«پیتزبورگ، پنسیلوانیا»
‫«28 اکتبر، سال 1984»
‫برین، برین، برین!
‫- بجنبین ‫- بیاین از اینجا بریم
‫از پولار به طرف خیابان اصلی میرن
‫- ما رو از شرشون خلاص کن، میک! ‫- دارم روش کار می‌کنم!
‫- بپیچ به خیابون سمت راستت ‫- باشه
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب
‫- حرومی! چند تا دیگه دنبال‌مونن! ‫- لعنتی!
‫دارن به طرف خیابان هفتم میرن
‫یه کاری بکن، کالی. ‫یه کاری بکن!
‫بپیچ به راست، یه تونل هست. ‫از اونجا برو
‫این حرومی‌ها رو گیر انداختیم!
‫بوم
‫لعنت به شیطون!
‫لعنتی!
‫چه مرگته، آدامز؟ ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫آدامز! با تو هستما! ‫چه مرگته؟ چرا نگه داشتی؟
‫آدامز! آدامز!
‫آدامز، با تو هستما!
‫آدامز! آدامز!
«قسمت اول» «مکس دیوانه»
ترجمه از رضا حضرتی Death.Stroke2@yahoo.com
‫ای حرومزاده! لعنتی!
‫امروز عصر در یک تعقیب و گریز پلیس ‫در مرکز شهر پیتزبورگ...
‫- یه 1 سنتیِ مسخره‌ی دیگه! ‫- داستی، مراقب باش! کم مونده بود به میوز بخوره
‫- میشه لطفاً زیر کوسن تو رو هم ببینم؟ ‫- داستی
‫مامان، خواهش می‌کنم. ‫واجب‌ـه
‫رفیقت کیه؟ ‫رفیقت کیه؟
‫دوستت دارم، مامان
‫لوکاس، می‌شنوی؟ چهار تا 25 سنتی دارم. ‫تو چقدر داری؟
‫مال خودت رو ضربدر 5 کن
‫- چطوری؟ ‫- وقتی داشتی مثل بی‌خانمان‌های بیکار
‫ولگردی می‌کردی، من چمن‌های ‫هامفری پیرو می‌زدم
‫هامفری پیر همچین پولی داشت؟
‫- به مایک زنگ بزن ‫- خودت بهش زنگ بزن
‫باید بعد از یه روز سخت که ‫عین یه مرد کار کردم، دوش بگیرم
‫تمام و پايان
‫مایک، صدام رو دای؟ ‫مایک، صدام رو داری؟
‫آره، صدات رو دارم
‫- توی این کانال چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچ کار
‫من و لوکاس روی هم 6 دلار داریم
‫- تو چقدر داری؟ ‫- لعنتی! هنوز حساب نکردم
‫- منظورت چیه که حساب نکردی؟ ‫- یه لحظه. به ویل زنگ بزن
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫بعداً پولت رو پس میدم!
‫- خدافظ! ‫- مایک!
‫- مایک! برگرد اینجا ببینم! ‫- هی، تو خونه ندوین
‫چه خبره؟
‫مایک! مایک!
‫عوضی!
‫- هی! ‫- خب، دو ساعت دیگه میام دنبالت
‫- سر ساعت 9، خب؟ ‫- باشه
‫اگه اتفاقی افتاد و خواستی بیای خونه
‫ازشون اجازه بگیر که از تلفن‌شون استفاده کنی ‫و به ما زنگ بزنی، خب؟
‫- پیاده... ‫- پیاده یا با دوچرخه نیام خونه. می‌دونم
‫- باشه، ولی عزیزم... ‫- مامان، باید برم
‫خوش بگذره
‫برای کشتن اژدها از شمشیر جادویی استفاده کن
‫وای خدا! من به منطقه ممنوعه وارد شدم، بچه‌ها
‫- پایین! پایین! پایین! ‫- همین‌کارو می‌کنم!
‫همین‌کارو می‌کنم!
‫باشه، ساکت شین، ساکت شین!
‫نه، نه، نه!
‫نه! نه! نه! ‫از این بازی مسخره‌ی گرون متنفرم!
‫حرومی آشغال!
