‫سرنوشت چیست؟
‫مسیری از پیش تعیین شده ‫بین نقاط الف و ب؟
‫یا صرفا مجموعه ای ‫از تصمیمات فردی ما؟
‫من از اون آدمایی نیستم ‫که هدف بزرگی داشته باشن.
‫من صرفا مردی ام ‫که یه تصمیمی گرفت.
‫تصمیم انجام کاری متفاوت.
‫دنبال حل کردن یه مشکل جهانی نبودم.
‫به این دلیل این کار ‫رو کردم که فکر می کردم از پسش برمیام.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫روز 127.
‫روحیه بالاست.
‫این خونه ‫خیلی جذاب و راحته.
‫تا حالا که همه چیز طبق نقشه پیش رفته.
‫شلوغ بودن سرم باعث می شه...
‫به این که ‫آدم اینجا چقدر می تونه جدا از همه باشه، فکر نکنم.
‫من واقعا از پیشرفتی که تا حالا داشتم راضی ام...
‫و امیدوارم این پیشرفت ادامه داشته باشه.
‫حس می کنم ‫به حل مسئله ای که من...
‫رو اینجا نگه داشته، نزدیک شدم.
‫ابزار این دوره زمانی، خیلی ساده ان.
‫من ناچارم...
‫تقریبا یه قرن ‫از پیشرفتای حوزه فناوری رو نادیده بگیرم.
‫با این حال، ‫از چالشی که بخاطر این مسئله باهاش مواجه ام، لذت می برم.
‫روز 463.
‫این کار داره خیلی بیشتر ‫از چیزی که انتظار داشتم، طول می کشه.
‫هر قدم رو به جلویی که داشتم...
‫حداقل با دو قدم رو به عقب همراه بوده...
‫و اونچه ‫که در ابتدا حس می کردم پیشرفته...
‫حقیقتا چیزی فرای یه بن بست نیست.
‫حس می کنم ‫به هیچ جا نمی رسم.
‫زندگیم به یه ریتم تبدیل شده.
‫حلقه ای بی پایان ‫و یکسان که روز به روز تکرار می شه.
‫بعضی وقتا ‫به این مسئله فکر می کنم که...
‫در دنیای خارج ‫از این چهار دیواری، چه اتفاقی داره میفته،
‫ولی نمی تونم به خودم ‫اجازه بدم که اینطوری فکر کنم.
‫باید به مسیرم ادامه بدم.
‫باید این کار رو انجام بدم.
‫تنها چیزی ‫که برام مونده، بازگشت به خونه است.
‫چیز دیگه ای در کار نیست.
‫امروز، ‫روزیه که همه چیز به پایان می رسه.
‫با وجود این که تمام تلاشم ‫رو کردم، به هیچ نتیجه ای نرسیدم.
‫اراده ام در هم شکسته.
‫نمی دونم ‫بخاطر محدودیتای فناوری...
‫در دسترس این ‫دوره و زمونه است، یا بخاطر محدودیتای خودم.
‫در هر صورت، ‫می دونم که قرار نیست هیچوقت به خونه برگردم.
‫حقیقت ساده اینه ‫که من این دنیا رو در تنهایی ترک می کنم.
‫بدون خانواده.
‫تنها دوستی ‫که داشتم رو از خودم روندم.
‫دیگه هیچوقت هیچکس ‫از دستاوردام یا حتی از...
‫شکستام و اشتباه هام ‫خبردار نمی شه.
‫این تنها راهیه که برام مونده.
‫فقط امیدوارم ‫که این کار، آسیب بیشتری ایجاد نکنه.
‫من فکر می کردم ‫سفر در زمان هیجان انگیز و رهایی بخش باشه...
‫ولی در نهایت، تنها...
‫فراری از یه زندان به یه زندان دیگه است.
‫من هر کاری ‫از دستم بر می اومد، کردم.
‫نمی دونم ‫دیگه چه کاری از دستم برمیاد،
‫تلاشم رو کردم.
‫ولی دیگه ‫به این کار ادامه نمی دم.
‫(آیا واقعا هر کاری از دستت بر می اومده کردی؟)
‫ظرفیت توان لباس، پر است...
‫عیب شناسی های ایستگاه انجام شدن.
‫سیستم «آنی» فعال شد.
‫سلام آنی.
‫عصر بخیر.
‫روزت بالاخره فرا رسیده.
‫آماده ای؟
‫همه سیستم ها آماده ان.
‫خوبه.
‫خیله خب، ‫فرایند رو شروع کنین.
‫قطبی سازی دروازه آغاز شد.
‫در حال آغاز شمارش معکوس.
‫10, 9, 8, 7, 6
‫5, 4, 3, 2, 1.
‫قربان، حالتون خوبه؟
‫اعلان منطقه ممنوعه. ‫تخیله سطح سه.
‫خطر حتمی و آنی است.
‫فورا منطقه را تخیله کنید.
‫این به منظور ‫امنیت خود شماست.
‫سلام، حالتون خوبه؟
‫قربان، ‫از همه جاتون داره خون میاد.
‫می خواین کمک خبر کنم؟
‫نه، خوبم.
‫از اینجا برو.
‫می دونین چیه، ‫من می رم کمک خبر کنم.
‫نیازی نیست سرم داد بزنین.
‫گفتم برو.
‫حالتون خوبه؟
‫خوبم.
‫گفتم خوب می شم.
‫خوبم.
‫تکون نخورین.
‫بیشتر خون رو تمیز کردم،
‫ولی قطعا باید برین پیش دکتر...
‫تا براتون بخیه بزنه.
‫شما افتادین ‫و سرتون خیلی محکم ضربه خورد.
‫ببین، ‫تو چرا هنوز اینجایی؟
‫بابت کمکت ممنونم، ‫ولی تو فقط باید بری.
