده ای می ده...
‫یا خدا! ‫دماغش!
‫نزدیک بود ‫وسط قرارمون بهت زنگ بزنم.
‫عشقمون اینطوری شکوفا شد...
‫انگار 10 برابر شد... ‫مثل یه چتر مسافرتی!
‫- من فقط تعریفش رو شنیده ام. ‫- آره!
‫- تا حالا شخصا ندیده بودم! ‫- نه.
‫- شکوفا شد. عالی بود! ‫- من که نمی دونم...
‫آره. وای.
‫واقعا نمی دونستم ‫عشق اینطوریه.
‫امشب هم ‫قراره واسه ام شام درست کنه.
‫- بیخیال بابا. ‫- ماهی.
‫ماهی! ‫ولی تو که ماهی دوست نداری.
‫نه، ‫ولی آدما عوض می شن.
‫- درسته. ‫- من هم عوض شده ام.
‫درسته. ‫خیله خب، نظرت چیه بشینی...
‫تا یکم در این مورد صحبت کنیم؟
‫- چون...خیله خب، باشه. ‫- حوصله ام سر رفت، چرتم گرفت.
‫چون می خوام جشن بگیرم!
‫می شه بریم بیرون و ‫خوش بگذرونیم؟
‫نه، ‫ساعت 10 صبحه بابا.
‫خیله خب، ‫دوستای خوب اینطوری رفتار نمی کنن ها.
‫من که دوستت نیستم. ‫روانشناستم.
‫بالاخره می خوام ‫از عشق و عاشقی حرف بزنم...
‫باید آب دهنت حسابی راه بیفته.
‫حالمون به هم خورد. ‫نه، ببین، لطفا بگیر بشین، باشه؟
‫نه، ‫امروز به جلسه نیازی ندارم.
‫چرا، داری، ‫چون الان دچار شیدایی شدی...
‫و این شیداییت ‫داره من رو شدیدا دلواپس می کنه.
‫- و نگرانت هم هستم. ‫- دلواپس نباش.
‫- تو بیشتر عشقمی! ‫- ای داد بیداد.
‫(ببخشید، کارم یکم طول کشیده، ‫در اسرع وقت خودم رو می رسونم!)
‫- الو؟ ‫- جاستین؟
‫نه. ‫من کارآگاه ویکارز هستم.
‫از دایره قتل.
‫ولی از کجا می دونین قتل بوده؟
‫جسدش در حالی که ‫جای دوتا گلوله روی سرش بوده...
‫توی یه سطل آشغال پیدا شده.
‫شما خیلی وقته ‫که با هم ازدواج کردین؟
‫امشب قرار بود ‫سومین قرارمون باشه.
‫اون...قرار بود ‫برام شام درست کنه.
‫ماهی.
‫سالمون؟
‫هالیبوت.
‫هیچکدوم از ‫دوستان، بستگان یا همکارانش رو می شناسی؟
‫نه. من... ‫می دونم که حسابداره.
‫حسابدار بود.
‫ولی فقط یه مشتری داشت.
‫یه بابایی به اسم بری.
‫کسی که ‫این کار رو کرده رو پیدا می کنیم.
‫بیا به این خانم ‫امید واهی ندیم.
‫از نظر آماری، ‫احتمالش کمه.
‫من که ‫چیزی بهش ندادم.
‫دارم بهش قوت قلب می دم ‫که تمام تلاشمون رو می کنیم.
‫بعضی از آدما ‫صداقت رو ترجیح می دن.
‫بعضی ها هم ‫دلسوزی رو ترجیح می دن.
‫می شه ببینمش؟
‫نه. ‫الان فقط اعضای خانواده می تونن ببیننش.
‫می شه ‫با خانواده اش صحبت کنم؟
‫هنوز نتونستیم ‫کسی رو پیدا کنیم.
‫پس کی با این که ‫من ببینمش، مشکل داره؟
‫سیاست کاری.
‫- قوانین اینطوری ان. ‫- این عاشق قوانینه.
‫ببین، ما از صمیم قلب بهت تسلیم می گیم.
‫آه!
‫انگار رفیقت درگیر...
‫کارای بوداری بوده.
‫اینطوری به نفعت شد.
‫خیله خب، گوش کن. ‫اگه چیز دیگه ای یادت اومد...
‫بهمون زنگ بزن.
‫ممنون.
‫چه غلطی کردی؟
‫اون ناراحت بود.
‫عزاداره، ‫من...هم دارم سعی می کنم آرومش کنم.
‫به نظرم عصبانیه.
‫من اینطور فکر نمی کنم.
‫برای همین ازش خوشت میاد.
‫از آدمایی که ‫یکم خشم نهفته دارن خوشت میاد.
‫اینطوری گرمترن...
‫البته تا وقتی که ‫ورق برگرده و خودشون رو روت خالی کنن.
‫«من یه پلیس گنده و قوی ام.
‫بذار در آغوشت بگیرم ‫و دل شکسته ات رو به دست بیارم.»
‫من نمی خوام ‫دل کسی رو به دست بیارم.
‫بس کن!
‫تو حالم رو خوب کرده بودی، ‫حالا اون مرده!
‫آه! جواب نمی ده.
‫می رم یه آرامبخش برات بیارم.
‫دیگه نباید به خودت شوک بزنی.
‫لیندی؟ لیندی؟
‫من از تو نمی ترسم.
‫لیندی؟
‫کجاست؟
‫دستته.
‫حالت چطوره؟
‫می خوام جمجمه ات ‫رو با دست خالی خرد کنم.
‫بابت جاستین متاسفم.
‫یه جوری رفتار می کردن ‫انگار مسئله مهمی نبود.
‫کی ها؟
‫پلیس ها.
‫خب، روی اونا ‫تمرکز نکن. روی خودت تمرکز کن.
‫مشخصه که ‫فکر می کردن رئیسش...
‫یه نقشی توی قضیه داشته.
‫که بدیهیه. ‫نه؟ فقط برای همون یه نفر کار می کرد.
‫این یکم عجیبه، نه؟
‫مطمئنم حلش می کنن.
‫گور بابای اونا!
‫نه، باید بفهمم ‫که کی این کار رو کرده.
‫باید با رئیس جاستین صحبت کنم.
‫نظرت چیه یه لحظه آروم بشی...
‫- و به احساس... ‫- نظرت چیه...
‫که گردنت رو بشکنم؟
‫اون کثافتایی که ‫این کار رو کردن رو پیدا می کنم.
‫اگه در این مسیر پیش بری...
‫حالت دیگه هیچوقت، هیچوقت بهتر نمی شه.
‫لعنتی.
‫یکی رو می کشی.
‫- آره لامصب، معلومه که می کشم. ‫- وایسا!
‫باید یه چیزی بهت بگم...
‫ببین! بعضی ها گریه می کنن. ‫بعضی ها نوشیدنی می خورن.
‫بعضی ها شعرای آشغالی می نویسن. ‫من بقیه رو کتک می زنم.
‫بد نیست ‫استفاده مفیدی از این حالم بکنم.
‫ویکارز هستم.
‫سلام، ‫کارآگاه ویکارز؟
‫باید باهات صحبت کنم.
‫فکر کنم...اطلاعات بیشتری ‫دارم، ولی می ترسم.
‫می شه بیای خونه ام ‫تا همدیگه رو ببینیم؟
‫آره. آره، ‫الان میایم.
‫الو؟
‫سلام لیندی، ‫کارآگاه ویکارز هستم.
‫لیندی؟
‫سلام کارآگاه. ‫عصبانی ای، درسته؟
‫چرا مدارک رو می دزدی؟
‫چون می خوام بفهمم چی شده.
‫اون وظیفه منه.
‫آهان. ‫حالا به چه نتیجه ای رسیده ای؟
‫تو رو که ‫پیدا کردم، نکردم؟
‫- چی؟ ‫- همکارم می خواد...
‫بابت ایجاد تداخل در تحقیقات، سرقت...
‫و احتمالا کلی چیز دیگه، دستگیرت کنیم...
‫چون کارش رو ‫به طرز مسخره ای تمام و کمال انجام می ده.
‫ولی من می خواستم بهت فرصت بدم ‫تا با پای خودت بیای...
‫و این سوء تفاهم رو رفع کنی.
‫بدون...می دونی دیگه، زندان رفتن.
‫الان داره میاد بالا.
‫- ای بابا. تو کجایی؟ ‫- جلوی ساختمون پارک کرده ام.
‫بهم شلیک که نمی کنه، نه؟
‫نه، البته که نه.
‫- ایست! ‫- لعنتی!
‫ولی شاید هم بکنه...
‫خب، ‫اوضاع از این قراره.
‫دستات رو می ذاری پشت سرت، ‫من بهت دستبند می زنم...
‫و می برمت پاسگاه...
‫- و بعدش برات پرونده سازی می کنم. ‫- اگه خودم برنامه های دیگه ای داشته باشم، چی؟
‫سوراخ سوراخت می کنم.
‫و بعدش به جای این که ‫برم دنبال قاتل نامزدت...
‫کلی وقت ‫صرف نوشتن گزارش می کنم.
‫راستش هنوز نامزد نکرده بودیم.
‫مشکل تعهد داری؟
‫تازه با هم آشنا شده بودیم.
‫انگار همینطوریش شوهر پیدا کردن ‫توی این شهر به اندازه کافی سخت نیست.
‫بالاخره یه مرد خوب پیدا کردی...
‫ولی بعدش بوم، ‫دوتا گلوله خورد تو مغزش.
‫ویکارز، ‫همکارت خیلی دیوونه است.
‫سلام نوین...
‫اون...؟
‫لامصب، شوخیت گرفته؟
‫گوشی رو بده به من. ‫گوشی رو بده به من.
‫لطفا نگو که...
‫الان به این مظنون قتل زنگ زدی...
‫ببخشید. ‫روز بدی داشته ام.
‫- ایست! ‫- من نکشتمش!
‫عوضی.
‫- الو؟ ‫- سلام کارآگاه.
‫لیندی، اون بالا همه چیز روبراهه؟ ‫حال نوین خوبه؟
‫الان سرم یکم شلوغه.
‫مگه داری چیکار می کنی؟
‫دارم سعی می کنم ‫به یاد بیارم که کار با دنده دستی چطور بود.
‫چی؟
‫- احمق بی شرف. ‫- آخ، آخ، آخ.
‫یا خدا! ‫این صدا رو می شناسم.
‫مک لارن 600 ال تی اسپایدره؟
‫هر چی هست، یه ماشینه.
‫خیلی هم سریعه.
‫همچنان داری با اون زنیکه کثافت حرف می زنی؟
‫برو! برو دیگه! برو لامصب!
‫کجا بهت رانندگی یاد دادن؟ ‫اصلا داری سعی می کنی بگیریش؟
‫گاز رو تا آخر نگه داشته ام!
‫بچه ها، ‫با وجود صدای کل کلتون...
‫تمرکز کردن خیلی سخته.
‫اوه!
‫اوه، لعنتی!
‫لیندی، بیخیال.
‫کم کم داره ‫قلق این دنده دستم میاد.
‫لعنتی. دنده عقبه!
‫لعنتی!
‫لیندی، لطفا گوشی رو قطع نکن. ‫من دارم سعی می کنم کمکت کنم.
‫خیله خب. ‫الان واقعا باید تمرکز کنم...
‫پس، ‫خوشحال شدم صدات رو شنیدم.
‫نه، وایسا! ‫اگه این مسیر رو ادامه بدی...
‫خودتی و خودت.
‫مثل همیشه.
‫لیندی!
‫لعنتی!
‫لامصب!
‫دارم سعی می کنم کمکت کنم. ‫یکی رو به کشتن می دی ها.
‫اگه فکر می کنین ‫من نقشی توی مرگ جاستین داشتم...
‫پس توی کارتون ‫از چیزی که فکر می کردم هم بدترین.
‫ما فکر نمی کنیم ‫تو جاستین رو کشتی...
‫از طرف خودت حرف بزن!
‫وای! اَه!
‫- بگیرش! ‫- ایول!
‫آه! یعنی چی...
‫- من اون کار رو نمی کنم. ‫- جا نزن، ترسو!
‫باشه بابا! باشه! باشه!
‫لعنتی.
‫اگه نشه دلیل شیوع رو...
‫شناسایی کرد، ‫اصلا نمی شه گفت...
‫که به مرور، ‫باید چندتا زامبی رو کشت.
‫یه شمشیر نوری ‫هر دو مشکل رو حل می کنه.
‫ما یه سناریو توی دنیای واقعی تعریف کردیم.
‫آره، ‫یه آخرالزمان زامبی ای واقعی.
‫بعلاوه، ‫اگه باطری دیاتیوم شمشیر نوری...
‫خالی شه هم ‫هیچ راهی برای شارژ دوباره اش نیست.
‫باطری های دیاتیومی ‫هیچوقت خالی نمی شن.
‫بازیافتشون می کنن.
‫مسئول اینجا، کیه؟
‫من...من مسئول اینجام.
‫اگه تو مسئولی...
‫پس اصلا نمی خوام ‫باهات حرف بزنم.
‫یکی رو می خوام که ‫بدونه داره چیکار می کنه.
‫اینجا کی بیشتر از همه ‫عشق کامپیوتره؟
‫- اندی. ‫- اندی.
‫اندی.
‫باشه، خب چی شده؟ ‫رمز عبورت رو یادت رفته؟
‫نه.
‫بیشتر اینطوریه ‫که مردی که عاشقش بودم به قتل رسیده...
‫و گوشیش رو ‫از پلیسا دزدیدم...
‫و حالا باید ‫رد آدم بده رو قبل از اونا...
‫بزنم تا بتونم دخلش رو بیارم.
‫اوه! ایول.
‫و...وارد شدیم.
‫وای. ‫کارت خوبه ها.
‫مشخصا.
‫چیز خاصی نیست، ‫تاریخچه ای نداره. حتما از این گوشی های یه بار مصرفه.
‫نامزدت قاچاقچی موادی، چیزیه؟
‫نه، ‫حسابداره.
‫یعنی...قاچاقچی نبود... ‫ما هنوز...نامزد نکرده بودیم. می گیری چی می گم دیگه.
‫آره. باشه، باشه. می فهمم.
‫- من نمی گیرم. ‫- داگ، الان با دهنت باد دادی؟
‫ببخشید.
