‫(سپتامبر 1915)
‫(جنگ بزرگ. می بایست قبل از کریسمس ‫به پایان می رسید، اما کشتار تا ابد ادامه دارد.
‫در بریتانیای کبیر، مردان سالم ‫برای انجام وظیفه نام نویسی می کنند.
‫کسانی که نام نویسی نمی کنند، به نشانه ‫ترسو بودن و خیانت، پر سفیدی دریافت می کنند.)
‫(آلمان ها در ساحل متوقف شدند.)
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫روزنامه مورنینگ استاندارد، ‫روزنامه مورنینگ استانداردتون رو بگیرین.
‫مورنینگ استاندارد، روزنامه ‫موزنینگ استانداردتون رو بگیرین.
‫می بخشید.
‫بابا.
‫بابا!
‫- این جا چی کار می کنی؟ ‫- انجام وظیفه.
‫مثل خودت.
‫چه پسر خوبی. بیا این جا.
‫بهترین.
‫برید داخل.
‫جلوتر از من حرکت کنین.
‫یالا، بی مصرف ها!
‫بجنبین، پادشاه منتظره و ‫هزینه سنجشتون رو داده!
‫برید داخل! یالا، بجنبین!
‫دکترها منتظرتونن، پادشاه ‫هزینه سنجشتون رو داده.
‫بجنبین!
‫برو.
‫سرت رو بچرخون.
‫برو.
‫اِل، دی، اِکس.
‫(جنگ زیرزمین)
‫بعدی.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫شغل؟
‫حسابداری.
‫چند سال؟
‫از بچگی.
‫که این طور.
‫ریه هات صدای ‫خس خس مشخصی دارن.
‫که احتمالا به خاطر استنشاق ‫بیش از حد گردِ مداد در طول زمان...
‫...رخ داده.
‫ضمنا، ضربان قلبت ‫غیرعادیه.
‫به احتمال قوی ژنتیکیه.
‫اما حدس می زنم که ‫خودت تمام اینا رو می دونی،
‫و این اولین بارت نیست که ‫ثبت نام می کنی.
‫از پسش بر میام، آقا. ‫فقط میخوام انجام وظیفه کنم.
‫به نظر من که الانش هم ‫داری می کنی.
‫مگه نه؟ اونایی که پشت صحنه ان هم ‫به اندازه جلویی ها می تونن مفید باشن.
‫وزارت جنگ لازم می دونه...
‫...که هر مرد شرایط ‫خاصی داشته باشه.
‫و من باید از این قوانین ‫پیروی کنم.
‫اصلا خجالت نداره.
‫متوجهم، قربان، اما تنها ‫چیزی که میخوام یه فرصته...
‫بعدی!
‫- سن؟ ‫- 25 سال.
‫- قول می دهم از مقامات پیروی کنم. ‫- قول می دهم از مقامات پیروی کنم.
‫- از همه ژنرال ها و افسرهای بالادستی خودم پیروی کنم. ‫- از همه ژنرال ها و افسرهای بالادستی خودم پیروی کنم.
‫- و تا پایان جنگ خدمت کنم. ‫- و تا پایان جنگ خدمت کنم.
‫- خدا پادشاه را حفظ کند. ‫- خدا پادشاه را حفظ کند.
‫- بابا. ‫- بگو ببینم.
‫خب، آره، گفتن می تونم برم.
‫نه، نگهش دار. دیگه ‫برای خودت مَرد شدی.
‫(نبرد سُم، 1916) ‫بیا، این رو بگیر.
‫خط تلفن خرابه. ‫شماره 113...
‫...ارتباطات. بسیار مهم. می فهمی؟
‫نبرد ادامه داره!
‫برو! همین الان!
‫سرباز، بهشون بگو...
‫برید!
‫سرها پایین!
‫برانکارد بیارین!
‫باز هم می زنن!
‫برای ضدحمله آماده بشین!
‫این جا چی کار می کنی، سرباز؟
‫پیام از طرف موقعیت 23، قربان.
‫دفتر اصلی، موقعیت 299.
‫پیاده نظام نتونست به ‫خط مقدم نفوذ کنه.
‫سنگرهای آلمانی تسخیر نشدن. ‫تکرار می کنم، سنگرهای آلمانی تسخیر نشدن.
‫تعداد تلفات؟
‫40 هزار نفر تخمین زده شده.
‫چه طور ممکنه؟
‫هفت روز! هفت روزه که داریم...
‫...هر بلایی سر صف هاشون میاریم.
‫چند تا جان پناه؟
‫یک و نیم میلیون، قربان.
‫یک و نیم میلیون.
‫اون وقت تو اون جا ‫نشستی و به من میگی...
‫...حتی یه ضربه هم نزده.
‫گزارش های اولیه میگن...
‫...آلمان ها پناهگاه هاشون رو ‫7 یا 10 متر زیر زمین کندن.
‫با کمال احترام، قربان،
‫در چنان عمقی، تمام ‫توپ های دنیا هم...
‫...نمی تونستن بهش برسن.
‫این طور به نظر میاد.
‫نقشه داریم که بکشیم عقب و...
‫...و میدانمون رو از دست ‫بدیم؟ نه.
‫- قربان... ‫- ما به دشمنانمون حتی...
‫...نیم متر خاک هم نمیدیم.
‫شیرفهم شد؟
‫اگه این کار رو بکنیم، ‫بهشون «ایمان» دادیم.
‫و ایمان یکی از مهم ترین ‫جنبه های جنگه، ایمان به...
‫...وظیفه، ایمان به توانایی خود فرد.
‫ایمان به پیروز شدن.
‫ژنرال، نمی تونیم تا ابد ‫خط رو حفظ کنیم. باید...
‫...یه حمله قاطعانه دیگه بکنیم.
‫موافقم، قربان.
‫آلمان ها می دونن که انگلیسی ها ‫بهترین ارتش جهان رو دارن.
‫روحیه شون با ادامه حملات ‫از بین میره.
‫قربان، اگه به من اجازه بدین...
‫...اگه الزامیه بگو، جک.
‫باید قاطع باشیم. اینش درسته.
‫اما برای شکوندن صف ‫آلمان ها...
‫...باید یه کار جدید بکنیم، ‫یه کار متفاوت.
‫چیزی که آلمان ها هیچ وقت ‫نتونن پیش بینیش کنن.
‫و تو چنین چیزی داری؟
‫بله، قربان. فکر می کنم دارم.
‫لرد منتظرتون هستن، قربان.
‫ممنون.
‫با کمال احترام، جوابم خیره.
‫متوجهی که از دست دادن این افراد ‫با تولیدات من چی کار می کنه، درسته؟
‫می تونین مطمئن باشین که ‫خسارتتون خوب جبران میشه.
‫شاید من باید تصمیم بگیرم ‫به چی میگین منصفانه.
‫متوجهین که الان برای ما ‫دوران مهمی از ساله.
‫درسته، دوران مهمی ‫برای بریتانیاست.
‫از سخنرانی چرند افسر پادشاه ‫جلوی من استفاده نکن.
‫همه داریم وظیفه مون رو انجام میدیم...پس ‫تا وقتی پیشنهاد بهتری نباشه...
‫...من سرم شلوغه.
‫می دونین، کاملا درست میگین. ‫همه داریم وظیفه مون رو انجام میدیم.
‫پسرهای خط مقدم...
‫...و مردان و زنان کوره ها و کارخونه ها و...
‫هر کاری که شما دارین می کنین.
‫می دونی، اگه یه چیز باشه که ‫بیشتر از دشمن ازش متنفرم...
‫...آدمایین که از کوه کشتگان ما ‫بالا میرن و ادعا می کنن وطن پرستن.
‫به یاد دارم که چند ماه پیش...
‫...یه مرد متکبر خود بزرگ بین ‫بود که رئیس ملک خودش بود...
‫...و فکر می کرد جنگ ‫در شأنش نیست.
‫برای همین ما تصمیم گرفتیم ‫از نمای نزدیک نشونش بدیم.
‫می دونین منظورم چیه؟
‫پس خوبه که آدمایی ‫مثل شما هستن...
‫...که متوجهن انگلیسی ها باید ‫در زمان نیازمندی با هم متحد باشن.
‫کاملا.
‫پس محترمانه ازتون میخوام...
‫...که چیز لعنتی ای که ازتون ‫میخواد رو بهش بدین.
‫وقتی کاغذها امضا شدن، ‫دفتر ما رسید رو صادر می کنه،
‫و اگه در هفته های آینده هنوز ‫سوالی مونده بود، منشیمون پاسخگوئه.