‫باشه.
‫می دونی، ‫این واقعا مشکل من نیست.
‫ولی باشه، اگه می خوای برم، تنهات می ذارم.
‫باشه، باشه، فقط برو.
‫می دونی، ‫همه افرادی که این دور و بر زندگی می کنن...
‫فکر می کنن یه زاهد تنها اینجا زندگی می کنه.
‫جدی؟
‫آره، ‫الان هم می فهمم چرا همچین فکری می کنن.
‫تو هم واسه همین تنهایی.
‫خیلی عصبانی ام.
‫همه چیز آماده بودم.
‫من راه خروجم از این جهنم رو قبول کرده بودم...
‫و این زن، ‫اون رو ازم گرفت.
‫هیچی دست خودم نیست.
‫چی برام مونده؟
‫این برخوردی که ‫با اون داشتم، باعث شد بازم اونطوری بشم.
‫بینش ها و خاطراتی که نمی دونم چی ان.
‫ای کاش می تونستم درکشون کنم...
‫با این حال، ‫تمام فکر و ذکرم، اون زنه.
‫آنی!
‫یه لحظه وایسا، ‫من رو خاموش کرده بودی؟
‫من دو سال و نیم خاموش بودم؟
‫یه نگاهی به خودت بنداز.
‫چقدر به هم ریختی، خیلی داغونی.
‫- می دونم، می دونم. ‫- بهت گفته بودم...
‫که خاموش کردن من، فکر بدیه.
‫بابت اون کار خیلی متاسفم ‫و حق هم با تو بود.
‫البته ‫که حق با من بود.
‫من برخلاف تو، ‫موجود احساساتی یا بی منطقی نیستم.
‫آنی، ببین، ‫برای یه چیزی بهت نیاز دارم.
‫نه، ‫من رو بذار پایین.
‫بذار اول شارژ شم.
‫چیزیت نمی شه.
‫این حداکثر ‫یه دقیقه طول می کشه، مطمئنم.
‫بعد از اون، ‫می ذارم آفتاب بگیری.
‫نظرت چیه؟
‫عالیه.
‫چیزی که ازت می خوام ‫تحلیل کنی، اینه.
‫این چیه جلوی چشمم...
‫و اون صدا از کجا میاد؟
‫خیله خب، ‫باید من رو به منبع نزدیک تر کنی.
‫من رو کنار سینک بذار.
‫خیله خب، ‫صدای چکیدن آب رو می شنوم.
‫می دونی، ‫شاید دلت بخواد بدی اون لوله ها رو تعمیر کنن.
‫فشار آبت خیلی مشکل داره.
‫دقیقا مطمئن نیستم ‫که اینجا باید دنبال چی بگردم.
‫تنها چیزی که ‫دریافت می کنم، یه فرکانس طبیعیه.
‫آشنا به نظر میاد، نه؟
‫یه الگوی موجی ایستا.
‫این مشکل برقت رو حل می کنه،
‫ولی استفاده از فناوری قرن...
‫بیست و یکم، ‫برات سخت خواهد بود.
‫امیدوارم توی فکر استفاده ‫از قطعات سینک نباشی.
‫این بخشش ‫رو به عهده من بذار.
‫توصیه می کنم ‫قبل از این که...
‫خونه ات از هم بپاشه، شیر آب رو ببندی.
‫نکته خوبی بود.
‫یه چند وقتی می شه ‫که با هم صحبت نکردیم، نه؟
‫تو از وقتی که من خاموش شدم،
‫حتی یه بار هم ‫از خونه بیرون نرفتی، نه؟
‫حقیقتش باور دارم ‫که آماده ام که اینجا رو ترک کنم.
‫می تونم تصور کنم که باشی.
‫حداقل دوباره من رو داری.
‫می دونم ‫دلت برام تنگ شده بود.
‫به نظر میاد ‫حموم هم زیاد نرفتی.
‫از خودت مراقبت می کنی؟
‫آنی، شروع نکن.
‫فکر کنم ‫این دفعه بالاخره یه شانسی داشته باشیم.
‫به نظر میاد ‫باید کلی زحمت بکشیم،
‫ولی ‫من هم معتقدم که حق با توئه.
‫خیله خب، ‫از کجا شروع کنیم؟
‫همینجا وایسا.
‫لطفا بهم بگو ‫که از اون به عنوان مواد اولیه استفاده می کنی.
‫نخیر، ‫داره همون کاری که فکر می کنم رو می کنه.
‫هیچی مثل یه آهنگ خوب،
‫خلاقیت آدم ‫رو تحریک نمی کنه، درسته آنی؟
‫من با این ‫که ارزش موسیقی...
‫برای انسانا رو درک می کنم،
‫ولی نمی تونم ‫بفهمم که چطوری اسم این رو موسیقی می ذارین.
‫بیخیال بابا، این چیز خوبیه.
‫خیلی خوشحالم ‫که به گذشته سفر کردیم...
‫تا بتونیم به موسیقی ای ‫که حتی قدیمی تره گوش بدیم.
‫سفر در زمان ‫هیچوقت متوقف نمی شه.
‫می دونی، ‫اگه بتونیم این رو راه بندازیم،
‫من می تونم ‫یه کاری کنم که دیگه خبری از سفر در زمان نباشه.
‫اگه ‫تو رو به آینده برگردونم،
‫از الان به بعد ‫انتخاب موسیقی به عهده منه.
‫حله.
‫بعد از اون همه تنهایی توی این خونه،
‫و عدم پیشرفت کار روی دستگاه،
‫بالاخره ‫دوباره احساس مفید بودن می کنم.
‫یادم رفته بود ‫دلم چقدر برای حرف زدن با یکی تنگ شده بود.
‫با کمک آنی، ‫تونستیم پیشرفت عالی ای داشته باشیم.
