.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫لنینگراد ‫18 ژانویه 1943
‫توجه کنید، پیام از مسکو!
‫از مرکز اطلاعات شوروی...
‫بعد از 7 روز جنگ سخت،
‫و غلبه بر مقاومت سرسختانه ‫دشمن...
‫...نیروهای ولکوسکی و ‫خط مقدم لنینگراد
‫در 18 ژانویه...
‫...توانستند متحد شده ‫و محاصره لنینگراد...
‫...را شکسته و عبور کنند
‫به سریوگا نفوذ کردن! ‫تموم شد!
‫حالا با تمام قدرت به ‫سمت برلین!
‫پیش به سوی پارلمان آلمان! ‫با تمام توانمون!
‫- قرار نیست بذارن آسون باشه. ‫- ما هم "آسون" تو کارمون نیست.
‫یالا، گازش رو بگیر!
‫فرمانده خیلی رو سر ‫وقت بودن حساسه.
‫عرض دالان بین ‫4 تا 8 کیلومتره.
‫کابینه منطقه ای و کمیته احزابِ ‫معاون اول، ژانوو
‫سه پل هست،
‫روی رودهای نوا، نازیا ‫و رود چرنایا.
‫جاده ها باتلاقی و پر ‫از لجن هستن.
‫آلمان ها ارتفاعات ‫سینیاوینو رو گرفتن،
‫و به یک خط مستقیم ‫زیرش دید دارن.
‫به ما 20 روز وقت داده شده ‫که یه قطار سر پل بسازیم.
‫رهبری یگان 400 توسط فرمانده ی
‫سپاه نظامی بازگردانی، ‫رفیق زوبکوو انجام میشه.
‫اولین قطار از زمین اصلی ‫نباید دیرتر از 7م ژانویه برسه.
‫باری که خواهد برد همین ‫الان در حال جمع شدنه.
‫کارگران راه آهن آمادگیش رو ‫خواهند داشت، رفیق سالامبکوو؟
‫خیلی هاشون مردن.
‫اونایی که موندن خیلی ارزشمندن. ‫بعضی ها روزها نمیخوابن.
‫واگن ها رو از رود لادوگا ‫به لجنزار هل میدادن.
‫یه قطار واقعی هزار برابر ‫واگنهای لادوگا می ارزه!
‫باید عملیش کنیم!
‫رفیق سالامبکوو، مابقی ‫کارگرا چی؟
‫وضعیت یکیه.
‫در انبار برای جوونا تمرین ‫برنامه ریزی شده.
‫تا دیروز دختر مدرسه ای بودن، ‫اما دارن زود یاد می گیرن.
‫تعداد رفیق های خانم تو ‫کار قطار داره هر روز بیشتر میشه.
‫از پسش بر میایم!
‫تو ده کلاس کومسومول ‫برداشتی،
‫یکیش دفاع ضدهوایی.
‫تو پاکسازی نیروها از ‫شهر شرکت کردی.
‫برای هدایت قطار ‫آموزش میبینین؟
‫معنیش موندن تو پادگان ‫و غذا خوردن تو غذاخوریه.
‫- میریم. ‫- هدایت قطار؟
‫همینه؟ چک کردن بلیت ها؟
‫بیشتر ترمزها، اتصالات، ‫چراغهای سیگنال، ساختارهای قطار.
‫آماده کردن قطار و ‫همراهی با اونا.
‫- به سمت کجا؟ ‫- هرجا که فرستاده بشین.
‫اول باید یه سری مهارت ‫یاد بگیرین.
‫چه میدونم. ‫ارکستر ندارین؟
‫من میتونم فلوت بزنم، ‫ویولون و حتی کمی درام.
‫شاید بتونی بوق سیگنال رو ‫بزنی؟
‫سازِ یه هدایتگر سیگنال اینه.
‫ممنون.
‫به هر حال برای خاکسپاری ‫و غیره ارکستر داریم.
‫پس ثبت نامت کنم؟
‫بله. ثبت نام کنین.
‫خب، قبل خواب بهش فکر کنین. ‫صبح عقل بهتر از شب کار میکنه.
‫قبل ساعت خاموشی نمیرسیم خونه. ‫تو جزیره واسیلوسکی زندگی میکنیم.
‫واگن دوم از ‫سمت راست.
‫بگین با کلادیا ایوانوا چرموها ‫کار دارین.
‫بیدارباش ساعت ششه. ‫دیر نکنین.
‫این طوری بود که من، ماشا یابلوچکینا ‫و دوستم سونیا ویشنوسکایا
‫در نهایت به عنوان مهندسین قطار ‫برای ارتش آموزش دیدیم.
‫شاید چون معنیش جیره ی غذایی ‫بیشتر و تخت خواب گرم بود.
‫این تمام آرزوی هر کس در ‫دوران محاصره لنینگراد بود.
‫خوب و گرمه.
‫اُه، نه.
‫ترجیح میدم عین پروانه ‫پیله ی خودم رو بخورم.
‫اینجا نمیمونم.
‫داری میری؟
‫بذار مرور کنیم، ‫چیزی رو از قلم ننداختم؟
‫محبوس در پادگان، ‫بیداری ساعت 6 صبح،
‫خیلی خوب، حالا هر چی. ‫حداقل حموم هست.
‫فعلا نیست. همه تو ‫پادگان حبس شدن.
‫ترجیح میدم اون بیرون ‫تو بیمارستان کمک کنم.
‫8 سال ویولون یاد گرفتم ‫برای هیچی.
‫- و کجاست؟ ‫- تو اجاق گاز.
‫- من فلوت رو انتخاب کردم. ‫- چرا؟
‫فقط یه دونه اش تو ‫ارکستر هست.
‫احمقانه بود که 30 سال بشینم ‫ردیف 7 و یکی از ویولونیستا باشم،
‫منتظر این که رهبر ارکستر ‫متوجهم بشه.
‫و من میمونم.
‫نواختن فلوت.
‫و اجازه ی کار.
‫می برمش برای مامان ‫تو بیمارستان.
‫بگیرش.
‫ممنون.
‫دخترا، ما این درها رو ‫شبا قفل نمیکنیم.
‫در ممکنه موقع گلوله بارون ‫گیر کنه و شما گیر بیافتین.
‫و ما داوطلبانه اومدیم اینجا.
‫برای زجردیده ها جایی ‫برای استراحت نیست.
‫سلام! شماها جدیدین؟
‫- آره. ‫- دارین آموزش میبینین؟
‫فردا ساعت 6 تو سالن ‫بررسیمون میکنن.
‫- اما ما که بررسی شدیم! ‫- در رو ببند!
‫اسمت چیه؟
‫خولیو رودریگز، متصد سوخت ‫اسپانیایی. و اسم شما چیه؟
‫به زودی می فهمی، ‫رودریگزِ متصدی سوخت.
‫و چند سال دیگه، برای ‫دوستات تعریف میکنی
‫که چه طور یه بار سر ‫از کوپه ی ما درآوردی.
‫اینجا چه خبره؟
‫کوپه ی خانما رو ‫دید میزنی!
‫فکر میکردم واسه اسپانیایی ها ‫ممنوعه که وارد بخش خانما بشن.
‫کاتیا، اون تو نوازنده ‫هست.
‫دلیل نمیشه دید بزنی، تام!
‫اون تو تاریکه. ‫من هیچی ندیدم.
‫دُن خوان.
‫ایستگاه شلیسلبرگ
‫تازه مستقر شدیم ‫و داریم مستقیم میریم جلو.
‫حتی وقت برای صبحانه ‫هم نداشتیم.
‫میگن یه دستوری در مورد ‫راه آهن هست.
‫این کوه شاخه های صنوبر ‫به بزرگی اهرام مصره!
‫و همین طور این ‫تپه ی چوب!
‫بیا، اینا رو بذار زیر دستکشات، ‫وگرنه کف دستت نابود میشه.
‫از کجا آوردیش؟
‫- مامان بهم داد. ‫- چه قشنگن!
‫حیفه. خراب میشن.
‫- یالا! ‫- خودت چی؟
‫من هم یه جفت دارم. ایناهاش! ‫از همونجا اومده!
‫و مامانت کجا کار میکنه؟
‫اون یه شیمیدان تو داروخونه ی ‫نوسکی پراسپکته.
‫پس تو چرا برای این آموزش ‫ثبت نام کردی؟
‫داستانش طولانیه.
‫بوی غذا میاد.
‫یالا، پا شو!
‫کسی اجازه ی استراحت نداد. ‫بلند شو، بیا!
‫بلند شو!
‫جنگه، چشمه ی آب گرم ‫که نیست!
‫- یالا، بلند شو! ‫- گوش کن، خانم!
‫تو ارّه ی ما ‫رو گرفتی.
‫- کودوم؟ این یکی؟ ‫- آره!
‫رییس خدمه این ‫رو به من داد.
‫و بعد تصمیم گرفتی ‫ببریش خونه؟
‫رو مال ما یه دسته برای ‫چپ و راست هست.
‫بهت دسته ها رو نشون میدم!
‫نشونتون میدم! شما دخترای ‫شهری فکر میکنین تافته جدا بافته این.
‫تو بودی که گربه ی ‫ما رو سوپ کردی؟
‫- نارنجی بود، با چشمای چپ. ‫- لعنت بهش!
‫از اینجا برو!
‫ما اعضای کومسومولیم در حال ‫انجام وظیفه. دست از سرمون بردار.
‫هی، موزیسین، این رو ‫از کجا یاد گرفتی؟
‫تو راه بازیگری ‫یاد گرفتم.
‫ما تو کلاس بازیگریمون ‫زوشنکو رو تمرین میکردیم.
‫و خب به طور کلی،
‫من خوشم نمیاد کسی به ‫دوستام توهین کنه.
‫کارتون عالیه، دخترا! ادامه بدین، ‫امشب کنار آتیش میخوابیم!
‫بعد از چوب بری، همه زیر ‫آسمون شب خوابیدیم،
‫روی صنوبرهای بریده شده ‫غلت می زدیم.
‫در همین حال، قطارهای انتظامی ‫بیشتر و بیشتری از راه میرسیدن،
‫و شهروندان جدید از ‫لنینگراد میاوردن.
‫جاده باید در اسرع وقت ‫ساخته می شد.
‫در ژانویه 1943، بعد از ‫شکستن محاصره،
‫ساخت راه آهن بین لنینگراد ‫و زمین اصلی آغاز شد.
‫شاخه ای 33 کیلومتری فقط ‫در 17 روز ساخته شد،
‫بیشتر توسط زنان، که علی رغم ‫قحطی، سرما و تیرباران دائمی،
‫روزها بی وقفه کار کردن.
‫فاشیست ها مستقیما ‫به قطارها شلیک میکردن
‫و از بالا اونها رو ‫بمباران میکردن.
‫کار کردن روی این جاده از ‫بودن در خط مقدم هم خطرناک تر بود.
‫شلیسلبرگ، دالان مرگ،
‫75% کل باری که به لنینگراد ‫آزادشده میرفت رو حمل میکرد.
‫کاروان 48
‫سرعت رو بالا ببرین! ‫یالا، سریع تر!
‫دخترا، بدویین! ‫یالا، یالا! تُندتر!
‫و یک...و یک... ‫و یک...
‫راسته که اینجا قراره ‫یه پل باشه؟
‫و قطارها واقعا میرن ‫به لنینگراد؟
‫لعنتی، کجا دارن می برنش؟ ‫کجا دارین می کشنیش؟
‫بهشون نشون میدم!
‫این قطارها باید روی این ‫پل راه برن!
‫- نامزد داری؟ ‫- نه.
‫به زودی خواهی داشت!
‫و هر چیزی که رویاش رو ‫داری به دست میاری!
‫لیز نخوری!
‫ببین دختره چه تأثیری روم ‫میذاره! لعنتی!
‫یالا، یالا!