‫می دونم که یه مقدار ‫غیرعادیه.
‫اما مسائل مهمی هست که ‫باید درباره شون باهاتون صحبت کنم.
‫ببخشید، میشه اجازه بدین؟
‫این طوری بهتر شد.
‫نذارین روزنامه ها گولتون بزنن، آقایون. ‫داریم این جنگ رو می بازیم.
‫و اگر دست به کار نشیم، ‫ضرر خواهیم کرد.
‫ببینین.
‫اون عوضی احتمالا قرار نیست ‫برای این کار بهمون مُزد بده.
‫پس میشه حرفت رو بزنی؟
‫بسیار خوب.
‫کشورتون بهتون نیاز داره.
‫در همین حال که از این ‫چند ثانیه خندیدن لذت می برین،
‫یه تک تیرانداز آلمانی به ‫سر یکی از پسرهامون شلیک کرد.
‫پدر یه نفر با خمپاره تبدیل ‫به پودر شد...و دل روده یه نفر،
‫شاید یکی از دوستاتون، ‫با گلوله انفجاری از شکمش بیرون کشیده شد.
‫من هم مثل هر کسی ‫شوخی و خنده دوست دارم، آقایون.
‫اما اگه ممکنه، دوست دارم ‫وضعیتمون رو باهاتون در میون بذارم.
‫جمع شین.
‫این نبرد سُمه.
‫این علامت ها که می بینین ‫صف های متحدینه.
‫این خط مقدم آلمانه.
‫آلمان ها پناهگاه هایی ساختن...
‫...که ده متر زیر سطح زمینه.
‫هر چیزی داشتیم روشون ‫امتحان کردیم.
‫و هیچ جوابی نگرفتیم. ‫این که آلمان ها رو کلم تُرش...
‫...سر بخورن و مجروح شن محتمل تر ‫از آسیب دیدن از بمب های ماست.
‫و البته که وقتی بمبارون تموم بشه،
‫اونا میان بیرون از پسرهامون ‫برای تمرین تیراندازی استفاده می کنن.
‫روحیه خطوط مقدم ‫در بدترین حالته.
‫و با توجه به کمپین جدیدمون ‫تو فلاندر، یه پیروزی قاطعانه لازم داریم.
‫چیزی که به قهرمانانمون نشون ‫بده هنوز می تونیم این جنگ رو ببریم.
‫ببخشید، اما هنوز هم نمی فهمم ‫این چه ربطی به ما داره؟
‫با داشتن این مخفیگاه های ‫عمقی، آلمان ها رو سخت میشه شکست داد.
‫- یه گزینه دیگه هست. ‫- کندن.
‫دقیقا.
‫قراره یه تونل زیر ‫زمین بلاصاحب بکنیم...
‫...و دشمن رو بترکونیم و ‫به درک واصل کنیم.
‫هدف اولیه مون این ‫پناهگاه جلوییه.
‫معاند عوضی کوچولویی که ‫کمر بسته پسرهامون رو قلع و قمع کنه.
‫در کندن تونل های اولمون ‫موفق نبودیم.
‫به زحمت یه روز رو ‫بدون ریختن دووم آوردن.
‫جنس زمینش چیه؟
‫خاک رُس.
‫رک و پوست کنده، ما تخصصش رو ‫نداریم. اما شماها دارین.
‫یه جوخه تو سالزبری منتظره.
‫کار شما اینه که بهشون ‫یاد بدین چه طوری تو خاک رس تونل بکنن...
‫...و مواد منفجره رو کار بذارن.
‫پس...
‫چه قدر وقت داریم، قربان؟
‫یک ماه.
‫محض رضای خدا...
‫و بعد، جوخه سه ماه دیگه هم ‫وقت داره که همین کار رو تو فرانسه بکنه.
‫نه.
‫خب متأسفم، اما همه ش ‫همین قدر زمان داریم.
‫نه، اونا نمی تونن کار رو ‫تموم کنن.
‫اسمت چیه؟
‫ویلیام هاوکین، قربان.
‫خب، آقای هاوکین، اگه حرفی ‫برای زدن داری، الان وقتشه.
‫خب، من تو زندگیم ‫سربازهای...
‫...زیادی ندیدم، اما...
‫...دارم میگم، حتی اگه ‫می تونستن به اون سرعت بکَنن،
‫با وجود خطر دائمی ریزش، ‫از اون سمت می رفتن بیرون.
‫ما تمام زندگیمون این کار رو کردیم، ‫اما هنوز همیشه خطرش هست.
‫نه. اگه یه انفجار بزرگ ‫میخواین، قربان...
‫...باید تجدید نظر کنین.
‫بسیار خوب، پیشنهادت چیه؟
‫پیشنهاد می کنم ما به جای اونا بریم.
‫- آماده این کار هستین؟ ‫- بله.
‫چه مردان خوبی.
‫با ژنرال هیگ در میون میذارم. ‫زود می فرستیمتون فلاندر.
‫ممنون، قربان.
‫برگردین سر کارتون.
‫مسخره ست.
‫قربان، اگه اجازه بدین ‫من توضیح بدم...
‫«چیزی که آلمان ها ‫نتونن پیش بینی کنن؟»
‫متوجه نشدم که معنی ‫سپردن جنگمون به دستِ...
‫...شهروندان تحصیل نکرده و ‫آموزش ندیده غیرنظامیه.
‫درست میگین، شاید این مردان ‫سرباز نباشن،
‫اما نیازی هم نیست که باشن.
‫فقط باید حفاری کنن و خوب هم ‫حفاری می کنن. در حالی که همین پارسال...
‫تا استرالیا هم تونل ‫کنده باشن، برام مهم نیست!
‫این یه عملیات نظامیه، جک.
‫آزمایش اجتماعی نیست که!
‫اگه شکست بخوره، کل جنگ ‫تموم میشه، می فهمی؟
‫باید اعتراف کنم که من هم ‫شک و شبهاتی دارم.
‫پیاده نظاممون بالاخره ‫نفوذ می کنه.
‫فقط باید فشار بیاریم. ‫فشار، فشار، فشار.
‫اما به چه قیمتی، قربان؟
‫جنگ بین دو کشور، ‫جنگ بین دو عدده.
‫ما در اعداد برتری داریم و از ‫آلمان ها بیشتر دوام خواهیم آورد.
‫این طوری پیروز میشیم.
‫جواب منفیه.
‫مرخصی، کلنل.
‫با کمال احترام، قربان، ‫دیگه دوران سواره نظام تموم شده.
‫زمونه، زمونه جنگ افزاره. روش های ‫قدیمی منسوخ شدن و ما باید به سرعت...
‫...عوض شیم وگرنه دوباره ‫شاهد نبرد سُم خواهیم بود.
‫بوی تعفن خون از اون جا...
‫...تا انگلستان می رسه. لوید جورج ‫چنین چیزی رو تحمل نمی کنه، ژنرال.
‫خیلی ها اخراج یا ناچار به استعفا میشن.
‫حرفه آینده داری در انتظارته، کلنل.
‫- خوب فکر کن. ‫- کردم، قربان.
‫این بهترین و تنها گزینه ماست، ‫بهتون اطمینان میدم.
‫شخصا این کارگرهای ‫فاضلاب رو تضمین می کنی؟
‫بله، قربان، می کنم...و ‫اگه کار رو انجام ندادن،
‫حق کارم رو ازم بگیرین و ‫بفرستینم به خط مقدم.
‫اما فقط چهار ماه بهم ‫وقت بدین.
‫هر مدرکی لازم دارین ‫خواهید داشت.
‫بسیار خوب.
‫دو ماه، حتی یک دقیقه ‫بیشتر هم نه.
‫قربان، میشه اضافه کنم که...
‫تصمیم گرفته شد، آرچی.
‫جک و افرادش تحت ‫فرمان توئن.
‫- پس دوست دارم ثبت بشه. ‫- باشه.
‫از جفتتون برای کمکتون ‫ممنونم. من رو در جریان بذارین.
‫و جک...
‫...تو رو به خدا گند نزن.
‫قربان.
‫اگه میخوای این غارنشین ها رو ‫به خط مقدم بیاری،
‫پس عواقبش با خودت...اما ‫کنترلشون کن.
‫منظم نگهشون دار...
‫...و نذار تو دست و پای من باشن.
‫شیرفهم شد؟
‫کاملا، قربان.
‫دو ماه، همه ش همین قدر می بره.