‫به اندازه کافی فرز نیستی. ‫ولی یه روزی میشی
‫اما تا اونموقع، پرنسس دفني هنوزم مال منه
‫حالا هر چی. هنوزم توی "هزارپا و دیگ داگ" اولم
‫مطمئنی؟
‫درمورد چی؟
‫شوخی نکن. ‫نه، نه، نه
‫برو کنار! برو کنار! نه، نه، نه. ‫هی، نه! نه! نه!
‫- 751,300 امتیاز ‫- محاله
‫- مکس دیوانه کیه؟ ‫- یکی بهتر از تو
‫- تویی؟ ‫- می‌دونین که از دیگ داگ متنفرم
‫- پس کیه؟ ‫- آره، بنال کیث
‫اگه اطلاعات می‌خواین، ‫باید عوضش یه چیزی بدین
‫نه، نه، نه. عمراً. ‫براش یه قرار ترتیب نمیدم
‫مایک، یالا. ‫یه قرار براش جور کن
‫من خواهرم رو نمی‌فروشم!
‫- ولی واسه قصد خوبیه ‫- نه، براش باهاش قرار ترتیب نده
‫وگرنه جوش‌های کثیفش به ‫خونواده‌ی شما هم سرایت می‌کنه
‫آکنه جوش نیست و مسری هم نیست، مرتیکه پریود مغزی
‫من پریودم؟ ‫عمراً باهات سرقرار بیاد
‫ساعتی چقدر در میاری؟ ‫2.5 دلار؟
‫- چه موهای فری ‫- می‌خوای موهام رو مسخره کنی؟
‫هی بچه‌ها، شماهام این...
‫ویل! حالت خوبه؟
‫آره، فقط...
‫- باید یکم هوا می‌خوردم ‫- بیا، واسه دیگ داگ نوبت توئه
‫بریم مقام بالاترین امتیازمون رو پس بگیریم، خب؟
‫صبح بخیر، جیم
‫- جیم، یه لحظه وایسا. باید حرف بزنیم ‫- دست از سرم بردار
‫باشه، نه... به نظرم مسئله‌ای مهمیه ‫که باید بدونی
‫- ازم دور شو ‫- باور کن. فقط 5 دقیقه وقت بذار!
‫آره، می‌خوام با "بو درک" قرار بذار. ‫همه خواسته‌هایی داریم
‫این مسئله شوخی‌بردار نیست، جیم
‫جدیه، خب؟
‫واقعاً یه چیزایی فهمیدم. ‫گوش کن!
‫- سلام، صبح بخیر رئیس ‫- صبح بخیر
‫صبح بخیر، موری
‫مدرکی از وجود فضایی‌هایی کثافت‌کارت ‫پیدا نکردی، موری؟
‫معتقد بودم و هنوزم هستم که
‫یه جاسوس روسی در هاوکینز هست
‫جاسوس روسی!
‫این جاسوس‌ها با فضایی‌ها هم‌دستن؟ ‫یا اصلاً چه ربطی داره؟ گیج شدم
‫الان دیگه چندین گزارش داریم. ‫چندین گزارش، خب؟
‫گزارشاتی از یه بچه‌ی روسی در هاوکینز
‫- یه بچه؟ منظورت چیه؟ ‫ - دختری که احتمالاً قدرت‌های دورکاری ذهنی داره
‫- دورکاری ذهنی؟ ‫- ذهنی
‫اون دختری که یه کار کرد ‫اون بچه خودش رو خیس کنه چی؟
‫- یه شوخی بود ‫- کدوم دختر؟
‫شوخی نبود
‫5 دقیقه وقت داری. ‫حتی یه ثانیه هم بیشتر نشه
‫با یه کارمند سابق بیگ‌بوی صحبت کردم
‫اون گفت که یه دختر کوچیک ‫درو با ذهنش تیکه تیکه کرد
‫اون داستان رو شنیدم
‫اون داستان رو شنیدی که یه چاقال ریشو ‫از یه دودکش پایین رفته؟
‫خب ماه پیش، یکی از همکارای تد ویلر گفت که
‫یه دختر روسی با سر کچل ‫توی زیرزمینش قایم شده بود
‫الانم انکارش می‌کنه
‫- عجب، جا خوردم ‫- ولی به هم مربوط میشه
‫- روشنم کن ‫- این دختر...