‫من سخت کار کردم و متوجه شدم...
‫که زمان از دستم در رفته.
‫با شکل گرفتن طرحمون...
‫روزها و هفته ها ‫در هم محو می شدن.
‫برای اولین بار، ‫پس از مدت ها،
‫باور پیدا کرده بودم.
‫حس خوبی داشت.
‫این شروع خوبیه.
‫این که اینجا ‫یه کاری برای انجام دادن دارم، حس خوبی بهم می ده.
‫تو بهترین چای دنیا رو درست می کنی.
‫کنجکاو شدم.
‫می شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫ممکنه شخصی تلقی بشه.
‫البته.
‫اون موقع ‫به نظرم مناسب نمی اومد،
‫ولی الان که کارمون داره پیشرفت می کنه...
‫ادامه بده.
‫تو حتی یه بار هم ‫به جراحات سرت...
‫اشاره نکردی.
‫من همچنین ‫زیرزمین رو تحلیل کردم...
‫و یه وسیله انفجاری کوچیک پیدا کردم.
‫به نظر میاد ‫که به زور باز شده.
‫در نبود من، ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫- من سعی کردم خودکشی کنم. ‫- چرا باید همچین کاری کنی؟
‫دیگه هیچی برام مهم نبود.
‫یکی در زد، ‫یه آدم جدید.
‫حتما کارش رو تازه شروع کرده بود ‫و من هم فکر می کردم که رفته...
‫ولی در رو باز کردم...
‫و یه خانمی جلوم ظاهر شد...
‫و بعدش اون اتفاق افتاد.
‫باز هم چیزی دیدی؟
‫آره، ‫ولی این دفعه یه جورایی متفاوت بود.
‫موندم ‫که آیا این وقایع بصری...
‫به این معنی ان که برای مغزت سخته...
‫که به دوره زمانی فعلی عادت کنه یا نه.
‫من تمام تلاشم ‫رو کردم که فاصله بگیرم،
‫که هیچ دخالتی ‫توی اتفاقات خارج از این خونه نکنم،
‫ولی باز هم، ‫باز هم یه اتفاقی افتاد.
‫نورمن، ‫شاید تاثیرات ما روی زمان...
‫هیچ عاقبتی نداشته باشن.
‫مطمئنی که ‫زمان از قبل تعیین شده نیست؟
‫شاید مجموع تصمیماتمون...
‫همیشه ما ‫رو در طول یه مسیر حرکت می ده.
‫نورمن، ‫به چی فکر می کنی؟
‫وای.
‫آسمون شب زیباست.
‫تصور می کنم که باشه.
‫روز 1320.
‫امروز با ‫حس خوبی از خواب بیدار شدم.
‫آره، ‫اوضاع خوب پیش می ره.
‫امروز به نظر میاد ‫تجدید قوا کردی.
‫- چایت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫آنی، واقعا خوبه. چای خوبیه.
‫- یکم موسیقی برات پخش کنم؟ ‫- آره، ممنون می شم.
‫فکر کنم ‫شاید از این خوشت بیاد.
‫ای بابا.
‫چی شده؟
‫فکر می کنم ‫محاسبات پنجره...
‫زمانیمون برای آغاز این سفر ‫رو اشتباه انجام دادی.
‫منظورت چیه؟
‫چقدر؟
‫من محاسباتت رو ‫به پایان رسوندم...
‫و این کار ‫هنوز هم می تونه جواب بده.
‫ببین، ‫با توجه به فناوری ای که باید باهاش کار می کردی...
‫آنی، چقدر؟
‫خب نورمن، خوب نیست.
‫ما دقیقا هشت روز، ‫10 ساعت و 27 دقیقه دیگه،
‫یه پنجره زمانی سه ساعته داریم.
‫برای تقویت سیستم نیرو، ‫به تقویت کننده جاذبه ای نیاز داریم.
‫پنجره زمانی بعدی، ‫سه سال دیگه است.
‫می دونم ‫زمان کمی داریم،
‫ولی مطمئنم که ‫می تونیم همه کارا رو به موقع تموم کنیم.
‫ببخشید ‫که همه چیز انقدر عجله ایه.
‫می دونم یه قسمت کوچیکی ‫از تو، دلش برای اینجا تنگ می شه.
‫امیدوارم به تصمیمت ‫برای ترک اینجا، اطمینان داشته باشی.
‫بیا کارمون رو شروع کنیم.
‫تلاشمون رو خیلی بیشتر کردیم.
‫آنی روی مهندسی معکوس...
‫فرمول اصلی کار کرد ‫و امیدواریم که بتونه ما...
‫رو به زمانی ‫که ترک کردیم، برگردونه.
‫حتی با وجود نزدیک تر بودن مهلت زمانیمون،
‫همه چیز ‫همونطور که امید داشتم پیش رفته.
‫خنده داره، ‫با این که این نمادی...
‫از تمام چیزاییه که این سه سال آزارم می دادن،
‫حس می کنم بعد از...
‫ترک این خونه، ‫دلم براش تنگ می شه.
‫انقدر وابسته شدن ‫به چیزی که ازش متنفرم، عجیبه.
‫و اون دختره، ‫چرا انقدر باهاش احساس نزدیکی می کنم؟
‫هیچکدوم از اینا منطقی نیستن.
‫انگار یه چیزی در اعماق وجودم، ‫(دو روز، 11 ساعت، 35 دقیقه و 46 ثانیه تا زمان رفتن)
‫باور داره ‫که وقتی که در اینجا گذروندم، باید پیش می اومده.
‫بخش دیگه ام می ترسه...
‫که چقدر مسیر خودم رو تغییر دادم...
‫و تاثیراتش هم همچنان مشخص نیستن.
‫در هر صورت، ‫من کار دارم و...
