.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫هی، اون چیه اونجا تکون میخوره؟
‫میبینیدش؟
‫کی اونجاس؟
‫اوه، خدای من.
‫آرلو، زیاد دور نشی!
‫دوباره نری نزدیک اون
‫قایق ها خراب کاری کنی.
‫یالا، جرومیو.
‫یوهو!
‫آها!
‫حال بقیه تو این روز قشنگ چطوره؟
‫حتما فصل پوست اندازیه.
‫کی میخواد با من آهنگ بخونه؟
‫خب، شما قراره که بخونین.
‫اوه!
‫میشنوی، جرومیو؟ ‫بریم یه نگاه بندازیم.
‫خب، میدونم نباید برم،
‫ولی ادمی پیر اگه نفهمه که چیزی نمیشه.
‫باشه، هر جور میلته.
‫اوه، آره!
‫مامان! مامان! یه پسر بچه ‫سبز توی باتلاق اونجاست.
‫اوناهاش!
‫خب دیگه سانساولت،
‫دیگه از خودت داستان نباف.
‫ حتما دنیای بیرون خیلی باحاله، ‫هی، جرومیو؟
‫-آرلو! ‫-ای وای!
‫خداحافظ، جرومیو!
‫گرفتمش!
‫اینم ببرم!
‫آرلو!
‫خب، این بچه تمساح کجاست؟
‫اوه، آشپز کوچولوم اومد.
‫بگو ببینم، واسه غذای امشب چی آوردی؟
‫بهترین چیز رو آوردم.
‫حلزون؟ فکر میکردم از حلزون بدت میاد.
‫اسکارگو. فقط میخواستم که... ‫(اسکارگو غذایی است که از حلزون درست میشه)
‫خوشمزه ترش کنم.
‫اوممم.
‫خوشمزه و چاق و چله.
‫آره. تموم بعدازظهر رو دنبال این یکی بودم.
‫البته. ‫مطمئنی که این یکی آبداره؟
‫منظورت چیه؟
‫باید زیرشکمش رو مزه کنی. ‫تموم آشپزهای باتلاق این رو میدونن.
‫اوه...
‫زودباش دیگه.
‫یه فرانسوی واسه اون حلزون پخته شده ‫ دستش رو هم گاز میزنه.
‫امممم.
‫مزه تموم اون چیزهایی رو که روش خزیده، میده.
‫باید این رو بهت بگم، آرلو.
‫تو خیلی به کارت متعهدی.
‫پس، بگو ببینم. امروز چند تا قایق دیدی؟
‫فقط یکی.
‫خب.
‫ولی یه پسر بچه من رو دید.
‫راستش، نمیخواستم سر و صدایی چیزی راه ‫بندازم. فقط...
‫من مشکلی دارم؟
‫آرلو، تو هیچ مشکلی نداری.
‫و اگر هر کسی هم خلاف این رو بهت گفت،
‫ولی، خب...
‫تموم زندگیم رو تو این باتلاق بودم،
‫و حیوانات هم هیچوقت من رو تحویل نمیگیرن.
‫و منم اجازه ندارم که برم ‫نزدیک اون قایق ها...
‫اشتباه متوجی نشی. این باتلاق رو ‫خیلی دوست دارم. ولی...
‫تو هم مثل تموم هم سن و سال های ‫ خودت اون رفتار ها رو میکردی.
‫میخوای ببینی اون بیرون چیه.
‫آره، فکر کنم.
‫راستش، بعضی وقت ها به این فکر میکنم که ‫ توی یه عکس قدیمی بزرگ چجوری میافتم.
‫خب، حالا،
‫برو و اون حلزون ها رو آزاد کن.
‫یه چیزی هست که از چند وقت پیش ‫میخواستم بهت بدم.
‫میدونم که گذاشتمش یه جایی
‫همین نزدیکی ها.
‫نه. این یکی نیست. یعنی چی.
‫ممکنه که...
‫ایناهاش!
‫-این چیه؟ ‫-یه هدیه س.
‫نمیخوامش.
‫البته که میگیری. دارم بهت هدیه ش میدم.
‫خودت که میدونی من فقط هدیه تولد قبول میکنم.
‫درست نیست.
‫شاید تا سال بعد هم
‫واسه این صبر کنم.
‫شوخی میکنی؟
‫میخوای این کار رو انجام بدم؟
‫لطفا؟
‫باشه.
‫چرا زحمت کشیدی.
‫آخ جون.
‫چهل و دو.
‫آخ.
‫زندگی کاژونی!
‫یووهوو!
‫تولدت مبارک، پسر کوچولوی عزیزم.
‫خیلی ازش خوشم اومد. ‫خیلی خب، واسه هدیه م آماده م.
‫(( آرلو بورگارد ))
‫آرلو منم، ولی اون...
‫اون فامیلی توئه.
‫همون دفعه اولی که
‫جلوی ایوان اینجا پیدات ‫ شد، اون هم باهات بود.
‫(( بورگارد ))
‫وایسا ببینم، من جلوی ‫ ایوان یه دفعه پیدام شد؟
‫بیشتر تو آب شناور بودی.
‫توی یه سبد کوچیک قدیمی.
‫با اون دم سبز کوچولوت خیلی بامزه بودی.
‫چرا تا حالا چیزی بهم نگفتی؟
‫سوال خوبی بود، آرلو.
‫راستش، فکر میکنم میخواستم که ‫احساس کنی که به اینجا تعلق داری، کنار من.
‫ولی حالا به اندازه کافی بزرگ شدی ‫ تا حقیقت رو بدونی.
‫قرار نیست که من همیشه زنده باشم،
‫همون جوری که تو هم قرار نیست ‫ تا ابد توی این باتلاق بمونی.
‫اگه من اهل این باتلاق نیستم، ‫پس از کدوم گوری اومدم؟
‫بیمارستان بلویو، نیویورک سیتی؟
‫چند مدت پیش یه تحقیقی کردم.
‫این جور که معلومه نیویورک ‫یه جای خیلی بزرگه.
‫من اهل نیویورک سیتی ام؟
‫اهوم.
‫پس یعنی مامان و بابام تو نیویورک سیتی هستن؟
‫بقیه ش رو بخون.
‫پدر نوزاد، انسل بورگارد. ‫مادر نوزاد...
‫هیچ اسمی رو ننوشته.
‫خیلی مسخره س، مگه نه ادمی؟ ‫یه مادر بدون نام؟
‫میتونی تصورش کنی یه پسر مثل من توی اون شهر بزرگ قدیمی باشه؟
‫ببخشید.
‫ولی دوباره داری تو پنجره اتاقم ‫خراب کاری میکنی.
‫جرومیو، یه چیزی میگم مخت سوت بکشه.
‫من یه پدر دارم که قبلا ازش چیزی نمیدونستم.
‫آره، میدونم که خیلی عجیبه. ‫حتی این تموم ماجرا هم نیست.