‫ یه جور اسلحه‌ی روسی‌ـه، نه؟
‫باربارا این دختر رو می‌بینه، ‫احتمالاً سعی می‌کنه کمک‌ش کنه
‫ولی قبل از اینکه بتونه این‌کارو بکنه، ‫روس‌ها پیداشون می‌کنن، می‌گیرنشون...
‫وایسا ببینم. یعنی میگی که باربارا هالند رو ‫جاسوس‌های روسی دزدیدن؟
‫- دزدیدن و کشتنش ‫- کشتن؟
‫- متوجه نمیشی، جیم؟ ‫- نه
‫این مسئله احتمالاً پیامدهای بین‌المللی داره
‫منظورم یه حمله‌ی همه‌جانبه روس‌ها ‫همینجا در هاوکینزه
‫هیچ مردک مستدلی از این دختر داری؟ ‫اخیراً کسی اونو ندیده؟
‫نه، ولی اینا جدا از...
‫ببخشید، یه لحظه
‫- باشه ‫- الو؟
میرل زنگ زد، می‌خواد ببینی کدو تنبل‌هاش‫ در چه وضعی هستن
‫- میگه که همسایه‌ی انتقام‌جوی اون... ‫- خیلی‌خب
‫یعنی یوجین، کدوهاش رو آلوده کرده. ‫خواهش می‌کنم
‫شرمنده، دوست ندارم حرف‌مون ‫نیمه تموم بمونه، ولی باید برم
‫- ضروریه ‫- 5 دقیقه بهم وقت دادی
‫آره. گوش کن، می‌دونی چیه؟ ‫از نظریه‌ی فضایی‌هات بیشتر خوشم می‌اومد
‫توصیه‌ام رو می‌خوای بشنوی؟
‫اینقدر مردم رو اذیت نکن و برو خونه، خب؟
‫- من هیچکسی رو اذیت... نمی‌کنم ‫- گوش کن. برو خونه
‫آشغاله، می‌دونم
‫نه، آشغال نیست
‫- خوب نیست ‫- خوب میشه
‫فقط... یکم سازماندهی مجدد می‌خواد
‫- می‌تونم روش علامت بزنم؟ ‫- آره
‫خب توی پاراگراف اول
‫از بازی بسکتبال در مقابل ایالت شمالی
‫به عنوان یه استعاره برای زندگیت استفاده کردی ‫که عالی هم شده
‫ولی بعدش، این جا...
‫درمورد تجربیات پدربزرگت در جنگ نوشتی
‫و من... و متوجه نمیشم چه ربطی دارن
‫مربوطه چون...
‫چون... می‌دونی، هر دومون پیروز شدیم
‫- به نظرت باید یکی دیگه بنویسم؟ ‫- نه، آخه...
‫مهلتش تا کی هست؟
‫فردا واسه درخواست اولیه
‫امشب می‌تونی بیای و کمکم کنی؟
‫امشب قرار شام داریم، یادته؟
‫- خدای من! ‫- هفته پیش هم کنسلش کردیم
‫- لازم نیست بری. روی همین کار کن ‫- نه، نه. چه فایده؟
‫- هی، آروم بگیر ‫- آرومم، آرومم
‫دارم راستش رو میگم دیگه. ‫آخه...
‫- هر چی بشه آخرش واسه بابام کار می‌کنم ‫- درست نیست
‫چه می‌دونم، نانس. ‫چیز بدیه؟
‫بیمه و مزایا و همه چیزای آدم بزرگ‌ها رو داره
‫و اگه همین‌کارو کنم، ‫می‌تونم توی این سال آخریت پیشت باشم
‫- استیو ‫- واسه اینکه یکم چشمم بهت باشه
‫مطمئن بشم که این صورت خوشگل رو فراموش نکنی
‫نانس، جدی میگم
‫- دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم والا
‫کونش رو می‌بینین؟
‫عجب چیزیه
‫با مغز انسان آشنا بشید
‫می‌دونم، می‌دونم، ظاهر خوبی نداره
‫حتی یکم هم حال به هم زنه، نه؟ ‫ولی اینو در نظر بگیرین
‫صد میلیارد سلول داخل این ‫معجزه‌ی تکامل وجود داره
‫همه در قالب یک عضو کار می‌کنن
‫نه، نه، اشتباه نگفتم. ‫قاطیش نکردم
‫صد میلیارد
‫این باید دانش آموز جدیدمون باشه
‫درسته، خدمت شما
‫خب، وایسا ببینم. ‫به این راحتی نمی‌تونی در بری
‫بیا بالا. خجالت نکش
‫داستین، درام بزن
‫کلاس، لطفاً خوشامد بگین ‫به دختر کالیفرنیایی آفتابی
‫جدیدترین مسافر که به سفر کنجکاوی‌مون ‫ملحق شده... مکسین
‫- مکس هستم ‫- جانم؟
‫کسی مکسین صدام نمی‌کنه. ‫مکس میگن
‫- مکس دیوانه ‫- خب، برو قاطی بقیه، مکس
‫- سلام علیکم ‫- سلام
‫رنگ دیگه‌ای ندارین؟ ‫خیلی از نارنجی خوشم نمیاد
‫باید انبار رو ببینم
‫لعنتی!