‫هفت تماس اخیر...
‫از طرف یه ساختمون متروکه توی مرکز شهر بوده ان.
‫- مشکوکه. ‫- این یعنی چی؟
‫مطمئن نیستم. ‫بیا صاحبش رو پیدا کنیم.
‫بری کاسپارزکی. وای!
‫طبق پرونده های اف بی آی، ‫با قاچاقچی های اسلحه در ارتباطه.
‫یا خدا!
‫خودشه.
‫چقدر می شه؟
‫بهم اعتماد کن، ‫وسعت به من نمی رسه.
‫ممنون.
‫اوه.
‫پسرا، پسرا، پسرا!
‫حالا سر هر چی که ‫دارین دعوا می کنین،
‫مطمئنم می شه با حرف زدن حلش کرد.
‫پول...
‫آره. ‫شرط بندی و اینا.
‫اوه! البته.
‫خیلی دیره که ‫یه دلار روی اون یکی شرط ببندم؟
‫فقط چون تو ‫از اونایی هستی که خیلی راحت خونریزی می کنن...
و وقتی مشت می زنی .سمت چپ بدنت رو پایین میاری،
چه خبره؟
اوه، تو بری هستی؟ گمونم آره.
آخه به نظر می رسه،
تو کله گنده اینجایی، واسه همین...
چی می خوای؟
خب، می خواستم درباره تماس های تلفنی...
که با اون حسابدار که باهات کار می کرد، داشتی...
چند تا سؤال ازت بپرسم.
تو اون رو کشتی؟
تو کی هستی؟ پلیسی؟ مأمور فدرالی؟
اوه نه، نامزدشم.
البته، من میگم نامزدشم.
ما دو بار با هم سر قرار رفتیم، ولی...
می دونی، من واقعاً امیدوار بودم .دوست داشتم این اتفاق بیفته،
من هیچ حسابداری رو نکشتم.
- .ولی می دونی کی کشته - شاید !
خب، عالیه!
این طوری کارم رو خیلی راحت تر می کنی، بری!
تو خیلی مهربونی.
نگفتم قراره بهت بگم.
واه، واقعاً؟ می خوای مجبورم کنی...
از روش مشت زنی و استخوان شکستن استفاده کنم؟
باشه، اشکالی نداره.
بذار یه چیزی بگم.
چطوره من سه تا از بهترین افرادت رو شکست بدم،
و تو هم اسمش رو بهم بگی؟
سرگرم کننده به نظر می رسه.
تو، تو و تو.
ولی نه تک به تک.
همه رو همزمان باید شکست بدی.
از مردهایی که من رو به چالش می کشن، خوشم میاد.
باشه، خب، قوانین چی هستن؟
هیچ قانونی وجود نداره.
اوه.
باشه.
اوه!
اه!
حدسم درست بود.
بسه!
مبارزه تمومه!
همه برن بیرون!
اگه یه کم هیکلش بزرگتر بود،
شاید می تونست من رو شکست بده.
از نظرت که اشکالی نداره؟
بعد از اون مبارزه .یه کم تشنه ام شده،
اوه! واقعاً بهش نیاز داشتم.
خیلی خب، می خواستی بهم بگی چه کسی جاستین رو کشته؟
آدمایی که اونجان،
واسه من کار می کنن،
به من احترام می ذارن و بهم باج میدن.
اونا این کار رو می کنن،
چون می دونن که من سر حرفم می مونم.
خب ببین...
تو کسب و کاری مثل این .من دوست دارم همه چیز رو پیش خودم نگه دارم،
چون حقیقت اینه که...
تمام چیزی که من دارم فقط به خاطر یه چیزه،
فقط و فقط به خاطر یه چیز.
اونم اینکه...
من تا حالا هیچ وقت سر حرفم نموندم.
خب، اگه اجازه بدید، من برم،
چون دوست ندارم رنگ کسب و کارم .رو کت و شلوارم بیفته،
باشه.
چرا همیشه پیرمردهای حال به هم زن...
زن ها رو دست کم می گیرن؟
چه رنگ پوست جالبی داری.
چی بهش میگن؟ سرخ تیره؟
قرمز مایل به ارغوانی؟
درست مثل بقیه !فقط بلدی شکنجه بدی،
نه، من فقط وقتی عجله دارم .چنین کاری می کنم،
گر چه سیر تکامل خیلی به نفع شما نبوده،
چون نقطه ضعفتون رو...
قشنگ جایی قرار داده که بشه بهش ضربه زد.
حالا بگو کی اون رو کشته؟
نمی دونم.
احمق نشو!
گرت فایزل!
آره، اون رئیس منه.
آخه چرا باید حسابدارش رو بکشه؟
شاید کارش رو درست انجام نداده.
ببین، حتی دولت هم...
اون قدر احمق نیست که سراغ فایزل بره.
تو واقعاً اون قدر احمقی؟
می دونی چیه؟ گمونم من دقیقاً همون قدر احمقم.
خوشمزه س؟
همم. نتیجه بررسی سابقه ش دستمون رسید.
اون دختر سابقه خشونت داره.
حمله کردن. مزاحمت.
سابقه کاری جالبی هم داره .از نوع محرمانه ش.
اون مهارت های زیاد و یه مشکل عصبانیت داره.
ترکیب جالبی نیست.
با این حال فکر نمی کنم از اون دسته آدما باشه...
که بزنه نامزد خودش رو بکشه.
امیدوارم این طور نباشه .وگرنه نفر بعدی تویی،
این که اون بی اعصابه .دلیل بر این نمیشه که قاتل باشه،
وقتی پروتکل ها رو دنبال نکنی .چنین اتفاقی میفته،
گاهی اوقات عقل سلیم .از پروتکل پیشی می گیره،
نه. من دوست دارم تو یه رابطه .دست پیش رو داشته باشم،
چی... هوی حالا من چی باید بخورم؟،
میرم ببینم از اون قربانی تیراندازی .می تونم اطلاعاتی دربیارم یا نه،
همیشه به خوبی از من مراقبت می کنی .ممنونم، همکار.
«پدر: پیتر لوئیس - فوت شده» «مادر: پاملا لوئیس - فوت شده»
اه، به شیرابه حساسیت داری؟
آدم جالبی نیستی.
وای! نتایج آزمایش ادرارت عالی بوده. خوش به حالت.
اه، زحمت نکش.
من فرار می کنم...
و تو واسه اینکه دستگیرم کنی .می زنی خودت رو ناکار می کنی،
بگیر، واست دسته گل گرفته بودم،
ولی دادمش به یه زنی که تو آسانسور دیدمش.
خب...
انگار یه بیماری وحشتناک رو تو بدنش تشخیص داده بودن...
و همش داشت گریه می کرد .یه کم جو عجیبی بود.
خوشحالم می بینم که حالت خوبه.
می خواستم ازت تشکر کنم که بهم هشدار دادی...
من بهش هشدار ندادم.
بهت یه فرصت دادم که کار درست رو انجام بدی.
خب، ممنونم که اون فرصت رو بهم دادی.
ببین، من فهمیدم کی جاستین رو کشته.
کی؟
گرت فایزل.
مدرکی هم داری؟
خب، مشخصاً از اون دسته آدما نیست...
که مدرک واسش مهم باشه.
تو چی درباره ش می دونی؟
یه میلیاردر منزوی...
که دستش تو کارهای غیرقانونی مختلفی هست.
اصلاً نمیشه بهش نزدیک شد.
اوه، من می خوام برم سراغش.
سخته.
ولی بلایی می خوام سرش بیارم که فکر نمی کنم خیلی خوشش بیاد.
کجا می تونم پیداش کنم؟
چرا داری این کار رو می کنی؟
جاستین واقعاً اون قدر ارزش داره که واسش زندگیت رو به خطر بندازی؟
آره، خیلی باهاش نبودم .خیلی نمی شناختمش.
اصلاً نمی دونستم درگیر چه قضایای کثیفیه.
ولی این رو می دونم که اون آدم خوبی بود.
حقش این نبود که این طوری بمیره.
حق هیچکس نیست.
خب، نه، ولی...
بیشتر مردم کاری می کنن که دلم بخواد جیغ بزنم و فرار کنم،
یا بزنم انگشتاشون رو بشکنم ...ولی اون.
اون آدم خوبی بود.
اون... اون واقعاً آدم خوبی بود.
آدم های خوب زیادی اون بیرون وجود دارن.
آره.
ولی همشون از من می ترسن.
اون می خواست واسم ماهی درست کنه.
برج ایمپریون. مرکز شهر.
ممنونم.
نمی تونم بذارم اونجا بری.
تو داخل وضعیتی نیستی که بتونی جلوی من رو بگیری، مگه نه؟
ولی من هستم.
برگرد!
همین الان برگرد اینجا!
وایسا!
عوضی، برگرد اینجا!
لعنتی.
هیس!
اوه!
لعنتی!
هیس! بسه. بسه.
ایست!
تکون نخور، نفس نکش !حتی پلک هم نزن،
اوه، بی خیال.
تو که نمی خوای اینجا دعوا راه بندازی.
من بهت شلیک می کنم.
اسلحه رو زمین بذار.
چرا باید این کار رو کنم؟
چون می خوام آماده باشی.
واسه چی آماده باشم؟
واسه این!
بگیر!
ایست!
این کار رو نکنی!
این کار رو نکن.
- شوخیت گرفته؟ - من بهت اعتماد دارم !
اه!
اوه.
کمکی از دستم برمیاد؟
گرت فایزل.
کسی رو به این اسم، اینجا نداریم.
خیلی خب.
اگه راه درست رو بهم نشون بدی،
خیلی کمتر درد می کشی.
عصر بخیر.
می تونم کمکتون کنم؟
آقای دراکروا، این زن...
... دنبال آقای فایزل می گردن.
و من رو هم تهدید کردن.
تو اخراجی.
واسه چی؟
لحن بیانت. خانم؟
از این طرف تشریف بیارید.
خیلی قشنگ زدی تو برجکش.
عجیبه، فکر می کردم...
آدمای مهم، تو طبقات بالا زندگی می کنن.
درسته.
اه!
آی!
ضربه قشنگی به شبکه عصبی بازوم زدی. آفرین.
اوم...
تو یا از نیروی امنیتی هستی،
یا اینکه خواستی یه کم سر به سرم بذاری.
رئیس نیروی امنیتی هستم و شما کی هستی؟.
من دستشویی دارم.
تو راه اینجا، چیزی حدود چهار تا ردبول خوردم.
این راه آب ها واسه همین کاره؟
اینا واسه چیه؟
گرفتن اونا از من .فکر خیلی بدیه،
- .به اونا نیاز دارم - واسه چی؟
مشکل قلبی دارم.
خب، الان اونا دیگه مال من هستن.
چرا اومدی اینجا؟
می خوام رئیست رو ببینم.
واسه چی؟
اون جاستین رو کشته.
جاستین کیه؟
حسابدارش.
اون وقت چرا باید جاستینِ تو رو بکشه؟
اوه، نمی دونم ...یه حسابدار خسته کننده.
که حساب های مالی یه دلال اسلحه دستش بوده،
یهو کشته میشه و تو سطل زباله انداخته میشه.
به نظر می رسه اون یه سری اطلاعات واسه فاش کردن داشته.
انگار یه مدرک محکمه پسند داشته.
البته بری این چیزا رو بهم گفت.
شما با اون مرحوم نسبتی داشتید؟
نه، من...
- ...نه، ما - متوجه شدم .
- واقعاً؟ - نه .
و نمی خوام هم متوجه بشم.
می خوام یه فرصت بهت بدم که با آرامش...
... از اینجا بری.
اگه نرم چی؟
اون وقت می فهمی این راه آب واسه چیه.
و اونا هم پیش من می مونن.
جلیقه زندگیم...
به جلیقه زندگیم نیاز دارم.
معذرت می خوام که مزاحم شدم.
یه مهمون داشتیم، یه زن.
اون آدم خاص و عجیبیه.
من باید از ماشین پیاده بشم.
میشه بذاری پیاده بشم؟
ببینید، خانم ،نمی خوام خیلی خودمونی رفتار کنم،
ولی باید شما رو به خونه ببرم.
این در رو باز کن !بذار برم بیرون،
درباره یه حسابدار سؤال می کرد.
باید نگرانش باشیم؟
به خاطر خودت هم شده !بذار از ماشین پیاده بشم،
- !خانم - بذار برم بیرون !
بذار برم بیرون!
نمی دونستم چه کسی ممکنه از حضورش در اینجا مطلع باشه...
واسه همین ولش کردم بره.
ولی اون قدر نگرانت کرده که بیای به من بگی.
ببخشید.
ببخشید!
بیشتر شبیه یه متغیر ناشناخته س.
می دونی... من از متغیرهای ناشناخته خوشم نمیاد.
کلکش رو بکن.
تو رو خدا میشه کمکم کنی؟
اوه، لعنتی!
تو اینجا چی کار می کنی؟
من دستگاهم رو از دست دادم.
یکی دیگه داری؟ واقعاً بهش نیاز دارم. داری؟
چه بلایی سر لامپ اومده؟
گفتم اگه اوضاع خیلی بد پیش رفت،
این دو تا سیم رو تو دهنم بذارم.
این کار رو نکن.
ببخشید.
ممنونم.
فیلم «یلر قدیمی» رو دیدی؟
اه، آره .یه فیلم قدیمیه.
من تا حالا ندیدمش .ولی می دونم چطور تموم میشه،
پس اگه من... سعی کردم کاری کنم،
من رو بکش.
اگه یکی دیگه واست درست کنم،
می تونی قول بدی که سراغ اون یارو نری؟
نه.
ولی می تونم قول بدم که طی انجام این کار...
آدمای بی گناه بیشتری صدمه نبینن.
باشه.
یه کم غذای چینی می خوای؟
داخلش مرغ کونگ پائو و یه چیز ترش و شیرین هست،
و همین طور یه کم .رولت تخم مرغ و این چیزا...
باید یه چیزی بخوری.
به پلو میگو دست نزنی.
اون مال منه.
میرم جلیقه رو بیارم.
اه... خدای من چی کار داری می کنی؟!
دارم از دست پلیس های ضد شورشی که سر خیابون ایستادن، قایم میشم.
تو داری چی کار می کنی؟
نکنه کار پلیس اینه...