‫اون من رو سر به هوا کرد! ‫دختره که تو چشماش آتیشه!
‫و یک!
‫یالا، برو!
‫- برین به جهنم، فاشیستا! ‫- پایین بمون، ابله!
‫گرفتیمش! ‫ عالی بود!
‫آفرین.
‫برگردین سر کار!
‫همه برگردین سر کار!
‫و یک!
‫اره کن، اسپانیایی!
‫فرزندم.
‫میتونی آهنگ "سولیکو" ‫رو بزنی؟
‫نمیخواد، لازم نیست.
‫تو باید زنده بمونی.
‫- ممنون. ‫- من یه دختر مثل تو دارم.
‫داره آموزش آمبولانس میبینه. ‫پرستاره. سرپرستار.
‫و یه پسر دارم که در ارتفاعات ‫سینیاوینو می جنگه.
‫نظرت چیه، میتونست بشنوه؟
‫میتونست.
‫معلومه که میتونست.
‫خوبه.
‫دفتر فرمانده نظامی در ‫مورمانسک
‫فیودورو، خب چه طور تو ‫که یه راننده ی قطاری،
‫معافیتت رو قایم کردی
‫و به ناوگان شمالی رسیدی؟ ‫به من بگو.
‫یه کارت شناسایی نظامی ‫افتاده بود رفیق رییس.
‫میخواستم برش دارم،
‫اما تو دفتر ثبت نام نظامی ‫شلوغ شده بود.
‫یعنی چی که دفتر ثبت نام ‫نظامی شلوغ شده بود؟
‫همه عجله داشتن که ‫هیتلر رو شکست بدن.
‫و از نظر تو سرگیو هیتلره؟
‫نمیتونستی صبر کنی تا ‫برسی به گردان کیفری؟
‫اگه هیچ بلیت مستقیمی ‫به خط مقدم نیست،
‫همون گردان کیفری ‫بنویس.
‫تو پرواز میکنی به ‫لنینگراد.
‫5 دقیقه وقت داری ‫تا حاضر بشی.
‫بله، قربان. ‫اما میشه ماندولینم رو بردارم؟
‫ماندولین برای چی؟
‫که دوباره باهاش بزنی ‫تو سر یکی؟
‫اون رو با کیفش زدم. ‫خود ساز سالمه.
‫به کنسرت که دعوت نشدی.
‫بدون ماندولین، ‫میافتم تو گردان کیفری.
‫- هدیه ی پدرم بود. ‫- نگاهش کن.
‫حتی خواسته هایی هم ‫داره!
‫سلام به اسلاوها! ‫همه میرید به لنینگراد؟
‫جورا!
‫اینجا رو باش!
‫- لیوخ ایوانو؟ خودتی؟ ‫- آره!
‫عالیه!
‫- تو زنده ای؟ ‫- یه ساله که هم رو ندیدیم.
‫چرا از اونا داری؟
‫بعدا بهت میگم. ‫پس...
‫به افتخار هواپیماها، ‫کشتی ها و قطارهامون.
‫میشه بهتون ملحق شم؟
‫من هم دارم میرم ‫لنینگراد.
‫بشین!
‫اودوکیم سوباکین هستم، ‫از وولوگدا.
‫این اولین بارمه که ‫سوار هواپیما میشم.
‫با همچین همراهانی ‫از مرگ نمیترسم.
‫قرار نیست بمیریم.
‫یه کم شربت ‫شجاعت میخوای؟
‫مرسی اما نمیخورم.
‫چرا با خودت نون خشک ‫داری؟
‫زنم داده. واسه تغذیه.
‫یا شاید با چکمه های چرمی ‫عوضشون کنم.
‫احتمالا گیرت میاد. ‫اونا خیلی گرسنه ان.
‫آره، ما سوباکین ها ‫خیلی سخت معامله میکنیم.
‫اینجا همیشه هرج و مرجه! ‫به زودی امتحان دارن
‫اما عوضش دارن ‫چوب بری میکنن!
‫بخورید، شیاطین یخ زده!
‫همه سوار شید! ‫داریم میریم!
‫پتروویچ، معلم سابقمون، ‫احتمالا پیرترین راننده ی قطار
‫در لنینگراده.
‫حتی نمیتونست ‫بدون کمک بره سر کار
‫چه برسه به سوار ‫کوپه ی قطار شدن،
‫اما چه قدر ازش ‫می ترسیدیم!
‫خوبه!
‫یادتون باشه دانش به درد نخور ‫تو کار راه آهن نداریم.
‫ویشنوسکایا، ‫سیگنال حرکت رو بده.
‫- رودریگز، سرعتش رو زیاد کن! ‫- بله.
‫خب...وایسا!
‫وایسا!
‫بله.
‫یابلوشکینا! ‫دنده عقب!
‫وایسا! وایسا!
‫همینه!
‫یه مأمور اتصالات ‫رو زیر گرفتیم.
‫- یه پاش قطع شده. ‫- چه طور ممکنه؟
‫اینجا که کسی نیست!
‫این یعنی کشیده شد ‫زیر قطار.
‫دارم شوخی میکنم!
‫اما چرا سیگنال به ‫عقب ندادی؟
‫یادت رفت؟
‫- دوتا سیگنال بلند. ‫- اما شما نگفتین.
‫چرا همچین شوخی ای کردی؟ ‫زندگی به قدر کافی سخت نیست؟
‫و سخت تر هم میشه،
‫اگه با قطار دوست نشین.
‫یادتون باشه...
‫یه تصادف بزرگ نتیجه ی ‫یه عالمه اشتباه کوچیکه.
‫برای همین هیچ کودوم ما ‫اجازه نداریم اشتباهی بکنیم.
‫دفتر مرکزی کجاست؟
‫حمله هوایی!
‫نرسیدن.
‫حالت خوبه؟
‫زنده ام.
‫و به کی دارم ‫نگاه می کنم؟
‫افسر ماشا یابلوشکینا.
‫و من هم فئودرو هستم.
‫این رو نگاه کن.
‫بگیرش، برای تجدید قوا. ‫برای تو بازش کردیم.
‫ممنون، اما من انرژی کافی ‫دارم. ما خوب غذا میخوریم.
‫آره، معلومه! از پر سبکتری. ‫دارم بهت میگم بگیرش!
‫هی، افسر یابلوشکینا. ‫کوشلو کجاست؟
‫اونجا.
‫یابلوشکینا. چه فامیلی ‫جالبی.
‫ایشون رفیق سوباکین ‫اودوکیم پتروویچه.
‫راننده ی قطار هم هست. مثل ‫نوجوونا برای داوطلب شدن فرار نکرد.
‫قطارش رو رها نکرد، چون ‫متوجه بود که محل کارش
‫بهترین جا برای نبرده.
‫- حقیقت داره، اودوکیم پتروویچ؟ ‫- نه، حقیقت نداره.
‫رفیق کوشلو، من هم دویدم ‫تو دفتر خدمت اجباری.
‫و اونجا یه کمیسر ارتشی ‫و رییس انبار
‫با اسلحه اومدن سراغ ما.
‫همه امون رو رد کردن.
‫واقعا؟ چه بچه زرنگی!
‫رد شدین؟
‫همه زنده ان؟
‫تبریک میگم.
‫بله، قربان.
‫شاخه ی راه آهن.
‫اولین قطار از زمین اصلی ‫به ایستگاه کوشلوکا.
‫خدمه ی قطار پیروشنکو ‫موفق شدن.
‫این خط کجا هست؟
‫درست زیر دماغ آلمان ها. ‫خودتون می بینین.
‫"شب آبی."
‫سرود راه آهنمون.
‫به افتخار موفقیت!
‫و خدمه تقریبا حاضره.
‫همه بچه ان، نیکولای. ‫17، 18، 19...
‫در جماهیر شوروی ‫بچه یعنی زیر 14 سال.
‫و در 16 سالگی دیگه ‫شهروند این کشور بزرگی.
‫اسمشون رو یاد بگیرین.
‫یابلوشکینا، ویشنوسکایا، ‫شرموخا، لیپوشکینا.
‫کاسکه. "توس"؟ اون از ‫خدمه نیست، جای درختاس.
‫نیکولای ایوانویچ! اوه، ‫سلام، رفیق ها!
‫من اینجام...
‫یخم آب شده و فکرام رو کردم. ‫حاضر و آماده.
‫منظورم اینه آماده ‫به خدمتم.
‫شنیدم تو خدمه نیاز به ‫متصدی سوخت هست.
‫من رو استخدام میکنین؟
‫بگدادسکی، قطار ‫لوکس به سمت سوچی نیست که!
‫همون طور که تو لیگوسکی ‫پراسپکت می گفتیم،
‫ما این کار رو برای ‫پولش نمیکنیم.
‫من دلیل شرکتم اینه که میخوام ‫نفت داغ بریزم دهن هیتلر
‫و سوختنش رو تماشا کنم.
‫- بشین، بگدادسکی. ‫- ممنون، ترجیح میدم بایستم.
‫اینجا کنار دوستات نیستی ها! ‫مطمئنی؟
‫مطمئنم. پسرای لیگوسکی ‫تسلیم نمیشن.
‫اما یه سوال کوچیک دارم.
‫در روز چند وعده غذا ‫گیرمون میاد؟
‫این شاهین میدونه چه طور گرم بمونه. ‫سلام، بگدادسکی.
‫سلام، جورا. ‫چه خبرا؟
‫صد ساله هم دیگه رو ‫ندیدیم.
‫گله ای ندارم.
‫تو گروه کُر نیستم اما ‫گندکاری هم نمیکنم.
‫اما گاها دست رد به سینه ی یه ‫لیوان نوشیدنی مونده نمیزنم.
‫رفیق لنین به ما یاد داد که ‫طبقه ی کارگر احترام بذاریم،
‫و هیچ کس از متصدی های ‫سوخت بیشتر کار نمیکنه.
‫خیلی ممنون.
‫جورا، نظرم اینه که تو رو ‫به عنوان راننده ارشد قطار بذارم.
‫من تنظیم کننده خوبی ‫نیستم.
‫نه، تو تنظیم کننده ‫بی نظیری هستی.
‫همه تو راه آهن یادشونه ‫که چه طوری واگن ها رو مرتب کردی
‫و ترولی رو به رستوران ‫تبدیل کردی.
‫از سالامبکو تشکر کن، اون نبود ‫پرت شده بودی بیرون.
‫"رهبر جنبش استخانو-کریوونوسو ‫میتونست هزاران تُن رو جا به جا کنه،
‫اما سیصد گرم نوشیدنی ‫قدرتش رو از بین برد."
‫اگه فقط 300 گرم بود!
‫و کی من رو برای این ‫کار تأیید میکنه؟
‫من تأیید میکنم.
‫فردا افسرها فارغ التحصیل ‫میشن.
‫AY-683-32 عزیزت رو آماده کن. ‫تو ساختمون 3 هستش.
‫از قدیم گفتن طناب باید بلند ‫باشه و سخن کوتاه.
‫نیازی نیست برای دولت ‫شوروی جوگیر بشین.
‫حالا همه اتون سربازین و ‫قانون اساسی و نظامی رو اجرا میکنین.
‫بعضیاتون با سفر اول میرید.
‫ممکنه همه جا آتش ‫باشه، اما عیبی نداره.
‫رفیق های مُسن تری که باهاتونن، ‫از آب و یخ و
‫تیغ استیل جون سالم ‫به در بردن.
‫اما جوونترها
‫باید اندازه ی درخت ‫بلوط قد علم کنن.
‫باید بلند قامت، قوی ‫و شجاع بشن.
‫درسته!
‫نازی ها نمیدونن چه بلایی ‫قراره سرشون بیاد!
‫میشه یه سوال بپرسم، ‫رفیق فئودرو؟
‫بپرس، رزمنده ویشنوسکایا.