‫من اهل یه شهر به اسم نیویورک هستم.
‫همیشه حس میکردم که اینجا زندگی خوبی دارم،
‫ولی هیچوقت متعلق به اینجا نبودم. ‫اگه با عقل جور در بیاد.
‫و بعدش، بوم! ‫ادمی میاد و این رو بهم میده.
‫منظورت چیه، میخوام برم؟
‫به نیویورک سیتی برم؟
‫تا بفهمم از کجا اومدم؟
‫اممم...
‫آها!
‫-چیکار میکنی، ادمی؟ ‫-یا خدا!
‫راستش، میخواستم یه چیز خیلی خوب
‫واسه صبحانه واسه خودمون بگیرم، ‫ ولی...
‫فکر نکنم ماهی ها حوصله خورده شدن ‫ رو داشته باشن.
‫امم...
‫یه جورایی میدونم چه احساسی دارن.
‫ادمی، درموردش فکر کردم،
‫و... نمیدونم چجوری بگمش، ‫ ولی...
‫وقتش رسیده، عزیزم.
‫داری تصمیم درستی میگیری.
‫واسه رفتن استرس داری؟
‫آره، یه یکم.
‫آرلو، من همیشه سعی کردم تا ‫در برابر دنیای بیرون از تو مراقبت کنم،
‫نه به خاطر اینکه بترسم چه بلایی سرت بیاره،
‫ولی احتمالا به خاطر ترس این بوده که ‫ چه بلایی سر خودم میاد.
‫ولی حالا که میبینم که مرد جوانی شدی ‫ واسه خودت...
‫این دنیا قراره جای خیلی بهتره بشه ‫ وقتی آرلو بورگارد اون بیرونه.
‫واقعا اینجوری فکر میکنی؟
‫مطمئنم.
‫شرمنده که نمیتونم با ‫یه ساندویچ ماهی خوشمزه بدرقه ت کنم.
‫تو بیشتر از هر کس دیگه ای ‫تو تاریخ بشر به من کمک کردی.
‫واسه چی تو هم نمیای نیویورک؟
‫این ماجراجویی توئه.
‫جای من اینجاست،
‫برات آرزوی موفقیت دارم
‫و همیشه به فکرت میمونم.
‫به اضافه اینکه، چندتا حکم جلب هم ‫ اون بیرون در انتظارمه،
‫و منم دوباره نمیخوام بیافتم تو زندان.
‫هیچوقت نمیگیرنت.
‫یادت باشه، اگه هر وقت گم شدی،
‫به حرف اون قلب کوچولوی مهربونت گوش بده و ‫بذار اون خوبی که درونت رو پر کرده
‫راهنمات باشه.
‫ازت ممنونم، ادمی. ‫هیچوقت فراموشش نمیکنم.
‫جرومیو!
‫مواظب ادمی باش. ‫همیشه پیشش باش.
‫قراره کارهای خیلی خوبی بکنی، آرلو بورگارد.
‫فقط خودت باش.
‫حتما، ادمی. ‫بهت قول میدم.
‫دوست دارم، ادمی.
‫خداحافظ!
‫خداحافظ، جرومیو.
‫خداحافظ، فانوس. خداحافظ، مار. ‫خداحافظ، تمساح.
‫خداحافظ، مرغ ماهی خوار.
‫خداحافظ، روباه باتلاق.
‫خداحافظ، خزه بلند.
‫خداحافظ، ملخ کوچولو.
‫-خداحافظ، پشه های گنده! ‫-مثل اینکه فقط من و تو موندیم.
‫آره.
‫یا خدا!
‫اوه!
‫آره!
‫ساندرا جون، تا حالا فکر کردی شاید چیزهای ‫ خیلی بیشتری اون بیرون باشه؟
‫منم همینطور.
‫میگم شماها میرین نیویورک؟
‫فقط... ماشین رو ببر.
‫هوراا!
‫مردم بیرون باتلاق خیلی بخشنده ان.
‫خوشم اومد.
‫هوراا!!
‫اوه.
‫قایق زمینی، راه بیافت.
‫امم...
‫قایق زمینی، راه بیافت.
‫راه بیافت دیگه. ‫برو، برو، برو.
‫برو، برو، برو، برو.
‫برو، قایق زمینی.
‫آخ جون! ‫فکر کنم دارم میرونمش.
‫هورا! ‫خودشه!
‫یا خدا، اصلا خوب نیست!
‫ممنونم ازتون!
‫یووو هووو!
‫سلام بر همه!
‫-چطورین،من آرلو هستم. ‫-یا خدا، چی؟
‫دارم این چیز رو میرونم.
‫چیزی نیست.
‫آخ!
‫آممم!
‫آه...
‫حس تازه ایه.
‫خوبی، بچه جون؟
‫خیلی خوب به نظر نمیای.
‫آخ
‫یییهااا
‫عا عا!
‫بیا. بیا بگیرش.
‫هورا!
‫آخ.
‫امم...
‫آها!
‫و آخرین چیز قدیمی تو تجربه تمساحی مون
‫این تمساح...
‫واقعیه!
‫یوهو!
‫میبینیش؟ ‫کاملا ترسیده دیگه.
‫قیمتش بیست تا میشه. ‫پولش رو بده ببینم.
‫واسه این هیچ پولی نمیدم. ‫تمساح های واقعی کجان؟
‫گوش کن، بچه جون، قایق مون داغون شده.
‫از اینی هم که گیرت میاد راضی باش.
‫تمساح های مرده حوصله م رو سر میبرن.
‫حوصله ت رو سر میبرن؟
‫امم.
‫پس ترسناک میخوای؟
‫وای!
‫چون اگه میخوای، میتونی با اون ‫ هیولایی که اونجاست بازی کنی.
‫بابام وکیله. ‫میتونه بندازتتون زندان.
‫گوش کن، بچه جون،
‫تو نمیتونی ما رو بندازی زندان، ‫هیچ کاری نکردیم تا بیافتیم زندان.
‫آره، تازه، ورشکست هم شدیم.
‫ها؟
‫الو؟
‫راف، توئی؟
‫لورنس هستم از مغازه تعویض روغنی.
‫چی میخوای، لورنس؟
‫فکر کنم از این پسر تمساحی که همین جا ‫دارم بهش نگاه میکنم خوشت بیاد.
‫هورا!
‫این یکی از همون خونه های متحرکه؟
‫چقدر خوبه.
‫یه پسر بچه تمساحی؟
‫یعنی، نصف آدم نصف تمساح؟
‫واقعا؟
‫واسه دیدن اون پول زیادی بهت میدم.
‫واقعا؟
‫آره!
‫آه...
‫پول وکیل.
‫آه...
‫ها؟ ‫ها؟
‫آه...
‫قراره ثروتمند بشیم.
‫از سر راه برین کنار،
‫احمق ها.
‫حالت چطوره، همسایه؟
‫-همه ش واسه خودت! فقط چند تا قبض ان! ‫-وایسا!