که جلوی آپارتمانم بایسته؟ نکنه عکس هم ازم گرفتی؟
من دارم کارم رو انجام میدم.
اوه.
می بینم که یکی دیگه از سردسته های بزرگ مواد مخدر رو دستگیر کردی.
اون رو به خاطر آزاد کردن حیوون خونگی کلاس، فرستادن خونه.
همم. همستر بوده؟
خرگوش بوده .میگم، گوش کن.
یه سری خلافکار تو بیمارستان بستری شدن، و می دونی...
توصیف اونا از آدم دیوونه ای که اونا رو...
به این روز انداخته... .با تو مطابقت داره،
چی؟ بی خیال یه آدم ضعیف مثل من؟.
چطور پیش خودت فکر کردی...
من می تونم چنین کاری کنم؟
سر به سر من نذار، لیندی.
باشه، ولی الان وقتش نیست .ازت می خوام به این رسیدگی کنی،
من واست مدرک جمع نمی کنم.
ازت نمی خوام چنین کاری کنی.
ببین، من ...من دارم یه فرصت بهت میدم...
که بیای خودت رو تحویل پلیس بدی.
باشه، میام .ولی فعلاً نه!
گوش کن ببین چی میگم.
فایزل یه اوباش خیابونی نیست، حله؟
اون دنبالت می گرده...
و تو رو می کشه.
باشه. خب، همین الانش هم دست به کار شده.
گمونم یکی تو آپارتمان من بوده...
خب، بسه دیگه.
- .این دیگه به انتخاب تو نیست - نه، نه، نه، نه، نه .
این فکر خیلی بدیه. من...
یه بیماری دارم. باشه؟...
باعث میشه عصبانی بشم .نمی تونم کنترلش کنم و به مردم صدمه می زنم.
من یه چیزی می پوشم ،که بهم شوک الکتریکی وارد می کنه،
این طوری می تونم جلوی عصبانی شدنم رو بگیرم.
ولی واقعاً، واقعاً نمی خوام به تو...
... یا اشخاص دیگه، صدمه بزنم.
من فکر نمی کنم به من صدمه بزنی.
- واقعاً؟ - نه .
یعنی می تونی من رو با اون تنها بذاری؟
- .آره - چرند میگی !
خب، فکر نمی کنم به اون هم آسیبی برسونی.
مطمئنی؟
اون جلیقه چه احساسی داره؟
بگو دیگه.
خیلی خب، می دونی این چه چیزی بهم می فهمونه؟
من خیلی نابودتر از چیزی هستم که فکر می کردی.
نه، نه، بهم می فهمونه که تو ترجیح میدی به خودت آسیب برسونی...
تا اینکه به بقیه صدمه بزنی.
نوین میگه به خاطر اینکه زن هستی،
باهات رفتار متفاوتی دارم.
اون میگه...
دارم بهت آسون می گیرم.
راست میگه؟
من باهات رفتار متفاوتی دارم .چون متفاوت هستی،
حالا دیگه هیچکس چشمش به من نیست.
لیندی!
وای!
اون چیه؟
بابا؟
لعنتی!
لیندی، گوش بده!
من الان یه کم سرم شلوغه.
ببین، لیندی .من دیگه نمی خوام بازی دربیارم،
تو نباید دیگه دنبال قاتل جاستین بری.
این طوری صدمه میبینی.
من می دونم چه کارهایی از دستت برمیاد.
من تمام پرونده ت رو خوندم.
باشه. زیر و رو کردن اطلاعات من تو یه پایگاه اطلاعات مزخرف تموم شد؟
چون گوش کن، کارآگاه.
من قراره کاری رو که باید انجام بشه .انجام بدم،
لیندی، من نمی خوام خودت رو به کشتن بدی.
بذار ما کارمون رو انجام بدیم.
خب می خوای چی کار کنی؟
یعنی می خوای بری فایزل رو دستگیر کنی؟
آره، فکر نمی کنم.
لعنتی.
امیدوار بودم که ببینمت.
از لابستر خوشت میاد؟
اه، همیشه فکر می کردم بیش از حد بزرگش کردن و بیش از حد گرونه.
بیشتر مردم نمی دونن...
که لابستر از نظر زیست شناختی ...تو همون شاخه سوسک ها،
... قرار می گیره.
هر دوشون بندپا هستن و بدن های بند بند دارن.
هر دوشون چشم های مرکب و پاهای مفصلی دارن.
حتی گوشتشون هم شبیه به همدیگه س.
لابسترها باید زنده زنده جوشونده بشن.
ولی سوسک ها باید سمپاشی بشن.
وای.
زشت و کسل کننده .چه ترکیب برنده ای.
این قضیه چه ربطی به من داره؟
تو یه گونه عجیب هستی.
نمی دونم، اه .تو چه دسته ای قرار می گیری،
منم همین طور.
من و روان شناسم هم خیلی این قضیه رو بررسی کردیم.
من می دونم تو اومدی که من رو بکشی.
به خاطر یه حسابدار بود؟
نامزدت؟
هنوز اعلامش نکرده بودیم .ولی اون خیلی خاص بود،
من آدمای زیادی رو کشتم،
گمونم بینشون یه حسابدار هم بود. من...
شرمنده که حسابدار تو رو هم کشتم.
خب، معذرت خواهیت مورد قبول نیست...
عوضی حال بهم زن.
چه گستاخ...
تو واقعاً... یه گونه نادر هستی.
خوشحالم فرصتی پیش اومد که یه نگاه خوب،
طولانی و عمیق بهت بندازم.
باشه، ولی می تونی این کار رو...
بدونِ...
... کوبوندن تو سرم انجام بدی.
لعنتی.
ای وای!
ای وای هم داره.
احساس می کنم...
بعد از این کار .قرار نیست یه کوکی و چای بخوریم،
تو قرار نیست بخوری.
وایسا، وایسا، وایسا!
جاستین...
تو ماشه رو کشیدی؟
نه، من نکشیدم .البته کاش من کشیده بودم.
چند ثانیه طول می کشه، واسه همین...
- .تکیه بده، آروم بگیر - لعنتی !
- .و لذت ببر - داری باهام چی کار می کنی؟
می دونی تخلیه خون چیه؟
یعنی تخلیه کردن تمام خون یه نفر.
اه!
چند تا سؤال دارم.
چطور باید پیش فایزل برم؟
آهای! فکر کردی داری کجا میری؟
آماده مردن باش، عوضی لعنتی!
جاستین!
آفرین. کارت عالی بود!
می دونی، باید اعتراف کنم، اه...
به اینجا که رسید، من...
فکر نمی کردم بتونی از پسش بربیای.
پس، معذرت می خوام.
تصمیم گرفتم خودم ترتیب فایزل رو بدم.
این چیه رو سر و صورتت ریخته؟
داشتی کاری می کردی؟
ولی تو...
من تو رو دیدم. چطور؟
همونی که تو تابوت بود؟
نه.
اه، یکی بود که تو خیابون پیداش کرده بودم.
خدای من!
خب، من به بازرس پزشکی قانونی پول دادم.
چرا؟
باید فایزل رو از سر راه برمی داشتم.
ولی سازمان سیا کاری با این جور آدم ها نداره.
حتی دولت هم...
اون قدر احمق نیست که سراغش بره.
دقیقاً.
آره! می دونی !من به یکی از بیرون نیاز داشتم،
یکی که توجه ها رو به خودش جلب کنه.
یکی که با من ارتباطی نداشته باشه.
واسه همین من رو انتخاب کردی؟
چرا؟
یه توصیه ارزشمند از طرف دکتر مونچین بود.
فکر کردی چه کسی بودجه...
آزمایش های دیوانه وارش رو تأمین می کنه؟...
ولی ببین، من...
من می دونستم تو فرق داری. آره.
کامیکازه کی-9 کوچولوی من.
چی داری میگی؟
خب، تو جنگ جهانی دوم، اه...
بمب به سگ ها می بستن...
و بهشون آموزش می دادن که سمت تانک های دشمن برن.
متوجه شدی؟
سگ ها فکر می کردن به خاطر این کارشون...
قراره غذایی چیزی بگیرن .ولی به سگ-برگر تبدیل می شدن،
آره.
واسه همین باید می فهمیدم چطور باید باهات رفتار کنم...
که واسه کشتن فایزل، آموزشت بدم.
و اگه تو انجام این کار شکست می خوردی یا کشته می شدی،
خب، می دونی؟ هیچ ضرری نمی کردم.
واسه همین تو عالی بودی.
راستی ماشینم کجاست؟
تو کدوم خری هستی؟
من کی هستم؟
من تنها کسی هستم که جلوی این عوضی پیر رو می گرفتم...
که مردم بی گناه بیشتری رو نکشه!
فایزل یه آدم با ارزش بود که به یه سر بار تبدیل شد.
همه خواهان مرگش بودن،
ولی کسی نمی تونست دست بهش بزنه.
فکر می کنی کسی می تونست...
جلوی این عوضی مازوخیست رو بگیره؟
دیگه خیلی غیرقابل دسترس نیستی مگه نه، خوشتیپ؟،
مگه نه؟
تو یه آشغال عوضی هستی.
من تو رو می کشم.
می تونی تلاشت رو بکنی .یا اینکه می تونی خودت رو به کشتن بدی.
چیه؟ ما با هم خوب بودیم، مگه نه؟
یعنی تو تمام این کارها رو واسه من کردی؟
حتماً خیلی به من علاقه مند شدی.
یعنی چی؟
یه کم واست زیادی بود؟
اوه، ببخشید .یه کم تغییرش دادم.
اه!
می دونی چیه؟ این قضیه می تونه...
... یه داستان خیلی زیبا باشه، لیندی.
شاهزاده خانم...
کوچک و دل شکسته.
میره که انتقام عشق از دست رفته ش رو بگیره ولی بعدش...
به قیمت زندگی خودش تموم میشه.
عوضی!
ای وای.
می دونی قسمت بامزه ماجرا چیه؟
من فکر می کردم وارد قلبت شدن !سخت تر از این حرف ها باشه. جدی میگم،
چون تو خیلی بهم ریخته بودی.
می دونی، منظورم ...به یه شیوه جالبه، ولی...
ولی نه، آسون بود.
خب، انگار فقط به یه کم محبت نیاز داشتی.
می دونی چیه؟
دیگه بسه.
می تونی بری بمیری، عوضی.
این دیگه چیه؟
یه هدیه خداحافظی!
برو بمیر!
معذرت می خوام.
- !خائن عوضی - وایسا، وایسا، وایسا !
من اصلاً نمی دونستم اونا می خوان باهات چی کار کنن.
گمونم جاستین و فایزل مُردن، درسته؟
آره. حدس بزن نفر بعدی کیه.
نه، نه، نه. وایسا، وایسا .یادت باشه، ما تو رو آزاد کردیم.
خب، آره، من فکر نمی کردم شیوه «درمان از طریق مواجهه»ی تو،
این قدر طاقت فرسا باشه.
آره، ولی ببین ...این کار تونست بهت نشون بده،
چقدر فوق العاده هستی.
تو مثل یه بره ی تو کشتارگاه .باهام رفتار کردی،
من اصلاً نمی دونستم!
ولی خودت رو ببین. لیندی.
تو خیلی خاصی.
من یه روانی ام می خوای بهم شلیک کنی؟.
چی؟
نه، فکر نمی کنم ...نمی دونم.
- پس چرا دستت گرفتیش؟ - ببخشید .
تو روانی نیستی .تو شگفت انگیزی.
حالا، ما واقعاً می تونیم کارمون رو شروع کنیم.
حالا.
به کارهایی فکر کن که الان می تونی انجام بدی...
زده به سرت؟ تو از پشت بهم خنجر زدی!
من از هر کسی دیگه تو دنیا .بیشتر بهت کمک کردم،
لعنت بهت!
- .این قدر تکون نخور - لیندی، اسلحه رو بنداز !
- !وایسا - داری بهم آسیب می رسونی !
- .اسلحه رو بنداز! باشه - هنوز کارم تموم نشده !
- !اه، لعنتی! بهم شلیک کردی - لعنتی .
ببخشید، فکر کردم می خوای بکشیش.
نه، عوضی ،داشتم کار تو رو انجام می دادم!
- .دوباره - بهم نگو عوضی !
آیون مارسلوس مونچین ...شما به جرم،
... طبابت بدون مجوز، دستگیرید.
- !آی - خیلی خب .
می خوام زخمت رو فشار بدم.
دستت رو از روی زخمم بردار.
و مأمورهای امنیتی؟
اه، دفاع از خود.
و اون حادثه با کابل برق ماشین؟
اونم دفاع از خود بود.
دفاع از خود.
و بخش نگهداری نوزاد؟
با یکی دیگه اشتباه گرفته شده بود.
پس «قانون مداری» چی شد؟
بعضی از قوانین .بهتر از یه سری قانون ها هستن،
یعنی من قرار نیست زندان برم؟
بله، زندان میری.
تو به من حمله کردی.
تو مثل یه دیوونه تو شهر رانندگی کردی،
اونم تو ماشینی که قیمتش بیشتر از حقوق سالیانه منه.
تو به زندان میری، عزیزم.
بیرون می بینمت.
- .تو رو هم تو دادگاه می بینم - منتظرش باش، کارآگاه .
کار هر روز من همینه.
اینا رو تو آمبولانس ازت گرفتن.
خب، بعدش چی؟
اه، نمی دونم .گمونم از اول شروع می کنم،
فقط اینکه... دیگه چشم بسته با کسی قرار نمی ذارم.
همم، احتمالاً فکر خوبیه.
یه مشت آدم آشغال اون بیرون هستن.
خب، اون بیرون...
یه سری آدم خوب هم هستن.
آره.
بفرما.
ممنونم.
داخلش که قرار نیست...
یه عالمه عکس سلفی از تو پیدا کنم؟
عکس سلفی؟ نه.
فکر کردی من چه جور آدمی هستم؟
از اون آدما که تو پای یه زن شلیک می کنن.
آره، خب، شرمنده بابت این قضیه.
خب، می دونی .می تونم واست جبران کنم،
مثلاً به یه شام دعوتت کنم؟
اوم، من... درباره ش فکر می کنم.
من آشپز فوق العاده ای هستم.
می تونم ساندویچ لوزی ماهی واست درست کنم.
باشه، برو گمشو دیگه.