‫گفتین "به اندازه درخت توت". ‫از چه نظر؟
‫گفتم "بلوط". مثل چوب ‫دکل کشتی.
‫و در اصطلاح راه آهنی، ‫یعنی بالاترین سوت قطار.
‫- معذرت میخوام. ‫- مشکلی نیست.
‫هیچ سوالی احمقانه نیست. ‫هرگز از پرسش نترسید.
‫نقشه اینه.
‫امروز قطار بار زده شده ‫رو می بریم به خط مقدم.
‫تیربار ناوگان بالتیک و ‫تسلیحات دوربرد
‫ما رو در دالان حفظ میکنن.
‫این هم تقسیم وظایف:
‫خدمه ی ایوانو قطار رو ‫تا ولهوستروی هدایت میکنن،
‫تا وقتی شیفت دوم ‫آغاز بشه.
‫در ولهوستروی، خدمه ‫عوض میشن.
‫راننده شرموخوا!
‫روی سکو...
‫همه چیز مرتبه؟
‫واگن رو تمیز کردم، ‫پادری ها رو تکوندم،
‫ملحفه ها رو پخش کردم... ‫دیگ بخار هم کار میکنه.
‫گرگی ایوانویچ، اگه کسی تو ‫واگن سیگار بکشه، فحشش میدم.
‫منظورش تویی.
‫ممنون، کلادیا. برگرد به صف.
‫همه تو واگن فروش کارت ها ‫رو تجهیز کردن؟
‫- همه. ‫- همه.
‫نمیتونم بشنوم!
‫همه!
‫بهتر شد. سوالی مونده؟
‫خیلی متأسفم...
‫روز تعطیل هم داریم؟
‫مثلا برای رفتن به کنسرت ‫یا حداقل سینما.
‫روز تعطیل؟
‫فرمانده تصمیمش رو میگیره. ‫که اتفاقا اوناهاش، داره میاد.
‫خوشامد میگم.
‫دو سیلی محکم به صورت ‫هیتلر زده شد
‫در استالینگراد و لنینگراد.
‫خبرش به همه خطوط و ‫تموم قاره ها رسید.
‫وقتی جاده رو ‫ساختیم،
‫اعلام کردن که حتی یه قطار ‫هم به لنینگراد نمیرسه،
‫که توسط تسلیحات و ‫بمباران نابود میشن!
‫اما قطارها در حرکتن!
‫و هر قطاری که رد میشه ‫سیلی جدیدی به صورت هیتلره.
‫هر واگنی که پر از ‫آرد، ذغال و موشکه...
‫برای شهر و خط مقدم ‫قدرته!
‫و امروز کل دنیا ‫شما رو تماشا میکنه.
‫اونایی که برای دیدن این روز ‫زنده نموندن هم تماشا میکنن.
‫خانواده و دوستاتون ‫دارن تماشا میکنن.
‫پس بذارین به ‫خدمت هیتلر برسیم.
‫و زنده برگردیم، بچه ها. ‫اگه خدا بخواد، زنده.
‫همه برن به مقر خودشون!
‫داریم با سرعت خوبی ‫جلو میریم.
‫کاش میتونستیم با همین سرعت ‫به ولهوستوی برسیم.
‫نقشه این بود که، به محض این که ‫تاریک شد، ساعت 6 عصر،
‫قطارها در موروزوسک ‫به هم می رسیدن.
‫اونجا 5 مسیر دیگه و 4 قطار ‫اضافی آماده شده.
‫در ایستگاه شلیسلبرگ ذخیره آب ‫و هیزم پر میشد،
‫و بازرسی تکنیکی و مکانی ‫انجام میشد.
‫ایستگاه شلیسلبرگ
‫بیست قطار همزمان ‫حرکت میکنن.
‫نیمه شب، قطار اول از پلی ‫که در نوا ساختیم رد میشه.
‫بقیه در فواصل 5 دقیقه ای ‫به دنبالش میرن.
‫یه مسیر یه طرفه است، بدون ‫انشعاب، فقط چراغهای راهنمایی.
‫برای بخار در لیپکی، مزدوریچی و ‫پولیانا چوب بار میکنیم.
‫از شلیسلبرگ تا پولیانا ‫33 کیلومتر راهه.
‫صبر کن! ‫کی اونجاست؟
‫رییس کاروان ‫فئودرو.
‫اوضاع چه طوره، ‫یابلوشکینا؟
‫تجهیزات سیگنال ‫خوب کار میکنه.
‫فتیله ها چک شدن. ‫صفحات تمیز شدن.
‫آفرین، راننده یابلوشکینا. ‫ترسناک بود؟
‫نه اصلا.
‫مشکل چیه؟ از من میترسی؟
‫نه، نمی ترسم.
‫آروم باش، یابلوشکینا.
‫چرا شلنگ ترمز ‫بیرونه؟
‫فراموش کردم. ‫کمک میخواین؟
‫خودم از پسش ‫بر میام.
‫ممنون.
‫یکی داره میاد.
‫فقط منم. برات شام ‫آوردم.
‫چای داغ با پنکیک.
‫انگشتات رو هم ‫میخوری.
‫- این بالا بهت ملحق بشم. ‫- چرا؟
‫دستور از بالاست، ‫گرگی ایوانویچ.
‫بذار یابلوشکینا ‫بره گرم بشه.
‫من باهاش میرم، ‫قبل از اینکه قندیل ببندم.
‫نگران نباشین، ‫رفیق فرمانده.
‫به ما شلوارهای کتونی خیلی ‫گرمی دادن، واسه همین سردم نیست.
‫اُه، که این طور.
‫باشه، پس با شلوار گرمت ‫پاسبونی کن.
‫چرا نرفتی گرم بشی؟
‫میترسی باهات صمیمی ‫بشه؟
‫من از چی میتونم بترسم؟
‫نامزد دارم، یه افسر اطلاعات. ‫جوون و خوشرو و قوی.
‫اون گفت به محض این که ‫جنگ تموم بشه،
‫همه چیز اون طوری که ‫رویاش رو دارم میشه.
‫آروم باشین! ‫سر جاتون بمونین!
‫مثل سونا گرمش کردم.
‫بخار خوبه.
‫خدا با ماست. ‫بیاین.
‫اولین نقطه ی خطرناکی ‫که باید ازش رد میشدیم
‫پل روی رود نوا بود، ‫اگه میشد بهش گفت پل.
‫ریلهای قطار درست ‫روی یخ بودن،
‫و فقط تو یخبندون ‫وزن رو نگه میداشتن.
‫تو 17 روز بهتر از این ‫نمیتونستیم بسازیم،
‫و چاره ای جز انجام کار لازم ‫واسه پیروزی نداشتیم.
‫اُه، خدایا، چه قدر ‫طول میکشه؟
‫اولین واگن رسیده به خشکی. ‫الان می کشنمون بیرون.
‫لعنتی! یخ داره عین چرخ ‫روغنکاری نشده صدا میده.
‫ترسیدی؟
‫دارم عین بید می لرزم.
‫اگه به خاطر وراجی تو ‫نبود تا حالا از ترس مرده بودم.
‫یالا، چوب بیشتری بنداز!
‫- شلیک نمیکنن. ‫- بذار سگی که خوابیده، خواب بمونه.
‫- ماسه. ‫- بله، قربان.
‫بخارش رو بیشتر کن.
‫بگدادسکی!
‫اون دُمه؟
‫بله، واگن انتهاییه. ‫می کشمش بالا.
‫یه ماه پیش محاصره ‫رو شکستیم،
‫و حالا داریم ازش ‫رد میشیم.
‫عجب "امپراطوری آلمانی" ‫1000 ساله ای!
‫سرعت هیچ وقت خوب نیست.
‫میتونه خوب باشه. ‫میدونی قدیمیا چی میگن دیگه.
‫وقتی که بچه زرنگه داره ‫حاضر میشه،
‫خنگه از رود رد میشه.
‫دقیقا داستان ماست.
‫لیپوشکینا!
‫به زودی به لیپکی ‫میرسیم. آماده شو.
‫من هم میشه برم؟
‫ما تو دوره های آموزشی کارخونه ‫این رو تمرین کردیم.
‫- ولش کن! لیپوشکینا خارج شو! ‫- بذارین کمکش کنم.
‫برگرد عقب!
‫اون کارش رو بلده. ‫تو دست و پاش نباش.
‫برف داره بند میاد. ‫یه قطار تجدید ذخایر منتظره.
‫یه پیام دارین.
‫"با تمام سرعت به سمت پولیانا. ‫نزدیک مزدوریچی تیراندازی هست."
‫گوش بدین! سوباکین، استالنوی ‫و رودریگز تو قطار بمونین.
‫لیپوشکینا برو به ‫دُم قطار.
‫و کی باتون رو ‫بگیره؟
‫برو، دروازه بان. ‫ما از پسش برمیایم.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- خودم میتونم انجامش بدم.
‫مراقب باش! ‫سرعت 25 تاس!
‫رودریگز!
‫- تنور رو هم بزن که دود نکنه. ‫- بله، قربان.
‫سوباکین، برو به سکوی ‫جلویی، ببین جلو چه خبره.
‫و اونجا چی میبینم؟
‫اونا جلوتر وایمیسن، ‫ما هم مشعل علامت رو روشن میکنیم.
‫و اگه گیج بشن؟
‫ادامه میدن؟
‫دُم قطار دست ‫دخترای مدرسه ایه.
‫دخترای مدرسه ای!
‫لنینگراد یه کلانشهر بزرگه، ‫اما قطاراش دست نوجووناس.
‫تیربارون شروع شد.
‫مطمئنی؟
‫فکر میکنم.
‫داریم سرعت ‫میگیریم.
‫یه کم استراحت کن.
‫آلمان ها چه قدر ‫فاصله دارن؟
‫تقریبا 5 کیلومتر. ‫تو ارتفاعات قرار گرفتن.
‫- شاید مال ماست؟ ‫- شاید!
‫جورا گفت ما ‫حفاظت میشیم.
‫و اگه بزنن به ریل ها ‫چی؟
‫تو با مشعل و آتشزنه ‫800 متر میدوی عقب.
‫- من؟ ‫- تو.
‫و تو تاریکی از کجا میشه فهمید ‫که 800 متر رفتی؟
‫- قدمهات رو بشمر. ‫- اگه شمارش رو قاطی کنم چی؟
‫وحشت نکن!
‫تظاهر کن که نترسیدی و بعد ‫یه مدت دیگه واقعا نمیترسی.
‫یه چراغ ترافیک زنده! ‫این یه پیامه!
‫پیش رو واگن ‫جدا شده هست!
‫لعنتی!
‫1-0، لیگوسکی ‫داره می بازه.
‫دیگه تیربارون نمیکنن؟
‫شاید بمبارون رو ‫شروع کن.
‫وقتی برف بباره، زمان ‫خوبی واسه اوناس.
‫تو بدجنسی، خیلی بدجنس! ‫میرم درخواست میکنم تو یه گروه دیگه باشم.
‫و از جورای عزیزت ‫دور بیافتی؟
‫تو عاشقش شدی. ‫برام واضحه.
‫عاشق اون؟ خواهش میکنم، ‫اون هم سن پدرمه.
‫قطعا میتونه پدر بچه هات ‫هم باشه.
‫ما تو استونی میگیم: ‫یه زن بدون بچه
‫مثل یه درخت بدون شاخه است.... ‫چی کار میتونی بکنی؟
‫بهت گفتم که، من ‫نامزد دارم.
‫این چرندیات ‫رو بس کن.
‫مراقب باشین!
‫وضعیت اضطراری! ‫دنده عقب، عقب!
‫بپرین!
‫بپرین! بپرین!
‫بپرین!
‫لعنت بر شیطون!
‫کمک!
‫برو به کابین.
‫دریچه رو کامل ‫باز کنین!
‫نمیتونیم از این شیب ‫کوچیک بالا بریم.