‫-نمیخوامش! ‫-آخ! اخ...
‫وایسا، نامه هات رو فراموش کردی.
‫-من میبرمش! ‫-ها؟
‫چرا یه پسربچه تمساحی خوب نمیشی
‫و نمیای پیش عمه استاکی؟
‫ها؟
‫تمساح کوچولو،
‫-مثل اینکه از خونه ت دور شدی. ‫-ها؟
‫نگران نباش، رفیق.
‫ما جای خیلی امنی داریم ‫ که میتونی اونجا بمونی.
‫راست میگه، به خوبی ازت مراقبت میکنیم.
‫بگیرش!
‫نذار قایم بشه.
‫داره میره سمت واگن های قطار.
‫گمش نکنی، راف!
‫تمساح کوچولو!
‫آخ!
‫شما دوتا اگه میخواین زنده بمونین ‫بهتره همون پایین بمونین.
‫تو کی هستی؟
‫من کسی هستم که اجازه نداد ‫ اسباب بازی دست اون ها بشی.
‫آها!
‫حالا دو به یک شدیم.
‫-هی، این پایین. ‫-ها؟
‫تو مثل یه فرشته ای.
‫خبری از خجالت کشیدن نیست.
‫واو!
‫تو باید یه قورباغه درونت باشه.
‫نه، من فقط یه گیاه خوارم.
‫گیاه خوار چیه؟
‫حالا میتونین فرار کنین...
‫ولی مطمئن باشین که نمیتونین قایم شین...
‫از سر راه برو کنار!
‫فرار کن!
‫-خانم ها مقدم ترن! ‫-دخل مون رو میاره!
‫واو.
‫دنبال شون میریم، مگه نه؟
‫آره، البته که دنبال شون میریم.
‫برو اون هیولا رو بیار!
‫متوقف هم میشه یا ‫ همینجوری تا ابد حرکت میکنه؟
‫نمیدونم بچه جون. تو چی فکر میکنی؟
‫من که امیدوارم تا ابد حرکت کنه.
‫منم همینطور.
‫تو همین الآن من رو نجات دادی، ‫ولی من حتی اسمت رو نمیدونم.
‫امم، من برتی هستم.
‫برتی.
‫این بهترین اسمی که تا حالا شنیدم.
‫اسم من هم آرلو بورگارده.
‫امم. هیچ جا.
‫البته که هستی!
‫تو خاص ترین آدمی هستی که تاحالا دیدم.
‫-و دقیقا چند تا آدم تاحالا دیدی، آرلو؟ ‫-امم...
‫ده تا! هشت تاشون رو همین امروز دیدم.
‫با من؟
‫آره.
‫راستش، افتخار بزرگیه.
‫منم همین رو میگم.
‫آخ جون!
‫میریم که بگیریمشون.
‫خب...چرا باتلاق رو ترک کردی؟
‫چون حالا تو نیویورک سیتی یه پدر دارم.
‫یعنی قبلا نداشتی؟
‫راستش، قبلا نمیدونستم.
‫میدونی، شهر خیلی بزرگیه که باید بگردمش،
‫و پدر من هم یه جایی توی اون شهره.
‫واقعا؟
‫البته.
‫خیلی عجیبه که پدر داشته باشی و ‫ تا حالا هم ندیده باشیش.
‫امیدوارم ازم خوشش بیاد.
‫هی...
‫تو هم باید با من بیای نیویورک.
‫ممنون، ولی نه، رفیق.
‫رفیق؟ هیچ کسی تا حالا بهم نگفته بود رفیق.
‫حالا دیگه باید باهام
‫بیای به نیویورک.
‫اممم.
‫اوه، رفیق.
‫همه ماشین ها رو بگرد.
‫فرار کن.
‫اون تو هستن. ‫میتونم بوشون رو بشنوم.
‫لعنتی.
‫-خدای من! ‫-اوه!
‫خدای من.
‫دارین چیکار میکنین؟
‫اون هیولا یه چیزی پیدا کرده.
‫آخ!
‫فکر کنم گمشون کردیم.
‫باید یه جایی واسه قایم شدن مون پیدا کنیم.
‫شاید بتونیم اونجا استراحت کنیم.
‫اوه، خدای من! ‫باید از نزدیک تر یه نگاهی بندازم.
‫آرلو، وایسا.
‫یه جوری میزنمت یادت بره اسمت چی بود.
‫من رو اینجوری تهدید نکن، عزیزم.
‫ماچ!
‫کسی که پاشنه بلند میپوشه
‫واقعا قویه!
‫چی؟
‫اوه، نه. ‫اوه پهلوم زخمی شد.
‫وای وزغ! پهلوش نه!
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب. ‫رو برد اون مو صورتی شرط میبندم.
‫کی میخواد شرکت کنه؟ ‫بیست به یک.
‫خیلی خب، تونی کوچولو. ‫من روش شرط میبندم.
‫بازنده ها.
‫خدای من. ‫حالت خوبه؟
‫-ها؟ ‫هی، آقا، اون آسیب دیده.
‫باید زنگ بزنیم به... ‫یه آرایشگر، اگه اشتباه نکنم؟
‫هر وقت که میخواستم موهام رو کوتاه کنم،
‫ادمی یه کاسه برمیداشت
‫و میذاشت رو سرم...
‫اگه میخوای من رو شکست بدی باید ‫ با یه چیزی بهتر از یه شانه کوچولو بیای.
‫چی...
‫یاا!
‫آره!
‫جا شامپوی خشک به صورت.
‫-ها! ‫-زیاد هم سخت نگیر، مو توپی.
‫آها!
‫اینم از حرکت چرخشی در هوا.
‫اوه، خیلی کثیفه.
‫عزیزم، باید یه کم روغن درخت چای ‫برات گیر بیاریم
‫چون کله ت شبیه یه سنگ از پنیر پارمزان شده.
‫مسابقه تمومه. مو توپی برنده میشه.
‫خیلی ممنون، رفقا.
‫سرمون کلاه گذاشتن.
‫گول خوردیم!
‫اون یارو پر مو و
‫و اون کوچولو رو بگیرین.
‫اوه نه.
‫یالا! راه بیافت!
‫به این موها دستت بخوره، لهت میکنم.
‫اه!
‫میخوای من رو بتراشی؟ ‫خودت رو بتراش.
‫یوهو!
‫-پولم رو پس بده! ‫-نه!
‫هی پسره ی سبز، بگیرش!
‫تو اتوبوس میبینمت. ‫فرار کن بچه جون!
‫فورلیشیا، عجله کن.
‫ها؟
‫یالا، زودباشین. ‫آماده م که این چیز رو برونم.
‫وایسا، یه پسر کوچولو تمساحی ندیدی؟
‫چرا. درست پشت سر ماست...
‫آلیا، وایسا! ‫منتظر اون پسر بمونین.
‫آرلو!
‫-یالا! ‫-بگیرینش!