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
♪ فقط به یه ناخن کار احتیاج دارم ♪
میشه بهم کمک کنید؟
♪ ...تو یه جورایی خوشتیپ بودی، ولی ♪
این رو می خوای؟
آره.
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
♪ فقط به یه ناخن کار احتیاج دارم ♪
♪ ...تو یه جورایی خوشتیپ بودی، ولی ♪
♪ من خیلی خوشتیپ تر بودم ♪
♪ آره، آره ♪
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
♪ فقط به یه ناخن کار احتیاج دارم ♪
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
پس برگشتی.
کمکی از دستم برمیاد؟
من داشتم اینجا رو بررسی می کردم.
از بیرون خیلی داغون به نظر می رسید.
تو کی هستی؟
انگار یه بمب اینجا منفجر شده.
آره، آبگرمکن خونه مشکل داشت.
ولی چرا برگشتی؟
اینجا خونه منه.
خب، بیشتر مردم ،وقتی تمام زندگی شون منفجر میشه،
فقط فرار می کنن.
خیلی خوبه که تو خواستی برگردی خونه،
و سعی کنی از اول شروع کنی.
ببخشید، من شما رو می شناسم؟
- تو داشتی من رو تعقیب می کردی؟ - آره .
تو چی می خوای؟
دقیقاً همون قدر پر دل و جرئت هستی که مونچین می گفت.
تو تحت مراقبت ما .کارت رو خیلی خوب انجام دادی،
خیلی خب، ببین، من دیگه اصلاً نمی خوام...
کاری به کار روان پزشک های روانی سازمان سیا...
... یا هر کسی که هستید، داشته باشم.
من کاملاً درک می کنم.
سال ها تو رو مجبور کردن که خشم خودت رو سرکوب کنی.
بابت جاستین متأسفم.
اون بدون اجازه .چنین کاری انجام داد،
ولی حالا...
حالا لیندی،
دیدی که وقتی خشمت رو قبول کنی،
چقدر می تونی قوی بشی.
من از همینی که هستم، راضی ام .ممنونم.
واقعاً؟
خب، الان چطور هستی؟
تو معمولی نیستی.
واقعاً فکر کردی اگه بدون هدف زندگی کنی،
خوشحال میشی؟
تو کار ما، تو یاد می گیری...
که خشمت رو کنترل کنی و افرادی رو که باید، هدف قرار بدی.
انسان ها، قدرتمندترین و غیرقابل تشخیص ترین سلاح ها هستن.
لعنتی!
‫چی باعث می شه ‫یه نفر، خارق العاده بشه؟
‫همه می خوان عادی باشن.
‫ولی هیچکس نمی خواد ‫معمولی باشه.
‫اصلا عادی یعنی چی؟
‫همه امون عکسای قشنگ توی شبکه های اجتماعی رو می بینیم.
‫مهمونی عادی، خانواده عادی، ‫دختر کوچولوی دوست داشتنی عادی.
‫ولی قضیه همیشه ‫فراتر از این پوسته خارجیه.
‫اکثر اوقات، ‫لیندی خیلی عادی به نظر میاد.
‫ولی در اعماق دی ان ای اون، ‫یه استعداد مدفون شده.
‫بعضی ها می گن که یه حالت غیر عادیه، ‫یا حتی بدتر، بیماریه،
‫بیماری ای ‫که فقط منتظر نشسته تا فعال شه...
‫و باعث می شه ‫اون دختر، هر چیزی باشه به جز عادی.
‫وقتی آدما کارای بدی می کنن،
‫لیندی نمی تونه ‫به خودش مسلط باشه.
‫شاید اگه از ‫یه خانواده عادی و پر از محبت برخوردار بود،
‫می تونست خارق العاده باشه.
‫ولی، مامانی و بابایی هم ‫درست مثل لیندی، با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کردن.
‫چه قرص های مامانی ‫که اون رو خیلی خواب آلود می کردن...
‫و چه عصبانیت خیلی زیاد بابایی ‫که ناشی از مصرف بیش از حد نوشیدنی بود،
‫هیچوقت نمی فهمیم ‫که مشکلشون چی بود.
‫ولی هر چی که بود، ‫لیندی هیچوقت عشق و محبتی که بهش نیاز داشت رو تجربه نکرد.
‫به جاش، ‫عصبانی و عصبانی تر شد...
‫و بیماریش هم ‫بدتر و بدتر شد.
‫و بعدش هم ‫پدر و مادرش در جریان تشخیص دکترها قرار گرفتن.
‫اونا اسمش رو اختلال انفجاری متناوب گذاشته بودن. ‫(انتقال سرپرستی لیندی لوئیس)
‫اون نمی تونست بدون این که ‫خطری تهدیدش کنه، زندگی کنه...
‫و هیچکس هم ‫دور و برش در امان نبود.
‫پس صرفا برای زندگی، ‫باید تنها می موند...
‫و تا وقتی که ‫درمان بیماری پیدا شه، خودش رو از بقیه جدا می کرد.
‫بدن لیندی، ‫حاوی مقدار زیادی کورتیزول بود...
‫و این باعث می شد ‫از حالت عادی قوی تر و سریعتر باشه...
‫که این هم باعث می شد ‫برای گروه های مختلف به خصوصی...
‫به شدت جالب باشه.
‫ولی این حالت غیر عادی، ‫همچنان باعث می شد که اون به سرعت و شدیدا احساسی...
‫و از حالت عادی، ‫خیلی عصبانی تر بشه.
‫اعصاب لیندی خیلی ضعیف بود. ‫به محض تحریک شدن، قاتی می کرد.
‫تا وقتی که نمی تونست به خودش ‫مسلط بشه، به درد کسی نمی خورد.
‫زندگیش به عنوان یه موش آزمایشگاهی انسانی، شروع شد.
‫نتایج پنجاه-پنجاه بودن.
‫واسه همین ‫اونا فکر کردن که شاید ارتش...
‫نظم و ترتیبی که برای به کارگیری...
‫استعدادهای خاصش ‫نیاز داره رو در اختیارش قرار می ده.
‫یا شاید هم نه.
‫خیله خب، بسه!
‫ولش کن!
‫ولش کن دیگه!
‫بسه یعنی بسه!
‫اونا خیلی مهربون بودن ‫و واقعا ازش حمایت می کردن.
‫واقعا جای سواله ‫که چرا رفتن به ارتش، فایده ای نداشت.
‫البته، ‫همه این راه های درمان، فقط منجر به وخامت بیماریش شدن.
‫آدم پیش خودش فکر می کنه ‫که اونا دیگه یاد گرفته بودن که لیندی رو عصبی نکنن.
‫هر چه زمان بیشتری سپری می شد، ‫بیشتر به نظر می اومد که اونا آخرش صرفا...
‫یه جایی زندانیش کنن ‫و کلیدش رو هم دور بندازن.
‫اینطوری لیندی تنها می موند، تا ابد.
‫و بعدش، یه پیشرفت قابل ملاحظه ‫رخ داد، فرصتی برای عادی بودن.
‫اون روش درمان خشن، ‫وحشیانه، ظالمانه...
‫و به طرز غافلگیرکننده ای، موثر بود.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O Mپ
‫این مسخره است.
‫من پنج دقیقه است که ‫جلوی این خراب شده منتظرم.
‫پیدا کردن سوییچ ماشین کوفتیم چقدر سخته؟
‫می دونم، می دونم. ‫ببخشید، فقط یه دقیقه بهم وقت بدین، باشه؟
‫«احمق بی شعور» هم ‫بخشی از شرح شغلته؟
‫می دونم، ‫من...متاسفم، آقا...
‫اینجا ‫انگار یه میلیون کلید هست.
‫و ظاهرا حتی واسه ‫یه شغل با حداقل دستمزد هم زیادی احمقی.
‫سوییچتون اینه؟
‫بله، ‫اون سوییچ منه، الاغ نفهم.
‫این ماشین منه ها!
‫آره، ‫فکر کنم یه چیزی یادت رفته.
‫- چیه؟ ‫- ادب و شعورت.
‫ببخشید، این سوییچ شماست؟
‫بله، ‫اون سوییچ منه، الاغ نفهم.
‫انتظار نداشته باش ‫بهت انعام بدم.
‫جاستین؟
‫سلام. ‫من لیندی ام.
‫سلام!
‫آره، ‫راستش، نمی خوام بمونم، پس...
‫گفتم شاید بد نباشه ‫با یکی قرار بذارم...
‫ولی الان ‫وضعیت ذهنی مناسبی ندارم...
‫و خب نمی خواستم بی خبر...
‫بپیچونمت، ‫چون کاملا بی شعور نیستم.
‫- باشه. ‫- پس...
‫می دونی چی خنده داره؟
‫این حتی ‫بدترین قراری که تا حالا داشته ام هم نیست.
‫آره. من حس بدی دارم... ‫ببخشید که...
‫بیماری!
‫آره، ‫بیماری های مختلف.
‫باشه.
‫دختره مدام...
‫بیماری های مختلفی که ‫داشت رو لیست می کرد...
‫غیر منتظره بود.
‫آره، ‫انتظار نمی ره کسی بیماری هاش رو لیست کنه، نه؟
‫تو قصه ای ‫از قرارهای فاجعه بارت نداری که تعریف کنی؟
‫من؟ ‫نه، من زیاد اهل قرار گذاشتن نیستم. نه.
‫برای این که ‫همیشه قبل از این که شروع بشن، می ری؟
‫نه، اتفاقا عملکردت خیلی خوبه. ‫من معمولا حتی داخل هم نمیام.
‫چرا اونوقت؟
‫چون از آدما متنفرم.
‫کی مثلا؟
‫نمی دونم. آدمایی... ‫که با دهن پر حرف می زنن...
‫و...آدمایی که، آدمایی که غذاشون رو ‫با صدای بلند می جون، آدمایی که زیر لبی آهنگ می خونن.
‫مردایی که ‫با شلوار لی، دمپایی انگشتی می پوشن...
‫من نمی تونم آدمایی که ‫زیادی آروم راه می رن رو تحمل کنم.
‫آره. دقیقا.
‫یا اونایی که ‫بهت می گن روز خوش.
‫آره! باید بهشون گفت: ‫«گمشو بابا، شاید روز خوبی نداشته باشم».
‫یا آدمایی که ‫توی آسانسور صحبت می کنن.
‫آره، ‫این هم بده.
‫آره، آدمایی که ‫توی آسانسورا باد می دن هم همینطور.
‫این...این بدتره.
‫تو توی آسانسورا باد می دی؟
‫خودت باد می دی؟
‫نه، من انگلیسی ام، ما...
‫آماده سفارش دادن هستین؟
‫راستش من ‫دارم می رم، پس نمی دونم.
‫آقا، متاسفانه اگه ‫ایشون باهاتون غذا نخورن...
‫باید میز رو خالی کنین.
‫باشه.
‫همین الان.
‫خیله خب...
‫خیله خب، فقط...
‫پس خیلی سریع ‫فقط مرغ می خورم و می رم.
‫لطف کنید واسه من ‫هم یه ماهی بیارین، بدون دونه کاج.
‫ما سفارش ها رو تغییر نمی دیم.
‫نه. من...من حساسیت دارم، پس...
‫این سیاست رستورانه.
‫باشه. ‫پس لطفا یه پاستا برام بیارین.
‫با سس گردو سرو می شه.
‫خوراک گوشت خوک چی؟
‫با پسته سوخاری می شه.
‫ای بابا. شاید بتونین ‫یه چیزی رو پیشنهاد بدین که مشکلی نداشته باشه.
‫لطفا با اون لحن ‫باهام صحبت نکنین.
‫- نه، لحنم که بد نیست. ‫- جناب، هست.
‫با این رفتارتون، اصلا نمی تونم ‫تحسین دوستمون رو جلب کنم...
‫و یکم خجالت آوره.
‫مرغ چطور؟
‫حتما.
‫ممنون.
‫اگه به چیز دیگه ای ‫هم نیاز داشتین، بهم خبر بدین.
‫ممنون.
‫اگه قصد داشتی ‫با اون چاقو بزنیش، بزن...
‫من که هیچ مشکلی ندارم.
‫ببین، ‫راستش باید برم دستشویی.
‫- باشه. ‫- زود بر می گردم.
‫همینطوره، نه؟
‫همین الان ‫یه یارویی به زنش گفت که دیگه دوستش نداره.
‫دندونای مصنوعی یه پیرزنه ‫توی استیکش گیر کردن.
‫ولی وایسا، از یه زوجی سفارش گرفتم که اولین باره همدیگه رو ‫می بینن، باید ببینیشون.
‫با یارو یکم تند برخورد کردم...
‫و طرف عملا اشکش دراومد.
‫آره. دختره هم ‫فقط اون سر میز نشست و جون کندنش رو تماشا کرد.
‫ای خدا. ‫خیلی خجالت آور بود.
‫اذیت کردن مشتری ها ‫دیگه حال نمی ده.
‫مثل سیرک آدمای عجیب و غریب شخصی خودم می مونه.
‫یارو...
‫تقریبا به هر چیزی که ‫توی منو بود، حساسیت داشت.
‫رقت انگیز بود.
‫می دونم.
‫خیلی داغونن.
‫بگذریم...
‫بعدا بهت زنگ می زنه.
‫لعنتی!
‫عجب خانم خوشگلی...
‫آخ!
‫لعنتی!
‫کار نمی کنه.
‫باشه بابا. درستش کن.
‫احتمالا صرفا داری ‫تا یه حدی نسبت بهش مقاوم می شی.
‫نه، ‫اینطور نیست.
‫ببین، این جدیدترین ‫و پیشروترین درمانه.
‫باشه. ‫خب، مطمئنم...
‫بعد از مردنت، ‫بابتش جایزه نوبل می گیری.
‫الان تهدیدم کردی؟
‫می تونی درستش کنی یا نه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بیا.
‫حتما خیلی احساساتی هستی...
‫که سیستم رو از کار انداختی.
‫آره. سطح کورتیزولم ‫به طرز غیر طبیعی بالاست،
‫واسه همین ‫همیشه خیلی احساساتی ام.
‫ولی نمی تونی ‫همه اش از بیوشیمی...
‫به عنوان عذر استفاده کنی.
‫خب، پس گمونم قرارت ‫ناامید کننده بوده؟
‫ببین...
‫با توجه به این که عملکرد اصلیش...