‫مرگ هم همه ش یه گلوله می بره.
‫و تولد مادر رو از دست میدی.
‫می تونه با من بیاد.
‫آلمان ها رو تا حد مرگ ‫می ترسونه.
‫جین...
‫وظیفه منه. مسئولیتمه.
‫مسئولیتت اینه که این جا ‫با خانواده ت باشی.
‫چرا تو؟ خودشون اون جا ‫کارگر معدن ندارن؟
‫به این راحتیا نیست.
‫آدمایی رو لازم دارن که بتونن تو خاک رس ‫حفاری کنن. به ما گفتن متخصص.
‫یه بار هم که شده ‫به درد می خورم.
‫حداقل وقتی برگردم دیگه ‫راجرز پیر رو تحمل نمی کنم.
‫ارتش احتمالا بهم یه کار جدید ‫میده، یه کار درست و حسابی.
‫- و پولش... ‫- گاهی وقت ها خیلی احمق میشی!
‫کاری که تو می کنی ‫خجالت نداره که!
‫یه آدم نخود هر آش که بهش ‫پر سفید دادن هیچ چیزی درباره ت نمی دونه!
‫جین!
‫نه.
‫من میرم.
‫پیاده نظام در چه حاله؟
‫کمک میخوای؟
‫برمیگردی؟
‫البته که برمیگردم. ‫چرا این حرف رو می زنی؟
‫عمو دیوید برنگشت.
‫اون فرق داره، پسرم.
‫عمو دیوید مجبور شد کاری که ‫تا حالا نکرده بکنه.
‫و بد پیش رفت. ‫بدشانسی آورد.
‫من فرق دارم. من فقط قراره ‫برای حفاری برم. فقط حفاری.
‫تو حفاری ماهری؟
‫آره، هستم.
‫می بینی؟ لازم نیست ‫نگران باشی.
‫نمی تونم نگهش دارم.
‫بذار ببینم چی کارش ‫میشه کرد، باشه؟
‫میخوای اسب سوار بشی؟
‫نه.
‫تو یه واحد خاص خواهم بود. ‫فوق محرمانه.
‫یه یونیفرم و این چیزا بهم میدن. ‫اگه دلت خواست، می تونی بپوشیش.
‫مدال چی؟
‫یه عالمه.
‫وقتی رسیدم خونه، نصفم ‫آدمه نصفم کتری چای.
‫این هم از این.
‫تعمیر شد.
‫یالا پسرها، بجنبین!
‫بجنبین!
‫ببخشید، ما تازه رسیدیم این جا.
‫خیلی خوب، خوش به ‫حالتون. که چی؟
‫نمی دونیم این بیرون ‫کجا باید بریم.
‫برگه هاتون؟
‫آهان! با جک هل فایر هستین.
‫کی؟
‫کلنل نورتون گریفیت. ‫بخش سه.
‫بخش سه!
‫بیاین، من نشونتون میدم.
‫سیستم سنگر ساده ست. ‫سه خط اصلی داره:
‫ذخیره، حمایت، خط آتش.
‫اینا سنگرهای ارتباطین.
‫خطوط رو به هم وصل می کنن.
‫این جا ذخیره ست.
‫این جا می تونین استراحت ‫کنین و آروم باشین.
‫آره...
‫خیلی آرامش بخشه.
‫الان میریم خط حمایتی.
‫خدایا، این بوی چیه؟
‫- عوضی کثیف! ‫- خفه شو!
‫ترکیب ادرار، مدفوع...
‫...باروت و تجزیه جسد. ‫خیلی خاصه.
‫نگران نباشین، بعد یه مدت ‫بهش عادت می کنین.
‫سلام، پیرمرد!
‫آلمان ها امروز صبح ‫از دنده چپ پا شدن!
‫- حالت خوبه، جوون؟ ‫- آره.
‫نگران نباشین، بهش ‫عادت می کنین.
‫و...رسیدیم.
‫خب، این همون ‫جنگ بزرگه.
‫کل آب کلر زده شده. ‫اولش مزه عجیبی میده.
‫آره، آره، می دونم. ‫بهش عادت می کنم.
‫خیلی خوب، مرسی، کاپیتان. ‫از این جا به بعد با من.
‫بیل، خوشحالم که ‫همگی رسیدین.
‫- بعضیاشون هیچی نشده پشیمون شدن. ‫- اما به هر حال این جان.
‫بیاین دست به کار شیم و ببینیم ‫می تونیم زود برگردونیمتون انگلیس یا نه. بیا این رو ببین.
‫هارولد، من باید برم...می دونی...
‫یه ذره تحمل کن. ‫نمی تونی نگهش داری؟
‫نه، الانه که شلوارم رو ‫خیس کنم. نمی تونم.
‫باشه، فقط سریع باش.
‫آره، یه نگاه یه ‫ساعت 12 بنداز.
‫چی رو داریم نگاه می کنیم؟
‫چیز زیادی برای ‫دیدن نیست، اما...
‫اما هدفمون همونه، حدودا ‫320 متر دورتر از جایی که الان وایسادیم.
‫قبلا یه خونه مزرعه ای بوده. ‫حالا آلمان ها دارن ازش استفاده می کنن...
‫...به عنوان مقر تیرباری که ‫در اعماق کَندن.
‫- افسر در حال ورود. ‫- خودت رو جمع و جور کن.
‫قربان.
‫جک.
‫خب...اینا گروه کوچولوتن، درسته؟
‫نه، قربان، حفارهای ‫خاک رسمن.
‫این دیگه چه کوفتیه که ‫دارم بهش نگاه می کنم؟
‫بر پا، پسر جون!
‫ما به هم تکیه نمی کنیم. ‫ما می ایستیم.
‫اگه یونیفرم پادشاه رو ‫پوشیدین، رفتار مناسبش رو داشته باشین.
‫چون از دهاتت یه نفر کم شده ‫اومدی این جا؟
‫دهنت رو ببند!
‫دشمن قبل از این که شماها ‫بتونین بهش شلیک کنین، از خنده می میره.
‫لعنت...
‫اسم؟
‫هاوکین. ‫ویلیام هاوکین، قربان.
‫و تو سرپرست این...
‫...گروهی، هاوکین؟
‫بله، قربان. خودمم.
‫جالبه.
‫تو مسئول اعمال اونا ‫خواهی بود.
‫فقط از سربازهای واقعی ‫دور نگهشون دار، جک.
‫نمیخوای این ور نمایش ‫سیرک بشه.
‫- با کمال احترام، قربان... ‫- دهنت رو ببند!
‫هر وقت کسی باهات حرف زد، ‫حرف بزن، می فهمی؟
‫- بله، قربان. ‫- قربان نه، گروهبان.
‫بله، گروهبان.
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد، قربان.
‫صحبت خوبی بود.
‫- ببخشید، رفیق؟ ‫- رفیق؟
‫من یادم نمیاد با تو مدرسه رفته باشم.
‫رفیق؟ من یه گروهبانم. ‫تکرار کن.
‫- گروهبان. ‫- بلندتر بگو!
‫احمق!
‫یه بار دیگه میگم، جک،
‫عجب افراد بی نظیری داری.
‫بهترینن، قربان.
‫عجب عوضی احمقی.
‫انگار خودش قراره ‫ده تُن کوفتی زمین بکَنه.
‫- داشتم فکر می کردم لازمش نداریم، ایتون. ‫- نه.
‫صد متر اول 32 درجه.
‫منفی ده برای صد متر بعد.
‫کلی کار هست.
‫پس بهتره دست بجنبونیم، نه؟
‫شخصا دوست نداشتم ‫الان مسئول باشم.
‫خدایا...تو چوپان مایی.
‫بس کن، جوون.
‫- ما باید گوش بدیم؟ ‫- رسمه.
‫راحت باش، قدیس جورج.
‫ما را از شیطان برهان و ‫از روحمان محافظت کن.
‫خپله.
‫(پنجم آگوست)
‫«جین عزیزم،
‫هر بار که برات می نویسم،
‫حس می کنم داستانم فقط ‫یه چرخ و فلک در گردانه.
‫زندگیمون ادامه داره.
‫خاک رس رو می کنیم.
‫و اگه مراقب نباشیم، کار ‫جونمون رو از استخونمون می کشه.
‫روزهایی که سر و صدایی نیست، ‫یادم میره.
‫فکر می کنم تو خونه دارم ‫راه فاضلاب می کنم.
‫فکر می کنم روزم ‫قراره با تو تموم بشه.
‫وقتی برمیگردیم بالا، ‫یادم میاد که...