‫بگیرینش! بگیرینش، رفقا!
‫-اوه مثل اینکه یه مبارز دیگه داریم. ‫-اه...
‫من آرلو بورگارد هستم.
‫من اهل باتلاق هستم.
‫ها...
‫همه تون شنیدین؟ ‫اون هم یکی از ماست.
‫صبر کنین. ‫من اهل نیویورکم.
‫نیویورک سیتی؟
‫آه!
‫سلام، برتی، این ها میخوان با من کشتی بگیرن.
‫چرا یکی که دوبرابر
‫خودت باشه رو انتخاب نمیکنی؟
‫آلیا، آماده حرکت باش، باشه؟
‫آها.
‫اینم از پول. حالا راه بیافت!
‫بزن بریم!
‫سلام، من آرلو هستم.
‫وایسا، دارم میام.
‫دستم رو بگیر!
‫اه! گرفتمت!
‫نمیتونم دوام بیارم.
‫ها؟
‫رفقا؟ اوضاع اون بیرون چطوره؟
‫محکم بشینین!
‫آخ!
‫برتی، میبینی؟
‫-این قطار کوچولو چقدر خوشگله. ‫-هی، هی، آوردیش.
‫ازت ممنونم، مرد کوچیک سبز.
‫خب، حالا کیف پول من کجاست؟
‫اه! به اون مردم عصبانی تو مزرعه پسش دادیم.
‫مثل اینکه بعد گرفتن پول هم عصبانی بودن.
‫خدای من نه!
‫هی، کاریش نداشته باش.
‫اون یه پسر تمساحی ساده لوح و گیج
‫و گمشده س. فهمیدی؟
‫و منم فقط یه توپ مو هستم.
‫به این معنی نیست که به پول نیازی ندارم، عزیزم.
‫باشه، ما هم کیف پولی که دزدیده بودین رو پس دادیم.
‫چطور جرات میکنی این رو بگی.
‫فقط داریم سعی میکنیم زنده بمونیم، خانمی.
‫من ببرم. به من نگاه کن.
‫به نظرت میتونم تو کافی شاپ کار کنم؟ ‫معلومه که نمیتونم.
‫خودم درک میکنم، ‫بیشتر از اونی که شما بدونین.
‫باشه، پس چرا متوجه نمیشی ‫ که ما قرار بود پولدار بشیم
‫و اون بچه کوچولو همه چیز رو بهم ریخت؟
‫تمومش کن، تونی.
‫منظورش این نیست.
‫الان عصبانی شده، اون خیلی مهربونه.
‫و اسم تو چیه، خواهر؟
‫من برتی هستم. و این هم...
‫دوست! ما دوست های صمیمی هستیم. ‫من آرلو هستم.
‫منم فورلیشیا هستم.
‫-آها! ‫-این هم تونی کوچولوئه.
‫و آلیا هم راننده مونه.
‫راستش من در حال کارآموزی ام.
‫ولی، نگران چیزی نباشین، من کارم خیلی درسته.
‫اوه! خیلی خوبه.
‫شاید شما بتونین ما رو برسونین.
‫میبینین، این نیویورک سیتیه. ‫ما داریم میریم اونجا پدرم رو ببینیم.
‫وایسا ببینم.
‫پدرم درمورد نیویورک بهم گفته.
‫اوه...من هم اونجا یه خانواده دارم. ‫ تو ایتالیای کوچیک.
‫خدای من!
‫تونی کوچولو، باید با ما به نیویورک بیای. ‫همه تون باید بیاین.
‫مثل اینکه متوجه نشدی، ‫ ولی ما سه تا اینجا کار خوبی داریم، باشه؟
‫یه سفر خیریه به درد نخور هم نمیخوایم.
‫خیلی خب، باشه.
‫بهتره که تو ایستگاه بعدی ما رو پیاده کنین.
‫آخی!
‫ها؟
‫-هی، آرلو، شناگر خوبی هستی؟ ‫-اوه!!
‫تونی کوچولو، من عاشق شنا هستم.
‫همون تونی، ولی مشکلی نیست. شاید بتونیم ‫ یه چیزی رو امتحان کنیم، نظرت چیه؟
‫ما کمک میکنیم شما به نیویورک برین ‫و شما هم توی یه کار به ما کمک میکنین.
‫آکواریوم نه، تونی.
‫آکواریوم چی شده، تونی کوچولو؟
‫راستش، یکی تا از دوستامون اونجا گیر افتاده.
‫اووه، نه!
‫خیلی وقته که اونجا گیر کرده.
‫خیلی وقته.
‫باید اون رو نجات بدیم.
‫اصلا.
‫تنها مشکل اینه که یه عده هم اونجان، ‫افراد خطرناک،
‫و دفعه قبل هم نزدیک بود ‫ دخل تونی کوچولو رو هم بیارن.
‫اهم.
‫اوخ!
‫و فورلیشیا، فورلیشیای عزیزم، ‫ اون نمیخواد که خیس بشه.
‫نه با این مدل مو، عزیزم.
‫درسته. هی!
‫-آروم، برتی. ‫-نه.
‫باشه، خب، فکر کنم شما نمیخواین ‫ که تا نیویورک برسونیم تون.
‫-لطفا، لطفا، لطفا! ‫-اه.
‫باشه.
‫پس، قرارمون این شد.
‫ادمی یه زمانی بهم گفت هرچیزی حکمتی داره.
‫و نگاه کن! ‫همه مون اینجاییم.
‫و وقتی رسیدیم اونجا،
‫این خانم گنده به ما کمک میکنه ‫ که کمی پول دربیاریم.
‫به همین خیال باشین، رفقا.
‫ازت خوشم میاد.
‫نباید خوشم بیاد، ولی دیگه خوشم میاد.
‫هورا، خیلی هیجان زده م، بچه ها!
‫آلیا، حواست باشه!
‫دارمش! ‫اوه، خدای من! دارمش!
‫هورا! ‫مارسلوس عزیزم
‫دارم میام پیشت!
‫مارسلوس، داریم میایم!
‫-اون پسر تمساحی چی؟ ‫-من هیچی به تو نمیگم.
‫اوه، همه چیز رو بهم مگی.
‫شاید اگه با همکارمون آشنا بشه
‫-به حرف بیاد. ‫-ها؟
‫اون چی بود؟
‫باشه، باشه. ‫حرف میزنم.
‫با بقیه رفت.
‫با یه اتوبوس رفتن سمت شمال.
‫واقعا؟
‫پسره...اون گفت که میخواد بره به نیویورک.
‫دیگه چی؟
‫بهمون بگو اسمش چی بود؟
‫اه... اسمش...
‫اه...
‫آها!
‫هیچکس نمیتونه از من بازجویی کنه غیر از...
‫ مامانم.
‫خواهش میکنم، نه! ‫کمکم کنین! خواهش میکنم!
‫بهتره که اسمش رو بهمون بگی.
‫یا خودت میدونی.