‫این بوده که ‫بذاره بتونم بدون له و لورده کردن...
‫کسی، توی موقعیت های اجتماعی مرسوم حضور پیدا کنم،
‫پس آره، ‫به نظرم آره.
‫واقعا...واقعا ناامید کننده بود.
‫چقدر به طرف آسیب زدی؟
‫اصلا کارم به اون نکشید.
‫کی رو زدی؟
‫یه گارسون. ببین، ‫مهم نیست. دستگاهت شکست خورد.
‫لیندی، این تو رو ‫درمان نمی کنه. این رو بهت گفته بودم.
‫تنها در صورتی ‫پیشرفت می کنیم...
‫که ‫کم کم با گذشته ات کنار بیای.
‫من داستانم ‫رو برات تعریف کرده ام.
‫ولی صحبت کردن ‫در مورد گذشته ات...
‫و کار کردن روش، ‫با هم فرق می کنن.
‫خفگی؟
‫خونریزی رگ زیر گلو.
‫چه شیک.
‫بفرما.
‫شدت جریانش ‫رو بیشتر کرده ام...
‫ولی بدن انسان...
‫یه مقدار مشخصی ‫رو می تونه تحمل کنه.
‫من برات مهم نیستم. ‫من فقط یه آزمایشم.
‫اگه برام مهم نبودی، ‫چرا باید ثمره زندگیم رو به خطر مینداختم؟
‫و چرا اعتراف نمی کنی ‫که واقعا از این طرف خوشت اومده؟
‫چون نیومده.
‫باشه.
‫بگذریم، مهم نیست.
‫به نظرم ماجرای دیشب ثابت کرد...
‫که روش درمان در معرض گذاریت، ‫جواب نداده.
‫چی...چی...چی... ‫تو دوست داری من چیکار کنم؟ هان؟
‫دوست داری ‫روی پوستت زالو بندازم؟
‫دوست داری ‫سرت رو با مته...
‫سوراخ کنم تا ‫اون اهریمن رو از وجودت خارج کنم؟
‫دوست داری ‫مجبورت کنم ادرار خودت رو بخوری؟
‫راستش ‫این کار رو امتحان کردم.
‫حالمون رو به هم زدی.
‫بگذریم، ‫به نظرم واقعا باید اعتراف کنی...
‫که راه حل همه مشکلاتت...
‫رابطه انسانی صمیمانه است.
‫دکتر فروید، ‫عشق و عاشقی قرار نیست حالم رو خوب کنه.
‫من فقط...
‫تازه این رو ‫هم امتحان کرده ام.
‫از این یارو خوشت اومده، ‫پس واسه یه بار هم که شده، به یکی فرصت بده.
‫لطفا چرت و پرت نگو.
‫منظورم عشقه.
‫نه، من شوهر نمی خوام!
‫جفتمون می دونیم که ‫آخرش دندوناش رو خرد می کنم.
‫شاید هم نکنی، ‫ولی نمی دونم چرا...
‫باید بیخیال کسی بشی ‫که باعث شده دلت بلرزه.
‫اَه!
‫خیله خب، ‫دیگه می خوام ازت دور بشم...
‫چون داری می ری رو اعصابم.
‫ممنون.
‫هفته بعد می بینمت.
‫باشه، ‫بی صبرانه منتظرم.
‫(مهمترین چیز در زندگی، ارتباطه، باهاش تماس بگیر.)
‫خیلی خوب به نظر میاد.
‫خیلی ممنون.
‫- بدک نیست، نه؟ ‫- خب...
‫هیچ اثری هم از گارسون های مزخرف نیست!
‫نه.
‫خوشحالم زنگ زدی.
‫اصلا دوست ندارم ‫فرصت ناامید کردن یه آدم خوشگل رو برای بار دوم از دست بدم.
‫چطوری می خوای ‫این کار رو بکنی؟
‫نمی دونم.
‫بستگی به این داره ‫که به نظرت حسابدارهای داغون، باحالن یا نه.
‫خب، بستگی داره. ‫کارفرمات کیه؟
‫کارفرمام یه شرکت خصوصیه. ‫یه بابایی به اسم بَری.
‫خودت چی؟ ‫خودت چیکاره ای؟
‫قبلا توی حوزه امنیت کار می کردم.
‫باشه. ‫پس کار با دستبند رو بلدی؟
‫دستبند که نه... ‫نگهبان یه کافه داغون بوده ام.
‫تو نگهبان کافه نیستی!
‫چرا! مگه چیه؟
‫وزنت چقدره؟ ‫حدود 30 کیلو؟
‫- جاستین، به اندازه که نیست. ‫- نه؟
‫نمی دونم شنیدی یا نه...
‫پس به چیه؟
‫بقیه چیزا، ‫مثل سرعت و استقامت،
‫نترس بودن، ‫اینجور چیزا.
‫خیله خب. ‫حالا چی شد؟
‫الاغ بی شعور!
‫الان دنبال یه مسیر شغلی جدیدم.
‫اوه، ‫اخراج شدی.
‫بله. خب، ‫تقصیر من نبود.
‫یعنی...راستش ‫کاملا تقصیر من بود.
‫نمی دونم. ‫بهش علاقه نداشتم.
‫نه؟
‫به چی علاقه داری؟
‫از عکاسی خوشم میاد.
‫جدی؟ ‫از چی عکس می گیری؟
‫اکثرا حسابداری گوگولی.
‫چه می دونم، ‫آدما در حین انجام کارای روزانه اشون.
‫فقط...بعضی وقتا، ‫محض سرگرمی، با گوشیم عکس می گیرم.
‫واقعا...
‫به نظر من که ‫انگار از دیدن درد و رنج بقیه لذت می بری.
‫آره، ‫دقیقا همینطوره.
‫خب، اگه یه جورایی ‫کسل کننده به نظر میام، معذرت می خوام.
‫ممنون که عذرخواهی کردی. ‫حوصله ام خیلی سر رفته.
‫نمی تونم درستش کنم، ‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫یه چندتا کار از دستت برمیان.
‫چه کارایی؟
‫شاید این کار درست نباشه.
‫باید بهت هشدار بدم ‫که واقعا نامزد خوبی نمی شم.
‫مگه چقدر بد می تونی باشی؟
‫خیلی.
‫من ازت نمی ترسم.
‫خب، ‫شاید بهتر باشه بترسی.
‫وایسا، وایسا، وایسا، ‫صبر کن، صبر کن! وایسا...
‫این...
‫اینا...اینا...
‫اینا...
‫این...
‫از اون چیزای عجیب و غریبه؟
‫نه. نه.
‫باشه.
‫ببین، ‫جاستین، مسئله اینه که من...
‫من رو ببین.
‫من رو ببین...
‫مسئله...
‫خاصی...
‫نیست.
‫- اشکالی نداره. ‫- جدی؟
‫صبح بخیر.
‫بهتره بگی بعد از ظهر بخیر.
‫خیلی بانمک می خوابی،
‫واسه همین ‫نمی خواستم بیدارت کنم.
‫واقعا عادت ندارم ‫که بهم بگن بانمک.
‫نه؟ ‫خب، هستی.
‫البته وقتی ‫که از حالت تدافعی خارج می شی.
‫خونه ات عجیب و غریبه.
‫این...به طرز خوبی، عجیبه.
‫قضیه اون همه بشقاب ‫و لیوان پلاستیکی چیه؟
‫تازه اسباب کشی کردی؟
‫نه، فقط... ‫از ظرف شستن متنفرم.
‫خب، علاوه بر گرونترین شیرینی دانمارکی دنیا،
‫یه چیز کوچولوی دیگه ای هم برات گرفته ام.
‫وای. ‫کارم انقدر درسته؟
‫آره.
‫یا خدا!
‫بیخیال. ‫این زیادیه.
‫نه، نیست.
‫وای!
‫- دوستش داری؟ ‫- عاشقشم.
‫ممنون.
‫راستی، دیشب...
‫من...هیچوقت اونطوری نمی کنم.
‫نمی کنی؟
‫نه. ‫یعنی اصلا.
‫خب، ‫خوشحالم که کردی.
‫تو...همه اش آدم ‫رو غافلگیر می کنی.
‫این هم هست، ‫البته کمتر از بقیه چیزا غافلگیرکننده است.
‫می خوای توضیح بدی؟
‫حالا که ‫بیشتر با هم آشنا شده ایم.
‫آره...
‫می دونی چیه؟ ‫مجبور نیستی. ببخشید.
‫نه! توضیح می دم. ‫یه راه درمان جدیدیه واسه...یه چیزی.
‫تو که ‫قرار نیست بمیری و بیفتی رو دستم؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫با توجه به شانسم، ‫بعید نیست.
‫با متحیرکننده ترین زن شهر آشنا شده ام،
‫ولی فقط شش ماه دیگه زنده ای؟
‫نه، من...
‫مشکل مسلط بودن به غرایز لحظه ای دارم.
‫و اون هم ‫کمکم می کنه که این مشکل رو نداشته باشم.
‫مثل سندرم توره؟
‫نه. ‫فقط یکم شدیدتره.
‫باشه.
‫خب، ‫مراقبه یا چیز دیگه ای...
‫رو امتحان کردی؟
‫آره، یه جورایی.
‫یوگا...
‫دارو...
‫ورزش های مخاطره آمیز...
‫من کلی چیز مختلف رو امتحان کرده ام...
‫و کلی مهارت بیخود کسب کرده ام...
‫و اون چیز...اون موثره.
‫خب، به نظر من که ‫هیچ مشکلی نداری.
‫نه، نه، نه. ‫باید برم سر کار.
‫خب، نمی تونی بگی مریضی؟
‫نه، نمی تونم. ‫بری بدجوری بهم گیر می ده.
‫باشه. ‫خب، نه، خب...
‫ارزشش رو نداره که ‫بهت گیر بده. اینطوری حالت گرفته می شه.
‫ولی نمی شه بگی...
‫یه مشتری دیگه ‫زنگ زده و باید بری پیش اون؟
‫خب، ‫من فقط یه مشتری دارم...
‫و اون هم ‫برای انحصاری کار کردنم بهم پول می ده، پس...
‫- حله؟ ‫- حله.
‫امشب بیا خونه ام.
‫باشه؟ ‫خودم غذا درست می کنم.
‫یه ماهی هالیبوتی ‫برات درست می کنم که انگشتاتم بخوری.
‫ایول، ایول، ایول!
‫- یا خدا! ‫- نه! چیزی نیست!
‫- چیزی نیست! ‫- چیه؟
‫چیزی نیست بابا. چیزی نیست! آروم باش.
‫زود اومدی!
‫بله، ‫برای دیدنت هیجان داشتم!
‫چرا؟
‫چون یه نابغه ای.
‫یه نابغه کچل و صیقلی.
‫من درمان شدم.
‫اوه، دوباره اون طرف رو دیدی؟
‫و یه غریزه ای داشتم ها، ولی...
‫بهم نمی گفت ‫که پاهاش رو بشکنم...
‫یا صورتش رو ‫بیارم پایین یا بترکونمش...
‫راستش، ‫یکم ترکوندمش.
‫ولی گرم ‫و عاشقانه و...
‫صمیمانه بود.
‫این یعنی پیشرفت.
‫خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه؟
‫فوق العاده است!
‫گوش کن، ‫جلیقه رو درآوردم.
‫وای! عجب.
‫یه چند هفته دیگه بگذره...
‫- اصلا دیگه بهش نیازی پیدا نمی کنم. ‫- عالیه!
‫ولی به نظرم ‫این حال خیلی خوش، موقتیه.
‫نمی تونم بهش فکر نکنم.
‫دستاش، صورتش، ‫موش بوی خیلی فوق العاده ای می ده...
‫یا خدا! ‫دماغش!
‫نزدیک بود ‫وسط قرارمون بهت زنگ بزنم.
‫عشقمون اینطوری شکوفا شد...
‫انگار 10 برابر شد... ‫مثل یه چتر مسافرتی!
‫- من فقط تعریفش رو شنیده ام. ‫- آره!
‫- تا حالا شخصا ندیده بودم! ‫- نه.
‫- شکوفا شد. عالی بود! ‫- من که نمی دونم...
‫آره. وای.
‫واقعا نمی دونستم ‫عشق اینطوریه.
‫امشب هم ‫قراره واسه ام شام درست کنه.
‫- بیخیال بابا. ‫- ماهی.
‫ماهی! ‫ولی تو که ماهی دوست نداری.
‫نه، ‫ولی آدما عوض می شن.
‫- درسته. ‫- من هم عوض شده ام.
‫درسته. ‫خیله خب، نظرت چیه بشینی...
‫تا یکم در این مورد صحبت کنیم؟
‫- چون...خیله خب، باشه. ‫- حوصله ام سر رفت، چرتم گرفت.
‫چون می خوام جشن بگیرم!
‫می شه بریم بیرون و ‫خوش بگذرونیم؟
‫نه، ‫ساعت 10 صبحه بابا.
‫خیله خب، ‫دوستای خوب اینطوری رفتار نمی کنن ها.
‫من که دوستت نیستم. ‫روانشناستم.
‫بالاخره می خوام ‫از عشق و عاشقی حرف بزنم...
‫باید آب دهنت حسابی راه بیفته.
‫حالمون به هم خورد. ‫نه، ببین، لطفا بگیر بشین، باشه؟
‫نه، ‫امروز به جلسه نیازی ندارم.
‫چرا، داری، ‫چون الان دچار شیدایی شدی...
‫و این شیداییت ‫داره من رو شدیدا دلواپس می کنه.
‫- و نگرانت هم هستم. ‫- دلواپس نباش.
‫- ولی هستم. ‫- عشقمی.
‫باشه. ‫تو هم عشقمی.
‫- تو بیشتر عشقمی! ‫- ای داد بیداد.
‫(ببخشید، کارم یکم طول کشیده، ‫در اسرع وقت خودم رو می رسونم!)
‫- الو؟ ‫- جاستین؟
‫نه. ‫من کارآگاه ویکارز هستم.
‫از دایره قتل.
‫ولی از کجا می دونین قتل بوده؟
‫جسدش در حالی که ‫جای دوتا گلوله روی سرش بوده...
‫توی یه سطل آشغال پیدا شده.
‫شما خیلی وقته ‫که با هم ازدواج کردین؟
‫امشب قرار بود ‫سومین قرارمون باشه.