‫...خونه مون الان کجاست.
‫آدم به چیزای عجیبی ‫عادت می کنه.
‫موش ها، بوی تعفن...
‫خیلی چیزا هست که ‫دوست دارم فراموش کنم.
‫اذیتم می کنه که بقیه ‫افراد فکر می کنن ما ترسوییم.
‫فکر می کنن ما این پایین ‫از مبارزه قایم شدیم.
‫میخوام بدونن ما داریم ‫چی کار می کنیم.
‫میخوام ببینن ما سربازهای ‫واقعی هستیم.
‫اما یه بار دیگه ‫خودمون تک و تنهاییم.
‫جنگی که همه جنگ ها رو ‫پایان میده،
‫به عقیده من، ما برای ‫همین این جاییم.
‫پس باید نقش خودم رو ‫ایفا کنم، وظیفه م رو انجام بدم.
‫و بعد میام خونه، پیش تو.
‫مراقب خودت و پسرمون باش.
‫همیشه با تمام وجود ‫عاشقتم.
‫ویلیام.»
‫دو ماهه این جاییم، ولی ‫حس می کنم 60 سالمه.
‫- می تونست بدتر باشه. ‫- چه طور؟
‫نمی دونم. مردم همین رو ‫میگن دیگه، نه؟
‫بیاین بچه ها.
‫وقت داره تلف میشه.
‫اون عوضی آلمانی ‫هر روز بهم حمله می کنه.
‫آخه کی به آدمی که ‫دستشوییه شلیک می کنه؟
‫کسی که می شناسدت.
‫اگه اون نباشه هم ‫یکی دیگه ست.
‫به خودت نگیر. به زودی میریم.
‫چه قدر راه داریم؟
‫حدودا 40 متر.
‫جاشون رو علامت می زنیم، ‫می ترکونیمشون و می زنیم به چاک.
‫شد 200 تا.
‫خب، غار رو می کنیم، ‫بمب ها رو میذاریم و می زنیم به چاک.
‫اُه، خدای بزرگ!
‫مک بزنی نرم میشه.
‫مثل اون چیزاییه که ‫میدن به بچه ها، ولی از جنس سیمان.
‫- بیسکوئیت سگن. ‫- چی؟
‫نه، بیسکوئیت کوفتی سگ نیست، ‫من از وقتی رسیدیم از اینا می خورم.
‫مطمئنم که میگم. از بچگی از اینا ‫داشتم. می شناسمشون.
‫درسته، داشتیم. راس میگه.
‫فقط چون خوش مزه بودن. ‫و این یه بیسکوئیت سگه.
‫لعنت...
‫نزدیک بود.
‫این یکی نزدیک تر بود.
‫بچه ها، الان می ریزه!
‫دیوارها رو محکم کنین!
‫لعنت!
‫بیرون!
‫حرکت کن!
‫همه خوبن؟
‫- جورج؟ ‫- آره، خوبم.
‫رو به راهی؟
‫چارلی، خوبی؟
‫چارلی؟
‫نه...نه، نه.
‫واقعا این دفعه خیلی ‫نزدیک بود. خیلی نزدیک.
‫الحق که دعاهات جواب داد، جورج.
‫مگه هنوز زنده نیستی؟
‫همین طوری تصورش ‫کرده بودی، بیل؟
‫نمی دونم چه تصوری می کردم.
‫برای من که نبود.
‫من امروز صبح از مگی ‫یه کارت پستال گرفتم.
‫تو جشنواره غازه. شروع ‫کرده. تمام غرفه های...
‫...سیب های کاراملی و ‫اینا رو دیده.
‫من هر سال بی استثنا ‫می رفتم.
‫کاش امسال هم می رفتم.
‫به نظر خیلی مفرح میاد.
‫سال بعد میریم، چارلی.
‫همه مون.
‫آره. دوست دارم.
‫خب، تو از کجا می دونی ‫بیسکوئیت سگ چه مزه ایه؟
‫- تا حالا نخوردیشون؟ ‫- نه، من که سگ نیستم!
‫خب، دیگه خوردی چون ‫اینا بیسکوئیت سگن.
‫بیل،
‫نظرت چیه؟
‫فکر می کنم خود به خود ‫راه باز نمیشه. بیاین.
‫به زودی برمیگردیم خونه.
‫بیا تو.
‫بیل.
‫خبر بده. فقط خبر خوب میخوام.
‫فکر می کنم به موقعیت مکانی رسیدیم، قربان.
‫درست زیر تیربار آلمان ها.
‫اُه، آفرین.
‫با خمپاره زدن، صدای ‫انفجار رو مخفی می کنیم.
‫- دستورالعمل دفتر مرکزیه. ‫- بسیار خوب.
‫خب، راهی برای مطمئن شدن از...
‫- ...موقعیت مکانی هست؟ ‫- نمیخوایم تنها شانسمون رو از دست بدیم.
‫البته، یه نفر رو می فرستم سراغش.
‫باشه.
‫بیکر، مارشال.
‫براتون یه مأموریت دارم. ‫امشب، زمین بلاصاحب.
‫آروم.
‫خفه نمیشی؟
‫من چند بار این کار رو کردم؟
‫وودزی، بویی حس نمی کنی؟
‫اُه، بوی گند فاضلاب.
‫از رفتارشون خسته شدم. ‫نمی فهمم.
‫خودت رو بذار جای اونا.
‫اونا نمی دونن ما ‫کی هستیم.
‫- داستان سرباز کینگ رو برات گفتم؟ ‫- نه.
‫نه، اصلا.
‫ای عوضی پررو...
‫- سرباز کینگ... ‫- خیلی خوب. هی.
‫سرباز کینگ یه جوون ‫19 ساله ست.
‫تازه اومده بود ‫خط مقدم.
‫یه سرباز خوب که بین ‫سنگرها حرکت می کرد.
‫ساعت ها بیرون قدم می زدن.
‫ناگهان، کینگ میخواد ‫بره دستشویی.
‫مستأصلانه.
‫برای همین از مافوقش ‫می پرسه و اون قبول می کنه.
‫به خودش میگه بهشون می رسه.
‫دور میشه، کارش رو می کنه.
‫شب داره جنگل رو ‫تاریک می کنه.
‫میره دنبال گروهش.
‫اما جهت کوفتیش اشتباهه.
‫صبح که میشه،
‫سربازها پیدا و دستگیرش می کنن.
‫- به خاطر فرار از خدمت؟ ‫- آره.
‫ادعای بی گناهی می کنه.
‫«من رفته بودم دستشویی، ‫از رئیسم بپرسین!»
‫اما مشکل اینه که ‫رئیسش مُرده.
‫یه تک تیرانداز آلمانی ‫یه ساعت قبل بهش شلیک کرده بود.
‫برای همین هیچ کس نمی تونست ‫داستانش رو تأیید کنه،
‫قانون نظامی گناهکار ‫اعلامش می کنه.
‫بعد هم براش چشم بند ‫می زنن و...گلوله حرومش می کنن.
‫اسمش فراموش میشه و تمام.
‫خدایا، هم گمنام ناپدید شی و ‫هم همه فکر کنن ترسویی.
‫نه...می تونی بری و بذاری ‫آلمان ها کارت رو بسازن.
‫حداقل اون طوری بهت میگن ‫قهرمان و مدال می گیری.
‫بیا.
‫پس اگه اون سربازهای عادی ‫از ما بدشون میاد، بذار بیاد.
‫از یه طرف اونا هستن که ‫ریسک تیر خوردن دارن.
‫و از طرف دیگه...
‫...باید خیلی عوضی باشی که بچه ای ‫که رفته دستشویی کنه رو اعدام کنی.
‫فکر می کنی ما چند تا ‫مدال می گیریم؟
‫به امثال ما مدال نمیدن.
‫به ژنرال ها میدن، پاچه خارها ‫یا اون جور آدما.
‫به من که نمی خندی؟
‫مثل خونه شده.
‫اونایی که تو زنجیره آخرن ‫همه کارها رو می کنن،
‫که بالادستی ها کل امتیازش رو ‫وقتی خوش پیش رفت بگیرن.
‫اگه خوب پیش نره چی؟
‫بزرگراه دو طرفه ست، پسر. ‫تشویق میره بالا، تنبیه پایین.
‫زندگی همینه.
‫تنها کاری که می تونی بکنی ‫اینه که تمام تلاشت رو بکنی.
‫تو یه شاعری، خودت ‫باید بدونی دیگه.