‫خواهش میکنم، نه! ‫کمکم کنین!
‫اسمش آرلو بورگارده.
‫هی بچه جون.
‫این لازمت میشه.
‫اوه!
‫داری چیکار میکنی، بچه تمساحی؟
‫-اومدم نجاتت بدم! ‫-اوه، درسته!
‫آزادم!
‫-من آزادم. من آزادم! ‫-هورا!
‫هورا!
‫اوه، مارسلوس، دلمون واسه ت ‫تنگ شده بود، رفیق!
‫-دارین میرقصین، آره؟ ‫-یه کم خوش بگذرونیم.
‫مارسلوس برگشته! ‫آره! دلم خیلی واسه ت تنگ شده بود.
‫اووم.
‫اره!
‫ما برگشتیم، عزیزم.
‫هی!
‫هی، اونجا خیلی خوب به نظر میومد.
‫کدوم جا رو میگی؟
‫آکواریوم. خوش میگذشت؟
‫جایی واسه قایم شدن نبود.
‫هر روز اون ها میومدن.
‫-صورت های کوچیک میچسبیدن به... ‫-آی!
‫میچسبیدن به شیشه.
‫صورت های ترسناک.
‫دست های چسبناک!
‫بعضی هاشون هر هفته میومدن،
‫بعضی ها هم هر ماه.
‫فقط زل میزدن و چیز میخوردن.
‫بچه ها هیولان، همه شون.
‫من اهل باتلاق هستم.
‫درسته، بچه جون.
‫همه مون اهل باتلاقیم.
‫خیلی خب، رفیق، خیلی خوبه که برگشتی.
‫میخوام بخوابم.
‫من میرم تو اتوبوس بخوابم.
‫مزاحمم نشین. دوستتون دارم. خداحافظ.
‫شب بخیر، برتی.
‫برتی؟
‫امم؟
‫اوه، شب بخیر، آرلو.
‫-تا دیروقت بیدار میمونی، مارسلوس؟ ‫-ها؟ چی...
‫آخ. چی میخوای، بچه جون؟ ‫نمیبینی که خوابیدم؟
‫با چشم های باز؟
‫من یه ماهی ام. ‫ما اینجوری میخوابیم.
‫اوه، باشه پس، شب بخیر.
‫ممنون که از اونجا نجاتم دادی.
‫-قابلی نداشت. ‫-نه!
‫اصلا.
‫اوه، باشه.
‫باشه، پس.
‫-اینجا چیکار میکنی؟ ‫-خوابم نبرد.
‫چرا؟ اون موج های بزرگ ‫ من یکی رو که خوابوندن.
‫آره، منم اقیانوس رو دوست دارم.
‫راستش،
‫من عادت ندارم که مدت زیادی ‫ رو با عده ی خاصی بگذرونم،
‫متوجه میشی؟
‫راستش نه.
‫قبلا فقط من و ادمی بودیم.
‫حالا تو رو دارم، تونی، ‫فورلیشیا، آلیا، مارسلوس،
‫و بزودی، هم پدرم رو میبینیم.
‫میخوام مطمئن شم ‫ که صحیح و سلامت برسی پیش پدرت.
‫قول میدم.
‫ولی، بعد از اون...
‫باید برم پی کارم.
‫واسه چی؟
‫تو نمیفهمی.
‫بعضی وقت ها که حالم خوب نیست
‫یا ناراحتم یا حتی خوشحالم،
‫دوست دارم آواز بخونم.
‫اینجوری احساسم رو بیان میکنم.
‫بهم بگو چرا از اقیانوس خوشت میاد.
‫برتی.
‫ آواز خوندن با تو رو خیلی دوست داشتم،
‫پس یه چیز کوچولو واسه ت پیدا کردم.
‫یه سنگ برای بهترین دوستم.
‫ازش خوشت میاد؟
‫آرلو، اون یه صدف دریاییه.
‫میبینی؟
‫اوه، خدای من!
‫حالا میتونیم نشان دوستی مون رو نصف کنیم.
‫اوه.
‫خیلی عجیبه، رفقا.
‫نیویورک سیتی!
‫-واو. ‫-این ساختمان ها خیلی بزرگن!
‫این یه شهره.
‫-آلیا... ‫-ها؟ چیه؟
‫-رانندگی نمیکنی؟ ‫-درسته.
‫نباید کمربندهامون رو سفت کنیم یا...
‫درسته، درسته.
‫بهتره که این کار رو بکنین.
‫هی، مگه کوری!
‫هی مگه نمیبینی!
‫مگه کوری!
‫مگه نمیبینی!
‫واو!
‫نیویورک سیتی.
‫خدای من!
‫هی،رفقا، به نظرتون میتونم اینجا پارک بکنم؟
‫مطمئنم که مشکلی پیش نمیاد.
‫هی اینجا داریم راه میریم.
‫خیلی خب، از اینجا میرم.
‫این روز رو از خیلی وقت پیش تصور کرده بودم.
‫آره، خودشه!
‫اوه، پپرونی. ‫داغه! داغه!
‫این همونی هستش که اتسحقاقش رو دارم.
‫بیاین اینجا، کوچولوهای خوشگلم.
‫حتما گرسنه این.
‫اوه، خانم، دارم از گرسنگی میمیرم.
‫اینجا چیکار میکنی؟ ‫برو بیرون!
‫-آخ! ‫-برو ببینم! بگیرش!
‫اوه!
‫اوه، ببخشید.
‫وقت داری که دستی به موهام بکشی؟
‫اوه، خودشه!
‫-اون دست ها رو تکون بده! ‫-آخ!
‫خیلی خوشگله!
‫اوه، بابا. ‫بابا!
‫اوه.
‫آ باریکلا!
‫اون چراغ ها خیلی خوشگلن، استاکی.
‫درسته.
‫از سر راه برین کنار توریست ها.
‫آرلو، اینجا!
‫برتی!
‫کسی سرنخی درمورد پدرم پیدا نکرده؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫اما ما اتوبوس رو از دست دادیم. ‫پس... اینجوری شد.
‫من 27 دلار پول خرد پیدا کردم.
‫مارسلوس، ‫دوباره توی موسسه بودی؟
‫از تو بعیده.
‫نه نیست.
‫حتما کمک کننده بود اگه می دونستیم ‫چه شکلیه.
‫آدمای زیادی وجود دارن.
‫- آره. ‫- من با انسل بورگارد هستم،
‫میتونه هرجایی باشه.
‫فامیلیت چی بود؟
‫بورگارد. یعنی توجهِ ‫زیبا. چطور؟
‫خب من شباهتی نمی بینم، ‫اما اون یارو توی تلویزیون باهات هم اسمه.
‫انسل بورگارد.
‫- باعث افتخاره که باهات قدم می زنم. ‫- بابام؟
‫شما برخی از لوکس ترین و بلندپروازانه ترین ‫برج های بلندِ نیویورک رو ساختید.