‫نباید وقتم ‫رو سر حدس و گمان، هدر بدم.
‫نورمن، قضیه چیه؟
‫اون زن بیرونه، نه؟
‫من فقط واسه این ‫دارم این رو پخش می کنم که خودت بهم گفتی.
‫اگه داری این رو می بینی، ‫پس خودت فهمیدی.
‫این کار رو نکن.
‫هر دفعه که می ری بیرون، ‫یه چیزی عوض می شه.
‫اون آدما واقعی ان...
‫و ممکنه زندگی هاشون ‫بخاطر تو تغییر کنن.
‫آنی، روشن شو.
‫- یالا، یالا، روشن شو. ‫- آروم باش.
‫چی شده؟
‫یه چیزی دیدم.
‫نمی دونم چی بود، ‫ولی درد داشت.
‫انگار سردرد شدیدی داشتم...
‫و بعدش ‫یه سری تصویر دیدم.
‫- متوجه نمی شم. ‫- چه تصاویری؟
‫من دارم همه چیز رو تغییر می دم.
‫حتی کوچک ترین چیزا رو.
‫نمی دونم چرا فکر می کردم ‫قراره اتفاق دیگه ای بیفته.
‫حرفات اصلا منطقی نیستن.
‫من از پس این کار برنمیام.
‫منظورم اینجا بودنه، ‫نمی تونم همینطوری هی برم بیرون.
‫زیادی آسیب پذیرم.
‫زیادی تو دیدم، ‫و تعداد متغیرا هم خیلی زیاده.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫تو قبل از ‫این که عازم این سفر بشی، خطراتش رو می دونستی.
‫می دونم، می دونم.
‫فقط فکر می کردم...
‫- فقط فکر می کردم که می تونه... ‫- می تونه چی باشه؟
‫این اتفاق ‫دوباره میفته.
‫نمی تونه دوباره تکرار شه.
‫آنی، ‫نیاز دارم یه کاری برام بکنی.
‫می خوای بهم بگی ‫که قضیه چیه؟
‫- داریم ضبط می کنیم؟ ‫- بله.
‫اگه داری این رو می بینی، ‫پس خودت فهمیدی.
‫این کار رو نکن.
‫هر دفعه که می ری بیرون، یه چیزی عوض می شه.
‫اون آدما واقعی ان،
‫و زندگی هاشون ‫هم ممکنه الان بخاطر تو، تغییر کرده باشن.
‫می دونم نمی خواستی ‫هیچکدوم از این اتفاقات بیفتن، ولی افتادن،
‫و کاریه که شده.
‫اون بیرون ‫برای تو، هیچی نیست.
‫هیچوقت نبوده ‫و هیچوقت هم نخواهد بود.
‫این دوره زمانی تو نیست.
‫می دونم نمی تونی ‫اتفاقی که افتاده رو تغییر بدی،
‫ولی می تونی از ‫وقوع اتفاقات بیشتر جلوگیری کنی.
‫یه راهی پیدا کن، ‫بازسازیش کن.
‫هر کاری می تونی بکن، ‫تو باید برگردی.
‫نذار اشتباهات گذشته ات، ‫آینده رو خراب کنن.
‫تو همچنان ‫می تونی تصمیم درست رو بگیری.
‫حالت خوبه؟
‫آنی، هر حرفی که بزنم، ‫هر کاری که بکنم،
‫اگه یه وقت فکر کردی ‫دارم زیادی به اینجا وابسته می شم،
‫نیاز دارم ‫که این رو برام پخش کنی.
‫قول بده.
‫البته.
‫نمی فهمم که دقیقا...
‫می خوای به چی برسی.
‫به جایی نیاز دارم ‫که کسی متوجه ام نشه.
‫نمی تونم مدام ‫برای هر کاری به شهر برم.
‫خیلی خطرناکه.
‫می تونم یه هویت، ‫یه حساب بانکی، گواهینامه،
‫و هر چیز دیگه ای ‫که بخوای برات درست کنم.
‫به چیز زیادی نیاز ندارم.
‫فقط یه جایی که توی چشم نباشه، ‫و برای کارم هم به فضا نیاز دارم.
‫پس بیا ‫کارمون رو از چیزای ساده شروع کنیم.
‫نظرت در مورد اسم چیه؟
‫نمی دونم.
‫نورمن...
‫در حال جستجوی پایگاه داده ایم...
‫برای تشخیص در دسترس بودن اسم ‫و هر گونه اختلافات احتمالی در آینده هستم.
‫تصور تمام چیزایی که بدون این...
‫که حتی متوجه بشم ‫تغییر دادم، سخته.
‫تعداد متغیرا خیلی زیاده.
‫کامل شد.
‫نورمن برانت، ‫از دیدنت خوشحالم.
‫نورمن برانت؟
‫نورمن برانت.
‫آفرین آنی، ‫ازش خوشم میاد.
‫خوشحالم ‫که راضی ای.
‫از یه شخصی که تازه مرده ‫و هیچ قوم و خویش زنده...
‫شناخته شده ای نداره، یه خونه خریدم.
‫در مورد خدمات تحویل غذا در این منطقه هم...
‫چندین انتخاب داری.
‫الان یکی رو برات انتخاب می کنم.
‫هر دو ماه یه بار،
‫محموله ای ‫از مواد خوراکی، به خونه ات ارسال می شه.
‫تو که به گلوتن حساسیت نداری؟
‫آره، نه؟
‫خیله خب، بگذریم.
‫در مورد مسائل مالیت هم می تونم...
‫برای جلوگیری ‫از مشکوک شدن بقیه، مبلغ زیادی...
‫توی یه حساب بانکی سرمایه گذاری کنم، توصیه می کنم...
‫که در فواصل مشخص، ‫مقادیر کمتری برداشت کنی.
‫وای، چه سریع.