‫لعنتی، رو شیب ‫گیر کردیم!
‫نمیتونستی زودتر ‫بخار رو زیاد کنی؟
‫بخار رو حالت طبیعیه! ‫رو سربالایی هستیم!
‫نازل ها بسته شدن. ‫کی خوابش برده؟
‫چه طور ممکنه؟ ‫خودم یه تُن ریختم!
‫شاید لوله ها خراب ‫شده بودن.
‫سوباکین! یه بیل ‫برام بنداز!
‫یالا! یالا!
‫یالا، سوسک آهنی!
‫و چی؟
‫حالا شد! ‫سوار شین!
‫بیاین بریم!
‫- ویشنوسکایا! ‫- بله!
‫ویشنوسکایا!
‫کلاهم!
‫- انجامش دادیم! ‫- یالا، یالا، سرعت بگیر!
‫رزمنده ویشنوسکایا...
‫برای این تقدیر ‫خواهی شد.
‫من دارم به اتحادیه شوروی ‫خدمت میکنم!
‫و توبیخ. چون توجه ‫نکردی.
‫دستور این بود که سوار ‫قطار بشی، نه که بری زیرش.
‫- اما من... ‫- همه سر جاشونن؟
‫ایستگاه شرپوت
‫باورم نمیشه، ‫رسیدیم به شرپوت.
‫اینجا زندگی کاملا ‫متفاوته.
‫نه محاصره ای هست ‫نه گرسنگی ای.
‫از اینجا میتونیم نونی ‫که این قدر تو لنینگراد
‫کمه، با اونجا برگردونیم.
‫صنوبر رو بذار بالا.
‫و هیچ حمله ای به ما ‫صدمه وارد نمیکنه.
‫ما این همه چوب رو چه ‫طوری جابه جا میکنیم؟
‫ما؟ تو واسه همین ‫اینجایی.
‫فکر میکنی واسه چی ‫آوردمت تو خدمه؟
‫وگرنه تو گرمای انبار ‫تنبل میشی.
‫و این؟ ‫این برای چیه؟
‫نمیدونی؟
‫برای گرفتن سوراخای ‫مخزن هاست.
‫وقتی تو استونی روغن ‫دیزل قاچاق میکردم یاد گرفتم.
‫اُه، چه قدر تو ‫استونی رانندگی کردم.
‫یه روز تو یه رستوران تو ‫تارتو کلی پول بُردم.
‫پولها رو گذاشتم تو لباس. ‫سینه ام این طوری باد کرد.
‫- اُه، نه. ‫- حتی خنده ام گرفته بود.
‫- و بعد اونا بهم تهمت زدن. ‫- چی؟
‫خب، اونا گفتن که ‫تقلب کردم.
‫- اُه! ‫- آره.
‫کمربندم رو باز کردن، ‫لباسم رو باز کردن،
‫و پولها همه اش رو ‫زمین پخش و پلا شد.
‫آره و یه دربون اونجا بود ‫که همه اش رو جمع کرد،
‫پولها رو گذاشت تو سطل ‫و پس داد به اون عوضی که باخته بود.
‫از بیخ گوشم گذشت. ‫اونا از روسها خوششون نمیاد.
‫و تو تقلب نکرده بودی؟
‫همچین چیزی ‫نگفتم.
‫تو یه متقلبی!
‫تقلب...یه حرفه است.
‫متقلب کسیه خرج زندگیش رو باهاش میده. ‫واسه من سرگرمیه.
‫نگاه کن، یه گربه.
‫و اونجا هم یه سگ هست.
‫و یه مرد چاق. ‫اینجا زندگی خوبه.
‫از پنجره به بیرون خیره ‫شدن بسه. بیا یه سوال راجع به اتصالات ازم بپرس.
‫"چه طور یه متصل کننده ی دستی ‫رو با یه اتوماتیک تلفیق میکنیم؟"
‫دستگاه متصل کننده ی ‫اتوماتیک کار...
‫- یه زندگی کاملا متفاوت. ‫- ...اهرم.
‫تو لنینگراد، مردم ‫گرسنگی میکشن،
‫و اینجا یه زن داره ‫یه خروس رو می بره.
‫فکر میکنی من نمیخوام ‫غذا بخورم؟
‫زنی که خروس دستشه ‫کمکی به درس خوندنت نمیکنه.
‫تحصیلاتت رو کنترل ‫می کنم.
‫بهت ایده میدم.
‫یالا، جواب بده. ‫وقتی واگنها دارن قطار میشن
‫راهنمای ارشد باید ‫تو چه موقعیتی باشه؟
‫مسئول علامت دهی ارشد ‫راننده باید...
‫یادم نمیاد.
‫نخ پشتی خیلی ‫قشنگ نیست.
‫- خانم های دوست داشتنی، وقت ناهاره! ‫- کلاوا؟
‫- چیه؟ ‫- نخ سفید داری؟
‫نخ؟
‫آه، لباساتون دارن ‫تنگ میشن.
‫بالاخره یه کم گوشت ‫رو استخونتون اومده، نه؟
‫میگردم ببینم نخ سفید ‫داریم یا نه.
‫تو جوابا رو نمیدونی.
‫پس بیا مشغول شیم.
‫آلفر، فقط یه سوال.
‫چرا مردم استونی از ‫روس ها خوششون نمیاد؟
‫چون آسمون آبیه.
‫اونا از ما خوششون نمیاد ‫و همینه که هست.
‫ما اونا رو عضو جماهیر ‫شوروی کردیم، درسته؟
‫و در 1941 اون خرفتا با کت ‫سفید نشسته بودن تو کافه هاشون
‫منتظر این که آلمان ها ‫بیان.
‫اما تعدادی متصدی شجاع ‫آرشیوهای استونی رو قاچاقی بردن بیرون.
‫برای همین تو جنگل ‫سه بار بهمون شلیک شد.
‫کاترینا اهل استونیه، ‫اما اون فرق داره.
‫اون ضدفاشیسته.
‫اُه، البته.
‫- باهاش صمیمی شدی؟ ‫- چی؟
‫نه، و دهنت رو ‫ببند.
‫خواهی دید که ذات هر زنی ‫وقتی باهاش صمیمی بشی مشخص میشه.
‫و اگه وقتی خوابه شروع کنه ‫آلمانی حرف زدن یا "درود بر هیتلر" گفتن...
‫دهنت رو می بندی ‫یا بکشمت؟
‫آروم باش!
‫ببین چی اینجا داریم! ‫یه گاوباز!
‫خب، عقاب و کبوتر، ‫اوضاع چه طوره؟
‫انجامش دادیم، یه تونل برای ‫فرار خدمه ساختیم.
‫تونل مناسبی نیست، ‫بیشتر یه حفره است.
‫بهتره یه صفحه ی زرهی ‫هم بالاش بذاری.
‫چه طوری چوب ها رو ‫میخواین ببرین؟
‫من هم همین تو ‫فکرم بود.
‫منتظر بودیم با تو ‫مشورت کنیم.
‫منطقیه.
‫سقفش باید ‫از هم جدا بشه.
‫وگرنه یکی گلوله خالی میکنه ‫تو مغزشون. یه قهرمان!
‫چوب چه طوره؟
‫خیسه. هنوز تازه است. ‫بهتره ذغال داشته باشیم.
‫به زودی ذغال ‫میرسه، بگدادسکی.
‫به زودی همه چی ‫میرسه.
‫به زودی شیر و عسل ‫خواهیم داشت.
‫- مسئول آشغالا کیه؟ ‫- هاه...من دومیم!
‫- رودریگز، برو پایین! ‫- من؟
‫- تو. ‫- اون وقت چرا؟
‫چون که!
‫آشغال عوضی!
‫چرا پسره رو عذاب میدی؟
‫کار سخت براش خوبه. ‫از افسردگی دور نگهش میداره.
‫وقتی اسپانیا رو آزاد کنیم ‫از من تشکر میکنه.
‫من رو به عنوان مهمونش دعوت میکنه، ‫غذا میخوریم و کارت بازی میکنیم.
‫خیلی پرحرفی، بگدادسکی.
‫انتخاب کن.
‫و من چی گفتم؟
‫رد میشیم.
‫به من یاد بده، جورا!
‫میدونی فئودرو برام یه ‫تقدیر نوشت؟
‫آره، و بعد هم یه ‫توبیخ.
‫یه تقدیر مهمتر از ‫دو تا توبیخه.
‫اون هم از مردی مثل اون.
‫و میدونی استالنوی ‫چی گفت؟
‫گفت اون ‫از آسمون پریده.
‫اولین پرش ترسناک بود،
‫اما دومی حتی بدتر بود ‫چون دیگه میدونستی
‫قراره چه قدر ‫ترسناک باشه.
‫برای همین دارم فکر میکنم ‫که چه طور قراره برگردیم؟
‫دخترای مدرسه ای هم اسم میوه ها ‫و یه اسپانیایی کله خراب...
‫وقتی برگردم به لنینگراد ‫درخواست انتقالی میدم.
‫اُه، شک دارم، جورا.
‫- به چی شک داری؟ ‫- این که درخواست انتقالی بدی.
‫اونا مثل هر تازه استخدامی ‫دیگه این.
‫اشتباه میکنن...
‫اما یاد میگیرن.
‫نه، واقعا، من این طوری ‫خارج شدم.
‫از چپ و راست موشک ‫میومد.
‫ما رو هدف گرفته بودن.
‫من تو بخش تسلیحات خدمت میکردم. ‫میدونستم چی کار دارن میکنن.
‫این قدر شلیک میکردن ‫که هدف رو پیدا کنن.
‫پس درجه ی دیگ بخار ‫و سرعت رو کم کردم.
‫بعد نارنجک های دودی ‫رو پخش کردم.
‫که با دیدن اون همه دود و بخار ‫آلمان ها فکر کنن به هدف زدن.
‫بعد ساکت میشن که ما ‫نفهمیم کجان.
‫من هم صبر میکنم. ‫بعد با نهایت سرعت جلو میرم.
‫قبل این که بتونن چشم بهم بزنن، ‫من یه کیلومتر دور شدم.
‫و بعد یه تیربار دیگه.
‫مثل یه خرگوش شده بودم که ‫تو میدون مین میدوه.
‫اگه هواپیما هم باشه چی؟
‫بی دفاع میمونین.
‫و اگه کل دالان رو بخار ‫بگیریم چی؟
‫با اژدرها چه طور این ‫کار رو بکنیم؟
‫یکی میره جلو و ‫دود درست میکنه.
‫بقیه از کنارش با سرعت ‫رد میشن و میرن به سمت هدف.
‫بنگ، بنگ، بنگ!
‫درست از همون دود غلیظ ‫هم برمیگردن.
‫اون روی آبه. ‫ما روی ریلیم.
‫چه طوری از هواپیماها ‫فرار کنیم؟
‫اگه با هم تصادف کنیم چی؟ ‫همه ی قطارها موشک دارن.
‫- درسته. ‫- خب فاصله رو حفظ میکنی.
‫اگه آلمان ها ریل جلو ‫رو خراب کنن،
‫دیدنش از پشت دود غیرممکنه، ‫و شیرجه میزنی تو گرداب.
‫و بعد محاکمه میشی!
‫هنوز باید از یه گرداب ‫بیرون بیای.
‫و در مورد محاکمه هم ‫از خط مقدم جلوتر نمیری.
‫دریانورده نظر خوبی داره.
‫خب اندازه 30 کیلومتر ‫نارنجک دودی از کجا جور میکنی؟
‫از الکل دناتوره شده ی ‫تفنگ ضدهوایی استفاده میکنیم.
‫خیلی دارن.
‫- یالا، یالا، یالا. ‫- عجب چیزی! از کجا آوردیش؟
‫باید جاهای مخفی و کلمات ‫جادویی بلد باشی.
‫مردم ما همه چی رو میفهمن، ‫اگه درست توضیح بدی.