‫موقعیت جغرافیایی درسته؟
‫کلنل هل فایر دو نفر رو ‫فرستاد به زمین های بلاصاحب.
‫تأییدش کردن.
‫هزار آفرین.
‫حمله خمپاره بین ساعات ‫7:20 صبح تا 7:30 خواهد بود.
‫- این طوری کلی وقت دارین. ‫- من هم همین فکر رو می کنم.
‫عالیه.
‫عالیه.می دونین امروز ‫دارین چی کار می کنین؟
‫وقتی انجام بشه خواهیم فهمید.
‫آفرین.
‫خیلی خوب.
‫- اون سر و صدا چیه؟ ‫- مگه از پشت کوه اومدی؟
‫بیچاره رو فرستادن مأموریت ‫خودکشی، دم جایگاه مسلسل.
‫- تقریبا دو روزه که اون جا گیر کدره. ‫- فکر کردم برگشتن؟
‫فقط یکیشون برگشت.
‫صبح بخیر، آقایون.
‫بیل کجاست؟
‫چی کار داری می کنی؟
‫به نظر خودت چی کار می کنم؟
‫احمق نباش.
‫خیلی خوب، سرباز استاکفورد ‫نوبت توئه.
‫- برو. ‫- بله، قربان.
‫اگه بری اون بیرون، ‫کارت تمومه، می فهمی؟
‫دیوونگیه.
‫وایسا!
‫کمکم کنین!
‫- لطفا. ‫- چیزی نیست، پسر.
‫از این جا می برمت.
‫مراقب باش، خب؟
‫خیلی خوب.
‫باید چک کنی ببینی ‫عقلت سر جاشه یا نه.
‫این چیزا فقط برای ‫رؤساست.
‫آفرین!
‫در پی مأموریت امروز صبح...
‫...دفتر مرکزی لازم دونسته که...
‫...حفاری گسترده تر بشه.
‫در پشته های مسین ‫ادامه میدیم.
‫طبق نقشه.
‫چه خبر خوشی، قربان.
‫واقعا.
‫من رو صدا کردین؟
‫بله، هاوکین، یه لحظه ‫صبر کن.
‫خیلی خوب.
‫ادامه بده، جک.
‫هاوکین.
‫خب، قراره تونل ها رو ‫تا پشته مسین حفر کنیم؟
‫درسته، اما دیگه به تو ‫مربوط نمیشه.
‫اما اون پشته بالغ بر ‫300 متر دورتره.
‫به لطف تو و افرادت حالا می دونیم چه طوری انجامش ‫بدیم. تو شهر دارن یه تیم حفاری جدید رو آموزش میدن.
‫یعنی با تجربه بیشتر؟
‫اون پایین فرستادن آدمای اشتباه ‫بدون مهارت های لازم، بی مسئولیتیه.
‫بی مسئولیتی، ها؟
‫اسم اجرای کوفتی ای که امروز ‫صبح اون بیرون داشتی رو چی میذاری؟
‫نجات دادن جون یه مرد، ‫کاری که یه سرباز باید بکنه.
‫سربازها از دستورات مستقیمی که ‫بهشون داده شده پیروی می کنن.
‫به امید عنوان قهرمانی گرفتن تو ‫زمین های بلاصاحب پرسه نمی زنن.
‫اون پسره به خاطر ما ‫اون بیرون بود.
‫داشت موقعیت های جغرافیایی ما رو ‫چک می کرد. می خواستی چی کار کنم؟
‫افراد هر روز با پیروی از ‫کاری که بهشون میگیم می میرن.
‫چیز قشنگی نیست، ‫اما لازمه.
‫می دون تو زمین های بلاصاحب، ‫می جنگن و برای هم دیگه می میرن.
‫نه به خاطر آفرین شنیدن و ‫مدال به سینه شون زدن.
‫شاید بد نباشه که دارین میرین.
‫وظیفه ت رو انجام دادی، بیل.
‫وقتشه بری خونه.
‫تعریفت رو می کنم.
‫ما تونل ها رو چک کردیم.
‫صدای محو خراشیدن میومد.
‫انگار آلمان ها هم دارن ‫اون جا رو می کنن.
‫هری، کیفت کجاست؟
‫لازم ندونستم بیارم.
‫بخش لجستیک گفت ممکنه ‫قطار دیر کنه.
‫سر یه درگیری ای با قورباغه خورها ‫که قطارهای ما رو می گیرن.
‫اُه، خب...پس باید از خجالتشون در بیایم.
‫سه ساعت کوفتی.
‫آروم باش، چارلی. ‫پیداش میشه.
‫من 20 ساله می شناسمت، بیل.
‫و می تونم فکرت رو ‫مثل کتاب بخونم.
‫و؟
‫می دونم کی میگی «وقت کندنه» یا ‫«وقت نوشیدنی خوردنه»، اما این رو هم می دونم...
‫...که کی میخوای بگی ‫«کارمون هنوز تموم نشده.»
‫خب کارمون تموم نشده.
‫هل فایر که گفت شده.
‫- کار خودمون رو کردیم. ‫- می دونم، خپله.
‫اما بدون ما، اون تونل ها ‫فرو می ریزن.
‫بدون تونل، بمبی نیست. بمب ‫نباشه یعنی سال ها همین آش و همین کاسه ست...
‫...و هزاران نفر دیگه می میرن. شاید ‫حتی جنگ رو ببازیم.
‫- ما که نمی دونیم. ‫- چرا. چرا می دونیم، جوون.
‫کار درستی کردم که ‫کیفم رو نیاوردم، نه؟
‫کجا میری، هری؟
‫هل فایر گفت که یه تیم ‫جدید کارگر معدن الان اون پایینن.
‫بهشون نشون دادن چه طوری ‫خاک رس رو بکنن.
‫و به این که کار رو انجام ‫میدن، اعتماد داری؟
‫اگه زندگی خودت...
‫...و خانواده ت بهش ‫بستگی داشت،
‫بهشون در انجامش ‫اعتماد می کردی؟
‫من بودم نمی کردم.
‫چه خبره؟
‫بیل دیوونه شده.
‫هری داره برمیگرده ‫خط مقدم.
‫سعی داری چیزی رو به ‫این آدما ثابت کنی؟
‫به فیلدینگ.
‫گور بابای فیلدینگ و هیگ.
‫موضوع تمام آدماییه که ‫برای اونا مهم نیستن.
‫آدمایی مثل خودمون.
‫امیدوارم که هیچ کس دیگه ‫مجبور نباشه چنان جایی رو ببینه.
‫اما برای این هدف، ‫کار باید انجام بشه.
‫و به نظر من فقط ماییم که ‫می تونیم انجامش بدیم.
‫خپله؟
‫- لعنت...خداوندا... ‫- واقعا که تو فکر...
‫من میخوام برم خونه. ‫فقط میخوام برم خونه.
‫برو خونه چارلی، تو چیزی ‫به کسی بدهکار نیستی.
‫مجبورت نمی کنیم.
‫- اگه بمونیم چی؟ ‫- جورج!
‫همین طوری گفتم.
‫کندن اون تونل 6 ماه ‫طول می کشه.
‫آلمان ها می دونن ما ‫داریم میایم.
‫آره، می دونم، جورج.
‫نه، احمقانه ست. ما میریم، ‫میریم خونه.
‫البته اگه اون قطار ‫کوفتی پیداش بشه.
‫می دونی چی میخوام بگم که.
‫شوخیت گرفته؟
‫نمی مونیم.
‫جورج، لطفا.
‫لازم نیست برگردی.
‫مطمئنم که اونا درک می کنن.
‫می بینمت، چارلی.
‫من نمی مونم.
‫یه مشت احمق.
‫«جین عزیزم،
‫می دونم هر ماه میگم ‫به خونه نزدیک ترم،
‫اما جنگ باعث میشه ‫قول هامون رو بشکنیم.
‫و حقیقت اینه که الان از خونه ‫حتی دورترم.
‫در چند ماه اخیر، زمان ‫خیلی کُند گذشت.
‫تونل های جدیدمون دارن به ‫خطوط آلمان نزدیک تر میشن...
‫...برای بزرگترین انفجار تاریخ.
‫و می دونم فقط ما می تونیم ‫محققش کنیم.
‫کارمون کُنده.
‫تمام مدت صدای تونل های ‫آلمان ها رو می شنویم.
‫دعا می کنیم که ‫پیدامون نکنن.
‫میگن وقتی یه سرباز می میره،
‫میهن پرست میشه...و ‫با ادامه پیدا کردن جنگ...