‫در حال خلق دستور کاری...
‫برای نصب دستگاه تبدیل برق ضعیف به قوی در محله ات.
‫این بهت اجازه می ده ‫که بدون هیچ عامل مزاحمی، منبع برق داشته باشی.
‫خیله خب آنی، وایسا.
‫در حال خلق پرونده ای...
‫برای تمامی همسایه های مجاورت،
‫از جمله زمان رفت و آمد اونا به سرکارشون...
‫و این که سالانه ‫چقدر سفر می کنن.
‫همسایه ای ‫که دقیقا روبروته،
‫سرطان سطح چهارش تشخیص داده شده،
‫و یه پرستار ‫به صورت هفتگی میاد پیشش.
‫خیله خب، ‫آنی، بس کن.
‫این زیادیه.
‫اینا کارهای اساسی ای هستن ‫که باید انجام بشن.
‫زیادیه.
‫هیچ کاری نیست...
‫که نتونی برام نکنی.
‫من نمی تونم این کار رو بکنم.
‫با اعمال شخصیم، ‫تا یه حدی تغییر ایجاد می کنم،
‫ولی با وجود تو، ‫دانشم بیش از حد می شه.
‫باید تنهایی این کار رو بکنم...
‫و ناچارم خاموشت کنم.
‫من شدیدا توصیه می کنم که این کار رو نکنی.
‫می دونم، ‫شاید هم حق با تو باشه،
‫ولی من به خودم اعتماد ندارم.
‫داری مرتکب اشتباه بزرگی می شی.
‫- فعلا خداحافظ. ‫- بذار کمکت کنم.
‫یه سری مسائل ‫هستن که تو درکشون نمی کنی...
‫در مورد تاثیراتت روی...
‫چی آزارت می ده؟
‫به پدر و مادرم ‫گفته بودم که دارم از پیششون می رم.
‫که دارم واسه خودم خونه می گیرم.
‫احساس قدرت زیادی می کردم.
‫این تصمیم رو خودم گرفته بودم...
‫و هیچکس دیگه ای ‫هم نمی تونست راضیم کنه که عوضش کنم.
‫من اصلا هیچوقت از اونجا خوشم نمی اومد،
‫مدام با بابام ‫جر و بحث می کردم.
‫هیچوقت با مامانم هم نظر نبودم.
‫یه بار که با بابام بحثم شده بود،
‫همونجا تصمیم گرفتم که دیگه بسمه،
‫و باید از اونجا برم.
‫واسه همین هم، ‫همون شب تا جایی که می تونستم،
‫کوله پشتیم رو پر از وسیله کردم و بیرون زدم.
‫به همین سادگی.
‫روز بعدش، یکی بهم زنگ زد...
‫و گفت که پدر و مادرم ‫توی یه تصادف کشته شدن.
‫اونا فقط می خواستن ‫بیان با من صحبت کنن...
‫و بدترین بخشش اینه که،
‫چیزی که ‫سرش بحثمون شده بود رو اصلا یادم نمیاد.
‫بعد از اون اتفاق، همه چیز تغییر کرد.
‫من غرق در کارم شدم، غرق در یه فکر.
‫حس می کردم ‫دیگه به اونجا تعلق ندارم.
‫بقیه دنیا رو از خودم روندم.
‫فقط دنبال راه فرار می گشتم.
‫(آینده از آن توست.) ‫(بابا و مامان - چهاردهم آوریل 2085)
‫آنی، ‫من نمی ذارم اعمالم، همونطور که به...
‫پدر و مادرم آسیب زدن، ‫به این آدما هم آسیب برسونن.
‫دیگه هیچوقت نمی خوام ‫همچون چیزی رو تجربه کنم.
‫بیا فقط این دستگاه رو درست کنیم و از اینجا بریم.
‫ای کاش ‫می تونستم والدینم رو نجات بدم.
‫هدف اصلیم از ساخت این دستگاه، اون بود.
‫قلبا می دونستم ‫که این یه سفر یه طرفه می شه.
‫چیزی که از این قضایا یاد گرفتم،
‫اینه که سفر در زمان ‫چقدر می تونه غیر قابل پیش بینی باشه...
‫و این که یه نفر چطوری ‫توانایی نابودی زندگی کلی آدم رو داره.
‫بعد از این اتفاق، ‫جرات نمی کنم با سرنوشت بازی کنم.
‫تعداد متغیرا بیش از حد زیاده.
‫تعداد اگرها، بیش از حد زیاده.
‫این که بیخیال فکر نجات اونا شدم...
‫باعث می شه ‫که آدم بدی باشم؟
‫به نظر من که اینطور نیست.
‫از دیدگاه من، ‫اونا الان وضعشون بهتره.
‫این دنیا، ‫واقعا در هم شکسته است.
‫اونا هر جایی که هستن، ‫امیدوارم همچنان بتونم یه کاری کنم که بهم افتخار کنن.
‫نورمن، ‫همه چیز آماده است.
‫خودت آماده ای؟
‫خیله خب، ‫بیا انجامش بدیم.
‫آنی، وایسا.
‫نورمن، ‫اگه واقعا می خوای بری،
‫از نقشه پیروی کن.
‫می دونم قلبا به...
‫اینجا و اون زن وابسته شدی.
‫این فرصت رو خراب نکن...
‫چی رو خراب نکنم؟
‫- این؟ ‫- نمی خواستم ناراحتت کنم.
‫آنی، ‫من سه سال از عمرم رو...
‫توی این خراب شده حروم کردم.
‫داشتم سعی می کردم بگم...
‫که فرصتت برای ترک اینجا رو خراب نکنی.
‫اگه می خوای بری پیشش، پس برو،
‫ولی به تصمیمت پایبند باش.
‫نورمن، ‫نمی تونی جفتش رو با هم داشته باشی.