‫چرا برای پروژه بزرگِ بعدیتون ‫ساحل کنار دریا رو انتخاب کردید؟
‫خب میشل، ببین من اینجا، ‫دقیقا توی این بلوک شدم.
‫چیزی برای تماشا نیست. ‫چیزی برای تماشا نیست.
‫آخ!
‫خیلی گرمه.
‫وای!
‫چرا انقدر گرمه؟
‫همونطور که می بینید، ‫ساحل کنار دریا...
‫درخشش خودش رو از دست داده.
‫اما به زودیِ زود،
‫خوش ذوق ترین و آبادترینِ محله
‫توی کل شهر نیویورک خواهد شد.
‫من همیشه به دنبالِ تبدیلِ آنچه ‫شکسته، به چیزی زیبا هستم،
‫و خب...
‫...این پروژه جایگاه ویژه ای ‫در قلبِ من داره.
‫حالا، انسل شایعه شده که ‫برنامه هات رو قراره در مراسم «مت گالا»ی
‫امسال فاش کنی،
‫بزرگترین مراسم اجتماعی سالِ نیویورک.
‫ بدست آوردن فرصتی برای ‫سهیم شدنِ این دیدگاه،
‫یک دنیا برام ارزش داره.
‫خب اینم از این.
‫مردی که داره هر محله ی نیویورک رو ‫به نوبت متحول می سازه.
‫
‫اونو دیدید؟
‫بچه ها، اون بابامه.
‫فوق العاده ست.
‫هی بچه، گوش بده.
‫میخوای محل زندگیش رو پیدا کنم؟
‫احتمالا بتونم با تلفن یه سری ‫کارها بکنم، میدونی...
‫توی محله ی قدیمی.
‫آره.
‫الان برمی گردم.
‫هی من دارم اینجا راه میرم.
‫هی! من دارم اینجا راه میرم!
‫هوووه!
‫ها ها!
‫هی، تونی ام.
‫سلام، سلام، تونیه!
‫- مامانت چطوره؟ ‫- خیله خب. گوش کن، یه لطفی بهم بکن.
‫بیا بچه جون،
‫اینم از آدرس انسل بورگارد.
‫خب... کجاست؟
‫- نمیدونم. ‫- بالا شهره.
‫خیلی بالاست.
‫نیازی نیست به هرچیزی فکر می کنی ‫راجع بهش آواز بخونی.
‫گاهی اوقات قشنگه...
‫بلیطِ تئاتر برادوی!
‫بلیطتون رو از اینجا بگیرید!
‫بلیطِ تئاتر!
‫از جلو چشمام گمشو!
‫این بچه سوادِ خوندن نداره.
‫ببین چی اینجاست. ‫بورگارد.
‫حتی یه ذره هم سبز نیست.
‫البته به نظر میاد فراتر ‫از یکمی پولداره.
‫
‫قشنگ به نظر میاد.
‫گمونم خودشه.
‫میخواید همه باهام بیاید؟
‫مطمئنم برای همه جا هست.
‫ما موفق شدیم آرلو. ‫باقیش فقط با خودته.
‫به محض اینکه تونستم میام پایین ‫و بعدش...
‫مشکلی نیست پسر کوچولو. ‫نگران ما نباش.
‫مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫ممنونم. از همتون ممنونم.
‫برتی... من...
‫برو، قبل از اینکه اشک از چشمام بیاد.
‫آخی!
‫بیا اینجا.
‫تکون نخور.
‫بیخیال، هنوزم ‫باید از سدِ نگهبان رد بشه.
‫نگهبان ها خیلی سرسخت ان. ‫من میدونم. بهم اعتماد کنید.
‫- کجا داری میری؟ ‫- سلام، من آرلو بورگارد هستم.
‫- اومدم تا پدرم رو ببینم. ‫- قلب سنگی.
‫شانس اینم نداره که...
‫عه.
‫خب تا حالا درمورد کُشتیِ آماتوری ‫به شکل یه حرفه فکر کردی؟
‫آره.
‫آقایون، بازم من باید در رو باز کنم؟
‫میدونید چقدر سنگینه؟
‫اوه!
‫من...
‫چیزه..
‫تو پدرمی.
‫چیزه...
‫فکر کنم آدرس اشتباهی بهت دادن.
‫خیله خب بابا.
‫من توی تلویزیون دیدمت،
‫و تو خیلی صمیمی و ‫سخاوتمند بودی.
‫و فقط می دونستم که این خودتی.
‫تازه، فامیلیامونم یکیه.
‫من آرلو هستم.
‫آرلو بورگارد.
‫وای پسر.
‫بعله.
‫قصدِ بی ادبی ندارم،
‫اما... متوجهی که این وضعیت ‫کاملا غیرممکنه، درسته؟
‫این چیه؟
‫نمیدونم چطوری این به دستت رسیده، ‫اما اشتباهی پیش اومده.
‫یه اشتباه بزرگ و خیلی افتضاح.
‫منم همین فکر رو کردم.
‫حتما اشتباه بزرگی پیش اومده
‫که از نیویورک این همه راه رو اومدم
‫به باتلاق.
‫آره، یعنی نه.
‫پسر من...
‫پسر من مُرده.
‫اما...
‫من پدر تو نیستم.
‫نمیتونم باشم.
‫باید باشی.
‫من هیچ جایی برای رفتن ندارم.
‫و این همه راه اومدم.
‫هوم؟
‫ببین آرلو...
‫بیا این طرف.
‫شاید بتونم کمکت کنم.
‫وای خدا!
‫میدونی آرلو، تو منو یادِ پروژه ای میندازی ‫که دارم روش کار می کنم.
‫پروژه؟
‫میدونم یکمی بی عاطفه به نظر میاد، ‫اما اینجوری بهش فکر کن.
‫اون میز و اونجا می بینی؟
‫وای!
‫یه شهر کوچولو.
‫تونی حتما عاشقش می شد.
‫محله قدیمیِ من،
‫یه ساحل کنار دریا.
‫کهنه و فرسوده ست، ‫فقیر و کثیفه،
‫خیلی شبیه به چیزی که من بودم.
‫اما میبینی که دیگه اینطور نیست.
‫مثل ققنوس از خاکسترها...
‫میدونم داری به چی فکر می کنی.
‫چطوری اینجوری شدم؟
‫آرلو اگه یه چیزی باشه که ‫از زندگی یاد گرفته باشم،
‫اینه که گاهی اوقات باید تغییر کنی اگه ‫میخوای توی این دنیا دووم بیاری.
‫تغییر؟ صبر کن، چی؟
‫امیدوارم این درس بهت کمک کنه.
‫تموم کاریِ که میتونم برات بکنم.
‫خب فقط فکر کردم چون این همه ‫راه رو برای دیدنت اومدم
‫از دیدنم خوشحال میشی.
‫تو... پدرمی، درسته؟
‫من...
‫نه، من متاسفم.