‫...انگار میهن پرست ها ‫بیشتر و بیشتر میشن.
‫- چیزی می شنوی؟ ‫- فکر می کنم این باید...
‫می بخشید، خانم؟
‫متأسفانه حامل خبر بدی هستم.
‫شوهرتون...
‫اگه یه صندلی لازم دارین...می تونم ‫بیام داخل.
‫خانم براون؟
‫نه.
‫- نه، صندلی نمیخواین یا...؟ ‫- نه.
‫من خانم براون نیستم.
‫من خانم هاوکین هستم. ‫سارا براون پلاک چهاره.
‫اُه، خدای من، خیلی متأسفم.
‫بذارین من فقط...
‫بله، نوشته پلاک 14.
‫خیلی خیلی متأسفم.
‫ممنون برای وقتتون. ‫ببخشید.
‫سپهبد هیگ با ‫خرد بی انتهاش...
‫...تاریخ بهمون داده.
‫- 7 ژوئن. سه ماه دیگه. ‫- سه ماه؟
‫اما با این وضع حتی ‫نصف سرعت همیشگیمون رو هم نداریم.
‫- متأسفانه جای چونه زدن نداره. ‫- اون پایین خیلی شلوغه.
‫از وقتی آلمان ها وارد بازی شدن ‫تقریبا هر روز یکی از تیم ها بهشون برخورد می کنه.
‫اون پایین زمان بیشتری رو صرف ‫اجتناب از اونا می کنیم، تا حرکت به جلو.
‫بسیار خوب.
‫تا عمق بیشتری بکَنین.
‫زیر خاک رس آبی که آلمان ها ‫به فکرشون هم نمی رسه دنبال کنن.
‫نمیشه انجامش داد، قربان. ‫موقعیت فعلیمون این جاست.
‫مسین این جاست.
‫اگه عمیق تر بکَنیم، از ‫این جا رد میشیم.
‫یعنی 91 متر بیشتر برای کَندن.
‫- وقت کافی نیست. ‫- این جا موندن خودکشیه.
‫دیر یا زود تمام تیم ها ‫به آلمان ها برخورد می کنن.
‫تو هفته پیش هشت تا رو از دست دادم و ‫نمیخوام نهمی رو از دست بدم.
‫من هم همین طور.
‫اما اگه از اون جا بیرون بیایم، ‫هیچی برامون نمی مونه که از دست بدیم.
‫فقط می تونیم تو مسیر ‫بمونیم و دعا کنیم شانس بیاریم.
‫من دوست ندارم رو ‫حساب شانس کار کنم.
‫این رو بگیر.
‫محض احتیاط.
‫بیل، اگه این موفق بشه،
‫می تونه چهره جنگ رو عوض کنه. ‫نه بن بستی، نه سنگری.
‫تا خود برلین میریم. تو ‫می تونی کسی باشی که انجامش میده.
‫خوبی، چارلی؟
‫چند هفته ای میشه خبری از ‫مگی نگرفتم.
‫یه ذره نگرانشم.
‫مطمئنم حالش خوبه.
‫ولی سرش شلوغه. اون هم به اندازه ‫راجرز کارخونه رو مدیریت می کنه.
‫حتما همینه.
‫خنده داره، نیست؟
‫چی؟
‫خب، وقتی خونه باشی...
‫...یه نامه می گیری، خیلی ‫بهش فکر نمی کنی، اما این بیرون...
‫دفعه بعدی که پستچی رو تو خیابون ‫اپل گیت دیدم، باهاش دست میدم.
‫واقعا من...
‫- دارم احمق بازی درمیارم، نه؟ ‫- نه.
‫البته که نه.
‫چون...
‫فکر می کنم واقعا عاشقشم.
‫یه روز آفتابی دیگه، آقایون؟
‫وسایل رو بردار.
‫تکون بخورین!
‫با این دوست ندارم قبول کنم، ‫حق با تو بود.
‫میشه کتبا برام بنویسی؟ ‫فکر می کنی تا چه عمقی باید بری؟
‫اگه بخوایم بریم زیرشون باید ‫بیشتر از 30 متر باشه.
‫- اما مشکلات دیگه ای خواهیم داشت. ‫- مثل چی؟
‫هر چی بریم پایین تر ترکیب خاک ‫بیشتر عوض میشه. زیر سطح...
‫...دریا خواهیم بود...و بعد ‫هم اتفاقات غیرقابل پیش بینی دیگه.
‫رانش زمین. کمبود اکسیژن. ‫قناری هم لازم خواهیم داشت.
‫برای شناسایی حفرات گازی.
‫می تونی به موقع ‫انجامش بدی؟
‫نمی دونم.
‫ما تنها گروهی هستیم که می تونیم. ‫شبانه روز کار می کنیم.
‫اگه چند تای دیگه هم ‫باشن می تونیم.
‫تمام انرژیتون رو روی ‫یه تونل واحد متمرکز کنین.
‫زمان شیفتتون رو بیشتر ‫بیشتر کنین. باید برای این که...
‫...بتونین بخوابین، انجامش بدین.
‫خیلی خوب، آقایون. بلند شین. ‫برای زیبای خفته بودن زیادی زشتین.
‫لعنت، تازه سرمون رو زمین گذاشتیم.
‫باید کارمون رو بکنیم.
‫من از اول هم نباید ‫این جا می بودم.
‫گوش کن بیل،
‫خیلی سخت کار کردن، استراحت ‫لازم دارن. خودت هم همین طور.
‫وقتی کارمون تموم شد، ‫می تونیم تا دلمون خواست استراحت کنیم.
‫همه ش چند هفته مونده.
‫نه، نگاهشون کن! ‫نگاه کن!
‫دارن پس میفتن. تو خونه هیچ وقت ‫این کار رو باهامون نمی کردی.
‫الان دیگه خونه نیستیم، هستیم؟
‫همون طور که هل فایر گفت،
‫اگه این کار رو بکنیم، ‫جنگ تموم میشه.
‫بیاین.
‫پنج دقیقه دیگه ‫می بینیمتون.
‫یه کیسه دیگه مونده، ‫تقریبا رسیدیم.
‫کسی بویی حس نمی کنه؟
‫فکر کردم یه صدایی شنیدم.
‫چه طورین؟
‫جورج، نه!
‫برانکارد!
‫احمق!
‫بهت هشدار داده بودم که ‫ما رو به کشتن میدی!
‫ولم کن. ولم کن.
‫بهت شلیک می کنن.
‫وقتی میذاری کارگرهای ‫فاضلاب عادی...
‫...ادای سربازها رو در بیارن ‫همین میشه.
‫نیاز به نگرانی نیست، قربان. ‫اونا فقط خسته ن.
‫همه مون خسته ایم.
‫ولی بی انضباطی، چیزی جز ‫بی انضباطی نیست.
‫اما و اگه نداریم.
‫من آدم گرفتاریم، جک.
‫پس خودت و غول های ‫زیرزمینیت...
‫...باید برای تلف کردن ‫وقت من عذرخواهی کنین.
‫اسم این غول استاکفورده.
‫و با کمال احترام، قربان،
‫می تونین چوب بستنی لعنتیت رو ‫بکنی تو حلق خودت.
‫ولم کنین!
‫گروهبان!
‫این و اون رو بردار...
‫...و ببرشون به زمین تنبیه شماره یک.
‫به جرم سرپیچی.
‫باشه. تو! پا شو. بلند شو.
‫برو اون جا. ‫تو اون وری شو. اون وری.
‫کنارش وایسا.
‫قدم رو!
‫یک، دو، یک، دو...
‫چپ، راست، چپ، راست، چپ، راست.
‫سربازها، ایست!
‫هاوکین، جلوی اون در، ‫رو به من برو.
‫استاکفورد، جلوی اون در، ‫رو به من، برو.
‫بچرخ.
‫سرباز، ببندش.
‫بله، گروهبان.
‫دستات رو جلوم ‫دراز کن.
‫- محکم ببند، پسر. ‫- چشم.
‫- حاضری؟ ‫- بله، گروهبان.
‫دستا بالا.
‫- برو عقب. ‫- چشم.
‫سربازها، بچرخید.
‫قدم رو، چپ، راست... ‫صبح برمیگردیم.
‫اون عوضی از خود راضی و ‫عصاش...
‫احترام امثال اون رو ‫باید به دست بیاریم؟
‫بی خیال نمیشی، نه؟
‫جدی دارم میگم.