‫اون...قرار بود ‫برام شام درست کنه.
‫ماهی.
‫سالمون؟
‫هالیبوت.
‫هیچکدوم از ‫دوستان، بستگان یا همکارانش رو می شناسی؟
‫نه. من... ‫می دونم که حسابداره.
‫حسابدار بود.
‫ولی فقط یه مشتری داشت.
‫یه بابایی به اسم بری.
‫کسی که ‫این کار رو کرده رو پیدا می کنیم.
‫بیا به این خانم ‫امید واهی ندیم.
‫از نظر آماری، ‫احتمالش کمه.
‫من که ‫چیزی بهش ندادم.
‫دارم بهش قوت قلب می دم ‫که تمام تلاشمون رو می کنیم.
‫بعضی از آدما ‫صداقت رو ترجیح می دن.
‫بعضی ها هم ‫دلسوزی رو ترجیح می دن.
‫می شه ببینمش؟
‫نه. ‫الان فقط اعضای خانواده می تونن ببیننش.
‫می شه ‫با خانواده اش صحبت کنم؟
‫هنوز نتونستیم ‫کسی رو پیدا کنیم.
‫پس کی با این که ‫من ببینمش، مشکل داره؟
‫سیاست کاری.
‫- قوانین اینطوری ان. ‫- این عاشق قوانینه.
‫ببین، ما از صمیم قلب بهت تسلیم می گیم.
‫آه!
‫انگار رفیقت درگیر...
‫کارای بوداری بوده.
‫اینطوری به نفعت شد.
‫خیله خب، گوش کن. ‫اگه چیز دیگه ای یادت اومد...
‫بهمون زنگ بزن.
‫ممنون.
‫چه غلطی کردی؟
‫اون ناراحت بود.
‫عزاداره، ‫من...هم دارم سعی می کنم آرومش کنم.
‫به نظرم عصبانیه.
‫من اینطور فکر نمی کنم.
‫برای همین ازش خوشت میاد.
‫از آدمایی که ‫یکم خشم نهفته دارن خوشت میاد.
‫اینطوری گرمترن...
‫البته تا وقتی که ‫ورق برگرده و خودشون رو روت خالی کنن.
‫«من یه پلیس گنده و قوی ام.
‫بذار در آغوشت بگیرم ‫و دل شکسته ات رو به دست بیارم.»
‫من نمی خوام ‫دل کسی رو به دست بیارم.
‫مسئله خاصی نیست.
‫بس کن!
‫تو حالم رو خوب کرده بودی، ‫حالا اون مرده!
‫آه! جواب نمی ده.
‫می رم یه آرامبخش برات بیارم.
‫دیگه نباید به خودت شوک بزنی.
‫لیندی؟ لیندی؟
‫من از تو نمی ترسم.
‫لیندی؟
‫کجاست؟
‫دستته.
‫حالت چطوره؟
‫می خوام جمجمه ات ‫رو با دست خالی خرد کنم.
‫بابت جاستین متاسفم.
‫یه جوری رفتار می کردن ‫انگار مسئله مهمی نبود.
‫کی ها؟
‫پلیس ها.
‫خب، روی اونا ‫تمرکز نکن. روی خودت تمرکز کن.
‫مشخصه که ‫فکر می کردن رئیسش...
‫یه نقشی توی قضیه داشته.
‫که بدیهیه. ‫نه؟ فقط برای همون یه نفر کار می کرد.
‫این یکم عجیبه، نه؟
‫مطمئنم حلش می کنن.
‫گور بابای اونا!
‫نه، باید بفهمم ‫که کی این کار رو کرده.
‫باید با رئیس جاستین صحبت کنم.
‫نظرت چیه یه لحظه آروم بشی...
‫- و به احساس... ‫- نظرت چیه...
‫که گردنت رو بشکنم؟
‫اون کثافتایی که ‫این کار رو کردن رو پیدا می کنم.
‫اگه در این مسیر پیش بری...
‫حالت دیگه هیچوقت، هیچوقت بهتر نمی شه.
‫لعنتی.
‫یکی رو می کشی.
‫- آره لامصب، معلومه که می کشم. ‫- وایسا!
‫باید یه چیزی بهت بگم...
‫ببین! بعضی ها گریه می کنن. ‫بعضی ها نوشیدنی می خورن.
‫بعضی ها شعرای آشغالی می نویسن. ‫من بقیه رو کتک می زنم.
‫بد نیست ‫استفاده مفیدی از این حالم بکنم.
‫ویکارز هستم.
‫سلام، ‫کارآگاه ویکارز؟
‫باید باهات صحبت کنم.
‫فکر کنم...اطلاعات بیشتری ‫دارم، ولی می ترسم.
‫می شه بیای خونه ام ‫تا همدیگه رو ببینیم؟
‫آره. آره، ‫الان میایم.
‫الو؟
‫سلام لیندی، ‫کارآگاه ویکارز هستم.
‫لیندی؟
‫سلام کارآگاه. ‫عصبانی ای، درسته؟
‫چرا مدارک رو می دزدی؟
‫چون می خوام بفهمم چی شده.
‫اون وظیفه منه.
‫آهان. ‫حالا به چه نتیجه ای رسیده ای؟
‫تو رو که ‫پیدا کردم، نکردم؟
‫- چی؟ ‫- همکارم می خواد...
‫بابت ایجاد تداخل در تحقیقات، سرقت...
‫و احتمالا کلی چیز دیگه، دستگیرت کنیم...
‫چون کارش رو ‫به طرز مسخره ای تمام و کمال انجام می ده.
‫ولی من می خواستم بهت فرصت بدم ‫تا با پای خودت بیای...
‫و این سوء تفاهم رو رفع کنی.
‫بدون...می دونی دیگه، زندان رفتن.
‫الان داره میاد بالا.
‫- ای بابا. تو کجایی؟ ‫- جلوی ساختمون پارک کرده ام.
‫بهم شلیک که نمی کنه، نه؟
‫نه، البته که نه.
‫- ایست! ‫- لعنتی!
‫ولی شاید هم بکنه...
‫خب، ‫اوضاع از این قراره.
‫دستات رو می ذاری پشت سرت، ‫من بهت دستبند می زنم...
‫و می برمت پاسگاه...
‫- و بعدش برات پرونده سازی می کنم. ‫- اگه خودم برنامه های دیگه ای داشته باشم، چی؟
‫سوراخ سوراخت می کنم.
‫و بعدش به جای این که ‫برم دنبال قاتل نامزدت...
‫کلی وقت ‫صرف نوشتن گزارش می کنم.
‫راستش هنوز نامزد نکرده بودیم.
‫مشکل تعهد داری؟
‫تازه با هم آشنا شده بودیم.
‫انگار همینطوریش شوهر پیدا کردن ‫توی این شهر به اندازه کافی سخت نیست.
‫بالاخره یه مرد خوب پیدا کردی...
‫ولی بعدش بوم، ‫دوتا گلوله خورد تو مغزش.
‫ویکارز، ‫همکارت خیلی دیوونه است.
‫سلام نوین...
‫اون...؟
‫لامصب، شوخیت گرفته؟
‫گوشی رو بده به من. ‫گوشی رو بده به من.
‫لطفا نگو که...
‫الان به این مظنون قتل زنگ زدی...
‫ببخشید. ‫روز بدی داشته ام.
‫- ایست! ‫- من نکشتمش!
‫عوضی.
‫- الو؟ ‫- سلام کارآگاه.
‫لیندی، اون بالا همه چیز روبراهه؟ ‫حال نوین خوبه؟
‫الان سرم یکم شلوغه.
‫مگه داری چیکار می کنی؟
‫دارم سعی می کنم ‫به یاد بیارم که کار با دنده دستی چطور بود.
‫چی؟
‫- احمق بی شرف. ‫- آخ، آخ، آخ.
‫یا خدا! ‫این صدا رو می شناسم.
‫مک لارن 600 ال تی اسپایدره؟
‫هر چی هست، یه ماشینه.
‫خیلی هم سریعه.
‫همچنان داری با اون زنیکه کثافت حرف می زنی؟
‫برو! برو دیگه! برو لامصب!
‫کجا بهت رانندگی یاد دادن؟ ‫اصلا داری سعی می کنی بگیریش؟
‫گاز رو تا آخر نگه داشته ام!
‫بچه ها، ‫با وجود صدای کل کلتون...
‫تمرکز کردن خیلی سخته.
‫اوه!
‫اوه، لعنتی!
‫لیندی، بیخیال.
‫کم کم داره ‫قلق این دنده دستم میاد.
‫لعنتی. دنده عقبه!
‫لعنتی!
‫لیندی، لطفا گوشی رو قطع نکن. ‫من دارم سعی می کنم کمکت کنم.
‫خیله خب. ‫الان واقعا باید تمرکز کنم...
‫پس، ‫خوشحال شدم صدات رو شنیدم.
‫نه، وایسا! ‫اگه این مسیر رو ادامه بدی...
‫خودتی و خودت.
‫مثل همیشه.
‫لیندی!
‫لعنتی!
‫لامصب!
‫دارم سعی می کنم کمکت کنم. ‫یکی رو به کشتن می دی ها.
‫اگه فکر می کنین ‫من نقشی توی مرگ جاستین داشتم...
‫پس توی کارتون ‫از چیزی که فکر می کردم هم بدترین.
‫ما فکر نمی کنیم ‫تو جاستین رو کشتی...
‫از طرف خودت حرف بزن!
‫وای! اَه!
‫- بگیرش! ‫- ایول!
‫آه! یعنی چی...
‫- من اون کار رو نمی کنم. ‫- جا نزن، ترسو!
‫باشه بابا! باشه! باشه!
‫لعنتی.
‫اگه نشه دلیل شیوع رو...
‫شناسایی کرد، ‫اصلا نمی شه گفت...
‫که به مرور، ‫باید چندتا زامبی رو کشت.
‫یه شمشیر نوری ‫هر دو مشکل رو حل می کنه.
‫ما یه سناریو توی دنیای واقعی تعریف کردیم.
‫آره، ‫یه آخرالزمان زامبی ای واقعی.
‫بعلاوه، ‫اگه باطری دیاتیوم شمشیر نوری...
‫خالی شه هم ‫هیچ راهی برای شارژ دوباره اش نیست.
‫باطری های دیاتیومی ‫هیچوقت خالی نمی شن.
‫بازیافتشون می کنن.
‫مسئول اینجا، کیه؟
‫من...من مسئول اینجام.
‫اگه تو مسئولی...
‫پس اصلا نمی خوام ‫باهات حرف بزنم.
‫یکی رو می خوام که ‫بدونه داره چیکار می کنه.
‫اینجا کی بیشتر از همه ‫عشق کامپیوتره؟
‫- اندی. ‫- اندی.
‫اندی.
‫باشه، خب چی شده؟ ‫رمز عبورت رو یادت رفته؟
‫نه.
‫بیشتر اینطوریه ‫که مردی که عاشقش بودم به قتل رسیده...
‫و گوشیش رو ‫از پلیسا دزدیدم...
‫و حالا باید ‫رد آدم بده رو قبل از اونا...
‫بزنم تا بتونم دخلش رو بیارم.
‫اوه! ایول.
‫و...وارد شدیم.
‫وای. ‫کارت خوبه ها.
‫مشخصا.
‫چیز خاصی نیست، ‫تاریخچه ای نداره. حتما از این گوشی های یه بار مصرفه.
‫نامزدت قاچاقچی موادی، چیزیه؟
‫نه، ‫حسابداره.
‫یعنی...قاچاقچی نبود... ‫ما هنوز...نامزد نکرده بودیم. می گیری چی می گم دیگه.
‫آره. باشه، باشه. می فهمم.
‫- من نمی گیرم. ‫- داگ، الان با دهنت باد دادی؟
‫ببخشید.
‫هفت تماس اخیر...
‫از طرف یه ساختمون متروکه توی مرکز شهر بوده ان.
‫- مشکوکه. ‫- این یعنی چی؟
‫مطمئن نیستم. ‫بیا صاحبش رو پیدا کنیم.
‫بری کاسپارزکی. وای!
‫طبق پرونده های اف بی آی، ‫با قاچاقچی های اسلحه در ارتباطه.
‫یا خدا!
‫خودشه.
‫چقدر می شه؟
‫بهم اعتماد کن، ‫وسعت به من نمی رسه.
‫ممنون.
‫اوه.
‫پسرا، پسرا، پسرا!
‫حالا سر هر چی که ‫دارین دعوا می کنین،
‫مطمئنم می شه با حرف زدن حلش کرد.
‫پول...
‫آره. ‫شرط بندی و اینا.
‫اوه! البته.
‫خیلی دیره که ‫یه دلار روی اون یکی شرط ببندم؟
‫فقط چون تو ‫از اونایی هستی که خیلی راحت خونریزی می کنن...
و وقتی مشت می زنی .سمت چپ بدنت رو پایین میاری،
چه خبره؟
اوه، تو بری هستی؟ گمونم آره.
آخه به نظر می رسه،
تو کله گنده اینجایی، واسه همین...
چی می خوای؟
خب، می خواستم درباره تماس های تلفنی...
که با اون حسابدار که باهات کار می کرد، داشتی...
چند تا سؤال ازت بپرسم.
تو اون رو کشتی؟
تو کی هستی؟ پلیسی؟ مأمور فدرالی؟
اوه نه، نامزدشم.
البته، من میگم نامزدشم.
ما دو بار با هم سر قرار رفتیم، ولی...
می دونی، من واقعاً امیدوار بودم .دوست داشتم این اتفاق بیفته،
من هیچ حسابداری رو نکشتم.
- .ولی می دونی کی کشته - شاید !
خب، عالیه!
این طوری کارم رو خیلی راحت تر می کنی، بری!
تو خیلی مهربونی.
نگفتم قراره بهت بگم.
واه، واقعاً؟ می خوای مجبورم کنی...
از روش مشت زنی و استخوان شکستن استفاده کنم؟
باشه، اشکالی نداره.
بذار یه چیزی بگم.
چطوره من سه تا از بهترین افرادت رو شکست بدم،
و تو هم اسمش رو بهم بگی؟
سرگرم کننده به نظر می رسه.
تو، تو و تو.
ولی نه تک به تک.
همه رو همزمان باید شکست بدی.