‫- آخرش کاری می‌کنی اخراجم کنن ‫- این نقشه‌ی زیرکانه‌ی منه
‫کاری کنم اخراج بشی تا خودم بتونم استخدامت کنم ‫و دیگه لازم نباشه این پشت قایم بشیم
‫باب؟ باب، باید برگردم سر کار
‫می‌دونم، شرمنده. ‫همه‌اش فکرت تو ذهنمه
‫- دیوونه کننده‌ست. احساس می‌کنم یه نوجوونم ‫- منم همینطور
‫می‌دونی، توی دبیرستان ‫نمی‌دونستم کی هستم
‫بیخیال
‫باب، باید برگردم سر کار
‫باشه
‫برو اون وسایل الکترونیکیت رو بفروش. ‫امشب واسه شبِ فیلم می‌بینمت
‫جاناتان انتخاب می‌کنه؟
‫- بله ‫- باشه
‫- خیلی‌خب ‫- باشه
‫هی ببین، یه سبز دارین
‫به جاناتان بگو که فیلم ترسناکی انتخاب نکنه. ‫از فیلم‌های ترسناک متنفرم
‫میگی دیروز سالم بودن؟
‫سالم؟
‫بی‌نظیر بودن، کلانتر. ‫باید می‌دیدیشون
‫اصلاً نتونستم بفهمم چی سرشون اومده
‫بعدش یوجین رو یادم اومد
‫چیش؟
‫به هر کی که می‌رسید ‫ازم بد می‌گفت
‫چرا؟
‫خب، اون با شعار "کدوتون رو خودتون انتخاب کنین" ‫کدوهاش رو می‌فروخت
‫یه جوری رفتار می‌کرد که انگار علامت تجاری خاص خودشه
‫گفتم "یه وکیل کوفتی بگیر. ‫ببین تا کجا می‌تونی پیش بری"
‫یعنی میگی که یوجین مهربون و پیر
‫شب توی تاریکی هوا اومده اینجا ‫و زمینت رو سمی کرده؟
‫خود یوجین که نه
‫به نظرم یکی از کارگراش این کارو کرده
‫گوش کن کلانتر، خودت که منو می‌شناسی، ‫الکی به کسی تهمت نمی‌زنم
‫ولی اینکه روزِ قبلِ هالووین، اونم وقتی که ‫فروش به اوج می‌رسه این اتفاق بی‌افته...