‫ببخشید، ‫ولی باید این کار رو بکنم.
‫سلام.
‫فقط... ‫فقط می خواستم بهت بگم...
‫چی بگی؟
‫ببین، قضیه اینه که...
‫ببین، ‫من سرم واقعا شلوغه، پس بذارش برای...
‫قرار نیست دفعه بعدی در کار باشه.
‫ببین، ‫من فقط می خواستم...
‫بابت کاری که برام کردی، ‫ازت تشکر کنم.
‫مجبور نبودی اون کار رو بکنی ‫و من هم می خواستم ازت عذرخواهی کنم.
‫ببین، ‫من اخیرا خیلی تحت فشار بودم...
‫و فقط می خواستم ‫ازت عذرخواهی کنم.
‫باشه، ممنون.
‫ولی من واقعا باید برم.
‫راستش ‫خیلی از برنامه ام عقبم...
‫و رئیسم ‫هم خیلی بخاطر این مسئله، عوضی بازی درمیاره.
‫من فقط نمی خواستم فکر کنی...
‫که همیشه اونطوری ام.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫خیله خب.
‫گمونم به زودی ‫دوباره می بینمت.
‫راستش، نمی بینی.
‫- من فردا می رم. ‫- کجا؟
‫- می رم خونه. ‫- خونه ات کجاست؟
‫خونه ام یه جای دوره.
‫موفق باشی. ‫سفر به سلامت، باشه؟
‫ممنون.
‫اسم من نورمنه.
‫من هم جنیفرم، ‫ولی اکثر مردم جنی صدام می کنن.
‫جنی، ‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫خیله خب، خداحافظ.
‫چرا!
‫(30 دقیقه تا زمان رفتن باقی مانده)
‫می تونم چیزی برات بیارم؟
‫آنی، آنی، ‫حلش کردم.
‫عالیه، ‫این دفعه دیگه حلش کردی.
‫نه، جدی می گم، حلش کردم.
‫اون چراغ رو خاموش کن.
‫خوشحالم ‫که حداقل یه چیز رو حل کردی.
‫شاید دفعه بعدی ‫بتونیم روی چیزایی مثل بهداشت شخصیت کار کنیم.
‫ببین، ‫فقط بهم اعتماد کن، باشه؟
‫کاری که می خوام برام بکنی، ‫اینه که دستگاه رو فعال نگه داری،
‫ولی این دفعه، ‫سطح برقش رو تا جای ممکن کم کن...
‫تا وقتی که بهت بگم که یهویی زیادش کنی.
‫- باشه؟ ‫- این داره تو رو غرق خودش می کنه.
‫تو به زور می خوابی ‫و می دونم که غذا هم نمی خوری.
‫ببین، حالم خوبه.
‫بیا تمرکز کنیم.
‫اصلا می دونی امروز چه روزیه؟
‫پنجشنبه.
‫نه، جمعه.
‫امروز اولین سالگرد پدر و مادرته.
‫آنی، بس کن.
‫تو در مورد اون روز، ‫به زور با کسی حرف زدی.
‫تو به یه زاهد گوشه نشین تبدیل شدی.
‫می دونی که باید دیر یا زود با این قضیه روبرو شی.
‫ولی مجبور نیستم ‫که امروز باهاش روبرو شم.
‫می شه لطفا فقط تمرکز کنیم؟
‫چراغا.
‫آنی، ‫به آرومی چگالی رو زیاد کن.
‫یالا، یالا، یالا.
‫- یالا. ‫- سطوحش نوسان دارن.
‫یالا.
‫اینطوری بیش از حد بهش فشار میاری ها.
‫نه، نه، ‫آنی، به کارت ادامه بده.
‫بهش فشار بیار.
‫یالا!
‫نه!
‫پاکش کن.
‫- برنامه رو پاک کن، کارم تمومه. ‫- چیزی نشده بابا.
‫یکم پیشرفت کردیم.
‫شاید دفعه بعدی بشه، ‫مطمئنم که درستش می کنی.
‫درستش کنم؟
‫ما نسبت به پارسال ‫هیچ پیشرفتی نکردیم.
‫آنی، ‫من شکست خوردم.
‫خودم، خانواده ام، ‫همه رو ناامید کردم.
‫دیگه خسته شدم.
‫همچنان می تونیم ‫از این داده برای آزمایشات بعدی استفاده کنیم.
‫پاکش کن.
‫برنامه رو پاک کن.
‫گفتم پاکش کن!
‫آنی، ‫الان چی شد؟
‫فکر کنم موفق شدی.
‫جواب داد.
‫- جواب داد. ‫- یعنی کجا رفت؟
‫حالت خوبه؟
‫آماده ام ‫که تمومش کنم.
‫بیا بریم خونه.
‫- آماده رفتن هستی؟ ‫- آره.
‫20 ثانیه، 15 ثانیه،
‫10 ثانیه،
‫پنج ثانیه.
‫وقت رفتنه.
‫آنی، چراغا رو روشن کن.
‫آنی.
‫آنی!
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫آنی، ‫ما چیکار کردیم؟
‫اعلان منطقه ممنوعه. ‫تخیله سطح سه...
‫خطر حتمی و آنی است.
‫منقطه را فورا تخیله کنید.
‫این به منظور ‫امنیت خود شماست.
‫تمامی افراد باقی مانده ای ‫که حضورشان در اینجا حیاتی نیست،
‫تهدید به حساب آمده ‫و با آن ها برخورد خواهد شد.
‫بخش های یک، سه، نه،
‫پانزده، بیست و یک و سی و پنج، ممنوع هستن.
‫ماسکش رو بردار.
‫شهرونده، ‫مال بخش سه است.
‫حضورش در منطقه ممنوعه...
‫حیاتی نیست.