‫کی تعریف کنیم ‫و کی درخواست.
‫پس، دوستان، این کار رو ‫همون طور که توافق کردیم میکنیم.
‫من اول میرم که دود ‫رو پخش کنم.
‫و ما هم پشتت میایم.
‫از قدیم گفتن: خدا یا کمکمون ‫میکنه یا خاکمون.
‫- آماده باشین! ‫- برید پایین!
‫دودزا، نارنجک ها!
‫آرومش کنین!
‫با نهایت سرعت ‫حرکت!
‫کلاوا، آتیش سوزی ‫شده!
‫ریل اصلی خراب ‫شده!
‫مراقب باشین! ‫همه دنبال نشتی بگردین!
‫حالا بهمون حمله ی ‫گازانبری میکنن، جورا!
‫شاید بهتر باشه ‫دودزا بزنیم؟
‫اودوکیم پتروویچ ‫برو کنار!
‫نارنجک های دودی رو ‫روشن نکنین، ساکت بشینین.
‫من آتیش رو خاموش میکنم ‫و برمیگردیم!
‫مسخره بازی در نیار! ‫نمیشه تنها بری!
‫خب، پیداش کردی؟
‫جورا! جورا! ‫واسلو کشته شده.
‫جورا!
‫لعنتی!
‫- پتروویچ، برو کنار! ‫- دارم بهت میگم مسخره بازی در نیار!
‫- پروتکل اجازه نمیده تنها بر! ‫- من تنها نیستم.
‫و کی دیگه هست؟
‫وایساده رو پله ها!
‫فرشته ی نجاتت!
‫مردی مثل من باید زندگی کنه، ‫نه این که وقتش رو تلف کنه
‫با حسرت یه دختر، ‫دختری با دماغ سربالا
‫خاری در میان رزها، ‫که دلم رو برده
‫یالا!
‫کمکم کنین!
‫عجب کلاهبرداری! ‫مدال هم میخوای؟
‫و ما احساس ناراحتی میکنیم، ‫التماس میکنیم که بخشیده بشیم.
‫این برای نیم ساعتتون ‫بسه.
‫بهتره تا ما دور میشیم ‫دور مدال رو خط بکشین.
‫همینه!
‫خب، چه وضعیت ‫غم انگیزی.
‫جورا!
‫رفیق فئودرو!
‫آسیب دیدین؟
‫توقف کنین!
‫توقف! توقف! ‫توقف!
‫کجاست؟ شیر لعنتی ‫کجاست؟
‫وضعیت اضطراری. ‫قراره تصادف کنیم.
‫عزیزم!
‫عزیزم، عشق من! ‫ترمزهای اضطراری کجان؟
‫عزیزم!
‫ترمز اضطراری کجاست؟
‫توی...
‫تکون نخور. ‫آروم بخواب.
‫اون گوشه.
‫بکشش طرف خودت.
‫درد داره؟ ‫درد داره؟
‫نگهش دار. ‫نگهش دار.
‫صبر کن ببینم.
‫من مونده بودم زیر واگن ذغال، ‫زیر چوب ها.
‫این طوری. این طوری. بیا. ‫این طوری کنیمش. این شکلی.
‫این شکلی.
‫همین طوری. ‫بیا.
‫چی شد؟ واگن سوخت ‫رو کجا گم کردین؟
‫قایمش کردیم. ‫میریم برمیگردونیمش.
‫چرا توقف کردین؟
‫بالای سرازیری وایسادیم. ‫تو واگنهای انتهایی موشک داریم!
‫عجب فاجعه ای ‫میتونست بشه.
‫نگران نباش. ‫درست سر موقع ترمز زدیم.
‫حالت چه طوره؟
‫خوبم.
‫- برو اونجا! ‫- من؟
‫- کس دیگه ای مگه هست؟ ‫- اما من نمیدونم چه طور...
‫برعکس بچرخونش. ‫تا آخر، خلاف جهت ساعت.
‫کنترل رو بذار رو ‫چهارمین دنده.
‫- این چیز کوچولو؟ ‫- آره، همون.
‫همون طوری. ‫حالا نگهش دار.
‫گرگی ایوانوویچ!
‫ما از چراغ ترافیک زنده ‫رد شدیم! اون برام دست تکون داد!
‫فقط یه کم برو جلو.
‫انجام شد.
‫قرمز می بینم!
‫آرومش کن.
‫فئودرو آسیب دیده!
‫20 دقیقه تأخیر، ‫و کل خط متوقف میشه!
‫محاکمه میشیم!
‫این سزاوار مداله، نه ‫دادگاه نظامی!
‫اگه این کار رو نکرده بود، ‫همه تیکه پاره میشدیم!
‫شوخی نیست که چهار ‫واگن موشک داشته باشی.
‫وسلو کشته شده.
‫چه طوری مرد؟ ‫کی؟
‫درست قبل از ‫پریدن تو.
‫فرشته ی نجات به من ‫لطف داشت.
‫من متأسفم، اودوکیم ‫پتروویچ.
‫مهم نیست. ‫بیا بریم، بیا.
‫خدمه!
‫داریم برمیگردیم ‫داخل!
‫بیاین بریم!
‫سونیا، من خیلی وقته ‫اینجا نبودم.
‫ببین چه قدر زیباست!
‫بیا بریم وگرنه شیفتای ‫بیمارستان شروع میشن.
‫تو چه طور قطار رو روندی؟ ‫نمی فهمم!
‫فئودرو بهم گفت چی کار ‫کنم و من کردم.
‫اگه مجبور بودی، تو هم ‫می تونستی.
‫- ازش خوشت میاد؟ ‫- فرمانده ی خوبیه.
‫شجاعه، سرزنده است. ‫اما من نامزد دارم.
‫خب، من از چنین مردایی خوشم ‫میاد! سیبیلش، چشماش، واو!
‫عقب نمونین. بیاین، ‫بیاین بریم.
‫چپ. چپ. چپ، راست. ‫چپ! چپ. چپ. چپ، راست، چپ!
‫از تاریخ 22 فوریه،
‫سهمیه نان تمام طبقات ‫شهروندان افزایش پیدا میکنه.
‫برای مهندس ها، کارمندان ‫کارخونه و بخش دفاع
‫سهمیه جدید ‫700 گرمه.
‫برای مهندسان و کارگران تکنیکی ‫بخشهای غیردفاعی، 600 گرمه.
‫سهمیه مدیران 500 گرمه.
‫برای وابستگان و بچه ها ‫سهمیه 400 گرمه.
‫همچنین، سهمیه دیگر محصولات ‫غذایی هم افزایش پیدا کرده.
‫- زیادش کردن؟ ‫- زیادش کردن!
‫ماشا، زیادش کردن! ‫زیاد!
‫هورا!
‫دیروز یه دونه بمب، کل ‫کلینیک رو نابود کرد.
‫دخترا، چرا این قدر ‫ناراحتین؟
‫سهمیه ها زیاد شدن!
‫ما به زندگی ادامه ‫میدیم، خوشگل خانما!
‫کجا باید برم؟
‫سردخونه! به سردخونه! ‫همه اونجان!
‫یابلوشکینا! ‫یابلوشکینا!
‫تو ماشایی، دختر ‫سرافیما پترونا؟
‫بهت خبر اشتباه دادن، ‫پریروز
‫مادرت تخلیه کرده رفته زمین اصلی. ‫بیا، این امضاش رو بسته اس.
‫با یه قطار آمبولانس رفته. ‫تازه راه افتاده.
‫- واقعیت داره؟ ‫- کاملا!
‫دخترا، چرا دارین گریه میکنین؟ ‫باید جشن بگیرین!
‫اون رفته بوده!
‫داریم جشن میگیریم! ‫همین کار رو میکنیم!
‫اما بهتر بود اگه اول ‫سکته نمیدادنمون،
‫اما باور کن داریم ‫جشن میگیریم.
‫حرفت عادلانه نیست.
‫دیروز یه پرستار تو کلینیک ‫کشته شد. صادقانه یه اشتباه بود.
‫من دکترش بودم.
‫و کجا رفته؟
‫برات می نویسه. مهمترین چیز ‫اینه که اینجا رو تخلیه کرده.
‫قطارها الان راه افتادن.
‫میگن اونجا گرمه. ‫بهتون چای داغ و تخت گرم میدن.
‫مثل لادوگا نیست. ‫برات نامه مینویسه.
‫بگیرش.
‫بگیرش، بگیرش. ‫داشتم برای مادرم میاوردمش.
‫ممنونم. مراقب خودت باش. ‫قطارها دارن میرن، دخترا!
‫سونیا، اون دیروز تخلیه کرده. ‫موقع شیفت عوض کردن ما!
‫من زیر سوت بمب ها ‫با تو صحبت میکنم
‫در پرتوی ترشرویی
‫با تو صحبت میکنم
‫از لنینگراد
‫این کشور من است، ‫کشور غم انگیز من
‫باد خشمگین و سرکش ‫کرونشتات
‫به صورت برافروخته ی ‫من می کوبد
‫کودکان در پناهگاه های ‫بمب می خوابند
‫نگهبان شب دم دروازه ‫می ایستد
‫لنینگراد در تهدید ‫میراییست
‫شبهای بی خواب ‫هر روز را سخت میکنند
‫اما ما فراموش کردیم ‫که اشک چیست
‫که ترس و التماس ‫چیست
‫من میگویم
‫ما، شهروندان لنینگراد
‫از غرش توپ ها ‫نمی لرزیم
‫و اگر فردا سنگری مانده باشد ‫سنگرهایمان را ترک نمیکنیم
‫و مادران شانه به شانه ی ‫سربازان می ایستند
‫و فرزندانشان به آنها ‫گلوله می دهند
‫پرچم های قدیمی پتروگراد ‫بالای سر ما پرواز میکنند
‫دستها قلبهای سوخته ‫را در مشت می گیرند
‫این پیمان من است
‫من شهروندم
‫مادر ارتش قرمز
‫که در نبردی نزدیک ‫به استرلنی مرد
‫ما با قدرتِ از ‫خود گذشتگی می جنگیم
‫بر هیولاهای هار ‫پیروز می شویم
‫ما برنده خواهیم شد
‫من چنین قسمی ‫می خورم، روسیه
‫از طرف مادران روس
‫جورا، میتونی خواهرزاده ی ‫من رو جایگزین وسلو کنی؟
‫اون هفت کلاس گذرونده برای ‫کارآموزی کارخونه.
‫پناهنده است.
‫حالا تو انبار ماشین ها رو ‫تعمیر میکنه. تخصصشه.
‫اسمش چیه؟
‫کشا.
‫اینوکنتی. از مدرسه کارگری ‫سرخ.
‫بعد هم SSR لتونیایی ‫ریل دریای بالتیک.
‫من تو کلبه کشیک ‫برای ایستگاه ریسکنه بودم،
‫به عنوان مکانیک تو ‫تعمیرات کار میکردم.
‫تو جون سال 41...
‫ساز و کار چرخ 2 محوری ‫رو بلدی؟
‫- بله. ‫- با 4 محوری کار کردی؟
‫کردم.
‫فردا یه سر به من بزن، کشا. ‫صحبت میکنیم.
‫- دیگه کی حرفی داره؟ ‫- میشه من یه چیزی بگم؟
‫حرف بزن، سونیا.
‫برای من یه آبمیوه توت.
‫امروز روز ‫غم انگیزیه.
‫و همزمان روزی ‫خوشحال کننده.
‫همه میدونیم چرا ‫غم انگیزه،
‫و خوشحال کننده اس چون ‫از دیروز
‫مردم لنینگراد غذای ‫بیشتری برای خوردن دارن.
‫به افتخار بچه ها ‫و بزرگسالها.
‫به افتخار سالمندان، نوجوونا، ‫پدربزرگا و مادربزرگا،
‫مادران و خواهران.