‫- همه چیز مرتبه قربان؟ ‫- فقط یه بچه دیگه از موسسه ست.
‫برتی؟
‫تینی تاینی تونی؟
‫کسی نیست؟
‫حالا یادت باشه، اگه ‫یه وقت گم شدی،
‫بذار قلب کوچولوی فوق العاده و ‫تموم شادی که در درون روحت هست...
‫...راهنمای تو باشه.
‫بهت میگم،
‫وقتی که ما برگردیم به آمفی تئاتر، ‫فکر کنم مردم عاشقت میشن.
‫من باید یکمی روی حضور روی صحنه ام کار کنم، ‫اما بالاخره به اونجا می رسیم.
‫اووو!
‫میریم رو ابرا برتی.
‫برتی؟
‫آرلو؟
‫بیخیال، دیوونه ای؟
‫یه لحظه هم توی رینگ دووم نمیاره.
‫با این حال پسر شیرینیه.
‫چیه؟ اگه دلت نمیخواد، نیازی ‫نیست که بری کشتی بگیری.
‫کجا داری میری؟
‫برتی؟
‫من...
‫ما...
‫اینجا بهشته؟
‫
‫فکر کنم بروکلینـه.
‫این...
‫واقعا...
‫کثیفه.
‫هی، هی پسرجون یالا.
‫پاشو، چیزی خورده تو سرت؟
‫تینی تونی...
‫من خیلی متاسفم.
‫آره، یه چیزی خورده تو سرت نه؟ ‫طفلکی.
‫- موفق باشی برتز. ‫- برتز؟
‫- صبر کن تونی. ‫- تو عالی میشی!
‫قراره چیزهای فوق العاده ای ‫بهش بگی.
‫آرلو، بابات چیشد؟
‫مثلا بابام!
‫خب کاشف به عمل اومد که منو نمیخواد.
‫حالا حتی نمیدونم کی هستم ‫و احتمالا هیچوقت نمی فهمم.
‫تو پاک ترین آدمی هستی که ‫تا حالا دیدم.
‫اینم یه روش خوب واسه ‫گفتنِ اینه که من متفاوتم.
‫بخاطر تو، من فکر می کنم این تفاوت ‫بهترین چیزیِ که یه نفر میتونه باشه.
‫وقتی که من بچه بودم...
‫درست مثل بقیه بودم،
‫اما همونطور که بزرگ می شدم، ‫هیچوقت رشدم متوقف نشد
‫هنوزم لحظه ای رو یادم میاد که فهمیدم
‫دیگه هیچکس توی چشمام ‫نگاه نمی کنه،
‫و در آخر، گمونم خودم دیگه نخواستم ‫به کسی چنین اجازه ای بدم.
‫اما بعدش تو، آرلو بورگارد، ‫مستقیم ازش رد شدی.
‫تو اولین کسی هستی که تابحال ‫با من مثل یه دوستِ واقعی رفتار کرده.
‫بخاطر همینِ که تو بهترین دوستمی.
‫بهترین دوستِ کلِ دنیا.
‫برید یه جای دیگه...
‫...برای اینکه احساساتتون رو یه جای خصوصی...
‫به اشتراک بذارید.
‫متاسفم.
‫پس...
‫بابات چیزی نگفت؟
‫اصلا ممکنه پدرم نباشه.
‫و حتی اگه باشه، حاضر نیست اقرار کنه.
‫آرلو، تو لایقِ دونستنِ حقیقتی.
‫اینو میدونی دیگه، درسته؟
‫من این همه راه رو اومدم
‫و اصلا جواب هایی که دنبالشون ‫بودم رو به دست نیاوردم.
‫من بیشتر از همیشه گم شده ام.
‫وای!
‫خدای من!
‫حتی بهتر از اون چیزیِ که توی نقشه بود.
‫صبر کن، اینجا رو می شناسی؟
‫خونه ی انسلـه... یا بوده.
‫میخواد تخریبش کنه.
‫خجالت آوره. اینجا باکلاسه.
‫هنوزم گرمه.
‫جالبه نه؟ ‫انسل میدونه دقیقا از کجا اومده،
‫و قصد داره کلِش رو تخریب کنه.
‫من، گمونم چیزی برای تخریب ندارم.
‫میدونی، از وقتی که پا ‫توی زندگیامون گذاشتی،
‫همه ی ما رو بهتر کردی.
‫حقیقت داره.
‫قبل از اینکه ببینمت، فقط ‫پول رو دوست داشتم.
‫و پای پیتزا.
‫اما حالا، ارزشِ دوستی ‫رو می فهمم.
‫وای!
‫رفقا من فقط دارم با صدای بلند فکر می کنم، ‫اما اون امشب توی مراسم گالائه.
‫شاید این فرصتیِ برات تا یکبار ‫برای همیشه حقیقت رو پیدا بکنی.
‫فکر نکنم بتونم دوباره چنین ‫طرد شدنی رو تحمل کنم.
‫آرلو...
‫ما پشتتیم.
‫درسته بچه جون.
‫- آره! ‫- آره عزیزم.
‫من از اوناشم که از ‫رویارویی متنفرم.
‫اینو میدونید، درسته؟ ‫همه اینو میدونن.
‫اما من... من میام. ‫اما اگه اونجا بچه هست،
‫همین الان دارم بهتون میگم، ‫که از اونجا میام بیرون.
‫یعنی، قراره بچه مچه اونجا باشه؟ ‫جاییِ برای بچه هاس؟
‫هی، بچه ها! این طرف! ‫خوبه!
‫خیله خب، لبخند بزنید! بچرخید!
‫خیلی...
‫خوشگله!
‫من توی بهشت دنیایِ مُدم؟ معرکه ست.
‫حس می کنم لباس رسمی ندارم.
‫چطوری میخوایم بریم داخل؟
‫بیاید اینجا.
‫هیولا، بیا اینطرف.
‫هوم؟
‫خب دیگه خیلی عجیبه.
‫این طرف، این طرف! ‫من یه ماهی ام، باید شکارم کنید!
‫برید کنار!
‫ژستت رو دوست دارم!
‫ممنونم.
‫آره دختر، خوب وایسا.
‫باشه. خب این جام قشنگه.
‫وای خدای من!
‫هوم؟
‫آره، آره، اینجا!
‫وای خدای من!
‫وای!
‫شبیه مهمونی های باستانیِ مصرـه.
‫- ببین. ‫- خانم ها و آقایان،
‫به مت گالا خوش آمدید،
‫مراسم مُدِ سال...
‫فقط مهمترین لحظه ی زندگیته. ‫چیز خاصی نیست.
‫به میزبانتون، انسل بورگارد، ‫خوش آمد بگید.
‫آماده ای؟
‫من بدون تاییدِ شما، ممکن ‫نبود که بتونم اینجا باشم.
‫شما...
‫مردم من هستید.
‫اهِم.
‫خب...
‫بیاید دوباره امتحان کنیم.
‫شما... مردم... من... هستید!