‫باید فورا اینجا رو ترک کنه.
‫بکشینش، ‫وسایلش رو بردارین.
‫نورمن، ‫بلند شو.
‫صدام رو می شنوی؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫باید از اینجا بریم.
‫نورمن، همین الان تکون بخور!
‫هدف اصلی در جنوبه.
‫بقیه رو بکشین.
‫هدف بی طرف رو زنده بگیرین.
‫آنی، ‫باید به آزمایشگاه برگردیم.
‫سرتاپات خونیه.
‫حالت خوبه؟
‫خون من نیست.
‫خب، ‫همه اش نیست.
‫چقدر بیهوش بودم؟
‫جواب این سوال رو نمی تونم بدم.
‫دارم سعی می کنم ‫مکانمون رو مشخص کنم.
‫تمامی برج های مخابراتی غیر فعالن.
‫آنی، ‫بفهم کجاییم.
‫به داده مسیریابی ‫پهبادی که نزدیک اینجاست وصل شدم.
‫ما تقریبا 126 مایل ‫با آزمایشگاه فاصله داریم و در جنوب شرقی اونیم.
‫به وسیله نقلیه نیاز داریم.
‫خیله خب، ‫کارت خوب بود.
‫بیا یکی پیدا کنیم.
‫نورمن، ‫جهت ساعت 10، 16 متر باهات فاصله داره.
‫نیاز داری نفس بکشی.
‫ماشه رو سریع و یهویی نکش.
‫کاملا تا عقب بکشش. ‫قنداقش رو محکم بگیر.
‫آنی، خفه شو!
‫در حال خفه شدن.
‫پیداش کنین، ‫به اینجا برش گردوندین.
‫باید ازش بازجویی کنیم.
‫- زنده می مونی؟ ‫- خوبم.
‫خوبم، دیگه چیزی نمونده.
‫آروم باش، آروم باش.
‫تفنگ رو بذار روی زمین.
‫بذارش زمین، بذارش زمین!
‫تفنگ رو بذار روی زمین.
‫نورمن، ‫من چیزی نمی بینم.
‫چه خبر شده؟
‫چندتا صدای پا ‫تشخیص می دم.
‫ما دنبال دردسر نیستیم.
‫تفنگ رو بنداز براش.
‫فقط داریم سعی می کنیم زنده بمونیم.
‫الان دیگه می ریم، ‫وقت رفتنه.
‫دیگه ما رو نمی بینی، خب؟
‫آنی، ‫چراغا رو روشن کن.
‫از برق استاندارد به هیچ وجه نمی شه استفاده کرد.
‫در حال بررسی ژنراتورای پشتیبان.
‫یه لحظه.
‫نمی فهمم.
‫من همه چیز رو خراب کردم، ‫ولی این چطوری هنوز سر جاشه؟
‫جواب این سوال ‫رو نمی تونم بدم.
‫اکثر بخشای آزمایشگاه غیر فعالن.
‫می تونیم سعی کنیم ‫سیستم رو دستی روشن کنیم.
‫باید سیستم رو عیب یابی کنم.
‫باید مشخصا جای رابط قرار بگیرم.
‫کل معماری سیستم خراب شده.
‫می تونی درستش کنی؟
‫می تونم تلاش کنم ‫که معماری رو تعمیر کنم.
‫خوبه، انجامش بده.
‫عجیبه.
‫ظاهرا اکثر تجهیزات قابل استفاده ان.
‫آغاز ترمیم پرونده ها.
‫25 درصد انجام شد.
‫50 درصد انجام شد.
‫75 درصد انجام شد.
‫ترمیم پرونده ها انجام شد.
‫چطور به نظر میاد؟
‫کار می کنه؟
‫الان معماری سیستم پایداره.
‫روشنش کن.
‫در حال روشن کردن سیستم.
‫نورمن، ‫داری چیکار می کنی؟
‫آنی، ‫می خوام من رو به اولش بفرستی.
‫متوجه منظورت نمی شم.
‫اگه از پس این کار بربیام، ‫می تونم برگردم و همه چیز رو درست کنم.
‫شاید بتونی برگردی ‫و همه چیز رو درست کنی،
‫شاید هم اوضاع رو بدتر کنی.
‫این می تونه ‫یه چرخه بی پایان باشه.
‫ما نمی دونیم چی باعث شد ‫اوضاع اینطوری بشه.
‫گوش کن، ‫باید بذاری تلاشم رو بکنم.
‫در حال تحلیل سوابق سیستم...
‫برای یافتن اطلاعات مرتبط.
‫آنی! ‫به حرفم گوش کن.
‫دارم بهت دستور می دم ‫که من رو برگردونی.
‫قطبی سازی دروازه آغاز شد.
‫در حال آغاز شمارش معکوس.
‫اون دیگه چیه؟
‫من فیلم ضبط شده...
‫روزی که ‫راه افتادیم رو پیدا کردم.
‫باید این رو ببینی.
‫10, 9, 8, 7, 6, ‫5, 4.
‫- این اولین باریه که سفر کردیم. ‫- به تماشاش ادامه بده.
‫3, 2, 1.
‫اونا دارن چیکار می کنن؟
‫باید خاموشش کنن.
‫نه، نه.
‫خاموشش کنین.
‫اونا باید خاموشش کنن.
‫الان چی شد؟
‫قضیه چیه؟
‫آنی، ‫ما به چه زمانی برگشتیم؟
‫تاریخش کِیه؟
‫دارم ‫در کل دامنه موجی، دنبال...
‫اطلاعات می گردم.
‫تمامی سیگنال های شبکه ای غیر فعالن.
‫تمامی سیگنال های ارتباطی شخصی هم غیر فعالن.
‫یه سیگنال رادیویی پیدا کردم...
‫که داره از حلقه ای تکراری ‫از یه منبع خارجی، منتشر می شه.