‫یعنی تصادفی اینطوری شده؟
‫تصادف به درک
‫کسی از کارگرات تو اون زمین کار می‌کنه؟
‫آره، گور بابای خودت
‫سلام. حتماً بیا
‫- سلام نانسی ‫- سلام! ممنون
‫- میشه یکی دیگه هم بدی؟ ‫- آره، البته
‫تو هم میای
‫"بیاید روح بشیم"
‫نه، نمیام
‫نمی‌تونم بذارم شب هالووین تنها باشی. ‫قابل قبول نیست
‫خب می‌تونی ریلکس باشی. ‫تنها نیستم
‫منم با ویل میرم واسه قاشق زنی
كل شب؟ - ‫- آره
‫نه، عمراً. تا هشت میای خونه
‫به آهنگای تاکینگ‌هدز گوش میدی ‫و از کتابای وانگت می‌خونی يا همين چيزايي
‫انگار شب خوبی در پیشه
‫جاناتان، باید بیای. آخه از کجا معلوم، ‫شاید حتی با یکی آشنا شدی
‫- خدای من! دستای کوفتیت رو بردار ‫- دلم برات تنگ شده بود
‫- یه ساعتم نگذشته ‫- می‌دونم
‫خیلی‌خب، باشه. ‫منو کشتی
‫شرمنده
‫- عمراً اون مکس دیوانه باشه ‫- آره، دخترا که بازی ویدیویی نمی‌کنن
‫حتی اگرم بازی کنن، نمی‌تونن توی ‫دیگ داگ 750 هزار امتیاز بگیرن
‫- غیرممکنه ‫- ولی اسمش که مکسه
‫- که چی؟ ‫- خب، چند تا مکس می‌شناسی؟
‫- چه بدونم ‫- هیچی. همینقدر
‫یه روز بعدِ اینکه یه نفر
‫رکورد بالاترین امتیازمون رو می‌زنه ‫این دختره میاد مدرسه
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- دقیقاً. پس حتماً مکس دیوانه‌ست. بايد خودش باشه
‫اسکلیت هم که بلده، ‫پس خیلی باحاله
‫باحاله؟ تو که حتی یه کلمه هم باهاش حرف نزدی
‫لازم نیست. آخه ببینش. ‫لعنتی، هدف رو گم کردم
‫اوناهاش
‫پیداش کردم. بفرما
‫"منو نپایین، عجیب الخلقه‌ها"
‫ریدیم
‫ویلیام بایرز
‫مادرت اومده
‫به نظرتون حالش خوبه؟
‫همیشه وقتی مجبوره بره، عجیب رفتار می‌کنه
‫فکر نکنم. امروز که ساکت بود
‫همیشه ساکته
‫حالت بهتر شده؟
‫ویل؟
‫ها؟
‫آره، آره. شرمنده
‫هی، درمورد چی حرف زده بودیم؟ ‫نباید اینقدر معذرت خواهی کنی
‫شرمنده. منظورم اینه که آره، می‌دونم
‫گوش کن، لازم نیست نگران چیزی باشی
‫فقط بهشون بگو دیشب چی حس کردی ‫و چی دیدی
‫تا آخرش اونجا پیشتم. ‫برای همین چیزی نمیشه، خب؟
‫باشه
‫- سلام رفیق ‫- سلام
‫سلام
‫سر ویل، حالتون چطوره؟
‫مامان، بابا
‫بذار یه نگاهی بکنیم ببینیم جریان چیه
‫می‌بینم از دفعه پیش که هم رو دیدیم ‫نیم کیلو کم کردی
‫حتماً می‌خواستی واسه شکلات‌های هالووین ‫جا خالی کنی
‫آبنبات موردعلاقه‌ات چیه؟
‫فکر کن فقط یه نوع می‌تونستی بخوری ‫چه نوعی رو انتخاب می‌کردی؟
‫- نمی‌دونم ‫- یالا بگو
‫موضوع مرگ و زندگی باشه چی؟
‫- به گمونم اسمارتیز ‫- اسمارتیز
‫تصمیم خوبی بود. ‫تصمیم خوبی بود
‫من بیشتر شکلات تخته‌ای دوست دارم
‫ولی باید بگم، کره بادوم زمینی و شکلات... ‫بیخیال، اصلاً قابل مقایسه نیست
‫خب، بگو چت شده
‫درمورد اختلالی که داشتی بهم بگو
‫خب، با دوستام بودم که یهو دیگه ندیدمشون
‫دوباره رفته بودم اونجا
‫توی دنیای وارون؟
‫خب، بعدش چی شد؟
‫یه صدایی شنیدم، واسه همین رفتم بیرون، ‫و بدتر شده بود
‫بدتر از چه لحاظ؟
‫یه طوفانی می‌اومد
‫خیلی‌خب. وقتی اون طوفان رو دیدی ‫چه حسی بهت دست داد
‫احساس...