‫وای!
‫امروز، باید درمورد مسئولیت صحبت بکنیم.
‫نه!
‫صبر کنید. صبر کنید.
‫مسئولیتِ تبدیلِ افراد ضعیف و ناخوشایند
‫به نمونه ی کاملی از ‫ثروت و فریبندگی.
‫اجازه بدید برنامه هام برای ‫ساحل کنار دریا
‫رو بهتون نشون بدم.
‫چیه؟
‫- اون چیه؟ ‫- سبزه.
‫حال به هم زنـه! ‫اینا کی ان دیگه؟
‫سلام، ببخشید.
‫متاسفم مرد جوان، میتونم ‫کمکتون کنم؟
‫آم...
‫از اینجا برو بیرون، عجیب وغریب!
‫من...
‫فکر نمی کردم.
‫دوستان ثروتمند و عزیزم...
‫صبر کن، اما من...
‫- ...این کار فقط با حمایت شما شدنیـه. ‫- آرلو... بخون.
‫من بهتون نیاز دارم. ما بهتون نیاز داریم. ‫آینده ی ساحل کنار دریا به شما...
‫متوجه نیستی نه؟
‫اینطوری اینجا پیدات میشه،
‫تموم چیزی که به شدت براش ‫کار کردم رو به خطر میندازه.
‫نه، تو متوجه نیستی.
‫من برای بودن در اینجا ‫همه چیز رو به خطر انداختم.
‫بچه ی سرسختی هستی نه؟
‫گمونم اینطوری شدم.
‫گوش بده آقای بورگارد، اگه نمیخوای با ‫من کاری داشته باشی، مشکلی نیست.
‫من تنهات میذارم.
‫اما فقط میخوام حقیقت رو بدونم،
‫تا دیگه همیشه بهش فکر نکنم.
‫تو پدر منی؟
‫آرلو، من... ها؟
‫وای!
‫هدفتون چیه رفقا؟
‫ما اینجا داریم روی یه دستاوردِ ‫عاطفی کار می کنیم.
‫- ما فقط بخاطر پسر تمساحه اومدیم. ‫- درسته.
‫آره، ما ترجیح میدیم که با ‫عواطفمون در ارتباط نباشیم.
‫بابا؟
‫آ..آ...
‫آرلو...
‫فورا برو عقب!
‫همم.
‫اگه پسش میخوای آقا، ‫مطمئنم میتونیم سر قیمت با هم کنار بیایم.
‫اما تو با یه تمساح واقعی ‫چیکار داری؟
‫اشکالی نداره. مجبور نیستی.
‫من به اینجا متعلق نیستم.
‫منم همین فکر رو می کردم.
‫باهم به باتلاق برمی گردیم، رفیق کوچولو. ‫تو قراره ما رو پولدار کنی.
‫یه قفسِ باحالِ کوچولو و قشنگ ‫برات داریم.
‫من تبدیل به چی شدم؟
‫آخ!
‫چرا؟
‫تکون بخورید! از سر راه برید کنار!
‫یالا استاکی.
‫آرلو؟
‫آرلو!
‫برتی؟
‫عاشقِ اون هیولام.
‫برتی؟
‫- اون چیه؟ ‫- چی چی؟
‫آخ!
‫لعنتی!
‫اون چیه؟ آرلو؟
‫- اونو ببینید! ‫- آرلو؟
‫ها؟
‫درسته.
‫من یه مردِ پرنده ام.
‫من عاشق پرنده هام پسر!
‫و یه چیز دیگه هست ‫که باید بدونید.
‫این پسر جوانِ شگفت انگیز...
‫پسرمه...
‫...و من اون و رها کرده بودم.
‫من بهت ظلم کردم آرلو،
‫با تلاش برای دفن کردنِ گذشته ام.
‫همونطور که میدونی، من توی ساحل ‫کنار دریا بزرگ شدم.
‫فقیر بودم اما شان و منزلت داشتم.
‫
‫حواست باشه کجا داری ‫میری پسرپرنده.
‫بچه ها یه داستان دیگه بودن.
‫گشنته؟
‫- پاهای استخونیش رو نگاه کنید. ‫- دونه ات و بخور.
‫هی انسل اگه قول بدی روی ماشینِ ‫بابام خرابکاری نکنی
‫دفعه بعد برات تیکه های نون ‫میارم.
‫آدمای حقیر و پستی بودن.
‫اون موقع بود که سوگند خوردم ‫خودِ واقعیم رو مخفی کنم
‫و زندگیم رو وقفِ جمع آوری ثروت ‫و قدرت بکنم،
‫به امید اینکه یه روزی،
‫اونقدر قوی بشم تا همش ‫رو تخریب کنم.
‫اما بعدش، یه اتفاقی افتاد که...
‫...تهدیدی برای افشای ‫موجودیتِ من شد.
‫پسرم متولد شده بود...
‫...و...
‫من بزرگترین اشتباهِ زندگیم رو کردم...
‫وقتی که رهاش کردم.
‫منو ببخش... پسر تمساحیِ حیرت انگزم.
‫بابا!
‫آرلو، اگه یه شانسِ دیگه بهم بدی، ‫مشتاقم که پیشم بمونی.
‫ازت ممنونم بابا، واقعا ممنونم.
‫اما الان دیگه یه خونواده ‫جدید دارم.
‫و خب...
‫...ما به همدیگه نیاز داریم.
‫میدونی، این همه راه رو اومدیم
‫فقط برای اینکه اون پسرتمساحه ‫رو بندازیم توی قفس.
‫اما رک بگم،
‫اصلا فکرشم نمی کردم انقدر اطلاعات ‫درمورد تجارب انسانی بدست بیاریم.
‫هیچوقت نمی دونستم تواناییِ ‫یادگیری داری.
‫لعنتی استاکی. دوست دارم!
‫آخییی!
‫برتی الان میتونم ببینم جای ‫چه چیزی خالی بوده.
‫همه شما بودید.
‫اگه برای مستقر شدن آماده نیستیم، ‫میتونیم به راهمون ادامه بدیم.
‫شاید همه ما با هم؟
‫من جایی برای بودن ندارم...
‫...جز پیشِ شما.
‫وای خدا، داری بهم یه چیزی مثل
‫یه لحظه ای مثل یه تحول و ‫یه خونواده ی وابسته به هم
‫و غوغایی تو دلم می کنی ‫که نمیتونم تحملش کنم.
‫می دونید، داشتم درمورد چیزی که درمورد ‫ساحل کنار دریا بهم گفتید، فکر می کردم.
‫به جای تخریب کردنش،
‫شاید تو و دوستات بخواید که ‫دوباره از نو بسازیدش.
‫نمیدونم...
‫خونه ـتون بکنیدش؟
‫اینجا جاییِ که بهش تعلق دارم.
‫آره، خونه.
‫کیه؟
‫بدون دعوا دستتون بهم نمی رسه!
‫خب، جلل الخالق!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M