‫به افتخار هم کلاسیا، ‫همسایه ها،
‫اونایی که گیسمون ‫رو کشیدن،
‫و بعد کمکمون کردن کتابای ‫مدرسه امون رو ببریم.
‫سهمیه همه زیاد شده.
‫و آناتولی ایوانویچ، ‫دایی تولیا،
‫اون مرد که این افزایش ‫اتفاق بیافته.
‫و حالا از این غذا ‫با ما لذت میبره.
‫اون داره جشن میگیره! ‫روحش آواز میخونه.
‫وگرنه مرگش ‫غیرقابل تحمل میشد.
‫به افتخار افزایش سهمیه.
‫به افتخار افزایش.
‫افزایش! افزایش! ‫افزایش!
‫به افتخار نون!
‫افزایش! افزایش! ‫افزایش!
‫خانم ها! ‫این برای دسرتونه!
‫افزایش! ‫افزایش! افزایش!
‫افزایش! افزایش! ‫افزایش!
‫نه، اونا هیچی رو ‫زیاد نکردن!
‫یه زن مغازه دار ‫مخفیانه بهم گفت.
‫آخر این ماه زیادش ‫می کنن،
‫وقتی از سفر بعدیمون ‫برگردیم.
‫زیاد لازم نیست ‫صبر کنیم.
‫یه قزاق برای پولی که ‫داره نمینوشه،
‫برای پولی که قراره گیرش ‫بیاد مینوشه!
‫مهم اینه که افزایشش ‫دادن!
‫- نمیتونن پسش بگیرن! ‫- بگدادسکی، چه قدر پر سر و صدایی.
‫بفرمایین.
‫من دارم به یه سیگار ‫فکر می کنم
‫و این که بهتره یه مرد زنده ‫بمونه تا این که...از عشق بمیره.
‫اما من عاشق یه دختر شدم ‫با دماغ کوچیک و سربالا
‫اون یه رز نیست، یه خاره ‫اما چه طور دلم رو برده
‫- چه وضعیت غم انگیزی ‫- کی بیشتر میخواد؟
‫چند بار تو چشماش ‫نگاه کردم؟
‫و چند بار در اونها
‫تا ابد غرق شدم؟
‫- چه وضعیت غم انگیزی ‫- واقعا وضعیت غم انگیزیه
‫اون حتی خیلی ‫زیبا نیست
‫اما وقتی رد میشه ‫چشماش من رو نمیبینه
‫چرا من برای دختری که ‫واسه من خوبه، خوب نیستم؟
‫چرا میخواد قلبی مثل ‫قلب من رو بشکونه؟
‫مثل قلب من
‫دارم به یه سیگار ‫فکر میکنم
‫ماشا! این یه هدیه ‫کوچیک واسه روز ارتش سرخه.
‫تو انبار پیراهن نو ‫نبود.
‫نیازی بهش ‫ندارم.
‫نه، لطفا، بگیرش.
‫دارم بهت دستور میدم ‫لباسای گرم بپوشی
‫به جای لباسایی که واسه باندپیچی ‫مردای زخمی خراب کردی.
‫راجع به چی حرف ‫می زدین؟
‫یادم نیست.
‫ابراز علاقه ای ‫در کار بود؟
‫این یعنی بود.
‫بخواب سونیا، ‫بخواب.
‫برو بیرون، ‫لعنتی!
‫کارت اشتباهی ‫رو استفاده کردم.
‫این قدر بازی نکردم ‫یادم رفته.
‫مهم نیست، دفعه دیگه ‫بهتر عمل میکنم.
‫خدمه ات یه بار خاص رو از ‫ایستگاه کوشلوکا میگیرن.
‫برای بار این دفعه ای، ‫باید از کله اتون هم استفاده کنین!
‫من رو نترسون، نیکولای ایوانویچ!
‫هر بار سفر ‫بار خودش رو داره.
‫پشتیبانی داریم؟
‫بوریس پاولویچ، ‫پرواز چه طور؟
‫هیچ قطار زره داری ‫نخواهد بود.
‫کمترین جلب توجه.
‫با یه قطار عادی میرین. ‫اما خالی حرکت میکنین.
‫برای این که آلمان ها ‫بمب ها شون رو سرتون تلف کنن.
‫اگه خرابکارها پیداشون بشه، ‫حتی فقط یکی، کار تمومه.
‫باید مثل یه موش خاکستری یا ‫یه مارمولک سریع در برین.
‫شاید تو زندگیتون سفر قطاری ‫مهمتر از این پیش نیاد.
‫ایستگاه کوشلوکا
‫تو 2 ماه، ما 50 بار ‫رفتیم و اومدیم.
‫حسابش از دستم ‫در رفته.
‫خدمه، خانواده ی منه.
‫نمیتونم زندگیم رو بدون ‫اونها تصور کنم
‫وقتی جنگ تموم بشه.
‫اون سرویس حمل و نقل نظامیاس، ‫زیباست. هفت نفر.
‫خدمه ی ما هستن. ‫به سمت مسکو.
‫بیاین داخل!
‫ایناهاش، ‫محموله ی مخصوص.
‫- ذغال برای دیگ بخار هست؟ ‫- بله هست.
‫آب، الکتریسیته، ‫پرده های استتار؟
‫همه چیز آماده است.
‫غذا چه طور؟
‫اونا بچه های جنگن، ‫از لنینگراد.
‫بعضی هاشون الفبا رو ‫هم بلد نیستن،
‫اما میتونن تشخیص بدن که ‫هواپیمایی که بالا سرشونه
‫مال کشور خودمونه ‫یا اونا.
‫بچه ها رو دور ‫هم جمع کن.
‫اگه بمبارون بشه، خاله ‫کلاوا داد میزنه "راهرو"!
‫و همه میخوابین رو زمین!
‫به خاطر کاتکاست که ‫نزدیک میشینه.
‫- اونا یه کم قوی تر شدن. ‫- متفرق بشین!
‫اینا رو واسه ‫بچه ها جمع کردیم.
‫یه کم نون خشک و ‫آرد گندم سیاه.
‫حالا قراره پن کیک ‫درست کنیم.
‫قراره تیربارون بشیم ‫یا بمبارون؟
‫هیچ کودوم، شیرینم.
‫خوشبختانه من میدونم چه طوری ‫بمبهای آتیشی رو بندازم.
‫خوشبختانه، بله. ‫به کارمون میاد.
‫- بابای من رو میشناسی؟ ‫- بابات؟
‫نه، نمیشناسمش.
‫اگه دیدیش، بهش بگو ‫مامانم مرد،
‫اما من رو نجات ‫دادن.
‫حتما میگم.
‫خوب نیست که ما تو واگنی ‫هستیم که صلیب سرخ روشه.
‫نازی ها عاشق بمبارون کردن ‫واگنهای آمبولانسن.
‫و تو از کجا راجع به صلیب ‫سرخ میدونی، ها؟
‫رفتم اون بالا، یه ‫نگاهی انداختم.
‫لیوخا هستم.
‫لیوخا، اشتباه انجامش میدی. ‫اونی که بزرگتره اول دست میده.
‫اما من بزرگترینم. ‫من لیوخای پیرم.
‫این طوری صدام میکنن.
‫حس بدی نداشته باش، لیوخا، ‫درسته میشه، قول میدم.
‫- من جورا فئودرو هستم. ‫- لیوخا، بزرگترین.
‫بکشش!
‫این برای چیه؟ ‫کی اجازه داده؟
‫محض احتیاطه. ‫توافق شده بود.
‫لعنت بر شیطون! ‫کنارش هم روبانه.
‫یالا، برین گم شید! ‫حالا همه واسه ما ارشد شدن.
‫فقط فئودرو افسر ‫سال اولیه!
‫درخواست میکنم که ‫تفنگدار ضدهوایی باشم.
‫- ماشا، کمکم کن روکش رو بکشم! ‫- نمی ترسی؟
‫می ترسم بمب بندازن و ‫نتونیم جوابشون رو بدیم.
‫اولش براشون ‫ذغال مینداختم.
‫شاید من هم یه تفنگدار ‫ضدهوایی بشم.
‫انگار میتونی ‫جورات رو ول کنی.
‫چند تا درس دیگه بگیری ‫میتونی دفترچه راهنماش رو بنویسی.
‫فقط وقتی ضامنش رو میکشی ‫شلوغ بازی نکن.
‫میخواستم سریعتر ‫انجامش بدم.
‫حساب شده عمل کن. کُندتر ‫همون تُندتره، وقتی به نرمی حرکت کنی.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫ما منتظر میمونیم. ‫دومین قطاریم.
‫حرکت ساعت 12 ‫و 40 دقیقه است.
‫انگار مال ماست.
‫آره.
‫به نظر تسلیحات ‫میاد.
‫- اولی داره میره. ‫- آماده باش!
‫حرکت کن.
‫دارن به حاشیه ‫شلیک میکنن.
‫مسیر تو کیلومتر 16 ‫آب گرفته.
‫سرعت 5 کیلومتر ‫در ساعته.
‫موفق باشین!
‫سرعت باید 10 کیلومتر باشه!
‫چرا نظامیا دارن ‫با ما میان؟
‫همه اشون به نظر خیلی ‫مهم میان، مخصوصا کاپیتان.
‫به نظر غیرقابل دسترسی ‫میان.
‫اون وقت جورا گفت با واگن ذغال ‫بیان، خوب پیش نرفت.
‫واضحه که مأموریت ‫مهمی دارن.
‫شاید دستور دارن که از واگن ‫بچه ها محافظت کنن.
‫یا شاید یه چیز دیگه.
‫همه ی مردا ‫احمقن.
‫هیچی نمی فهمن.
‫عوضیا!
‫اونا تسلیحات سنگین ‫رو سپردن به ما
‫و حالا هر روز ‫لنینگراد رو بمبارون میکنن.
‫کلی هم طرف ما ‫میندازن.
‫باز هم نمیشه با فوریه ‫مقایسه اش کرد.
‫نازی ها یه ضربه به ما میزنن، ‫ما دو ضربه به اونا!
‫حالا نون واقعی ‫برای خوردن داریم!
‫ببین، ما داریم با ذغال ‫ورکوتا میریم جلو.
‫اینجا ناوگان بالتیک با تسلیحات ‫دریاییش حمایتمون میکنه.
‫یه ساندویچ میخوای؟ ‫بیا، این یکی رو بگیر.
‫ساندویچ سالامیه. ‫سالامی!
‫و همه اش بدون تقلب ‫تو کارتبازی! قول میدم.
‫یه بمب منفجرنشده تو ‫خط هست!
‫یه بازرس راه آهن ‫پیداش کرد!
‫- کجاست؟ ‫- کیلومتر 17.
‫بازرس تیرک های ‫علامت دار اونجا زد،
‫اما سربازای متخصص بمب ‫تا صبح نمیرسن اینجا!
‫خط باید وایسه.
‫خدا رو شکر که ‫نترکید.
‫تصور کن منفجر میشد ‫و خط رو از بین می برد.
‫- اسمت چیه؟ ‫- لیدا.
‫بگیرش، لیدا.
‫926. 927. 928 و 929.
‫وایسا.
‫آروم برید عقب.
‫- جورا. ‫- گفتم آروم برید عقب.
‫پا رو ریل یا آهن لاش ‫نذارید.
‫عقب وایسین و ‫بخوابین زمین.
‫ممکنه کل خط رو منفجر کنه. ‫باید واسه جوخه ی بمب صبر کنیم.
‫بیا تا صبح صبر کنیم.
‫کل دره میشه عین ‫کف دستت.
‫بیا پایین، ‫نرم و آروم.
‫آروم باش.
‫فرمانده، بذارین با دقت ‫درش بیارم و بندازمش تو باتلاق.
‫باید حواستون بهش باشه... ‫مثل یه خانم جوون.
‫انگشتای من تفاوت کارتها رو ‫با لمسشون می فهمن.