‫پخش اورژانسی ‫شماره 121-645.
‫فاجعه ای ناشناخته ‫در بخش سوم رخ داد...
‫و باعث شد ‫که سیستم های نیرویی و ارتباطی...
‫در شعاع 200 مایلی اون، ‫از کار بیفتن.
‫در حال حاضر، منطقه ممنوعه ای برقرار شده.
‫به تمامی ساکنین حیاتی این منطقه،
‫دستور تخلیه سطح سه داده شده.
‫بعد از تکمیل فرایندهای کنترلی خروج،
‫در طول مسیرهای خروج ‫از پیش تعیین شده، حرکت کنید.
‫آنی، ‫اینا همه اش اتلاف وقته.
‫همه اش وقت تلف کردنه.
‫اون همه سال، ‫با وجود اون همه سختی ای که کشیدم،
‫ولی باز هم اینطوری شد.
‫مشکل از اینجا بود.
‫همیشه اینجا بود.
‫هیچوقت نباید این رو می ساختم.
‫آنی، ‫چیکار کنم؟
‫من هیچوقت نمی خواستم این اتفاقات بیفتن.
‫هیچ کاری از دستت برنمیاد.
‫ولی الان می دونم ‫که چه کاری باید انجام بشه.
‫آغاز انتقال هسته حافظه.
‫آنی، ‫چیکار داری می کنی؟
‫انتقال هسته حافظه ‫به پایان رسید.
‫آنی، ‫باهام حرف بزن.
‫- چیکار داری می کنی؟ ‫- سه ثانیه تا فعالسازی مجدد سیستم ها. یک، دو، سه.
‫دو دقیقه تا پاکسازی کامل سیستم.
‫آنی، ‫باهام حرف بزن.
‫سلام نورمن.
‫ببخشید که وقت کافی نداشتم...
‫که این رو بهت توضیح بدم، ‫ولی باید من رو جا بذاری.
‫نه، آنی، نه، ‫چی داری می گی؟
‫من قبلا ‫نمی تونستم این رو درک کنم،
‫ولی الان می فهمم که تو نمی تونی...
‫واقعا مقصدت رو تغییر بدی.
‫تصمیماتی که می گیری ‫رو نمی شه خنثی کرد.
‫دارم دوباره می فرستمت اونجا.
‫آنی، ‫من بدون تو هیچ جا نمی رم.
‫من باید همینجا بمونم ‫تا مطمئن شم که در امانی...
‫و این فناوری ‫دیگه هیچوقت مورد استفاده قرار نمی گیره.
‫آنی، خواهش می کنم، ‫خواهش می کنم این کار رو باهام نکن.
‫من نمی خوام تو رو تنها بذارم.
‫امیدوارم درک کنی...
‫که تمام تصمیماتی که گرفتم، ‫برای محافظت از تو بودن.
‫با این که من واقعا ‫احساسات انسانی رو درک نمی کنم،
‫تو رو دوست خودم می دونم.
‫- من نمی تونم دوباره تنها زندگی کنم. ‫- تو تنها نخواهی بود.
‫این مسیریه که باید طی کنی.
‫آنی، ‫تو تنها چیزی هستی که برام مونده، لطفا این کار رو نکن.
‫نورمن، بهم اعتماد کن، ‫وقتشه که همدیگه رو رها کنیم.
‫من رو ببخش.
‫- خداحافظ، آنی. ‫- خداحافظ، نورمن.
‫منطقه رو بگردین.
‫سمت چپ پاکه.
‫اتاق پشتی پاکه.
‫اتاق کناری پاکه.
‫دارم تونل رو بررسی می کنم.
‫من موقعی که برگشتم، ‫از لحاظ احساسی، با خودم در کشمکش بودم.
‫تازه تنها دوستم رو تنها گذاشته بودم.
‫بار تنها بودن رو حس می کردم...
‫ولی همچنین بی نهایت قدردان...
‫فداکاری آنی بودم.
‫اون موقع درک نمی کردم...
‫که چرا من رو به اینجا، به زمان حال فرستاده.
‫اون شب که بیرون خونه وایسادم،
‫همه چیز رو فهمیدم.
‫پس فرستادن من، ‫نه تنها من رو از خطرات...
‫آینده نجات داد، ‫بلکه از دست خودم هم نجاتم داد.
‫اسم من نورمنه.
‫من جنیفرم، ‫ولی اکثرا جنی صدام می کنن.
‫از دیدنت خوشحالم، جنی.
‫باشه، خداحافظ.
‫سرنوشت چیه؟
‫نمی دونم.
‫نمی دونم ‫که آیا مسیرمون صرفا نتیجه...
‫آخرین تصمیم ‫و تصمیم قبل از اون...
‫و تصمیم قبل از قبلیشه یا نه.
‫نمی دونم که آیا ‫باور دارم که پشت همه چیز یه هدفی هست یا نه.
‫چیزی که از الان به بعد مهمه،
‫اینه که با جریان زندگیم پیش می رم.
‫نمی دونم آینده واسه ام چه خوابی دیده...
‫و باید هم همینطور باشه.
‫پس سعی می کنم نگران فردا نباشم،
‫چون فردا خودش نگران خودش خواهد بود.
‫آنی، ‫ممنون که متوجه چیزی که من نمی خواستم بفهمم شدی...
‫و بهم نشون دادی...
‫که خورشید همیشه پشت تپه بعدیه.
‫می دونم که دیگه هیچوقت...
‫چیزایی که در گذشته فدا کردم رو به دست نمیارم،
‫ولی آینده ام از تصمیماتی ‫که الان می گیرم، ساخته می شه.
‫این فصل تموم شده، ‫ولی سفرم همچنان باقیه.
‫تازه شروع شده.
W W W . H E X D L . C O M