‫انجماد کردم
‫- تپش قلب؟ ‫- فقط انجماد
‫منظورت از لحاظ سردیه؟ ‫از لحاظ حسی؟
‫نه، مثل همون حسی که وقتی آدم می‌ترسه
‫و نمی‌تونه نفس بکشه یا صحبت کنه ‫و کاری بکنه، بهش دست میده
‫احساس کردم... یه اهریمن رو احساس کردم، ‫انگار داشت بهم نگاه می‌کرد
‫اهریمن بود؟
‫خب... به نظرت این اهریمن چی می‌خواست؟
‫بکشه
‫تو رو بکشه؟
‫من نه
‫بقیه رو
‫خب، باهاتون روراست باشم...
‫باید بگم که احتمالاً قبل از اینکه بهتر بشه، بدتر میشه
‫بدتر؟ توی این ماه دو بار بروز علائم داشته
‫احتمالاً تا آخر ماه بازم تجربه‌اش می‌کنه
‫بهش میگن اثر یادبود. ‫توی سربازها با این مورد روبرو بودیم
‫یادبود یک حادثه، خاطرات روانی و استرسیِ ‫گذشته رو به یاد بیمار میاره
‫میشه گفت یه جور دریچه‌ی روانی ایجاد می‌کنه
‫یعنی بچه‌مون چطور میشه؟
‫یعنی اختلال استرسی و کابوس‌های ‫بیشتری رو تجربه می‌کنه؟
‫آره، این و شاید یک سری ‫تغییرات شخصیتی
‫ممکنه زود رنجیده بشه، زود قاطی کنه
‫وقتی این اتفاق بی‌افته باید چیکار کنیم؟
‫خب، طبق چیزایی که از اختلال استرسی ‫پس از ضایعه می‌دونیم...
‫که هنوزم در حال یادگیری هستیم، خب؟ ‫عادی باهاش رفتار کنین
‫صبور باشین. برای حرف زدن بهش فشار نیارین
‫بذارین خودش همینطور پیش بره
‫ببخشید، منظورتون اینه که ‫مشکلش بدتر و بدتر میشه
‫و ما باید وانمود کنیم که چیزی نشده؟
‫می‌دونم منطقی به نظر نمیاد
‫ولی مطمئن باشید این بهترین ‫کاریه که می‌تونین براش بکنین
‫گوش کنین، می‌دونم پارسال چی کشیدین. ‫درک می‌کنم
‫ولی اون آدما دیگه رفتن. ‫دیگه نیستن، خب؟
‫پس اگه بخوایم این رو پشت سر بذاریم
‫باید بدونین که من طرف شمام
‫باید بهم اعتماد کنین
‫"اعتماد کنین"؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- آره، می‌دونم چی میگی
‫ولی دانشگاه که یه مدرک میده ‫این یارو می‌گیره
‫و این اختلال استرسی که میگه، واقعیه
‫حالش خوب میشه. خب؟
‫باب خل‌مغز چطوره؟
‫اینطوری صداش نکن
‫شرمنده. یه عادت قدیمیه
‫خوبه. روبراهیم
‫خوبه. برات خوشحالم
‫جدی میگم. هی...
‫اگه اوضاع بدتر شد، قبل همه چی به من زنگ بزن
‫حتماً زنگ بزن
‫باشه
‫منتظرتون هستن، قربان
‫- پتی ‫- سم
‫عصر بخیر، قربان
‫- انگار امروزم روز داغی داریم، نه؟ ‫- هیچوقت تکراری نمیشه، قربان
‫هنوزی اثری ازش نیست؟
‫هیچی نیست
‫- لعنتی. مادرم منو می‌کشه ‫- پس برو خونه. اگه اومد با بی‌سیم بهت میگم
‫کور خوندی. می‌خوای برم که ‫بتونی زودتر مخش رو بزنی
‫- نه که رقیب سختی هستی ‫- درسته
‫عمراً بتونه جلوی این مرواریدها مقاومت کنه
‫- موقعیت ساعت ده، موقعیت ساعت ده ‫- چی؟
‫- دارن بحث می‌کنن، دارن بحث می‌کنن ‫- خدای من
‫دارم می‌بینم. نمی‌دونم دوربین می‌خوای چیکار
‫خدایا. خیلی اسکلی
‫حرف نداره
‫اون...