‫وقتی من سی متر زیر زمینم و دعا ‫می کنم که زنده نسوزم، دوست دارم بدونم همه ش برای چیه.
‫ما برای اون کار نمی کنیم، ‫می کنیم؟ برای هل فایر کار می کنیم.
‫من برای اون کار نمی کنم.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫من برای تو کار می کنم و ‫به تو اعتماد دارم.
‫خب من کی تا حالا ‫بهت دروغ گفتم؟
‫الان که داری به خودت ‫دروغ میگی.
‫پیروزی بزرگی که منتظرشی ‫اتفاق نمی افته.
‫این جنگ صرف نظر از هر کاری که ‫ما بکنیم، ادامه پیدا می کنه.
‫و تو هم فقط برای این اینجایی که ‫وقتی مردم تو خونه سوال کردن،
‫بتونی سرت رو بالا بگیری!
‫چرت و پرته.
‫واقعا؟ واقعا؟
‫من این قدری عمر کردم که بدونم ‫تنها کسی که واقعا می تونه تو رو قضاوت کنه...
‫...کسیه که تو شرایط مشابه ‫خودته، بیل.
‫فقط دارم میگم که...
‫...کسانی که تو رو می شناسن و بهت ‫احترام میذارن می دونن چه ریسکی به جون خریدی.
‫دارم درباره پیتر و جین ‫حرف می زنم.
‫و خودم.
‫گاهی وقت ها.
‫وقتی یه لجباز کله شق نیستی.
‫لعنت...
‫درد داره، مگه نه، هاوکین؟
‫بله، قربان.
‫ارتش نافرمانی رو تحمل نمی کنه.
‫تحت هیچ شرایطی.
‫اما من مردی که پای باورش ‫وایمیسه رو تحسین می کنم.
‫کسی که نمیذاره یه مرد ‫تنها تو میدون نبرد بمیره.
‫اگه یه کلمه از این قضیه ‫به کسی بگی،
‫دل و روده ت رو می کشم بیرون.
‫و یه ماه باید حمام رو بشوری.
‫بله، قربان.
‫هل فایر گفته چی میخواد، قربان؟
‫به زودی می فهمین؟
‫- حالا روی آلمان ها کار می کنه؟ ‫- عمراً!
‫داریم سوسیس تموم می کنیم.
‫ممنون، گروهبان.
‫ادامه بدین.
‫خب، آقایون.
‫یه ذره استراحت قبل از ‫حمله آخر.
‫وقت برای تعطیلات تو ‫باگنور نداریم، پس...
‫...باید به همین راضی باشیم.
‫ما بیشتر اهل فوتبالیم، قربان.
‫بگیرش.
‫- دابلیو.جی گریس بهم داده. ‫- کی هست؟
‫بهترین بازیکن کریکت تاریخ.
‫- چیز خوبیه؟ ‫- آره هست.
‫تو برو جلو.
‫تو زمین بازی سیگار ممنوعه.
‫خیلی خوب، همون جا بمون و بگیرش. ‫هاوکین تو هم برو.
‫جورج، وسط.
‫- کی میخواد بندازه؟ ‫- چی؟
‫داره می پرسه کی ‫میخواد پرتاب کنه؟
‫- نامه برای سرباز مک دونالد. ‫- کدومش؟
‫- سی. ‫- بالاخره برام نوشت.
‫خیلی خوب، جورج، ‫پشت چوب.
‫سعی کن از انتهای ‫راستش استفاده کنی.
‫بفرستش، پسر.
‫پاها کنار هم، جورج. ‫پاها کنار هم.
‫خودشه، بگیرش. ‫بندازیدش بیرون، یالا!
‫آفرین!
‫- چه بازی سریعی بود. ‫- چارلی؟
‫چارلی!
‫هی چارلی!
‫چارلی، نه!
‫- از سر راهم برید کنار. ‫- چی کار داری می کنی؟ بیا پایین!
‫- خدای من! ‫- نه!
‫چارلی!
‫نه، نه، چارلی!
‫نه، چارلی!
‫خدای من...
‫«جین عزیزم،
‫با قلبی آکنده از درد ‫این نامه رو برات می نویسم.
‫دیشب چارلی جون خودش رو گرفت.
‫هارولد بهم هشدار داده بود که ‫افراد دارن کم کم می شکنن.
‫اما من نمی دیدم. باید ‫می دیدم.
‫تازه یه نامه از مارگارت ‫پاریش گرفته بود.
‫انگار ند بالاخره برگشته بود ‫خونه و اون از چارلی جدا شده بود.
‫این که عشق چی کار می تونه ‫بکنه، دل آدم رو می شکونه.
‫از هر چیزی که این جا هست ‫قوی تره.
‫میشه به مادر چارلی بگی که ‫با افتخار مُرده؟
‫بهتره که از تو بشنوه تا یه ‫غریبه که یونیفرم پوشیده.
‫کمترین چیزیه که لایقشه.»
‫اُه، نه...
‫خیلی متأسفم.
‫«علی رغم اتفاقی که افتاد، تیم ‫هنوز بدون استراحت کار می کنه.
‫جورج برای ادامه دادن نیرویی بیش از ‫تصور من نشون میده. ما نزدیک پایانیم،
‫اما اون طور که به نظر میاد نیست. ‫مطمئن نیستم میخوام تموم بشه یا نه.
‫چون اگه متوقف شم، نمی دونم ‫چه کسی خواهم بود.
‫بخشی از من این همه ‫وحشت و خونریزی رو میخواد،
‫چون می دونم اگه جلوش رو ‫بگیرم، یه ارزشی دارم.
‫بدون اون، من فقط یه مرد ‫عادی با کلاهی به سرش هستم.
‫اما بخشی از من می دونه که ‫بزرگترین دستاوردم خونه پیش توئه.
‫تو زندگی ای که ساختیم.
‫شاید تمام مدت حق با تو بود.
‫من فقط یه احمق لعنتیم.
‫با تمام وجود عاشق تو ‫پیتر هستم.
‫ارادتمند ابدی تو، ویلیام.»
‫نتونستم تست اکسیژن بگیرم.
‫باید همین طوری بریم.
‫عیبی نداره، من ‫نقشه کشیدم.
‫اون چیه؟
‫ارتش دیگه قناری نداشت، ‫برای همین باید نوآوری می کردم.
‫به فیلدینگ جونیور ‫سلام کنین.
‫- اون که به نظر مُرده. ‫- نمُرده.
‫خماره. بهش نوشیدنی دادن.
‫فقط مهمه که بتونیم نفس ‫کشیدنی رو ببینیم.
‫فیلدینگ کارگرهای معدن ‫ما رو گرفته و...
‫...ما با موش خمار جایگزینشون ‫کردیم؟ چه تعویض عادلانه ای.
‫اگه کارتون با حیات وحش ‫محلی تموم شده...
‫آزاد.
‫خیلی افتخار می کنم.
‫به تک تکتون خیلی ‫افتخار می کنم.
‫باورتون.
‫شجاعتتون در مقابل ‫چنین سختی بزرگی.
‫تقریبا تمام زندگیتون رو زیر زمین ‫دور از چشم و ناشناخته زندگی کردین.
‫اما امشب،
‫ظرف چند ساعت،
‫هزاران نفر از پسرهای ما ‫شرحه شرحه میشن...مگر این که اون بمب رو کار بذاریم.
‫مسئله این نیست که چی رو ‫می تونیم به بالادستی ها ثابت کنیم،
‫اینه که برای افرادمون ‫چی کار می تونیم بکنیم.
‫آقایون.
‫امشب،
‫شاید در تاریخ ثبت نشیم،
‫اما قطعا جغرافیای لعنتی رو ‫تغییر میدیم.
‫جورج.
‫خپله.
‫هارولد.
‫- باعث افتخار بود. ‫- ممنون، قربان.
‫درباره ت اشتباه ‫می کردم، بیل.
‫تو سرباز محشری هستی.
‫(ساعت 3 صبح، سه ساعت قبل از حمله)
‫وقتشه.
‫گوش کنین. ‫نزدیکن.
‫هارولده.
‫خپله، باید آروم باشی. خب؟
‫باشه.
‫کیسه های بیشتری ‫لازم داریم.
‫وایسین، وایسین، وایسین...
‫خیالاتی شدی، خپله. ‫حواست رو جمع کن.
‫یه ثانیه بهم وقت بده.
‫این مسیر خالیه.
‫جورج!
‫یالا، پا شو.
‫اگه یه تونل آلمانی پیدا کنیم، باید ‫منفجرش کنیم، می دونی.