از مردهایی که من رو به چالش می کشن، خوشم میاد.
باشه، خب، قوانین چی هستن؟
هیچ قانونی وجود نداره.
اوه.
باشه.
اوه!
اه!
حدسم درست بود.
بسه!
مبارزه تمومه!
همه برن بیرون!
اگه یه کم هیکلش بزرگتر بود،
شاید می تونست من رو شکست بده.
از نظرت که اشکالی نداره؟
بعد از اون مبارزه .یه کم تشنه ام شده،
اوه! واقعاً بهش نیاز داشتم.
خیلی خب، می خواستی بهم بگی چه کسی جاستین رو کشته؟
آدمایی که اونجان،
واسه من کار می کنن،
به من احترام می ذارن و بهم باج میدن.
اونا این کار رو می کنن،
چون می دونن که من سر حرفم می مونم.
خب ببین...
تو کسب و کاری مثل این .من دوست دارم همه چیز رو پیش خودم نگه دارم،
چون حقیقت اینه که...
تمام چیزی که من دارم فقط به خاطر یه چیزه،
فقط و فقط به خاطر یه چیز.
اونم اینکه...
من تا حالا هیچ وقت سر حرفم نموندم.
خب، اگه اجازه بدید، من برم،
چون دوست ندارم رنگ کسب و کارم .رو کت و شلوارم بیفته،
باشه.
چرا همیشه پیرمردهای حال به هم زن...
زن ها رو دست کم می گیرن؟
چه رنگ پوست جالبی داری.
چی بهش میگن؟ سرخ تیره؟
قرمز مایل به ارغوانی؟
درست مثل بقیه !فقط بلدی شکنجه بدی،
نه، من فقط وقتی عجله دارم .چنین کاری می کنم،
گر چه سیر تکامل خیلی به نفع شما نبوده،
چون نقطه ضعفتون رو...
قشنگ جایی قرار داده که بشه بهش ضربه زد.
حالا بگو کی اون رو کشته؟
نمی دونم.
احمق نشو!
گرت فایزل!
آره، اون رئیس منه.
آخه چرا باید حسابدارش رو بکشه؟
شاید کارش رو درست انجام نداده.
ببین، حتی دولت هم...
اون قدر احمق نیست که سراغ فایزل بره.
تو واقعاً اون قدر احمقی؟
می دونی چیه؟ گمونم من دقیقاً همون قدر احمقم.
خوشمزه س؟
همم. نتیجه بررسی سابقه ش دستمون رسید.
اون دختر سابقه خشونت داره.
حمله کردن. مزاحمت.
سابقه کاری جالبی هم داره .از نوع محرمانه ش.
اون مهارت های زیاد و یه مشکل عصبانیت داره.
ترکیب جالبی نیست.
با این حال فکر نمی کنم از اون دسته آدما باشه...
که بزنه نامزد خودش رو بکشه.
امیدوارم این طور نباشه .وگرنه نفر بعدی تویی،
این که اون بی اعصابه .دلیل بر این نمیشه که قاتل باشه،
وقتی پروتکل ها رو دنبال نکنی .چنین اتفاقی میفته،
گاهی اوقات عقل سلیم .از پروتکل پیشی می گیره،
نه. من دوست دارم تو یه رابطه .دست پیش رو داشته باشم،
چی... هوی حالا من چی باید بخورم؟،
میرم ببینم از اون قربانی تیراندازی .می تونم اطلاعاتی دربیارم یا نه،
همیشه به خوبی از من مراقبت می کنی .ممنونم، همکار.
«پدر: پیتر لوئیس - فوت شده» «مادر: پاملا لوئیس - فوت شده»
اه، به شیرابه حساسیت داری؟
آدم جالبی نیستی.
وای! نتایج آزمایش ادرارت عالی بوده. خوش به حالت.
اه، زحمت نکش.
من فرار می کنم...
و تو واسه اینکه دستگیرم کنی .می زنی خودت رو ناکار می کنی،
بگیر، واست دسته گل گرفته بودم،
ولی دادمش به یه زنی که تو آسانسور دیدمش.
خب...
انگار یه بیماری وحشتناک رو تو بدنش تشخیص داده بودن...
و همش داشت گریه می کرد .یه کم جو عجیبی بود.
خوشحالم می بینم که حالت خوبه.
می خواستم ازت تشکر کنم که بهم هشدار دادی...
من بهش هشدار ندادم.
بهت یه فرصت دادم که کار درست رو انجام بدی.
خب، ممنونم که اون فرصت رو بهم دادی.
ببین، من فهمیدم کی جاستین رو کشته.
کی؟
گرت فایزل.
مدرکی هم داری؟
خب، مشخصاً از اون دسته آدما نیست...
که مدرک واسش مهم باشه.
تو چی درباره ش می دونی؟
یه میلیاردر منزوی...
که دستش تو کارهای غیرقانونی مختلفی هست.
اصلاً نمیشه بهش نزدیک شد.
اوه، من می خوام برم سراغش.
سخته.
ولی بلایی می خوام سرش بیارم که فکر نمی کنم خیلی خوشش بیاد.
کجا می تونم پیداش کنم؟
چرا داری این کار رو می کنی؟
جاستین واقعاً اون قدر ارزش داره که واسش زندگیت رو به خطر بندازی؟
آره، خیلی باهاش نبودم .خیلی نمی شناختمش.
اصلاً نمی دونستم درگیر چه قضایای کثیفیه.
ولی این رو می دونم که اون آدم خوبی بود.
حقش این نبود که این طوری بمیره.
حق هیچکس نیست.
خب، نه، ولی...
بیشتر مردم کاری می کنن که دلم بخواد جیغ بزنم و فرار کنم،
یا بزنم انگشتاشون رو بشکنم ...ولی اون.
اون آدم خوبی بود.
اون... اون واقعاً آدم خوبی بود.
آدم های خوب زیادی اون بیرون وجود دارن.
آره.
ولی همشون از من می ترسن.
اون می خواست واسم ماهی درست کنه.
برج ایمپریون. مرکز شهر.
ممنونم.
نمی تونم بذارم اونجا بری.
تو داخل وضعیتی نیستی که بتونی جلوی من رو بگیری، مگه نه؟
ولی من هستم.
برگرد!
همین الان برگرد اینجا!
وایسا!
ببخشید.
عوضی، برگرد اینجا!
لعنتی.
هیس!
اوه!
لعنتی!
هیس! بسه. بسه.
ایست!
تکون نخور، نفس نکش !حتی پلک هم نزن،
اوه، بی خیال.
تو که نمی خوای اینجا دعوا راه بندازی.
من بهت شلیک می کنم.
اسلحه رو زمین بذار.
چرا باید این کار رو کنم؟
چون می خوام آماده باشی.
واسه چی آماده باشم؟
واسه این!
بگیر!
ایست!
این کار رو نکنی!
این کار رو نکن.
- شوخیت گرفته؟ - من بهت اعتماد دارم !
اه!
اوه.
کمکی از دستم برمیاد؟
گرت فایزل.
کسی رو به این اسم، اینجا نداریم.
خیلی خب.
اگه راه درست رو بهم نشون بدی،
خیلی کمتر درد می کشی.
عصر بخیر.
می تونم کمکتون کنم؟
آقای دراکروا، این زن...
... دنبال آقای فایزل می گردن.
و من رو هم تهدید کردن.
تو اخراجی.
واسه چی؟
لحن بیانت. خانم؟
از این طرف تشریف بیارید.
خیلی قشنگ زدی تو برجکش.
عجیبه، فکر می کردم...
آدمای مهم، تو طبقات بالا زندگی می کنن.
درسته.
اه!
آی!
ضربه قشنگی به شبکه عصبی بازوم زدی. آفرین.
اوم...
تو یا از نیروی امنیتی هستی،
یا اینکه خواستی یه کم سر به سرم بذاری.
رئیس نیروی امنیتی هستم و شما کی هستی؟.
من دستشویی دارم.
تو راه اینجا، چیزی حدود چهار تا ردبول خوردم.
این راه آب ها واسه همین کاره؟
اینا واسه چیه؟
گرفتن اونا از من .فکر خیلی بدیه،
- .به اونا نیاز دارم - واسه چی؟
مشکل قلبی دارم.
خب، الان اونا دیگه مال من هستن.
چرا اومدی اینجا؟
می خوام رئیست رو ببینم.
واسه چی؟
اون جاستین رو کشته.
جاستین کیه؟
حسابدارش.
اون وقت چرا باید جاستینِ تو رو بکشه؟
اوه، نمی دونم ...یه حسابدار خسته کننده.
که حساب های مالی یه دلال اسلحه دستش بوده،
یهو کشته میشه و تو سطل زباله انداخته میشه.
به نظر می رسه اون یه سری اطلاعات واسه فاش کردن داشته.
انگار یه مدرک محکمه پسند داشته.
البته بری این چیزا رو بهم گفت.
شما با اون مرحوم نسبتی داشتید؟
نه، من...
- ...نه، ما - متوجه شدم .
- واقعاً؟ - نه .
و نمی خوام هم متوجه بشم.
می خوام یه فرصت بهت بدم که با آرامش...
... از اینجا بری.
اگه نرم چی؟
اون وقت می فهمی این راه آب واسه چیه.
و اونا هم پیش من می مونن.
جلیقه زندگیم...
به جلیقه زندگیم نیاز دارم.
معذرت می خوام که مزاحم شدم.
یه مهمون داشتیم، یه زن.
اون آدم خاص و عجیبیه.
من باید از ماشین پیاده بشم.
میشه بذاری پیاده بشم؟
ببینید، خانم ،نمی خوام خیلی خودمونی رفتار کنم،
ولی باید شما رو به خونه ببرم.
این در رو باز کن !بذار برم بیرون،
درباره یه حسابدار سؤال می کرد.
باید نگرانش باشیم؟
به خاطر خودت هم شده !بذار از ماشین پیاده بشم،
- !خانم - بذار برم بیرون !
بذار برم بیرون!
نمی دونستم چه کسی ممکنه از حضورش در اینجا مطلع باشه...
واسه همین ولش کردم بره.
ولی اون قدر نگرانت کرده که بیای به من بگی.
ببخشید.
ببخشید!
بیشتر شبیه یه متغیر ناشناخته س.
می دونی... من از متغیرهای ناشناخته خوشم نمیاد.
کلکش رو بکن.
تو رو خدا میشه کمکم کنی؟
اوه، لعنتی!
تو اینجا چی کار می کنی؟
من دستگاهم رو از دست دادم.
یکی دیگه داری؟ واقعاً بهش نیاز دارم. داری؟
چه بلایی سر لامپ اومده؟
گفتم اگه اوضاع خیلی بد پیش رفت،
این دو تا سیم رو تو دهنم بذارم.
این کار رو نکن.
ببخشید.
ممنونم.
فیلم «یلر قدیمی» رو دیدی؟
اه، آره .یه فیلم قدیمیه.
من تا حالا ندیدمش .ولی می دونم چطور تموم میشه،
پس اگه من... سعی کردم کاری کنم،
من رو بکش.
اگه یکی دیگه واست درست کنم،
می تونی قول بدی که سراغ اون یارو نری؟
نه.
ولی می تونم قول بدم که طی انجام این کار...
آدمای بی گناه بیشتری صدمه نبینن.
باشه.
یه کم غذای چینی می خوای؟
داخلش مرغ کونگ پائو و یه چیز ترش و شیرین هست،
و همین طور یه کم .رولت تخم مرغ و این چیزا...
باید یه چیزی بخوری.
به پلو میگو دست نزنی.
اون مال منه.
میرم جلیقه رو بیارم.
اه... خدای من چی کار داری می کنی؟!
دارم از دست پلیس های ضد شورشی که سر خیابون ایستادن، قایم میشم.
تو داری چی کار می کنی؟
نکنه کار پلیس اینه...
که جلوی آپارتمانم بایسته؟ نکنه عکس هم ازم گرفتی؟
من دارم کارم رو انجام میدم.
اوه.
می بینم که یکی دیگه از سردسته های بزرگ مواد مخدر رو دستگیر کردی.
اون رو به خاطر آزاد کردن حیوون خونگی کلاس، فرستادن خونه.
همم. همستر بوده؟
خرگوش بوده .میگم، گوش کن.
یه سری خلافکار تو بیمارستان بستری شدن، و می دونی...
توصیف اونا از آدم دیوونه ای که اونا رو...
به این روز انداخته... .با تو مطابقت داره،
چی؟ بی خیال یه آدم ضعیف مثل من؟.
چطور پیش خودت فکر کردی...
من می تونم چنین کاری کنم؟
سر به سر من نذار، لیندی.
باشه، ولی الان وقتش نیست .ازت می خوام به این رسیدگی کنی،
من واست مدرک جمع نمی کنم.
ازت نمی خوام چنین کاری کنی.
ببین، من ...من دارم یه فرصت بهت میدم...
که بیای خودت رو تحویل پلیس بدی.
باشه، میام .ولی فعلاً نه!
گوش کن ببین چی میگم.
فایزل یه اوباش خیابونی نیست، حله؟
اون دنبالت می گرده...
و تو رو می کشه.
باشه. خب، همین الانش هم دست به کار شده.
گمونم یکی تو آپارتمان من بوده...
خب، بسه دیگه.
- .این دیگه به انتخاب تو نیست - نه، نه، نه، نه، نه .
این فکر خیلی بدیه. من...
یه بیماری دارم. باشه؟...
باعث میشه عصبانی بشم .نمی تونم کنترلش کنم و به مردم صدمه می زنم.
من یه چیزی می پوشم ،که بهم شوک الکتریکی وارد می کنه،
این طوری می تونم جلوی عصبانی شدنم رو بگیرم.
ولی واقعاً، واقعاً نمی خوام به تو...
... یا اشخاص دیگه، صدمه بزنم.
من فکر نمی کنم به من صدمه بزنی.
- واقعاً؟ - نه .
یعنی می تونی من رو با اون تنها بذاری؟
- .آره - چرند میگی !
خب، فکر نمی کنم به اون هم آسیبی برسونی.
مطمئنی؟
اون جلیقه چه احساسی داره؟
بگو دیگه.
- ...چی کار داری - بیا .
خیلی خب، می دونی این چه چیزی بهم می فهمونه؟
من خیلی نابودتر از چیزی هستم که فکر می کردی.