‫مکس دیوانه‌ست
‫بعد از شام، می‌خوام اسباب‌بازی‌هات رو ‫واسه فروش جدا کنی
‫- باشه ‫- دو جعبه
‫- دو جعبه؟ ‫- شنیدی که چی گفتم
‫مشکلی با اینکه چند تاشون رو بدم برن، ندارم
‫ولی بقیه خیلی ارزش احساسی دارن
‫- ارزش احساسی؟ ‫- اونا یه مشت پلاستیکن، مایکل
‫آتاریم رو هم که گرفتین
‫اگه نمی‌خواستی اسباب‌بازی‌های بیشتری ‫از دست بدی، نباید از نانسی دزدی می‌کردی
‫من ندزدیدمش، قرض کردم
‫هفته پیش هم که به آقای کوالسکی ‫فحش ندادی، درسته؟
‫یا اون انشا رو ندزدیدی؟ ‫دیوار سرویس بهداشتی رو هم نقاشی نکردی؟
‫همه رو دیوارش نقاشی می‌کشن
‫پس اگه دوستت خودش رو از کوه بندازه، ‫تو هم پشت سرش می‌پری؟
‫می‌دونیم که سال سختی داشتی، مایکل. ‫ولی ما هم خیلی تحمل کردیم
‫اولین خطا نیست. ‫حتی سومیش هم نیست
‫بیستمی‌ـه. دیگه نیمکت‌نشینی، پسرم
‫و اگه مربی من بود و می‌ذاشت توی تیم بمونی، ‫باید خدا رو شکر می‌کردی
‫دو جعبه، دو تا
‫خیلی‌خب. حاضری؟
‫آره
‫خیلی‌خب
‫خیلی متأسفم که وقت نشد آشپزی کنم
‫می‌خواستم از اون پاستایی که ‫خیلی دوست دارین بپزم
‫ولی زمان از دستم در رفت ‫و تا به خودم اومدم
‫دیدم وای خدا، ساعت 5 شده
‫- اشکالی نداره. عالیه ‫- بله. عاشق غذاهای کی‌اف‌سی هستم
‫خب، متوجه تابلوی "فروشی" جلوی حیاطتون شدم
‫به خاطر همسایه‌هاست یا...
‫- می‌خوای بهشون بگی؟ ‫- بگو
‫یه نفر به اسم موری بومن رو استخدام کردیم. ‫اسمش رو شنیدین؟
‫- نه ‫- نه، فکر نکنم
‫اون یه روزنامه‌نگار محقق ‫برای شیکاگو سان‌تایمزه
‫روزنامه‌نگار معروفیه
‫بگذریم، الان آزاد کار می‌کنه، ‫و قبول کرده که پرونده رو بگیره
‫این... این که عالیه
‫نه، واقعاً... عالیه، نه؟
‫این یعنی چی؟
‫یعنی کاری که اون حرومی جیم هاپ...
‫شرمنده
‫کاری که پلیس هاوکینز نتونسته انجام بده
‫یعنی ما یه کارآگاه واقعی برای ‫این پرونده داریم
‫یعنی...
‫بارب عزیزمون رو پیدا می‌کنیم
‫اگه کسی بتونه پیداش کنه، این یاروئه
‫از همین الان سرنخ پیدا کرده. ‫واقعاً که ارزش پولی که خرجش کردیم رو داره
‫برای همین دارین خونه رو می‌فروشین؟
‫نگرانمون نباش، عزیزم. ‫روبراهیم
‫بهتر از روبراهیم
‫از اونموقع برای اولین بار، امیدواریم
‫ببخشید. زود برمی‌گردم
‫انقدر خوشمزه‌ست که آدم می‌خواد ‫انگشت‌هاش رو هم بخوره
‫ال، می‌شنوی؟ ‫ال؟
‫منم، مایک هستم
‫روز 352ام، ساعت 7:40 ـه
‫هنوز اینجام
‫اگه می‌شنوی، یه چیزی بگو. ‫یا یه علامت بده
‫چیزی نمی‌خوام بگم. ‫فقط می‌خوام بدونم حالت خوبه یا نه
‫خیلی احمقم
‫مایک
‫- مایک؟ ‫- الو، تویی؟
‫آره، منم داستین. ‫دوباره تو این کانال چه غلطی می‌کنی؟
‫کل روز می‌خواستم باهات تماس بگیرم. ‫حق با تو بود. مکس همون مکس دیوانه‌ست
‫- سرم شلوغه ‫- ولی...