‫اگه یکی از خندق هاشون کنار ‫اتاق باشه چی؟ باید چک کنم.
‫بیل؟
‫بیا این جا.
‫ظاهرا چند درجه به سمت غربه.
‫اتاق باید در امان باشه.
‫پس بیاین بترکونیمش.
‫- بیل! ‫- لعنت!
‫جورج!
‫ولم کن!
‫- چرته! تونل! ‫- تموم شد، بیل.
‫همه چیز فرو ریخت.
‫اتاق ممکنه هنوز سالم ‫باشه، بیا برگردیم.
‫نه، کندنش ساعت ها طول ‫می کشه. تموم شد، بیل. فراموشش کن.
‫کلش فروریخت.
‫تونل آلمان ها.
‫بخشی از تونلشون مستقیم از کنار ‫مال ما رد میشد.
‫نه، نه، اتاق ‫فروریخته!
‫باید آخرین نقطه رو پیدا کنیم و با مته ‫سوراخش کنیم و بریم به اتاق.
‫تیربارونمون می کنن، بیل.
‫بهتون دستور میدن که نابودش کنین و ‫از نو بکنین.
‫- اونا هم انتظار دارن دقیقا همین کار رو بکنیم. ‫- نه!
‫مأموریت خودکشی. ‫خودتی و خودت.
‫نمی تونیم حمله رو ‫به تأخیر بندازیم.
‫ساعت 6:30 صبح، افرادمون ‫مستقم هجوم می برن سمت مرگشون!
‫مگر این که ما این کار رو بکنیم.
‫نه.
‫هری...
‫وقتی گفتی لازم نیست برای ‫ثابت کردن خودم بیام این جا...
‫...حق داشتی.
‫وقتی صدام کردی یه لجباز ‫کله شق هم درست می گفتی.
‫هر کدوم از ما اندازه ‫هر ژنرالی می ارزه.
‫و باید سال ها پیش ‫می فهمیدم.
‫متأسفم.
‫اما حالا یه انتخاب ساده جلومونه.
‫می تونیم بمونیم و هیچ کار ‫نکنیم و تسلیم بشیم.
‫چون فکر می کنیم ‫ممکنه شکست بخوریم.
‫یا برمیگردیم اون تو و ‫کاری که برای انجامش اومدیم رو می کنیم.
‫نه برای قهرمان بودن...
‫...بلکه چون کار درست همینه.
‫پس بیاین وسایل ‫کوفتیمون رو برداریم.
‫جورج، تو این جا بمون.
‫نباید تو رو مجبور به ‫این کار می کردم.
‫چیزی نمیشه.
‫خب وقتی آلمان ها ‫پریدن رومون مشکلی نبود؟
‫متأسفم.
‫نمی تونستم...دیگه ‫تکرار نمیشه.
‫با هم دیگه تمومش می کنیم.
‫برید.
‫خب، حداقل یکی داره ‫بهش خوش می گذره.
‫(ساعت 5 صبح، یک ساعت قبل از حمله)
‫جورج...
‫برگرد به تقاطع و ‫بپا وایسا.
‫اگه آب از آب تکون خورد، ‫به ما خبر بده.
‫وسایل رو بیار.
‫پونزده دقیقه وقت داریم که ‫این اتصالات رو تموم کنیم.
‫و ده دقیقه هم برای ‫زدن به چاک.
‫بیل.
‫- کجا؟ ‫- نمی دونم. چند نقطه.
‫- عمقش؟ ‫- فکر کنم بالای ماست.
‫پس طبق نقشه پیش میریم.
‫به جورج میگم.
‫بذارش به حال خودش، ‫ما کار داریم.
‫زیاد وقت نداریم.
‫می ریزه.
‫نه، نگه می داره.
‫شما دو تا کابل رو ببندین.
‫من باید چند تا دیگه رو ‫درست کنم.
‫اومدی ببینی چه طوری جنگ رو ‫مثل مردان نجیب برنده میشیم، جک؟
‫منظورتون از مرد نجیب اینه، قربان؟
‫چی کار کنیم؟
‫مطمئن شین که زمان ‫انفجار درسته.
‫باید دقیقا سر ساعت 6:30 ‫صبح منفجر بشه.
‫باشه؟
‫باید به هر قیمتی ‫منفجر بشه.
‫برو.
‫بیل، بالا می بینیمت.
‫چی کار داری می کنی؟
‫یه آلمانی من رو دید، ‫باید می کشتمش.
‫میرم جهنم.
‫دنیا قراره رو سرمون ‫خراب بشه، جورج.
‫باید بری بیرون. ‫همین الان.
‫تو چی؟
‫- من باید این اتصالات رو تموم کنم. ‫- نه، بیل.
‫بیل...
‫بگیرش. ‫ برای پیتره.
‫حالا بهم گوش بده جورج. ‫گوش بده.
‫تو نمیری جهنم.
‫فقط داشتی از ما ‫محافظت می کردی.
‫من هم باید از تو و چارلی ‫محافظت می کردم، من رو ببخش.
‫اما الان این جاییم.
‫اگه این بمب ها رو روشن ‫نکنیم، جنگ ادامه پیدا می کنه و هیچی نشده...
‫...پیتر هم سن چارلی میشه.
‫نمی تونم چنین اجازه ای بدم.
‫همه این چیزا باید ‫یه معنی ای داشته باشه.
‫بذار یه کم نور از اون ‫تونل های لعنتی بزنه بیرون، باشه؟
‫یالا، بیل...
‫سربازها...
‫سرنیزه ها.
‫لعنتی...
‫حتما موفق شده.
‫نه!
‫خیلی خوب.
‫درست شد.
‫اگه بیل هنوز اون تو باشه چی؟
‫دستورش رو بهمون داد.
‫خداوندا، سایه ات محافظ است.
‫جورج؟
‫فکر کردم فرار کردی.
‫و بیل؟
‫اون موند.
‫بیا ببریمت پیش ‫امدادگر.
‫خب...
‫بیاین بریم، بچه ها.
‫باید بریم.
‫امروز صبح ساعت 6:30، انفجاری ‫بزرگتر از هر چیزی که جهان تا کنون دیده...
‫...به صف های آلمان ها در پشته های ‫مسین نفوذ کرد.
‫(پیروزی در مسین) ‫همین به متحدین اجازه داد که سنگرهای دشمن رو بگیرن.
‫این انفجار که به قدری بزرگ بود که ‫در خیابان داونینگ هم احساس شد،
‫از طریق اتاقکی...
‫...زیرزمینی فعال سازی شده بود که...
‫تلگراف رو دیروز گرفتم، ‫نیازی به اومدن نبود.
‫میشه به هر حال بیام داخل؟
‫در چنین موقعیتی چیزهایی هست ‫که باید بگم.
‫کلماتی مثل «قهرمان».
‫«فداکاری.»
‫«میهن پرستی.»
‫- اما وقتتون رو تلف نمی کنم چون... ‫- چون خودمون می دونیم اون کی بود.
‫نیازی به یه جنگ برای ‫نشون دادنش نداشتیم.
‫مدال چیزی جز یه جواهر ‫شخصی ساز نیست.
‫و نامه از طرف پادشاه... ‫گوش هات رو بگیر.
‫ازشش حتی اندازه کوفتی که ‫روش نوشتنش نیست.
‫فکر نمی کنم تا حالا ‫کسی رو...
‫...کله شق تر و لجبازتر از ‫شوهرتون دیده باشم، خانم هاوکین.
‫و فکر نکنم دیگه به کسی ‫غیر از اون احترام بذارم.
‫کم بود فراموش کنم.
‫این قهرمان کوچولو همه جا ‫همراه پدرت بود.
‫باعث شد باور کنه...
‫...می تونه به چیزهای بزرگی ‫دست پیدا کنه و کرد.
‫دست پیدا کرد.
‫هزاران نفر رو نجات داد.
‫چون اون مال تو بود.
‫و حالا،
‫دوباره مال خودت میشه.
‫پیتر.
‫(انفجار مسین از قدرتمندترین ‫انفجارهای ثبت شده در تاریخ بود.
‫نخست وزیر انگلستان از لندن، 225 ‫کیلومتر دورتر، متوجه انفجار شد.
‫مین ها بالغ بر 10 هزار سرباز ‫آلمانی را از بین بردند.
‫کمپ دشمن در کمتر از 35 دقیقه ‫توسط متحدین تسخیر شد.
‫این آخرین تونل بزرگ ‫جنگ بزرگ بود.)
W W W . H E X D L . C O M