‫وقتی به کسی دست میزنم،
‫فکر میکنه نسیم بهش وزیده.
‫این که آدم نیست، ‫بگدادسکی، بدتره.
‫من میگم مثل همیشه باید ‫سفت گرفته بشه.
‫این ضرب المثل رو ‫بلدین؟
‫پس ما رو توی ‫تاریکی میبینن؟
‫می شنون. خیلی ‫حرف میزنی.
‫برو جلو، انجامش بده.
‫استالنوی! برو تو قطار. ‫نذار هیچ کس بیاد اینجا.
‫خیلی خوب.
‫دستور بده.
‫- چی؟ ‫- گفتم تو رییسی.
‫محکم بگیرش، ‫خیلی محکم.
‫حالا برش دار.
‫این شکلی. ‫همین طوری، بیا بریم.
‫- لعنتی! ‫- چیه؟
‫سیگارها و اسناد رو ‫تو کتم جا گذاشتم.
‫- مارک لیتل استار؟ ‫- نه، نایت.
‫چه بمب سنگینی.
‫آروم مثل یه نوزاد ‫بلندش کن.
‫بیا بریم! حله، بیا ‫بریم، بیا بریم!
‫گوش کن! وایسا، فرمانده!
‫- چیه؟ ‫- کلاهم رو جا گذاشتم!
‫- وایسا! بهت میگم وایسا! ‫- سه سوته بر میگردم!
‫لعنتی!
‫بگدادسکی!
‫- زنده ای؟ ‫- کاملا!
‫و کلاه هم سر جاشه!
‫پدر بچه اش رو واسه ‫قمار کتک نمیزنه،
‫بلکه برای هرباری که بعد ‫باخت دوباره رفت سراغش میزنه.
‫خب، حالا پنکیک میخوریم و ‫به راهمون ادامه میدیم، آره؟
‫بگیرش. بگیرش. ‫بگیرش.
‫پنکیک من رو بگیر. ‫من نمیتونم بخورم، سردرد دارم.
‫اما هیچ اتفاق بدی نیافتاده!
‫این شلیک مال ماست، ‫داریم فاشیست ها رو میزنیم.
‫چی شده؟ بیا اینجا. بیا اینجا. ‫بیا، این پنکیک رو بگیر.
‫بیا، بخور، بخور. آره. ‫آفرین. هیس، هیس...آفرین.
‫از شر بمب خلاص ‫شدیم.
‫لیدا، به جوخه ی بمب ‫بگو بهمون بدهکارن.
‫باشه. اونا تماس گرفتن، قطار ‫جیپسی رد شده. میتونیم بریم.
‫مرسی واسه نون.
‫داریم حرکت میکنیم!
‫از سال 1940 حتی یه نسخه هم ‫از فیزیکال ریویو چاپ نشده.
‫اما هنوز دارن نقشه میکشن. ‫مخفی کاری میکنن.
‫به حس تعهدی که داری ‫حسودیم میشه، فلیکس داویدویچ.
‫- دارن به ما حمله میکنن... ‫- این رو نگه دار،
‫و تو هنوز راجع به ‫علم حرف میزنی.
‫خب، دوست عزیزم، علم ‫حواس آدم رو از همه چی پرت میکنه.
‫وگرنه تا الان از ترس ‫مرده بودم.
‫مکمیلان و ابلسون حالا کاملا ‫ساکت شدن، انگار دیگه وجود ندارن.
‫- یه کم میخوای؟ ‫- بله، ممنون.
‫حرفم اینه که همه عجله دارن ‫اول دستشون به اون عنصر برسه.
‫تو قطار جیپسی پره. انگار ‫یه قطار زره داره.
‫چرا نمیتونن حسابش ‫رو بعد این همه مدت برسن؟
‫چون خیلی حقه بازه. ‫اونجا یه مخفی گاه داره.
‫درست بیرون آپراکسین.
‫از مخفی گاهش میاد ‫بیرون،
‫از پشت یه تخته سنگ دو سه تا ‫شلیک میکنه و بدو برمیگرده تو.
‫برای همین تسلیحات دوربردمون ‫نمیتونن پیداش کنن.
‫این هم یه تخته سنگ.
‫همه نارنجک ها رو با هم ‫بندازین سمت تخته سنگ! فهمیدین؟
‫فهمیدیم!
‫با دستور من ‫شلیک کنین!
‫همه آماده باشین!
‫بخار رو بیشتر کن!
‫همه زنده ان؟
‫همگی!
‫یالا، یالا!
‫فئودرو هستم!
‫یه تیربارون عادیه، ‫رفیق کاپیتان!
‫اصلا متوجه نشدی که ما ‫گیر افتادیم؟
‫آتیشسوزی داریم!
‫مشکل برنامه نیست، ‫محدودیت سرعت نیست!
‫- بچه ها، بخار بیشتر، بخار! ‫- تا آخرش!
‫مثل زمین تیراندازی ‫شده.
‫واگن یه ضربه ی ‫مستقیم خورده.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫دارن از فاصله ی 6 کیلومتری ‫شلیک میکنن.
‫نگران نباشین، سربازای ‫کوچولو. رد میشیم.
‫کی نگرانه؟
‫بکشش، سوباکین، بکشش!
‫- قلقلکم نده، کوتکا! ‫- من قلقلک نمیدم!
‫- چرا داری تو گوشم فوت میکنی؟ ‫- ساکت، ساکت.
‫پر کردن خشابشون سه ‫ثانیه طول میکشه!
‫- بیاین بریم! بیاین بریم! بیاین بریم! ‫- حالا دیگه کاری نمیتونن بکنن!
‫مسکو-وورونیه، سعی ‫کن ما رو بگیری!
‫سرعت رو زیاد کن، ‫اودوکیم پترویچ!
‫تُندش کن، اودوکیم پترویچ! ‫تُندش کن!
‫یکی از اتصالات ‫قطار شکسته!
‫آرومش کن!
‫نه! نه، ترمز ‫نکنین!
‫سونیا، ترمز نکن! ‫بذار از تخته سنگ رد بشیم!
‫خیلی خوب! ازش ‫رد شدیم!
‫سونیا!
‫سونیا، این بیرون ‫ما رو نمیگیرن!
‫- مثل باد روندیم! ‫- آره.
‫تنها مشکل اینه که برای دراومدن ‫از اینجا باید هلمون بدن.
‫من میرم کمک بگیرم.
‫کاپیتان موستاشیو دنبال ‫ماست. بذار اون هلمون بده.
‫بذار من برم. من قدم هام ‫بلندتره.
‫سنگر رو خالی نکن، ‫و با کبریت هم بازی نکن!
‫سونیا!
‫بهشون راجع به واگن ‫بچه ها هم بگو!
‫باشه!
‫- کنستانتین، کمکم کن! ‫- مراقب باش.
‫فلیکس کالویچ! ‫هلم بده!
‫هلم بده! ‫یالا!
‫- همه چیز مرتبه. ‫به نظر میاد خراشی ورنداشته.
‫بمب فقط یه تخته ‫رو خراب کرده.
‫همه حالشون ‫خوبه.
‫خب، واگن یتیم خونه ‫چه طوره؟
‫کاملا خوبه.
‫و این چه طور؟
‫ترکش داغونش ‫کرد.
‫خوبه که وقت داشتیم از ‫تخته سنگ رد بشیم.
‫میتونیم حرکت ‫کنیم؟
‫آره، میتونیم، اما ‫نصفه ی دیگه چی؟
‫در اون صورت، درستش کن! ‫بهترین خدمه رو استفاده کن.
‫یه زنجیر اتصالی خراب ‫شد. باید درستش کنیم.
‫پس، فورا زنجیر اتصالی ‫رو درست کن!
‫گفتنش از عمل آسونتره، ‫رفیق کاپیتان.
‫با این حال...
‫- داغون شده؟ ‫- بریده شده.
‫اونا پشت تخته سنگن و اونجا ‫هم فاشیست ها هستن.
‫بچه ها چه طورن؟
‫دارن به ماندولین گوش میدن، ‫رد شدنمون از نازی ها رو جشن گرفتن.
‫هنوز قطعی نیست، کلاوا.
‫- من میرم بررسی کنم. ‫- ما اینجا مراقبیم!
‫پیداش کردم!
‫بخوابین!
‫انتظارش رو نداشتم! ‫لعنتی!
‫رو یه سکوی حفاظت شده ‫خمپاره انداز دارن!
‫این طوری حتی تسلیحات ‫دوربُرد هم جواب نمیدن.
‫خمپاره انداز مثل توپ ‫نیست. نمیشه راحت تشخیصش داد.
‫اون هدف رو ‫نمی بینه!
‫داره طبق یه طرح چارخونه ‫شلیک میکنه تا وقتی قطار رو بزنه!
‫بهتره که ترسیده باشی. خدایا، ‫تو واگن 27 تا بچه هست!
‫اما اون ما رو نمیبینه. ‫فقط حسمون میکنه.
‫به زودی هوا روشن میشه ‫و میتونه ما رو ببینه.
‫فاصله یابش خیلی ‫از ما بهتره.
‫سریع برگردین ‫به پناهگاه.
‫تو به سمت یه تخته سنگ برو، ‫ما با اسلحه ی قدرتمند میافتیم به جونش،
‫سکو رو خراب میکنیم، بخار درست ‫میکنیم و میزنیم به چاک.
‫- کجا بریم؟ ‫- پایین تپه. جای دیگه مگه هست؟
‫که بچه ها رو برگردونیم.
‫تا تو هدف بگیری، اون ما ‫رو با کالیبر اصلی از پشت کشته.
‫اون می ترسه. ‫تیراندازهای دوربرد
‫میتونن محدوده اش ‫رو مشخص کنن.
‫اون آروم میشینه و با ‫خمپاره به قطار میزنه.
‫میزنه...
‫باید بهش نشون بدیم ‫زده شدن چه حسی داره.
‫- هدف رو میزنیم؟ ‫- نگران نباش، هدف رو میزنیم.
‫بُرد ACS چهار و نیمه، ‫نرخ شلیکش هم 300.
‫مثل طوفان نابودش ‫می کنیم.
‫خب، بذار اول زنجیر خط ‫رو درست کنیم، بعد خواهیم دید.
‫الاغا شروع به حرف ‫زدن می کنن
‫تو نور، مثل یه بازی
‫همه ی مردا احمقن ‫همه ی مردا احمقن
‫مخصوصا آلمان ها
‫لعنت بهتون، ‫از طرف سونیا!
‫همه مردا احمقن ‫همه مردا احمقن
‫مامان!
‫کاپیتان نمیخوام ‫بترسونمتون...
‫اما اگه نشه زنجیر ‫رو تعمیر کرد،
‫مجبور میشن واگن شما رو بفرستن ‫پایین تپه تا دوباره وصل بشه.
‫"پایین" رو نشونت میدم! ‫محاکمه میشی!
‫یا درجا بهت ‫شلیک میکنم!
‫من دستورات ‫خودم رو دارم.
‫من هم دارم.
‫اگه کسی جلودارم شد، ‫درجا بزنمش.
‫میدونی چیه...
‫میدونی بار چیه؟
‫و تو میدونی بار ‫من چیه؟
‫میتونیم یه قطار دیگه ‫براشون بفرستیم!
‫میریم یه زنجیر اتصالی میاریم ‫و میذاریم زمین، اما واسه چی؟
‫به هر حال نمیتونین بدون هل ‫دادن از اینجا برید.
‫مسیر با ارتفاع 21000 هست ‫و پیچ در پیچه.
‫یکی رو لازم داریم ‫که هل بده!
‫از یه لاک پشت فلج ‫کندتر راه میری.
‫- میدونم دارم چی کار میکنم! ‫- چی کار؟
‫اگه چند اینچ کوتاه تر ‫بودم،
‫سفرم به اسپانیا بعد از ‫جنگ ممکن بود کنسل بشه.