نه، نه، بهم می فهمونه که تو ترجیح میدی به خودت آسیب برسونی...
تا اینکه به بقیه صدمه بزنی.
نوین میگه به خاطر اینکه زن هستی،
باهات رفتار متفاوتی دارم.
اون میگه...
دارم بهت آسون می گیرم.
راست میگه؟
من باهات رفتار متفاوتی دارم .چون متفاوت هستی،
حالا دیگه هیچکس چشمش به من نیست.
لیندی!
وای!
اون چیه؟
بابا؟
لعنتی!
لیندی، گوش بده!
من الان یه کم سرم شلوغه.
ببین، لیندی .من دیگه نمی خوام بازی دربیارم،
تو نباید دیگه دنبال قاتل جاستین بری.
این طوری صدمه میبینی.
من می دونم چه کارهایی از دستت برمیاد.
من تمام پرونده ت رو خوندم.
باشه. زیر و رو کردن اطلاعات من تو یه پایگاه اطلاعات مزخرف تموم شد؟
چون گوش کن، کارآگاه.
من قراره کاری رو که باید انجام بشه .انجام بدم،
لیندی، من نمی خوام خودت رو به کشتن بدی.
بذار ما کارمون رو انجام بدیم.
خب می خوای چی کار کنی؟
یعنی می خوای بری فایزل رو دستگیر کنی؟
آره، فکر نمی کنم.
لعنتی.
امیدوار بودم که ببینمت.
از لابستر خوشت میاد؟
اه، همیشه فکر می کردم بیش از حد بزرگش کردن و بیش از حد گرونه.
بیشتر مردم نمی دونن...
که لابستر از نظر زیست شناختی ...تو همون شاخه سوسک ها،
... قرار می گیره.
هر دوشون بندپا هستن و بدن های بند بند دارن.
هر دوشون چشم های مرکب و پاهای مفصلی دارن.
حتی گوشتشون هم شبیه به همدیگه س.
لابسترها باید زنده زنده جوشونده بشن.
ولی سوسک ها باید سمپاشی بشن.
وای.
زشت و کسل کننده .چه ترکیب برنده ای.
این قضیه چه ربطی به من داره؟
تو یه گونه عجیب هستی.
نمی دونم، اه .تو چه دسته ای قرار می گیری،
منم همین طور.
من و روان شناسم هم خیلی این قضیه رو بررسی کردیم.
من می دونم تو اومدی که من رو بکشی.
به خاطر یه حسابدار بود؟
نامزدت؟
هنوز اعلامش نکرده بودیم .ولی اون خیلی خاص بود،
من آدمای زیادی رو کشتم،
گمونم بینشون یه حسابدار هم بود. من...
شرمنده که حسابدار تو رو هم کشتم.
خب، معذرت خواهیت مورد قبول نیست...
عوضی حال بهم زن.
چه گستاخ...
تو واقعاً... یه گونه نادر هستی.
خوشحالم فرصتی پیش اومد که یه نگاه خوب،
طولانی و عمیق بهت بندازم.
باشه، ولی می تونی این کار رو...
بدونِ...
... کوبوندن تو سرم انجام بدی.
لعنتی.
ای وای!
ای وای هم داره.
احساس می کنم...
بعد از این کار .قرار نیست یه کوکی و چای بخوریم،
تو قرار نیست بخوری.
وایسا، وایسا، وایسا!
جاستین...
تو ماشه رو کشیدی؟
نه، من نکشیدم .البته کاش من کشیده بودم.
چند ثانیه طول می کشه، واسه همین...
- .تکیه بده، آروم بگیر - لعنتی !
- .و لذت ببر - داری باهام چی کار می کنی؟
می دونی تخلیه خون چیه؟
یعنی تخلیه کردن تمام خون یه نفر.
اه!
چند تا سؤال دارم.
چطور باید پیش فایزل برم؟
آهای! فکر کردی داری کجا میری؟
آماده مردن باش، عوضی لعنتی!
جاستین!
آفرین. کارت عالی بود!
می دونی، باید اعتراف کنم، اه...
به اینجا که رسید، من...
فکر نمی کردم بتونی از پسش بربیای.
پس، معذرت می خوام.
تصمیم گرفتم خودم ترتیب فایزل رو بدم.
این چیه رو سر و صورتت ریخته؟
داشتی کاری می کردی؟
ولی تو...
من تو رو دیدم. چطور؟
همونی که تو تابوت بود؟
نه.
اه، یکی بود که تو خیابون پیداش کرده بودم.
خدای من!
خب، من به بازرس پزشکی قانونی پول دادم.
چرا؟
باید فایزل رو از سر راه برمی داشتم.
ولی سازمان سیا کاری با این جور آدم ها نداره.
حتی دولت هم...
اون قدر احمق نیست که سراغش بره.
دقیقاً.
آره! می دونی !من به یکی از بیرون نیاز داشتم،
یکی که توجه ها رو به خودش جلب کنه.
یکی که با من ارتباطی نداشته باشه.
واسه همین من رو انتخاب کردی؟
چرا؟
یه توصیه ارزشمند از طرف دکتر مونچین بود.
فکر کردی چه کسی بودجه...
آزمایش های دیوانه وارش رو تأمین می کنه؟...
ولی ببین، من...
من می دونستم تو فرق داری. آره.
کامیکازه کی-9 کوچولوی من.
چی داری میگی؟
خب، تو جنگ جهانی دوم، اه...
بمب به سگ ها می بستن...
و بهشون آموزش می دادن که سمت تانک های دشمن برن.
متوجه شدی؟
سگ ها فکر می کردن به خاطر این کارشون...
قراره غذایی چیزی بگیرن .ولی به سگ-برگر تبدیل می شدن،
آره.
واسه همین باید می فهمیدم چطور باید باهات رفتار کنم...
که واسه کشتن فایزل، آموزشت بدم.
و اگه تو انجام این کار شکست می خوردی یا کشته می شدی،
خب، می دونی؟ هیچ ضرری نمی کردم.
واسه همین تو عالی بودی.
راستی ماشینم کجاست؟
تو کدوم خری هستی؟
من کی هستم؟
من تنها کسی هستم که جلوی این عوضی پیر رو می گرفتم...
که مردم بی گناه بیشتری رو نکشه!
فایزل یه آدم با ارزش بود که به یه سر بار تبدیل شد.
همه خواهان مرگش بودن،
ولی کسی نمی تونست دست بهش بزنه.
فکر می کنی کسی می تونست...
جلوی این عوضی مازوخیست رو بگیره؟
دیگه خیلی غیرقابل دسترس نیستی مگه نه، خوشتیپ؟،
مگه نه؟
تو یه آشغال عوضی هستی.
من تو رو می کشم.
می تونی تلاشت رو بکنی .یا اینکه می تونی خودت رو به کشتن بدی.
چیه؟ ما با هم خوب بودیم، مگه نه؟
یعنی تو تمام این کارها رو واسه من کردی؟
حتماً خیلی به من علاقه مند شدی.
یعنی چی؟
یه کم واست زیادی بود؟
اوه، ببخشید .یه کم تغییرش دادم.
اه!
می دونی چیه؟ این قضیه می تونه...
... یه داستان خیلی زیبا باشه، لیندی.
شاهزاده خانم...
کوچک و دل شکسته.
میره که انتقام عشق از دست رفته ش رو بگیره ولی بعدش...
به قیمت زندگی خودش تموم میشه.
عوضی!
ای وای.
می دونی قسمت بامزه ماجرا چیه؟
من فکر می کردم وارد قلبت شدن !سخت تر از این حرف ها باشه. جدی میگم،
چون تو خیلی بهم ریخته بودی.
می دونی، منظورم ...به یه شیوه جالبه، ولی...
ولی نه، آسون بود.
خب، انگار فقط به یه کم محبت نیاز داشتی.
می دونی چیه؟
دیگه بسه.
می تونی بری بمیری، عوضی.
این دیگه چیه؟
یه هدیه خداحافظی!
برو بمیر!
معذرت می خوام.
- !خائن عوضی - وایسا، وایسا، وایسا !
من اصلاً نمی دونستم اونا می خوان باهات چی کار کنن.
گمونم جاستین و فایزل مُردن، درسته؟
آره. حدس بزن نفر بعدی کیه.
نه، نه، نه. وایسا، وایسا .یادت باشه، ما تو رو آزاد کردیم.
خب، آره، من فکر نمی کردم شیوه «درمان از طریق مواجهه»ی تو،
این قدر طاقت فرسا باشه.
آره، ولی ببین ...این کار تونست بهت نشون بده،
چقدر فوق العاده هستی.
تو مثل یه بره ی تو کشتارگاه .باهام رفتار کردی،
من اصلاً نمی دونستم!
ولی خودت رو ببین. لیندی.
تو خیلی خاصی.
من یه روانی ام می خوای بهم شلیک کنی؟.
چی؟
نه، فکر نمی کنم ...نمی دونم.
- پس چرا دستت گرفتیش؟ - ببخشید .
تو روانی نیستی .تو شگفت انگیزی.
حالا، ما واقعاً می تونیم کارمون رو شروع کنیم.
حالا.
به کارهایی فکر کن که الان می تونی انجام بدی...
زده به سرت؟ تو از پشت بهم خنجر زدی!
من از هر کسی دیگه تو دنیا .بیشتر بهت کمک کردم،
لعنت بهت!
- .این قدر تکون نخور - لیندی، اسلحه رو بنداز !
- !وایسا - داری بهم آسیب می رسونی !
- .اسلحه رو بنداز! باشه - هنوز کارم تموم نشده !
- !اه، لعنتی! بهم شلیک کردی - لعنتی .
ببخشید، فکر کردم می خوای بکشیش.
نه، عوضی ،داشتم کار تو رو انجام می دادم!
- .دوباره - بهم نگو عوضی !
آیون مارسلوس مونچین ...شما به جرم،
... طبابت بدون مجوز، دستگیرید.
- !آی - خیلی خب .
می خوام زخمت رو فشار بدم.
دستت رو از روی زخمم بردار.
یکی کمک کنه.
و مأمورهای امنیتی؟
اه، دفاع از خود.
و اون حادثه با کابل برق ماشین؟
اونم دفاع از خود بود.
دفاع از خود.
و بخش نگهداری نوزاد؟
با یکی دیگه اشتباه گرفته شده بود.
پس «قانون مداری» چی شد؟
بعضی از قوانین .بهتر از یه سری قانون ها هستن،
یعنی من قرار نیست زندان برم؟
بله، زندان میری.
تو به من حمله کردی.
تو مثل یه دیوونه تو شهر رانندگی کردی،
اونم تو ماشینی که قیمتش بیشتر از حقوق سالیانه منه.
تو به زندان میری، عزیزم.
بیرون می بینمت.
- .تو رو هم تو دادگاه می بینم - منتظرش باش، کارآگاه .
کار هر روز من همینه.
اینا رو تو آمبولانس ازت گرفتن.
خب، بعدش چی؟
اه، نمی دونم .گمونم از اول شروع می کنم،
فقط اینکه... دیگه چشم بسته با کسی قرار نمی ذارم.
همم، احتمالاً فکر خوبیه.
یه مشت آدم آشغال اون بیرون هستن.
خب، اون بیرون...
یه سری آدم خوب هم هستن.
آره.
بفرما.
ممنونم.
داخلش که قرار نیست...
یه عالمه عکس سلفی از تو پیدا کنم؟
عکس سلفی؟ نه.
فکر کردی من چه جور آدمی هستم؟
از اون آدما که تو پای یه زن شلیک می کنن.
آره، خب، شرمنده بابت این قضیه.
خب، می دونی .می تونم واست جبران کنم،
مثلاً به یه شام دعوتت کنم؟
اوم، من... درباره ش فکر می کنم.
من آشپز فوق العاده ای هستم.
می تونم ساندویچ لوزی ماهی واست درست کنم.
باشه، برو گمشو دیگه.
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
♪ فقط به یه ناخن کار احتیاج دارم ♪
میشه بهم کمک کنید؟
♪ ...تو یه جورایی خوشتیپ بودی، ولی ♪
این رو می خوای؟
آره.
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
♪ فقط به یه ناخن کار احتیاج دارم ♪
♪ ...تو یه جورایی خوشتیپ بودی، ولی ♪
♪ من خیلی خوشتیپ تر بودم ♪
♪ آره، آره ♪
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
♪ فقط به یه ناخن کار احتیاج دارم ♪
♪ من به هیچ کسی احتیاج ندارم ♪
پس برگشتی.
کمکی از دستم برمیاد؟
من داشتم اینجا رو بررسی می کردم.
از بیرون خیلی داغون به نظر می رسید.
تو کی هستی؟
انگار یه بمب اینجا منفجر شده.
آره، آبگرمکن خونه مشکل داشت.
ولی چرا برگشتی؟
اینجا خونه منه.
خب، بیشتر مردم ،وقتی تمام زندگی شون منفجر میشه،
فقط فرار می کنن.
خیلی خوبه که تو خواستی برگردی خونه،
و سعی کنی از اول شروع کنی.
ببخشید، من شما رو می شناسم؟
- تو داشتی من رو تعقیب می کردی؟ - آره .
تو چی می خوای؟
دقیقاً همون قدر پر دل و جرئت هستی که مونچین می گفت.
تو تحت مراقبت ما .کارت رو خیلی خوب انجام دادی،
خیلی خب، ببین، من دیگه اصلاً نمی خوام...
کاری به کار روان پزشک های روانی سازمان سیا...
... یا هر کسی که هستید، داشته باشم.
من کاملاً درک می کنم.
سال ها تو رو مجبور کردن که خشم خودت رو سرکوب کنی.
بابت جاستین متأسفم.
اون بدون اجازه .چنین کاری انجام داد،
ولی حالا...
حالا لیندی،
دیدی که وقتی خشمت رو قبول کنی،
چقدر می تونی قوی بشی.
من از همینی که هستم، راضی ام .ممنونم.
واقعاً؟
خب، الان چطور هستی؟
تو معمولی نیستی.
واقعاً فکر کردی اگه بدون هدف زندگی کنی،
خوشحال میشی؟
تو کار ما، تو یاد می گیری...
که خشمت رو کنترل کنی و افرادی رو که باید، هدف قرار بدی.
انسان ها، قدرتمندترین و غیرقابل تشخیص ترین سلاح ها هستن.
لعنتی!