‫- الان چیکار کنیم؟ ‫- به نقشه‌مون می‌چسبیم
‫مایک خوشش نمیاد
‫تا جایی که یادمه، گروهمون دیکتاتوری نبود
‫- دموکراسی بود ‫- اگه مکس نخواد چی؟
‫مکس چطوری جلوی اینا نه بگه؟
‫بهت که گفتم تمومش کنی
‫- فردا می‌بینمت ‫- تا بعد
‫میوز!
‫- دست بردار، دست بردار ‫- چیه؟
‫بیخیال، باید بهش عادت کنی. ‫این آینده‌ست
‫خب، آینده رو بذار کنار ‫و یه ظرف تمیز بهم بده
‫هی رفیق، نمی‌دونستم از چی ‫خوشت میاد، واسه همین چند تا گرفتم
‫- خودت انتخاب کن ‫- هر چی که خودت دوست داری
‫باشه
‫روی چی کار می‌کنی؟
‫پسر زامبی؟ این زامبی کیه؟
‫- من ‫- کسی اینطوری صدات کرده؟
‫هی. می‌تونی باهام صحبت کنی. ‫اینو که می‌دونی، نه؟
‫هر اتفاقی که افتاده باشه می‌تونی بگی. ‫ویل، یالا، بگو چی شده
‫- اینطوری باهام رفتار نکن ‫- چی؟ چطورِی؟
‫مثل بقیه. انگار که یه مشکلی دارم
‫منظورت چیه؟
‫مامان، داستین، لوکاس، همه
‫همه باهام جوری رفتار می‌کنن ‫که انگاره کم کم از پا درمیام
‫انگار که یه بچه‌ام و نمی‌تونم کارام رو خودم بکنم
‫این کارا فایده‌ای نداره. باعث میشه ‫بیشتر احساس کنم که یه عجیب الخلقه‌ام
‫- تو عجیب الخلقه نیستی ‫- چرا، هستم
‫هستم
‫می‌دونی چیه؟ حق با توئه
‫یه عجیب الخلقه‌ای
‫- چی؟ ‫- نه، جدی میگم. تو یه عجیب الخلقه‌ای
‫ولی چیه؟ می‌خوای عادی باشی؟ ‫می‌خوای مثل بقیه آدما باشی؟
‫عجیب الخلقه بودن عالیه. ‫من یه عجیب الخلقه‌ام
‫واسه همینه که دوستی نداری؟
‫دوست دارم، ویل
‫پس چرا همیشه با من وقت می‌گذرونی؟
‫چون تو بهترین دوستمی، خب؟
‫و حاضرم یه پسر زامبی بهترین دوستم باشه ‫تا یه آدم خسته کننده
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫خیلی‌خب، ببین...
‫ترجیح میدی با کی دوست باشی؟ ‫بویی یا کنی راجرز؟
‫
‫دقیقاً. اصلاً قابل مقایسه نیستن
‫مسئله اینه که هیچ آدم معمولی‌ای
‫تاحالا توی این دنیا به چیز باارزشی نرسیده
‫- فهمیدی؟ ‫- خب...
‫- بعضیا از کنی راجرز خوششون میاد ‫- کنی راجرز
‫عاشق کنی راجرزم
‫- چرا می‌خندی؟ ‫- همینطوری
‫آقای مامان. عالیه!
‫مامان پوشک‌های اضافی رو کجا می‌ذاره؟
‫هی! بزدل‌ها
‫هی
‫طوری نیست. بیخیالش شو
‫احتمالاً مزاحم هستن
‫باشه
‫- بیخیالش ‫- وای پسر!
‫هی، درمورد چی حرف زده بودیم؟
‫خبر ندادی
‫- چی؟ ‫- خبر ندادی
‫8-1-5 شده. دیر اومدی
‫آره، متوجه گذر زمان نشدم. ‫دفعه بعد علامت میدم، خب؟
‫تازه 8:15 میگن نه 5-1-8
‫8-15
‫خب، چی گفته بودم؟
‫اول شام، بعد دسر. همیشه
‫قانون همینه
‫باشه؟
‫باشه
ترجمه از رضا حضرتی Death.Stroke2@yahoo.com