‫که این طور.
‫راستش رو بخوای نمیدونم ‫چرا چنین محافظتی نیاز دارم؟
‫ترجیح میدادم برم خدمت.
‫گیر کردم.
‫واقعا ما رو تو ‫فاصله یاب می بینن؟
‫آره، باید مرواریدای ‫سفیدت رو نشونشون بدی.
‫یه دیلم بهم بده!
‫یه بار بخندی، هر 32 تا ‫دندونت رو می بینن.
‫تنها چیزی که اینجا لازم ‫نداریم، تویی!
‫برو، برو، از اینجا ‫دور شو!
‫اما دهنت رو ببند که ‫دندونات جامون رو لو ندن.
‫آلمان ها میتونن ما رو ‫تو فاصله یاب ببینن!
‫بذار ببینه. زنجیر اتصالی شکسته ‫شده بود و هیچی نشد.
‫همه چی رو تعمیر کردیم و ‫به مقصد رسیدیم. چه کمکی ازم ساخته اس؟
‫- بدو سمت قطار ما. ‫- باشه.
‫بهشون بگو آماده باشن.
‫زنجیر اتصالی رو میکشیم ‫و میندازیم.
‫انجامش میدم.
‫همه ابزار رو جمع کنین ‫و سریع دنبال من بیاین.
‫لعنتی!
‫جدا شده بود. ‫برید.
‫کی تو دُم قطاره؟
‫شرموخا.
‫سونیا دوید سمت ‫کاپیتان موستاشیو،
‫که بهشون بگه تنهایی نمیتونستیم ‫بیرون بکشیمش.
‫ما بیرون میکشیمش!
‫مراقب باشین!
‫یه هدف تنها!
‫- تطبیق! ‫- هدفگیری شد؟
‫- ارتفاع 2700! ‫- آتش!
‫- شلیک نکنین! ‫- آتش!
‫نمیتونه ما رو ببینه! ‫شلیک نکنین!
‫چی کار دارین میکنین؟
‫میخواین محاکمه بشین؟
‫دارم با تو حرف ‫میزنم!
‫آروم باش، کاپیتان!
‫فرمانده جوخه مسلسل
‫خودش وضعیت رو ‫ارزیابی میکنه.
‫آروم باش.
‫اون به دیده بان ‫سیگنال داد!
‫اگه نمیتونی بزنیش، ‫خفه شو!
‫خرفت!
‫حالا هلیکوپترهای سیبرهاوک ‫گورینگ خدمتون میرسن.
‫برگ سوزنی و هویج ‫میگیری!
‫- مایه ننگی! ‫- تموم شد؟ اتصال آماده اس؟
‫آماده است.
‫برید به قرارگاهاتون! ‫ترمزها رو بردارین!
‫سوباکین!
‫آتیش!
‫وایسا! دورش کن!
‫یالا. داری با آتیش ‫بازی میکنی!
‫یه دونه دیگه بزنن ‫اخراج میشی.
‫رودریگز!
‫- نارنجک های دودی رو آماده کن! ‫- چشم!
‫خب؟ چی گفتم؟
‫عقب رو جدا میکنیم ‫و ادامه میدیم.
‫- هالیدو! ‫- بله، قربان.
‫اسبابمون رو ببر به واگن خدمه. ‫تلفن یادت نره.
‫کاپیتان دارین ‫عجله میکنین.
‫فعلا باید دود بدیم، ‫بعد از میونش حرکت کنیم.
‫بدون واگن انتهایی ‫غیرممکنه.
‫منظورت چیه؟ ‫واگن انتهایی چیه؟
‫خورشید داره طلوع میکنه! ‫بی دفاع میشیم!
‫مراقب باشین! ‫تو موقعیت باشین!
‫کنار وایسا!
‫بارت رو جدا کن.
‫تو کی هستی که به رییس ‫قطار دستور بدی،
‫و اینجا اسلحه ‫در بیاری؟
‫من کندراتیو هستم، ‫کاپیتان نیروی امنیتی ایالتی.
‫مأموریت من ویژه است و ‫دستورات رو من میدم.
‫اون بار ویژه ی ماست که ‫باید قبل صبح تحویل بدیم.
‫جدا کردن واگن انتهایی غیرممکنه ‫اما 21000پا تا بالای تپه فاصله است..
‫و یه قطار دیگه بعدش ‫میاد.
‫اگه نافرمانی کنی، ‫مجبورم از راه زور وارد شم.
‫بار ما مخصوصه. ‫مال شما چی؟
‫مواد اضافی؟
‫میخواین بچه ها رو بسپرین ‫دست نازی ها؟
‫بهم شلیک کن.
‫من کندراتیو هستم، ‫کاپیتان نیروی امنیت ایالتی!
‫دستور میدم خدمه ‫برگرده به پستش!
‫رییستون، فئودرو از دستور ‫سرپیچی کرد و دستگیر شد!
‫جایگاهش میرسه به ‫ایوانو استالنوی!
‫- حرکت میکنیم! ‫- حرکت میکنیم!
‫همه برگردین به جاهاتون!
‫عوضی!
‫سرت به کار خودت ‫باشه، احمق!
‫به فرمان من، همه ‫سر جاشون باشن!
‫بگدادسکی!
‫شنیدم.
‫رفیق کاپیتان، با این ‫یکی چی کار کنم؟
‫گرگی ایوانویچ! ‫گرگی ایوانویچ! گرگی ایوانویچ!
‫اونجا...
‫گرگی ایوانویچ!
‫همه اونجا زنده ان؟
‫آره، همه زنده ان، اما ‫اون بیرون تیراندازیه.
‫و بچه ها دارن می پرسن ‫که کی حرکت میکنیم.
‫- سونیا برگشته؟ ‫- نه.
‫با کی از واگن آخر ‫رفت؟
‫بریوزکا اونجاس.
‫کلاوچکا، سونیا ‫رو پیدا کن.
‫برو، برو.
‫- برو! ‫- بله، قربان.
‫داریم حرکت میکنیم!
‫ماشا.
‫بیا سر جات! ‫یابلوشنیکا!
‫- توقف کن! ‫- شلیک نکن!
‫توقف، توقف!
‫شلیک نکن!
‫یواش، کاپیتان!
‫نمیتونی به جلوش ‫شلیک کنی،
‫اما هیچ دشمنی اینجا ‫نیست و کمکی نمیکنه.
‫همینه.
‫پا از گلیمش درازتر کرد. ‫ایستگاه بعدیش، محاکمه است.
‫بذار بره. بذار ‫فرمان بده.
‫یه احمق! ‫چه احمقی!
‫حالا چه طوری ‫درستش کنیم؟
‫ممکنه هم بار و هم بچه ها ‫رو از دست بدیم.
‫خب، امتحانش کنیم؟ ‫30 ثانیه دیگه حرکته.
‫باید این خمپاره انداز رو ‫نابود کنیم.
‫وگرنه غیرممکنه که ‫بتونیم بریم.
‫نترسیدی؟
‫ترسیدم. ولی چی کار ‫میتونم بکنم؟
‫چه از بین ببریمش، چه ‫باهاش بجنگیم،
‫خودش پا نمیشه بره.
‫باشه، من باهات میام.
‫نمیتونی. همه باید کار ‫خودشون رو بکنن.
‫برید داخل!
‫ویشنکا.
‫- خوبه؟ ‫- عالیه!
‫برید!
‫بیا، عزیزم!
‫چند دور شلیک! ‫آتش!
‫بکشش! بکشش ‫بیرون!
‫دایی، بهم آب بده بخورم. ‫دهنم خشک شده.
‫این هم یه قوری.
‫ممنون.
‫- ترسیدی؟ ‫- آره یه ذره.
‫- ممنونم. ‫- خواهش میکنم، کشا.
‫خواهش میکنم.
‫چی کار دارین میکنین، ‫انگل ها؟
‫دوباره میزنمش.
‫نه، نمیذارم دست به سلاح ها ‫بزنی. چنین اجازه ای ندارم.
‫و من هم هیچ حقی ندارم ‫که 2 بار تو خطر بندازمت.
‫داری با ساچمه درشت ‫با من می جنگی!
‫نمیدونی با کی ‫طرفی!
‫بخوابین زمین!
‫ماشا، اینجا چی کار ‫می کنی؟
‫میتونم گلوله بدم بهت ‫برای مسلسل.
‫بکشین بیرون!
‫کجش کن!
‫کج!
‫پترویچ، دنده عقب خراب ‫شده. من میرم کشش رو چک کنم.
‫باشه!
‫کجش کنین! ‫کجش کنین!
‫لعنت بر شیطون، ‫سه تا تخته ی کوچیک تو دریا!
‫ماشا، بهم گلوله بده!
‫توقف! توقف! توقف، ‫عوضی! توقف!
‫چه مرگته؟ چی کار ‫داری میکنی، ها؟
‫چرا، کشا؟ تو رو مثل ‫پسرم دوست داشتم.
‫ازت متنفرم. ‫از تو و تمام قدرت شورویت.
‫مادرم همه چیز رو ‫درباره تو بهم گفت.
‫که تو بابام رو ‫داغون کردی.
‫- و مامانم رو هم همین طور. ‫- چه احمق کوچولویی.
‫احمق کوچولو.
‫بکشیدش!
‫بکشش، سوباکین!
‫بکِشش!
‫کشا!
‫به هر حال بمبارون میشین. ‫به مقصدتون نمیرسین.
‫نمیدونستم چه راسویی ‫هستی!
‫بیا، راسو! عوضی!
‫حالا چی، آشغال؟
‫یکی از ماست!
‫از خودمونه!
‫هورا!
‫هورا! هورا!
‫جورا.
‫جورا...
‫نه، نه، نه.
‫داریم میریم بیرون. ‫مراقب باش.
‫یکی یکی، مراقب باشین. ‫حواستون به قدمتون باشه. دستت رو بده من.
‫خب، مراقب خودت باش. ‫دسته رو نگه دارین. یکی یکی.
‫یک، دو، سه، چهار...
‫محلی نیست.
‫تو راه درستش کردین؟ ‫یا از لنینگراد باهاش اومدین؟
‫درستش کردیم. ‫درستش کردیم.
‫بیا.
‫چمدونم رو بهم بده.
‫کنستانتین، ‫با ما بیا.
‫- 26. ‫- بگیرش.
‫گرفتمش.
‫- خاله کلاوا، همه بیرون اومدن؟ ‫- بله.
‫و آخری کجاست؟
‫منظورت چیه؟
‫- خودت رو شمردی؟ ‫- اُه، درسته!
‫بیست و هفت.
‫خب، بچه ها، با خاله کلاوا ‫خداحافظی کنین.
‫خداحافظ، خاله کلاوا.
‫خاله کلاوا، با ما نمیاین؟
‫بعدا بهتون میرسم.
‫خداحافظ، خاله کلاوا!
‫ماشا، این برای عمو ‫جورا بود. لطفا بگیرش.
‫خاله کلاوا، خاله کلاوا!
‫من با تو میام!
‫تو میخوای با من کجا ‫بیای، کوچولو؟
‫بیا، برو پیش بقیه.
‫برمیگردم دنبالت. ‫بدو برو.
‫تو بنوازش.
‫در آوریل 1943، ‫اولین سیکلوترون،
‫که در سال 1941 در موسسه ‫فیزیک و تکنولوژی لنینگراد ساخته شده بود،
‫و در آغاز جنگ در حیاط موسسه ‫دفن شده بود،
‫از لنینگراد محاصره شده گرفته شده ‫و از دالان مرگ
‫به آزمایشگاه شماره 2 ‫مسکو برده شد.
‫به هدایت ایگور کارچاتو.
‫با کمک اون، مهمترین ‫آزمایش های پروژه های
‫هسته ای انجام شدن،
‫که منتهی شد به ساخت بمب اتم ‫شوروی، در سال 1949.